Παράνομα τα μνημονιακά χρέη

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Παράνομα τα μνημονιακά χρέη
Jun 182015
 

Το Γραφείο Τύπου της Βουλής έδωσε στη δημοσιότητα την ακόλουθη Προκαταρκτική Έκθεση της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους στην οποία “τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα όχι μόνο δεν είναι σε θέση να πληρώσει το χρέος, αλλά και δεν πρέπει να το πληρώσει.

Πρωτίστως διότι το χρέος που προκάλεσαν οι ρυθμίσεις που επέβαλε η Τρόικα παραβιάζει ευθέως τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα των κατοίκων της Ελλάδας. Ως εκ τούτου η Ελλάδα δεν πρέπει να πληρώσει αυτό το χρέος διότι είναι παράνομο, αθέμιτο και επονείδιστο”.

Σύνοψη

Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα, τον Ιούνιο του 2015, μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Έχει να διαλέξει ανάμεσα στο να συνεχίσει τα αποτυχημένα προγράμματα μακροοικονομικής προσαρμογής που της επέβαλαν οι δανειστές και στο να προχωρήσει, σπάζοντας τα δεσμά του χρέους, σε μια αληθινή αλλαγή. Πέντε χρόνια αφότου ξεκίνησαν τα προγράμματα οικονομικής προσαρμογής, η χώρα παραμένει βυθισμένη σε κρίση -οικονομική και κοινωνική, οικολογική και δημοκρατική. Το μαύρο κουτί του χρέους μένει σφραγισμένο, και μέχρι πρότινος κανένας επίσημος φορέας, ελληνικός ή ξένος, δεν επεδίωξε να φέρει στο φως την αλήθεια για το πώς και γιατί η χώρα καθυποτάχθηκε στο καθεστώς της Τρόικας. Το χρέος, στο όνομα του οποίου ισοπεδώθηκαν τα πάντα, παραμένει ο γνώμονας της νεοφιλελεύθερης προσαρμογής, που οδήγησε στη βαθύτερη και πιο μακρόχρονη ύφεση σε ευρωπαϊκό έδαφος και σε καιρό ειρήνης.

Επείγει λοιπόν να εξετασθεί μεθοδικά, και είναι κοινωνική μας ευθύνη, μια σειρά νομικών, κοινωνικών και οικονομικών ζητημάτων σε σχέση με το χρέος. Για ν’ αποκριθεί σ’ αυτή την ανάγκη η Βουλή των Ελλήνων σύστησε τον Απρίλιο του 2015 την Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος. Η εντολή που ανατέθηκε στην Επιτροπή Αλήθειας ήταν να ερευνήσει πώς δημιουργήθηκε και διογκώθηκε το δημόσιο χρέος, με ποιούς τρόπους και για ποιούς λόγους συνάφθηκε, και πώς επηρέασαν την οικονομία και τη ζωή του ελληνικού λαού οι καταναγκαστικές προϋποθέσεις (αιρεσιμότητες, conditionalities) οι οποίες συνόδευαν τα νέα δάνεια. Και επίσης να κάνει γνωστά στο εσωτερικό και το εξωτερικό τα ζητήματα που συνδέονται με το ελληνικό δημόσιο χρέος, καθώς και να ερευνήσει ποιές επιλογές υπάρχουν για την κατάργηση του, και ποιά επιχειρήματα μπορούν να διατυπωθούν σχετικά.

Η Επιτροπή Αλήθειας παρουσιάζει στην Προκαταρκτική Έκθεση τα προσωρινά της πορίσματα, τα οποία δείχνουν ότι ολόκληρο το πρόγραμμα προσαρμογής, στο οποίο καθυποτάχθηκε η Ελλάδα, ήταν και παραμένει ένα πρόγραμμα με σαφείς πολιτικές στοχεύσεις. Ο τεχνικός χαρακτήρας των μακροοικονομικών μεταβλητών και των προβλέψεων για την εξέλιξη του χρέους επέτρεψε, μολονότι αυτοί οι αριθμοί επηρεάζουν άμεσα τη ζωή και την ίδια την επιβίωση των ανθρώπων, οι συζητήσεις για το χρέος να μείνουν μέχρις στιγμής σε τεχνικό επίπεδο, και ειδικότερα να εστιαστούν στο ερώτημα αν οι πολιτικές που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα διευκολύνουν την αποπληρωμή του χρέους. Αυτήν ακριβώς την επιχειρηματολογία αμφισβητούν τα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην Έκθεση.

Όλα τα στοιχεία που παρουσιάζουμε στην Προκαταρκτική Έκθεση καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα όχι μόνο δεν είναι σε θέση να πληρώσει το χρέος, αλλά και δεν πρέπει να το πληρώσει. Πρωτίστως διότι το χρέος που προκάλεσαν οι ρυθμίσεις που επέβαλε η Τρόικα παραβιάζει ευθέως τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα των κατοίκων της Ελλάδας. Ως εκ τούτου η Ελλάδα δεν πρέπει να πληρώσει αυτό το χρέος διότι είναι παράνομο, αθέμιτο και επονείδιστο.

Η Επιτροπή διαπίστωσε επίσης ότι η μη βιωσιμότητα του ελληνικού δημόσιου χρέους ήταν εξαρχής προδήλως γνωστή ευθύς στους διεθνείς δανειστές, τις ελληνικές αρχές και τα συστημικά μέσα ενημέρωσης. Μολαταύτα οι ελληνικές αρχές, μαζί με κάποιες κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνωμότησαν το 2010 ενάντια στην αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους προκειμένου να προστατεύσουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Τα συστημικά μέσα ενημέρωσης έκρυψαν την αλήθεια από τους πολίτες παριστάνοντας ότι δήθεν η διάσωση αφορούσε την Ελλάδα και όχι τις τράπεζες, και συνάμα εξυφαίνοντας μια αφήγηση που στόχευε να εμφανίσει τον ελληνικό πληθυσμό σαν δήθεν άξιο των αδικοπραξιών των δανειστών.

Τα ποσά που διατέθηκαν μέσω των προγραμμάτων διάσωσης (μνημονίων) του 2010 και του 2012 ελέγχονταν από το εξωτερικό μέσα από περίπλοκες διευθετήσεις, οι οποίες απέκλειαν κάθε δημοσιονομική αυτονομία. Οι δανειστές υπαγόρευσαν αυστηρά τον τρόπο διάθεσης των δανειακών κεφαλαίων ‘διάσωσης’, και έτσι είναι αποκαλυπτικό ότι κατευθύνθηκαν στην κάλυψη των τρεχουσών δημόσιων δαπανών λιγότερα από τα 10% των κεφαλαίων που εισπράχθηκαν.

Η Προκαταρκτική Έκθεση παρουσιάζει μια πρώτη χαρτογράφηση των κεντρικών προβλημάτων και ζητημάτων του δημόσιου χρέους. Επισημαίνει τις κομβικής σημασίας παρανομίες οι οποίες συνδέθηκαν με τη σύναψη των δανείων, και ανιχνεύει τη νομική θεμελίωση επάνω στην οποία μπορεί να βασιστεί η μονομερής αναστολή της αποπληρωμής του.

Τα ευρήματά της εκτίθενται σε εννέα κεφάλαια, ως ακολούθως:

Το Πρώτο Κεφάλαιο, Το χρέος πριν από την Τρόικα, αναλύει την εξέλιξη του ελληνικού δημόσιου χρέους από τη δεκαετία του 1980 και μετά. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διόγκωση του χρέους δεν οφειλόταν στις δήθεν υπέρμετρες δημόσιες δαπάνες, οι οποίες στην πραγματικότητα παρέμεναν χαμηλότερες από τις δημόσιες δαπάνες άλλων χωρών της ευρωζώνης. Οφειλόταν μάλλον στην πληρωμή εξαιρετικά υψηλών επιτοκίων δανεισμού στους πιστωτές, στις υπερβολικά υψηλές και αδικαιολόγητες στρατιωτικές δαπάνες, στην απώλεια φορολογικών εσόδων εξαιτίας των αθέμιτων εκροών κεφαλαίου, στην ανακεφαλαιοποίηση ιδιωτικών τραπεζών από το κράτος, και στις διεθνείς ανισορροπίες οι οποίες δημιουργήθηκαν από την ελαττωματική σχεδίαση της ίδιας της Νομισματικής Ένωσης.

Η υιοθέτηση του ευρώ οδήγησε σε δραστική αύξηση του ιδιωτικού χρέους στην Ελλάδα, στο οποίο βρέθηκαν εκτεθειμένες όχι μόνον οι ελληνικές, αλλά και μεγάλες ευρωπαϊκές ιδιωτικές τράπεζες. Το γεγονός αυτό κλιμάκωσε μια τραπεζική κρίση το 2009, που με τη σειρά της επιβάρυνε το ελληνικό δημόσιο χρέος. Η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου, υπερτονίζοντας τη σημασία των δημόσιων ελλειμάτων και του δημόσιου χρέους, βοήθησε το 2009 να παρασταθεί η εξελισσόμενη τραπεζική κρίση σαν κρίση δημόσιου χρέους.

Το Δεύτερο Κεφάλαιο, Η εξέλιξη του ελληνικού δημόσιου χρέους, 2010-2015, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η πρώτη δανειακή σύμβαση, του 2010, αποσκοπούσε πρωταρχικά στη διάσωση των ελληνικών και άλλων ευρωπαϊκών ιδιωτικών τραπεζών, και επέτρεψε στις τελευταίες να μειώσουν την έκθεσή τους σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου.

Το Τρίτο Κεφάλαιο, Το ελληνικό δημόσιο χρέος ανά δανειστή, 2015, παρουσιάζει την εριζόμενη φύση του σημερινού ελληνικού χρέους, σκιαγραφώντας τα κεντρικά χαρακτηριστικά των δανείων, τα οποία αναλύονται παρακάτω, στο Όγδοο Κεφάλαιο.

Το Τέταρτο Κεφάλαιο, Μηχανισμοί του συστήματος χρέους στην Ελλάδα, αποκαλύπτει τους μηχανισμούς που κατασκευάστηκαν μέσα από τις δανειακές συμβάσεις, από τον Μάιο του 2010 και μετά. Οι μηχανισμοί αυτοί δημιούργησαν ένα βαρύ φορτίο νέου χρέους προς τα άλλα κράτη της ευρωζώνης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ, EFSF), ενώ παράλληλα παρήγαγαν καταχρηστικά κόστη, βαθαίνοντας έτσι ακόμη περισσότερο την κρίση. Οι μηχανισμοί αυτοί αποκαλύπτουν πώς το μεγαλύτερο μέρος των δανειακών κεφαλαίων μεταβιβάστηκε απευθείας στους χρηματοπιστωτικούς θεσμούς. Αντί να ωφελήσουν την Ελλάδα επιτάχυναν, με τη χρήση χρηματοπιστωτικών εργαλείων, τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων.

Το Πέμπτο Κεφάλαιο, Αιρεσιμότητες εναντίον βιωσιμότητας, παρουσιάζει πώς οι δανειστές επέβαλαν, μαζί με τις δανειακές συμβάσεις, παραβιαστικές αιρεσιμότητες οι οποίες εξάλειψαν άμεσα την οικονομική βιωσιμότητα του χρέους. Αυτές οι αιρεσιμότητες (προϋποθέσεις), στις οποίες οι δανειστές εξακολουθούν να επιμένουν, μείωσαν το ΑΕΠ και αύξησαν τον δημόσιο δανεισμό, επιβαρύνοντας επομένως την αναλογία δημόσιου χρέους / ΑΕΠ, και καθιστώντας έτσι το δημόσιο χρέος ακόμη λιγότερο βιώσιμο. Επιπλέον, επέφεραν δραματικές αλλαγές στην κοινωνία και προκάλεσαν ανθρωπιστική κρίση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος μπορεί σήμερα να θεωρηθεί εντελώς μη βιώσιμο.

Το Έκτο Κεφάλαιο, Οι επιπτώσεις των ‘προγραμμάτων διάσωσης’ στα ανθρώπινα δικαιώματα, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα τα οποία επιβλήθηκαν στο πλαίσιο των λεγόμενων ‘προγραμμάτων διάσωσης’ έπληξαν άμεσα τις συνθήκες ζωής του ελληνικού λαού και παραβίασαν τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία ωστόσο οφείλουν, τόσο η Ελλάδα όσο και οι εταίροι της, να σέβονται, να προστατεύουν και να προάγουν σύμφωνα με το εσωτερικό, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο. Οι δραστικές προσαρμογές, που επιβλήθηκαν στην ελληνική οικονομία και σε ολόκληρη την κοινωνία, προκάλεσαν ραγδαία υποβάθμιση του επιπέδου ζωής και παραμένουν ασύμβατες προς την κοινωνική δικαιοσύνη, την κοινωνική συνοχή, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το Έβδομο Κεφάλαιο, Νομικά ζητήματα σχετικά με τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις, αναλύει ότι υπήρξε παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων από την πλευρά τόσο της ίδιας της Ελλάδας όσο και των δανειστών της, δηλαδή των (πιστωτριών) χωρών της ευρωζώνης, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που επέβαλαν τα μέτρα αυτά στην Ελλάδα. Όλοι αυτοί οι παράγοντες (κράτη και όργανα ή θεσμοί) παρέλειψαν να εκτιμήσουν τις παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων που συνεπάγονταν οι πολιτικές που οι ίδιοι επέβαλαν στην Ελλάδα και, επιπλέον, παραβίασαν άμεσα το ελληνικό Σύνταγμα απογυμνώνοντας ουσιαστικά την Ελλάδα από τα περισσότερα κυριαρχικά δικαιώματά της. Οι συμφωνίες συμπεριλαμβάνουν καταχρηστικούς όρους, που πρακτικά καταναγκάζουν την Ελλάδα να παραδώσει στους δανειστές σημαντικές πλευρές της εθνικής της κυριαρχίας. Αυτό αποτυπώνεται στη ρήτρα εφαρμογής του αγγλικού δικαίου ως εφαρμοστέου στις δανειακές συμβάσεις, η οποία διευκόλυνε την παράκαμψη του ελληνικού Συντάγματος αλλά και των διεθνών υποχρεώσεων σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Οι παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων και του εθιμικού δικαίου, πολλές ενδείξεις κακόπιστης συμπεριφοράς εκ μέρους των συμβαλλόμενων μερών, και ο καταχρηστικός χαρακτήρας αυτών των συμβάσεων καθιστούν τις συναφθείσες συμβάσεις άκυρες.

Το Όγδοο Κεφάλαιο, Αποτίμηση του παράνομου, αθέμιτου, επονείδιστου, και μη βιώσιμου χαρακτήρα του χρέους, παρέχει μια αποτίμηση του ελληνικού δημόσιου χρέους με βάση τους ορισμούς του παράνομου, αθέμιτου, επονείδιστου, και μη βιώσιμου χρέους, τους οποίους υιοθέτησε η Επιτροπή Αλήθειας.

Το Όγδοο Κεφάλαιο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος σήμερα, τον Ιούνιο του 2015, είναι μη βιώσιμο, διότι η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να το εξυπηρετήσει χωρίς να πλήξει καίρια την ικανότητά της να αναποκρίνεται στις βασικές υποχρεώσεις της για προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Επιπλέον, το κεφάλαιο περιέχει στοιχεία για ενδεικτικές περιπτώσεις παράνομου, αθέμιτου, και επονείδιστου χρέους προς κάθε έναν δανειστή.

Το χρέος προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πρέπει να χαρακτηριστεί παράνομο διότι η σύναψή του έγινε κατά παράβαση του καταστατικού του ίδιου του ΔΝΤ, ενώ επιπλέον οι όροι του παραβιάζουν το ελληνικό Σύνταγμα, το διεθνές εθιμικό δίκαιο, και τις συνθήκες τις οποίες έχει κυρώσει η Ελληνική Δημοκρατία. Είναι επίσης αθέμιτο, διότι οι όροι του επιβάλλουν πολιτικές οι οποίες παραβιάζουν τις υποχρεώσεις προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Τέλος, είναι επονείδιστο (απεχθές), διότι το ΔΝΤ γνώριζε ότι τα μέτρα τα οποία επέβαλλαν οι πολιτικές του ήταν αντιδημοκρατικά και αναποτελεσματικά, και θα οδηγούσαν σε σοβαρές παραβιάσεις των κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων.

Το χρέος προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πρέπει να χαρακτηριστεί παράνομο διότι η ΕΚΤ υπερέβη τις αρμοδιότητές της επιβάλλοντας, μέσω της συμμετοχής της στην Τρόικα, την εφαρμογή των προγραμμάτων μακροοικονομικής προσαρμογής (λόγου χάρη, την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας). Το χρέος προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι επίσης αθέμιτο και επονείδιστο, διότι ο κύριος λόγος ύπαρξης του Προγράμματος Αγοράς Ομολόγων (Securities Market Programme, SMP) ήταν να εξυπηρετηθούν συμφέροντα των χρηματοπιστωτικών οργανισμών, επιτρέποντας στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές και ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες να απαλλαγούν από τα ελληνικά ομόλογα που είχαν στην κατοχή τους.

Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας παρέχει δάνεια χωρίς μετρητά (cash-less loans) τα οποία πρέπει να θεωρηθούν παράνομα, επειδή παραβιάζουν όχι μόνον το ‘Αρθρο 122(2) της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ/TFEU), αλλά και πολλά κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα, καθώς και πολιτικές ελευθερίες. Περαιτέρω, η Συμφωνία Πλαίσιο (Framework Agreement) του ΕΤΧΣ, του 2010, καθώς και η Κύρια Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης (Master Financial Assistance Agreement) του 2012, περιλαμβάνουν πολλαπλούς καταχρηστικούς όρους, οι οποίοι αποκαλύπτουν σαφώς αθέμιτη συμπεριφορά από την πλευρά του δανειστή. Το ΕΤΧΣ παραβιάζει επίσης με τη δράση του τις δημοκρατικές αρχές, γεγονός που καθιστά αυτά τα συγκεκριμένα χρέη αθέμιτα και επονείδιστα.

Τα διμερή δάνεια πρέπει να θεωρηθούν παράνομα διότι παραβιάζουν τη διαδικασία που προβλέπεται από το ελληνικό Σύνταγμα. Κατά τη σύναψή τους υπήρξε σαφώς αθέμιτη συμπεριφορά εκ μέρους των δανειστών, ενώ επίσης περιέχουν όρους που παραβιάζουν το νόμο και τη δημόσια τάξη. Τόσο το ευρωπαϊκό όσο και το διεθνές δίκαιο παραβιάστηκαν κατά τη σχεδίαση των μακροοικονομικών προγραμμάτων, προκειμένου να παρακαμφθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιπλέον τα διμερή δάνεια είναι αθέμιτα, διότι δεν χρησιμοποιήθηκαν προς όφελος του λαού, αλλά απλώς επέτρεψαν στους ιδιώτες πιστωτές της Ελλάδας να σώσουν τους εαυτούς τους. Τέλος, τα διμερή δάνεια είναι επονείδιστα διότι τόσο οι πιστώτριες χώρες όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή γνώριζαν τις ενδεχόμενες παραβιάσεις, αλλά τόσο το 2010 όσο και το 2012 απέφυγαν να εκτιμήσουν ποιές επιπτώσεις θα είχαν στα ανθρώπινα δικαιώματα η μακροοικονομική προσαρμογή και η δημοσιονομική σταθεροποίηση, που ήταν και οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση των δανείων.

Το χρέος προς τους ιδιώτες δανειστές πρέπει να θεωρηθεί παράνομο διότι οι ιδιωτικές τράπεζες πριν από τη δημιουργία της Τρόικας έδρασαν ανεύθυνα και δεν έδειξαν τη δέουσα επιμέλεια στη διαχείριση του δανεισμού, ενώ ορισμένοι ιδιώτες δανειστές, όπως κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου (hedge funds), ενήργησαν επίσης κακόβουλα. Μέρος του χρέους προς τις ιδιωτικές τράπεζες και τα κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου είναι αθέμιτο για τους ίδιους λόγους για τους οποίους είναι και παράνομο. Επιπλέον, οι ελληνικές τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με αθέμιτο τρόπο από τους φορολογούμενους. Τέλος, το χρέος προς τις ιδιωτικές τράπεζες και τα κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου είναι επονείδιστο, διότι οι μεγάλοι ιδιώτες δανειστές γνώριζαν ότι τα δάνεια αυτά συνήφθησαν για ίδιο όφελος και όχι για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του λαού.

Η Προκαταρκτική Έκθεση καταλήγει επισημαίνοντας ορισμένα πρακτικά ζητήματα. Το Ένατο Κεφάλαιο, Νομική θεμελίωση της αποκήρυξης και αναστολής πληρωμών του ελληνικού δημόσιου χρέους, εκθέτει ποιές επιλογές υπάρχουν όσον αφορά την ακύρωση του χρέους, και ιδίως τις συνθήκες υπό τις οποίες ένα κυρίαρχο κράτος μπορεί να ασκήσει το δικαίωμά του να προχωρήσει μονομερώς, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, στην αποκήρυξη του χρέους ή στην αναστολή της αποπληρωμής του.

Τα νομικά επιχειρήματα που επιτρέπουν σε ένα κυρίαρχο κράτος να αποκηρύξει μονομερώς το παράνομο, αθέμιτο και επονείδιστο χρέος είναι πολλαπλά· όσον αφορά την ελληνική περίπτωση, μια τέτοια μονομερής κυριαρχική πράξη θα μπορούσε να θεμελιωθεί στα εξής επιχειρήματα: καταρχάς στην κακή πίστη την οποία επέδειξαν οι δανειστές, ωθώντας την Ελλάδα να παραβιάσει το εσωτερικό της δίκαιο και τις διεθνείς της υποχρεώσεις σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στη νομική υπεροχή και προτεραιότητα των ανθρώπινων δικαιωμάτων απέναντι σε διεθνείς συμφωνίες, όπως εκείνες που υπέγραψαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις με τους δανειστές ή με την Τρόικα. Τη χρήση καταναγκασμού. Την επιβολή άδικων και ανεπιεικών όρων, οι οποίοι κατάφωρα παραβιάζουν το Σύνταγμα και την εθνική κυριαρχία. Τέλος, το δικαίωμα το οποίο αναγνωρίζει το διεθνές δίκαιο στο κράτος, να παίρνει μετρα ενάντια σε παράνομες ενέργειες δανειστών, οι οποίες πλήττουν τη δημοσιονομική του κυριαρχία, το υποχρεώνουν να αποδεχθεί παράνομα, αθέμιτα και επονείδιστα χρέη, και παραβιάζουν την οικονομική του αυτοδιάθεση και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

Όσον αφορά τη μη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους, κάθε κράτος έχει νόμιμο δικαίωμα να επικαλείται την ύπαρξη κατάστασης ανάγκης σε εξαιρετικές περιστάσεις, προκειμένου να διαφυλάξει ουσιώδη συμφέροντα τα οποία απειλούνται από κίνδυνο μεγάλο και παρόντα. Σε τέτοια περίπτωση το κράτος μπορεί να απαλλαγεί από την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεών του, οι οποίες επαυξάνουν τον κίνδυνο, όπως συμβαίνει με τις εκκρεμείς δανειακές συμβάσεις. Τέλος, τα κράτη έχουν δικαίωμα να κηρύξουν μονομερώς πτώχευση όταν δεν είναι βιώσιμη η εξυπηρέτηση του χρέους, στην οποία περίπτωση δεν διαπράττουν διεθνώς παράνομη πράξη και, επομένως, δεν φέρουν ευθύνη.

Προοίμιο
Η αξιοπρέπεια του λαού βαραίνει περισσότερο από το
παράνομο, αθέμιτο, επονείδιστο και μη βιώσιμο χρέος

Έχοντας ολοκληρώσει την προκαταρκτική φάση της έρευνάς της, η Επιτροπή Αλήθειας του Δημόσιου Χρέους θεωρεί ότι η Ελλάδα ήταν και παραμένει θύμα μιας προσχεδιασμένης επίθεσης, η οποία οργανώθηκε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτό το βίαιο, παράνομο και ανήθικο εγχείρημά τους έχει μοναδικό σκοπό να περάσουν τα ιδιωτικά χρέη στο δημόσιο.

Παρουσιάζοντας τούτη την Προκαταρκτική Έκθεση στις ελληνικές αρχές και τον ελληνικό λαό, η Επιτροπή Αλήθειας του Δημόσιου Χρέους θεωρεί ότι ολοκλήρωσε την πρώτη φάση της εντολής της, η οποία περιγράφεται στην από 4 Απριλίου του 2015 απόφαση της προέδρου της Βουλής. Η Επιτροπή ελπίζει πως η Έκθεση θα αποδειχθεί χρήσιμο εργαλείο ώστε να εγκαταλειφθεί η καταστροφική λογική της λιτότητας, και να προστατευθούν από τους κινδύνους που σήμερα τα απειλούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, η δημοκρατία, η αξιοπρέπεια του λαού και το μέλλον των επερχόμενων γενεών.

Σε απάντηση εκείνων που προσπαθούν να επιβάλουν άδικα μέτρα, ο ελληνικός λαός θα μπορούσε να επικαλεστεί τη ρήση του Θουκυδίδη “και όνομα δια το μη ες ολίγους αλλ’ ες πλείονας οικείν Δημοκρατία κέκληται” (Θουκυδίδης, Ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου, Επιτάφιος του Περικλή (2.37) – “και ως προς το όνομα καλείται Δημοκρατία επειδή η εξουσία δεν είναι στα χέρια των λίγων, αλλά των πολλών”).

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.capital.gr/

Η χώρα που άφησε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Η χώρα που άφησε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν
Jun 122015
 

Και με τη βούλα του ΔΝΤ ανακοινώθηκε ότι φέτος η Ισλανδία πέτυχε οικονομική ανάκαμψη «χωρίς να υπονομεύσει το κράτος πρόνοιας» στην υγεία και την εκπαίδευση. Πώς το πέτυχε; Στην ουσία αφήνοντας τις τράπεζες να καταρρεύσουν…

Βέβαια η Ισλανδία δεν ανήκει στην ευρωζώνη, ενώ τον περασμένο Μάρτιο επισήμως ενημέρωσε τις Βρυξέλλες ότι σταματά και τις διαδικασίες ένταξής της στηνΕυρωπαϊκή Ένωση.

Αυτό που αποφάσισε τώρα η κυβέρνηση της χώρας είναι να επιβάλει φόρο στουςπιστωτές που επιδιώκουν να πάρουν πίσω περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών που κατέρρευσαν, ενώ ταυτόχρονα καταργεί σταδιακά τους περιορισμούς στη διακίνηση κεφαλαίων που είχαν επιβληθεί μετά την οικονομική κρίση του 2008. Και σε μια προσπάθεια να εμποδίσει τους ξένους επενδυτές να αποσύρουν μαζικά δισεκατομμύρια που είχαν «παγώσει» τα τελευταία χρόνια στις ισλανδικές τράπεζες, αναλήψεις μεγάλων ποσών και μετακίνησή τους στο εξωτερικό θα φορολογείται με 39%!

«Αυτό είναι ένα ορόσημο, ένα χαρούμενο ορόσημο» διακήρυξε περιχαρής ο υπουργός Οικονομικών της χώρας Bjarni Benediktsson. Η κυβέρνηση, είπε, θέτει τις βάσεις για την οικονομική ανάπτυξη και τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των πολιτών της. «Περιμένω να δω μια ριζική αλλαγή στο τοπίο μέσα στους επόμενους 6-12 μήνες», τόνισε στον Guardian.

Προς το παρόν τα συνταξιοδοτικά ταμεία απαγορεύεται να επενδύσουν εκτός Ισλανδίας και η πρόσβαση σε ξένο νόμισμα ελέγχεται. Οι περιορισμοί στις μετακινήσεις κεφαλαίων επιβλήθηκαν τον Νοέμβριο του 2008 μετά την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος της χώρας που έφερε την Ισλανδία στο χείλος της χρεοκοπίας. Οι τρεις μεγαλύτερες τράπεζες – Glitnir, Landsbanki and Kaupthing- χρεοκόπησαν το 2008, έχοντας φορτωθεί με χρέη που ισοδυναμούσαν με 10 φορές το ΑΕΠ της χώρας. Η κυβέρνηση τότε αρνήθηκε να φορτωθεί αυτά τα χρέη, εξοφλώντας με χρήματα των φορολογούμενων τους Βρετανούς και Ολλανδούς πιστωτές που κατέφυγαν στα δικαστήρια.

Ωστόσο, το 2013 διεθνές δικαστήριο δικαίωσε την απόφαση της Ισλανδίας, αμφισβητώντας την αποτελεσματικότητα αυτού του είδους των κρατικών εγγυήσεων για τα χρέη των τραπεζών.

Η Ισλανδία επίσης αποφάσισε να κυνηγήσει δικαστικά τους τραπεζίτες της, σε αντίθεση με τις ευρωπαϊκές χώρες και τις ΗΠΑ όπου οι τράπεζες μπορεί να πληρώνουν πρόστιμο αλλά οι τραπεζίτες συνεχίζουν ελεύθεροι τη δουλειά τους. Ο διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας Kaupthing, για παράδειγμα, καταδικάστηκε σε 4-5 χρόνια φυλάκιση.

Η οικονομία της Ισλανδίας αναπτύσσεται πάλι με βάση τον τουρισμό και την αλιεία, προτιμώντας να προχωρήσει σε υποτίμηση της κορόνας, πράγμα που είχε μεν αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών για τους Ισλανδούς, αλλά από την άλλη ενίσχυσε σημαντικά τις εξαγωγές.

 

Πίνακας που δείχνει σχέση χρέους-ΑΠΕ στην Ισλανδία με πρόβλεψη μέχρι το 2020Πίνακας που δείχνει σχέση χρέους – ΑΠΕ στην Ισλανδία με πρόβλεψη μέχρι το 2020 | Πηγή IMF

Το ΔΝΤ -που χορήγησε δάνειο ύψους 2,1 δισ. δολαρίων στο Ρέικιαβικ στην κορύφωση της κρίσης- δήλωσε τον Μάρτιο ότι η κυβέρνηση έχει κάνει καλή πρόοδο στη βελτίωση της οικονομικής σταθερότητας και την περασμένη Κυριακή η Βουλή ψήφισε με 56-0 αποχή υπέρ του σχεδίου σταδιακής κατάργηση των περιορισμών στη μετακίνηση κεφαλαίων. Παράλληλα το χρέος έχει μειωθεί σημαντικά, η ανεργία επίσης και οι οικονομικοί δείκτες δικαιολογούν κάθε αισιοδοξία.

 

Πίνακας που καταγράφει την πτώση της ανεργίας στην ΙσλανδίαΠίνακας που καταγράφει την πτώση της ανεργίας στην Ισλανδία | Πηγή: IMF

Περίπου 1,200 δισ. κορόνες έχουν «παγώσει» λόγω των περιορισμών -δηλαδή κάπου 9 δισ. δολάρια- και ορισμένες συναλλαγές που σχετίζονται με τις «αμαρτωλές» τράπεζες θα παραμείνουν υπό περιορισμό, προκειμένου να μην επιτραπεί σε  κανέναν να παρακάμψει τα απαγορευτικά μέτρα.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.efsyn.gr/

Τα ιδιωτικά κανάλια γιγαντώθηκαν γιατί παίρνουν θαλασσοδάνεια που δεν αποπληρώνουν ποτέ

 Απόψεις  Comments Off on Τα ιδιωτικά κανάλια γιγαντώθηκαν γιατί παίρνουν θαλασσοδάνεια που δεν αποπληρώνουν ποτέ
Apr 192015
 

Αφοπλιστική απάντηση στον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου που αναρωτήθηκε κατά τη συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής για ρυθμίσεις θεμάτων δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, «γιατί διογκώθηκαν τα ιδιωτικά κανάλια», έδωσε η Μάχη Νικολάρα.
Η δημοσιογράφος της ΕΡΤ τόνισε ότι τα ιδιωτικά κανάλια διογκώθηκαν «γιατί παίρνουν θαλασσοδάνεια τα οποία δεν αποπληρώνουν ποτέ και γιατί ποτέ δεν πλήρωσαν για να χρησιμοποιήσουν τον δημόσιο πόρο των συχνοτήτων». Η διόγκωση των ιδιωτικών σταθμών, πρόσθεσε η Μάχη Νικολάρα, ήταν επιλογή και πρόθεση αφού εκχωρήθηκε το δημόσιο αγαθό των συχνοτήτων στους ιδιώτες, οι οποίοι το μονοπώλησαν σε βάρος της ΕΡΤ.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.ertopen.com/

Το δάνειο του Φάνη

 Απόψεις  Comments Off on Το δάνειο του Φάνη
Dec 232014
 

Ο φίλος μου ο Φάνης πήρε προ ετών ένα στεγαστικό δάνειο. Μισθωτός του ιδιωτικού τομέα ήτανε, είχε μια σταθερή δουλειά, πήγαινε καλούτσικα κι η επιχείρηση στην οποία δούλευε, έβγαινε το μεροκάματο. Τα υπολόγισε, λοιπόν, έκανε το κουμάντο του, λίγο παραπάνω χρήματα από το νοίκι που έδινε θα πλήρωνε στην τράπεζα κάθε μήνα και θα του έμενε και το σπίτι, την πήρε την απόφαση να το αγοράσει το διαμερισματάκι. Κύριος στις δόσεις του και συνεπέστατος ο Φάνης τον πρώτο καιρό, τι κι αν στριμώχτηκε λιγάκι, περίφημα τον είχε οργανώσει τον ταπεινό του βίο και τον οικογενειακό του προγραμματισμό.

Ωσπου αρχίσανε οι μειώσεις και τα «προσωρινά» χαράτσια. Πάνε οι τριετίες και οι ωριμάνσεις, κλάφ’ τα και τα επιδόματα γάμου και μεταπτυχιακού, καταργήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τα εισοδήματα πήρανε την κατιούσα. Σε αντίθεση με φόρους, άμεσους και έμμεσους, που πήρανε τα πάνω τους και γιγαντώθηκαν, «διά την σωτηρίαν της πατρίδος». Και σαν να μη φτάνανε όλα αυτά, πλήρωνε διπλή τη δόση του σπιτιού του: μία για την τράπεζα και μία για τον ΕΝΦΙΑ. Πώς να τα βγάλει πέρα ο Φάνης και τι να πρωτοπληρώσει; Ξεκίνησαν οι καθυστερήσεις στην καταβολή της δόσης.

Πέρασε κι απ’ την τράπεζα κι εξήγησε στον διευθυντή πως για την αδυναμία του ουδεμία ευθύνη φέρει· αυτός σωστά τα προγραμμάτισε, άλλοι αλλάξανε μονομερώς και βίαια τις καταστάσεις. Κι ανέφερε πως θα ’ταν λογικό, αφού το κράτος μείωσε τα εισοδήματά του, να δείξει μέριμνα και για τη δόση του δανείου του και να φροντίσει αναλογικά κι αυτή να μειωθεί, καθώς και το κεφάλαιο που ’χει να αποπληρώσει. Κούνησε το κεφάλι του ο διευθυντής με περισσή συμπόνια, δόξασε και τον Θεό από μέσα του που το δικό του το μηνιά­τικο ανέγγιχτο έχει μείνει κι είπε στον Φάνη πως τίποτα δεν μπορεί να κάνει καθώς τα ληξιπρόθεσμα πουλήθηκαν σε εισπρακτικές εταιρείες.

Εκατσε ο Φάνης και το φιλοσόφησε. Η τράπεζα κινδύνευσε, σου λέει, επειδή βρέθηκε με ανοίγματα που δεν μπορούσε να καλύψει. Σπεύσανε κυβερνήσεις κι εταίροι να τη σώσουνε, να σταθούνε αλληλέγγυοι στη δύσκολη στιγμή της κι ανοίξανε την κάνουλα του χρήματος. «Γιατί τα πήρε η τράπεζα τα χρήματα;» αναρωτήθηκε ο Φάνης. «Για να καλύψει και τις επισφάλειες από δάνεια σαν το δικό μου, που δεν μπορώ πια να εξυπηρετήσω, με ευθύνη τρίτων». Αφού, λοιπόν, κάποιος μηχανισμός στήριξης την κάλυψε την τράπεζα για τις ανεξόφλητες δόσεις του φίλου μου του Φάνη, γιατί αυτή επιμένει να τον κυνηγά; Για να εισπράξει τα χρωστούμενα από δυο μεριές;

Να πεις ότι τα δανεικά των μηχανισμών στήριξης θα τα επιστρέψει κάποια στιγμή η τράπεζα και γι’ αυτό κυνηγά τους Φάνηδες αυτού του κόσμου, ας είναι. Ομως το μεγαλύτερο μέρος των διευκολύνσεων που δόθηκαν στην τράπεζα εγγράφηκε στο δημόσιο χρέος. Που πάει να πει πως κι αυτό ο Φάνης θα το πληρώσει! Τριπλή η δόση του σπιτιού του Φάνη λοιπόν: μία για το υπόλοιπο που χρωστά στην τράπεζα και που δεν μειώθηκε ποτέ, μία για το χαράτσι και μία για την εγγραφή στο δημόσιο χρέος των δανεικών που εισέπραξε η τράπεζα για να ορθοποδήσει!

Ας πέρναγε, τουλάχιστον, η τράπεζα στον έλεγχο του Δημοσίου, ας ξηλώνονταν οι διοικήσεις που την οδήγησαν στις ξέρες, ας καταλογίζονταν ευθύνες επιτέλους, να νιώσει ο Φάνης ότι πιάσανε και λίγο τόπο τα κερατιάτικα. Αντ’ αυτού, ξεφυλλίζει τις ολοσέλιδες διαφημίσεις τους στις κυριακάτικες εφημερίδες διαβάζοντας κομπασμούς για στιβαρά οικονομικά μεγέθη, φληναφήματα για στήριξη στον μικρομεσαίο επιχειρηματία κι αγρότη, κουραφέξαλα περί εταιρικής ευθύνης και κούφιες ευχές για τα Χριστούγεννα, την ώρα που ο ίδιος ξέρει πως δεν μπορεί να πάρει δώρα στα παιδιά του.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.efsyn.gr/

Ψηφίστηκε νόμος στην Αργεντινή για την αναδιάρθρωση του χρέους

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Ψηφίστηκε νόμος στην Αργεντινή για την αναδιάρθρωση του χρέους
Sep 142014
 

Η Κάτω Βουλή της Αργεντινής υπερψήφισε σήμερα τον νόμο για την αναδιάρθρωση του χρέους της χώρας, με σκοπό να παρακάμψει την απόφαση αμερικανικού δικαστηρίου που την οδήγησε σε δεύτερη χρεοκοπία σε διάστημα 12 ετών.

Όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, ο νόμος επιτρέπει να πληρώνονται οι ξένοι επενδυτές που κατέχουν ομόλογα της χώρας στην Αργεντινή ή σε άλλα μέρη που δεν υπάγονται στη δικαιοδοσία του αμερικανικού δικαστηρίου.

Παρακινεί, επίσης, τους επενδυτές να μεταφέρουν τα ομόλογα της Αργεντινής που έχουν από το αμερικανικό σε άλλο δίκαιο. Η Κάτω Βουλή ενέκρινε τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα το σχέδιο αυτό με ψήφους 134 υπέρ και 99 κατά, μετά από μία μαραθώνια συζήτηση που ξεκίνησε το απόγευμα της Τετάρτης. Το ίδιο σχέδιο είχε εγκριθεί την περασμένη εβδομάδα και από τη Γερουσία της χώρας.

Η αποτελεσματικότητα του νόμου αμφισβητείται, ωστόσο, δεδομένου ότι ο δικαστής της Νέας Υόρκης Τόμας Γκρίζα τον έχει χαρακτηρίσει παράνομο, καθώς παραβιάζει την απόφαση που έλαβε υπέρ των πιστωτών της Αργεντινής στη διαμάχη τους με τη χώρα μετά τη χρεοκοπία του 2002 (πρόκειται για κερδοσκοπικά ταμεία που ζητούν την πλήρη αποπληρωμή των ομολόγων τους). «Δεν περιμένουμε σημαντικό ποσοστό συμμετοχής, αν και η κυβέρνηση θα στείλει τουλάχιστον το μήνυμα που θέλει: Κατά την άποψή της κάνει ότι μπορεί για να καταβάλει τις πληρωμές (σ.σ.: στους ομολογιούχους που είχαν δεχθεί το κούρεμα)», δήλωσε ο επικεφαλής αναλυτής της αργεντινής επενδυτικής τράπεζας Puente.

Ο Γκρίζα απαγόρευσε τον Ιούνιο στην Αργεντινή να εξυπηρετήσει το χρέος της που είχε αναδιαρθρώσει με βάση το αμερικανικό δίκαιο, μετά τη στάση στο χρέος της ύψους 100 δισεκ. ευρώ που κήρυξε το 2002, εάν δεν πληρώσει τα κερδοσκοπικά ταμεία που αρνήθηκαν τους όρους των αναδιαρθρώσεων του χρέους το 2005 και το 2010 και έκαναν αγωγή, ζητώντας την πλήρη αποπληρωμή τους. Η επόμενη πληρωμή τοκομεριδίων από την Αργεντινή λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου. Η πρόεδρος της χώρας Κριστίνα Φερνάντες κατηγόρησε τον Γκρίζα για υπέρβαση των αρμοδιοτήτων του και για παρέμβαση στην εθνική κυριαρχία της Αργεντινής.

Ο υπουργός Οικονομικών της Αργεντινής ‘Αξελ Κισίλοφ παραδέχθηκε την Τρίτη ότι οι επενδυτές δεν έχουν ιδιαίτερη διάθεση για το σχέδιο ανταλλαγής των ομολόγων τους. «Όσον αφορά τους εμπλεκόμενους στην ανταλλαγή που υπάγονται στο αμερικανικό δίκαιο, μπορεί να μη θέλουν να συνεργαστούν με την Αργεντινή, λόγω των αποφάσεων του Γκρίζα που θεωρούν παράνομη την ανταλλαγή», δήλωσε αναλυτής της συμβουλευτικής εταιρείας Medley Global στο Μπουένος Άιρες.

Αν οι πιστωτές αρνηθούν να συμμετάσχουν στην ανταλλαγή των ομολόγων, η κυβέρνηση μπορεί ακόμη να ελπίζει ότι θα επιτύχει την αντικατάσταση της τράπεζας Bank of New York Mellon ως θεματοφύλακα για πληρωμές στους κατόχους των ομολόγων της με τη Nacion Fideicomisos, που ανήκει στην κρατικά ελεγχόμενη Banco Nacion. Με τον τρόπο αυτό, θα μπορεί να εξυπηρετεί το χρέος της εγχώρια. Και για το μέρος αυτό του σχεδίου αυξάνεται, ωστόσο, ο σκεπτικισμός και ο Κισίλοφ είπε την Τρίτη στους βουλευτές ότι η κυβέρνηση είναι ανοικτή σε προτάσεις από τους ομολογιούχους σχετικά με το μέρους που θα γίνονται οι πληρωμές, αν αυτοί δεν ήταν ευτυχείς με τη δική της πρόταση.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.koutipandoras.gr/

Γκέρτνερ (καθηγητής Οικονομικών): Αδικαιολόγητες οι συνεχείς υποβαθμίσεις της Ελλάδας

 Απόψεις  Comments Off on Γκέρτνερ (καθηγητής Οικονομικών): Αδικαιολόγητες οι συνεχείς υποβαθμίσεις της Ελλάδας
Aug 212014
 

Πυρά κατά των οίκων αξιολόγησης εξαπολύει ο καθηγητής Οικονομικών Μάνφρεντ Γκέρτνερ. Υποστηρίζει μάλιστα ότι οι εταιρείες αξιολόγησης είναι συνυπεύθυνες για την παρ΄ολίγον χρεοκοπία χωρών της ευρωζώνης.

Πρόκειται για έναν «δημόσιο διαξιφισμό» με προϊστορία: το 2012 ο καθηγητής Γκέρτνερ και ο συνάδελφός του Μπιορν Γκρίσμπαχ δημοσίευσαν μία κοινή μελέτη, στην οποία κατηγορούν τους τρεις μεγαλύτερους οίκους αξιολόγησης (Standard & Poor΄s, Moody΄s, Fitch) για λανθασμένους χειρισμούς στην περίοδο της κρίσης, οι οποίοι επιτάχυναν την πορεία των υπερχρεωμένων χωρών της ευρωζώνης προς την οικονομική καταστροφή, γιατί, όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, τροφοδοτούσαν συνεχώς την ανασφάλεια των επενδυτών και τελικά προκάλεσαν έναν φαύλο κύκλο υποβαθμίσεων και ανόδου των επιτοκίων δανεισμού.

Όπως εξηγεί ο καθηγητής Γκέρτνερ «ο κίνδυνος έγκειται στο ότι μία γνωμοδότηση μπορεί να γίνει μία αυτό-εκπληρούμενη προφητεία. Η αδικαιολόγητη και λανθασμένη υποβάθμιση μίας χώρας μπορεί να υπονομεύσει σε τέτοιο βαθμό την εμπιστοσύνη των αγορών στην αξιοπιστία της, ώστε τα επιτόκια δανεισμού να φτάσουν στα επίπεδα εκείνα που θα δικαιολογούσαν την αδικαιολόγητη υποβάθμιση ή ακόμα και να τα ξεπεράσουν. Όλα αυτά μπορούν να οδηγήσουν ακόμα και μία οικονομικά εύρωστη χώρα στη χρεοκοπία».

Έσυραν οι οίκοι την Ελλάδα στο κούρεμα;

Ο καθηγητής Γκέρτνερ αναφέρει ως παράδειγμα αυτό-εκπληρούμενης προφητείας την περίπτωση της Γαλλίας, η οποία τον Νοέμβριο του 2011 υποβαθμίστηκε «κατά λάθος» από την Standard & Poor΄s με αποτέλεσμα τα επιτόκια δανεισμού για τα γαλλικά κρατικά ομόλογα να εκτοξευθούν στα υψηλότερα επίπεδα από την καθιέρωση του ευρώ. Οι ερευνητές του φημισμένου ελβετικού πανεπιστημίου δεν αμφισβητούν βέβαια ότι οι υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης παρουσίασαν σημαντική επιδείνωση στους οικονομικούς δείκτες στην περίοδο 2009-2012, η οποία θα δικαιολογούσε κάποια υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας από τους οίκους αξιολόγησης. Υποστηρίζουν ωστόσο ότι οι συνεχείς υποβαθμίσεις πήγαιναν πολύ πιο πέρα από ότι θα δικαιολογούσαν τα οικονομικά προβλήματα των χωρών αυτών.

Αλλά όταν υποβάλει στους οίκους αξιολόγησης το ερώτημα, μήπως έχουν γίνει λανθασμένοι χειρισμοί και μήπως οι οίκοι επιφυλάσσουν ιδιαιτέρως ευμενή μεταχείριση στις αγγλοσαξονικές χώρες, από τις οποίες και οι ίδιοι προέρχονται, τότε η απάντηση είναι ένα κοφτό «όχι, δεν κάνουμε κάτι τέτοιο» χωρίς περαιτέρω συζήτηση. «Το ερώτημα που θέσαμε ήταν το εξής: μήπως οι αδικαιολόγητες υποβαθμίσεις ανάγκασαν την Ελλάδα να συρθεί στο κούρεμα του χρέους; Αντί να λάβουμε συγκεκριμένη απάντηση στο ερώτημα αυτό, μας λένε όλο αυταρέσκεια ότι ουσιαστικά κατάφεραν να προβλέψουν το ελληνικό κούρεμα. Αυτό σημαίνει ότι μάλλον δεν έχουν καταλάβει ούτε το ερώτημά μας, αλλά ούτε και την ουσία του προβλήματος» τονίζει ο ελβετός ερευνητής.

«Και η Γερμανία θα κατέρρεε με τέτοια επιτόκια»

Η «εν δήμω» αντιπαράθεση συνεχίζεται, καθώς ο καθηγητής Γκέρτνερ έχει κατηγορήσει δημοσίως τον Μόριτς Κρέμερ, επικεφαλής του τμήματος Ευρώπης, Μ. Ανατολής και Αφρικής στην Standard & Poor΄s, ότι «ψεύδεται» και «δεν αντιλαμβάνεται στοιχειώδεις συσχετισμούς της οικονομίας». Σε ερώτηση της Deutsche Welle, η Standard & Poor΄s δεν θέλησε να σχολιάσει τις σχετικές αιτιάσεις. Πάντως σε πρόσφατο άρθρο του στη γερμανική οικονομική επιθεώρηση Wirtschaftswoche, ο Μόριτς Κρέμερ απορρίπτει τις αιτιάσεις περί «αυτό-εκπληρούμενης προφητείας» και κατηγορεί τον Μάνφρεντ Γκέρτνερ ότι ουσιαστικά συγχέει τη σχέση αιτίας και αποτελέσματος.

Ωστόσο ο ερευνητής στο πανεπιστήμιο του Ζανκτ Γκάλεν επιμένει και παραθέτει μάλιστα ως παράδειγμα την περίπτωση της Ελλάδας: «Πολλοί επισημαίνουν ότι στην περίπτωση της Ελλάδας και της Ιρλανδίας θα ήταν δικαιολογημένη μία υποβάθμιση κατά μία ή δύο βαθμίδες. Αντί γι αυτό, οι χώρες αυτές κατρακύλησαν οκτώ, εννέα, έντεκα βαθμίδες. Αποτέλεσμα: επιτόκια δανεισμού, στα οποία ούτε καν η Γερμανία και η Ελβετία δεν θα μπορούσαν να ανταποκριθούν. Είναι βέβαιο ότι αν η Γερμανία είχε να αντιμετωπίσει επιτόκια δανεισμού γύρω στο 23-25% θα πήγαινε για κούρεμα χρέους» δηλώνει ο καθηγητής Γκέρτνερ.

Hilke Fischer / Γιάννης Παπαδημητρίου

Πηγή: Deutsche Welle

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.capital.gr/

Η Εθνική Τράπεζα πουλάει θυγατρική της και χρηματοδοτεί με δάνειο 400 εκατ. τον αγοραστή σε μια συναλλαγή συνολικής αξίας 600 εκατ. ευρώ!

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Η Εθνική Τράπεζα πουλάει θυγατρική της και χρηματοδοτεί με δάνειο 400 εκατ. τον αγοραστή σε μια συναλλαγή συνολικής αξίας 600 εκατ. ευρώ!
Jun 242014
 
Η Εθνική Τράπεζα πουλάει τη θυγατρική της Πανγαία και χρηματοδοτεί με δάνειο άνω των 400 εκατ. τον αγοραστή της σε μια συναλλαγή συνολικής αξίας άνω των 600 εκατ. ευρώ!
Μύλος είναι μία λέξη που ίσως δεν ταιριάζει σε όσα γίνονται τις τελευταίες ημέρες στον κλάδο των τραπεζών και συγκεκριμένα στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το οποίο κλήθηκε προχθές να εγκρίνει την συναλλαγή πώλησης της εταιρείας εκμετάλλευσης ακίνητης περιουσίας, Πανγαία, θυγατρική της Εθνικής, σε επενδυτικά κεφάλαια ισραηλινών συμφερόντων (Benny Stenmetz).
Σύμφωνα με πληροφορίες, το μέλος του ΤΧΣ και μέλος της Επιτροπής Ελέγχου, κ. Ανδρέας Μπερούτσος, ψήφισε κατά της συναλλαγής, δηλαδή δεν την ενέκρινε και δήλωσε προφορικά ότι παραιτείται (η συναλλαγή εγκρίθηκε τελικά από το ΤΧΣ με ψήφους 4-3). Η παραίτηση βγήκε στη δημοσιότητα όχι όμως το γεγονός ότι ο ίδιος δεν ενέκρινε την συναλλαγή.
Κάποιοι προσπάθησαν να τον μεταπείσουν. Γι΄αυτό και πηγές του ΤΧΣ διέρρεαν χθες ότι ο κ. Μπερούτσος ανακάλεσε την παραίτηση.
Οταν όμως άρχισαν να βγαίνουν στη δημοσιότητα α) η αρνητική ψήφος του στην πώληση της Πανγαία και β) οι περίεργοι όροι της συναλλαγής, με την ένοια ότι ο πωλητής χρηματοδοτεί τον αγοραστή με εξαιρετικούς όρους, τότε ο κ. Μπερούτσος επέμεινε στην αρχική του απόφαση.
Σήμερα πριν από λίγο το ΤΧΣ ανακοίνωσε επισήμως ότι ο κ. Μπερούτσος παραιτείται, επικαλούμενος προσωπικούς λόγους.
Οπως αποκάλυψε από χθες το ThePressProject η Eθνική Τράπεζα, που είναι ο πωλητής της θυγατρικής της χρηματοδοτεί τον αγοραστή με μεγάλο δάνειο άνω των 400 εκατ. ευρώ. Το δάνειο μάλιστα είναι πολύ μεγαλύτερο από τα λεφτά που βάζει ο αγοραστής, λένε οι πληροφορίες. Eπίσης σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες το δάνειο έχει χαμηλό επιτόκιο, που εάν όχι σπανίως, δεν δίνεται σε καμία επιχείρηση από καμία ελληνική τράπεζα αυτή την περίοδο.
Σημειώνεται ότι ενώ πρόκειται για μια συναλλαγή αξίας άνω των 600 εκατ. ευρώ δεν έγινε διεθνής διαγωνισμός, αλλά απευθείας διαπραγματεύσεις με ενδιαφερόμενους επενδυτές.
 Πολιτικό θέμα
 Η τέταρτη παραίτηση σε λιγότερο από ένα χρόνο του νέου διοικητικού συμβουλίου (υπήρχε και παλιό που άλλαξε όλο) του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας δείχνει ότι τα άτομα που διορίζονται δεν μπορούν να επιτελέσουν το έργο τους για διάφορους λόγους.
 Επίσης, η Εθνική Τράπεζα, επικεφαλής της οποίας είναι ο Αλέξανδρος Τουρκολιάς, προσωπικός φίλος του Πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, οφείλει να δημοσιοποιήσει τους όρους και να δικαιολογήσει τη συναλλαγή αυτή και στο ευρύ επενδυτικό κοινό και όχι μόνο στο ΤΧΣ.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.thepressproject.gr/

Δραστικό κούρεμα η μόνη λύση;

 Απόψεις  Comments Off on Δραστικό κούρεμα η μόνη λύση;
Apr 272014
 

Για τον σύμβουλο επιχειρήσεων και ειδικό σε θέματα χρηματοπιστωτικών κρίσεων Ντάνιελ Στέλτερ η κρίση των τελευταίων ετών δεν είναι απλώς μια τραπεζική κρίση ή κρίση χρέους μεμονωμένων χωρών, αλλά μια κρίση χρέους ολόκληρου του δυτικού κόσμου. Όπως υποστηρίζει στο βιβλίο του «Βόμβα χρέους τρις», από το 1980, το χρέος κρατών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών διπλασιάστηκε από το 160 % στο 320 % του ΑΕΠ.

Ποιοι είναι όμως οι λόγοι αυτής της αρνητικής εξέλιξης; Σύμφωνα με τον ειδικό, είναι η απόρροια μιας λανθασμένης οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής. Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την ένταξη της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, όπως λέει, οι βιομηχανικές χώρες δέχθηκαν ισχυρές πιέσεις για μείωση του κόστους παραγωγής, οι οποίες προέρχονταν κυρίως από την Ασία. Αντί όμως να επενδύσουν στην εκπαίδευση και στην καινοτομία, πολιτικοί και πολίτες επέλεξαν τον εύκολο δρόμο του δανεισμού. Την ώρα που οι Αμερικανοί εκπλήρωναν το όνειρο της αγοράς κατοικίας με δάνεια, η Ευρώπη χρηματοδοτούσε με τον ίδιο τρόπο το κράτος πρόνοιας.

Στην κατακόρυφη αύξηση του χρέους των χωρών της νότιας Ευρώπης συνέβαλε και το κοινό νόμισμα, υποστηρίζει ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Ifo του Μονάχου Χανς Βέρνερ Ζιν:

«Το ευρώ ανακοινώθηκε το 1995 στη Σύνοδο Κορυφής της Μαδρίτης. Δυο χρόνια αργότερα τα επιτόκια υποχώρησαν σχεδόν σε γερμανικά επίπεδα. Και τότε αυξήθηκαν τα χρέη ενώ με δάνεια αυξήθηκαν και οι μισθοί».

Από τη φούσκα ακινήτων στην κρίση χρέους

Η τακτική αυτή συνεχίστηκε για όσο διάστημα οι χρηματαγορές ήταν διατεθειμένες να παρέχουν δάνεια στους ενδιαφερόμενους. Το 2007 όμως έσκασε η φούσκα των ακινήτων στις ΗΠΑ, συμπαρασύροντας στη συνέχεια και την Ευρώπη. Η ελληνική κρίση που ακολούθησε έδωσε το έναυσμα για να προστεθεί στο καθημερινό λεξιλόγιο των Ευρωπαίων ο όρος «κρίση χρέους». Η Ελλάδα όμως ήταν μάλλον η εξαίρεση, εκτιμά ο Μόριτς Σούλαρικ από το Πανεπιστήμιο της Βόννης, προσθέτοντας ότι στην Ισπανία και στην Ιρλανδία, για παράδειγμα, δεν επρόκειτο για κρίση χρέους: «Ήταν κλασσικές φούσκες ακινήτων, οι οποίες χρηματοδοτήθηκαν με πολλά δάνεια, εν μέρει από το εξωτερικό, και οι οποίες κάποια στιγμή έσκασαν».

Μπορεί μέσω των προγραμμάτων διάσωσης των τραπεζών να αυξήθηκε σημαντικά το χρέος των δυο χωρών, ωστόσο τη μερίδα του λέοντος εξακολουθούν να κατέχουν τα ιδιωτικά χρέη. Η Ισπανία, για παράδειγμα, έχει συσσωρεύσει στο μεταξύ χρέη 2,5 τρισ. ευρώ, με το 70% εξ΄ αυτών όμως να είναι ιδιωτικά. Παρόμοια είναι η εικόνα και στην Ιρλανδία. Με άλλα λόγια: ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει και έρευνα που διεξήγαγε μια ομάδα ειδικών υπό τον οικονομολόγο Μόριτς Σούλαρικ. Οι επιστήμες έβαλαν στο μικροσκόπιο 90 κρίσεις χρέους από το 1870: «Συνήθως οι δημοσιονομικές κρίσεις και η κατάρρευση χρηματοπιστωτικών συστημάτων, όπως τις ζήσαμε τώρα, είναι το αποτέλεσμα των χρεών του ιδιωτικού τομέα», συμπεραίνει ο ειδικός.

Λάθος συνταγή;

Μέχρι και σήμερα όμως η ευθύνη αποδίδεται συνήθως αποκλειστικά στις υπερχρεωμένες χώρες, οι οποίες με τη σειρά τους προχωρούν σε περικοπές για να μειώσουν το χρέος τους. Λάθος συνταγή λοιπόν λόγω λανθασμένης διάγνωσης;

Ο Ντάνιελ Στέλτερ υποστηρίζει ότι τα μέτρα περιστολής δαπανών επιβαρύνουν την ανάπτυξη και κατά συνέπεια φρενάρουν τη μείωση του χρέους. Ο νέος δανεισμός από την άλλη, δεν μπορεί επίσης να συμβάλει στο να εξέλθει μια χώρα από την παγίδα του χρέους. Η μόνη λύση, σύμφωνα με τον ειδικό, είναι ένα δραστικό κούρεμα του χρέους. Για τις χώρες της κρίσης προτείνει ένα κούρεμα της τάξης του τουλάχιστον 30 % του ΑΕΠ.

Ο Μόριτς Σούλαρικ δεν συμφωνεί, παρά μόνον για την περίπτωση της Ελλάδας: «Από οικονομική σκοπιά μάλλον ενδείκνυται, καθώς σε διαφορετική περίπτωση η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να κινείται με αυτό το υπέρογκο χρέος επί δεκαετίες στην κόψη του ξυραφιού».

Zhang Danhong / Κώστας Συμεωνίδης
Υπεύθ. Σύνταξης: Ειρήνη Αναστασοπούλου

Πηγή: Deutsche Welle

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: www.capital.gr

Αρκεί να μην είσαι ηλίθιος…

 Απόψεις  Comments Off on Αρκεί να μην είσαι ηλίθιος…
Apr 182014
 

«Βγήκαμε στις αγορές» και τα media του συ­στήματος έχουν αποφανθεί: «Σωθήκαμε». Πέρα από τους υποβολείς όμως της εικονικής πραγ­ματικότητας, υπάρχει και η πραγματικότητα αυ­τή καθεαυτήν, όπως περιγράφεται από την πλέ­ον αντικειμενική γλώσσα: τη γλώσσα των αριθ­μών. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τους επαγγελματίες της χειραγώγησης και ας διαβάσουμε κάποιους αριθμούς. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το Ακα­θάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας ήταν:

2013: 182,05 δισ. ευρώ.
2012: 193,34 δισ. ευρώ.
2011: 208,53 δισ. ευρώ.
2010: 222,15 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα πάντα με την ΕΛΣΤΑΤ, την ίδια περί­οδο το Δημόσιο Χρέος διαμορφώθηκε ως εξής:

2013: 318,7 δισ. ευρώ.
2012: 303,9 δισ. ευρώ.
2011: 355,1 δισ. ευρώ.
2010: 329,5 δισ. ευρώ.

Ενδιαφέρον έχουν επίσης οι αριθμοί (της ΕΛ­ΣΤΑΤ πάντα) που περιγράφουν τον λόγο του χρέ­ους ως προς το ΑΕΠ:

2013: Το χρέος ήταν στο 175,1% του ΑΕΠ.
2012: Το χρέος ήταν στο 157,2% του ΑΕΠ.
2011: Το χρέος ήταν στο 170,3% του ΑΕΠ.
2010: το χρέος ήταν στο 148,3% του ΑΕΠ.

Συμπέρασμα: Η πολιτική για την οποία καλού­μαστε από τους ντερμπεντέρηδες της δημοσι­ογραφίας να πανηγυρίσουμε, κατέγραψε μέ­σα σε μια τετραετία απώλειες 40 δισ. στο ΑΕΠ της χώρας.

Αυτή λοιπόν τη στιγμή της επιτυχίας των συνεταίρων Σαμαρά – Βενιζέλου η χώρα συ­νεχίζει να φεσώνεται άγρια στις αγορές έχοντας συσσωρεύσει ένα – αδύνατον να εξυπηρετηθεί – χρέος που έχει εκτιναχθεί (τέλος 2013) στο αστρονομικό ποσό των 318,7 δισ. ευρώ ή στο 175,1% του ΑΕΠ.

Δεν πρέπει να είναι κανείς μαθηματικός ή οι­κονομολόγος για να διαπιστώσει τα ψέματα και τους ψεύτες: Αρκεί να μην είναι ηλίθιος και να μπορεί να κάνει τους λογαριασμούς που αφο­ρούν τη ζωή του. Αν σε αυτούς τους ατομικούς / οικογενειακούς λογαριασμούς συνυπολογί­σουμε τον ευρύτερο κοινωνικό λογαριασμό που διαμορφώνουν η ανεργία, ειδικότερα η ανεργία των νέων, η διάλυση του συστήματος υγείας και παιδείας, το ξεπούλημα της περιουσίας και των πόρων της χώρας, τότε τα πράγματα ξεκαθαρί­ζουν: Δεν σωθήκαμε, αλλά «φουντάραμε». Όσο κι αν κάποιοι ντερμπεντέρηδες διαφωνούν…

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.topontiki.gr/

Αυταπάτη

 Απόψεις  Comments Off on Αυταπάτη
Apr 162014
 

Τέσσερα χρόνια μετά την ουσιαστική χρεοκοπία της χώρας και την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης, συνεχίζουμε να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Δεν είναι κακές οι αυταπάτες, αρκεί να ξέρεις ότι αυταπατάσαι. Αλλά ακόμα και οι αυταπάτες κάποια στιγμή τελειώνουν και προβάλλει η πραγματικότητα.

Σύμφωνα με την κυβερνητική προπαγάνδα, πρέπει να πανηγυρίζουμε για το νέο δάνειο που θα αποπληρώσουμε στο μέλλον και για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η χώρα.

Στην πραγματικότητα, το δημόσιο χρέος από 120% πλησιάζει το 180%, ΑΕΠ και επενδύσεις καταποντίστηκαν, οι τραπεζικές καταθέσεις μειώνονται διαρκώς, η ανεργία έφτασε το 26,7%, η ανεργία των νέων ξεπέρασε το 60%, οι άνεργοι που δικαιούνται επίδομα ανεργίας είναι ελάχιστοι, το ένα στα δυο νοικοκυριά συντηρείται από συντάξεις, τα περισσότερα ελληνικά νοικοκυριά δεν μπορούν να πληρώσουν τους φόρους τους, τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν διαλυθεί, Παιδεία και Υγεία έχουν βαρέσει κανόνι, και άλλα πολλά που μάλλον δεν είναι για πανηγυρισμούς.

Και τώρα τι κάνουμε;

Τώρα νηστεία και προσευχή.

Πάντως, μετά το Πάσχα, θα πρέπει να απασχολήσει τους Έλληνες αν θέλουν να συνεχίσουν τις αυταπάτες ή αν θα αποφασίσουν να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους.

Οι ευθύνες για την χρεοκοπία της χώρας δεν έχουν αποδοθεί ακόμα.

Το να κηρύξει η Ελλάδα στάση πληρωμών και η επιστροφή στην δραχμή μοιάζουν σαν η μόνη βιώσιμη λύση για την χώρα.

Βέβαια, μπορούμε να συνεχίσουμε τις αυταπάτες. Σαν τους ξεπεσμένους αριστοκράτες, που προσποιούνταν πως δεν τα είχαν χάσει όλα και πως όλα ήταν όπως πριν.

Πάντως, ακόμα κι αυτοί, μια μέρα πείνασαν.

Έχουν και οι αυταπάτες τα όριά τους.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://pitsirikos.net/

Δανειζόμαστε από τις αγορές, για να πληρώσουμε την εκστρατεία του Σαμαρά

 Απόψεις  Comments Off on Δανειζόμαστε από τις αγορές, για να πληρώσουμε την εκστρατεία του Σαμαρά
Apr 102014
 

Τώρα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, αγαπητέ αναγνώστη-αναγνώστρια, μπορεί να βγαίνουμε στις αγορές. Και πως θα το καταλάβω, ερωτάς ευλόγως. Θα το καταλάβεις, θα σε προειδοποιήσει το σώμα σου. Θα νοιώσεις γλυκιά ζαλάδα στους κροτάφους, υπερήφανο φούσκωμα στο στήθος, σκαμπρόζικο γαργάλημα στο πιγούνι, ηδονική ζεστασιά στο δέρμα. Θα είναι σα να μπαίνει η Άνοιξη, θα είναι ουρανού κατάνυξη. Κι αν δεν την καταλάβεις τώρα την έξοδο στις αγορές, θα την καταλάβεις αργότερα, όταν θα πληρώσεις από την τσεπούλα σου 400-500 εκατομμύρια ευρώ.

Δεν υπάρχει έξοδος στις αγορές. ΄Εξοδος στις αγορές είναι να βγαίνει μια χώρα, να ανοίγει βιβλίο προσφορών και να ζητάει ένα ποσό, με το χαμηλότερο δυνατό επιτόκιο. Εδώ δεν έχουμε προσφορές, έχουμε μια συμφωνία με την γερμανική Deutsche Bank, την αμερικανική JP Morgan και άλλες τράπεζες που δανείζουν μια οικονομία με χρέος 171% του ΑΕΠ, την οποία κανένας άλλος δεν θα δεχόταν να τη δανείσει. Οι τράπεζες θα δώσουν 2-3 δις ευρώ με επιτόκιο πέριξ του 5%, δηλαδή 3% υψηλότερα από όσο θα δάνειζαν τη Γαλλία, επί παραδείγματι. Για κάθε δις που θα δώσουν στην Ελλάδα θα βγάλουν 30 εκατομμύρια περισσότερα απ’ όσα θα έβγαζαν, αν δάνειζαν οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Αν τα δις είναι δύο, θα βγάλουν 60 εκατομμύρια, επί πέντε χρόνια, σύνολο 300 εκατ. ευρώ. Δεν είναι και άσχημα, ιδίως αν υπολογίσεις ότι οι ίδιες τράπεζες είναι και σύμβουλοι ιδιωτικοποιήσεων της ελληνικής κυβέρνησης, βγάζουν δηλαδή λεφτά από την εκποίηση του νερού, του ρεύματος, των γαιών.

Η συμφωνία δεν είναι οικονομική, είναι πολιτική. Πρόκειται για εσωτερική διευθέτηση ανάμεσα στην Μέρκελ, τον Σαμαρά και τις συνεργαζόμενες τράπεζες. Ένα ακόμη προεκλογικό δώρο στον Σαμαρά, για να ισχυρισθεί ότι έσωσε τη χώρα, ότι την έβγαλε από την κρίση, ότι έχει την εμπιστοσύνη των αγορών. Πανάκριβο προεκλογικό δώρο. Αν δανειστούμε 2 δις ευρώ με επιτόκιο 5%, ενώ τώρα δανειζόμαστε από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό με 1,5%, θα πληρώσουμε 70 εκατ. ευρώ το χρόνο παραπάνω, επί πέντε χρόνια, σύνολο 350 εκατομμύρια. Κι αν τα δις του δανεισμού γίνουν 3, τότε το καπέλο θα ξεπεράσει τα 500 εκατομμύρια.

Το κατάλαβες, αγαπητέ αναγνώστη-αναγνώστρια; Θα πληρώσεις από την τσεπούλα σου 350-500 εκατ. ευρώ, για να κάνουν ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο την ακριβότερη προεκλογική εκστρατεία όλων των εποχών. Θα τους δώσεις 350-500 εκατ., για να σε πείσουν να τους ψηφίσεις.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.avgi.gr/

Αλμούνια: Δεν πληρώνουν τα δάνειά τους ΝΔ – ΠΑΣΟΚ από το 2013

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Αλμούνια: Δεν πληρώνουν τα δάνειά τους ΝΔ – ΠΑΣΟΚ από το 2013
Feb 132014
 

Τα δάνεια που έχουν δοθεί έως τώρα στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ «θεωρούνται ως μη εξυπηρετούμενα από τον Ιανουάριο του 2013», απάντησε ο Επίτροπος Χοακίν Αλμούνια σε ερώτηση του ευρωβουλευτή της Δράσης Θόδωρου Σκυλακάκη και της προέδρου της Οικονομικής και Νομισματικής Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου Σάρον Μπόουλς.

Ο Χ. Αλμούνια ανέφερε επίσης μέσα στο 2013 δεν έχει δοθεί κανένα νέο δάνειο σε πολιτικά κόμματα.

Στην ερώτησή τους οι Θ. Σκυλακάκης και Σ. Μπόουλς ανέφεραν ότι τα δύο κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού εμφανίζονται να χρωστούν 270 εκατομμύρια ευρώ σε ελληνικές τράπεζες.

Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει επίσημη αντίδραση από τα δύο κόμματα. Ωστόσο εκ μέρους της ΝΔ, ο Γιώργος Μουρούτης τοποθετήθηκε ηλεκτρονικά αναφέροντας «δάνεια της Ν.Δ εξοφλούνται κανονικά παρά τα υψηλότατα επιτόκια που πληρώνει» καθώς και ότι «ο κ. Σκυλακάκης ερμηνεύει τον κ. Αλμούνια όπως νομίζει».

Αναλυτικά η ερώτηση του Θ. Σκυλακάκη και η απάντηση του Χ. Αλμούνια

Θέμα: Δάνεια με προνομιακούς όρους και εξυπηρέτηση του χρέους των ελληνικών πολιτικών κομμάτων στην κυβέρνηση

«Σε συνέχεια προηγούμενων γραπτών ερωτήσεων όσον αφορά την χρηματοδότηση ελληνικών πολιτικών κομμάτων (E-011048/2011 και P-002640/2013) και μετά την απάντηση του Υπουργού Εργασίας στο ελληνικό κοινοβούλιο, ο οποίος επιβεβαίωσε την ύπαρξη ληξιπρόθεσμων οφειλών εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ) και του ΠAΣOK, ύψους 360 000 ευρώ προς τον Εθνικό Ίδρυμα Κοινωνικής Ασφάλισης (IKA), από τον παρελθόντα Ιούλιο το θέμα της εξυπηρέτησης των δανείων των πολιτικών κομμάτων επανέρχεται για άλλη μια φορά στην επικαιρότητα.

Τα δύο κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού εμφανίζονται να χρωστούν πάνω από 270 εκατομμύρια ευρώ σε ελληνικές τράπεζες, οι οποίες μετά την ανακεφαλαιοποίησή τους ελέγχονται από το κράτος σε ποσοστό περίπου 90%. Σύμφωνα με την απάντηση της Επιτροπής στις 12 Ιανουαρίου 2012, ανακύπτει πρόβλημα ηθικού κινδύνου σε σχέση με τα εν λόγω χρέη.

Το 2012, σε μία περίοδο περιορισμένης ρευστότητας όταν οι τράπεζες δεν ήταν σε θέση να χρηματοδοτήσουν ενυπόθηκα στεγαστικά και άλλου τύπου δάνεια, τα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού, όπως προκύπτει από τους ισολογισμούς τους, έλαβαν περαιτέρω τραπεζική χρηματοδότηση ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ.
Σύμφωνα με την απάντηση της Επιτροπής της 18ης Απριλίου 2013, οι εποπτεύοντες εντολοδόχοι σε όλες τις υπό αναδιάρθρωση τράπεζες άρχισαν τη δραστηριότητά τους στις 16 Ιανουαρίου 2013, προκειμένου να εξασφαλίσουν συμμόρφωση με τις αρχές αμεροληψίας και ανεξαρτησίας από πολιτικές επιρροές (άρθρο 3.4.2 του μνημονίου συμφωνίας).
Ερωτάται η Επιτροπή: σύμφωνα με τα δεδομένα που διαθέτει η Επιτροπή από τους ελεγχόμενους από αυτήν εποπτεύοντες εντολοδόχους οι οποίοι ορίστηκαν στις υπό αναδιάρθρωση ελληνικές τράπεζες, εξακολουθούν τα δύο κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού να εξυπηρετούν τα χρέη τους (συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των αποσβέσεων)»;

Απάντηση του κ. Almunia εξ ονόματος της Επιτροπής (7.2.2014)

«Στο πλαίσιο της πρώτης αναθεώρησης του δεύτερου προγράμματος οικονομικής προσαρμογής της Ελλάδας, το Μνημόνιο Συνεννόησης για τους Ειδικούς Όρους της Οικονομικής Πολιτικής προβλέπει τον διορισμό εντολοδόχου παρακολούθησης σε όλες τις τράπεζες που τελούν υπό αναδιάρθρωση. Τον Ιανουάριο του 2013, οι εντολοδόχοι παρακολούθησης ξεκίνησαν εργασίες παρακολούθησης σε τέσσερις κεντρικές τράπεζες. Οι εντολοδόχοι επαληθεύουν την ορθή διακυβέρνηση και τη χρήση εμπορικών κριτηρίων σε σημαντικές αποφάσεις πολιτικής.

Στο έργο της παρακολούθησης υπάγεται επίσης η διαδικασία έκδοσης νέων δανείων και η αναδιάρθρωση υφιστάμενων πιστώσεων προς τους συνδεδεμένους δανειολήπτες, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών κομμάτων. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, από τον Ιανουάριο του 2013 δεν χορηγήθηκε κανένα νέο δάνειο σε πολιτικό κόμμα. Τρεις από τις τέσσερις υπό παρακολούθηση τράπεζες έχουν χορηγήσει δάνεια στα πολιτικά κόμματα που αναφέρετε στην ερώτησή σας. Η συντριπτική πλειονότητα των εν λόγω δανείων είναι μη εξυπηρετούμενα ήδη από τον Ιανουάριο του 2013».

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/

Ψηφίζουν τον επενδυτικό νόμο για να δωρίσουν τα θαλασσοδάνεια σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Ψηφίζουν τον επενδυτικό νόμο για να δωρίσουν τα θαλασσοδάνεια σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ
Apr 112013
 

15.30: Παναγιώτης Λαφαζάνης: “Κάνετε κοινοβουλευτικό πραξικόπημα”

15.20: Kαταγγελία από πλευράς Πάνου Καμμένου προς το προεδρίο της Βουλής ότι “προσωπικά χαρίζει εκατομμύρια ευρώ σε ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία”.

Διεκόπη στη Βουλή η ονομαστική ψηφοφορία για τον επενδυτικό νόμο, έπειτα από έντονο διάλογο που είχε ο προεδρεύων, Γιάννης Τραγάκης, με τον Δημήτρη Παπαδημούλη.

Να αποσύρει τη ρύθμιση για τα δάνεια των κομμάτων, από τον επενδυτικό νόμο, κάλεσε ο Δημήτρης Παπαδημούλης, την κυβέρνηση στη Βουλή.

Συγκεκριμένα, ο κ. Παπαδημούλης κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι κάνει δώρο στους τραπεζίτες και στα κόμματα τα «θαλασσοδάνεια που πήραν Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ».

«Πιαστήκατε με τη γίδα στην πλάτη» είπε ο κ. Παπαδημούλης.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alterthess.gr/

Γερμανία: Ο μεγάλος νικητής της ευρωκρίσης με κέρδος 68 δισ. ευρώ

 Απόψεις  Comments Off on Γερμανία: Ο μεγάλος νικητής της ευρωκρίσης με κέρδος 68 δισ. ευρώ
Aug 222012
 

Η Ελλάδα ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι πληρώνει το ομόλογο ύψους 3,2 δισ. ευρώ που έληξε προ ημερών και έχει στην κατοχή της η ΕΚΤ, προσθέτοντας νέα κέρδη σε αυτά που έχει ήδη αποκομίσει από την παρατεταμένη κρίση στην ευρωζώνη η Γερμανία, αναφέρουν διεθνή μέσα ενημέρωσης. Σύμφωνα με αυτά, όταν η ΕΚΤ επιστρέψει τα κέρδη της στις ευρωπαϊκές χώρες, η Γερμανία θα λάβει το μεγαλύτερο μερίδιο καθώς διατηρεί τη μεγαλύτερη συμμετοχή σε αυτήν.

Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της FT Deutschland, η Γερμανία θα συνεχίσει να λαμβάνει μεγαλύτερη «μερίδα» από τα κέρδη της ΕΚΤ δεδομένου του ότι έως το 2026 το ποσό που θα καταβάλει η Ελλάδα στην ΕΚΤ από ομόλογα που λήγουν φτάνει στα 12,7 δις. ευρώ.

Στο μεταξύ, Η Γερμανία απολαμβάνει ήδη σημαντικά κέρδη από τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια που πληρώνει για την χρηματοδότησή της, καθώς η εντεινόμενη κρίση χρέους στην περιφέρεια της ευρωζώνης στρέφει τους επενδυτές στην αναζήτηση ασφαλών επενδύσεων.

Ειδικότερα, με βάση τους υπολογισμούς του Jens Boysen-Hogrefe, οικονομολόγου στο Ινστιτούτο του Κιέλου που δημοσίευσε η Handelsblatt, η Γερμανία έχει εξοικονομήσει συνολικά 68 δισ. ευρώ κατά τα τελευταία 3,5 χρόνια σε κόστος δανεισμού, όπως προκύπτει από την σύγκριση του μέσου κόστους δανεισμού με αυτό της περιόδου 1999-2008.

Γ. Βαρουφάκης: Η Πυραμίδα και το Σύνδρομο

 Απόψεις  Comments Off on Γ. Βαρουφάκης: Η Πυραμίδα και το Σύνδρομο
Aug 222012
 

Photo: catcin up@FlickrΤο Πρόγραμμα 24 Ημερών δεν υιοθετήθηκε, όπως και δεν περίμενα να υιοθετηθεί – προφανώς. Έτσι, σήμερα ξημερώνει η 20ή Αυγούστου ως αποφράς ημέρα. Σήμερα, το ελληνικό δημόσιο θα στείλει 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), ως αποπληρωμή ομολόγων του ελληνικού δημοσίου που είχε στην κατοχή της η ΕΚΤ και, έτσι, η κυβέρνησή μας χάνει και το τελευταίο διαπραγματευτικό της χαρτί απέναντι στον άξονα Βερολίνου-Φραγκφούρτης, με το οποίο θα μπορούσε να πιέσει για την σωτηρία της χώρας.

Τώρα πια θυμίζουμε, ως χώρα, την Blanche του Streetcar Named Desire – ελληνιστί, σε απίστευτα κακή μετάφραση, το Λεωφορείον ο Πόθος: «I have always relied on the kindness of strangers» ήταν τα τελευταία της λόγια, όπως θα θυμάστε (παραφράζοντας: «Και τώρα βασιζόμαστε την γενναιοδωρία των ξένων”). Δεν θα επαναλάβω αυτά που έλεγα εδώ. Απλά θα επισημάνω κάποια νέα στοιχεία (α) για το που βρέθηκαν αυτά τα χρήματα, για να δοθούν στην ΕΚΤ, και (β) για την καταστροφική πορεία που επέλεξε να ακολουθήσει η κυβέρνηση μιμούμενη πλήρως τις προηγούμενες δύο κυβερνήσεις.

Πυραμιδικά δάνεια

Πυραμίδες λέγονται τα χρηματοδοτικά σχήματα τα οποία είναι μαθηματικά σίγουρο ότι θα καταρρεύσουν καθώς βασίζονται στην αρχή ότι οι εισπράττοντες εισπράττουν ποσά που ο «κύκλος» εκείνων που πληρώνουν κάποια στιγμή κλείνει και, τότε, καταρρέει όλη η πυραμίδα. Πάρτε για παράδειγμα τον Bernie Madoff, τρόφιμο αμερικανικών φυλακών σήμερα. Όταν οι επενδύσεις που είχε κάνει για λογαριασμό πελατών του δεν πήγαν καλά, εκείνος επέλεξε να μη πει την αλήθεια. Αντί να ανακοινώσει ζημίες, ανακοίνωσε δυσανάλογα υψηλά κέρδη. Έτσι, προσέλκυσε νέους επενδυτές, οι οποίοι του εμπιστεύτηκαν τα χρήματά τους, με αποτέλεσμα να τα χρησιμοποιήσει για να αποπληρώσει όσους από τους προηγούμενους πελάτες (των οποίων τα χρήματα συρρίκνωσε) ήθελαν να ρευστοποιήσουν τα «κέρδη» τους. Κ.ο.κ. έως ότου η κατάρρευση του 2008 έκανε όλους τους πελάτες να ζητήσουν τα χρήματά τους πίσω, οπότε και αποκαλύφθηκε η πυραμίδα-απάτη του Madoff.

Κάτι αντίστοιχο κάνει και η ΕΚΤ σήμερα: Δημιουργεί συνθήκες πυραμιδικής χρηματοδότησης του… εαυτού της με θύματα όλη την Ευρωζώνη και, ειδικότερα, τους έλληνες φορολογούμενους. Επειδή η κατηγορία είναι βαριά, απαιτείται να είμαι σαφέστερος. Σήμερα, 20η Αυγούστου, λήγει ένα ομόλογο έκδοσης του ελληνικού δημοσίου. Ένα μεγάλο πακέτο, ονομαστικής αξίας 3,2 δις, αυτής της έκδοσης ανήκει στην ΕΚΤ. Γιατί; Επειδή το καλοκαίρι του 2010, σε μια αποτυχημένη προσπάθεια αναχαίτησης της πτώχευσης της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, η ΕΚΤ αγόραζε, δεύτερο χέρι, ομόλογα αυτών των κρατών. Σήμερα ένα τα ελληνικά ομόλογα λήγει. Και η ΕΚΤ ζητά τα χρήματά της στο ακέραιο, αντίθετα με τους ιδιώτες, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες που είχαν αγοράσει από αυτά τα ομόλογα και οι οποίοι (με τραγικότερα θύματα τους μικρο-ομολογιούχους) εξαναγκάστηκαν, από το εγκληματικό PSI [1] των Παπαδήμου-Βενιζέλου, να δεχθούν κούρεμα αυτών των ομολόγων της τάξης του 54% ως προς την ονομαστική και του 75% ως προς την διαχρονική τους αξία.  Στην βάση του «τσαμπουκά», η ΕΚΤ απαίτησε, και πέτυχε, την εξαίρεση των δικών της ομολόγων από κούρεμα. Δεδομένου μάλιστα ότι τα ομόλογα αυτά τα αγόρασε κοψοτιμής (περίπου στο 70%) της ονομαστικής αξίας τους, το γεγονός ότι το ελληνικό δημόσιο σήμερα θα τα αποπληρώσει στο 100% της ονομαστικής τους αξίας (3,2 δις) σημαίνει ότι η ΕΚΤ θα εισπράξει έως σήμερα το απόγευμα κέρδος 900 εκατομμυρίων ευρώ από την πτωχευμένη χώρα μας. Σκεφτείτε το: Μια Κεντρική Τράπεζα η οποία δανείζει με επιτόκιο 0,75% τις πτωχευμένες τράπεζες της Ευρωζώνης, απαιτεί επιτόκιο 30% από δοσοληψίες με το χρέος του πτωχευμένου ελληνικού δημοσίου!

Τον περασμένο Μάιο, και πάλι το δημόσιό μας δανείστηκε (4 δις εκείνη τη φορά) για να αποπληρώσει ένα άλλο ομόλογο κατοχής της ΕΚΤ. Τότε, τα χρήματα τα είχαμε δανειστεί από το EFSF (το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας). Όμως, από τότε, για λόγους που εξήγησα εδώ, το Βερολίνο επιβάλει στάση δανεισμού από το Μνημόνιο 2 στην Ελλάδα έως ότου «συμμορφωθεί προς τα υποδείξεις»… του Μνημονίου 2. Άρα, το δημόσιο δεν έχει πλέον πρόσβαση (μέχρι νεωτέρας από την τρόικα, που θα μας παραδώσει τον χρησμό της τον Σεπτέμβρη) στα Μνημονιακά δάνεια. Και η αποπληρωμή του ποσού των 3,2 δις που γίνεται σήμερα, πως χρηματοδοτείται; Μέσω μιας κλασικής πυραμίδας δημιουργίας της ΕΚΤ, είναι η θλιβερή απάντηση. Παρακολουθείστε πως λειτουργεί:

Τον Ιούλιο, η ΕΚΤ ουσιαστικά ανακοίνωσε ότι οι ελληνικές τράπεζες είναι πτωχευμένες και, άρα, δεν δέχεται από αυτές εχέγγυα για να τις δανείζει. Αν άφηνε το θέμα εκεί, η ιστορία θα είχε λήξει: οι τράπεζες θα κατέβαζαν ρολλά και η θέση μας στο ευρώ θα ήταν… παρελθούσα. Παράλληλα, τα 3,2 δις που λαμβάνει από το εληνικό δημόσιο η ΕΚΤ σήμερα θα εξαϋλώνονταν… Για να μην συμβεί τίποτα από αυτά, η ΕΚΤ έκλεισε το μάτι στην Τράπεζα της Ελλάδος, επιτρέποντάς της να δέχεται εκείνη ως εχέγγυα περιουσιακά στοιχεία των ελληνικών τραπεζών που, επισήμως, η ΕΚΤ (της οποίας η Τράπεζα της Ελλάδος αποτελεί οργανικό μέρος) δεν θα άγγιζε ούτε με γάντια και να τις δανείζει με ευρώ κοπής της…ΕΚΤ.

Αφού λοιπόν άναψε αυτό το πράσινο φως, η κυβέρνησή μας, αποφασισμένη όπως είναι να παίζει τον ρόλο του υποδειγματικού κρατούμενου, ανακοίνωσε ότι, στις 14 Αυγούστου, όσο εμείς οι θνητοί βρισκόμασταν σε διακοπές, θα εκδώσει 4 δις ευρώ χρέος, υπό την μορφή των λεγόμενων έντοκων γραμματίων τρίμηνης διάρκειας. Ποιος τρελλός αγοράζει τέτοια γραμμάτια; Μα οι πτωχευμένες ελληνικές τράπεζες βέβαια, οι οποίες παίρνουν αυτά τα γραμμάτια, τα δίνουν στην Κεντρική Τράπεζα ως εχέγγυα, δανείζονται 4 δις από την ΕΚΤ με 0,75% από αυτήν ενώ, παράλληλα, χρεώνουν το ελληνικό δημόσιο 4% για την «εξυπηρέτηση». Και τι τα κάνει τα χρήματα που πήρε το πτωχευμένο ελληνικό δημόσιο από την ΕΚΤ, μέσω των πτωχευμένων ελληνικών τραπεζών; Τα αποδίδει στην… ΕΚΤ βεβαίως!

Εν κατακλείδι, η ΕΚΤ επιδίδεται στην δημιουργία ενός πυραμιδικού δανείου με την συμμετοχή του πτωχευμένου δημοσίου μας και των πτωχευμέων ελληνικών τραπεζών. Μέσα από αυτή την ανακύκλωση χρέους, το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η αύξηση του χρέους του ελληνικού δημοσίου και των ελληνικών τραπεζών στην ΕΚΤ. Και μην νομίζετε ότι αυτό αφορά μόνο την Ελλάδα. Την ίδια στιγμή, εντός του Αυγούστου, μια ακριβώς αντίστοιχη περίπτωση πυραμιδικού δανεισμού εκτυλίχτηκε στην Ιταλία και στην Ισπανία, ύψους 8 δις και 6 δις αντίστοιχα. Γιατί πυραμιδικού; Επειδή, όπως και στην περίπτωση του Bernie Madoff, αυτού του είδους το χρηματοδοτικό σχήμα είναι καταδικασμένο να καταρρεύσει. Και ποιος θα σηκώσει το βάρος της κατάρρευσης; Στην περίπτωση Madoff το σήκωσαν οι επενδυτές που δεν πρόλαβαν να βγάλουν τα χρήματά τους. Στην περίπτωση της Ευρωζώνης, θα το σηκώσουν οι φορολογούμενοι, βορρά και νότου, που θα κληθούν να πληρώσουν τα αβάστακτα χρέη που δημιουργεί η ευρωζωνική πυραμίδα που αποτελεί την ραχοκοκκαλιά των μηχανισμών «διάσωσής» μας.

Το σύνδρομο Παπακωνσταντίνου

Το ίδιον του τζογατζόρου είναι η ανορθολογική πίστη στην ικανότητά του να «ρεφάρει», κόντρα στην θεωρία των πιθανοτήτων. Κάτι αντίστοιχο χαρακτήρισε τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου κατά την διάρκεια της υπουργίας τους στην Πλατεία Συντάγματος. Μερικούς μήνες αφότου έγινε υπουργός Οικονομικών, το φθινόπωρο του 2009, η μαθηματική σχέση που κρατούσε το δημόσιο χρέος στα όρια της βιωσιμότητας κατέρρευσε. Για να το πω απλά, το δημόσιο χρέος μιας χώρας, για να είναι βιώσιμο, απαιτεί την ισοδυναμία δύο αριθμών: του ρυθμού αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ (δηλαδή του εθνικού εισοδήματος χωρίς να λαμβάνουμε υπ’ όψη τον πληθωρισμό) και του επιτοκίου με το οποίο δανείζεται το δημόσιο. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε το γιατί: Αν το ΑΕΠ αυξάνεται κατά 5% και το επιτόκιο δεν διαφέρει πολύ (π.χ. ισούται με 4,2%), τότε το εθνικό εισόδημα (σε ευρώ) αυξάνεται πιο γρήγορα από το χρέος κι έτσι μπορεί να εξυπηρετείται. Στην περίοδο 2000-2008, το ΑΕΠ αυξανόταν (χωρίς να λάβουμε υπ’ όψη τον πληθωρισμό) με ρυθμό άνω του 5% ενώ το επιτόκιο ήταν μόλις 3,5% – να γιατί δεν υπήρχε κρίση χρέους εκείνη την εποχή. Όταν όμως η διεθνής κατάρρευση του 2008 έριξε τον ρυθμό αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ στο 0% και χαμηλότερα, και, από τον Νοέμβρη του 2009, τα επιτόκια δανεισμού άρχισαν να ξεπερνούν το 6%, η υπόθεση είχε λήξει: το ελληνικό δημόσιο πτώχευσε.

Ως ένας τζογαδόρος της πολιτικής οικονομίας, ο κ. Παπακωνσταντίνου επέλεξε να στοιχηματίσει το μέλλον της χώρας στην προσδοκία ότι θα «ρεφάρουμε». Ότι, δηλαδή, αν κερδίσουμε χρόνο δανειζόμενοι ακόμα πιο πολλά, η ρουλέτα της ζωής θα καθόταν στο σωστό «νούμερο» και, έτσι, κάποια στιγμή πριν την κατάρρευση, το επιτόκο δανεισμού θα έπεφτε κάτω από τον ρυθμό ανάπτυξης του ονομαστικού ΑΕΠ της χώρας. Αυτό που ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν κατάλαβε ποτέ είναι ότι οι πιθανότητες να «ρεφάρει» μια χώρα, μία μακροοικονομία, σε καιρούς διεθνούς οικονομικής καθίζησης, είναι ακριβώς μηδέν (αντίθετα με τον ανόητο τον τζογαδόρο ο οποίος έχει κάποιες μικρές, έστω και απειροελάχιστες, πιθανότητες να ρεφάρει). Δεδομένου μάλιστα ότι αυτά τα νέα δάνεια, τις νέες επιμηκύνσεις, τα «κερδίζαμε» με προϋπόθεση την δραστική μείωση δαπανών και αύξηση φόρων (που βάθαιναν την Ύφεση), το στοίχημα ήταν χαμένο πριν καταγραφεί. Όταν ένα δημόσιο έχει πτωχεύσει, τα νέα δάνεια και οι επιμηκύνσεις απλά εγγυώνται (ιδίως όταν ακολουθούνται από αυστηρότητα/λιτότητα μεγατόνων) την ακόμα πιο εντυπωσιακή πτώχευση σε μια μελλοντική στιγμή όπου ο κοινωνικός και οικονομικός ιστός της χώρας θα είναι πολύ αδύνατος για να την σηκώσει.

Από τότε ο κ. Παπακωνσταντίνου απεβλήθη από την ελίτ της εξουσίας – αρχικά από τον κ. Βενιζέλο και κατόπιν ολοκληρωτικά μετά τις εκλογές του Μαϊου. Όμως το Σύνδρομο Παπακωνσταντίνου καλά κρατεί. Μάλιστα, ο πολιτικός που το στηλίτευε σήμερα είναι πρωθυπουργός της χώρας και το ενστερνίζεται τα μέγιστα. Γιατί τί άλλο θεμελιώνει την στρατηγική επιλογή του πρωθυπουργού, του κ. Σαμαρά, να ζητά επιμήκυνση δύο ετών σήμερα παρά το Σύνδρομο Παπακωνσταντίνου: ας κερδίσουμε άλλα δυο χρόνια κι έχει ο Θεός!

Ασέλγεια

Όποιος έχει επαφή με την πραγματικότητα στην Γερμανία, στην Ολλανδία, στην Αυστρία και στην Φινλανδία (δηλαδή στις πλεονασματικές χώρες που θα αποφασίσουν την τύχη μας), γνωρίζει το μέγιστο κακό που έχει κάνει στην πατρίδα μας, και στην εικόνα της, το Σύνδρομο Παπακωνσταντίνου. Όταν ενέκριναν οι Βουλές τους ένα δάνειο 110 δις, οι πολίτες τους θεώρησαν το ποσό τεράστιο και αρκετό για μια χώρα σαν την Ελλάδα. Όταν μετά από ενάμιση χρόνο ενέκριναν άλλα 130 δις, το έκαναν με δαγκωμένα τα χείλη. Το Σύνδρομο Παπακωνσταντίνου αμέλησε το απλό γεγονός ότι τόσο η «βοήθεια» των εταίρων όσο και τα μέτρα λιτότητας πρέπει από την πρώτη φορά να είναι έτσι δομημένα που να αρκούν. Η στρατηγική να πάρουμε ένα πακέτο τώρα και μετά, που θα πάει, θα μας δώσουν κι άλλα, θα μείνει στην ιστορία ως το λάθος ολκής το οποίο στέρησε το όνειρο από μια ολόκληρη γενιά. Αν τον Μάιο του 2010 η τότε κυβέρνηση είχε καθήκον να μην αποδεχθεί ένα πακέτο που δεν θα αρκούσε, τον Αύγουστο του 2012 δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να ακολουθούμε την ίδια στρατηγική, να πέφτουμε θύματα του ίδου Συνδρόμου. Αυτό που κάνει η κυβέρνηση Σαμαρά τώρα, να συμμετέχει στα πυραμιδικά δάνεια υπέρ της ΕΚΤ ώστε να ζητά μια διετή επιμήκυνση (που η ίδια γνωρίζει ότι σε δύο χρόνια θα μεγαλώσει την μαύρη τρύπα που έχουμε σήμερα), αποτελεί ασέλγεια επί της αποδυναμωμένης, αποσαθρωμένης, απογοητευμένης ελληνικής κοινωνίας. Τόσο απλά.

Περιληπτικά

Η Κρίση της Ευρωζώνης οδήγησε τον μόνο σοβαρό ευρωζωνικό θεσμό που έχουμε, την ΕΚΤ, σε ένα προσβλητικά πυραμιδικό σχήμα χρηματοδότητης πτωχευμένων κρατών όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ιταλία κλπ. με στόχο την διατήρηση της πλάνης ότι τέτοια σχήματα μπορούν να διαιωνίζονται. Η πραγματικότητα είναι ότι, όπως όλες οι πυραμίδες, το σχήμα που επιβάλει η ΕΚΤ σε μια άβουλη ελληνική κυβέρνηση είναι καταδικασμένο να καταρρεύσει. Γιατί συμμετέχει η ελληνική κυβέρνηση σε αυτήν την οφθαλμοφανή απάτη; Επειδή διακατέχεται από το Σύνδρομο Παπακωνσταντίνου (ας κερδίσουμε λίγο χρόνο μπας και, στο μεταξύ, «ρεφάρουμε»), αρνούμενη να μάθει το πολύ βασικό μάθημα της αριθμητικής και της ιστορίας ότι η επιμήκυνση μιας δημοσιονομικής πτώχευσης αποτελεί ασέλγεια πάνω σε εκείνους που θα κληθούν να καταβάλουν το κόστος της.
[1] Γιατί εγκληματικό το PSI; Επειδή είναι η πρώτη φορά στην οικονομική ιστορία της ανθρωπότητας που ένα κράτος πτωχεύει (δηλαδή κουρεύει τα ομόλογά του) και, την ίδια στιγμή, καταφέρνει να αυξήσει το χρέος του! Θέλει όντως «ταλέντο» ένα τέτοιο «επίτευγμα».

 

του Γιάνη Βαρουφάκη

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.protagon.gr/


Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F4-2-2016%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F3-2-2016%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Fkilkis%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Fkalesmagia%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Fkifa-kavala%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Ffri4-12-2015%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Fassembly2-12-2015%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179