ΧΡΥΣΟΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ: ΜΕΡΟΣ Α’, ΜΑΥΡΗ ΒΙΛΒΑ

 Video  Comments Off on ΧΡΥΣΟΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ: ΜΕΡΟΣ Α’, ΜΑΥΡΗ ΒΙΛΒΑ
Dec 032013
 

Δύο περιοχές της Ευρώπης.

Μία στην Ρουμανία, μια στην Ελλάδα.

Τις χωρίζουν χιλιόμετρα, αλλά τις ενώνει κάτι κοινό.

Χρυσός στα Χρόνια της Κρίσης.

Η Ρόσια Μοντάνα είναι ένα χωριό 4.000 κατοίκων, φωλιασμένο σε μια καταπράσινη κοιλάδα στα Καρπάθια όρη της Ρουμανίας, με ιστορία 2.000 ετών. Στο υπέδαφός της κρύβει ένα θησαυρό, το μεγαλύτερο κοίτασμα χρυσού της Ευρώπης! Πρόκειται για 240 τόνους χρυσού συνολικά, που η καναδική εταιρεία Gabriel Resources σκοπεύει να εκμεταλλευτεί, κατασκευάζοντας στην περιοχή το μεγαλύτερο ανοιχτό ορυχείο εξόρυξης χρυσού της γηραιάς ηπείρου.

Οι ιστορικά υψηλές τιμές του πολύτιμου μετάλλου καθιστούν την επένδυση για την εταιρεία ιδιαίτερα θελκτική. Το ρουμανικό κράτος από την πλευρά του, στην περίοδο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που διανύουμε, προσδοκά ότι αυτό το έργο θα του αποφέρει ανάπτυξη, θέσεις εργασίας και άμεσα κέρδη 4 δισ. δολάρια.

Κι όμως, κάποιοι αποφασισμένοι κάτοικοι αντιστέκονται επί χρόνια, θεωρώντας ότι το χρυσάφι δεν είναι ο πραγματικός θησαυρός της Ρόσια Μοντάνα. Γιατί καθώς λένε, αν η πραγματοποίηση του ορυχείου προϋποθέτει τη μετεγκατάσταση των ανθρώπων, τη μόλυνση του περιβάλλοντος, και την καταστροφή της αρχαίας πολιτισμικής κληρονομιάς, ποιος θ’ αποφασίσει αν αξίζει η θυσία;

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Επιτόπια Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Γεωργία Ανάγνου / Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Αυγερόπουλος / Μοντάζ: Βασίλης Μάγκος, Άννα Πρόκου / Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μια παραγωγή της Small Planet για την ΕΡΤ © 2011-2012

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΟ: http://www.exandasdocumentaries.com/gr/documentaries/chronologically/2012-2013/314-o-xrysos-sta-xronia-tis-krisis-mavri-vilva

 

Οι κάτοικοι στη Ρόσια Μοντάνα έχουν μεγαλώσει με θρύλους για τα πνεύματα που κρύβονται στα βάθη των ορυχείων, καθώς η παράδοση της μεταλλουργίας στην περιοχή χάνεται στα βάθη της ιστορίας. «Οι παλιότεροι, που πρόλαβαν να δουλέψουν στα ορυχεία, λένε για τη Λευκή και τη Μαύρη Βίλβα. Η Λευκή Βίλβα σου υπόσχεται χρυσό αρκεί να το μοιραστείς με άλλους, ενώ η Μαύρη Βίλβα σε πάει εκεί όπου δεν σε βρίσκει κάνεις, αν είσαι άπληστος», μας διηγείται ο Καλίν Κάπρος, κάτοικος της Ρόσια Μοντάνα.

 

ΜΙΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΑΠΟ ΡΩΜΑΪΚΕΣ ΣΤΟΕΣ

«Στη Ρουμανία, στην Ελλάδα, μιλάμε για μεγάλη ανεργία παντού, αλλά είναι η Ελλάδα πρόθυμη να κατασκευάσει ένα ορυχείο χρυσού στην Ακρόπολη μόνο για τα χρήματα;» 

Ήδη από τη ρωμαϊκή εποχή, η ευρύτερη περιοχή της Ρόσια Μοντάνα ήταν γνωστή ως το «Χρυσό Τραπέζιο». Τα κοιτάσματά της ήταν τόσο πλούσια, που σύμφωνα με την παράδοση, μπορούσε κανείς να βρει ολόκληρες κοτρώνες χρυσού, επιφανειακά στις κοιλάδες! Πρώτοι οι Ρωμαίοι ίδρυσαν εδώ έναν οικισμό μεταλλωρύχων, το 106 μ.Χ και κατασκευάζοντας ένα αριστοτεχνικό σύστημα υπόγειων στοών, που οι αρχαιολόγοι σήμερα παρομοιάζουν με μια υπόγεια Ακρόπολη, κατάφεραν να αποσπάσουν το πολύτιμο ευγενές μέταλλο που έκρυβε η γη. Ολόκληρη η ρωμαϊκή αυτοκρατορία λέγεται πως χρωστούσε ένα σημαντικό μέρος της ακμής της, στο χρυσάφι της Ρόσια Μοντάνα.

Αργότερα, σε όλες τις ιστορικές περιόδους ανά τους αιώνες, Γερμανοί, Αυστριακοί, Σοβιετικοί, όλοι θέλησαν να εκμεταλλευτούν τον ορυκτό πλούτο της περιοχής και τα ίχνη αυτής της δραστηριότητας αποτελούν σήμερα ένα πολύτιμο κομμάτι της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς. «Όποιος σπουδάζει Νομική, ξέρει για τη Ρόσια Μοντάνα, γιατί στις στοές εκεί, βρέθηκαν κάποιες κερωμένες πινακίδες, που αποτελούν τη βάση όλων όσων σπουδάζουν Ρωμαϊκό Δίκαιο, Ρωμαϊκό Νόμο. Κάθε ιστορικός στον κόσμο έχει ακούσει για τη Ρόσια Μοντάνα!», μας λέει η αρχιτέκτων Κλαούντια Αποστόλ.

Δυστυχώς αν καταστραφούν τα βουνά, θα καταστραφεί και το μεγαλύτερο μέρος της πολύτιμης πολιτισμικής κληρονομιάς της Ρόσια Μοντάνα, αφού φυσικά οι περίφημες ρωμαϊκές στοές θα ανατιναχθούν και αυτές. Η Κλαούντια ρωτά με θλίψη και θυμό:  «Στη Ρουμανία, στην Ελλάδα, μιλάμε για μεγάλη ανεργία παντού, αλλά είναι η Ελλάδα πρόθυμη να κατασκευάσει ένα ορυχείο χρυσού στην Ακρόπολη μόνο για τα χρήματα;»

 

240 ΤΟΝΟΙ ΧΡΥΣΟΥ, ΕΛΠΙΔΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟ ΚΡΙΣΗΣ;

Σήμερα, μια καναδική εταιρεία, η Gabriel Resources, σχεδιάζει στη Ρόσια Μοντάνα το μεγαλύτερο ανοιχτό ορυχείο εξόρυξης χρυσού της Ευρώπης. Συνολικά 240 τόνους χρυσού, μέσα σε 16 χρόνια, υπολογίζουν οι υπεύθυνοι ότι μπορούν να βγάλουν από τα σπλάχνα της γης. Πρόκειται για το μεγαλύτερο κοίτασμα χρυσού στο υπέδαφος της γηραιάς ηπείρου!

 «Είναι ένα έργο που θα δημιουργήσει χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, καθώς αυτή η περιοχή έχει ένα πολύ υψηλό ποσοστό ανεργίας, θα έλεγα ότι περίπου το 70% των ανθρώπων δεν έχει κανένα εισόδημα.»

 

Για να προχωρήσουν τα σχέδια για το ορυχείο, δημιουργήθηκε το 1997 η Rosia Montana Gold Corporation (RMGC), μια κοινοπραξία της καναδικής εταιρείας με το ρουμανικό κράτος. Στους Καναδούς ανήκει το 80,69%, ενώ το υπόλοιπο 19,31% έχει μείνει στον έλεγχο της κυβέρνησης, μέσω της κρατικής εταιρείας Minvest. 4 δισ. δολάρια είναι τα άμεσα έσοδα που ελπίζει να αποκομίσει το ρουμανικό δημόσιο από αυτή την επένδυση! «Είναι ένα έργο που θα δημιουργήσει χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, καθώς αυτή η περιοχή έχει ένα πολύ υψηλό ποσοστό ανεργίας, θα έλεγα ότι περίπου το 70% των ανθρώπων δεν έχει κανένα εισόδημα, ένα ποσοστό αρκετά υψηλό»,υπερθεματίζει ο Καταλίν Χοσού, εκπρόσωπος της RMGC.

 

Η ζωή των κατοίκων στη Ρόσια Μοντάνα είναι όντως δεμένη μέσα στους αιώνες με το ορυχείο χρυσού και στα νεότερα χρόνια, με την εθνικοποίηση του ορυχείου το 1948 επί κομμουνιστικού καθεστώτος, σχεδόν το 70% των κατοίκων δούλευε εκεί. Μετά την πτώση του καθεστώτος, το ορυχείο παρέμεινε στο κράτος, ωστόσο οικονομικά, δεν πήγαινε καλά και κάθε χρόνο λάμβανε τεράστιες επιδοτήσεις λόγω ελλειμμάτων. Σιγά – σιγά οι θέσεις εργασίας άρχισαν να φθίνουν, μέχρι που το 2006 το ορυχείο έκλεισε και η ανεργία χτύπησε αδυσώπητα την περιοχή. 

«Ανέκαθεν η εξόρυξη υπήρχε. Γιατί και ο πατέρας μου και ο αδελφός μου δούλεψαν εδώ και στο μέλλον το ίδιο θα γίνεται, γιατί εδώ δεν έχεις άλλη πηγή εισοδήματος. Με τι να ζήσεις; Να μαζεύεις μανιτάρια; Δεν έχεις άλλο τρόπο ύπαρξης. Και ελπίζουμε να επιτρέψουν το πρότζεκτ γιατί χωρίς αυτό είναι μια περιοχή νεκρή», μας λέει ο Νικολάε, κάτοικος της Ρόσια Μοντάνα που δούλευε στις στοές από το 1985. «Αν δεν αρχίσει το πρότζεκτ η πλειοψηφία των ανθρώπων πρέπει να φύγει για άλλες χώρες, γιατί δεν έχεις πού να δουλέψεις. Δεν έχεις τι να κάνεις εδώ», συμπληρώνει ο συγχωριανός του Γκεόργκε.

Στη σημερινή Ρουμανία της οικονομικής κρίσης, το ποσοστό του συνολικού πληθυσμού που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας φτάνει το 25%, ενώ υπολογίζεται ότι 3 εκατ. άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τη χώρα για να αναζητήσουν δουλειά και μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. Η επαναλειτουργία του ορυχείου της Ρόσια Μοντάνα παρουσιάζεται ως η επένδυση που θα προσφέρει την τόνωση που τόσο απεγνωσμένα χρειάζεται η ρουμανική οικονομία.

 

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

 

«Αυτοί σκέπτονται την ανάπτυξη της Ρόσια Μοντάνα μέχρι να βγάλουν το χρυσό, εμείς σκεπτόμαστε και μετά την εξαγωγή του χρυσού, σκεπτόμαστε για πάντα, για τις δικές μας γενιές, αλλά και για τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας» 

«Αυτοί σκέπτονται την ανάπτυξη της Ρόσια Μοντάνα μέχρι να βγάλουν το χρυσό, εμείς σκεπτόμαστε και μετά την εξαγωγή του χρυσού, σκεπτόμαστε για πάντα, για τις δικές μας γενιές, αλλά και για τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας», λέει με έμφαση ο Εουτζέν Νταβίντ, ένας από τους μαχητικότερους πολέμιους του ορυχείου. Ο ίδιος δε γεννήθηκε στη Ρόσια Μοντάνα, ήρθε εδώ από επιλογή τη δεκαετία του 90, παντρεύτηκε και έστησε ένα αγρόκτημα. Σήμερα είναι ο πρόεδρος της οργάνωσης «Αλμπούρνους Μάγιορ», που έχουν φτιάξει όσοι κάτοικοι είναι αποφασισμένοι να αντισταθούν στη λειτουργία του καινούριου ορυχείου.

 

«Εμείς δεν είμαστε άνθρωποι που έχουμε πρόβλημα με την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας», σημειώνει ο Εουτζέν. «Απλά η δικιά μας λογική είναι τελείως διαφορετική από της εταιρείας, συνεπώς είναι φυσιολογικό να υπάρχει ισχυρός πόλεμος ανάμεσα σε αυτές τις δύο επιλογές ανάπτυξης. Εμείς πιστεύουμε ότι η δικιά μας είναι πολύ καλύτερη».

Ο τουρισμός, η γεωργία και η κτηνοτροφία είναι οι εναλλακτικές μορφές ανάπτυξης που προτείνουν οι κάτοικοι που αντιτίθενται στο ορυχείο. Ωστόσο, τίποτα από αυτά δεν μπορεί να υλοποιηθεί, καθώς ήδη από το 2002, η περιοχή έχει χαρακτηριστεί από την τοπική διοίκηση ως βιομηχανική ζώνη, όπου η εξορυκτική δραστηριότητα είναι η μόνη που επιτρέπεται. Έτσι εδώ και χρόνια οι κοινότητες ζουν σε έναν ασφυκτικό κλοιό. Ή ορυχεία, ή ανεργία.

 

«Όλοι φώναζαν ότι μόνο εξορύξεις γίνονται, και με εκνεύρισε που έλεγε ο κόσμος ότι μετά το πρότζεκτ εξόρυξης θα υπάρξει τουρισμός. Και γιατί δεν γίνεται  να υπάρξει τώρα, πρέπει να υπάρξει το πρότζεκτ για να υπάρχει τουρισμός;»,ρωτάει ο Αντρέι. Είναι 26 χρονών και το όνειρο του ήταν να ανοίξει μια πανσιόν και να φιλοξενεί τουρίστες που φτάνουν στην περιοχή. Καθώς απαγορευόταν να χτίσει αφού η περιοχή έχει χαρακτηριστεί βιομηχανική ζώνη, ανακαίνισε μερικά δωμάτια που ήδη είχε. Και το 2008 έκανε το όνειρο του πραγματικότητα. Σήμερα ζει εξ’ ολοκλήρου απ’ αυτό. «Ήρθαν στη Ρόσια Μοντάνα και τη βάφτισαν ζώνη εξορύξεων, χωρίς άλλες προοπτικές ή εναλλακτικές και την κρατάνε μπλοκαρισμένη τόσα χρόνια. Πρόκειται για οικονομικό εκβιασμό», εξηγεί ο Εουτζέν.

Οι κάτοικοι που αντιστέκονται δεν είναι μόνοι, στο πλευρό τους έχει σταθεί ένα πρωτοφανές κύμα διεθνούς αλληλεγγύης. Πλήθος επιστημόνων και ακαδημαϊκών, περιβαλλοντικές και πολιτιστικές οργανώσεις, κόμματα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, και προσωπικότητες όπως η Βανέσα Ρεντγκρέιβ και ο πρίγκιπας Κάρολος, τάχθηκαν κατά του σχεδίου της εταιρείας. Ακόμα και η Παγκόσμια Τράπεζα, εξέφρασε τις επιφυλάξεις της και απέσυρε τη χρηματοδότησή της με γράμμα που απέστειλε το 2002 στην μητρική Gabriel Resources.

 

ΠΩΣ ΕΝΑ ΟΡΥΧΕΙΟ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΧΑΡΤΗ

«Είναι η ίδια βιομηχανική δραστηριότητα που λάμβανε χώρα για εκατοντάδες χρόνια. Οι άνθρωποι βρίσκονταν στο κέντρο και έκαναν εξορύξεις ολόγυρα. Είναι ένα χωριό με μεταλλεία εδώ και 2.000 χρόνια, ζούσαν εδώ και το ορυχείο ήταν δίπλα τους, οπότε δεν είναι κάτι ασυνήθιστο», ισχυρίζεται ο Καταλίν Χοσού της RMGC, υπερασπιζόμενος το σχέδιο του ορυχείου. Δυστυχώς διαψεύδεται από την επίσημη περιγραφή του έργου από την ίδια την εταιρεία.

 

 Τα τέσσερα βουνά που περικλείουν την ευρύτερη περιοχή της Ρόσια Μοντάνα, θα πρέπει και τα τέσσερα να ανατιναχθούν και οι κοινότητες θα περικυκλωθούν από βιομηχανικής κλίμακας ανοιχτά ορυχεία. 

Τα τέσσερα βουνά που περικλείουν την ευρύτερη περιοχή της Ρόσια Μοντάνα, θα πρέπει και τα τέσσερα να ανατιναχθούν και οι κοινότητες θα περικυκλωθούν από βιομηχανικής κλίμακας ανοιχτά ορυχεία. Όλη η κοιλάδα της Κόρνα θα μετατραπεί σε λεκάνη εναπόθεσης αποβλήτων και θα χτιστεί ένα φράγμα όπου θα συγκρατεί 250 εκατομμύρια τόνους τοξικών ουσιών.

Για το λόγο αυτό άλλωστε, το επενδυτικό σχέδιο της εταιρείας προβλέπει τη μετεγκατάσταση εκατοντάδων κατοικιών που βρίσκονται στη ζώνη επίπτωσης. Περίπου 2.000 άνθρωποι, πάνω από τους μισούς κατοίκους του χωριού, έχουν ήδη πουλήσει τις ιδιοκτησίες τους στην εταιρεία και έχουν φύγει. Το χωριό έχει ερημώσει. «Η εταιρεία ήρθε σε πρώτη φάση να καταστρέψει τη Ρόσια Μοντάνα και μέχρι τώρα το κατάφερε. Πριν αρχίσει το πρότζεκτ κατέστρεψε μια κοινότητα που ήταν γεμάτη ζωή, γεμάτη με ανθρώπους. Να δεις πώς στο όνομα μιας εταιρείας γκρεμίζονται όλα», μας λέει ο Σορίν Ζούρκα, καθώς περπατά στα δρομάκια του χωριού, κοιτώντας με θλίψη τα εγκαταλελειμμένα σπίτια που καταρρέουν.

Ο Σορίν έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στη Ρόσια Μοντάνα. Μας ζητά να επισκεφτούμε μαζί του το νεκροταφείο του χωριού. «Έβγαλαν και τους νεκρούς από τους τάφους, νομίζω ότι έφυγαν τόσοι νεκροί όσοι ζωντανοί», μας λέει, πάνω από τα ανοιγμένα μνήματα. «Υπάρχουν αποζημιώσεις για κάθε οικογένεια που μεταφέρει τους νεκρούς της από εδώ. Πιστεύω πως θέλουν να δείξουν ποιος είναι ο θεός στη Ρόσια Μοντάνα».

 

ΤΟ ΚΥΑΝΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Το έργο δεν έχει ξεκινήσει ως τώρα, καθώς η αρχική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που κατέθεσε η εταιρεία και είναι απαραίτητη για την αδειοδότηση, ανεστάλη από το αρμόδιο Υπ. Περιβάλλοντος. Ο κ. Ατίλα Κοροντί ήταν ο υπουργός που βρέθηκε στην κρίσιμη θέση, το Σεπτέμβριο του 2007. «Είμαι σίγουρος ότι ο ορυκτός πλούτος είναι για μας μια λύση. Αλλά απ’ την πλευρά ενός θεσμού για το περιβάλλον, είναι σημαντικό να εφαρμόζουμε όλα τα μέτρα για την προστασία του», μας λέει εξηγώντας το σκεπτικό της απόφασής του. Φυσικά η εταιρεία δεν έμεινε ικανοποιημένη με αυτή την απόφαση και έκανε μήνυση στον κ. Κοροντί, προσπαθώντας να την ανατρέψει. Παρ’ όλ’ αυτά σήμερα εκκρεμεί η κρίσιμη απόφαση έναντι της νέας, τροποποιημένης μελέτης.

Ο εκάστοτε Υπ. Περιβάλλοντος είναι εύλογα προσεκτικός, καθώς μια τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή σημάδεψε τη Ρουμανία το 2000. Στη Μπάια Μάρε, μια πόλη περίπου 150 χλμ βόρεια της Ρόσια Μοντάνα, έσπασε η δεξαμενή λυμάτων ενός χρυσορυχείου, που ακολουθούσε την ίδια μέθοδο με αυτό που σχεδιάζει η Rosia Montana Gold Corporation. 100,000 κυβικά μέτρα νερό, μολυσμένα με 100 τόνους κυανίου, χύθηκαν στον γειτονικό ποταμό Σόμες. Η μόλυνση πέρασε τα σύνορα, ρυπαίνοντας τον Τίζα, τον δεύτερο μεγαλύτερο ποταμό της Ουγγαρίας, σκοτώνοντας κάθε ζωή στα νερά του, και καταστρέφοντας τα αποθέματα πόσιμου νερού 2,5 εκατομμυρίων κατοίκων.

 

«Όλοι γνωρίζουν για το κυάνιο και τις επιπτώσεις του στην υγεία. Όμως η χρήση κυανίου στη μεταλλουργία, είναι η φθηνότερη και πιο κερδοφόρα επιλογή για τις εταιρείες. Αυτό είναι το μόνο που μετράει.» 

Η ΆναΜαρία Μπογκτάν ζούσε στην Μπάια Μάρε, όταν έγινε το ατύχημα. «Στην αρχή νομίζαμε ότι ήταν ένα μικρό, ασήμαντο ατύχημα. Αλλά σύντομα μάθαμε ότι όλη η Ευρώπη ενδιαφερόταν για το τι είχε συμβεί στη Μπάια Μάρε εξαιτίας αυτής της διαρροής κυανίου. Έτσι γίναμε διάσημοι εξαιτίας αυτού, όχι με την καλή έννοια. Η Μπάια Μάρε έγινε το δεύτερο Τσερνομπίλ της Ευρώπης», μας λέει.

Σήμερα, η Ουγγαρία, η Τσεχία και η Γερμανία είναι οι μόνες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν απαγορεύσει τη χρήση κυανίου στην εξορυκτική βιομηχανία. Τον Μάιο του 2010, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε μια οδηγία με την οποία συνιστούσε την απαγόρευση της χρήσης κυανίου σε όλη την ευρωπαϊκή επικράτεια, αλλά η οδηγία έχει μείνει στο ντουλάπι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και εναπόκειται σε κάθε κράτος ξεχωριστά αν θα την ακολουθήσει.

 

«Όλοι γνωρίζουν για το κυάνιο και τις επιπτώσεις του στην υγεία. Και ξέρουμε ότι οι Ναζί σκότωναν τους Εβραίους στο Άουσβιτς με κυάνιο. Επομένως ο κόσμος γνωρίζει τι είναι το κυάνιο. Όμως η χρήση κυανίου στη μεταλλουργία, είναι η φθηνότερη και πιο κερδοφόρα επιλογή για τις εταιρείες. Αυτό είναι το μόνο που μετράει», επισημαίνει η Άννα Μαρία, που μετά την εμπειρία της στη Μπάια Μάρε εντάχθηκε στο οικολογικό κίνημα.

 

ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Ο κ. Κοροντί βρισκόταν ξανά στην κρίσιμη θέση του Υπ. Περιβάλλοντος τον Μάρτιο του 2012, όταν τον συναντήσαμε. Κατά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Πρόεδρος της χώρας κ. Μπασέσκου εξέφρασε την ελπίδα ότι με τον νέο υπουργό θα υπάρξει μια γρήγορη απόφαση για την εκμετάλλευση των φυσικών πηγών. «Πιέζει συνεχώς την κυβέρνηση να δώσει τις άδειες και ό,τι άλλο χρειάζεται», λέει θυμωμένα η αρχιτέκτων Κλαούντια Αποστόλ. «Στην ουσία ζητάει από την κυβέρνηση να αγνοήσει τους νομικούς κανόνες, να αγνοήσει το σύστημα δικαιοσύνης, να αγνοήσει τα δικαιώματα των ανθρώπων, να αγνοήσει τα πάντα».

Η εταιρεία από την πλευρά της ξοδεύει πολλά χρήματα για να πείσει την κοινή γνώμη της Ρουμανίας ότι το ορυχείο στη Ρόσια Μοντάνα είναι μια αναγκαία επένδυση για τη Ρουμανία. Τα περισσότερα από αυτά τα χρήματα στοχεύουν στη χειραγώγηση του τύπου. «Μπορώ να σας πω ότι είναι η RMGC είναι η εταιρεία με τον τρίτο μεγαλύτερο προϋπολογισμό για διαφημίσεις στη χώρα, μετά της εταιρείες κινητής τηλεφωνίας», μας λέει ο Μίρσεα Τόμα, επικεφαλής της οργάνωσης ActiveWatch, που παρακολουθεί πώς καλύπτουν το θέμα τα ΜΜΕ. «Δεν υπάρχουν “κατά” που να παρουσιάζονται συχνά στα ΜΜΕ. Τα δύο προηγούμενα χρόνια, οι διαφημίσεις υπέρ της εξόρυξης χρυσού, είχαν καταλάβει τα πιο σημαντικά ΜΜΕ της Ρουμανίας. Με τον όρο “κατάληψη” εννοώ ότι ήταν ορατοί με τις διαφημίσεις τους και δεν μπορούσες να βρεις εναλλακτική πληροφορία παρά μόνο αυτή που έδιναν οι ίδιοι». Ο Μίρσεα Τόμα θεωρεί πώς ένα ισχυρό πολιτικό και οικονομικό λόμπι έχει ενεργοποιηθεί για την προώθηση των ορυχείων, ασκώντας πίεση στους αρμοδίους.

 

«Εμπλέκονται όλοι, ο Πρόεδρος, η εταιρεία, η κοινή γνώμη… Αν ήμουν υπουργός οικονομικών ίσως να σκεφτόμουν διαφορετικά, αλλά ο ρόλος μου δεν είναι άλλος απ’ το να σκέφτομαι ως υπουργός περιβάλλοντος», μας λέει ο κ. Κοροντί. Η έγκριση του Υπ. Περιβάλλοντος είναι η τελευταία που περιμένει η εταιρεία για να προχωρήσει στα σχέδιά της. Το υπουργείο Πολιτισμού, έχει ήδη παραχωρήσει τις απαραίτητες άδειες για το έργο…

 

«Θα είναι το τελειωτικό χτύπημα.  Η εξόρυξη δεν σταμάτησε εδώ και 2.000 χρονιά γιατί δεν τελείωσε ο χρυσός της Ρόσια Μοντάνα, αλλά αυτή η εταιρεία θα τελειώσει το χρυσό και αυτό θα είναι το τελικό χτύπημα. Θα βάλουν σπόρια και θα μεγαλώσουν άλλον χρυσό; Ή περιμένουμε πάλι μια εποχή των παγετώνων, με ηφαίστεια, να φτιαχτεί ξανά το χώμα; Ουτοπίες. Έρχονται στιγμές στη ζωή του ανθρώπου που αποφασίζεις: συνεχίζεις σε αυτό το ρυθμό και πεθαίνεις ή αλλάζεις στρατηγική και συνεχίζεις να ζεις;», θέτει το αμείλικτο ερώτημα ο Εουτζέν…

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.exandasdocumentaries.com/

Χαλκιδική ενάντια στους χρυσοθήρες

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Χαλκιδική ενάντια στους χρυσοθήρες
Nov 092013
 

Κάλεσμα σε πορεία στη Θεσσαλονίκη στις 9/11

Εμείς, οι άνθρωποι του κινήματος ενάντια στις καταστροφικές εξορύξεις στη Χαλκιδική, απευθυνόμαστε γι άλλη μια φορά σε εσάς, τους συμπολίτες μας, συναγωνιστές μας, συνανθρώπους μας. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους αγώνες που διεκδικούν το δικαίωμα στη ζωή, την αξιοπρέπεια και ένα καλύτερο μέλλον.

Οι ρίζες των προβλημάτων που ο καθένας μας αντιμετωπίζει σήμερα, είναι κοινές για όλους μας. Εκπτώσεις στη δημοκρατία, άγρια καταστολή κάθε αντίδρασης, ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων, καταπάτηση ατομικών, πολιτικών, συνταγματικών, εργατικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η λεηλασία της Χαλκιδικής είναι μέρος της γενικότερης εκποίησης δημόσιας περιουσίας και φυσικών πόρων. Η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι μέρος της θυσίας της φύσης και της ποιότητας ζωής στο βωμό επιχειρηματικών συμφερόντων.

Η χυδαία προπαγάνδα είναι μέρος μιας οργανωμένης προσπάθειας διαπλεκόμενων ΜΜΕ να συκοφαντηθεί κάθε κίνημα αντίστασης ώστε να καταδικαστεί στα τηλεδικεία και την κοινή γνώμη. Οι προφυλακίσεις αγωνιστών και οι διώξεις με ανυπόστατες κατηγορίες είναι εργαλεία στα χέρια της εξουσίας ώστε να τεθούν υπό ομηρία τα κινήματα, να ποινικοποιηθούν οι κοινωνικοί αγώνες και να τρομοκρατηθούν οι πολίτες.
Η εξομοίωση κοινωνικών κινημάτων με φασιστικές και ρατσιστικές συμμορίες, επιδιώκει να εξισώσει – υπό καθεστώς ιστορικής λήθης – τη ρατσιστική βία με τους δίκαιους κοινωνικούς αγώνες διεκδίκησης. Η αποδόμηση της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Πρόνοιας, των δομών στήριξης, της ενημέρωσης, της κοινωνικής συνοχής είναι το έσχατο μέσο εξόντωσης και υποταγής.

Δε θα παραμείνουμε αδρανείς, παρά τη λυσσαλέα προσπάθεια καταστολής και φίμωσης κάθε αντίδρασης στα καταστροφικά σχέδια ξεπουλήματος και υποταγής. Θα παραμείνουμε ενωμένοι και συνοδοιπόροι σ΄ έναν κοινό αγώνα, και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε.

Η αλληλεγγύη και η συστράτευση σ’ έναν κοινό αγώνα διεκδίκησης, όχι μόνο του αυτονόητου, αλλά και του ονείρου θεωρούμε ότι αποτελεί καθήκον όλων μας. Έχουμε δικαίωμα να διεκδικούμε ένα αξιοπρεπές παρόν και υποχρέωση να ονειρευόμαστε ένα καλύτερο μέλλον.

Σας καλούμε στις 9 του Νοέμβρη στη Θεσσαλονίκη, σ’ ένα συλλαλητήριο διαμαρτυρίας, διεκδίκησης και αλληλεγγύης.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΝΟΕΜΒΡΗ, 11πμ στη ΧΑΝΘ

ΕΠΙΤΡΟΠΈΣ ΑΓΩΝΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΚΑΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.novafm106.gr/

Καταδίκη της Ελλάδας για τα μεταλλεία χρυσού

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Καταδίκη της Ελλάδας για τα μεταλλεία χρυσού
Oct 182013
 

To Eυρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε σήμερα την Ελλάδα, γιατί δεν ανέκτησε από την Ελληνικός Χρυσός ΑΕ κρατικές ενισχύσεις, οι οποίες κρίθηκαν παράνομες.

Υπενθυμίζεται ότι στις 23 Φεβρουαρίου 2011, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ότι η πώληση περιουσιακών στοιχείων και γης υπέρ της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ, σε τιμή κατώτερη της αξίας τους και με απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής των συνδεόμενων φόρων, είναι ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά.

Η Επιτροπή είχε ζητήσει από την Ελλάδα να ανακτήσει από την Ελληνικός Χρυσός ΑΕ τις παράνομες επιδοτήσεις ύψους 15,3 εκατ. ευρώ, έως τις 23 Ιουνίου 2011.

Επιπλέον, εντός δύο μηνών, η Ελλάδα έπρεπε να πληροφορήσει την Επιτροπή σχετικά με το συνολικό ποσό, τα ληφθέντα ή τα προς λήψη μέτρα και να υποβάλει έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι ζητήθηκε από τον δικαιούχο η επιστροφή της ενίσχυσης. Η Ελλάδα έπρεπε, επίσης, να ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με την πρόοδο των εθνικών μέτρων που λαμβάνονται για την εκτέλεση της απόφασης μέχρι την ανάκτηση της ενίσχυσης.

Τον Απρίλιο του 2011 η Ελλάδα άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή ακύρωσης της απόφασης της Επιτροπής.

Το 2012 η Επιτροπή προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, λόγω παράβασης κράτους- μέλους, εκτιμώντας ότι η Ελλάδα δεν είχε λάβει εντός των προθεσμιών όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εκτέλεση της απόφασής της.

Με τη σημερινή του απόφαση το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι μέχρι τις 23/6/2011 η Ελλάδα δεν είχε λάβει κανένα μέτρο εκτέλεσης της αποφάσεως της Επιτροπής και ότι η επίμαχη ενίσχυση, στο σύνολό της, δεν είχε ανακτηθεί. Διαπιστώνει ακόμη ότι η αίτηση παράτασης κοινοποίησης πληροφοριών, που υπέβαλε η Ελλάδα δεν περιείχε καμία αιτιολογία, βάσει της οποίας η Επιτροπή θα μπορούσε να αποφανθεί.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κρίνει ότι «το κενό στη νομοθεσία που επικαλείται η Ελλάδα και που αφορά στο γεγονός ότι η υφιστάμενη διαδικασία ανάκτησης δεν κάλυπτε τις περιπτώσεις χορήγησης εκ μέρους του κράτους- μέλους ενίσχυσης υπό τη μορφή της πώλησης ακινήτων σε τιμή κατώτερη της πραγματικής τους αξίας, δεν στοιχειοθετεί απόλυτη αδυναμία, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου».

Εξάλλου, η Ελλάδα δεν ζήτησε από την Επιτροπή να τροποποιήσει την απόφασή της προκειμένου να καταστεί δυνατή η υπέρβαση των δυσχερειών.

Επιπλέον, σύμφωνα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, «τα νομοθετικά μέτρα που θεσπίζονται με σκοπό να διασφαλίσουν την εκτέλεση μιας απόφασης της Επιτροπής δεν ανταποκρίνονται, όταν δεν λαμβάνονται εγκαίρως ή όταν αποδεικνύονται αναποτελεσματικά».

Ως εκ τούτου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κρίνει την προσφυγή της Επιτροπής «βάσιμη» και αποφαίνεται ότι «η Ελλάδα παρέβη τις υποχρεώσεις της», διότι παρέλειψε να λάβει, εντός των προθεσμιών, όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να ανακτήσει από την Ελληνικός Χρυσός ΑΕ την ενίσχυση η οποία κρίθηκε παράνομη και ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά, με την απόφαση της Επιτροπής της 23ης Φεβρουαρίου 2011.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://e-volos.gr/

Διαρροή τοξικών υλικών της Ελληνικός Χρυσός στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Διαρροή τοξικών υλικών της Ελληνικός Χρυσός στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης
Oct 172013
 

Σε διακομιστή επικίνδυνων τοξικών της Ελληνικός Χρυσός έχει μετατραπεί το λιμάνι της Θεσσαλονίκης ενώ καμία αρμόδια υπηρεσία της Περιφέρειας δεν φαίνεται να κάνει σχετικό έλεγχο όσον αφορά τα επικίνδυνα υλικά που μεταφέρονται μέσα από την Θεσσαλονίκη και φορτοεκφορτώνονται εκεί. Το Σάββατο 5 Οκτωβρίου ο καπετάνιος του πλοίου paris.gr της ΜSC που μεταφέρει συμπυκνώματα μετάλλων της Ελληνικός Χρυσός αρνήθηκε να φορτώσει containers με φορτίο της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός καθ`ότι διαπιστώθηκε σε κάποια από αυτά διαρροή τοξικών. Συγκεκριμένα ενώ είχαν φορτωθεί τα 28 από τα 128 container με τους αρσενοπυρίτες διαπιστώθηκε η διαρροή υγρών τοξικών, το φορτίο ξεφορτώθηκε στο λιμάνι και από εκεί μεταφέρθηκε με φορτηγά σε χώρο όπου η εταιρεία τα αποθηκεύει προσωρινά.

Να υπενθυμίσουμε ότι συμπυκνώματα αρσενοπυρίτη της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός όπως αποδείχτηκε και στο ατύχημα στην Ρεντίνα πριν ένα μήνα, περιέχουν τοξικά υλικά λόγω μεγάλης περιεκτικότητας σε αρσενικό άκρως επικίνδυνα για την υγεία και το περιβάλλον. Τα συγκεκριμένα συμπυκνώματα μετάλλων αποθηκεύονται στις λίμνες τελμάτων στο Στρατώνι και την Ολυμπιάδα και στη συνέχεια μεταφέρονταν μέχρι και πριν ένα μήνα στην ΒΙΠΕ Θεσσαλονίκης στην Σίνδο στην αποθήκη της Balkan Logistics. Το πλοίο της MSC τα μεταφέρει μέχρι το λιμάνι του Πειραιά και από εκεί με μεγαλύτερα πλοία μεταφέρονται στην Κίνα ως πρώτη ύλη για την παραγωγή διοξειδίου του θείου και θειικού οξέως. Σύμφωνα με πληροφορίες μετά το ατύχημα στη Ρεντίνα και την διαπίστωση ότι τα φορτηγά της εταιρείας «Μαγουνάκης» δεν είχαν την κατάλληλα αδειοδότηση ADR για την μεταφορά τοξικών υλικών και επικίνδυνων φορτίων, ανέλαβε την μεταφορά τους ακόμη μία εταιρεία η ΧΑΡΟΥΠΑΚΗΣ ΟΕ η οποία αποθηκεύει τα container με τα συμπυκνώματα πιθανότατα σε δικό της χώρο αφού δεν υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος αδειοδοτημένος χώρος μέσα στο λιμάνι. Οι εργαζόμενοι της εταιρείας Χαρουπάκης ισχυρίζονται ότι δεν αποθηκεύονται τα φορτία της Ελληνικός Χρυσός σε δικό τους χώρο αλλά μεταφέρονται κατευθείαν από την Χαλκιδική στο λιμάνι. Μετά όμως από επίσκεψή μας στον διευθυντή του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων (Σ.ΕΜΠΟ) πληροφορηθήκαμε ότι τα φορτία είναι αδύνατον να μεταφέρονται κατευθείαν από την Χαλκιδική στο λιμάνι λόγω του μεγάλου όγκου τους και των μεγάλων ταχυτήτων που απαιτεί η φορτοεκφόρτωση στα πλοία. Συνηθίζεται, όπως είπε, να αποθηκεύονται προσωρινά σε κάποιον χώρο εκτός λιμανιού και από εκεί να φορτώνονται στο πλοίο.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά. Έχουν γίνει οι κατάλληλοι έλεγχοι ασφαλούς μεταφοράς τοξικών και επικίνδυνων υλικών από την Χαλκιδική στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης; Εφόσον αποθηκεύονται τα υλικά προσωρινά σε ειδικό χώρο υπάρχει η κατάλληλη αδειοδότηση για αυτό δεδομένου ότι η μεταφορά και η αποθήκευση συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη, ενός ιδιαιτέρως τοξικού υλικού, υπόκειται στις διατάξεις της Οδηγίας SEVESO ΙΙ, που αφορά επικίνδυνα βιομηχανικά απόβλητα και ατυχήματα που μπορούν να προκαλέσουν επιμόλυνση πληθυσμού και εκτάσεων γης; Τηρούνται οι όροι ασφαλείας συσκευασίας του φορτίου αυτού σε container και ποιος ο κίνδυνος που θα προκαλούταν για το πλοίο και το πλήρωμα αν η διαρροή αυτή δεν γινόταν εγκαίρως αντιληπτή από τον πλοίαρχο;

Να υπενθυμίσουμε ότι το γενικότερο ζήτημα μη ελέγχου της μεταφοράς τοξικού φορτίου της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός είδε το φως της δημοσιότητας στις 12 Σεπτεμβρίου με το ατύχημα στην Ρεντίνα. Το φορτηγό που μετέφερε τα συμπυκνώματα της εταιρείας σταμάτησε την μέρα εκείνη σε ένα τοπικό βουλκανιζατέρ για να επιδιορθώσει βλάβη που είχε αντιληφθεί ο οδηγός, η πόρτα του φορτηγού ήταν χαλασμένη και το ρευστό, σε ένα βαθμό υλικό, ξεχύθηκε στο έδαφος.Τότε διαπιστώθηκε ότι η Ελληνικός Χρυσός, δεν τήρησε κανέναν όρο όσον αφορά την μεταφορά του φορτίου αλλά ούτε και τους όρους για την αποκατάσταση της βλάβης. Οι αρμόδιες υπηρεσίες συνέλεξαν τότε δέιγματα από το υλικό τα οποία εστάλησαν σε διαπιστευμένα εργαστήρια που θα αποφανθούν σχετικά με το μέγεθος της τοξικότητας του υλικού και τις συνεπαγόμενες επιπτώσεις στο περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων. Μετά το ατύχημα αυτό ο δήμος Βόλβης μετά από έκτακτο δημοτικό συμβούλιο που πραγματοποίησε αποφάσισε να προχωρήσει σε ασφαλιστικά μέτρα για την απαγόρευση της κυκλοφορίας των φορτηγών της εταιρείας μέσα από την κατοικημένη και ταυτόχρονα ιδιαίτερα τουριστική περιοχή του Σταυρού.

Επίσης πριν λίγες μέρες νέα καταγγελία ήρθε στην δημοσιότητα η οποία επιρρίπτει ευθύνες στο ΥΠΕΚΑ και την Περιφέρεια σχετικά με την μέχρι τώρα λειτουργία μονάδας αποθήκευσης επικίνδυνων τοξικών στην ΒΙΠΕ Σίνδου όπου μεταφέρονται τα συμπυκνώματα της Ελληνικός Χρυσός. Ενώ υπήρχε η τροποποίηση του ΓΠΣ της Δημοτικής Ενότητας Εχεδώρου του Δήμου Δέλτα που απαγόρευε την εγκατάσταση νέας μονάδας “SEVESO” στην περιοχή, το ΥΠΕΚΑ υπέγραψε την περιβαλλοντική αδειοδότηση της εταιρίας BALKAN LOGISTICS που αποθηκεύει τα τοξικά αυτά συμπυκνώματα. Η παράνομη αδειοδότηση του ΥΠΕΚΑ αλλά και η παράνομη γνωμοδότηση από την Μητροπολιτική Ενότητα Θεσσαλονίκης έγκειται στο γεγονός ότι η τροποποίηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου της περιοχής του 2011 απαγορεύει ρητά νέα εγκατάσταση SEVEZO.Μετά από σχετική καταγγελία της περιφερειακής παράταξης “Ριζοσπαστική Αριστερή Ενότητα” το ζήτημα αυτό θα συζητηθεί στην Μητροπολιτική επιτροπή της Περιφέρειας αύριο το μεσημέρι.

Αναρωτιέται λοιπόν κανείς, δεν είναι αρκετά τα «ατυχήματα» που έχουν συμβεί για να αναλάβουν οι αρμόδιες υπηρεσίες που είναι υπεύθυνες για την προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων της Περιφέρειας Θεσσαλονίκης τον έλεγχο της εταιρείας αυτής; Τι πρέπει ακόμη να συμβεί για να συνειδητοποιήσουν οι αρχές τον ανεξέλεγκτο τρόπο με το οποίο δρα η εταιρεία σε όλα τα επίπεδα;

Σταυρούλα Πουλημένη

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alterthess.gr/

Μια λαοθάλασσα κατά της εξόρυξης χρυσού

 Χωρίς κατηγορία  Comments Off on Μια λαοθάλασσα κατά της εξόρυξης χρυσού
Oct 072013
 
Σε 30.000 υπολογίζονται όσοι παρακολούθησαν την μοναδική συναυλία στο πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη κατά της εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές. 2.000 μέτρησε το MEGA.

Την εκδήλωση συνδιοργανώνουν οι Επιτροπές αγώνα Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής Ενάντια στα Μεταλλεία Χρυσού.

«Τραγουδάμε ενάντια στη λεηλασία της φύσης, ενάντια στην ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων,ενάντια στις “επενδύσεις” με κάθε κόστος. Τραγουδάμε για την απελευθέρωση των άδικα προφυλακισμένων συναγωνιστών μας, για το δικαίωμα στη ζωή και για ένα καλύτερο μέλλον. Τραγουδάμε για μια εξόρυξη που δε θα γίνει ποτέ», αναφέρουν στο κάλεσμά τους.

Επιπλεόν, μέσω της συναυλίας οι Επιτροπές ζήτησαν «την απελευθέρωση των άδικα προφυλακισμένων συναγωνιστών μας για το δικαίωμα στη ζωή και για ένα καλύτερο μέλλον». Πρόκειται για τέσσερις κατοίκους της Ιερισσού και της Μ. Παναγιάς που έχουν προφυλακιστεί με την κατηγορία ότι συμμετείχαν στην επίθεση κατά των εγκαταστάσεων της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» στη Χαλκιδική και κατά αστυνομικού. Για τις ίδιες υποθέσεις βρίσκεται σε εξέλιξη η απολογία άλλων 27 κατοίκων της περιοχής.

Το Mega ανέφερε ότι την συναυλία την παρακολούθησαν περίπου 2.000 άνθρωποι. Παρακάτω ένας χρήστης του twitter βάζει δίπλα-δίπλα τις φωτογραφίες από τη «μεγαλειώδη διαδήλωση» υπέρ των μεταλλείων που ίδιο κανάλι είχε μετρήσει σε «τουλάχιστον 6.000» και μια από τη χθεσινή συναυλία.

ANAΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.thepressproject.gr/

Η ελληνική ορυκτολαγνεία

 Απόψεις  Comments Off on Η ελληνική ορυκτολαγνεία
Jul 272013
 

Πετρέλαιο στο Αιγαίο, χρυσός στη Χαλκιδική. Που κρυβόταν τόσα χρόνια όλος αυτός ο ορυκτός πλούτος και δεν το ξέραμε; Και είναι αλήθεια τυχαίο, ότι τον “βρήκαμε” εν μέσω κρίσης;

Σκουριές Μάιος 2013, Το δάσος χάνει έδαφος

Σκουριές Μάιος 2013, Το δάσος χάνει έδαφος

Στο λαϊκό φαντασιακό το πετρέλαιο και ο χρυσός είναι σαν τους κρυμμένους θησαυρούς, θαμμένοι κάτω από τη γη, περιμένοντας τον τυχερό που θα σκοντάψει πάνω τους και θα γίνει από τη μια μέρα στην άλλη πλούσιος. Η πραγματικότητα φυσικά είναι διαφορετική και πολύ πιο πεζή. Αν ένα ορυκτό είναι εν τέλει θησαυρός ή όχι, εξαρτάται από το αν τα χρήματα που θα βγάλει κάποιος πουλώντας το θα υπερκαλύψουν ή όχι το κόστος της εξόρυξης.

Τα έσοδα εξαρτώνται από τις ισχύουσες τιμές του ορυκτού στην αγορά, αλλά και το πως θα μοιρασθούν, δηλαδή πόσα θα πάνε στην τσέπη αυτού που έχει την ιδιοκτησία της γης, αυτού που το βρήκε, αυτού που το έβγαλε, ή στις τσέπες των διάφορων μεσαζόντων, που εμπλέκονται στη μακριά αλυσίδα από την εύρεση και την εξόρυξη έως την πώληση. Το κόστος με τη σειρά του περιλαμβάνει τους μισθούς αυτών που θα εργαστούν στην εξόρυξη, καθώς και τα έξοδα για την αγορά, λειτουργία και συντήρηση των  μηχανημάτων που θα χρησιμοποιηθούν. Όσο πιο βαθιά ή πιο βρώμικο είναι ένα ορυκτό, τόσο πιο ακριβή είναι και η εξόρυξή του.

 

Αυτά όσον αφορά το κομμάτι των χρημάτων. Πέρα από αυτό υπάρχουν και αφανή έξοδα, τα οποία δεν μετριούνται σε ευρώ, όπως είναι οι κίνδυνοι για την υγεία των εργαζομένων ή εκείνων που ζουν κοντά. Αν διαρρεύσει κυάνιο από ένα ορυχείο χρυσού, όπως έγινε στον Δούναβη πριν κάποια χρόνια, η καταστροφή ποταμιών και υγροτόπων και η μόλυνση του νερού, που πάει για άρδευση ή ύδρευση, δεν αποτιμάται με χρηματικά μεγέθη. Το ίδιο και με το πετρέλαιο, όπως μας θυμίζει η τεράστια οικολογική και κοινωνική καταστροφή στον Κόλπο του Μεξικού ή ακόμα χειρότερα, το ανυπολόγιστο κόστος από τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και την αλλαγή του κλίματος.

 

Τι έχει αλλάξει σε αυτήν τη θεμελιακή σχέση κόστους –  οφέλους, η οποία να εξηγεί το ξαφνικό ενδιαφέρον για τις εξορύξεις στην Ελλάδα; Μια πρώτη παρατήρηση είναι ότι οι τιμές του πετρελαίου και του χρυσού βρίσκονται στα υψηλότερα επίπεδα της ιστορίας τους. Οι υψηλές αυτές τιμές εξηγούν τη στροφή σε αποθέματα, τα οποία κάποτε θεωρούνταν εκτός πρόσβασης, όπως  η “πίσσα” στην Αλμπέρτα του Καναδά, το πετρέλαιο στην καρδιά του δάσους του Αμαζονίου ή βαθιά στους ωκεανούς ή το Αιγαίο. Το δυστύχημα είναι, ότι, όχι τυχαία, τα τελευταία αποθέματα πετρελαίου ή χρυσού βρίσκονται και στις τελευταίες παρθένες και πιο απομακρυσμένες περιοχές του πλανήτη, εξαιρετικής οικολογικής και πολιτισμικής σημασίας. Γιατί τέτοια αύξηση στις τιμές όμως;

Δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ των ειδικών επιστημόνων για το αν η διαρκώς αυξανόμενη τιμή του πετρελαίου είναι αποτέλεσμα της εξάντλησής του, της αύξησης της ζήτησης από τις ταχέως αναπτυσσόμενες οικονομίες της Ινδίας και της Κίνας, της ηθελημένης υποεπένδυσης σε νέες πηγές από τους Άραβες, ώστε να ανεβάσουν τις τιμές, εν μέρει ως απάντηση στην πτώση του δολαρίου, ή τέλος της πρόσφατης απελευθέρωσης της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου και της δημιουργίας νέων χρηματιστικών προϊόντων, όπως τα παράγωγα, τα οποία οδήγησαν σε φαινόμενα κερδοσκοπίας. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι, όπως συνέβη και τη δεκαετία του 1970, η άνοδος των τιμών του πετρελαίου το 2008 ήταν η καρφίτσα που έσκασε τη φούσκα. Όλα ξεκίνησαν από την αγορά κατοικίας στις ΗΠΑ, όπου φτωχοί μετανάστες, οι οποίοι είχαν πάρει δάνεια για σπίτια στα προάστεια, λύγισαν κάτω από το διαρκώς αυξανόμενο κόστος της βενζίνης, και άρχισαν να χρεωκοπούν. Αυτό έφερε στην επιφάνεια την αλόγιστη παροχή στεγαστικών δανείων με λίγες προοπτικές αποπληρωμής, και οδήγησε στην κατάρρευση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, τα οποία κρατούσαν στα αποθεματικά τους τέτοια «τοξικά δάνεια». Η κρίση της αγοράς κατοικίας έγινε σύντομα κρίση δανεισμού και με την εκτόξευση των επιτοκίων των ομολόγων πέρασε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και έφτασε στα μέρη μας. Μέσα στον πανικό και με την κατάρρευση της στεγαστικής αγοράς, οι ανά τον κόσμο επενδυτές και κυρίως τα συσσωρευμένα κεφάλαια της Κίνας και της Μέσης Ανατολής άρχισαν να στρέφονται σε πιο “σίγουρες επενδύσεις”, όπως ο χρυσός και το πετρέλαιο, αυξάνοντας ακόμα παραπάνω τις τιμές τους.

 

Άλλαξε όμως μήπως κάτι και στην πλευρά του κόστους που να εξηγεί το ξαφνικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα; Σαφώς. Από τη σκοπιά των πολυεθνικών επενδυτών, όσο πιο πολύ υποφέρει μια χώρα από οικονομική κρίση, τόσο πιο φτηνό είναι το κόστος εξόρυξης εκεί. “Οι φτωχοί πωλούνται φθηνά», όπως λέει η ρήση. Υπερχρεωμένες χώρες, όπως η Ελλάδα ή η Κύπρος, είναι πρόθυμες να παραχωρήσουν τα δικαιώματά τους με την πρώτη καλή ευκαιρία, να μειώσουν τους φόρους και να βελτιώσουν τους όρους των συμφωνιών για να “προσελκύσουν επενδυτές”. Η κρίση και η ανεργία επίσης συμπιέζουν το κόστος εργασίας, αν και αυτός δεν είναι πλέον σημαντικός παράγοντας, αφού οι εξορύξεις είναι εντατικές σε κεφάλαιο και όχι σε εργασία (κάτι το οποίο παραβλέπουν εντέχνως αυτοί που υπόσχονται “νέες θέσεις εργασίας”). Η πιο σημαντική αλλαγή είναι η υποτίμηση και η υποβάθμιση των κινδύνων και η εξάλειψη του αφανούς κόστους από την εξίσωση. Οι περιβαλλοντικοί και οι υγειονομικοί κανονισμοί θεωρούνται «προσκόμματα» και παρακάμπτονται μέσω «fast track» και –άλλων- εξωθεσμικών διαδικασιών. Όταν η ίδια η αξία της ανθρώπινης ζωής υποτιμάται, η επένδυση αρχίζει να γίνεται συμφέρουσα.
Όπως δήλωσε στο Bloomberg για τις επενδύσεις χρυσού στην Ελλάδα ο Jeremy Wrathall — πρόεδρος της Glory Resources στο Περθ: «η Ελλάδα είναι περιοχή ανεξερεύνητη λόγω της πολιτικής κατάστασης η οποία επικρατούσε εκεί πριν από την κρίση». Αναρωτιέται κάποιος σε ποια “πολιτική κατάσταση» να αναφέρεται. Αν εννοεί τη διαφθορά, γιατί μια διεφθαρμένη κυβέρνηση να έθετε εμπόδια σε επενδύσεις χρυσού, από τις οποίες θα λάδωνε τη μηχανή της; Μάλλον η «πολιτική κατάσταση», που έχει στο νου του, είναι αυτό που κάποτε αποκαλούσαμε “δημοκρατία» ή «κράτος δικαίου», χαρακτηριστικά δηλαδή των ανεπτυγμένων κρατών, που προστατεύουν νομικά αξίες, όπως η υγεία ή το περιβάλλον. Πιθανώς και το υπέδαφος της Νεας Υόρκης να είναι εξίσου ανεξερεύνητο όσο της Ελλάδας και να κρύβει χρυσό ή πετρέλαιο, αλλά δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό του κ. Wrathall να ψάξει εκεί μιας και ξέρει, ότι οι πλούσιοι δεν πουλιούνται φτηνά, και ότι οι εκεί περιβαλλοντικοί όροι κάνουν την όποια επένδυση ασύμφορη. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα είναι η σταδιακή διολίσθηση από μια ανεπτυγμένη οικονομία σε μια υπανάπτυκτη οικονομία εξάρτησης, η οποία θα παρέχει φτηνά εργατικά χέρια και φτηνούς φυσικούς πόρους στην παγκόσμια οικονομία. Ακολουθούμε εδώ παρόμοια πορεία με αυτήν των χωρών της Λατινικής Αμερικής στη διάρκεια της δικής τους κρίσης τη δεκαετία του 80 με το πρόσθετο μειονέκτημα, ότι εμείς ούτε καν φυσικούς πόρους έχουμε, όπως αυτοί, οπότε το μόνο που μας μένει να πουλήσουμε είναι τα φτηνά χέρια μας και τα διαθέσιμα για να δηλητηριαστούν σώματα και δάση μας.

 

Ελάχιστα παρήγορο είναι ότι πιθανότα υπάρχει μόνο λίγο πετρέλαιο στο Αιγαίο και κανείς δεν θα επενδύσει εκεί ή ότι οι τιμές του χρυσού σύντομα θα καταρρεύσουν, αποσύροντας το ενδιαφέρον από την Χαλκιδική, δεδομένης και της συνεχιζόμενης αντίδρασης των κατοίκων εκεί. Το θλιβερό είναι με πόση ευκολία η ελληνική πολιτική ελίτ και ένα μέρος της κοινής γνώμης  ενστερνίστηκαν την ορυκτολαγνεία, έτοιμοι να ρισκάρουν δάση και θάλασσες για να επιστρέψουν όπως όπως στην άνευ νοήματος ευημερία της δεκαετίας του ’90. Τελικά τι μάθημα πήραν όλοι αυτοί από την κρίση; Κανένα, δυστυχώς. Όλα για το εύκολο χρήμα πριν, όλα για το εύκολο χρήμα τώρα. Αν αυτό είναι να βγει από μετοχές, χρηματιστήρια και λοιπες φούσκες καλώς, αν είναι να βγει από κρυμένους θησαυρούς, χρυσό, πετρέλαιο και τα λοιπά, πάλι καλώς, και αν είναι να γίνει και το Αιγαίο μια τεράστια πετρελαιοκηλίδα δεν τρέχει τίποτα, αλλάζουμε το χρώμα της σημαίας από το γαλάζιο στο μαύρο, και πάλι μέσα είμαστε. Τα πάντα αρκεί να μη χρειαστεί να δουλέψουμε σοβαρά και από κοινού,  τα πάντα για να μην χρειαστεί να αλλάξουμε μυαλά και να αρκεστούμε με τα λίγα και ωραία που προσφέρει σε αφθονία αυτή η χώρα.

 

Στη Λατινική Αμερική, οι αυτόχθονοι πληθυσμοί, που βιώνουν από πρώτο χέρι τα «οφέλη» της οικονομίας της εξόρυξης, έχουν προχωρήσει τη δημόσια συζήτηση πέρα από τα όποια οφέλη ή όχι των εξορύξεων, πέρα από την ιδέα της οικονομικής ανάπτυξης, πέρα ακόμα και από τη λεγόμενη εναλλακτική ή βιώσιμη ανάπτυξη. Αυτό που ζητούν πλέον δεν είναι ανάπτυξη, αλλά «buen vivir»*, ένας όρος που έχει αρχαιοελληνικές ρίζες, και υποδηλώνει την ελπίδα και το όραμα για ένα νέο μοντέλο “ευημερίας χωρίς ανάπτυξη», όπως το χαρακτηρίζει ο Άγλλος οικονομολόγος Tim Jackson. Δυστυχώς, φαίνεται ότι θα πρέπει να υποφέρουμε όσο υπέφεραν και οι Λατινοαμερικάνοι τα τελευταία 30 χρόνια, για να αρχίσουμε να βρίσκουμε κι εμείς λίγη από αυτήν την ξεχασμένη σοφία.

 

*El buen vivir(ισπ.)= το ευ ζην

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://greeklish.info/

Κλείνουν το δρόμο για τις Σκουριές για να εμποδίσουν επισκέπτες

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Κλείνουν το δρόμο για τις Σκουριές για να εμποδίσουν επισκέπτες
Jul 022013
 

Άλλο ένα επεισόδιο στη διαμάχη μεταξύ πολιτών και ιδιωτικών συμφερόντων παίχτηκε σήμερα στη Χαλκιδική. Ιδιωτικό σκαπτικό μηχάνημα επιχείρησε να εμποδίσει ομάδα κατοίκων που κατευθύνονταν προς το βουνό, σκάβοντας το δημόσιο δρόμο. Τους κατοίκους συνόδευε η Καναδή βουλευτής των Πρασίνων, Ελίζαμπεθ Μέι, η οποία χτες κατήγγειλε την Εldorado Gold πως της έδωσε ψευδείς διαβεβαιώσεις πως οι κάτοικοι θέλουν την εξόρυξη χρυσού.


Οι κάτοικοι αρνήθηκαν να υποχωρήσουν και διαμαρτυρήθηκαν. Ακολούθησε μικρή ένταση, όπως μεταφέρει η συντάκτρια της “Ε” Αλεξάνδρα Τζαβέλλα που ήταν παρούσα. Ο χειριστής του μηχανήματος τελικά συνελήφθη.

Όπως αναφέρει σε σημερινό του δημοσίευμα ο ανταποκριτής της “Ε” στη Θεσσαλονίκη, Σάκης Αποστολάκης, η Ελίζαμπεθ Μέι, Καναδή βουλευτής των Πρασίνων, περιβαλλοντολόγος, ακτιβίστρια, συγγραφέας και δικηγόρος,επισκέφτηκε τη Χαλκιδική έχοντας λάβει ψευδείς διαβεβαιώσεις ότι οι κάτοικοι της περιοχής θέλουν την εξόρυξη.

Σύμφωνα με το δήμαρχο Αλεξανδρούπολης, Βαγγέλη Λαμπάκη, τον οποίο επισκέφθηκε χτες η Ελ.Μέι, η ίδια είναι εξοργισμένη γιατί διαπίστωσε ότι “οι άνθρωποι της Eldorado Gold τής είπαν ψέματα. «Με διαβεβαίωσαν ότι οι κάτοικοι στη Θράκη και τη Χαλκιδική θέλουν την εξόρυξη χρυσού, αλλά εγώ βλέπω το αντίθετο. Ο πρόεδρος της Eldorado Gold, Πολ Ράιτ, είναι ένας μεγάλος ψεύτης».

Η Ελ.Μέι συναντήθηκε με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της Eldorado Gold, Π. Ράιτ, πριν έρθει στην Ελλάδα και του ζήτησε να την ενημερώσει για τις αντιδράσεις των κατοίκων στα σχέδια της εταιρείας στην Ελλάδα. «Μου είπε ότι ο Π. Ράιτ τη διαβεβαίωσε πως η πλειονότητα των κατοίκων είναι υπέρ της εξόρυξης», δήλωσε ο Β. Λαμπάκης. «Αλλά όταν επισκέφτηκε η ίδια την περιοχή και μίλησε με τους κατοίκους, διαπίστωσε ότι η εταιρεία τής είχε πει ψέματα, κι αυτό την εκνεύρισε πάρα πολύ», πρόσθεσε.
Σήμερα η Καναδή βουλευτής επρόκειτο να επισκεφτεί τις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Στρατώνι καθώς και το εργοτάξιο στις Σκουριές. Τα επισόδια σημειώθηκαν καθώς κατευθυνόταν, συνοδεία κατοίκων της Ιερισσού προς τα εκεί.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.enet.gr/

Συντονιστικό Συλλόγων και Φορέων Σταγείρων-Ακάνθου: Άμεση παύση των εργασιών στον Κάκαβο διέταξε σήμερα η πολεοδομία. Υπενθυμίζουμε στον κ. Πρωθυπουργό, που με κάθε ευκαιρία αναφέρεται στην “τήρηση της νομιμότητας”, ότι εκκρεμεί η απόφαση επί προσφυγής κατοίκων στο ΣτΕ

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών, Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Συντονιστικό Συλλόγων και Φορέων Σταγείρων-Ακάνθου: Άμεση παύση των εργασιών στον Κάκαβο διέταξε σήμερα η πολεοδομία. Υπενθυμίζουμε στον κ. Πρωθυπουργό, που με κάθε ευκαιρία αναφέρεται στην “τήρηση της νομιμότητας”, ότι εκκρεμεί η απόφαση επί προσφυγής κατοίκων στο ΣτΕ
Jun 112013
 

BJLeqz1CUAEPNk8.jpg-large10.06.2013 – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις χθεσινές (09.06.2013) δηλώσεις του στη Θεσσαλονίκη ο Πρωθυπουργός υποσχέθηκε και να διαβεβαίωσε με έμφαση ότι η “επένδυση” της εξόρυξης χρυσού στη Χαλκιδική θα προχωρήσει. Υπενθυμίζουμε στο κ. Πρωθυπουργό, που με κάθε ευκαιρία αναφέρεται στην “τήρηση της νομιμότητας”, ότι για την υπόθεση των μεταλλείων Κασσάνδρας και το εξορυκτικό σχέδιο της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. στη Χαλκιδική, εκκρεμεί η απόφαση επί προσφυγής κατοίκων στο ΣτΕ. Δεν γνωρίζει ο κ. Σαμαράς ότι υπάρχει αυτή η εκκρεμότητα ή προκαταβάλλει εκούσια την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας; Στην πρώτη περίπτωση ίσως θα πρέπει να ενημέρωνεται καλύτερα και από εγκυρότερες πηγές. Στη δεύτερη και σοβαρότερη περίπτωση, καταγγέλουμε τον Πρωθυπουργό για ευθεία και απροκάλυπτη παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης. Ενημερώνουμε επίσης Κυβέρνηση και Περιφέρεια, ότι σήμερα η πολεοδομία διέταξε την άμεση παύση των εργασιών στον Κάκαβο, λόγω σοβαρών πολεοδομικών παραβάσεων και παρανομιών. Θα επέμβει ο κρατικός μηχανισμός και σ’ αυτή την περίπτωση για χάρη της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.; Είναι απαράδεκτο πρωθυπουργός χώρας να προκαταβάλλει τις αποφάσεις των δικαστηρίων, να υιοθετεί δύο μέτρα και δύο σταθμά όσον αφορά τη νομιμότητα και να παρεμβαίνει, χωρίς ηθικούς ενδοιασμούς και κυρώσεις, στο ρόλο της Δικαιοσύνης. Μήπως αυτό εννοούσε ο κ. Σαμαράς όταν δήλωνε ότι “η επένδυση θα διασφαλιστεί με κάθε κόστος”;

Συντονιστικό Συλλόγων και Φορέων Σταγείρων-Ακάνθου

Ψήφισμα της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείου και Κ.Υ Χαλκιδικής κατά των εξορύξεων Χρυσού

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών, Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Ψήφισμα της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείου και Κ.Υ Χαλκιδικής κατά των εξορύξεων Χρυσού
Jun 112013
 

Ψήφισμα κατά των εξορύξεων Χρυσού εξέδωσε η Ένωση Ιατρών Νοσοκομείου και Κέντρων Υγείας νομού Χαλκιδικής.

Αναλυτικά το ψήφισμα:

“Η Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείου και Κ.Υ Χαλκιδικής συμπαραστέκεται στον αγώνα του Χαλκιδιώτικου Λαού για την προστασία του περιβάλλοντος, από την επένδυση της “Ελληνικός Χρυσός”, η οποία επένδυση νομοτελειακά θα καταστρέψει το περιβάλλον όλης της ευρύτερης περιοχής.

Είναι ολοφάνερο ότι χωρίς καθαρό- υγιές περιβάλλον, δεν μπορεί να υπάρξει ούτε Υγεία ούτε πραγματική ευημερία.

Ενώνουμε τη φωνή μας με όλους όσους αγωνίζονται για τη σωτηρία της ωραιότερης περιοχής της Ελλάδας και απαιτούμε τη ματαίωση της καταστρεπτικής επένδυσης της Ελληνικός Χρυσός”.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alterthess.gr/

Γιάννης Καρυπίδης: Η ΚΑΜΕΡΑ ΝΑ ΒΟΥΤΑΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ

 Απόψεις  Comments Off on Γιάννης Καρυπίδης: Η ΚΑΜΕΡΑ ΝΑ ΒΟΥΤΑΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
May 292013
 

Μετά την προβολή της ταινίας «Άπληστον κέρδος», ήταν πολύ φυσικό να θέλουμε να κάνουμε μια συζήτηση με το δημιουργό της, όχι μόνο για την ταινία, αλλά και για τα πολιτικά θέματα που η κινηματογραφική αφήγηση επισύρει. Με το Γιάννη Καρυπίδη γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, από τον «Παππού», την ταινία μικρού μήκους που είχε κάνει. Από τότε βούτηξε όλο και περισσότερο στον πολιτικό κινηματογράφο, έδρασε πολιτικά και έβαλε μέσα στη ζωή του την κινηματογραφική τέχνη. Αυτή η βιωματική διαδικασία φαίνεται σε αυτή την τελευταία του ταινία. Το θέμα, εκτός αυτών είναι στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, σε όλη την Ελλάδα, τους τελευταίους μήνες. Η συζήτηση που κάναμε, είναι αυτονόητο, έχει έντονο και φορτισμένο πολιτικό χαρακτήρα.

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Καρυπίδης.

 

Πως και για ποιο λόγο αποφάσισες να ασχοληθείς με αυτό το θέμα; Αυτή, δεν είναι η πρώτη ταινία που κάναμε για αυτό το θέμα. Υπάρχει και η ταινία, «Της γης το χρυσάφι», μπορείς να τη βρεις στο youtube, υπάρχει μια βερσίον 90΄ και μια 36΄. Αυτή έγινε πριν δέκα χρόνια. Τυχαία έγινε, δηλαδή τυχαία ενεπλάκην. Είμαι από την περιοχή, έλειπα, πήγα για μια άλλη δουλειά εκεί, βρήκα ένα παιδικό φίλο. Του λέω: «Τι παίζει εδώ;», μου λέει «Είμαστε σε ύφεση τώρα. Αλλά έχουμε σκληρό αγώνα και θα τον έχουμε για 100 χρόνια με τους χρυσοθήρες». Μου εξήγησε τι γίνεται, στήθηκε η παραγωγή, σε δύο χρόνια έγινε. Αυτό το κίνημα στη Θράκη πρωτοστήθηκε. Τα μεταλλεία έπεφταν σε χωριά που ήταν και τουρκόφωνα, άρα για να τους απευθυνθείς θα έπρεπε να τους μιλήσεις στη γλώσσα τους. Επίσης είναι άνθρωποι που, ειδικά στους τουρκόφωνους, σε μεγάλη ηλικία, είναι αγράμματοι, δεν μπορούν να διαβάσουν, οπότε δεν έχει νόημα να τους βάλεις και υπότιτλους. Άρα αυτή η ταινία γυρίστηκε σε δύο γλώσσες, παίχτηκε παντού στα χωριά της περιοχής, ήταν η πρώτη φορά που έβγαινε λίγο προς τα έξω, εκτός της περιοχής, το θέμα του χρυσού. Ήμουν από το μέρος, εκεί όπου είναι ορυχείο από μικρά παιδιά παίζαμε. Κόλλησα και εγώ το μικρόβιο. Είπαμε ότι θα είχαμε το μεταλλείο για 100 χρόνια, ο πόλεμος θα ήταν κατά συνέπεια για 100 χρόνια, γιατί τέτοια ήταν η σύμβαση. Ήταν αναγκαίο για το κίνημα να βγει μια δεύτερη εκδοχή της ταινίας για το τι συμβαίνει εδώ και έγινε το «Άπληστο κέρδος».

Δεν είναι και η πρώτη πολιτική ταινία που έχεις κάνει, έχεις κάνει με τον Αυγερόπουλο για το καράβι που πήγαινε στη Γάζα.                            Εδώ υπάρχει μια παραξενιά. Στο καΐκι, του οποίου την ιστορία κάναμε ταινία με το Γιώργο ήμουν λοστρόμος, για αυτό δε μιλά κανένας, δηλαδή πήγαινα εκεί. Την άποψή μου για τον κινηματογράφο την έχουμε κουβεντιάσει και παλιά, οι ταινίες μου είναι βιωματικές, τα θέματα μπαίνουν βαθιά μέσα μου και πάντα στο επίκεντρο ήταν ο άνθρωπος, το αυτεξούσιό του και η αρμονία στην κοινωνία. Αν αυτό είναι πολιτικός κινηματογράφος, τότε είναι πολιτικός. Δε μιλά μόνο το θέμα που κάνει μια ταινία να είναι πολιτική, είναι και ο τρόπος που το αντιμετωπίζεις. Θα μπορούσαμε να το πούμε λίγο γκονταρικά, σε όποιο θέμα εμπλέκομαι είναι η οπτική γωνία των δρώντων προσώπων. Οπότε δεν μπορείς να αποκτήσεις θέση παρατηρητή μαζί τους, αλλά να γίνεις ένας με αυτούς. Με τους παππούδες που έκαναν ταινίες εθνολογικές έχουμε μια διαφορά: αυτοί πήγαιναν και ζούσαν με αυτούς τους ανθρώπους, εγώ γίνομαι ένα με αυτούς.

Η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης μαζί με την ταινία του Αυγερόπουλου, πάνω στο ίδιο θέμα και οι δύο… Αυτό ήταν μια σύμπτωση και κινηματογραφικής τάξης ενδιαφέρουσα. Πριν τρία χρόνια με το Γιώργο συνυπογράφαμε μια ταινία και φέτος υπογράφουμε δύο διαφορετικές ταινίες για το ίδιο θέμα.

…Αυτό σε πείραξε, πείραξε τον Αυγερόπουλο;                                                  Όχι, μπορώ να σου πω ότι το θέμα στο Γιώργο το πρωτοπαρουσίασα εγώ. Δηλαδή, ήμουν κοντά στο σημείο που τελείωναν τα γυρίσματα και ήρθα σε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του γιατί έπρεπε με κάποιο τρόπο να σπάσει το φράγμα της σιωπής. Στα επίσημα μέσα ο Γιώργος είχε την έξωθεν καλή μαρτυρία και όλα τα εύσημα σα δημιουργός για να παρουσιάσει μια δουλειά που δε θα μπορούσαν να την κόψουν στην ΕΡΤ. Του είπα να ασχοληθεί και αυτός με το θέμα. Τον έφερα σε επαφή με τους ανθρώπους. Η αφορμή ήταν ότι ο Γιώργος είχε ανοίξει τον κύκλο του χρυσού με την ταινία του στη Λατινική Αμερική και είχα μάθει ότι έκανε γυρίσματα και στη Ρουμανία. Οπότε λέω, γιατί όχι και στη Χαλκιδική;

Το τι παθαίνει ένας δημιουργός όταν το ατάιστο σκυλί της ματαιοδοξίας του πληγώνεται από τον ίδιο, δε νομίζω ότι έχει ενδιαφέρον για κανένα. Αυτές είναι ψυχικές διαδικασίες που τις περνάς εσύ. Κοινός σκοπός και στρατηγική είναι η επίτευξη του σκοπού. Αυτό το κίνημα δεν παίζει για να χάσει. Δεν έχει κανένα από τα σύνδρομα της Αριστεράς, ούτε και κανενός άλλου από τους πολιτικούς χώρους της Ελλάδας και το μεγάλο του ευτύχημα είναι ότι διατήρησε σαν κόρη οφθαλμού την αυτονομία του. Είναι οργανωμένο από τα κάτω, οριζόντια, όλοι είναι καλοδεχούμενοι, αλλά όλοι ποντάρουν στο ότι δεν υπάρχουν πολιτικές σκοπιμότητες.

Ο Γιάννης Καρυπίδης μιλά στη Θεσσαλονίκη για την ταινία του, λίγο πριν να ξεκινήσει να την προβάλλει σε πόλεις της Ελλάδας.

 

Στην ταινία παρατήρησα ότι τα πρόσωπα που δρουν λειτουργούν σε πρώτο ενικό πρόσωπο, εμπλέκεσαι και εσύ, σε ρωτούν και απαντάς για θέματα της Θράκης, εκφράζονται ανοιχτά και αυθόρμητα σε συνάντηση με κάποιο άλλο πρόσωπο, είναι ανάμεσα στο ντοκουμέντο και στη μυθοπλασία.                                                         Μυθοπλασία δεν είναι, είναι η ίδια η σχέση μας. Μέχρι να γίνει η ταινία του Γιώργου, έπρεπε να βγάλω όλα τα άλλα στοιχεία που έβγαζε αυτή η ταινία, δηλαδή πως γίνονται οικονομικά σκάνδαλα, τι πάει να γίνει εκεί κ.λπ., έκοβα «ουρές» από τα πλάνα. Όταν με απάλλαξε από το βάσανο ο Γιώργος, να λέω ποιος είναι ο Πάχτας και ο Παπακωνσταντίνου και τι τομάρια είναι αυτοί της εταιρείας, είδα ότι ο μόνος τρόπος για να έχει νόημα η δικιά μου ταινία είναι να έχω τις «ουρές» από τα πλάνα. Έτσι έχω αυτό που υπάρχει στη ζωή. Γνωριζόμαστε από παιδιά, με τον Τόλη είμαστε σύντροφοι και συναγωνιστές δέκα χρόνια τώρα. Έχω κοιμηθεί στο σπίτι του περισσότερες φορές από ότι στο σπίτι της μάνας μου, έχουμε κάνει χιλιάδες χιλιόμετρα μαζί, με το αυτοκίνητό του να γυρνάμε όλους αυτούς τους τόπους. Οπότε, αυτό υπήρχε στις ουρές από τα πλάνα, όταν ξεκλειδώθηκε το όλο θέμα και μπορούσαν αυτές να αποτελέσουν τον κορμό της ιστορίας, δηλαδή τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί και γιατί δε θα χάσουν.

Το είχες επιδιώξει να κάνεις κάποια συνέντευξη, επαφή με ανθρώπους της εταιρείας;                                                                                                                           Όχι δεν το είχα στην επιλογή μου. Δεν είχε κανένα νόημα. Υπήρχαν ήδη προβλήματα.

Είχα ακούσει, δεν ξέρω αν αληθεύει, ότι είχες μπει παράνομα μέσα στο δάσος για να τραβήξεις πλάνα.                                                                              Ε, όχι παράνομα. Ριψοκίνδυνα θα το έλεγα. Όταν γίνεται οδομαχία και είσαι με τους μπροστόμαχους με την κάμερα και τραβάς πλάνα, όταν σηκώνεται το ντουφέκι του καπνογόνου και σημαδεύει κεφάλια έχει ένα ρίσκο. Αλλά, εντάξει συνήθισα τις επικίνδυνες λήψεις μέχρι το τέλος.

Μπορούμε να πούμε ότι η ταινία σου ανήκει σε αυτό που λέγαμε παλιότερα «αγωνιστικός κινηματογράφος», έντονα πολιτικοποιημένος και μαχόμενος;                                                                         Στις μέρες μας, έχουν χάσει το νόημά τους οι λέξεις. Θα μπορούσαμε να το πούμε αυτό. Πρέπει να επαναπροσδιοριστούμε. Εγώ θα το έλεγα «κινηματογράφο της καρδιάς».Ένα άλλο θέμα που βάζει η ταινία είναι η διεθνοποίηση της αντίδρασης, Χαλκιδική, Θράκη, Βουλγαρία και Τουρκία.                       Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον. Στα εθνικά ιδεολογήματα είχαμε τους τρεις λαούς με το όπλο να σημαδεύουν ο ένας τον άλλο. Η πρώτη δίγλωσση πολιτική συγκέντρωση που έγινε στην Κομοτηνή, στα ελληνικά και στα τούρκικα, ήταν εναντίον του χρυσού. Και η πρώτη φορά που έσπασαν όλα τα ταμπού ήταν όταν και οι πιο ακραιφνείς πατριδολάτρες της Κομοτηνής, διαπίστωσαν ότι οι αγρότισσες της Περγάμου και οι άνθρωποι στη Βουλγαρία ήταν οι πραγματικοί τους σύμμαχοι και όχι η κυβέρνησή τους. Εκεί να δεις ανατροπές που έγιναν. Στη Θράκη δεν έχουμε το διχασμό που υπάρχει στη Χαλκιδική, εκεί είναι σύσσωμη η κοινωνία, κάποιοι αγοράστηκαν από την εταιρεία, αυτό είναι όλο που έγινε. Αυτοί, λοιπόν, έβλεπαν ότι όλες οι κυβερνήσεις ήταν πίσω από την εταιρεία, δεν ήταν το κακό ΠΑ.ΣΟ.Κ. ή η κακή Ν.Δ., ήταν η κεντρική εξουσία που πάει να επιβληθεί πάνω τους, μέσω της έννοιας του έθνους και της πατρίδας, και να προσδιορίσει το μέλλον τους, χωρίς να τους ρωτάει, ξέροντας ότι είναι σύσσωμοι αντίθετοι. Αυτοί ήταν οι εχθροί τους. Πραγματικός φίλος τους ήταν αυτοί που πάλευαν μαζί τους στη Βουλγαρία, στη Τουρκία. Έτσι έπεσαν όλα τα ταμπού.

Πιστεύεις ότι αυτή η ταινία μπορεί να δείξει ένα δρόμο της διεθνοποίησης του κινήματος;                                                                            Μακάρι να συμβάλλει σε αυτό. Από ότι με πληροφορούν οι φίλοι που διαχειρίζονται τα δικαιώματα της ταινίας, μας ζητάνε από πολλές κολεκτίβες στο εξωτερικό την κόπια να την παίξουνε.

Την έχεις υποτιτλίσει στα αγγλικά;Ναι, ναι.

Να επιστρέψουμε λίγο στο θέμα. Μιλάμε για εξόρυξη εκατοντάδων χιλιάδων τόνων χώματος για να πάρουν όχι πολύ μεγάλες ποσότητες χρυσού. Στην αρχαιότητα γινόταν κάτι ανάλογο, γιατί δε γινόταν τέτοια οικολογική καταστροφή;                                                                             Αυτό που ξέραμε από την εποχή των χρυσοθήρων της Καλιφόρνια και όλα τα πίσω χρόνια, το ξεχνάμε. Δεν υπάρχει χρυσός σε κανένα μέρος της γης που μπορείς να κοσκινίσεις και να πάρεις ένα μεγάλο κομμάτι ή να μπεις να σκάψεις και να βρεις μια φλέβα που για 150 μέτρα έχει πλάτος ενός μέτρου και πάχους μισό, να είναι καθαρό χρυσάφι, δηλαδή να το καθαρίσεις και να σου μείνει το 50% χρυσάφι. Δεν υπάρχει, έχουν εξαντληθεί όλα. Από εδώ και πέρα με την τιμή του χρυσού το οποιοδήποτε μετάλλευμα μπορεί να σου αφήσει κέρδος. Εφόσον ο χρυσός έχει πάει 1.750 δολ. η ουγκιά, όταν οι μελέτες είχαν γίνει με 420, στη Βόρειο Ελλάδα από εδώ μέχρι τη Βουλγαρία, στη Ροδόπη, με τις τιμές των μεταλλευμάτων η αυλή σου είναι ορυχείο. Περνάμε σε μια γενικευμένη πλιατσικολόγηση της γης από την απληστία. Ο χρυσός δεν είναι αναγκαίος στην ανθρωπότητα, δεν παρέχει δύναμη και εξουσία, δεν έχει να προσφέρει τίποτε. Ότι χρειάζεται μπορεί να βγει μέσα από ανακύκλωση. Το άλλο βασικό είναι ότι αυτοί που έρχονται εδώ, έρχονται και φεύγουν. Δεν είναι από εκεί, δε θα μείνουν εκεί. Σε μια εποχή που αυτό που επικαλούμαστε είναι η αειφορία, υποτίθεται ότι έχει γίνει συνείδηση και στους θεσμούς, δηλαδή ότι πρέπει να παραδώσουμε λίγο καλύτερο το περιβάλλον σε αυτούς που θα έρθουν, αυτό μάζεψε όλο τον κόσμο σε μια γροθιά.

Επιπροσθέτως, αν έχω καταλάβει καλά τι γίνεται, είναι η αγονιμότητα της περιοχής και η καταστροφή του θαλάσσιου περιβάλλοντος στη Βόρεια Ελλάδα.                                                                              Η Χαλκιδική, σε αυτή την περιοχή έχει μόνο μεταλλευτική δραστηριότητα, ότι υπήρχε εκεί έχει φύγει. Σε μια περιοχή ο δήμος 430 χιλ. στρέμματα, τα 228 είναι μεταλλεία. Αυτά είναι δάση. Οι σκόνες που ανατινάσσονται λόγω της σύστασης των πετρωμάτων, βαρέα μέταλλα, είναι τοξικές. Όταν στη Θεσσαλονίκη έρχεται η άμμος από τη Σαχάρα, είναι αυτονόητο ότι θα έρθει και από τη Χαλκιδική. Επίσης τα κοιτάσματα έχουν 12% αρσενικό, στην Κίνα απαγορεύτηκε να επεξεργάζονται κοιτάσματα με 0,5% αρσενικό, γιατί έχουν σκοτώσει τα πάντα.

Υπάρχει και το θέμα της παραλαβής του χρυσού. Η εταιρεία λέει ότι ο χρυσός είναι ένα παραπροϊόν του χαλκού, ακόμα και αυτό αν είναι γεγονός και αν δε χρειάζεται το κυάνιο για την παραλαβή του χρυσού, στην ηλεκτρόλυση, τα υγρά δε θα διαφεύγουν στο περιβάλλον;                                                                                                                                  Το Στρατώνι, εκεί όπου κατέληγαν οι στοές και τα μεταλλεύματα, τα υγρά από την εταιρεία, έχει γαλάζια σημεία. Κανένας από το χωριό δεν πάει εκεί. Όλη η παραλία σε βάθος 2.000 μέτρα και σε 2 μέτρα είναι βαρέα μέταλλα. Μια φορά στα 3, στα 10 ή στα 20 χρόνια θα γίνει πλημμύρα, τα υγρά εκεί θα πάνε, στη θάλασσα. Το ότι έχει γαλάζια σημαία έχει το Στρατώνι σημαίνει πολλά πράγματα, σημαίνει τι κράτος είμαστε.

Οι κάτοικοι στην περιοχή είναι διχασμένοι;                                                   Αυτή τη στιγμή η εταιρεία έχει περιχαρακώσει 470 μόνιμους όμηρους και 750 εποχιακούς που έχει προσλάβει. Οι άνθρωποι το ξέρουν πολύ καλά ότι το μέλλον τους δεν είναι να συνεχίσει να δουλεύει η εταιρεία. Το μέλλον των παιδιών τους, όσο ακόμα θέλουν να δουλέψουν στις στοές, είναι η αποκατάσταση της περιοχής. Για να αποκαταστήσουν αυτά που έχουν γίνει στις στοές και που ποτέ δεν τα αποκαθιστά η εταιρεία, υπάρχουν άπειρες δουλειές. Τα μεταλλεύματα που είναι σωριασμένα στα πέλματα της εταιρείας και που χαρισματικά τους τα έδωσε ο Πάχτας, έχουν μέσα της ποσότητες για να βρεθούν τα λεφτά και να δουλέψουν τα προγράμματα αποκατάστασης. Η περιουσία της εταιρείας είναι τεράστια, είναι ένα ολόκληρο χωριό, άπειρα βιομηχανικά κτίρια, μπορούν να χρησιμοποιηθούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, μπορεί να γίνει ένα συμβόλαιο και να δουλεύουν εσαεί όσοι μεταλλωρύχοι θέλουν να δουλεύουν, αυτοί και τα παιδιά τους.

Είναι όμηροι και η συνδικαλιστική ηγεσία είναι ότι πιο ξεπουλημένο υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα. Είναι το αίσχος και η ντροπή του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα. Η τελευταία επίσκεψη της Χρυσής Αυγής τους ξεβράκωσε τελείως. Ο Μπόμπολας έχει συμβόλαιο με το Μιχαλολιάκο και πολλοί σεκιουριτάδες είναι χρυσαυγίτες.

Δεν ξέρω αν έχεις κάτι να συμπληρώσεις.  Η κάμερα-στιλό δεν πρέπει να βουτιέται στο μελάνι, αλλά στην καρδιά, γιατί έχουν βγει και στιλό πολυτελείας πια, γράφεις πολύ εύκολα

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://greeceactuality.wordpress.com/

Μουσικό «όχι» κατά της εξόρυξης χρυσού: Συναυλία συμπαράστασης στους κατοίκους της Ιερισσού

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Μουσικό «όχι» κατά της εξόρυξης χρυσού: Συναυλία συμπαράστασης στους κατοίκους της Ιερισσού
May 242013
 

Ξεκίνησε σαν μια συναυλία συμπαράστασης κατά της εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές. Εξελίσσεται όμως σε μια μεγάλη γιορτή για το δικαίωμα στη ζωή και κατά της καταστολής και της κρατικής τρομοκρατίας.

Η συναυλία θα γίνει το Σάββατο 25 Μαΐου στην Ιερισσό, με ελεύθερη είσοδο. Συμμετέχουν αφιλοκερδώς οι Δημήτρης Ζερβουδάκης, Active Member, ο Παύλος Παυλίδης με τους Β. Movies, ο Γιάννης Αγγελάκας και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου με τη Ματούλα Ζαμάνη. Ηδη τα μηνύματα κάνουν λόγο για λεωφορεία με κόσμο απ’ όλη την Ελλάδα, από Κρήτη ώς Αλεξανδρούπολη. Νέοι στην ηλικία και στο πνεύμα, γονείς με παιδιά, διαμήνυσαν ότι θα δώσουν το «παρών», για να ενισχύσουν τον αγώνα των κατοίκων και για να φωνάξουν όλοι μαζί «όχι» σε σχέδια «ανάπτυξης» που δεν υπολογίζουν τις τοπικές κοινωνίες και το περιβάλλον. Επίσης θέλουν να στείλουν μήνυμα συμπαράστασης στους δύο Ιερισσιώτες που παραμένουν προφυλακισμένοι στις Φυλακές Διαβατών.

Στην Ιερισσό και τα γύρω χωριά επικρατεί ενθουσιασμός εν όψει της γιορτής. Ηδη οι γυναίκες ετοιμάζουν πίτες για να υποδεχτούν τους καλλιτέχνες και τον κόσμο. Τη συναυλία οργανώνουν οι Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης.

«Εδώ και 10 χρόνια αγωνίζονται μόνοι τους οι κάτοικοι εκεί κατά των εταιρειών εξόρυξης, έχοντας το κράτος απέναντί τους», λέει ο Δημήτρης Ζερβουδάκης. «Πρόκειται για ένα ξεπούλημα που θα καταστρέψει τον τόπο, τα νερά και τη θάλασσα», προσθέτει. Εχει επισκεφθεί το σημείο όπου πρόκειτα να γίνει το ανοιχτό όρυγμα. «Είναι ένα παρθένο καταπράσινο μέρος. Δεν πρέπει ν’ αφήσουμε να γίνει αυτή η καταστροφή».

«Το κίνημα κατά των μεταλλείων αναπτύχθηκε απέναντι σε ένα ολιγαρχικό και σφόδρα αυταρχικό καθεστώς και στην ολοκληρωτική προπαγάνδα του», λέει ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου. Θεωρεί χρέος του να στηρίξει ένα τέτοιο κίνημα. Εχει ξαναπαίξει στις Σκουριές στο παρελθόν, όταν λιγοστός τότε κόσμος αντιστεκόταν κατά της μεταλλευτικής «TVX». «Ανησυχώ πολύ όταν ακούω περί εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου. Είμαι εναντίον γιατί θα καταστραφεί το φυσικό περιβάλλον», υποστηρίζει.

Η Ματούλα Ζαμάνη, η γυναίκα που δεν συγκράτησε το θυμό της όταν είδε στο εξωτερικό τον Γιώργο Παπανδρέου να πίνει ένα κρασί 2.500 ευρώ, δηλώνει ότι η συμμετοχή της σ’ αυτή τη συναυλία είναι ό,τι σημαντικότερο έχει κάνει ποτέ. «Πιστεύω πολύ σ’ αυτό που κάνουν οι άνθρωποι εκεί. Μας δείχνουν ότι πρέπει να ξεκουνηθούμε». Την ενοχλεί που υπάρχει κόσμος που δεν γνωρίζει τι γίνεται στις Σκουριές. «Χαίρομαι που υπάρχει ένα γαλατικό χωριό που αντιστέκεται. Είναι καιρός να σταματήσουμε να είμαστε μονάδες και να γίνουμε ομάδες», λέει.

Ο Παύλος Παυλίδης ζει τους ανθρώπους της Ιερισσού εδώ και 20 χρόνια. «Είναι πραγματικά γαλατικό χωριό. Οχι επειδή αντιστέκονται, αλλά επειδή είναι άνθρωποι καλοί, ευγενικοί και έχουν μεγαλείο. Είναι φιλήσυχοι. Οχι τρομοκράτες, όπως θέλουν να τους παρουσιάζουν». Καταγγέλλει ότι στο παρελθόν, η «TVX» πλησίασε τα «Ξύλινα Σπαθιά» για να επηρεάσουν τους κατοίκους. «Μας έδιναν ανοιχτή επιταγή να συμπληρώσουμε όσα μηδενικά θέλαμε για να παίξουμε υπέρ των μεταλλείων. Φυσικά αρνηθήκαμε». Καθώς βρίσκεται ήδη στο χωριό, βλέπει τις προετοιμασίες και το κλίμα ενθουσιασμού που επικρατεί μεταξύ των κατοίκων. «Ξεκίνησε σαν μια απλή συναυλία, αλλά το Σάββατο θα γίνει εδώ το μεγαλύτερο φεστιβάλ της χώρας», λέει με ενθουσιασμό.

Του ΣΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ, s.apostolakis@eleftherotypia.net

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.enet.gr/

Αγώνας ενάντια στα χρυσωρυχεία, για τη γη, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Αγώνας ενάντια στα χρυσωρυχεία, για τη γη, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία
May 052013
 
Τα επιχειρήματα των κατοίκων της Χαλκιδικής που αγωνίζονται ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, παρουσιάστηκαν στην εκδήλωση αλληλεγγύης που έγινε στη Δράμα

Όψεις της “εκτός συνταγματικού πλαισίου καθημερινότητας” που βιώνουν οι κάτοικοι της Β.Α. Χαλκιδικής, τους τελευταίους μήνες, αλλά και στοιχεία για την εδραίωση της πεποίθησης τους, ότι η εξόρυξη χρυσού δεν πρόκειται να προχωρήσει στο όρος Κάκαβος, στις Σκουριές Χαλκιδικής, παρουσίασαν οι προσκεκλημένοι της Οικολογικής Κίνησης Δράμας και της Αντιφασιστικής – Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Δράμας, στην εκδήλωση για την “αντιστεκόμενη Χαλκιδική”, που έγινε το βράδυ της Μ. Τρίτης στο αμφιθέατρο του Εργατικού Κέντρου. Τις θέσεις των κατοίκων που αγωνίζονται, τόσο ενάντια σε μια πολυεθνική εταιρία, όσο και απέναντι στους θεσμούς του ελληνικού κράτους, οι οποίοι την υποστηρίζουν χωρίς να τηρούν ούτε καν τα προσχήματα, σε πολλές περιπτώσεις, παρουσίασαν ο κ. Σαράντης Δημητριάδης, ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας του Α.Π.Θ., η κα Ειρήνη Μάρτη, εκπρόσωπος των Επιτροπών Αγώνα Κατοίκων Β.Α. Χαλκιδικής και ο κ. Τόλης Παπαγεωργίου, πολιτικός μηχανικός και μέλος του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη χρυσού.
Προλογίζοντας του προσκεκλημένους ο πρόεδρος της Οικολογικής Κίνησης κ. Σταύρος Νταγλής, μίλησε για την ανάγκη ενημέρωσης για τα όσα συμβαίνουν στη Χαλκιδική, ενώ δεν έκρυψε και τον προβληματισμό του για το μέλλον και την εξέλιξη υποθέσεων που αφορούν και την περιοχή της Δράμας (λιγνίτες κ.α). Η εκπρόσωπος της Αντιφασιστικής – Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Βάσω Κεχαγιά, τόνισε ότι η πρωτοβουλία στέκεται αλληλέγγυα στους κατοίκους της Χαλκιδικής, γιατί “αν η Χαλκιδική πέσει, τότε αυτό θα ανοίξει τον δρόμο και για άλλες αντίστοιχες υποθέσεις σε άλλες περιοχές της χώρας και υπό αυτή την έννοια”, σημείωσε, “αφορά τους πάντες”.

Ο κ. Σαράντης Δημητριάδης αναφέρθηκε στα γεωλογικά δεδομένα της επένδυσης χρυσού, ξεκαθαρίζοντας ότι έχει από την πρώτη στιγμή ταχθεί στο πλευρό τόσο των κατοίκων της Χαλκιδικής, όσο και του Κιλκίς και της Θράκης. Στάθηκε ιδιαίτερα στην αυξανόμενη ζήτηση στη σύγχρονη εποχή, σπάνιων ορυκτών (χρυσός, σπάνιες γαίες κλπ) και στην στροφή της Ε.Ε. στην αυτάρκεια, η οποία δημιουργεί προοπτικές αναζήτησης περιοχών εντός της Ε.Ε. από τους οποίους θα εξορυχθούν, και όχι έξω από αυτήν όπως γίνονταν μέχρι τώρα. Τόνισε ότι το κοίτασμα χρυσού της Χαλκιδικής, δεν είναι ένα ενιαίο κοίτασμα, αλλά είναι διασκορπισμένο μέσα στη μάζα του πετρώματος και σε αναλογία λιγότερη από ένα γραμμάριο ανά τόνο πετρώματος, το οποίο θα πρέπει να διαχωριστεί με τοξικά υλικά και το υπόλοιπο εκτός χρυσού, του τόνου, να καταλήξει ως άχρηστο και τοξικό υλικό, σε χαβούζες. Χαβούζες τοξικών υλικών οι οποίες σήμερα δεν είναι τίποτα άλλο από φαράγγια με αιωνόβια δάση, τα οποία εξασφαλίζουν την ύδρευση όλης της Β.Α. Χαλκιδικής και όχι μόνο. Είπε ακόμη, ότι για εφτά χιλιόμετρα κόκκους άχρηστου υλικού που θα προκύπτει θα υπάρχει μόνο ένας κόκκος χρυσού. Είναι χαρακτηριστικό, πρόσθεσε, ότι στα δυόμιση χιλιάδες χρόνια μεταλλευτικής δραστηριότητας στη Χαλκιδική έχουν εξορυχθεί 33 εκατομμύρια τόνοι ορυκτών, ενώ για τη μεταλλουργία χρυσού θα εξορυχθούν 380 εκατομμύρια χρόνια μέσα σε 25 χρόνια. Ο κ. Δημητριάδης τόνισε ακόμη ότι στην Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της εταιρίας, υπάρχουν τεχνάσματα για να αποκρυβεί η έκταση της ζημιάς στο περιβάλλον και της τοξικότητας της διαδικασίας καθαρίσματος του μεταλλεύματος. Στάθηκε ιδιαίτερα ακόμα, τόσο στην αιωρούμενη σκόνη που θα προκύψει από τις καθημερινές εκρήξεις, αλλά και στην επίπτωση στον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα της περιοχής που θα στερήσει το νερό από τους οικισμούς. Προειδοποίησε μάλιστα τους δραμινούς και για τα όσα μπορεί να συμβούν και στην περιοχή μας, τόσο με τον λιγνίτη και με το ουράνιο, όσο και τις λεγόμενες σπάνιες γαίες.

Η κα Ειρήνη Μάρτη, ευχαρίστησε εκ μέρους των Επιτροπών Αγώνων για το ενδιαφέρον που δείχνουν οι δραμινοί πολίτες για την υπόθεση της Χαλκιδικής και αναφέρθηκε με συγκίνηση στον Κυριάκο Δοματζόγλου που στάθηκε συμπαραστάτης στον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής από την εποχή της TVX GOLD. Ανέφερε ότι στην Ιερισσό ζούνε καθημερινά μια κατάσταση τρομοκρατίας, καταστολής και καταπάτησης βασικών συνταγματικών δικαιωμάτων. Αναφέρθηκε ακόμα στα γεγονότα των τελευταίων μηνών, στις προσαγωγές ανηλίκων, στις διώξεις σε βάρος κατοίκων, στην προφυλάκιση δύο εξ αυτών, στην εισβολή ΜΑΤ στο χωριό και στη ρίψη χημικών, ακόμα και στο προαύλιο του Γυμνασίου – Λυκείου. Χαρακτήρισε την Χαλκιδική, ως μικρογραφία της Ελλάδας, “της οποίας ξεπουλιούνται οι φυσικοί πόροι σε περίοδο κρίσης”, έκανε σύντομη αναφορά στο ιστορικό της μεταβίβασης των μεταλλείων για μόλις 11 εκ. ευρώ και στάθηκε ιδιαίτερα στην αποφασιστικότητα των κατοίκων της περιοχής να υπερασπιστούν τη γη τους και τη ζωή των παιδιών τους. Είπε ότι εδώ και εβδομάδες οι κάτοικοι της Ιερισσού είναι στα φυλάκια στις εισόδους της πόλης και είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμοι να μεταβούν, είτε στον Κάκαβο, είτε στον Πολύγυρο, είτε οπουδήποτε χρειαστεί, τονίζοντας ότι στον αγώνα μετέχουν άνθρωποι από όλες της πολιτικές παρατάξεις. Αντιπαρέβαλε δε στις 1.200 θέσεις που υπόσχεται η “Ελληνικός Χρυσός”, αυτές που θα χαθούν από τη μεταλλευτική δραστηριότητα, απαριθμώντας του τομείς του πρωτογενούς τομέας της περιοχής (κτηνοτροφίας, μελισσοκομία) και του τουρισμού οι οποίοι θα πληγούν και θα συρρικνωθούν. “Ζητάμε τη συμπαράσταση σας, να προσπαθήσουμε όλοι μαζί να σώσουμε τον τόπο μας, γιατί αν πέσει η Χαλκιδική, θα ακολουθήσου κι άλλες περιοχές” κατέληξε η κα Μάρτη.

Ο κ. Τόλης Παπαγεωργίου είπε εξ αρχής ότι πάνω από τον χρυσό υπάρχει η αξιοπρέπεια και τόνισε ότι όσα γίνονται στη Χαλκιδική σήμερα, γίνονται γιατί οι Χαλκιδικιώτες έδωσαν κακό παράδειγμα στους κατοίκους όλης της Ελλάδας, των οποίων “κλέβουν καθημερινά την αξιοπρέπεια” και δίνουν αγώνα για να μην παραδώσουν τη δικιά τους. Πρόσθεσε ότι για να πάρουν το χρυσό θα πρέπει να σηκώσουν τα βουνά της περιοχής και να αφήσουν πίσω τους χαβούζες, αναρωτώμενος ποιος άνθρωπος θα το δεχόταν αυτό. Χαρακτήρισε “κοράκια” τους επενδυτές που θέλουν να εξορύξουν ορυκτά σε τόσο μικρή περιεκτικότητα μέσα στο έδαφος, ενώ τόνισε ιδιαίτερα ότι η εξόρυξη χρυσού από τον Κάκαβο απειλεί να αφήσει χωρίς νερό και τη νότια και δυτική Χαλκιδική, καθώς από τις Σκουριές πηγάζει ο ποταμός Χαβρίας, στον οποίο έχει δημιουργηθεί φράγμα για να υδροδοτηθεί ο υπόλοιπος νομός. “Η κυβέρνηση έρχεται και ξεραίνει το βουνό, που είναι ελπίδα για το αύριο όλης της Χαλκιδικής”, σημείωσε.
Έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην στροφή της Ε.Ε. και σε υποβάθμιση του περιβαλλοντικού ζητήματος, στην στάση των δικαστών του 5ου τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας που θα έκανε και τον ίδιο τον ιδρυτή του τον Μιχάλη Δεκλερή να απορεί, είπε χαρακτηριστικά, αλλά παρά την πρόσφατη απόρριψη της προσφυγής των κατοίκων, τόνισε, ότι τα χρυσωρυχεία δεν μπορούν να γίνουν στην περιοχή, καθώς δεν μπορούν να εκδοθούν άδειες για τα έργα που απαιτούνται, και για αυτό είναι συχνή πλέον η παρουσία των κατοίκων στις Σκουριές για να σταματήσουν εργασίες της εταιρίας. Ο κ. Παπαγεωργίου στάθηκε ιδιαίτερα στην αποφασιστικότητα των απλών ανθρώπων της Ιερισσού, της Μεγάλης Παναγίας, των Νέων Ρόδων, της Αμμουλιανής και του Γομματίου, οι οποίοι δίνουν αποφασιστικά τον αγώνα, μίλησε για του δύο προφυλακισμένους οι οποίοι ζήτησαν από τους συγχωριανούς να μη φύγουν από τα φυλάκια, όσο είναι αυτοί στη φυλακή, αναφέρθηκε σε συνεταιρισμούς υλοτόμων που αρνήθηκαν επιταγές της εταιρίας για να υλοτομήσουν το δάσος στις Σκουριές, παρότι είχαν ανάγκη και έκανε λόγο “για μια μικρή φλόγα, μια ελπίδα, που εμείς έχουμε και θέλουμε να δώσουμε σε όλους εσάς”.
Μετά το τέλος των εισηγήσεων ακολούθησε διάλογος, όπου θίχτηκαν ζητήματα όπως η νομιμότητα των αντιδράσεων, το κλίμα που επικρατεί μεταξύ αντιστεκόμενων στην επένδυση και εργαζόμενων σε αυτή, αλλά και για τη στήριξη του διορισμένου από την κυβέρνηση προέδρου του ΙΓΜΕ στην επένδυση, ενώ το συνδικάτο εργαζομένων του ΙΓΜΕ είναι κάθετα αντίθετο στην εξόρυξη χρυσού.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://calledrama.blogspot.gr/

H Eldorado Gold στην Τουρκία: όσα δεν έμαθαν οι “ενσωματωμένοι” δημοσιογράφοι

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on H Eldorado Gold στην Τουρκία: όσα δεν έμαθαν οι “ενσωματωμένοι” δημοσιογράφοι
May 042013
 

Διαβάστε αυτά που δεν είπε η Eldorado στους “ενσωματωμένους” δημοσιογράφους που πήγε βόλτα στην Τουρκία. Διαβάστε για την “περιβαλλοντική προστασία” (δείτε και εδώ), για την αντίσταση του κόσμου, για τις πρακτικές που ακολουθούν οι εταιρείες για να διαβρώσουν τον κοινωνικό ιστό και να κάμψουν την αντίδραση. Όλα όσα συμβαίνουν εκεί, συμβαίνουν ή θα συμβούν και σε αυτή την πλευρά του Αιγαίου.

Kisladag-021Στη φωτογραφία είναι το μεταλλείο Kisladag της Eldorado το 2010. Έχει μεγαλώσει κι άλλο από τότε. Η εταιρεία όμως δεν τους πήγε εκεί τους δημοσιογράφους, τους πήγε στο ολοκαίνουριο Efemcukuru που δεν έχει ούτε ενάμιση χρόνο που είναι σε παραγωγή…

Έχουμε γράψει πολλά για τα μεταλλεία στην Τουρκία. Δείτε εδώ.

Oι κάτοικοι ακόμα διαμαρτύρονται για το μεταλλείο της TUPRAG/ELDORADO στο EFEMCUKURU κοντά στη Σμύρνη!

Η μεταλλευτική εταιρεία Tuprag (που ανήκει εξ ολοκλήρου στην καναδική Eldorado Gold) έχει αρκετά καταστροφικά, αμφιλεγόμενα έργα στην Τουρκία.

Ένα από αυτά είναι στο χωριό Efemcukuru, 20 χλμ. από την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας, τη Σμύρνη. Αυτό είναι ένα ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο έργο, διότι βρίσκεται εντός της λεκάνης απορροής του φράγματος Tahtali το οποίο παρέχει σχεδόν το 40% του πόσιμου νερού της Σμύρνης.

Το μεταλλείο βρίσκεται 700 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, σε ένα λόφο καλυμμένο με γιγάντια πεύκα και αμπέλια. Ένα δεύτερο φράγμα, το Camli, που προγραμματίστηκε και σχεδιάστηκε στη δεκαετία του l990 για να εξασφαλίσει την παροχή πόσιμου νερού στη Σμύρνης, ακυρώθηκε από την κρατική Διεύθυνση Ύδρευσης το l999, μόλις η Tuprag / Eldorado ανακοίνωσε το έργο του χρυσωρυχείου.

Η πόλη της Σμύρνης διακήρυξε ότι το φράγμα Camli είναι “ζωτικής σημασίας για την πόλη” και το κράτησε στα σχέδια του Δήμου. Ωστόσο, το τουρκικό Υπουργείο Περιβάλλοντος και Δασών αρνήθηκε να δεχθεί την Έκθεση Περιβαλλοντικής Αξιολόγησης του φράγματος.

Το 2002, ενώ οι γεωτρήσεις και οι κατασκευή συνεχιζόταν στο χώρο του μεταλλείου, πολλές επαγγελματικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου του Δικηγορικού Συλλόγου της Σμύρνης, ξεκίνησε μια δικαστική υπόθεση για ασφαλιστικά μέτρα κατά των αδειών που εκδόθηκαν για το μεταλλείο. Μεταξύ των καταγγελόντων ήταν και το Ιατρικό Επιμελητήριο της Σμύρνηςκαι η Δημοτική Αρχή Υδάτων.

Μια έκθεση πραγματογνωμοσύνης που υποβλήθηκε στο δικαστήριο ανέφερε σαφώς ότι το χρυσωρυχείο θα προκαλέσει ζημιά στα δάση της περιοχής και θα ρυπάνει το πόσιμο νερό της Σμύρνης, αλλά η έκθεση απορρίφθηκε λόγω των κατηγοριών της Tuprag ότι ο εμπειρογνώμονας, ο καθηγητής Δρ Savki Filiz, είχε αντιταχθεί προηγουμένως στο μεταλλείο χρυσού στην Πέργαμο της Τουρκίας. Στις 8 Σεπτεμβρίου 2005, ενώ η δικαστική υπόθεση ήταν ακόμη σε εξέλιξη, η τουρκική κυβέρνηση αποδέχθηκε τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της Tuprag.

Το 2006, οι χωρικοί του Efemcukuru έκαναν διαμαρτυρία για το μεταλλείο στη Σμύρνη, και έκαψαν τα έγγραφα της μεταλλευτικής εταιρείας που προσφερόταν να αγοράσει τη γη τους. Σε απάντηση, η τουρκική κυβέρνηση αποφάσισε το 2007 να καταφύγει σε “αναγκαστική απαλλοτρίωση εκτάκτου ανάγκης” των εδαφών, βασισμένη σε έναν νόμο που επιτρέπει την απαλλοτρίωση για την “υπεράσπιση της χώρας.”

Ένας συνασπισμός οικολόγων και επαγγελματικών φορέων ξεκίνησε μια δεύτερη δικαστική υπόθεση κατά των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, και το 2008, το Τουρκικό Συμβούλιο της Επικρατείας εξέδωσε απόφαση αναστολής της “απαλλοτρίωσης εκτάκτου ανάγκης.”

Η τοπική αυτοδιοίκηση της Σμύρνης σφράγισε τις πύλες του μεταλλείου το 2009, αλλά η κατασκευή συνεχίστηκε, και ένοπλοι ιδιωτικοί φρουροί εμπόδιζαν τους δημοτικούς επιθεωρητές να επισκεφθούν το χώρο.

Το 2011, μια αλλαγή στη νομοθεσία έδωσε το δικαίωμα στις επαρχιακές συνελεύσεις να εκδίδουν άδειες μεταλλείων και την 1η Ιουνίου 2011, η Επαρχιακή Συνέλευση της Σμύρνης εξέδωσε άδεια παραγωγής για το μεταλλείο της Tuprag / Eldorado στο Efemcukuru.

Στους χωρικούς που αρνήθηκαν να πουλήσουν τη γη τους στην εταιρεία, προσφέρθηκαν δουλειές στο μεταλλείο. Σταδιακά εγκατέλειψαν τα εδάφη τους.

Σήμερα, ένας μόνο χωρικός, ο Αhmet Karacam εξακολουθεί να αντιστέκεται και αρνείται να πουλήσει τη γη του. Λόγω της αντίστασης του Karacam, η εταιρεία δεν κατάφερε να καθορίσει την απαιτούμενη ζώνη των 200 μέτρων γύρω από το μεταλλείο και έτσι έχει χάσει την άδεια δοκιμαστικής παραγωγής. Απτόητη, η εταιρεία συνεχίζει να λειτουργεί με την άδεια παραγωγής που είχε λάβει πριν απωλέσει την δοκιμαστική άδεια.

Τον Δεκέμβριο του 2012, οι κάτοικοι του Kavacik (3 χλμ. από το μεταλλείο) και του Efemcukuru έκαναν πορεία προς το μεταλλείο για να διαμαρτυρηθούν για το θάνατο των 55 κατσικών και ενός αλόγου που ψόφησαν αφού ήπιαν νερό από ένα ρέμα κοντά στο μεταλλείο. Στο ίδιο ρεμα έχουν πεθάνει εκατοντάδες ψάρια.

Η εταιρεία συνεχίζει τις εντατικές γεωτρήσεις στο δάσος γύρω από το υπάρχον μεταλλείο με την ελπίδα της αύξησης της παραγωγής.

Ενημέρωση για το χρυσωρυχείο KISLADAG της ELDORADO GOLD στο Usak Esme

10 Αυγούστου 2012 (από την έκθεση του Tahir Öngür, Γεωλόγου Μηχανικού).

Η Eldorado Gold / Tuprag, παράγει χρυσό και ασήμι, με την επικίνδυνη και πρωτόγονη μέθοδο της εκχύλισης σε σωρούς, χωρίς φράγμα τελμάτων.

Σωροί από εκχυλισμένο μετάλλευμα ήδη ποτισμένοι με κυανιούχο νάτριο βρίσκονται στο χώρο του ορυχείου, σε στρώσεις. Κάθε στρώση καλύπτεται με χώμα, άργιλο, και μία μεμβράνη και μια νέα στρώση σχηματίζεται πάνω από την προηγούμενη. Επτά στρώσεις είναι ορατές αυτή τη στιγμή.

Για να αποφευχθεί η ρύπανση του αέρα με κυανιούχο νάτριο, η εταιρεία οφείλει να ελέγχει το επίπεδο του pH πολύ προσεκτικά, πράγμα που δεν κάνει. Από καιρό σε καιρό, μια ισχυρή μυρωδιά από πικραμύγδαλα γεμίζει τον αέρα, και οι άνθρωποι από τα γύρω χωριά τρέχουν στα τμήματα επειγόντων περιστατικών με ναυτία, ρίγη και πονοκεφάλους.

Οι έντονες βροχοπτώσεις προκαλούν φθορές στις μεμβράνες που καλύπτουν τους σωρούς των εκχυλισμένου μεταλλεύματος, απελευθερώνοντας κυανιούχο νατριο στο έδαφος και στον αέρα. Ένα μέρος από το ρυπασμένο νερό ρέει μέσα από την κοντινή κοιλάδα, και καταλήγει στα ρέματα.

Η εταιρεία έχει δηλώσει στην Περιβαλλοντική Μελέτη της, ότι σε περίπτωση ενός ατυχήματος τα γύρω χωριά θα πρέπει να εκκενωθούν. Στην πραγματικότητα, αυτά τα ατυχήματα συγκαλύπτονται.

Εχει ζητηθεί να γίνει ανάλυση του νερού που χρησιμοποιείται από τις κοινότητες γύρω από το μεταλλείο αλλά το αίτημα έχει μείνει αναπάντητο.

Ενημέρωση σχετικά με το Όρος Ίδη – Ένα τέρας πλανάται πάνω από τα βουνά της Ίδης…

[Tο κείμενο συνοδεύεται από τη σημείωση ότι η Eldorado έχει πουλήσει τα ποσοστά της στα μεταλλεία του όρους Ίδη στην Alamos Gold. Ωστόσο, αξίζει να διαβάσετε για τον αγώνα των χωρικών της περιοχής κατά των μεταλλείων που μοιάζει πολύ με τον δικό μας εδώ!]

Οι εταιρείες εξόρυξης κάνουν γεωτρήσεις για χρυσό στα όρη Ίδη από το 2004.

Ο Mehmet Tombul, ο Πρόεδρος της Γενικής Διεύθυνσης Μεταλλείων και Συντονισμού ανακοίνωσε ότι από το 2003, η υπηρεσία του έχει αδειοδοτήσει 868 επιχειρήσεις και από αυτές οι 553 άδειες ήταν για προκαταρκτικές γεωτρήσεις και οι 300 για επιχειρήσεις εκμετάλλευσης.

Από τις οκτώ εταιρείες εξόρυξης χρυσού που εκτελούν γεωτρήσεις στα βουνά της Ίδης σήμερα, επτά έχουν ολοκληρώσει τη διαδικασία Περιβαλλοντικής Αξιολόγησης και μία είναι ακόμα σε εκκρεμότητα, αλλά όλες τους ετοιμάζονται να ξεκινήσουν παραγωγή.

Η καναδική Alamos Gold, η Pilot Gold της Newmont, καθώς και η τουρκική θυγατρική της Newmont, Koza, είναι απειλές για το φράγμα Atikhisar που παρέχει το πόσιμο νερό της πόλης του Τσανάκαλε (Δαρδανέλια).

Ο Όμηρος, στην Ιλιάδα, αναφέρεται στα βουνά της Ίδης ως “η Ίδη των χιλίων πηγών». Έδρα της Μεγάλης Θεάς Κυβέλης και λίκνο της μυθολογίας, αυτό το υπέροχο βουνό είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός οξυγόνου στην Ευρώπη μετά από τις Άλπεις, ένας τόπος εκπληκτικής βιοποικιλότητας και ένα καταφύγιο για εκατοντάδες άγρια ζώα.

Στον αρχαίο κόσμο, το σημερινό Τσανάκαλε ήταν γνωστό ως Τρωάδα. Στην επαρχία βρίσκονται πάνω από 300 αρχαιολογικοί χώροι, συμπεριλαμβανομένων της Άσσου και της Τροίας. Οι Εταιρείες εξόρυξης χρυσού κάνουν γεωτρήσεις πάνω σε δέκα χιλιάδες χρόνια ιστορίας, και αφού οι αρχαιολογικές ανασκαφές εδώ δεν έχουν ολοκληρωθεί, δεν θα μάθουμε ποτέ τι θα έχουμε χάσει.

Ο Περιβαλλοντικός Συνασπισμός του Τσανάκαλε – που δημιουργήθηκε από ομάδες πολιτών της περιοχής, ο Δήμαρχος του Τσανάκαλε – καλεί τους κατοίκους της περιοχής να σηκώσουν ανάστημα για να υπερασπιστούν τη γη και τα νερά τους. Οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στην περιοχή ξεκίνησαν το 2007, πραγματοποιήθηκαν έως τον Ιούνιο του 2012 και συνεχίζονται.

Ο τοπικός πληθυσμός, που υποστηρίζεται από επαγγελματικούς φορείς (το Αρχιτεκτονικό Επιμελητήριο, Ιατρικούς και Δικηγορικούς Συλλόγους) έχει μποϊκοτάρει τις συνεδριάσεις, όπου οι εταιρείες εξόρυξης θα τους ενημέρωναν έπρεπε να τους ενημερώσει για τη διαδικασία περιβαλλοντικής αξιολόγησης, με αποτέλεσμα να καθυστερήσουν αυτά τα σχέδια.

Η Περιβαλλοντικός Συνασπισμός του Canakkale έχει ξεκινήσει δικαστικές υποθέσεις για να ακυρώσει τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που ήδη έχουν γίνει αποδεκτές από την κυβέρνηση.

Όμως, η γη και τα νερά ήδη υποφέρουν. Ακόμη και κατά το στάδιο των προκαταρκτικών γεώτρησεων, κάποια από τα ρέματα της περιοχής ρυπάνθηκαν από χημικές ουσίες, γεγονός που οδήγησε σε φόβους ότι τα νερά στα φράγματα του Bayramiç και του Akhisar θα μπορούσαν επίσης να έχουν ρυπανθεί. Παιδιά σε κοντινά χωριά υπέφεραν από ναυτίες και ζαλάδες και ζώα υπέστησαν αποβολές.

Μια πηγή πόσιμου νερού που ανακαλύφθηκε από ένα δημόσιο οργανισμό κοντά στην πόλη Can, πωλήθηκε στην Alamos Gold.

Οι χωρικοί του Karaköy στην πόλη του Bayramiç αντιστάθηκαν στην Alamos Gold για περισσότερο από ένα χρόνο, αρνούμενοι να κόψουν τα δέντρα στο χώρο του μεταλλείου. Η εταιρεία για να σπάσει την αντίσταση εγκαταστάθηκε μέσα στο χωριό. Η Alamos Gold έκανε μήνυση σε τρεις νεαρούς άνδρες οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν για το μεταλλείο. Οι άνδρες κρίθηκαν ένοχοι και τους απαγορεύθηκε η πρόσβαση στο βουνό για τρεις μήνες. Τώρα, η Alamos Gold τους μηνύει και πάλι, ζητώντας αποζημίωση 7.500 $ από τον κάθε έναν. Με τη σειρά τους, οι κάτοικοι του Τσανάκαλε μηνύουν την Alamos Gold για αποζημίωση.

Οι αρχές του χωριού Muratlar αποφάσισαν να:

  • Αποφύγουν κάθε επαφή με την εταιρεία εξόρυξης,
  • Να αποφεύγουν κάθε χωρικό που δέχεται θέση εργασίας στο μεταλλείο,
  • Να απαγορεύσουν όλα τα οχήματα της εταιρείας εξόρυξης από το χωριό
  • Να απαγορεύσουν στο προσωπικό δημοσίων σχέσεων της εταιρείας εξόρυξης την είσοδο στο χωριό.
  • Να οργανώσουν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας αν το μεταλλείο φέρει εργαζόμενους από άλλα μέρη.

Στις διαμαρτυρίες για την Περιβαλλοντική Αξιολόγηση, οι ντόπιες γυναίκες είναι ιδιαίτερα μαχητικές και δεν περνούν απαρατήρητες. Όταν η αστυνομία απέκλεισε το χωριό Kizilelma στην πόλη  Can για να εμποδίσει την είσοδο υποστηρικτών του περιβάλλοντος από άλλα χωριά, οι γυναίκες οδήγησαν τους επισκέπτες στο χωριό μέσα από ορεινούς δρόμους. Σε πολλά χωριά, οι γυναίκες έχουν αρχίσει να δημιουργούν επιτροπές «Όχι στο χρυσό».

Ο αγώνας συνεχίζεται για την υπεράσπιση της ζωής στην “Ίδη των χιλίων Springs”.

(Μετάφραση στα αγγλικά από την Üstün B. Reinart, με πληροφορίες που παρασχέθηκαν από τον Reyhan Erdem).

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://antigoldgreece.wordpress.com/

Ομιλία-συζήτηση: Η ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

 Εκδηλώσεις  Comments Off on Ομιλία-συζήτηση: Η ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Apr 262013
 

Την Τρίτη, 30/4 στις 8:00μ.μ. θα πραγματοποιηθεί ομιλία-συζήτηση με τον Τόλη Παπαγεωργίου από το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων και τον Ομότιμο Καθηγητή Γεωλογίας του ΑΠΘ Σαράντη Δημητριάδη στο Εργατικό Κέντρο Δράμας με θέμα: Η ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.

Η ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Εβδομάδα αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Εβδομάδα αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής
Apr 232013
 
Τρίτη 23/4
6μμ. Μικροφωνική έξω από τον κινηματογράφο Ολύμπιον
(Ανοιχτό Συντονιστικό Θεσσαλονίκης ενάντια στα μεταλλεία χρυσού)

Τετάρτη 24/4
5μμ. Εκπομπή ενάντια στα μεταλλεία χρυσού
(1431am)

Πέμπτη 25/4
4μμ. Εκπομπή «ο αγώνας των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής»
(1431am)
7μμ. Προβολή «Πετροχημικά: Οι καθεδρικές της ερήμου»
9μμ.hip-hop live οικονομικής ενίσχυσης για τα δικαστικά έξοδα των αγωνιζόμενων με τους: Flow advantage + daisy chain(arma di scelta) + miss zebra(παράνοια)
(στην κατάληψη Terra Incognita)

Παρασκευή 26/4
5.30μμ. πορεία γειτονιάς, άγιος θεράποντας, τούμπα
(ανοιχτή συνέλευση αγώνα κατοίκων τούμπας + φάμπρικα υφανέτ)

Σάββατο 27/4
πορεία και μικροφωνική αλληλεγγύης στην άνω πόλη
11πμ. προσυγκέντρωση στην πλατεία αγ. αναργύρων
1μμ. μικροφωνική Ολυμπιάδος με Αθηνάς
(ανοιχτή συνέλευση αγώνα άνω πόλης)

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 2 ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ

Γυαλιά – καρφιά το αστυνομικό τμήμα Ιερισσού (ΦΩΤΟ)

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Γυαλιά – καρφιά το αστυνομικό τμήμα Ιερισσού (ΦΩΤΟ)
Apr 102013
 

Γυαλιά καρφιά έκαναν οι κάτοικοι της Ιερισσού το αστυνομικό τμήμα μετά τις δύο συλλήψεις για τον εμπρησμό στα μεταλλεία χρυσού. Οι κάτοικοι εξαγριωμένοι μετά την “εισβολή” των ΕΚΑΜ στα σπίτια δύο συγχωριανών τους πήγαν στο αστυνομικό τμήμα και προκάλεσαν εκτεταμμένες καταστροφές. Πέταξαν έξω ότι βρήκαν στα γραφεία και τα έβαλαν φωτιά. Αυτή τη στιγμή το χωριό έχει “ερημώσει” καθώς οι περισσότεροι κάτοικοι κατευθύνονται στον Πολύγυρο όπου αναμένεται να οδηγηθούν οι δύο συλληφθέντες.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.seleo.gr/