Οι αγωνιζόμενοι-εργαζόμενοι της ΕΡΤ3 για το Νομοσχέδιο για την ΕΡΤ

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Οι αγωνιζόμενοι-εργαζόμενοι της ΕΡΤ3 για το Νομοσχέδιο για την ΕΡΤ
Mar 132015
 
Σχετικά με το σχέδιο νόμου για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ

ΨΗΦΙΣΜΑ-ΘΕΣΗ της ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΤ3
                                                                                                                                                                                                                   10.3.2015

Οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της ΕΡΤ3, με αφορμή την ανοιχτή δημόσια διαβούλευση σχετικά με το νομοσχέδιο που προβλέπει την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, θέλοντας να συνεχίσουμε τη δημιουργική συμμετοχή μας στη συνδιαμόρφωση της «επόμενης ημέρας», καταθέτουμε τον κριτικό προβληματισμό μας έτσι όπως εκφράστηκε στη διάρκεια της γενικής συνέλευσης των αγωνιζόμενων εργαζομένων της Ελεύθερης Αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ3 στις 10 Μαρτίου 2015.

     Η αποτύπωση αυτής της κριτικής, εντάσσεται με συνέπεια στη συνολικότερη πορεία του πολύμηνου αυτοδιαχειριζόμενου αγώνα μας και γι’ αυτό θεωρούμε απαραίτητη μία συνοπτική υπενθύμιση των χαρακτηριστικών του που διαφυλάξαμε έως σήμερα.
Την 11η Μαρτίου 2015, εμείς οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι/απολυμένοι της ΕΡΤ3 συμπληρώνουμε 21 μήνες αυτοδιευθυνόμενου αγώνα ενάντια στο «μαύρο» που έριξε η απελθούσα συγκυβέρνηση στην ΕΡΤ με πραξικοπηματικό τρόπο στις 11 Ιούνη 2013. Από τη μέρα που έπεσε το «μαύρο» στην ΕΡΤ, αρνηθήκαμε να ηττηθούμε. Αρνηθήκαμε να συμβιβαστούμε με τα νέα δεδομένα. Πήραμε τις τύχες μας στα χέρια μας. Δεν εγκαταλείψαμε την περιουσία του ελληνικού λαού, παραμείναμε στα κτίρια της ΕΡΤ και με όπλο την αυτοδιαχείριση και τη συγκλονιστική εγχώρια και διεθνή συμπαράσταση του αλληλέγγυου κινήματος, δεν σταματήσαμε ούτε λεπτό να υπηρετούμε το δικαίωμα του λαού να ενημερώνεται από ένα πραγματικά ελεύθερο, ανεξάρτητο και ακηδεμόνευτο δημόσιο Μέσο Ενημέρωσης. Εφαρμόσαμε τις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες στην πράξη και με σχέσεις ίσων προς ίσους, μέσα από το κυρίαρχο όργανο λήψης των αποφάσεών μας, τη γενική μας συνέλευση, πορευτήκαμε δυο καλοκαίρια και δυο χειμώνες, κάτω από αντίξοες συνθήκες στα μονοπάτια της αξιοπρέπειας. Πορευτήκαμε προς τη νίκη, την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, χωρίς εκπτώσεις. Είχαμε το δίκιο με το μέρος μας. Κρατήσαμε την υπόθεση της ΕΡΤ ζωντανή, ακόμα και μετά από το κατασταλτικό χτύπημα στην καρδιά της ΕΡΤ στην Αθήνα με την εκκένωση του Ραδιομεγάρου της Αγίας Παρασκευής (7.11.2013), διαψεύδοντας τις δυνάμεις εκείνες του πολιτικού κατεστημένου που ήλπιζαν σε μια ταυτόχρονη παράλυση του ζωντανού οργανισμού της ΕΡΤ σε ολόκληρη τη χώρα. Υψώσαμε στη Θεσσαλονίκη, πανό: «Αδέλφια μας, κρατάμε γερά!». Και κρατήσαμε έως σήμερα, ψηλά, τη σημαία της αξιοπρέπειας μαζί με τους αγωνιζόμενους συναδέλφους μας σε όλες τις περιφερειακές ΕΡΑ και τα αδέλφια μας στην Αθήνα που, από άλλο χώρο, εξέπεμψαν σύντομα το πρόγραμμά τους αρνούμενοι να σωπάσουν. Στήσαμε και άλλες αυτοδιαχειριζόμενες δομές. Κάναμε εκδηλώσεις. Το αυτοδιαχειριζόμενο σινεμά της ΕΡΤ3 συνεχίζει τις προβολές του έως σήμερα. Πιαστήκαμε από το σωσίβιο του πολιτισμού. Χάσαμε όμως και ανθρώπους. Γιατρέψαμε τις πληγές μας. Διαβουλευτήκαμε μεταξύ μας. Με ομόφωνο ψήφισμα της γενικής μας συνέλευσης στην ΕΡΤ3, δώσαμε στη δημοσιότητα (11.6.2014) το κείμενο-πρότασή μας «ΠΟΙΑ ΕΡΤ ΘΕΛΟΥΜΕ» για την ΕΡΤ που ονειρευόμαστε. Συντονιστήκαμε. Πραγματοποιήσαμε πανελλαδικές συνελεύσεις. Ορίσαμε τις συντεταγμένες της «επόμενης ημέρας».
Στο αλληλέγγυο σώμα της κοινωνίας, βρέθηκαν και εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου που είχαν ανοιχτά τα αυτιά τους και τα μάτια τους σε αυτό το πρωτοφανές αυτοδιαχειριστικό εγχείρημα. Δεσμεύτηκαν να μας υποστηρίξουν στην περίπτωση που αναλάμβαναν την πολιτική εξουσία. Μίλησαν για σεβασμό στον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ και στα αυτοδιαχειριστικά χαρακτηριστικά του. Δήλωσαν έτοιμοι να τα ενσωματώσουν κατά την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, ή έστω, σε βάθος χρόνου. Οι εκλογές της 25ης Γενάρη 2015, γκρέμισαν τη βάρβαρη μνημονιακή συγκυβέρνηση.
Ως αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της ΕΡΤ συνεχίσαμε τον αγώνα μέχρι την τελική μας δικαίωση. Περιμέναμε τη δρομολόγηση των πρώτων προτεραιοτήτων της νέας κυβέρνησης με κύριο κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και τη συνεργασία των ΑΝΕΛ. Δια στόματος πρωθυπουργού, υπουργού επικρατείας και άλλων κυβερνητικών παραγόντων επαναλήφθηκε ρητά ότι «η κυβέρνηση αποφάσισε να ανοίξει η ΕΡΤ». Ξεκίνησε ένας αδιαμεσολάβητος κύκλος διαβουλεύσεων με τον υπουργό επικρατείας και συμβούλους του με εργαζόμενους της ΕΡΤ αλλά και με θεσμικούς συνδικαλιστικούς εκπροσώπους τους. Όλα έδειχναν ότι η κυβέρνηση ήταν πρόθυμη να ενσωματώσει, αν όχι στο σύνολό του, τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος του «μοντέλου» επαναλειτουργίας που προτείναμε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, ενός μοντέλου βασισμένου στην πολύτιμη πείρα της πολύμηνης αυτοδιαχείρισης. Πρόκειται για ένα μοντέλο που κατάφερε μεταξύ άλλων να εξουδετερώσει στην πράξη τις παθογένειες της παλιάς ΕΡΤ μέσω της συλλογικής αυτορρύθμισης των κανόνων λειτουργίας αλλά και της ανάδειξης των δεξιοτήτων του καθενός/καθεμίας ξεχωριστά με τελικό κερδισμένο τον ίδιο τον ακροατή/τηλεθεατή και το τελικό παραγόμενο αγαθό της ενημέρωσης προς όφελος των αναγκών της κοινωνίας και όχι της όποιας εξουσίας.
      Η δρομολογημένη επαναλειτουργία της ΕΡΤ αποτελεί νίκη των αγωνιζόμενων εργαζομένων και της αλληλέγγυας κοινωνίας, όμως δυστυχώς, οι προβλέψεις του σχετικού σχεδίου νόμου της κυβέρνησης που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 9 Μαρτίου 2015, σε ελάχιστα σημεία φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τη βούληση των ίδιων των εργαζομένων (π.χ. επιστροφή στην εργασία, μισθούς υπερημερίας, κλπ.), και στην ουσία επαναφέρουν το κάθετο ιεραρχικό μοντέλο διοίκησης με ρόλο παντεπόπτη στο πρόσωπο του διευθύνοντος συμβούλου μιας Ανώνυμης Εταιρείας που πατάει πάνω στις δομές του μορφώματος της ΝΕΡΙΤ! Η συμμετοχή 2 εργαζομένων της ΕΡΤ σε ένα επταμελές ΔΣ δεν απαλύνει σε καμία περίπτωση την ουσιαστική απόρριψη του οριζόντιου διοικητικού μοντέλου με ανάδειξη ανακλητών συντονιστών από τις γενικές συνελεύσεις, όπως έχουν προτείνει οι εργαζόμενοι. Επίσης, δεν λαμβάνεται υπόψη η εκφρασμένη άποψη όλης της κοινωνίας της περιφέρειας (και ειδικά της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας) για την αναγκαιότητα ύπαρξης και λειτουργίας της ΕΡΤ3 ως ενός άρτιου περιφερειακού ραδιοτηλεοπτικού πόλου δημόσιας ενημέρωσης με αυτοδυναμία και διοικητική αυτοτέλεια που να δίνει, μεταξύ άλλων, φωνή στους «αποκλεισμένους» της ελληνικής περιφέρειας. Ο βασικός πόλος (δίπλα στην πολύτιμη ενημέρωση που προσφέρουν όλες οι ΕΡΑ της χώρας) δεν είναι άλλος από την ΕΡΤ3, ο τηλεοπτικός σταθμός ΕΤ3 και ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Μακεδονίας της ΕΡΤ3 με τα 3 διακριτά προγράμματα – Α΄ πρόγραμμα «102fm”, B΄ πολιτιστικό πρόγραμμα «9.58fm” Γ΄ πρόγραμμα «Βραχέα».
Το σχέδιο νόμου, δημιουργεί και πάλι εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων (συμβασιούχοι αορίστου και ορισμένου χρόνου), κρεμάει τους εργαζόμενους που (εξ)αναγκάστηκαν να βγουν στη σύνταξη (ακόμα και αυτούς που έκαναν αίτηση για συνταξιοδότηση), προσπερνάει το ζήτημα των συμβασιούχων αλλά και των πολύτιμων αλληλέγγυων στον αγώνα μας που συμμετείχαν ενεργά στην παραγωγή και λειτουργία του αυτοδιαχειριζόμενου προγράμματος, φορτώνεται τα «βάρη» του μορφώματος της ΝΕΡΙΤ, δεν περιγράφει με ρητό και κατηγορηματικό τρόπο (ονομαστικά) την επαναλειτουργία όλων των δομών της ΕΡΤ, η
αδιαμεσολάβητη συμμετοχή της κοινωνίας και των κινημάτων στον καθορισμό της «γενικότερης φιλοσοφίας του εκπεμπόμενου προγράμματος» μέσω του «Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου» παραμένει υπό διεκδίκηση, διαιωνίζει την αθηνοκεντρική αντίληψη διοίκησης και γενικότερα, δείχνει να εγκλωβίζεται σε νομοτεχνικές λεπτομέρειες που ακυρώνουν το πνεύμα της νέας ΕΡΤ και που απαιτεί η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, προσπερνώντας εν τέλει τις κατακτήσεις των ίδιων των αγωνιζόμενων εργαζομένων.
      Εμείς οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της ΕΡΤ3 ως αναπόσπαστο τμήμα της αγωνιζόμενης ελληνικής κοινωνίας, μαζί με τα κινήματα και τους πολίτες με τους οποίους πορευτήκαμε στο δρόμο της αξιοπρέπειας όλο αυτό το διάστημα, καλούμε την κυβέρνηση να αφουγκραστεί τη φωνή της παλλόμενης κοινωνίας και των ίδιων των εργαζομένων. Για 21 μήνες, δεν αγωνιστήκαμε για να επιστρέψουμε στο καθεστώς προ της 11ης Ιουνίου 2013. Δεν αγωνιστήκαμε για να επανέλθουμε απλώς στις παλιές θέσεις εργασίας μας. Αγωνιστήκαμε για να περάσουμε στην επόμενη ημέρα που θα δημιουργεί ριζοσπαστικές τομές στο παλιό τοπίο της γηρασμένης αντίληψης του κόσμου μας. Ήταν και είναι αγώνας για την πραγματική δημοκρατία. Η αυτοθέσμιση, η αυτοδιαχείριση, η αυτοδιεύθυνση που εφαρμόσαμε στην Ελεύθερη ΕΡΤ, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για έναν δικαιότερο κόσμο, γι’ αυτό άλλωστε έχουν προκαλέσει και το διεθνές ενδιαφέρον. Αν η ελπίδα για έναν δικαιότερο κόσμο, και στην περίπτωσή μας, αν η ελπίδα για ένα πραγματικά ανεξάρτητο και ακηδεμόνευτο, αυτοδιοικούμενο δημόσιο μέσο ενημέρωσης, εμπνεύσει τους ανθρώπους (και πολύ περισσότερο, τους ανθρώπους μιας «κυβέρνησης της αριστεράς») που θα «ανοίξουν» την ΕΡΤ, τότε μπορούμε πραγματικά να χαρούμε για τη δικαίωση ενός δύσκολου αλλά ωραίου αγώνα. Και, αυτός ο αγώνας και η νικηφόρα κατάληξή του, αφιερώνεται στην ελληνική κοινωνία και τους αγωνιζόμενους όπου γης.
Ο αγώνας
συνεχίζεται…  VENCEREMOS !
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.ertopen.com/

Χάλασε κόσμο και… την πιάτσα ο Manu Chao

 Απόψεις  Comments Off on Χάλασε κόσμο και… την πιάτσα ο Manu Chao
Jun 252014
 

Χάλασε κόσμο με την συναυλία, χάλασε και …την καλή συμπεριφορά της πιάτσας ο Manu Chao . Δεν ήταν η επιτυχία της συναυλίας του με τους σαράντα χιλιάδες θεατές στο λιμάνι. Ούτε τα παρατράγουδα της κακής της διοργάνωσης που άφησαν στυφή γεύση στους λίγους που βρέθηκαν μπροστά στα επεισόδια και γύρισαν άπραγοι σπίτια τους.

Η πιάτσα χάλασε διότι ο καλλιτέχνης δεν είχε καμιά αντίρρηση να ανέβουν στην σκηνή εκπρόσωποι κινημάτων ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, κόντρα στην ιδιωτικοποίηση του νερού ακόμη και των Ζαπατίστας. Οπότε, ξίνισαν τα μούτρα αυτοί που πήγαν να δουν και να ακούσουν μια «καθαρή» συναυλία. Διότι αν ο ο Manu Chao ερμήνευε απλώς τα κινηματικά τραγούδια του, είχε ρυθμισμένη στα όρια της ευπρέπειας –πάντοτε- την επαναστικότητα, πέταγε δυό τρία συνθήματα σαν να κάνει λάικ στο φέημπουκ και κουνούσε τους γοφούς ή την κιθάρα του παιχνιδιάρικα δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Αλλά αυτός επέλεξε και την συναυλία να κάνει και να δώσει το λόγο σε αυτούς τους «σφετεριστές του μικροφώνου» όπως ονοματίζουν σήμερα ΤΑ ΝΕΑ τους εκπροσώπους των κινημάτων. Αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα. Κακομαθαίνουν οι «σφετεριστές» και μπορεί καμιά ώρα να θελήσουν να μπουν στο γήπεδο -όχι το ποδοσφαιρικό- αλλά, αυτό της πολιτικής και τότε τι θα απογίνουμε ως χώρα και έθνος.

Την χάλασε και πολύ την πιάτσα αυτός ο Manu Chao . Δεν αρκέστηκε να βάλει στην τσέπη το παραδάκι και να εξαφανιστεί. Δέχθηκε να κατέβη από το βάθρο του και να ανεβούν οι θεατές της παράστασης στη σκηνή για να διηγηθούν οι ίδιοι τον καημό τους παρά το ότι και η παράσταση καθαυτή μιλούσε για τον καημό τους. Το… χειρότερο, ήταν ότι και το κοινό ήταν τεράστιο. Οι χιλιάδες παρόντες δηλαδή εκλάμβαναν την ανοχή του καλλιτέχνη ως εμπράγματη συμπόρευση με τους σφετεριστές του μικροφώνου, δεν αρκέστηκε σε ρόλο αγκιτάτορα.

Τέλος ο Manu Chao έκαμε κάτι αδιανόητο μετά την συναυλία. Πήγε και μίλησε αυτοπροσώπως με τους εργάτες ενός αυτοδιαχειριζόμενου εργοστασίου, γεγονός προφανώς απαράδεκτο, διότι ως πετυχημένος, παγκοσμίου ακτινοβολίας καλλιτέχνης, δίνει το κακό παράδειγμα και σε άλλους ομότεχνους να κάνουν το ίδιο. Φταίει που δεν διαβάζει ΤΑ ΝΕΑ μάλλον. Αν τα διάβαζε θα μάθαινε ότι τους εργάτες τους συνετίζουμε με διάφορους τρόπους, διότι είναι τεμπέληδες, κι αν δεν είναι φροντίζουμε μη γίνουν, τους κουνάμε το δάχτυλο, τους κάνουμε παρατηρήσεις, ελέγχουμε την κάρτα τους στη δουλειά, τους κλέβουμε τα ένσημα, μας μυρίζουν οι μασχάλες τους και δεν τους λέμε καλημέρα διότι υπάρχει περίπτωση να κολλήσουμε την ασθένεια της ταξικής τους κατήφειας.

Το κακό με τον Manu Chao είναι ότι αφήρεσε με μια κίνηση τον μπερντέ της καθωσπρέπειας από τους καλλιτέχνες εκείνους της ημεδαπής που έχουν γίνει ιεροκήρυκες της τραπεζικής ηθικής στον τόπο και έχουν αποδυθεί στον αγώνα να συνετίσουν τους «σφετεριστές» των μικροφώνων τους. Και, φυσικά, δεν αναφέρομαι σε αυτούς που ανυπόκριτα λένε αυτό που λένε, αλλά στις μουσίτσες εκείνες, που με ύφος πάστορα, προσπαθούν να εξηγήσουν ότι για το καλό σου νοιάζονται κι είναι και αριστερόστροφη, ενίοτε, η κεντρομόλα τους διάθεση.

Την χάλασε ντιπ την πιάτσα ο Manu Chao. Εκτός όλων των άλλων έμαθαν κάποιοι ότι η ΒΙΟΜΕ δεν είναι στο Μεξικό αλλά στη Θεσσαλονίκη.

Του Απόστολου Λυκεσά

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://alterthess.gr/

Ανταπόκριση από το πανελλαδικό διήμερο Αγώνα & Αλληλεγγύης στον αγώνα της ΒΙΟ.ΜΕ.

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Ανταπόκριση από το πανελλαδικό διήμερο Αγώνα & Αλληλεγγύης στον αγώνα της ΒΙΟ.ΜΕ.
May 172014
 
 
Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το πανελλαδικό διήμερο Αγώνα & Αλληλεγγύης που συνδιοργάνωσε το σωματείο εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής μαζί με αλληλέγγυους υποστηρικτές/τριές και τις Πρωτοβουλίες Αλληλεγγύης.
Το πρωί της Κυριακής 11/5 πραγματοποιήθηκε μεγάλη συνέλευση Αλληλέγγυων υποστηρικτών/τριών απ’ όλη την Ελλάδα με την συμμετοχή των εργαζομένων. Αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι συναγωνιστές/τριες βρέθηκαν στον χώρο του εργοστασίου από Αθήνα, Πάτρα, Γιάννενα, Έδεσσα, Ξάνθη, Κρήτη, Λάρισα, Βόλο, Πρέβεζα, Δράμα, Σπάρτη, Κομοτηνή και Θεσσαλονίκη.

Κοινή εκτίμηση όλων ήταν πως

1. Ο αγώνας του εργοστασίου της ΒΙΟΜΕ απαιτεί την συσπείρωση όλων και περισσοτέρων κοινωνικών αγωνιστών, κινημάτων και χώρων.

2. Αποτελεί επιτυχημένο εγχείρημα που συμβάλλει στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση, κάθε ημέρα που παραμένει ανοιχτό αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα για την κοινωνική πλειοψηφία.

3. Το προϊόν που παράγεται είναι το μόνο επώνυμο προϊόν στην αγορά, καθώς όλα τα άλλα κρύβουν επιμελώς κάτω από τις πολύχρωμες συσκευασίες τους το ίχνος των εργασιακών συνθηκών κάτω από τις οποίες παρήχθησαν. Αντιθέτως τα αλληλέγγυα προϊόντα έχουν στην προμετωπίδα τους τη νέα εργασιακή σχέση, που είναι, τελικά, και η δύναμη τους.

4. Συνεχίζουμε τον αγώνα και την υλική και ηθική, πολιτική και οικονομική στήριξη του αγώνα των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ με καμπάνιες εξόρμησης σε εργασιακούς χώρους, ώστε το μήνυμα του αγώνα να φτάσει σε όσο δυνατόν περισσότερα εργοστάσια και επιχειρήσεις. Ταυτόχρονα οργανώνουμε καλύτερα και αποτελεσματικότερα τα δίκτυα διάθεσης και διανομής πανελλαδικά.


Το απόγευμα της ίδιας ημέρας πραγματοποιήθηκε πάλι στον χώρο του εργοστασίου εκδήλωση ενημέρωσης αλλά και συντονισμού κοινωνικών αγώνων και εργατικών χώρων. Μεγάλη συμμετοχή είχε το σωματείο εργατών από τα τσιμέντα Χαλκίδας που ταξίδεψε γεμίζοντας ένα πούλμαν για να παρευρεθεί στις εκδηλώσεις του διημέρου. Εκτός από τους εργαζόμενους από την Λαφάρτζ και από την ΒΙΟΜΕ, στην εκδήλωση τοποθετήθηκαν εργαζόμενοι από το σωματείο της ΕΛΒΟ, της Coca-Cola, της ΕΥΑΘ και της ΕΤ3.

Τοποθετήθηκαν επίσης οι: Κίνηση 136 και Ανοιχτή Πρωτοβουλία πολιτών για το νερό, το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης και το Ιατρείο Αλληλεγγύης Βόλου της Λαϊκής Συνέλευσης Αγ.Νεκταρίου Βόλου, η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών Μαγνησίας, η Ανεξάρτητη Πρωτοβουλία πολιτών Θέρμης, η Πρωτοβουλία Χωρίς Χρέος Χωρίς Ευρώ και το ΕΚ Εύβοιας. Ιδιαίτερη συμμετοχή είχαν οι Ιταλοί συναγωνιστές που ταξίδεψαν από τη Ρώμη για να πάρουν μέρος στο διήμερο, εκπροσωπώντας το Κίνημα ενάντια στην ιδιωτικοποιήση του νερού και το κατειλημμένο και αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο Officine Zero.
Την επόμενη ημέρα το πρωί πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα δικαστήρια Θεσσαλονίκης με την συμμετοχή αλληλέγγυων και εργαζομένων τόσο της ΒΙΟΜΕ όσο και του σωματείου εργαζομένων στα τσιμέντα Χαλκίδας. Στο δικαστήριο, που αναβλήθηκε τελικά, εμφανίστηκε και αυτή η μικρή ομάδα πρώην εργαζομένων που στρέφεται ενάντια στον αγώνα που δίνει το σωματείο, κρυμμένη πίσω από ισχυρή αστυνομική
παρουσία ΜΑΤ. Εντύπωση αλλά και πολλά ερωτηματικά για τον δρόμο που έχουν επιλέξει σε αυτήν την ομάδα των πρώην εργαζομένων, προκάλεσαν και η βοήθεια και το ενδιαφέρον που προσέφεραν γνωστά μέλη της Χρυσής Αυγής με την προκλητική παρουσία τους στον περιβάλλοντα χώρο. Φυσικά μόλις οι ναζιστές έγιναν αντιληπτοί από τον κόσμο, αποχώρησαν το γρηγορότερο.

Δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν και μας συσπειρώνουν. 

 
Ο αγώνας της ΒιοΜε αφορά το σύνολο της εργατικής τάξης και της καταπιεζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας, με τους οποίους άλλωστε ενωνουμε τις φωνές και τον αγώνα μας ενάντια στην καταστροφή των ζωών μας από τον καπιταλισμό.
Συνεχίζουμε στον δρόμο του αγώνα, μέχρι την τελική δικαίωση, για 1,2,3… πολλές ΒΙΟ.ΜΕ. παντού!

ΥΓ. Κατα την διάρκεια των εκδηλώσεων στον χώρο του εργοστασίου λειτούργησαν:


συλλογική κουζίνα από την ομάδα Αντιπείνα του Μικρόπολις και το Μαγειρίο του Κοινωνικού Χώρου “Σχολείο”
καθώς και βιβλιοπωλείο από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων και το συνεργατικό βιβλιοπωλείο Ακυβερνητες Πολιτείες.
Μέρος των εσόδων αυτών των δράσεων πήγε στην ενίσχυση του αγώνα της ΒΙΟΜΕ.
 
ανταπόκριση της Ανοιχτής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://biom-metal.blogspot.gr/

Μεγαλώνει το εγχείρημα της ΒΙΟΜΕ. Οι εργαζόμενοι μπορούν χωρίς αφεντικά!

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Μεγαλώνει το εγχείρημα της ΒΙΟΜΕ. Οι εργαζόμενοι μπορούν χωρίς αφεντικά!
May 142014
 

Αναβλήθηκε για τις 16/1/2015 η δίκη των εργαζομένων στην ΒΙΟΜΕ. Πρόκειται για αίτημα πρώην εργαζομένων στο εργοστάσιο που δεν συμμετέχουν στο εγχείρημα της αυτοδιαχείρισης και οι οποίοι καθοδηγούμενοι από την εργοδοσία κατέθεσαν αίτηση για ακύρωση του πλειστηριασμού μηχανολογικού εξοπλισμού του εργοστασίου και ο οποίος περιήλθε στα χέρια των εργατών που εδώ και 15 μήνες κρατούν ανοιχο το εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ και οι οποίοι παράγοντας οικολογικά καθαριστικά έχουν ήδη αποδέιξει ότι οι εργαζόμενοι “μπορούν και χωρίς αφεντικά”. Από το πρωί αλληλέγγυοι στους εργάτες της ΒΙΟΜΕ συγκεντρώθηκαν στα δικαστήρια με αίτημα να απορριφθούν οι κατηγορίες εναντίον των εργατών της ΒΙΟΜΕ.

Να αναφερθεί ότι σε εξέλιξη βρίσκεται από  χθες το πανελλαδικό διήμερο αγώνα και αλληλεγγύης στους εργάτες της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής,στο οποίο συμμετείχε πλήθος πολιτών και αλληλέγγυων στο εγχείρημα.  Συγκεκριμένα, την Κυριακή το πρωί πραγματοποιήθηκε πανελλαδική συνέλευση των αλληλέγγυων υποστηρικτών και των εργαζομένων, κατά τη διάρκεια της οποίας συζητήθηκαν η πορεία του εγχειρήματος, το πολιτικό πρόταγμα της αυτοδιαχείρισης  και οι πωλήσεις των προϊόντων (καθαριστικών ΒΙΟΜΕ). Για τους εργαζόμενους της ΒΙΟΜΕ και όσους υποστηρίζουν καθημερινά το εγχείρημα αυτό το πολιτικό σκέλος της αυτοδιαχείρισης θεωρείται αλληλένδετο με αυτό της παραγωγής και των πωλήσεων των οικολογικών καθαριστικών.

Στο επίκεντρο της κουβέντας βρέθηκε όμως και το πώς θα επιτευχθεί η δικτύωση του εγχειρήματος σε όλη την Ελλάδα με σκοπό την στήριξη των εργατών της ΒΙΟΜΕ. Το μεσημέρι οι αλληλέγγυοι πραγματοποίησαν συλλογική κουζίνα ενώ το απόγευμα της Κυριακής πραγματοποιήθηκε εκδήλωση με συμμετοχές από μέλη κοινωνικών συλλογικοτήτων τόσο από την Ελλάδα όσο και από την Ευρώπη. Μέλη του κατειλλημένου εργοστασίου της Ρώμης Οφιτσίνα Τσέρο, μέλη του ιταλικού κινήματος για το νερό, εργαζόμενοι στα Τσιμέντα Χαλκίδας, στην ΕΛΒΟ και στην αυτοδιαχειριζόμενη ΕΡΤ3 μαζί με μέλη του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης και με άτομα που συμμετέχουν στο Soste το νερό, στην Αλληλεγγύη για όλους, στην Κίνηση 136, στην συνέλευση πολιτών για το νερό κ.α. συζήτησαν για πολύ ώρα σχετικά με την πορεία του εγχειρήματος. Μάλιστα το Σωματείο της ΒΙΟΜΕ έθεσε προς συζήτηση μία πρόταση για κοινή κάθοδο των κοινωνικών αγώνων στο δρόμο ενώ πρότεινε ακόμη κλαδικό σωματείο βάσης βιομηχανικών εργατών και ανέργων. Στόχος της κίνησης αυτής είναι “να πάρουν οι εργαζόμενοι τις τύχες της ζωής τους στα χέρια τους”.

Επίσης, όπως έγινε γνωστό, θα ξεκινήσουν άμεσα καμπάνιες υποστήριξης της ΒΙΟΜΕ που θα απευθύνονται σε εργαζομένους και πολίτες μέσω ανοιχτού καλέσματος για αγορά των προϊόντων. Να σημειωθεί πως το εγχείρημα της ΒΙΟΜΕ, που έχει προχωρήσει σε διαδικασία θεσμικής νομιμοποίησης μέσω του μετασχηματισμού του σε ΚΟΙΝΣΕΠ, στοχεύει πλέον να ξεκινήσει η διάθεση των προϊόντων στο εξωτερικό. Τέλος να αναφέρουμε ότι ως υποστηρικτές της ΒΙΟΜΕ έχουν εγγραφεί μέσα από την καμπάνια που ξεκίνησε πριν λίγους μήνες ήδη 700 πολίτες που έχουν την δυνατότητα να συμμετέχουν στις αποφάσεις για την πορεία του εγχειρήματος της αυτοδιαχείρισης. Το βράδυ της Κυριακής πραγματοποίηθηκε γλέντι αλληλεγγύης με την συμμετοχή μουσικών σχημάτων.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alterthess.gr/

Ζωντανά το πρόγραμμα της αυτοδιαχειριζόμενης ΝΕΤ από το ΚΙΦΑ

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών, Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Ζωντανά το πρόγραμμα της αυτοδιαχειριζόμενης ΝΕΤ από το ΚΙΦΑ
Jun 132013
 

Το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Αλληλεγγύης Δράμας συμπαραστέκεται στον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ για μια δημόσια, ελεύθερη τηλεόραση που θα παρέχει πλήρη και ουσιαστική ενημέρωση στους πολίτες. Το website του ΚΙΦΑ θα μεταδίδει ζωντανά το πρόγραμμα της ΕΡΤ από το διαδίκτυο για όσο καιρό θα είναι υπό τον έλεγχο των εργαζομένων της.

ΙΕΡΙΣΣΟΣ Το χωριό που έμαθε να μοιράζεται τα πάντα

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on ΙΕΡΙΣΣΟΣ Το χωριό που έμαθε να μοιράζεται τα πάντα
May 192013
 

ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Αυτή η σελίδα αγαπάει τα ταξίδια και τους δρόμους. Μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη, γυρίζει τις γειτονιές, γυρεύοντας να βρει πώς στην πράξη οι άνθρωποι οργανώνονται και δια-σώζουν τις ζωές τους. Ψάχνει σε πλατείες και δρόμους αυτοοργανωμένες δομές αλληλεγγύης και κινήματα αντίστασης από τα κάτω.

Σήμερα δεν έχει τίποτα από τα γνώριμα πια σχήματα να σας παρουσιάσει: σε αυτή τη γειτονιά δεν υπάρχουν ούτε κοινωνικά φροντιστήρια, ούτε αγορές χωρίς μεσάζοντες, ούτε κοινωνικά ιατρεία. Κι όμως, η αλληλεγγύη βρίσκεται στο απόγειό της. Καλώς ήρθατε στην Ιερισσό.

getFile (36)

«Είναι το βασικό συστατικό κάθε αγώνα. Χωρίς ισχυρό δέσιμο με τους συναγωνιστές σου δεν παλεύεις τίποτα», λέει η Μελαχροινή Λιάκου, ενώ καμιά δεκαριά γυναίκες πίνουν καφέ στο σαλόνι της. Δεν χρειάζεται να δεις πολλά για να καταλάβεις τι εννοεί, αρκεί να είσαι ελάχιστα παρατηρητικός. Οι περισσότερες από αυτές τις γυναίκες έχουν παιδιά: δεν ξέρουν πού ακριβώς βρίσκονται αυτή τη στιγμή, αλλά είναι σίγουρες πως κάποιος χωριανός τους τα έχει ήδη παραλάβει από το σχολείο, τα έχει ταΐσει και τα έχει διαβάσει, αφού οι ίδιες «βρίσκονται σε δουλειά του αγώνα». Οταν μια από αυτές πεινάει, το φαγητό έρχεται αμέσως ζεστό από τη θεια που μένει δίπλα.

Οι ανάγκες των ανθρώπων εδώ δεν είναι ατομική υπόθεση: αμέσως κάποιος θα βρεθεί δίπλα σου για ό,τι χρειαστείς. «Καμιά ώρα της μέρας ή της νύχτας δεν φεύγει η έγνοια για τον διπλανό σου», λέει η Αννη Βασιλείου. «Κάνουμε πάρα πολλές δουλειές μαζί: γράφουμε από κοινού κείμενα, οργανώνουμε τις δράσεις μας. Η πρώτη ομαδική και σοβαρή κίνηση αλληλεγγύης που κάναμε ήταν το 2010: τότε πλημμύρισε το Στρατόνι (σ.σ. το χωριό των μεταλλωρύχων, όπου εδρεύει η Ελντοράντο) και καθαρίζαμε τα σπίτια και μαγειρεύαμε ομαδικά.

Τον Αύγουστο του 2011 φτιάξαμε όλοι μαζί τον παιδικό σταθμό του χωριού μας και πέρσι το καλοκαίρι ξηλώσαμε τις σκάλες προς την παραλία που έβαλε η εταιρεία με το λογότυπό της για να βάλουμε δικές μας. Και σήμερα, αν πας μια βόλτα στα φυλάκια, θα εκπλαγείς από τον όγκο των φαγητών, των γλυκών, των νερών, των φρούτων. Το χωριό μοιράζεται τα πάντα κι έχει επιπλέον μάθει να παίρνει. Τώρα πια, σχεδόν χωρίς καθόλου ντροπή, αν κάποιος από εμάς έχει πρόβλημα να πληρώσει το χαράτσι, θα το καλύψουμε όλοι μαζί».

«Οταν έχουμε κινητοποίηση και πρέπει να λείπουμε, οργανώνονται ομάδες που μαγειρεύουν και κάνουν ομαδικά baby sitting. Δεν ανησυχούμε πια τι θα γίνουν τα παιδιά μας», λέει η Λόλα Χρυσούλη. Ισως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα έμπρακτης αλληλεγγύης να είναι οι μετακινήσεις. «Επρεπε να ανεβαίνουμε στις Σκουριές, να πηγαίνουμε στα δικαστήρια στον Πολύγυρο και στη Θεσσαλονίκη. Κάποια στιγμή μάς ήταν αδύνατον να αντιμετωπίσουμε τα έξοδα. Ετσι, αρχίσαμε το car pooling», λέει η Αννα Λεμπίδα. «Κανένα αμάξι πια δεν φεύγει μόνο με τον οδηγό του για οπουδήποτε. Μοιραζόμαστε τα έξοδα. Οποια ώρα της μέρας ή της νύχτας κι αν βγεις, θα μπεις στο πρώτο αυτοκίνητο που θα περάσει». Κι ακόμα κι αν ντρέπεσαι και είσαι ξενομερίτης όπως του λόγου μου, μόλις σε δουν να περπατάς μόνος, θα σταματήσουν να σε ρωτήσουν αν χρειάζεται να σε πάνε κάπου.

«Σε χρόνο dt έχει ενημερωθεί για ό,τι συμβαίνει όλο το χωριό και τα γύρω», λέει η Βάσω Βαρβαρέσσου. «Αξιοποιούμε πλήρως την τεχνολογία, και για τις γιαγιάδες και τους παππούδες έχουμε και τις καμπάνες». Πραγματικά, ο ήχος της καμπάνας έχει τόσο συνδεθεί με το κίνημα στην Ιερισσό που, όταν χτες χτύπησε για να ειδοποιήσει ότι έρχεται ο εξομολόγος στην εκκλησία, όλες οι θειες και οι θειοι έτρεχαν στα μπλόκα. «Εχουν συνδεθεί οι ζωές μας πια», λέει η Αννη. «Πριν απλώς γνωριζόμασταν, είχαμε ίσως μια καλημέρα. Σήμερα, μπορεί να έχεις εσύ ένα δικαστήριο, αλλά στο εδώλιο δίπλα σου βρίσκεται όλο το χωριό. Οπως ακριβώς απειλείται το βουνό, έτσι απειλούνται κι οι ζωές μας. Ζούμε σε μια συνεχή συνθήκη έκτακτης ανάγκης».

«Εχουμε πάρει αλληλεγγύη από όλη την Ελλάδα. Τελευταία ζητήσαμε από τις γυναίκες να κινητοποιηθούν. Κι εγώ νιώθω άσχημα γιατί δεν μπορούμε να ανταποδώσουμε», λέει η Βάσω. «Μόλις νικήσουμε, όμως, δεν θα κάτσουμε λεπτό ήσυχοι. Θα είμαστε κι εμείς παντού – όπου χρειαστεί». «Παλιότερα έβλεπα πράγματα και δεν με άγγιζαν καν, όπως αυτό που έγινε στη Μανωλάδα», συμπληρώνει η Λόλα. «Τώρα έχει ανοίξει το μυαλό μου, καταλαβαίνω γιατί όλα με αφορούν. Με ενοχλεί που δεν μπορώ να πάω σε πορείες άλλων εργαζομένων στην Θεσσαλονίκη γιατί πια ξέρω πόσο σημαντική είναι η αλληλεγγύη, το κατάλαβα στο πετσί μου. Πού θα πάει όμως; Θα κερδίσουμε».

Της Ντίνας Δασκαλοπούλου

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.efsyn.gr/

Στη Σεκοσεσόλα 46 χρόνια παράγουν… συλλογικότητα

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Στη Σεκοσεσόλα 46 χρόνια παράγουν… συλλογικότητα
May 172013
 

Ενα δίκτυο με περισσότερους από 50 αυτοδιαχειριζόμενους συνεταιρισμούς λειτουργεί στη Βενεζουέλα. Ασχολείται από τη διάθεση προϊόντων μέχρι τον οικιακό εξοπλισμό και από τα γραφεία κηδειών μέχρι την παροχή υπηρεσιών υγείας

 

→Η «Εφημερίδα των Συντακτών» μαζί με 9 συλλογικότητες συνδιοργανώνουν εκδήλωση στα «Παναθήναια» και θα μιλήσουν με εργαζομένους της Σεκοσεσόλα για τους αυτοδιαχειριζόμενους συνεταιρισμούς

 

Οταν ρωτάς «ποιο είναι το βασικό τους προϊόν» και σου απαντούν «η συλλογικότητα» και στην αμέσως επόμενη αυτονόητη ερώτηση «δηλαδή τι κάνουν», σου απαντούν «ψαρεύουν όλοι μαζί», αναγνωρίζεις πως η πρόσκληση είναι τουλάχιστον ενδιαφέρουσα. Για να είμαι απολύτως ειλικρινής, εμείς εδώ στην «Εφημερίδα των Συντακτών» είμαστε νεοσσοί συνεταιριστές κι έτσι μάλλον εξηγείται πως δεν γνωρίζαμε τον συναρπαστικό κόσμο της Σεκοσεσόλα.

Η πρόσκληση της «Αλληλεγγύης για όλους» κι άλλων 9 συλλογικοτήτων να συνδιοργανώσουμε την αποψινή εκδήλωση στα Παναθήναια μας σύστησε τους ανθρώπους αυτούς που… ανακάλυψαν την Αμερική 46 ολόκληρα χρόνια πριν καν εμείς φανταστούμε πως θα μπορούσαμε να έχουμε μια καθημερινή εφημερίδα χωρίς αφεντικά. Η συνάντηση λοιπόν με τη Λιζέθ Καρολίνα Βάργκας Καμπέρο είχε πολλαπλό ενδιαφέρον και ουχί μόνον δημοσιογραφικό.

 

Σε μια κοινωνία που καταρρέει υπό τον ζυγό του πιο άγριου φιλελευθερισμού, η Σεκοσεσόλα από τη μακρινή Βενεζουέλα δεν είναι απλώς ένα δίκτυο με περισσότερους από 50 συνεταιρισμούς και 20.000 μέλη, αλλά ένας εναλλακτικός τρόπος οργάνωσης της εργασίας και της καθημερινής ζωής που θα μπορούσε να μας εμπνεύσει.

 

1.200 εργαζόμενοι

getFile (22)

Η Λιζέθ είναι γέννημα θρέμμα της Σεκοσεσόλα: οι παππούδες της ήταν από τους πρωτοπόρους που ίδρυσαν το δίκτυο. Μεγάλωσε μαζί τους και κάθε Σαββατοκύριακο των παιδικών της χρόνων ήταν αφιερωμένο σε κάποια από τις δραστηριότητες του συνεταιρισμού. Οταν το 2003 ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην επικοινωνία ήταν για εκείνη αυτονόητο πως δεν θα αναζητούσε εργασία στην αγορά, αλλά στη Σεκοσεσόλα.

«Είμαστε μια οργάνωση-ομπρέλα που δικτυώνει τους συνεταιριστές. Είμαστε 1.200 εργαζόμενοι κι ασχολούμαστε από τη διάθεση προϊόντων χωρίς μεσάζοντες μέχρι τη διάθεση οικιακού εξοπλισμού και από τα γραφεία κηδειών μέχρι την παροχή υπηρεσιών υγείας», μου εξηγεί. «Είναι μια καλοπληρωμένη δουλειά, αλλά το βασικό κίνητρο για μένα δεν ήταν αυτό. Στη Σεκοσεσόλα το μέτρο είναι ο άνθρωπος κι οι ανάγκες του: αν γίνεις μάνα θα μπορέσεις να προσαρμόσεις τα ωράριά σου για να έχεις χρόνο για τα παιδιά. Ή αν κάποια στιγμή κουραστείς ή νιώσεις κορεσμένος από το αντικείμενό σου, μπορείς να αλλάξεις. Είσαι ελεύθερος να εξελιχθείς».

Διαφορετικές σχέσεις

Δεν πρόκειται απλώς για έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης της δουλειάς, αλλά για μια εντελώς διαφορετική σχέση με την έννοια της εργασίας. Η ιδέα-κλειδί για να κατανοήσει κάποιος αυτή τη σχέση είναι η έννοια της προσωπικής εξέλιξης μέσα από τη συλλογικότητα και την ελευθερία. «Διαμορφώνει ο καθένας το πρόγραμμά του και τις ώρες του, όπως επιλέγει και τα αντικείμενα στα οποία θα δραστηριοποιηθεί», λέει η Λιζέθ.

«Για έναν ανειδίκευτο εργάτη είναι μια εξαιρετικά καλοπληρωμένη εργασία, αλλά για έναν γιατρό ή έναν δικηγόρο η αμοιβή (που είναι για όλους μας ίδια) είναι χαμηλότερη από την αγορά. Στη Σεκοσεσόλα όμως δεν έρχεσαι για να γίνεις πλούσιος, αλλά για να εξελιχθείς ως άνθρωπος. Εξ ου και δεν χρησιμοποιούμε τη λέξη “μισθός”, αλλά τη λέξη “anticipo” για να δείξουμε ότι είμαστε έξω από την καπιταλιστική έμμισθη σχέση εργασίας» (σ.σ. στα ελληνικά μεταφράζεται ως «έναντι», αν και η νοηματοδότησή της δεν έχει καμία σχέση με την έννοια που έχει η λέξη κυριολεκτικά στη γλώσσα μας. Εννοούν πως η αμοιβή τους είναι έναντι των συλλογικών κερδών που θα έχουν στο τέλος του χρόνου).

Σε άλλους θυμίζει χίπικη κοινότητα, σε άλλους αναρχική κολεκτίβα, σε άλλους κομμουνιστική κοπερατίβα. Παράγετε πολιτική στην πράξη, λέω στη Λιζέθ, για να με ξαφνιάσει με την απάντησή της: «Μας ρωτούν αν είμαστε κομμουνιστές ή επαναστάτες. Είμαστε συνεργατιστές, θέλουμε έναν κόσμο ισότητας για μαύρους και άσπρους, καθολικούς και προτεστάντες. Εχουμε πολλές και διάφορες πολιτικές απόψεις για το πώς θα γίνει αυτό το όραμα πράξη, αλλά πάνω από όλα είμαστε συνεργατιστές. Στη Βενεζουέλα υπάρχει μεγάλη διαφθορά, υψηλή εγκληματικότητα και πάρα πολλά αρπακτικά που προσπαθούν να διασπαθίσουν το δημόσιο χρήμα. Οταν αποφασίζεις να ακολουθήσεις μιαν άλλη πορεία (να μην έχεις κανενός είδους οικονομική εξάρτηση από κανένα κέντρο) είναι σαν να κολυμπάς κόντρα στο ρεύμα».

 

Η ιστορία

getFile (21)

Η Σεκοσεσόλα (Cecosesola – Central de Cooperativas de Servicios Sociales del Estado Lara) γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 από «φτωχούς ανθρώπους με τις ίδιες ανάγκες που έπρεπε να βρουν κοινές λύσεις». Στη Βενεζουέλα υπήρχε παράδοση στις συνεταιριστικές τράπεζες: οι Ιησουίτες μοναχοί δίπλα στις εκκλησίες τους δημιουργούσαν ταμεία αλληλοβοήθειας, απ’ όπου τα μέλη τους –ανεξαρτήτως φυλής ή θρησκείας- μπορούσαν να δανείζονται χρήματα με χαμηλά επιτόκια. Οι περισσότερες από αυτές τις μικρές τράπεζες απέτυχαν παταγωδώς.

Το 1967 στο Μπαρκισιμέτο του κρατιδίου της Λάρα οι κάτοικοι αντιμετώπισαν μια δύσκολη συνθήκη: ένας πολύ φτωχός συμπολίτης τους πέθανε και η οικογένειά του δεν είχε τα χρήματα για την κηδεία. Ετσι έφτιαξαν την πρώτη τους κοπερατίβα: ένα συνεταιριστικό γραφείο κηδειών, που λειτουργεί μέχρι και σήμερα. Το κάθε μέλος του συνεταιρισμού πληρώνει 16 μπολιβάρ τον μήνα κι εξασφαλίζει έτσι την ταφή για τον εαυτό του κι άλλα 8 μέλη της οικογένειάς του.

Ο επόμενος σταθμός στην ιστορία αυτού του δικτύου, που σήμερα καλύπτει περισσότερους από 50 συνεταιρισμούς, ήταν τα λεωφορεία. Επειδή στο Μπαρκισιμέτο δεν υπήρχαν δημόσιες συγκοινωνίες, οι συνεργατιστές αποφάσισαν να διαθέσουν φτηνά μέσα μαζικής μεταφοράς στον λαό. Δανείστηκαν τα κεφάλαια κι αγόρασαν 136 οχήματα, των οποίων τα δρομολόγια σχεδιάστηκαν σε λαϊκές συνελεύσεις.

«Ηταν μια μεγαλειώδης και πολύ διδακτική αποτυχία», διηγείται η Λιζέθ. «Οταν οι ιδιώτες είδαν πως υπήρχε πεδίο δράσης κι αποφάσισαν να ελέγξουν την αγορά, ο δήμος αποφάσισε να μην επιδοτήσει τα εισιτήριά μας. Είχαμε μια πολύ σκληρή δεξιά κυβέρνηση και μας κατηγόρησαν σαν επαναστάτες κομμουνιστές. Αυτό τότε ήταν αδίκημα. Μας κατάσχεσαν πολλά λεωφορεία και κάποια άλλα καταστράφηκαν από σαμποτάζ. Ο συνεταιρισμός καταστράφηκε: χάσαμε 30 φορές το αρχικό κεφάλαιο. Ομως ο κόσμος μάς στήριζε τόσο πολύ που πεισμώσαμε. Αποφασίσαμε ότι θα πάρουμε το μάθημά μας και θα προχωρήσουμε.

»Τι μας έμαθε η μάχη των λεωφορείων; Πρώτον πως ό,τι κάνουμε από εδώ και πέρα θα είναι πλήρως αυτοδιαχειριζόμενο κι αυτοχρηματοδοτούμενο: ούτε δάνεια, ούτε επιδοτήσεις από κανέναν φορέα. Δεύτερον, ο συνεταιρισμός και οι υπηρεσίες του θα είναι ανοιχτά σε όλη την κοινωνία και όχι μόνο στα μέλη μας. Τρίτο και βασικότερο, μάθαμε την αξία μιας συνέλευσης: είχαμε μείνει άνεργοι κι είχαμε άπλετο χρόνο για να κουβεντιάζουμε. Καταλάβαμε πως δεν μπορεί να υπάρξει συνεταιρισμός χωρίς αμέτρητες ώρες ανταλλαγής ιδεών και χωρίς η συλλογικότητα να ενημερώνεται και να συναποφασίζει για όλα. Σήμερα ασχολούμαστε από τη διάθεση προϊόντων χωρίς μεσάζοντες μέχρι παροχή υπηρεσιών υγείας».

 

 ……………………………………………………………………….

ΑΡΧΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Στην καρδιά του συνεταιρισμού βρίσκεται η γενική συνέλευση

Το να είσαι ένας από τους 1.200 εργαζομένους της Σεκοσεσόλα δεν είναι απλώς μια εργασιακή συνθήκη, αλλά τρόπος ζωής. «Το πρώτο πράγμα για το οποίο προσπαθούμε να πείσουμε τους καινούργιους συντρόφους και τις συντρόφισσες είναι γιατί είναι εξαιρετικής σημασίας το να έρχονται στις συνελεύσεις», μας λέει η Λιζέθ. «Οι συναντήσεις είναι καθημερινές –κάποιες μέρες και πρωί και απόγευμα- κι είναι ανοιχτές και στα πρόσωπα και στην ατζέντα: μπορεί να είναι σύντροφοι από τον επισιτισμό κι από το λογιστήριο και ο καθένας μπορεί να θέσει όποιο θέμα θέλει απολύτως ελεύθερα. Εγώ μόλις γυρίσω θα ενημερώσω για το ταξίδι στην Ελλάδα. Το να συμμετέχεις στη συνέλευση μετριέται ως χρόνος εργασίας κι αμείβεται ως τέτοιος: εργαζόμαστε τρεις μέρες την εβδομάδα και συζητάμε άλλες δύο. Κι επειδή πολλοί μας λένε τρελούς, θέλω να σας πω ότι είναι απολύτως παραγωγικό: αμειβόμαστε όλοι με τον ίδιο μισθό, που είναι διπλάσιος από τον βασικό που αυξήθηκε κιόλας την Πρωτομαγιά στη Βενεζουέλα». Σε αυτές τις συναντήσεις οι συνεταιριστές κάνουν αυτοκριτική, διαχειρίζονται τα προβλήματα που προκύπτουν, παίρνουν αποφάσεις για μελλοντικές δραστηριότητες.

«Κι εδώ ερχόμαστε στον δεύτερο κανόνα λειτουργίας: διαφάνεια κι εμπιστοσύνη», λέει η Λιζέθ. «Δεν μπορεί να λειτουργήσει ένας συνεταιρισμός αν δεν υπάρχει πλήρης διαφάνεια στα οικονομικά. Στη Βενεζουέλα έγιναν πολλές απόπειρες και απέτυχαν λόγω αδιαφάνειας και διαφθοράς. Σ’ έναν συνεταιρισμό όλα ανήκουν σε όλους κι όλοι πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένοι για τα οικονομικά μεγέθη, να αναλαμβάνουν όλοι μαζί το κάθε ρίσκο. Και η εμπιστοσύνη δεν έχει να κάνει μόνο με τη διαφάνεια, αλλά και με τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων: επειδή δεν ξέρουμε να συζητάμε, νομίζουμε ότι όποιος μας κάνει κριτική είναι κακοπροαίρετος. Αν είμαστε συνεργατιστές όμως, έχουμε όλοι έναν κοινό στόχο κι η κριτική είναι για να βελτιωθούμε. Συμμετέχοντας σ’ έναν συνεταιρισμό δεν λύνουμε το βιοποριστικό μας πρόβλημα μόνο, αλλά εξελισσόμαστε ως άνθρωποι. Γι’ αυτό κι ένα από τα δικά μας μότο είναι “παράγουμε συλλογικότητα”. Αυτό είναι το βασικό μας προϊόν: η σχέση του καθενός με τον εαυτό του και την εργασία του κι οι μεταξύ μας σχέσεις. Ολα τα άλλα –τα τρόφιμα, οι υπηρεσίες, τα αντικείμενα, ό,τι εμπορευόμαστε τέλος πάντων- έπονται».

Για να το πετύχουν αυτό οι συνεταιριστές από τη Βενεζουέλα έχουν καταργήσει πλήρως την έννοια της εξειδίκευσης και της ιεραρχίας. Σ’ εμάς που δεν έχουμε τέτοια εμπειρία φαίνεται χαοτικό: πώς μπορείς τη μια να είσαι λογιστής και την άλλη μανάβης; Εντάξει, μπορεί να ανακαλύπτεις συνεχώς νέα ταλέντα και δεξιότητες, αλλά θα γίνεις ποτέ κορυφαίος σε κάτι; Κι αν δεν υπάρχει ιεραρχία, ποιος παίρνει κρίσιμες αποφάσεις σε συνθήκες πίεσης;

«Προφανέστατα είναι ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος οργάνωσης γι’ αυτό σας είναι τόσο δυσνόητο», λέει η Λιζέθ. «Να ξεκινήσω από την ιεραρχία. Εμείς αποφασίσαμε να δουλεύουμε χωρίς αφεντικά. Αν έχεις ιεραρχία, κάποιος είναι πιο πάνω από τον άλλο σε μια πυραμίδα, φτιάχνεις μικρά αφεντικά. Στην καρδιά του συνεταιρισμού βρίσκεται η γενική συνέλευση, δεν χρειάζεσαι κάποιον σοφό, γιατί όλοι μαζί σκεφτόμαστε καλύτερα. Ως προς την κυκλικότητα στις δραστηριότητες, σας απαντώ πως ναι, μπορείς να γίνεις πολύ καλός γιατί δεν τα κάνουμε όλοι όλα, αλλά ο καθένας κάνει δυο-τρία πράγματα ανάλογα με τις ικανότητες, τις σπουδές και τα ενδιαφέροντά του. Εγώ ας πούμε σπούδασα επικοινωνία και εργάζομαι στην ομάδα επικοινωνίας του συνεταιρισμού: ασχολούμαι με το σάιτ και τις σχέσεις μας με άλλες συλλογικότητες. Τα Σαββατοκύριακα βοηθάω στον ανεφοδιασμό των λαϊκών αγορών. Κι επειδή πάντα μου άρεσε το μασάζ, έκανα μαθήματα και δουλεύω στο υδροθεραπευτήριο. Εμείς η ομάδα επικοινωνίας εκπαιδεύουμε τους υπόλοιπους στα νέα μέσα, οι λογιστές εκπαιδεύουν εμάς στα λογιστικά. Ετσι όλοι εξελισσόμαστε και θέτουμε τις γνώσεις μας στην υπηρεσία των αναγκών των συντρόφων και των συντροφισσών μας».

 

Της Ντίνας Δασκαλοπούλου,  Διερμηνεία: Νίκος Κοκκάλας

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.efsyn.gr/

Μαριναλέδα: Ένα ισπανικό χωριό δίνει λύση στην κρίση

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Μαριναλέδα: Ένα ισπανικό χωριό δίνει λύση στην κρίση
May 132013
 

Στην Μαριναλέδα, ένα χωριό της Ανδαλουσίας στην νότια Ισπανία, η ανεργία είναι μηδενική! Ο δήμαρχος, Χουάν Μανουέλ Σάντσεζ Γκορντίγιο, που έγινε γνωστός όταν πραγματοποίησε μια «επιβεβλημένη απαλλοτρίωση» τροφίμων σε διάφορα σουπερ-μάρκετ της περιοχής, έχει φτιάξει ένα ιδιαίτερο οικονομικό πρόγραμμα για την πόλη του, που δεν αριθμεί περισσότερους από 3.000 κατοίκους. Το πρόγραμμα είναι βασισμένο στην ισότητα στην εργασία αφού κατά τον ίδιο η κρίση στην αγορά εργασίας μπορεί να παταχθεί μόνο με την δημιουργία νέων θέσεων.

Ο Γκορντίγιο μετά την «απαλλοτρίωση», με την βοήθεια του Σωματείου Αγροτών της Ανδαλουσίας (SAT), μοίρασε τα τρόφιμα σε όσους το είχαν περισσότερο ανάγκη. Ο Ισπανός δήμαρχος, είναι ιστορικός ηγέτης του Σωματείου Εργαζομένων Αγροτών (SOC), που αποτελεί την ραχοκοκαλιά του SAT. Με την υποστήριξη της τοπικής κοινωνίας, δημιούργησε ένα μοναδικό πολιτικό-οικονομικό «πείραμα», το οποίο έχει μετατρέψει το χωριό σε ένα σοσιαλιστικό «κάστρο» καταμεσής της Ανδαλουσίας.

Το «πείραμα» φαίνεται να είναι το βάλσαμο στην οικονομική κρίση που πλήττει την χώρα, αφού το τρέχον ποσοστό της ανεργίας είναι στο 0%. Όλοι οι κάτοικοι είναι απασχολούμενοι στον Συνεταιρισμό της Μαριναλέδα, που δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους αγρότες ύστερα από χρόνια κατάληψη της γης «Η καπνιστή φάρμα» (El Humoso Farm), η οποία ήταν ιδιοκτησία μιας αριστοκρατικής οικογένειας. «Η γη ανήκει σε αυτούς που την δουλεύουν», φώναζαν όταν τους απομάκρυνε η δημοτική αστυνομία. Από το 1992, όμως, η γη τους ανήκει. Καλλιεργούν εκεί φασόλια, αγκινάρες, πιπεριές και εκλεκτό λάδι. Έχουν εγκαταστάσεις και για εκτροφή ζώων. Η γη ανήκει στην κοινωνία και οι εργάτες είναι αυτοί που έχουν επίβλεψη όλης της παραγωγής.

Ανεξάρτητα με την θέση που έχει ο κάθε εργαζόμενος ο μισθός είναι 47 ευρώ την ημέρα, κάτι που ανάγεται σε 1.128 ευρώ τον μήνα. (Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κατώτερος μισθός στην Ισπανία είναι 641ευρώ/μήνα). Ο συνεταιρισμός απασχολεί την κάθε περίοδο περίπου 400 εργαζομένους. Οι θέσεις εργασίας είναι κυλιόμενες με στόχο να αποκομίσουν όλοι οφέλη. «Να εργάζεσαι λιγότερο, ώστε όλοι να εργαστούν», είναι το σύνθημά τους. Πολλοί από τους εργαζόμενους καλλιεργούν και τα δικά τους αγροτεμάχια, ενώ η οικονομική ζωή συμπληρώνεται από καταστήματα, παροχή βασικών υπηρεσιών και αθλητικών δραστηριοτήτων. Πρακτικά, όλοι οι κάτοικοι κερδίζουν το ίδιο με τους εργάτες του συνεταιρισμού.

Η φορολογία είναι η μικρότερη, από άποψη μεγέθους, στην περιοχή, και κυρίως εφαρμόζεται σε επίπεδο γειτονιάς. Η κάθε γειτονιά βλέπει τι χρειάζεται και αναλόγως πράττει. Επίσης, το ενοίκιο για ένα σπίτι 90τ.μ. στην Μαριναλέδα κοστίζει 15 ευρώ το μήνα. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο καθένας πρέπει να συμβάλει στην κατασκευή του σπιτιού του. «Ένας οικοδόμος παίρνει 800 ευρώ το μήνα για να χτίσει ένα σπίτι. Δίνει τα μισά και πληρώνει για το σπίτι του», εξηγεί ο Χουάν Χοσέ Σάντσο, ένας 21χρονος που ήδη είναι μέλος της «ομάδας δράσης» του χωριού που οργανώνει τις ημερήσιες εργασίες. Η ομάδα δράσης δεν αποτελείται από εκλεγμένα μέλη αλλά από πολίτες που από κοινού αποφασίζουν την ανάθεση αρμοδιοτήτων και όσων πρέπει να γίνουν για το συμφέρον του χωριού.

Παλαιότερα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του χωριού ήταν αγράμματο. Τώρα, όμως, έχουν παιδικό σταθμό, δημοτικό και γυμνάσιο. Το φαγητό στο σχολείο, μάλιστα, κοστίζει μόλις 15 ευρώ τον μήνα. «Το ποσοστό που παρατάει το σχολείο είναι ελαφρώς υψηλό», σχολιάζει ο Σάντσο. «Καθώς οι άνθρωποι έχουν σπίτι και εξασφαλισμένη εργασία δεν βρίσκουν τον λόγο για μόρφωση. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να βελτιώσουμε», συμπληρώνει.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/


Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Ftrofima%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Fassembly-4-11-2015%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Fanakoinosi-ergazomenon%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Fmurderers%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Fapografi2%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Folga%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Fprostitution%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179