Angelos

Ανάγκη για εύρεση στέγης για οικογένεια

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Ανάγκη για εύρεση στέγης για οικογένεια
Mar 202015
 

Υπάρχει μεγάλη ανάγκη εύρεσης κατοικίας για οικογένεια με δέκα παιδιά στη Δράμα ή σε κάποιο κοντινό χωριό. Οι γονείς είναι και οι δύο άνεργοι και όλη η οικογένεια μένει στο μικρό βανάκι τους. Αν υπάρχει η δυνατότητα από κάποιον αλληλέγγυο συμπολίτη ή από την Κοινωνική Υπηρεσία να παραχωρήσει κάποιο χώρο για να στεγαστούν, παρακαλούμε να επικοινωνήσετε με το ΚΙΦΑ Δράμας στο τηλέφωνο 2521.777.038 καθημερινά 10-12π.μ. και 6-8μ.μ.

 

——————————
Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης Δράμας λειτουργεί από το Φεβρουάριο 2012 και από το Σεπτέμβριο 2014 στεγάζεται στην Αγ. Σοφίας 1 (πάνω από την τουλούμπα).
Την 1η Τετάρτη κάθε μήνα πραγματοποιείται συνέλευση των μελών του ΚΙΦΑ. Στις συνελεύσεις συναποφασίζεται η λειτουργία και οι δράσεις του ΚΙΦΑ και είναι ανοιχτές για όλους.
email: kifadramas@gmail.com
Για πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με τις δραστηριότητες των συμμετεχόντων στο ΚΙΦΑ γίνετε μέλος του Facebook group http://www.facebook.com/groups/kifadramas/

http://www.kifadramas.gr/

Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

 Απόψεις  Comments Off on Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ
Mar 192015
 
Παρουσίαση της ατζέντας του 2015 από το ταμείο αλληλεγγύης στους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές, στο φεστιβάλ βιβλίου ανατρεπτικών εκδόσεων Μαύρες-Κόκκινες Σελίδες. Δημοσιεύθηκε στην τρέχουσα έκδοση της εφημερίδας δρόμου Άπατρις.
Η ύπαρξη των στρατοπέδων συγκέντρωσης έχει ταυτιστεί στη συλλογική μνήμη με τα ναζιστικά εγκλήματα κατά τη διάρκεια του Β’ παγκόσμιου πόλεμου ή και κάποια χρόνια πριν απ’ αυτόν. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτή η «σύγχρονη καινοτόμα εφεύρεση» (όπως έχει χαρακτηριστεί), είναι αρκετά προγενέστερη. Η αποσιώπηση της πραγματικής ιστορίας των στρατοπέδων συγκέντρωσης και η πλήρης ταύτισή τους με το ναζισμό ή με μερικούς «τρελούς δικτάτορες», εντάσσεται σε μια ψυχολογικοποιημένη και μεταφυσική ανάγνωση της ιστορίας, που διχοτομεί τον ιστορικό χρόνο και εμφανίζει την κοινωνική πραγματικότητα όχι σαν υλική ταξική πάλη, αλλά σαν μια δυιστική μάχη του Καλού με το Κακό, του Φωτός με το Σκοτάδι. Το μοντέλο, όμως, των στρατοπέδων συγκέντρωσης είτε ως μέθοδος διαχείρισης της περισσευούμενης εργασιακής δύναμης, είτε ως μέθοδος εξόντωσης πολιτικών ή εθνοτικών αντιπάλων, είναι προγενέστερο του ναζιστικού και φασιστικού φαινομένου και συνδέεται άμεσα με τις επιδιώξεις εκμεταλλευτικών/ ταξικών συμφερόντων και όχι με τα καπρίτσια μερικών νοσηρών εγκεφάλων.
Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ξεκίνησαν ήδη από το 1885 ως μέθοδος συσσώρευσης πλούτου από τον βασιλιά του Βελγίου και ιδρυτή του «Ελεύθερου Κράτους του Κονγκό» Λεοπόλδο Β. Η βάναυση εκμετάλλευση των ιθαγενών πληθυσμών με στόχο τη δημιουργία μιας ελεύθερης ζώνης εμπορίου, όπου θα αλώνιζαν επιχειρηματίες απ όλη την Ευρώπη, είχε σαν τελικό αποτέλεσμα μέχρι το 1908 να ακρωτηριαστούν χιλιάδες άνθρωποι επειδή δεν έφταναν τις νόρμες παραγωγής που έθεταν οι αποικιοκράτες και να χάσουν τη ζωή τους μέχρι και 10 εκ. άνθρωποι. Δυστυχώς, ο ιταλός αναρχικός Ρουμπινό στις 15 Νοεμβρίου του 1902 αστοχώντας στην απόπειρα εκτέλεσης του Λεοπόλδου, απέτυχε να απαλλάξει την ανθρωπότητα απ’ αυτό το κάθαρμα…
Το 1898, κατά τη διάρκεια του πολέμου των ΗΠΑ με την Ισπανία, οι αμερικάνοι προχώρησαν στη στρατιωτική κατάληψη των Φιλιππίνων, που βρίσκονταν υπό ισπανική κατοχή, και προχώρησαν σε μια βίαιη γενοκτονία που συμπυκνώνεται στα λόγια του στρατηγού JacobSmith προς τους στρατιώτες του: «Δεν θέλω αιχμαλώτους. Σας καλώ να σκοτώσετε και να κάψετε. Όσο περισσότερο σκοτώσετε και κάψετε, τόσο καλύτερα θα με ικανοποιήσετε». Κομμάτι της γενοκτονίας εναντίον των φιλιππινέζων ήταν και ο εγκλεισμός χιλιάδων άμαχων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου 200.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από πανδημία χολέρας και από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης.
Ο όρος ConcentrationCamp ακούστηκε πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του δεύτερου “πόλεμου των μπόερς” (1899-1902), μέσα στα πλαίσια των ενδο-αποικιοκρατικών ανταγωνισμών για τον έλεγχο των σημαντικών πλουτοπαραγωγικών πηγών της Νότιας Αφρικής. Οι βρετανοί αποικιοκράτες ακολουθώντας την τακτική της «καμένης γης» εναντίον των απόγονων των πρώτων ολλανδών γερμανόφωνων αποίκων στη Νότια Αφρική, προχώρησαν στη συστηματική καταστροφή των καλλιεργειών, την πυρπόληση των σπιτιών, τη σφαγή των ζώων και τη δηλητηρίαση των υδάτινων πόρων των μπόερς. Με πρόσχημα τη διάσωση των γυναικών και των παιδιών,  οι βρετανοί έκτισαν 45 προσφυγικά στρατόπεδα για να “φιλοξενήσουν” τους αιχμάλωτους μπόερς. Τελικά, πάνω από 26.000 άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους γυναίκες και παιδιά έχασαν τη ζωή τους σ’ αυτά τα πρώτα «κέντρα φιλοξενίας». Η πολιτική της καμένης γης, φυσικά, επεκτάθηκε και στους αφρικανούς. Δεκάδες χιλιάδες νοτιοαφρικανοί που ζούσαν στις περιοχές των μπόερς σκοτώθηκαν σε 64 στρατόπεδα συγκέντρωσης, που δημιουργήθηκαν ειδικά γι αυτούς.
Οι υποστηριχτές των ηττημένων μπόερς βρήκαν άκρως ενδιαφέρουσα και αξιοποίησαν την «καινοτόμο ιδέα» των βρετανών. Κάπως έτσι, οι γερμανοί χρησιμοποίησαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης (Konzentrationslager) στην προσπάθειά τους να αποικίσουν την ΝΔ Αφρική, εξοντώνοντας πάνω από 100.000 ανθρώπους από το 1904 ως το 1907, στην πρώτη γενοκτονία του αιώνα, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.
Οι γερμανοί μετέφεραν την τεχνογνωσία τους και στους Οθωμανούς συμμάχους τους, ως αναπόσπαστο κομμάτι της ιμπεριαλιστικής τους διείσδυσης στην υπό κατάρρευση Αυτοκρατορία. Υπό την καθοδήγηση του συμβούλου του σουλτάνου Γερμανού αξιωματικού Λίμαν φον Σάντερς, δημιουργήθηκαν τα περίφημα Αμελέ Ταμπουρού (τάγματα καταναγκαστικής εργασίας), που χρησιμοποιήθηκαν στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολίας αρχικά από τους Οθωμανούς, αλλά αργότερα και από τους Νεότουρκους, ως μια μέθοδος εθνοκάθαρσης εναντίον κυρίως των εβραίων, των ελλήνων και των αρμενίων.
Στα χέρια των εθνικοσοσιαλιστών και των φασιστών στη Γερμανία η “καινοτόμος ιδέα” μετατράπηκε σε πραγματική επιστήμη βιομηχανικής κλίμακας εξόντωσης των εβραίων, των Ρομά, των ομοφυλόφιλων, των ανάπηρων, των κομμουνιστών, των αναρχικών κι άλλων κοινωνικών και πολιτικών αντιπάλων του ναζισμού.  Σε πρώτη φάση, τα στρατόπεδα χρησιμοποιήθηκαν για την εξουδετέρωση των πολιτικών αντιπάλων του ναζισμού. Λίγες μόλις μέρες μετά την αναρρίχηση του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος στην εξουσία, τον Φλεβάρη του 1933, η αστυνομία εισέβαλε στην έδρα του ΚΚ Γερμανίας, στο «Σπίτι του Καρλ Λίμπκνεχτ» και έθεσε το κόμμα εκτός νόμου. Μετά τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ, στις 28 Φλεβάρη, ο Χίτλερ εξέδωσε το Διάταγμα για την προστασία του Λαού και του Κράτους, εκμεταλλευόμενος την ήδη διαμορφωθείσα κατάσταση εξαίρεσης που είχε επιβάλει ο συντηρητικός πρόεδρος Χίντενμπουργκ στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, ως «φρουρός του Συντάγματος». Με βάση το διάταγμα του Χίτλερ ξεκίνησε το κατασταλτικό πογκρόμ, αρχικά εναντίον των κομμουνιστών. Μέσα σε λίγες μέρες οι δυνάμεις καταστολής συνέλαβαν 20 χιλιάδες κομμουνιστές που τους διασκόρπισαν σε δεκάδες στρατόπεδα, ειδικά τμήματα στις κρατικές φυλακές, κέντρα κράτησης και σε διάσπαρτα «ιδιωτικά κέντρα ατομικών βασανιστηρίων», που έδρευαν σε υπόγεια ή εγκαταλειμμένα εργοστάσια.
Το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης που ίδρυσε η ναζιστική κυβέρνηση υπό τη δικαιοδοσία της Γκεστάπο, ήταν στην πόλη Νταχάου. Ο Χίμλερ το περιέγραψε ως «το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης για πολιτικούς κρατουμένους», ενώ δεν άργησαν να δημιουργηθούν νέα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας. Μέσα στα επόμενα χρόνια ξεπήδησε πλήθος παρόμοιων στρατοπέδων ως κορύφωση του πογκρόμ που εξαπολύθηκε εναντίον κυρίως των εβραίων, των Ρομά και των ομοφυλόφιλων.
Από το 1941 σαν μέρος της «Τελικής Λύσης» οι εθνικοσοσιαλιστές κατασκευάζουν σε κατεχόμενες χώρες στρατόπεδα εξόντωσης, όπως αυτά του Μπέλζεκ, του Σομπιμπόρ, της Τρεμπλίνκα και του Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Τρία εκατομμύρια περίπου εβραίοι δολοφονήθηκαν σε αυτά τα στρατόπεδα, κυρίως μετά την επιτάχυνση της «Τελικής Λύσης» με τη διάσκεψη της Βάνζεε στις 20 Γενάρη του 1942.
Πέρα, όμως, από την κυρίαρχη μυθολογία περί «εβραϊκής απάθειας», αναπτύχθηκαν στα στρατόπεδα εξόντωσης πολλές στιγμές αγώνα ενάντια στη ναζιστική θηριωδία. Από το πλήθος των εξεγέρσεων και αποδράσεων, θα δούμε εδώ ενδεικτικά και εν συντομία την εξέγερση στο ναζιστικό στρατόπεδο εξόντωσης στο Σόμπιμπορ της Πολωνίας, στις 14 Οκτωβρίου του 1943.
Ηγέτες της εξέγερσης ήταν ο σοβιετικός αιχμάλωτος Αλεξάντρ Πετσέρσκι  και ο πολωνοεβραίος Λεόν Φελντχέντλερ. Όλα ξεκίνησαν όταν ο υποδιοικητής Γιόχαν Νήμαν επισκέφθηκε το ραφείο για να δοκιμάσει τη νέα του στολή. Εκεί εκτελέστηκε με τσεκούρι από τον εβραίο ράφτη Γιεχούντα Λέρνερ. Ακολούθησε η εκτέλεση δέκα Γερμανών, οκτώ Ουκρανών και δύο μελών της Εθνοφουράς (Volksdeutsche), ενώ τραυματίστηκε σοβαρά ο υποδιοικητής Βέρνερ Ντουμπόις (WernerDubois). Το σχέδιο ήταν η ολοσχερής εξόντωση της φρουράς και η διαφυγή των κρατουμένων από την κεντρική πύλη. Μέλη της φρουράς του στρατοπέδου, όμως, αντιλήφθηκαν το σχέδιο απόδρασης. Στις συμπλοκές που ακολούθησαν  οι περισσότεροι εξεγερμένοι σκοτώθηκαν από πυρά της φρουράς και από τις νάρκες του περιβάλλοντος ναρκοπεδίου. 360 κρατούμενοι κατάφεραν τελικά να διαφύγουν από το στρατόπεδο, αλλά μετά από εξοντωτικό κυνηγητό από τα SS οι περισσότεροι συνελλήφθησαν ξανά και μόνο 50 κατάφεραν να απελευθερωθούν. Μετά την εξέγερση ο Χίμλερ διέταξε το κλείσιμο του στρατοπέδου, την κατεδάφιση των κτισμάτων του και την δενδροφύτευση της περιοχής, ώστε να καλύψει τα ίχνη της σφαγής.
Βεβαίως, δεν ήταν μονάχα οι ναζί που χρησιμοποίησαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και οι σύμμαχοι του αντιφασιστικού μπλοκ χρησιμοποίησαν την «καινοτόμο ιδέα», με διαφορετικές βέβαια επιδιώξεις και σε διαφορετικό πλαίσιο. Στις ΗΠΑ, με αφορμή την ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, με διάταγμα του προέδρου Ρούσβελτ στις 19 Φλεβάρη του 1942, ιδρύθηκαν στρατόπεδα συγκέντρωσης που “φιλοξένησαν” στα επόμενα χρόνια 120.000 ιάπωνες πολίτες των ΗΠΑ, με μοναδικό κριτήριο την εθνική τους καταγωγή. Ταυτόχρονα στην ΕΣΣΔ ακόμα λειτουργούσαν τα γνωστά Γκούλαγκ («Γενική Διεύθυνση Αναμορφωτικών Στρατοπέδων Εργασίας»), που ίδρυσαν από το 1919 οι μπολσεβίκοι. Τα γκούλαγκ, πέρα από «χώρος αναμόρφωσης» πραγματικών ή μη εχθρών του επαναστατικού καθεστώτος, χρησιμοποιήθηκαν και ως μοχλός για την εκβιομηχάνιση και την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων της ΕΣΣΔ. Έτσι, οι κρατούμενοι χρησιμοποιήθηκαν σε σκληρές εργασίες, όπως εξόρυξη χρυσού, ασημιού, χαλκού, πετρελαίου, ξυλείας και άνθρακα.
Φυσικά και η Ελλάδα δεν έμεινε έξω από το χορό. Δεκάδες στρατόπεδα συγκέντρωσης δημιουργήθηκαν για να αντιμετωπίσουν τον εσωτερικό εχθρό. Το πιο θρυλικό από αυτά ήταν η Μακρόνησος, το «αναρρωτήριο ψυχών», η «συνέχιση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού», η «εθνική κολυμβήθρα, η «νέα Εδέμ στα μάτια της ελληνικής Ιστορίας», ο «Νέος Παρθενών», κατά τους «πεφωτισμένους» πολιτικούς της ελληνικής Δεξιάς Κωνσταντίνο Τσάτσο και Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Ο τελευταίος έλεγε: «στο ξερονήσι αυτό εβλάστησε η Ελλάς ωραιοτέρα από κάθε φορά. Η ιστορία θα γράψει πως η στροφή της παγκοσμίου καταστάσεως εδώ άρχισε, στη Μακρόνησο» και: «Το φαινόμενον της Μακρονήσου είναι μοναδικόν εις τον κόσμον ολόκληρον. Πρόκειται περί θαυμαστού συνδυασμού της παιδείας με τον στρατόν. Οι εμπνευσθέντες οργανώσαντες και διαχειριζόμενοι με τόσον επιτυχίαν το έξοχον αυτό έργον είναι άξιοι ΒΑΘΕΙΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ».
Η λειτουργία του στρατοπέδου συγκέντρωσης στη Μακρόνησο ξεκίνησε με εισήγηση του Γενικού Επιτελείου Στρατού προς το υπουργείο Στρατιωτικών στις 19 Φεβρουαρίου 1947. Ο σκοπός της λειτουργίας του στρατοπέδου περιγράφονταν στο αρχικό εισηγητικό σημείωμα που εκδόθηκε την πρωταπριλιά του 1946: «Αποφασίζεται ο περιορισμός των αριστερών στρατευσίμων εις ορισμένα στρατόπεδα δια να υποστούν αποτοξίνωσιν. Όλες οι στρατιωτικές μονάδες δέον όπως εκκαθαρισθούν από αριστερίζοντες ή υπόπτους αριστερισμού». Μέχρι το 1958, οπότε κι έκλεισε το στρατόπεδο, χιλιάδες κομμουνιστές, αριστεροί, αλλά και απλοί δημοκρατικοί φαντάροι βασανίστηκαν σωματικά και ψυχολογικά ή εξοντώθηκαν βιολογικά, για τον ιερό σκοπό της «εθνικής αναβάπτισης». Το διήμερο 29 Φλεβάρη – 1 Μάρτη του 1948 συμπύκνωσε αυτήν την υπερδεκαετή βαρβαρότητα των νικητών του εμφύλιου ταξικού πολέμου, με το λυσσασμένο πογκρόμ και τη σφαγή 100 και πλέον φαντάρων. Η επίσημη εκδοχή, σύμφωνα με το στρατιωτικό ανακοινωθέν, ήταν: «Την 29ην Φεβρουαρίου άνδρες του Στρατοπέδου Μακρονήσου, εις το οποίο υπηρετούν οι επικίνδυνοι κομμουνισταί, κατά τη διάρκειαν της θρησκευτικής τελετής επετέθησαν κατά της φρουράς του Στρατοπέδου προς αφοπλισμόν της. Η τελευταία αμυνομένη έκαμε χρήσιν των όπλων και η τάξις απεκαταστάθη. Απώλειαι στασιαστών 17 νεκροί και 61 τραυματίαι. Εκ των ημετέρων τέσσερις τραυματίαι διά λιθοβολισμού. Οι τραυματίαι μεταφέρονται εις το Στρατιωτικόν Νοσοκομείον». Τότε, η δημοκρατική εφημερίδα Τα Νέα, έγραφαν: «Οι κομμουνισταί επροκάλεσαν ταραχάς εις την Μακρόνησον»…
Η επιστήμη και η τεχνική των σωματικών και ψυχοπνευματικών βασανιστηρίων, όμως, άγγιξε την τελειότητα σε ένα στρατόπεδο υπό την κατοχή του κέντρου της σύγχρονης παγκόσμιας δημοκρατίας. Στη ναυτική βάση των Η.Π.Α. στην Κούβα, το Γκουαντάναμο, σε έναν τόπο που παλιότερα προοριζόταν για στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων φορέων του AIDS, οι αμερικανοί με πρόσχημα την “αντι”τρομοκρατική σταυροφορία έχουν εγκαθιδρύσει ένα ειδικό καθεστώς για τους “εχθρικούς μαχητές”. Μέσω της στρατιωτικής διαταγής που εξέδωσε ο πρόεδρος Μπους στις 13 Νοεμβρίου του 2001, οι κρατούμενοι δεν καλύπτονται από τη συνθήκη της Γενεύης και το πολεμικό Δίκαιο, γι αυτό και δικάζονται (όταν δικάζονται) από στρατιωτικές επιτροπές, ενώ παραμένουν για αόριστο χρόνο φυλακισμένοι. Μια αόριστη κράτηση που ξεφεύγει από τα όρια της χρονικής απροσδιοριστίας και επεκτείνεται και στην έλλειψη στοιχειώδους κατηγορητηρίου, απογυμνώνοντας το άτομο από κάθε νομική υπόσταση, «δημιουργώντας μια οντότητα που δεν μπορεί ούτε να κατονομαστεί ούτε να κατηγοριοποιηθεί νομικά» (Αγκάμπεν). Όπως αποκαλύπτει ο  επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βόρειου Ιλινόις MarkFalkoff, εν τέλλει: «μόνο το οκτώ τοις εκατό των κρατουμένων κατηγορείται ότι ήταν πολεμιστές της Αλ Κάιντα, μόνο το πέντε τοις εκατό συνελήφθη από δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών στα πεδία μάχης στο Αφγανιστάν, και συνολικά λιγότεροι από τους μισούς κατηγορήθηκαν για ενέργειες εχθρικές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες».
Στο Γκουαντάναμο, γράφει ο Αγκάμπεν, η γυμνή ζωή αγγίζει τη μέγιστη απροσδιοριστία της. Οι κρατούμενοι έχουν εκπέσει πλέον από την ανθρώπινη κατάσταση, βρίσκονται στο μεταίχμιο ανθρώπου και ζώου: «Μετά από λίγο σταματήσαμε να διεκδικούμε ανθρώπινα δικαιώματα- θέλαμε τα δικαιώματα των ζώων. Το κλουβί μου βρισκόταν δίπλα σε ένα σκυλόσπιτο, όπου ζούσε ένα λυκόσκυλο. Ο σκύλος είχε ένα κλιματιζόμενο ξύλινο σπιτάκι, με γρασίδι για να τρέχει. Είπα στους φρουρούς: “Θέλω τα δικαιώματα που έχει ο σκύλος”. Μου απάντησαν: “Ο σκύλος είναι μέλος του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών”» (JamalAl-Harish, πρώην κρατούμενος στο Γκουαντάναμο). Οι βασανιστές έχουν απεριοριστη φαντασία, ανακαλύπτουν μια ευρεία γκάμα βασανιστηρίων, από την κλασική σωματική βία, μέχρι το υποχρεωτικό άκουσμα μέταλ μουσικής ή του εθνικού ύμνου των ΗΠΑ. Ούτε μπροστά στον ίδιο το θάνατο δεν είναι ελεύθερος ο κρατούμενος, η διαρκής πανοπτική επιτήρηση του απαγορεύει να πάρει οποιαδήποτε πρωτοβουλία που θα φέρει δυσφορία στην κυβέρνηση, είναι υποχρεωμένος να πεθάνει μόνο όταν το αποφασίσουν οι δυνάστες του: «Είχαμε πετσέτες για παράδειγμα. Υπήρχε ένα παράθυρο, όπου κάποιοι αποπειράθηκαν να κρεμαστούν. Ή έβρισκαν κάτι μυτερό και προσπαθούσαν να κόψουν τις φλέβες τους. Έγιναν πολλές απόπειρες, αλλά οι φύλακες ήταν άγρυπνοι όλη την ώρα για να μη γίνει τίποτα τέτοιο. Άμα κανείς έκανε τίποτα, κατάφταναν αμέσως. Κάθε μέρα είχαμε κι από κάτι, αλλά κανείς δεν πέθανε» (Αμπντουσαλάμ Νταγέφ, για ένα διάστημα εκπρόσωπος των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο).
Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να σημειώσουμε ότιη παράθεση των γεγονότων που γίνεται μέσα στο ημερολόγιο είναι σαφώς περιορισμένη και δειγματοληπτική. Όμως η ουσία παραμένει ίδια και συμπυκνώνεται στην προειδοποίηση του Πρίμο Λέβι: συνέβη, επομένως μπορεί να ξανασυμβεί. Και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών η βαρβαρότητα επαναλαμβάνεται…
2
Τα λεγόμενα «κέντρα κράτησης» (ή για τους πιο εθισμένους στην οργουελιανή νεογλώσσα «κέντρα φιλοξενίας»), υπάρχουν διάσπαρτα εδώ και κάποιες δεκαετίες σε μεταβατικές χώρες και χώρες-προορισμούς των ανθρώπων που προσπαθούν να αποφύγουν πολεμικές συγκρούσεις ή αναζητούν δουλειά και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για τους ίδιους και για τις οικογένειές τους. Η ύπαρξή τους είναι η υλική αποτύπωση της μαθηματικά υπολογισμένης διαχείρισης της εργατικής δύναμης. Είναι ακόμη ένα εργαλείο που, μαζί με την παρανομοποίηση της ύπαρξης, τις εκτελέσεις στα σύνορα, τους φράχτες, τις βυθίσεις σκαφών, τα βασανιστήρια στα τμήματα, συμβάλλουν στη ρύθμιση των μεταναστευτικών ροών, σύμφωνα με τις εκάστοτε ανάγκες του κεφαλαίου.
Η τεχνητή παρανομοποίηση των μεταναστών, ως κυρίαρχη στρατηγική του κεφαλαίου για τη ρύθμιση του μεταναστευτικού ζητήματος, έχει έναν σαφή στόχο: την υποτίμηση της αξίας της εργασιακής δύναμης ενός μεγάλου κομματιού της εργατικής τάξης (αλλά εμμέσως και της εργ. τάξης συνολικά), ώστε ένα τεράστιο μερίδιο της παραγωγικής διαδικασίας να διεξάγεται σε συνθήκες σύγχρονου εργασιακού κάτεργου. Η παρανομοποίηση στοχεύει ευθέως στην παραγωγή μιας ακραία υποτιμημένης κοινωνικής τάξης, ενός «περιθωρίου» που θα αποτελεί φθηνό εργατικό δυναμικό για το νόμιμο ή παράνομο κεφάλαιο (και όλες τις ενδεχόμενες μείξεις αυτών των δυο μορφών καπιταλιστικής συσσώρευσης). Επιπλέον, γύρω από την παρανομοποίηση περιστρέφεται μια δυναμικά αναπτυσσόμενη αγορά αλληλοεπικαλυπτόμενης λευκής ή μαύρης συσσώρευσης κεφαλαίου, που ξεκινά από το τράφικινγκ, το δουλεμπόριο,την εξαναγκαστική πορνεία, τη στελέχωση της μαφίας κλπ και καταλήγει στις καθ’ όλα νόμιμες δραστηριότητες ενός ευρύτατου πεδίου συνενοχής και δικτύου συνεργασίας, που αφορούν κυρίως νόμιμες εργασίες που εξαρτιούνται μερικά ή καθ’ ολοκληρίαν από τις παράνομες δραστηριότητες.
Με ή χωρίς κρίση, το κεφάλαιο (νόμιμο ή παράνομο) έχει ανάγκη την εκμετάλλευση της εργασιακής δύναμης(νόμιμης ή παράνομης) τόσο των μεταναστών όσο και των ντόπιων. Αυτό που αλλάζει και διαμορφώνει τις εκάστοτε συνθήκες νομιμότητας/παρανομίας είναι οι όροι κερδοφορίας του κεφαλαίου. Η γνωμοδότηση του νομικού συμβουλίου του ελληνικού κράτους το Φλεβάρη του 2014, σχετικά με την επ’ αόριστον κράτηση των μεταναστών μέσα στα στρατόπεδα, ακολουθεί σαφώς το παραπάνω στρατηγικό σχεδιασμό, καθώς ουσιαστικά ποινικοποιεί τη φτώχεια χαρακτηρίζοντας τους μετανάστες ως «επικίνδυνους για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια… γιατί στερούνται πόρων για τη διαβίωσή τους».
Ο μετανάστης, ως σύγχρονος δούλος στο εργασιακό κάτεργο της δύσης, δεν είναι πια πράγμα (res), αλλά Ιερός Άνθρωπος (homosacer): το απόλυτο υποκείμενο στο οποίο η κρατική ή παρακρατική βία ασκείται με ατιμωρησία. Μπορεί να βρεθεί νεκρός σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, σε ένα βυθισμένο σαπιοκάραβο, στα χερσαία σύνορα, σε ένα σκοτεινό δρόμο της μητρόπολης χτυπημένος από σφαίρα μπάτσου ή μαχαίρι φασίστα. Μέσα στον διαρκή ταξικό πόλεμο χαμηλής έντασης, ο μετανάστης μετατρέπεται σε κατά παραχώρηση ύπαρξη.
Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, μπροστά στη σύγχρονη βαρβαρότητα, οι μετανάστες ως υπάρξεις απογυμνωμένες που ζουν έξω από την επικράτεια του νόμου και των ίδιων των ιερών φετίχ του δυτικού πολιτισμού, βιώνουν την πλήρη από-προσωποίησή τους, την αποκόλληση από τον κόσμο και το σώμα τους. Όπως το συμπύκνωσε ένας έγκλειστος στο κέντρο κράτησης στη Γουμέρα της Αυστραλίας: «Έφτασα στην Αυστραλία και ήμουν ευτυχισμένος. Μετά βρέθηκα φυλακισμένος σε ένα στρατόπεδο. Ξέχασα το όνομά μου, τον εαυτό μου, με φώναζαν νούμερο 813…».
Η βία αυτή, όμως, δε μένει αναπάντητη. Από τη Woomera μέχρι τη Λαμπεντούζα και από την Αμυγδαλέζα μέχρι την Κομοτηνή οι μετανάστες και οι πρόσφυγες αναπτύσσουν αντιστάσεις και ορθώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια μπροστά στη σύγχρονη βαρβαρότητα. Οι απεργίες πείνας, οι συνεχείς εξεγέρσεις που σχεδόν πάντα συνοδεύονται από καταστροφές υποδομών ή ολόκληρων στρατοπέδων συγκέντρωσης, δεν είναι απλά πυροτεχνήματα που χάνονται στην κανονικότητα μιας κοινωνικής ειρήνης. Η συχνότητά και η σφοδρότητα με την οποία συμβαίνουν αφενός διαψεύδουν ηχηρά την εικόνα του «καημένου μετανάστη» και αφετέρου δημιουργούν προυποθέσεις σύνδεσης της καταστροφής των στρατοπέδων συγκέντρωσης με το συνολικότερο αγώνα για την καταστροφή του κράτους και του κεφαλαίου.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://halastor.blogspot.gr/

Το πουλέν του Σκόμπι

 Απόψεις  Comments Off on Το πουλέν του Σκόμπι
Mar 182015
 

Ο φιλοσαμαρικός ιστότοπος «Antinews» του Φαήλου Κρανιδιώτη ξαναχτύπησε. Κι αυτή τη φορά ξεπέρασε τον εαυτό του, παρομοιάζοντας τους κομμουνιστές με ζιζάνια που πρέπει να ξεριζωθούν και καταγγέλλοντας τον Κωνσταντίνο Καραμανλή για το «έγκλημά» του να νομιμοποιήσει την Αριστερά το 1974.

«Αυτός ο συρφετός [δηλ. ο ΣΥΡΙΖΑ] δεν αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με ήπια θεσμικότητα» γράφει το «Antinews» και εξηγεί στους νεοδημοκράτες: «Το 1944 “καθάρισε” ο Σκόμπι. Το 1949 ο Τρούμαν. Και το 1967, μετά το όργιο του 1965-67, λυπάμαι, ο Παπαδόπουλος. Σήμερα, απέναντι στους ερυθρόμυαλους, μην περιμένετε το ιππικό».

Ως συνεχιστής λοιπόν του Σκόμπι, του Τρούμαν και του δικτάτορα εμφανίζεται ο εξ απορρήτων του τέως πρωθυπουργού.

Φταίει μετά ο κ. Δένδιας που μιλάει για μετατροπή της Ν.Δ. σε «ακροδεξιό γκρουπούσκουλο»;

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://www.efsyn.gr/

Δουλέμπορος εξανάγκαζε με τα όπλα μετανάστες να δουλεύουν

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Δουλέμπορος εξανάγκαζε με τα όπλα μετανάστες να δουλεύουν
Mar 172015
 

Μία νέα «Μανωλάδα» αποκαλύφθηκε στην Αχαΐα, σε πτηνοτροφική μονάδα όπου 9 Ρουμάνοι μετανάστες υπό την απειλή όπλων εργάζονταν ως σκλάβοι. Ο ιδιοκτήτης της μονάδας συνελήφθη με την κατηγορία της εμπορίας ανθρώπων με σκοπό την εργασιακή εκμετάλλευση. Δεν είναι μάλιστα η πρώτη φορά που ο 50χρονος άντρας πέφτει στα χέρια της αστυνομίας για παρόμοιο περιστατικό.

Το μαρτύριο τους όμως δεν τέλειωνε εκεί. Ιδιοκτήτης και επιστάτης, για να είναι σίγουροι ότι τα θύματα τους θα εκτελέσουν τα καθήκοντα τους αδιαμαρτύρητα, με μία καραμπίνα κι ένα πιστόλι ανά χείρας απειλούσαν τους μετανάστες ότι θα τους σκοτώσουν. Για να εντείνουν μάλιστα το φόβο τους δε δίσταζαν να πυροβολούν συχνά – πυκνά στον αέρα ή στο έδαφος. Το βράδυ για να διασφαλίσουν ότι δε θα προσπαθήσει κάποιος να το σκάσει άφηναν ελεύθερα στον χώρο άγρια σκυλιά.

Δύο από τους μετανάστες κατάφεραν, όμως, να φύγουν και να φθάσουν στην Αθήνα. Αφού περιπλανήθηκαν, πήγαν στην πρεσβεία τους και έκαναν καταγγελία. Οι επιτετραμμένοι της Ρουμανίας ενημέρωσαν την αστυνομία το βράδυ της Τρίτης και μέχρι τα ξημερώματα κλιμάκιο της υποδιεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Οργανωμένου Εγκλήματος και Εμπορίας Ανθρώπων της Ασφάλειας Αττικής, έφθασε στο σημείο και προχώρησε στη σύλληψη του αφεντικού και του επιστάτη, απελευθερώνοντας τους υπόλοιπους επτά εργάτες. Κατά την έρευνα στην μονάδα εντοπίστηκαν δύο όπλα αλλά κι ένα υπόγειο αυτοσχέδιο χρηματοκιβώτιο, μέσα στο οποίο υπήρχε το ποσό του 1,6 εκατ. ευρώ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο 50χρονος άντρας απασχολεί την αστυνομία για δουλεμπόριο. Σε βάρος του είχε σχηματιστεί δικογραφία και το 2013, όταν είχε συλληφθεί για την δια της βίας απασχοληση μίας 20χρονης Ρουμάνας,  καθώς και με την κατηγορία εισφοροδιαφυγής, αφού απασχολούσε 8 εργάτες ανασφάλιστους στην πτηνοτροφική του εγκατάσταση. Η 20χρονη Ρουμάνα εξαναγκαζόταν να εργάζεται για 14 ώρες καθημερινά χωρίς πληρωμή, ασφαλιστική κάλυψη και υγειονομική περίθαλψη. Ο δουλέμπορος της Χαλανδρίτσας είχε συμφωνήσει με την κοπέλα για μισθό 500 ευρώ, ωστόσο όταν εκείνη άρχισε να εργάζεται στην πτηνοτροφική μονάδα ήρθε αντιμέτωπη με τον εφιάλτη της εργασιακής ομηρίας της.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/

Επίθεση κατά πάντων εξαπέλυσε ο δήμαρχος Βόλου Α.Μπέος

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Επίθεση κατά πάντων εξαπέλυσε ο δήμαρχος Βόλου Α.Μπέος
Mar 162015
 

Επίθεση κατά πάντων εξαπέλυσε ο δήμαρχος Βόλου Αχιλλέας Μπέος

Επίθεση κατά πάντων εξαπέλυσε ο δήμαρχος Βόλου Αχιλλέας Μπέος,με αφορμή το “πολεμικό” σκηνικό που στήθηκε την Τρίτη εντός και εκτός της ΔΕΥΑΜΒ για το θέμα της διαχείρισης του νερού της άρδευσης. “Κάθε κατεργάρης θα μπει στον πάγκο του. Τέρμα η πλάκα”, ήταν τα χαρακτηριστικά λόγια του δημάρχου και προέδρου της ΔΕΥΑΜΒ.
Κατώτερο των περιστάσεων χαρακτήρισε τον πρώην Δημάρχο Βόλου Π. Σκοτινιώτη, αφού όπως είπε το 2011 αλλά και το 2013 έλαβε απόφαση για την εκχώρηση της άρδευσης στη ΔΕΥΑΜΒ αλλά δεν την εφάρμοσε ποτέ.
Με τον όρο «τενεκέδες» χαρακτήρισε τους Μαργαρίτη Πατσιαντά και Θωμά Κλημόπουλο, που ενώ το 2011 ψήφισαν την απόφαση εκχώρησης της άρδευσης στη ΔΕΥΑΜΒ σήμερα βρίσκονται ανάμεσα σε όσους διαδηλώνουν ενάντια στο νέο κανονισμό της άρδευσης. «Τενεκέδες» αποκάλεσε και τους εκλεγμένους Βουλευτές της Μαγνησίας.Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, αντί την Τρίτη να βρίσκονται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, «επέλεξαν να βρίσκονται δίπλα σε πορτοφολάδες, μαχαιροβγάλτες και γνωστούς τρόφιμους της Αστυνομίας».
Έκανε λόγο για τραμπούκους και  μπαχαλάκηδες που προκάλεσαν τα επεισόδια στη ΔΕΥΑΜΒ την Τρίτη αλλά και για «τζάμπα μάγκες που δεν γνωρίζουν με ποιον πάνε να τα βάλουν. Πυρά εξαπέλυσε και κατά ολίγων πολιτών στα χωριά που θέλουν να εκμεταλλεύονται τα νερά προς όφελός τους.Κατήγγειλε μάλιστα περίπτωση στη Πορταριά όπου επιτήδειος διαχειρίζεται μόνος του τη δεξαμενή με νερό άρδευσης και αποφασίζει πού και πόσο νερό θα δώσει χρεώνοντας τους καλλιεργητές με ποσά που αγγίζουν τα 50 ευρώ. Τις καταγγελίες θα διερευνήσει σε επιτόπια επίσκεψή του την ερχόμενη Τετάρτη στις 12.30μ.μ στο χωριό.
Μάλιστα έδωσε διπλό λόγο τιμής: “Το νερό όσο είμαι  Δήμαρχος δεν πρόκειται να περάσει σε χέρια ιδιωτών κι ότι τα τέλη της άρδευσης θα έχουν καθαρά ανταποδοτικό χαρακτήρα για τους καλλιεργητές”.
Μάλιστα προανήγγειλε την βραδινή συνεδρίαση της ομάδας πλειοψηφίας του Δήμου Βόλου όπου θα αποφασιστεί η στάση που θα τηρηθεί ενόψει της αυριανής συνεδρίασης του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΥΑΜΒ.
Ανέφερε ότι οι «μπαχαλάκηδες» δεν θα έχουν απέναντί τους μόνο την Αστυνομία και την Εισαγγελία αλλά και κατοίκους- καλλιεργητές από τις τοπικές κοινότητες που φέρεται να συμφωνούν με την κεντρική διαχείριση των νερών και θέλουν να πληρώνουν αυτό που τους αναλογεί.
Τέλος απέρριψε το σενάριο επιστροφής της άρδευσης στο Δήμο και στο γραφείο αγροτικής ανάπτυξης, το οποίο σήμερα λειτουργεί με έναν υπάλληλο που είναι… προϊστάμενος στον εαυτό του!

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.thessaliatv.gr/

Μπήκαμε στο Τρένο από το Παρανέστι προς την Ελευθερία

 Απόψεις, Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Μεταναστών Παρανεστίου  Comments Off on Μπήκαμε στο Τρένο από το Παρανέστι προς την Ελευθερία
Mar 152015
 

Ο ήλιος είχε δύσει και τον ουρανό κάλυπτε εκείνη η «μπλε ώρα» των φωτογράφων. Δύο λευκά βαν της Αστυνομίας βγήκαν γρήγορα από το Προαναχωρησιακό Κέντρο Κράτησης Μεταναστών στο Παρανέστι Δράμας και διήνυσαν τα 250 μέτρα ως τον σταθμό του τρένου. Σε λίγο, 20 μετανάστες αποβιβάστηκαν από τα βαν. Στον πανέρημο σταθμό του Παρανεστίου, ενός χωριού βαθιά χωμένου σε μια οργιώδη δασική επαρχία, νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου ήμασταν οι μοναδικοί άνθρωποι, εκτός από τους αστυνομικούς και τους μετανάστες. Οι τελευταίοι ασυναίσθητα στάθηκαν απέναντί μας, ο ένας δίπλα στον άλλον, σαν αναμνηστική φωτογραφία. Όλοι τους ήταν νέοι, κρατούσαν καρό πλαστικές σακούλες με ρούχα κι ένα δισέλιδο έγγραφο. Κάποιοι έβγαλαν από την τσέπη κινητά τηλέφωνα και προσπαθούσαν να περάσουν την κάρτα sim.

Ήταν οι πρώτες στιγμές ελευθερίας μετά από έξι μήνες κράτησης για τον καθένα, με μοναδικό «έγκλημα» ότι είχαν μπει παράνομα στη χώρα. Τώρα όμως ήταν χαμογελαστοί και μουδιασμένοι. Οι πρώτες ώρες ελευθερίας θα κυλούσαν για τους 20 μετανάστες μέσα σε ένα βαγόνι του ΟΣΕ, το οποίο θα διέσχιζε αργά τη βραδινή βορειοελλαδίτικη καταχνιά.

Το τρένο έφτασε με ολιγόλεπτη καθυστέρηση στις 18.26 εξαιτίας της πτώσης ενός δέντρου που είχε κλείσει νωρίτερα τη γραμμή. Επιβιβαστήκαμε όλοι μαζί στο μπροστινό βαγόνι. Ο ελεγκτής πήρε κοντά του τον μοναδικό της ομάδας που γνώριζε ελληνικά κι έπειτα έκοψε δύο ομαδικά εισιτήρια «για να μη χάνει χρόνο». Κάθε μετανάστης πλήρωσε 8,20 ευρώ για το εισιτήριο ως τη Θεσσαλονίκη. Τέσσερις δεν είχαν χρήματα. Οι μετανάστες της ομάδας που ακολουθήσαμε ήταν κυρίως Αφγανοί, υπήρχαν δύο ή τρεις από το Πακιστάν κι ένας από τη Σιέρα Λεόνε. Κάθισαν όλοι στο ίδιο βαγόνι και οι περισσότεροι γρήγορα αποκοιμήθηκαν.

Ο Αφγανός Νασέρ Χαμίντι είχε υπερένταση και τα μάτια του στριφογύριζαν μέσα στο τρένο. Μου είπε ότι κατάγεται από την επαρχία Κουντούζ στο βόρειο Αφγανιστάν και ότι στην πραγματικότητα είναι 24 χρονών, αν και το αστυνομικό σημείωμα που κρατούσε έγραφε πως ήταν 20 χρονών. «Μόλις τελείωσα το σχολείο, αποφάσισα ότι δεν μπορούσα να μείνω άλλο στη χώρα μου, όπου δεν έχει σβήσει ακόμη η φλόγα του πολέμου. Πέρασα από τα τουρκικά παράλια απέναντι στην Χίο τα ξημερώματα της 10ης Αυγούστου, πάνω σε μια βάρκα. Είχα πληρώσει 1.000 δολάρια στον διακινητή. Μας συνέλαβε η ακτοφυλακή μόλις πατήσαμε στο νησί. Έπειτα από λίγες μέρες, μας μετέφεραν στην Κομοτηνή και αργότερα στο Παρανέστι» μου είπε.

Αντίθετα με το κολαστήριο στην Αμυγδαλέζα ο ίδιος μου περιέγραψε ότι στο κέντρο κράτησης της Δράμας οι συνθήκες ήταν σχετικά καλές. «Είχαμε ζέστη και καλό φαγητό. Και ούτε αντιμετωπίσαμε προβλήματα με τους αστυνομικούς». Στο Παρανέστι κρατούνταν 550 άνθρωποι, εκ των οποίων τα 2/3 είχαν σταδιακά αφεθεί ελεύθεροι μέχρι το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Και πλέον ο Χαμίντι ταξίδευε για την Αθήνα. Στο έγγραφο που κρατούσε είχε δηλώσει ως κατοικία έναν αριθμό στην οδό Αχαρνών κι επιπλέον ότι πρέπει να εμφανίζεται μια φορά τον μήνα στο αστυνομικό τμήμα. Την ίδια διεύθυνση δήλωσαν αρκετοί μετανάστες από το ίδιο γκρουπ. «Εκεί μένει ένας φίλος μου, που κρατήθηκε 18 μήνες στην Αμυγδαλέζα και αφέθηκε ελεύθερος. Δεν έχουμε μιλήσει τις τελευταίες μέρες, όμως ελπίζω να τον βρω. Αν όχι, δεν ξέρω τι θα κάνω» μου είπε.

Στο υπηρεσιακό σημείωμα του Αφγανού μετανάστη, όπως και των υπόλοιπων στο τρένο, αναφερόταν ότι η διοικητική απέλαση αναστέλλεται για έξι μήνες για «ανθρωπιστικούς λόγους» και ότι εντός του παραπάνω χρονικού διαστήματος ο ίδιος έπρεπε να αναχωρήσει από την Ελλάδα. Ωστόσο, στην πράξη δεν είχε καθοριστεί αν και πότε οι ελληνικές αρχές μπορούν να τον απελάσουν. Και από την άλλη, δεν αποκλείεται το εξάμηνο αναστολή της απέλασης να παραταθεί σιωπηρά κατά ένα ακόμη εξάμηνο. Οι αιτούντες άσυλο εξαιρούνται από αυτές τις διορίες. Πίσω στα ντροπιαστικά κέντρα κράτησης παραμένουν όσοι μετανάστες έχουν συλληφθεί για κακουργήματα και πρόκειται να απελαθούν με δικαστική απόφαση και όσοι δεν έχουν ακόμη συμπληρώσει έξι μήνες κράτησης. Άγνωστο παραμένει τι θα συμβεί με τους τελευταίους το επόμενο διάστημα.

Στο μεταξύ, όμως δεν έχουν απαντηθεί πιο βασικά ζητήματα. Δεν διευκρινίστηκε αν θα υπάρξουν επιδοτούμενοι από την πολιτεία χώροι στέγασης (ιδρύματα, ξενοδοχεία κ.α.) και άλλες δομές πρώτης ανάγκης. Η δημιουργία ανοιχτών δομών φιλοξενίας παρέμεινε στα χαρτιά, παρά την ευρωπαϊκή δέσμευση της προηγούμενης κυβέρνησης. Κι επίσης δεν αποσαφηνίστηκε η δυνατότητα των μεταναστών που αφήνονται ελεύθεροι να εργαστούν. Στην πραγματικότητα οι υπεύθυνοι του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής φαίνεται να παραδέχονται ότι στον επόμενο έναν χρόνο (6+6 μήνες παράτασης για την απέλαση) πρόκειται να καθοριστούν οι βασικές γραμμές της μεταναστευτικής πολιτικής. Το τοπίο είναι θολό, όπως απέδειξε και ο προβληματικός επικοινωνιακός χειρισμός της υπόθεσης με το έγγραφο-διαταγή για τα κέντρα κράτησης. Μέχρι να ξεκαθαρίσει, οι μετανάστες θα βρίσκονται σε μια επίπονη κατάσταση αναμονής στις γειτονιές της Αθήνας.

Πίσω στο δρομολόγιο από το Παρανέστι στην ελευθερία, η αμαξοστοιχία έκανε μια ολιγόλεπτη στάση στο ύψος του Στρυμόνα, ώστε να προσδεθούν δύο βαγόνια συρμού που κατέβαινε από τη Βουλγαρία. Κάποια επιβάτες μας πλησίασαν τότε δηλώνοντας ανοιχτά τη δυσφορία τους για την παρουσία των μεταναστών στο τρένο! Κάποιοι μάλιστα μας ρώτησαν «τι θέλουμε και ασχολούμαστε πάλι μαζί τους».

Το δρομολόγιο συνέχισε και ρώτησα τον Οσμάν Καμαρά, 25 ετών, μετανάστη από τη Σιέρα Λεόνε, για το επεισόδιο. Εκείνος αδιαφορούσε και έδειχνε αισιόδοξος. Είχε τα μαλλιά του τζίβες και φορούσε μοντέρνα ρούχα. Μου αφηγήθηκε ότι ήρθε στην Ελλάδα το 2010 περνώντας από το «χωμάτινο σύνορο στον Έβρο», εννοώντας μάλλον το πέρασμα μεταξύ Νέας Βύσσας και Καστανιών, όπου το ποτάμι μπαίνει για δώδεκα χιλιόμετρα σε τουρκικό έδαφος και όπου σήμερα υψώνεται ο φράχτης. Ο Καμαρά ζούσε στο Παγκράτι, εκεί δήλωσε και τη νέα του διεύθυνση, και έβγαζε χρήματα παίζοντας παραδοσιακή αφρικάνικη μουσική στο Μοναστηράκι. «Έχω δύο αδερφές κι έναν αδερφό, που βρίσκονται πίσω στη Σιέρα Λεόνε. Ο εμφύλιος συνεχίζεται εκεί κάτω για δώδεκα χρόνια και επιπλέον ο πληθυσμός χτυπήθηκε από την επιδημία του Έμπολα» μου είπε. Στην Αθήνα με περιμένουν φίλοι μου. Έχω ήδη ζητήσει πολιτικό άσυλο και περιμένω απάντηση».

Το τρένο έφτασε στη Θεσσαλονίκη λίγο πριν τις 23.00. Λιγοστοί φίλοι τους περίμεναν στον κακοφωτισμένο επιβατικό σταθμό και έτρεξαν να τους αγκαλιάσουν. Ορισμένοι από την ομάδα του Παρανεστίου θα έμεναν για λίγες μέρες στη Θεσσαλονίκη, αναζητώντας, χωρίς να το παραδέχονται, κάποιον σύνδεσμο για το πέρασμα μέσω των συνόρων Ελλάδας-ΠΓΔΜ προς τη Δυτική Ευρώπη. Ο Χαμίντι και ο Καμαρά στήθηκαν στην ουρά για να εκδώσουν νέο εισιτήριο για την Αθήνα. Δεν ήταν καθόλου σίγουροι ότι θα έβρισκαν ανοιχτά τα σπίτια που δήλωσαν στα υπηρεσιακά σημειώματα της αστυνομίας ούτε και τους φίλους τους στα παλιά στέκια. Το τρένο θα έφτανε στην πρωτεύουσα λίγο πριν τις 5 τα ξημερώματα.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.vice.com/

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΩΝ/ΑΚΡΟΑΤΡΙΩΝ ΚΑΙ ΑΚΡΟΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΩΝ/ΑΚΡΟΑΤΡΙΩΝ ΚΑΙ ΑΚΡΟΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ
Mar 142015
 

Με αφορμή την δημόσια διαβούλευση που είναι σε εξέλιξη για το Νομοσχέδιο που προσπαθεί να αποκαταστήσει το «μαύρο» που έπεσε στην ΕΡΤ, εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο ως ακροάτριες/τες και αλληλέγγυοι/ες της Ελεύθερης ΕΡΤ, νιώθουμε την ανάγκη να καταθέσουμε μερικές θέσεις μας.
Θεωρούμε ότι η αναζήτηση και η κατάκτηση της Αυτοδιαχείρισης που πραγματοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα του αγώνα δεν είναι μόνο μια πολύτιμη εμπειρία, αλλά και κατά γενική ομολογία ένα πείραμα λειτουργίας Δημόσιου Φορέα Μαζικής Επικοινωνίας παγκόσμιας εμβέλειας. Σαν συνέπεια αυτού, συμφωνούμε απολύτως με το καθεστώς αυτοδιαχείρισης που διαμορφώθηκε στην ΕΡΤ, το οποίο και ζητάμε να διατηρηθεί και να θεσμοθετηθεί. Παράλληλα είμαστε κάθετα αντίθετοι σε κάθε διατήρηση του νόμου 4173/2013|ΦΕΚ Α 169-2013, περί σύστασης της ΝΕΡΙΤ ή τμημάτων αυτού. Είμαστε επίσης αντίθετοι στην ΕΡΤ υπό μορφή ΑΕ, αφού αυτή η μορφή είναι εξ ορισμού εμπορική.

Η εμπέδωση της αυτοδιαχείρισης απαιτεί συνεχείς Γενικές Συνελεύσεις με κυρίαρχο αποφασιστικό χαρακτήρα, τόσο σε κάθε ΕΡΑ ή τμήμα της ΕΡΤ, αλλά επίσης και Πανελλήνιες σε τακτά χρονικά διαστήματα, τουλάχιστον 12 ανά έτος, δηλαδή σε μηνιαία βάση.

Για κάθε τοπική ΕΡΑ ή τμήμα, μια τέτοια διαδικασία είναι μάλλον εύκολο να γίνεται ακόμη και καθημερινά ώστε να συντονίζονται οι ενέργειες ή όποτε το σώμα των εργαζομένων το κρίνει απαραίτητο για πιο σημαντικά θέματα. Για τις Πανελλήνιες Γενικές Συνελεύσεις της ΕΡΤ, θα πρέπει να κατοχυρωθεί ότι θα γίνονται σε τακτά διαστήματα και με συγκεκριμένη θεματολογία, για να αποφευχθούν απόπειρες αναβολών, να σπάσει η ανάθεση και να εξαφανιστεί η αποχή. Ως προς τον τρόπο λήψης των αποφάσεων, βρίσκουμε το ψήφισμα της Γ.Σ. της ΕΡΤ3 της 11/06/2014 ως την καλύτερη και πιο συγκεκριμένη έως τώρα πρόταση. (http://www.asyntaxtostypos.org/?cat=46 ).

Συγκεκριμένα, κάθε τομέας (όπως τεχνικοί, δημοσιογράφοι, διοικητικοί) συνεδριάζει επί των θεμάτων αρμοδιότητάς του, ψηφίζει τις αποφάσεις του και τις εφαρμόζει ή τις υποβάλλει στη Γ.Σ. προς έγκριση (με εμπεριστατωμένες μελέτες/θέσεις/αιτιολογήσεις). Εκ των ων ουκ άνευ για να λειτουργήσει αυτό το μοντέλο, είναι η κατάργηση κάθε είδους ηγεμονίας/πρωτοκαθεδρίας οποιουδήποτε κυβερνητικού ή συνδικαλιστικού φορέα και η θέσπιση του: “one man, one vote”, μόνο για τους εργαζόμενους της ΕΡΤ και για κανέναν άλλον “εξωεταιρικό”. Το πρώτο βήμα για να γίνει κάτι τέτοιο, είναι να περάσει η διαχείριση του ταμείου των εργαζομένων στα χέρια τους και να υπάρχει πλήρης διαφάνεια. Επίσης, η κατάργηση των διευθυντικών θέσεων και η αντικατάστασή τους από θέσεις “συντονιστών” (ανά τομέα, ανά υπηρεσία και γενικών) ΑΜΕΣΑ ΑΝΑΚΛΗΤΩΝ από τη Γ.Σ. των εργαζομένων με πρόταση του 1/10 (ή και λιγότερου) των μελών της Γ.Σ. Η πρότασή μας είναι επίσης να υπάρξει μια Μεικτή Γ.Σ. εργαζομένων-ακροατών/θεατών σε τοπικό επίπεδο.

Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο είναι η αυτοδιοίκηση των περιφερειακών σταθμών. Στο καταστατικό λειτουργίας της, προ μαύρου, ΕΡΤ υπήρχε πρόνοια για αυτοδιοίκηση της κάθε ΕΡΑ, και αυτή πρέπει να θεσμοθετηθεί. (Άρθρο 53, σελίδα 77 “Περιφερειακοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί”, http://www.pasimite.gr/…/%CE%A5%CE%A0%CE%97%CE%A1%CE%95%CE%… ).

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι όλες οι περιφερειακές ΕΡΑ πρέπει να διατηρηθούν, να στηριχθούν, να ενισχυθούν και να αναβαθμιστούν, τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό, όσο και σε τεχνικά μέσα. Τα αρκετά τελευταία χρόνια, το προσωπικό τον περιφερειακών σταθμών έχει ελαχιστοποιηθεί, ενώ τα διαθέσιμα τεχνικά μέσα που διαθέτουν είναι σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό πεπαλαιωμένα και λειτουργούν κυρίως με πατέντες των τεχνικών. Αυτό αφορά τόσο στα μηχανήματα των ίδιων των σταθμών, όσο και στα εκτός αυτών, όπως οι πομποί, οι αναμεταδότες κλπ. Σημειώνουμε ότι πρέπει απαραιτήτως να διατηρηθούν (ή να επαναλειτουργήσουν), να εκσυγχρονιστούν και να ενισχυθούν οι πομποί των Μεσαίων και των Βραχέων κυμάτων. Παράλληλα, ζητάμε να επαναλειτουργήσουν οι πομποί των μεσαίων που είχαν τεθεί σε αχρηστία πολύ πριν το μαύρο -όπως αυτός της Λάρισας, ανενεργός για πάνω από 10 χρόνια. Για τις εγκαταστάσεις, οφείλουμε να επισημάνουμε εδώ τις τεράστιες ζημιές που έχουν προκληθεί σε πομπούς και μηχανήματα από δολιοφθορές, αχρηστία, ασχετοσύνη, αδιαφορία, εγκατάλειψη, καθώς και τις απώλειες από κλοπές και λεηλασίες στις εγκαταστάσεις, με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό της ΕΡΑ Ρόδου.

Απαιτούμε η έναρξη λειτουργίας της ΕΡΤ να συνοδεύεται από την ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΔΟΣΗ όλων των περιουσιακών της στοιχείων, κινητών και ακινήτων, ΣΤΟ ΑΚΕΡΑΙΟ, συμπεριλαμβανομένων όσων στο μεταξύ εντάχθηκαν στο ΤΑΙΠΕΔ.
Υποστηρίζουμε ότι οι πόροι της ΕΡΤ πρέπει να προέρχονται μόνο από το ανταποδοτικό τέλος και να τηρείται απαρεγκλίτως και κατά γράμμα ο ορισμός της έννοιας “ανταποδοτικό”. Είμαστε τελείως αντίθετοι σε κάθε είδος “χορηγίας” ή διαφημίσεων, διότι πιστεύουμε ότι αποτελούν κερκόπορτα εισόδου της “αγοράς” και ως εκ τούτου αλλοιώνουν το Δημόσιο χαρακτήρα της ΕΡΤ. Να σημειωθεί ότι από τις διαφημίσεις εξαιρούμε τα λεγόμενα κοινωνικά μηνύματα, θεωρώντας ότι μέσα στους σκοπούς και τα καθήκοντα της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης είναι η πάσης φύσεως πληροφόρηση και ενημέρωση των πολιτών.

Είμαστε επίσης αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια εκποίησης περιουσιακών στοιχείων της ΕΡΤ, όπως το Αρχείο, το οποίο και θεωρούμε Κοινό Αγαθό. Η κληρονομιά και η συλλογική πνευματική περιουσία μας ως κοινωνία, δεν δύναται να αποτελεί “προϊόν” προς πώληση ή οποιαδήποτε άλλη συναλλαγή.

Τέλος, το ανταποδοτικό τέλος οφείλει και πρέπει να αποδίδεται εξ ολοκλήρου στην ΕΡΤ και η διαχείρισή του να γίνεται από συχνά εναλλασσόμενες μεικτές επιτροπές εργαζομένων-ακροατών υπό καθεστώς πλήρους διαφάνειας και συνεχούς ελέγχου. Εάν αυτό γίνει, η ΕΡΤ όχι μόνο δε θα χρειάζεται την ελεύθερη αγορά, αλλά μπορεί να γίνει μαικήνας τεχνών και δημιουργών.
Όσον αφορά στο προσωπικό της ΕΡΤ, η κυρίαρχη γνώμη στους κόλπους μας, είναι ότι οι εργαζόμενοι σε ΔΤ και οι ΝΕΡΙΤ θα έπρεπε να αποκλειστούν, κι αυτό, διότι οι πρώην εργαζόμενοι της ΕΡΤ, που ΕΠΕΛΕΞΑΝ να υπηρετήσουν τα εκτρώματα ΔΤ/ΝΕΡΙΤ, δεν πρόδωσαν μόνο τους συναδέλφους τους εντός ΕΡΤ, αλλά και όλους τους εργαζόμενους αυτής της χώρας. Αποδεχόμενοι τις νέου τύπου συμβάσεις με ό, τι αυτές όριζαν και καταργούσαν, συναίνεσαν στην αυθαιρεσία της εξουσίας, επέτρεψαν και βοήθησαν στην εδραίωση του πιο ακραίου νεοφιλελευθερισμού στην αγορά εργασίας, αποδέχθηκαν την σκλαβοποίηση και ενοικίαση των εργαζομένων, για να μην αναφερθούμε στο απαράδεκτο καθεστώς και τα πεπραγμένα του καναλιού-παραρτήματος του υπουργείου οικονομικών ως προς την ποιότητα της ενημέρωσης («οι καθαρίστριες κινήθηκαν κατά των ΜΑΤ») και της ψυχαγωγίας. Δε θίγουμε καν το ασύμβατο της συνύπαρξης των εργαζομένων του υπουργείου οικονομικών με τους αγωνιζόμενους επί 21 μήνες εργαζομένους της ΕΡΤ στον ίδιο εργασιακό χώρο.

Κατανοώντας όμως τις αντιρρήσεις και ενστάσεις και θέλοντας να αποφευχθούν φαινόμενα “πιστοποιητικού ΕΡΤικών φρονημάτων”, προτείνουμε: την επαναπρόσληψη όλων των αγωνιζόμενων ΕΡΤικών και την πρόσληψη όσων εργαζόμενων-αλληλέγγυων το θελήσουν και την εξαίρεσή τους από την αξιολόγηση (δίκην δικαίωσης και αναγνώρισης του αγώνα τους).

Ο αριθμός αυτός είναι κατά πολύ μικρότερος του αριθμού των εργαζομένων στην ΕΡΤ πριν την 11/06/2013. Η κάλυψη των κενών θέσεων που θα προκύψουν να γίνει με διαγωνισμό τύπου ΑΣΕΠ, στον οποίο θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής όλοι. Χρονοβόρο ίσως, αλλά σχετικά διαφανές και αποδεκτό ως διαδικασία. Αυτό όσον αφορά σε κενές θέσεις τεχνικού και διοικητικού προσωπικού. Όσον αφορά σε κενές θέσεις δημοσιογράφων-παραγωγών, ας ακολουθηθεί η προ του μαύρου διαδικασία.

Πιστεύουμε ότι αυτή η πρόταση ίσως περιορίσει και τις “τριβές” (το θέτουμε κομψά) μεταξύ αγωνιζόμενων ΕΡΤικών και τυχόν επιτυχόντων ΔΤ/ΝΕΡΙΤών, αφού θα ενέχει στοιχεία αξιοκρατίας. Η όλη διαδικασία είναι όντως χρονοβόρα, αλλά εν τω μεταξύ, η ΕΡΤ μπορεί να λειτουργεί με τους αγωνιζόμενους ΕΡΤικούς και αλληλέγγυους, όπως γίνεται 21 μήνες τώρα.

Αυτό που είναι όμως κομβικό για μας, είναι απ’ όλον αυτόν τον αγώνα, τους κόπους, τις θυσίες αγωνιζόμενων ΕΡΤικών και αλληλέγγυων, να προκύψει κάτι καλύτερο από την παλιά ΕΡΤ. Να προκύψει μιά Ραδιοτηλεόραση Δημόσια Ελεύθερη Ανεξάρτητη Αξιόπιστη και Πολυφωνική.

Υποστηρίζουμε ότι στην νέα ΕΡΤ πρέπει να υπάρχει δυνατότητα συμμετοχής ΑΙΡΕΤΩΝ εκπροσώπων των ακροατών-θεατών, μιας και οι εργαζόμενοί της είναι διαχειριστές και όχι ιδιοκτήτες της. Αυτοί που πιστεύουμε ότι πρέπει να αναλάβουν αυτό το ρόλο, είναι όσοι δεν προσδοκούν ούτε θέση, ούτε αξίωμα, ούτε βήμα, ούτε προβολή, ούτε απολαβές οποιουδήποτε είδους.

Πόσοι απ’ αυτούς μπορούν και θέλουν να ασχοληθούν, με δεδομένο ότι πρόκειται για πλήρη απασχόληση και ότι απαιτεί πολύ χρόνο και σκέψη; Ποιές είναι ικανές να κατανοήσουν, να διαχειριστούν, να προστατευθούν από το προσκήνιο και το παρασκήνιο ενός τέτοιου οργανισμού όπως είναι η ΕΡΤ; Πόσες και ποιοί διαθέτουν το ήθος, την ηθική υπόσταση, τις αρχές ώστε ν’ αντισταθούν και να απορρίψουν τα οφέλη μιας τέτοιας θέσης, μιας τέτοιας εξουσίας; Αυτά είναι πολύ σημαντικά ερωτήματα στα οποία καλούμε την κοινωνία να βρει τις απαντήσεις.

Ως προς την αναλογία, αυτή θα πρέπει να καθοριστεί από τον αριθμό των εργαζομένων σε κάθε ΕΡΑ καθώς και από τον πληθυσμό της περιοχής που αυτή καλύπτει. Όπως γίνεται κατανοητό, ο αριθμός αυτός θα πρέπει να είναι μεγαλύτερος όσον αφορά στη Θεσσαλονίκη κι ακόμη μεγαλύτερος για την Αθήνα.

Επειδή για να είναι αποδεκτή μια τέτοια εκπροσώπηση χρειάζεται μαζική συμμετοχή και οργάνωση σε τοπικό, περιφερειακό και πανελλαδικό επίπεδο, γεγονός πολύ δύσκολο να συμβεί, πιστεύουμε ότι προς το παρόν και μέχρι να βρεθεί κάποιος άλλος, μη διαβλητός ή αμφιλεγόμενος τρόπος, ΚΑΝΕΙΣ δεν δικαιούται να έχει δικαίωμα ψήφου στις Γ.Σ. της ΕΡΤ, δικαιούται όμως να παρίσταται. Θεωρούμε ότι το δίκαιο είναι να εκπροσωπούνται επίσης και οι Έλληνες του εξωτερικού και οι ναυτικοί.

Κλείνοντας θεωρούμε ότι όλες οι υποδομές και οι εγκαταστάσεις της ΕΡΤ είναι κτήμα της κοινωνίας, πολύ περισσότερο από τότε που κλήθηκε να τις υπερασπιστεί απέναντι στις Κρατικές Δυνάμεις Καταστολής, πράγμα που έπραξε στο ακέραιο, ακόμα και συντηρώντας από το υστέρημά της τα λειτουργικά τους έξοδα κατά τη διάρκεια του αγώνα. Γι’ αυτό το λόγο πιστεύουμε ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να εμποδίζει την πρόσβαση σε αυτές, για οποιονδήποτε λόγο. Αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχουν χώροι όπου θα πρέπει να επικρατούν ειδικές συνθήκες ασφάλειας, λόγω επικίνδυνων ή ευαίσθητων μηχανημάτων ή κάποιας ειδικής εργασίας που πραγματοποιείται εκεί, αλλά αυτοί θα πρέπει να οριστούν ως εξαιρέσεις πρόσβασης για το κοινό και όχι ως ο κανόνας, όπως ίσχυε μέχρι τώρα στα κτήρια και τις εγκαταστάσεις της ΕΡΤ.

Συνολικά, θα πρέπει να θεσμοθετηθεί η ατράνταχτη αλήθεια ότι η ΕΡΤ ανήκει στην κοινωνία, εργάζεται για την κοινωνία και είναι πάντοτε εντός της κοινωνίας. Αυτή είναι η μόνη εγγύηση ότι δεν θα ξαναβρεθεί αντιμέτωπη με κάποιο “μαύρο” από οποιαδήποτε Κυβέρνηση.

11 Μαρτίου 2015

Για περισσότερες πληροφορίες γίνετε μέλος του Facebook group “ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΩΝ, ΑΚΡΟΑΤΩΝ & ΑΚΡΟΑΤΡΙΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ”: https://www.facebook.com/groups/1598630383682953/permalink/1598632623682729/

Οι αγωνιζόμενοι-εργαζόμενοι της ΕΡΤ3 για το Νομοσχέδιο για την ΕΡΤ

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Οι αγωνιζόμενοι-εργαζόμενοι της ΕΡΤ3 για το Νομοσχέδιο για την ΕΡΤ
Mar 132015
 
Σχετικά με το σχέδιο νόμου για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ

ΨΗΦΙΣΜΑ-ΘΕΣΗ της ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΤ3
                                                                                                                                                                                                                   10.3.2015

Οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της ΕΡΤ3, με αφορμή την ανοιχτή δημόσια διαβούλευση σχετικά με το νομοσχέδιο που προβλέπει την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, θέλοντας να συνεχίσουμε τη δημιουργική συμμετοχή μας στη συνδιαμόρφωση της «επόμενης ημέρας», καταθέτουμε τον κριτικό προβληματισμό μας έτσι όπως εκφράστηκε στη διάρκεια της γενικής συνέλευσης των αγωνιζόμενων εργαζομένων της Ελεύθερης Αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ3 στις 10 Μαρτίου 2015.

     Η αποτύπωση αυτής της κριτικής, εντάσσεται με συνέπεια στη συνολικότερη πορεία του πολύμηνου αυτοδιαχειριζόμενου αγώνα μας και γι’ αυτό θεωρούμε απαραίτητη μία συνοπτική υπενθύμιση των χαρακτηριστικών του που διαφυλάξαμε έως σήμερα.
Την 11η Μαρτίου 2015, εμείς οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι/απολυμένοι της ΕΡΤ3 συμπληρώνουμε 21 μήνες αυτοδιευθυνόμενου αγώνα ενάντια στο «μαύρο» που έριξε η απελθούσα συγκυβέρνηση στην ΕΡΤ με πραξικοπηματικό τρόπο στις 11 Ιούνη 2013. Από τη μέρα που έπεσε το «μαύρο» στην ΕΡΤ, αρνηθήκαμε να ηττηθούμε. Αρνηθήκαμε να συμβιβαστούμε με τα νέα δεδομένα. Πήραμε τις τύχες μας στα χέρια μας. Δεν εγκαταλείψαμε την περιουσία του ελληνικού λαού, παραμείναμε στα κτίρια της ΕΡΤ και με όπλο την αυτοδιαχείριση και τη συγκλονιστική εγχώρια και διεθνή συμπαράσταση του αλληλέγγυου κινήματος, δεν σταματήσαμε ούτε λεπτό να υπηρετούμε το δικαίωμα του λαού να ενημερώνεται από ένα πραγματικά ελεύθερο, ανεξάρτητο και ακηδεμόνευτο δημόσιο Μέσο Ενημέρωσης. Εφαρμόσαμε τις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες στην πράξη και με σχέσεις ίσων προς ίσους, μέσα από το κυρίαρχο όργανο λήψης των αποφάσεών μας, τη γενική μας συνέλευση, πορευτήκαμε δυο καλοκαίρια και δυο χειμώνες, κάτω από αντίξοες συνθήκες στα μονοπάτια της αξιοπρέπειας. Πορευτήκαμε προς τη νίκη, την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, χωρίς εκπτώσεις. Είχαμε το δίκιο με το μέρος μας. Κρατήσαμε την υπόθεση της ΕΡΤ ζωντανή, ακόμα και μετά από το κατασταλτικό χτύπημα στην καρδιά της ΕΡΤ στην Αθήνα με την εκκένωση του Ραδιομεγάρου της Αγίας Παρασκευής (7.11.2013), διαψεύδοντας τις δυνάμεις εκείνες του πολιτικού κατεστημένου που ήλπιζαν σε μια ταυτόχρονη παράλυση του ζωντανού οργανισμού της ΕΡΤ σε ολόκληρη τη χώρα. Υψώσαμε στη Θεσσαλονίκη, πανό: «Αδέλφια μας, κρατάμε γερά!». Και κρατήσαμε έως σήμερα, ψηλά, τη σημαία της αξιοπρέπειας μαζί με τους αγωνιζόμενους συναδέλφους μας σε όλες τις περιφερειακές ΕΡΑ και τα αδέλφια μας στην Αθήνα που, από άλλο χώρο, εξέπεμψαν σύντομα το πρόγραμμά τους αρνούμενοι να σωπάσουν. Στήσαμε και άλλες αυτοδιαχειριζόμενες δομές. Κάναμε εκδηλώσεις. Το αυτοδιαχειριζόμενο σινεμά της ΕΡΤ3 συνεχίζει τις προβολές του έως σήμερα. Πιαστήκαμε από το σωσίβιο του πολιτισμού. Χάσαμε όμως και ανθρώπους. Γιατρέψαμε τις πληγές μας. Διαβουλευτήκαμε μεταξύ μας. Με ομόφωνο ψήφισμα της γενικής μας συνέλευσης στην ΕΡΤ3, δώσαμε στη δημοσιότητα (11.6.2014) το κείμενο-πρότασή μας «ΠΟΙΑ ΕΡΤ ΘΕΛΟΥΜΕ» για την ΕΡΤ που ονειρευόμαστε. Συντονιστήκαμε. Πραγματοποιήσαμε πανελλαδικές συνελεύσεις. Ορίσαμε τις συντεταγμένες της «επόμενης ημέρας».
Στο αλληλέγγυο σώμα της κοινωνίας, βρέθηκαν και εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου που είχαν ανοιχτά τα αυτιά τους και τα μάτια τους σε αυτό το πρωτοφανές αυτοδιαχειριστικό εγχείρημα. Δεσμεύτηκαν να μας υποστηρίξουν στην περίπτωση που αναλάμβαναν την πολιτική εξουσία. Μίλησαν για σεβασμό στον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ και στα αυτοδιαχειριστικά χαρακτηριστικά του. Δήλωσαν έτοιμοι να τα ενσωματώσουν κατά την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, ή έστω, σε βάθος χρόνου. Οι εκλογές της 25ης Γενάρη 2015, γκρέμισαν τη βάρβαρη μνημονιακή συγκυβέρνηση.
Ως αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της ΕΡΤ συνεχίσαμε τον αγώνα μέχρι την τελική μας δικαίωση. Περιμέναμε τη δρομολόγηση των πρώτων προτεραιοτήτων της νέας κυβέρνησης με κύριο κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και τη συνεργασία των ΑΝΕΛ. Δια στόματος πρωθυπουργού, υπουργού επικρατείας και άλλων κυβερνητικών παραγόντων επαναλήφθηκε ρητά ότι «η κυβέρνηση αποφάσισε να ανοίξει η ΕΡΤ». Ξεκίνησε ένας αδιαμεσολάβητος κύκλος διαβουλεύσεων με τον υπουργό επικρατείας και συμβούλους του με εργαζόμενους της ΕΡΤ αλλά και με θεσμικούς συνδικαλιστικούς εκπροσώπους τους. Όλα έδειχναν ότι η κυβέρνηση ήταν πρόθυμη να ενσωματώσει, αν όχι στο σύνολό του, τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος του «μοντέλου» επαναλειτουργίας που προτείναμε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, ενός μοντέλου βασισμένου στην πολύτιμη πείρα της πολύμηνης αυτοδιαχείρισης. Πρόκειται για ένα μοντέλο που κατάφερε μεταξύ άλλων να εξουδετερώσει στην πράξη τις παθογένειες της παλιάς ΕΡΤ μέσω της συλλογικής αυτορρύθμισης των κανόνων λειτουργίας αλλά και της ανάδειξης των δεξιοτήτων του καθενός/καθεμίας ξεχωριστά με τελικό κερδισμένο τον ίδιο τον ακροατή/τηλεθεατή και το τελικό παραγόμενο αγαθό της ενημέρωσης προς όφελος των αναγκών της κοινωνίας και όχι της όποιας εξουσίας.
      Η δρομολογημένη επαναλειτουργία της ΕΡΤ αποτελεί νίκη των αγωνιζόμενων εργαζομένων και της αλληλέγγυας κοινωνίας, όμως δυστυχώς, οι προβλέψεις του σχετικού σχεδίου νόμου της κυβέρνησης που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 9 Μαρτίου 2015, σε ελάχιστα σημεία φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τη βούληση των ίδιων των εργαζομένων (π.χ. επιστροφή στην εργασία, μισθούς υπερημερίας, κλπ.), και στην ουσία επαναφέρουν το κάθετο ιεραρχικό μοντέλο διοίκησης με ρόλο παντεπόπτη στο πρόσωπο του διευθύνοντος συμβούλου μιας Ανώνυμης Εταιρείας που πατάει πάνω στις δομές του μορφώματος της ΝΕΡΙΤ! Η συμμετοχή 2 εργαζομένων της ΕΡΤ σε ένα επταμελές ΔΣ δεν απαλύνει σε καμία περίπτωση την ουσιαστική απόρριψη του οριζόντιου διοικητικού μοντέλου με ανάδειξη ανακλητών συντονιστών από τις γενικές συνελεύσεις, όπως έχουν προτείνει οι εργαζόμενοι. Επίσης, δεν λαμβάνεται υπόψη η εκφρασμένη άποψη όλης της κοινωνίας της περιφέρειας (και ειδικά της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας) για την αναγκαιότητα ύπαρξης και λειτουργίας της ΕΡΤ3 ως ενός άρτιου περιφερειακού ραδιοτηλεοπτικού πόλου δημόσιας ενημέρωσης με αυτοδυναμία και διοικητική αυτοτέλεια που να δίνει, μεταξύ άλλων, φωνή στους «αποκλεισμένους» της ελληνικής περιφέρειας. Ο βασικός πόλος (δίπλα στην πολύτιμη ενημέρωση που προσφέρουν όλες οι ΕΡΑ της χώρας) δεν είναι άλλος από την ΕΡΤ3, ο τηλεοπτικός σταθμός ΕΤ3 και ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Μακεδονίας της ΕΡΤ3 με τα 3 διακριτά προγράμματα – Α΄ πρόγραμμα «102fm”, B΄ πολιτιστικό πρόγραμμα «9.58fm” Γ΄ πρόγραμμα «Βραχέα».
Το σχέδιο νόμου, δημιουργεί και πάλι εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων (συμβασιούχοι αορίστου και ορισμένου χρόνου), κρεμάει τους εργαζόμενους που (εξ)αναγκάστηκαν να βγουν στη σύνταξη (ακόμα και αυτούς που έκαναν αίτηση για συνταξιοδότηση), προσπερνάει το ζήτημα των συμβασιούχων αλλά και των πολύτιμων αλληλέγγυων στον αγώνα μας που συμμετείχαν ενεργά στην παραγωγή και λειτουργία του αυτοδιαχειριζόμενου προγράμματος, φορτώνεται τα «βάρη» του μορφώματος της ΝΕΡΙΤ, δεν περιγράφει με ρητό και κατηγορηματικό τρόπο (ονομαστικά) την επαναλειτουργία όλων των δομών της ΕΡΤ, η
αδιαμεσολάβητη συμμετοχή της κοινωνίας και των κινημάτων στον καθορισμό της «γενικότερης φιλοσοφίας του εκπεμπόμενου προγράμματος» μέσω του «Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου» παραμένει υπό διεκδίκηση, διαιωνίζει την αθηνοκεντρική αντίληψη διοίκησης και γενικότερα, δείχνει να εγκλωβίζεται σε νομοτεχνικές λεπτομέρειες που ακυρώνουν το πνεύμα της νέας ΕΡΤ και που απαιτεί η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, προσπερνώντας εν τέλει τις κατακτήσεις των ίδιων των αγωνιζόμενων εργαζομένων.
      Εμείς οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της ΕΡΤ3 ως αναπόσπαστο τμήμα της αγωνιζόμενης ελληνικής κοινωνίας, μαζί με τα κινήματα και τους πολίτες με τους οποίους πορευτήκαμε στο δρόμο της αξιοπρέπειας όλο αυτό το διάστημα, καλούμε την κυβέρνηση να αφουγκραστεί τη φωνή της παλλόμενης κοινωνίας και των ίδιων των εργαζομένων. Για 21 μήνες, δεν αγωνιστήκαμε για να επιστρέψουμε στο καθεστώς προ της 11ης Ιουνίου 2013. Δεν αγωνιστήκαμε για να επανέλθουμε απλώς στις παλιές θέσεις εργασίας μας. Αγωνιστήκαμε για να περάσουμε στην επόμενη ημέρα που θα δημιουργεί ριζοσπαστικές τομές στο παλιό τοπίο της γηρασμένης αντίληψης του κόσμου μας. Ήταν και είναι αγώνας για την πραγματική δημοκρατία. Η αυτοθέσμιση, η αυτοδιαχείριση, η αυτοδιεύθυνση που εφαρμόσαμε στην Ελεύθερη ΕΡΤ, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για έναν δικαιότερο κόσμο, γι’ αυτό άλλωστε έχουν προκαλέσει και το διεθνές ενδιαφέρον. Αν η ελπίδα για έναν δικαιότερο κόσμο, και στην περίπτωσή μας, αν η ελπίδα για ένα πραγματικά ανεξάρτητο και ακηδεμόνευτο, αυτοδιοικούμενο δημόσιο μέσο ενημέρωσης, εμπνεύσει τους ανθρώπους (και πολύ περισσότερο, τους ανθρώπους μιας «κυβέρνησης της αριστεράς») που θα «ανοίξουν» την ΕΡΤ, τότε μπορούμε πραγματικά να χαρούμε για τη δικαίωση ενός δύσκολου αλλά ωραίου αγώνα. Και, αυτός ο αγώνας και η νικηφόρα κατάληξή του, αφιερώνεται στην ελληνική κοινωνία και τους αγωνιζόμενους όπου γης.
Ο αγώνας
συνεχίζεται…  VENCEREMOS !
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.ertopen.com/

Νόμιμη η άδεια των μεταλλείων στις Σκουριές

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Νόμιμη η άδεια των μεταλλείων στις Σκουριές
Mar 122015
 
Σχετικά με την υλοτόμηση της περιοχής Καρατζά Χαλκιδικής, το γραφείο του Γ. Τσιρώνη εξέδωσε την εξής ανακοίνωση:

«Η υλοτόμηση και αποψίλωση της περιοχής Καρατζά αφορά μια έκταση 300 στρεμμάτων για μελλοντική εναπόθεση παραπροϊόντων εξόρυξης στις Σκουριές Χαλκιδικής.

»Το Υπουργείο Παραγωγικής ανασυγκρότησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας, πάντα ευαίσθητο σε θέματα περιβάλλοντος, ζήτησε από το αρμόδιο δασαρχείο τον πλήρη φάκελο για τα πρωτόκολλα υλοτόμησης, προκειμένου να διενεργηθούν οι αναγκαίοι έλεγχοι.

»Ζήτησε επίσης να μην επιτραπεί καμία υλοτομική εργασία μέχρι την ολοκλήρωση του ελέγχου.

»Από τον έλεγχο που ολοκληρώθηκε σήμερα το μεσημέρι, προέκυψε η νομιμότητα των μέχρι σήμερα πρωτόκολλων. Κατόπιν αυτού θα εφαρμοστεί ο νόμος.

»Κάθε άλλη πληροφορία που έχει δει το φως της δημοσιότητας, δεν αντιστοιχεί σε ενέργειες του Υπουργείου μας».

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.thepressproject.gr/

Οι αγώνες δικαιώνονται-Δωρεάν νερό σε οικονομικά αδύναμους από την ΕΥΑΘ

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Οι αγώνες δικαιώνονται-Δωρεάν νερό σε οικονομικά αδύναμους από την ΕΥΑΘ
Mar 112015
 

Την παροχή δωρεάν νερού προς τους οικονομικά  αδύναμους καταναλωτές αποφάσισε η ΕΥΑΘ, δικαιώνοντας με αυτόν τον τρόπο τον αγώνα των εργαζομένων στην επιχείρηση, του Soste το νερό και των επιτροπών κατοίκων. Όλο το προηγούμενο διάστημα συνεχείς ήταν οι πιέσεις προς την διοίκηση της ΕΥΑΘ προκειμένου να υπάρξουν κινήσεις ώστε να μην γίνονται διακοπές νερού σε φτωχούς πολίτες με αδυναμία πληρωμής.

Συγκεκριμένα, μετά από πιέσεις των εκπροσώπων του Σωματείου στο ΔΣ της ΕΥΑΘ  και το πρόσφατο έγγραφο του Σωματείου με το οποίο ζητούσε την αναστολή διακοπής υδροδότησης, η διοίκηση της εταιρείας μόλις τη Πέμπτη, αποφάσισε αφενός την δωρεάν παροχή νερού μέχρι τα 30 κυβικά μέτρα το τετράμηνο σε οικονομικά ευπαθείς ομάδες και αφετέρου να προσδιορίζεται το πάγιο στα 10 ευρώ ανά τετράμηνο.

Η απόφαση της ΕΥΑΘ

Διευκολύνσεις για περαιτέρω ανακούφιση των ευπαθών ομάδων καταναλωτών με εφαρμογή νέας πολιτικής στο κοινωνικό τιμολόγιο της εταιρείας, που ισχύει ήδη από τις αρχές του 2014, αποφάσισε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΥΑΘ Α.Ε.

Στο νέο κοινωνικό τιμολόγιο, που θα έχει ισχύ μέχρι το τέλος του 2015, εντάσσονται και οι μέχρι σήμερα δηλωθέντες ως δικαιούχοι κοινωνικού τιμολογίου. Όσοι έχουν κατανάλωση μεγαλύτερη των 81 κ.μ. θα ενημερωθούν τηλεφωνικά και με επιστολή για τη νέα πολιτική της εταιρείας. Στο κοινωνικό τιμολόγιο της ΕΥΑΘ, που παρέχει έκπτωση 50% σε ευπαθείς κοινωνικά ομάδες, έχουν ενταχθεί από τις αρχές του 2014 4.000 καταναλωτές. Σε αυτό υπάγονται άτομα χαμηλού εισοδήματος, με συνολικό φορολογητέο εισόδημα μικρότερο ή ίσο των 8.000 € ετησίως προσαυξανόμενο κατά 3.000 € για καθένα από τα προστατευόμενα τέκνα. Οι ενδιαφερόμενοι (ή οι εξουσιοδοτημένοι εκπρόσωποί τους) μπορούν να υποβάλουν σχετικό αίτημα με τα απαραίτητα δικαιολογητικά (εκκαθαριστικό και Ε9 της εφορίας), εφόσον είναι υπόχρεοι του λογαριασμού ύδρευσης.

1.  Οι έχοντες τις προϋποθέσεις ένταξης στο κοινωνικό τιμολόγιο θα γίνονται υπόχρεοι χωρίς να πληρώνουν εγγυήσεις (ύψους 56-100 ευρώ).

2. Για κατανάλωση από 0 – 30 m3 νερού ανά τετράμηνο η παροχή νερού θα είναι δωρεάν. Θα πληρώνεται, δηλαδή, μόνο το πάγιο των 10 €.

3. Για κατανάλωση από 31 – 80 m3 νερού ανά τετράμηνο θα παρέχεται η έκπτωση του 50% .

4. Για κατανάλωση πλέον των 81 m3 νερού ανά τετράμηνο δε θα παρέχεται καμία έκπτωση.

Νίκη του σωματείου και του κινήματος

Το σωματείο των εργαζομένων σε ανακοίνωσή του χαρακτηρίζει την εν λόγω εξέλιξη μια “ιστορική νίκη του κινήματος για μια ΕΥΑΘ Δημόσια και με κοινωνική ευαισθησία”. Όπως προσθέτει, η παραπάνω απόφαση “αποδεικνύει πόσο κοινωνικά ευαίσθητη μπορεί να γίνει μια ΔΕΚΟ υπό δημόσιο έλεγχο, αντίθετα με τους ιδιώτες που έχουν το κέρδος υπεράνω όλων”.  «Όλοι μαζί μπορούμε να οδηγήσουμε την ΕΥΑΘ σε ένα ακόμη πιο κοινωνικό και προσιτό σημείο για όλους του Θεσσαλονικείς», προσθέτει το σωματείο των εργαζομένων, το οποίο τονίζει πως δε θα μπορούσε να παραμείνει αδιάφορο σε ένα τόσο μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα και να μη κάνει τα πάντα ώστε στηριχθούν οι οικονομικά αδύναμοι συμπολίτες μας.

Στο έγγραφο του προς την διοίκηση της ΕΥΑΘ, το Σωματείο των εργαζομένων, αντιλαμβανόμενο την άσχημη οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει πολλοί συμπολίτες μας, ζήτησε από τη διοίκηση της ΕΥΑΘ να αποφασίσει την αναστολή εξαγωγής υδρομέτρων από οικονομικά αδύναμους χρήστες.

Όπως επισημαίνει το Σωματείο των εργαζομένων, αν και εταιρία έχει δημιουργήσει το κοινωνικό τιμολόγιο με μεγάλη αποδοχή από τους καταναλωτές, η εμπειρία έχει δείξει πως υπάρχουν ειδικές περιπτώσεις που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν ούτε σ’ αυτό. Είναι άλλωστε γνωστές και στη διοίκηση της ΕΥΑΘ περιπτώσεις όπου με τη διαδικασία του κατεπείγοντως, οι εργαζόμενοι αναζήτησαν λύσεις να συνεχιστεί η υδροδότηση σε οικογένειες στις οποίες είχε γίνει διακοπή. Μάλιστα, το Σωματείο των εργαζομένων χαρακτηρίζει «απαράδεκτο» το γεγονός ότι δεν υπάρχουν κλειδιά για τους διακόπτες  των υδρόμετρων στα συνεργεία της ΕΥΑΘ παρά μόνο στον εργολάβο. «Κάποιοι έχουν παραδώσει τα κλειδιά της ΕΥΑΘ στους εργολάβους κυριολεκτικά και μεταφορικά». Το συγκεκριμένο θέμα, έχει τεθεί και από τους εκπροσώπους των εργαζομένων στο ΔΣ της ΕΥΑΘ.

Προς επίρρωση του αιτήματός του προς την ΕΥΑΘ για αναστολή των διακοπών υδροδότησης το Σωματείο των εργαζομένων αναφέρει την πρόσφατη αντίστοιχη απόφαση της ΕΥΔΑΠ.

«Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό, ανθρώπινο δικαίωμα σύμφωνα με το ψήφισμα 64/292 του ΟΗΕ, κανείς δεν μπορεί να παίξει με την υγεία των συμπολιτών μας», υπογραμμίζουν στο έγγραφο οι εργαζόμενοι.

Τέλος, να σημειωθεί πως η απόφαση της διοίκησης της ΕΥΑΘ να παρέχονται σε οικονομικά αδύναμους χρήστες δωρεάν κυβικά μέτρα είναι μία θεσμοθετημένη κοινωνική τακτική στο Δικελί της Τουρκίας με πρωτοβουλία του δημάρχου (10 κυβικά μέτρα ανά μήνα). Μάλιστα την εν λόγω περίπτωση είχε θέσει στην διοίκηση της ΕΥΑΘ το Soste το νερό.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alterthess.gr/

Τραγικές συνθήκες στα κρατητήρια της Π. Ράλλη

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Τραγικές συνθήκες στα κρατητήρια της Π. Ράλλη
Mar 102015
 

Η κατάσταση που επικρατεί στα κρατητήρια μεταναστών κρατουμένων στην Πέτρου Ράλλη, για πολλοστή φορά καταγγέλλουν τις αρμόδιες αρχές, τόσο τις Ελληνικές όσο και τις Ευρωπαικές, για παραβάσεις καθήκοντος και αμέλεια που στοιχειοθετούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Αναλυτικά, ακολουθεί η έκθεση από την πρόσφατη διερευνητική επίσκεψη ομάδας γιατρών.

Έκθεση εργασιών και ιατρικής εξέτασης μεταναστών κρατουμένων σε Πέτρου Ράλλη

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

Η 1η διερευνητική επίσκεψη πραγματοποιήθηκε την  Παρασκευή 27/2/15

Η 2η επίσκεψη έγινε με σκοπό την έναρξη ιατρικής εξέτασης των μεταναστών ενόψει της σταδιακής αποφυλάκισης τους και στη βάση των όσων στοιχείων έχουν καταγραφεί για τα σοβαρά προβλήματα υγείας που έχουν οι άνθρωποι, ως αποτέλεσμα της πολύμηνης κράτησης τους σε απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης (οι οποίες επιβεβαιώθηκαν ήδη από την πρώτη επίσκεψη).

Στην επίσκεψη συμμετείχαν οι εξής:

-Μερόπη Μανταίου, πνευμονολόγος, νοσοκομείο Σωτηρία, εθελόντρια στο Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Αθήνας

-Ευγενία Τσιτσιλιάνου, πνευμονολόγος, ΠΕΔΥ Πειραιά, εθελόντρια στο Αλληλέγγυο Ιατρείο Πειραιά

-Όλια Κεσίδου, ΩΡΛ, εθελόντρια στο Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Περιστερίου

-Αποστόλης Γιανόπουλος, παθολόγος, εθελοντής στο Κοινωνικό Ιατρείο Περιστερίου

-Σταύρος Ηλίας, ψυχίατρος, εθελοντής στο Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Αθήνας

-Έλενα Χατζημιχάλη, γραμματειακή στήριξη, «Αλληλεγγύη για Όλους»

-…… παρασιτολόγος,

Η ιατρική εξέταση διήρκησε από τις 10:00-16:00 και διενεργήθηκε σε δύο χώρους που χρησιμοποιούνταν ως ιατρεία στο κτήριο, στο ένα εξέτασε ο ψυχίατρος και στο άλλο οι άλλες ειδικότητες.

Εξετάστηκαν συνολικά από την ιατρική ομάδα (εκτός ψυχιάτρου, έκθεση του οποίου επισυνάπτεται) 29 κρατούμενοι. Αναλυτικά πρωτόκολλα ασθενών επισυνάπτονται παρακάτω.  Από αυτούς οι 15 ήταν σε λίστα ώστε να αφεθούν ελεύθεροι σήμερα, Δευτέρα 2/3/15,  ένας (1) στη λίστα της Τρίτης, και οι υπόλοιποι έκτακτα περιστατικά επειδή δήλωσαν κάποιο πρόβλημα υγείας ή ότι δεν αισθάνονταν καλά.

Γενικές παρατηρήσεις:

  1. Δεν υπάρχουν μόνιμοι γιατροί, οι κρατούμενοι μεταφέρονται σε νοσοκομείο, γίνεται εξέταση ή νοσηλεία και επιστρέφουν πολλές φορές με φαρμακευτική αγωγή που δεν λαμβάνουν είτε με ευθύνη δική τους γιατί είναι δύσπιστοι ή με ευθύνη του διευθυντή και των υπαλλήλων γιατί είτε δεν υπάρχουν τα φάρμακα είτε δεν υπάρχουν σαφείς οδηγίες και μπερδεύονται. Επίσης δεν υπάρχει συστηματική παρακολούθηση κάποιων περιστατικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα κρατούμενος με διαβήτη που δεν λαμβάνει σωστά την αγωγή του και χειρουργημένος στο πόδι με οίδημα. Τραγικές οι περιπτώσεις των 3 οροθετικών που δεν έχουν παρακολούθηση αλλά ούτε τους χορηγούνται αντιρετροικά φάρμακα.
  2. Στα κελιά βρίσκονται πολλοί περισσότεροι από όσο πρέπει, γεγονός που ευνοεί τη μετάδοση λοιμώξεων. Επίσης τόσο από τον ιατρικό έλεγχο όσο και από αυτοψία στους χώρους επιβεβαιώθηκε ότι στα κελιά υπάρχουν κοριοί και κατσαρίδες. Μας ενημέρωσαν ότι γίνεται δύο φορές το μήνα απεντόμωση, κάτι που δεν έχει από ότι φαίνεται αποτέλεσμα.
  3. Υπάρχουν κάποιοι απεργοί πείνας, 5 ημερών περίπου, με αίτημα την απελευθέρωσή τους. Μας έφεραν χαρακτηριστικά το φαγητό έξω από την πόρτα του ιατρείου.
  4. Η σίτιση περιλαμβάνει κυρίως όσπρια, ζυμαρικά, ρύζι, κοτόπουλο και ψάρι, καθόλου σαλάτες και φρούτα (μόνο 1 πορτοκάλι), γεγονός που δημιουργεί στους περισσότερους κρατούμενους δυσκοιλιότητα και πόνο στο στομάχι και στο έντερο.
  5. Πολλοί κρατούμενοι μετακινούνται από τα κρατητήρια των Α.Τ. προς το Αλλοδαπών και την Αμυδγαλέζα ή από άλλα και προς άλλα κέντρα κράτησης και η μετακίνηση δεν βοηθά το συντονισμό. Κάποιοι από τους ανθρώπους που εξετάστηκαν ο φάκελος τους βρίσκεται αλλού.
  6. Στο χώρο υπάρχουν διερμηνείς, διαπιστευμένοι από το υπουργείο Δικαιοσύνης, μπορούν να αξιοποιηθούν κατόπιν συνεννόησης.

ΑΝΑΓΚΕΣ

  1. Ως Κοινωνικά Ιατρεία Φαρμακεία Αλληλεγγύης θα προσπαθήσουμε να παρακολουθήσουμε και να στηρίξουμε τη διαδικασία της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των μεταναστών κρατουμένων και σε συνεργασία με τα αρμόδια υπουργεία και φορείς. Για να γίνει αυτό είναι απαραίτητος ο συντονισμός.
  2. Δεδομένου ότι οι κρατούμενοι θα αφήνονται ελεύθεροι το επόμενο διάστημα, είναι σημαντικό να ξέρουν και οι ίδιοι αν έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας και που μπορούν να απευθυνθούν. Για το λόγο αυτό χρειάζεται να έχουν στα χέρια τους μια λίστα με νοσοκομεία αλλά και μια λίστα των κοινωνικών ιατρείων στα οποία μπορούν να απευθύνονται, μεταφρασμένη σε διάφορες γλώσσες. Μπορούμε να διαθέσουμε στα αρμόδια υπουργεία τη λίστα στα ελληνικά με τα ΚΙΦΑ στην Αττική ή πανελλαδικά.
  3. Πολύ σημαντικότερο όμως είναι αν οι άνθρωποι αυτοί έχουν σοβαρό, κατά περιπτώσεις και μη διαγνωσμένο, πρόβλημα υγείας, για το οποίο πρέπει να λάβουν άμεσα αγωγή.
  4. Προτείνεται άμεσα τεστ φυματίνης (μαντού) σε όλους και παρακολούθηση των αποτελεσμάτων. Αυτά πρέπει να διατεθούν άμεσα από το υπουργείο υγείας και το ΚΕΕΛΠΝΟ. Το τεστ μπορεί να γίνει και από εθελοντές ή με ευθύνη των άνω φορέων. Για τη μεταφορά, νοσηλεία και θεραπεία πιθανών ασθενών χρειάζεται νοσοκομείο για να μεταφέρονται. Επίσης θα χρειαστεί νοσοκομείο ή εργαστήρια ΠΕΔΥ για ακτινογραφίες θώρακος. Να μας τα ορίσει το υπουργείο υγείας.
  5. Άμεση αντιμετώπιση και νοσηλεία των οροθετικών ασθενών. Για τον ένα ζητήθηκε με παραπομπή από την ιατρική ομάδα προς τον αξιωματικό υπηρεσίας μεταφορά του σε νοσοκομείο.
  6. Μεγάλη έλλειψη σε φάρμακα, τα οποία όσα δεν καλυφτούν από τα κοινωνικά ιατρεία φαρμακεία θα ζητηθούν άμεσα από το υπουργείο. Αυτά είναι:

-Εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά (Aerolin κλπ)

-Φάρμακα γαστροπροστασίας

-Φάρμακα για ψώρα και τσιμπήματα

-Αναλγητικά

-Αντιφλεγμονώδη

-Φάρμακα για δυσκοιλιότητα

-Αντιβιωτικά

-Χειρουργικό υλικό

-Γάζες-αντισηπτικά-Betadine-ελαστικοί Επίδεσμοι

-Γάντια μιας χρήσης

-Γλωσσοπίεστρα

-Μάσκες προσώπου

-Ψυχιατρικά

  1. Οι ειδικότητες γιατρών που άμεσα χρειάζονται είναι πνευμονολόγοι, παθολόγοι, γενικοί γιατροί, δερματολόγοι, ψυχίατροι. Εφόσον προκύψουν περιστατικά θα χρειαστούμε χειρούργο, ορθοπεδικό, ενδοκρινολόγο κλπ.
  2. Υπάρχουν στην Αλληλεγγύη για Όλους διαθέσιμα άμεσα ρούχα (αντρικά παντελόνια, πουκάμισα, μπλούζες, κάποια μπουφάν) ώστε να διατεθούν με όποιο τρόπο νομίζετε ότι είναι καλύτερος, είτε να δίνονται σε όσους ελευθερώνονται είτε να δίνονται μέσα μετά την απόσυρση αυτών που χρησιμοποιούν. Σημαντικό είναι εφόσον υπάρχουν στο χώρο κοριοί να μην ανακατευτούν.
  3. Στη διάθεση της ομάδας συντονισμού και γιατρών θα δοθούν τα πρωτόκολλα από την εξέταση των ασθενών

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.nostimonimar.gr/

Επίθεση Δήμου Αριστοτέλη στην «Ελληνικός Χρυσός»

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Επίθεση Δήμου Αριστοτέλη στην «Ελληνικός Χρυσός»
Mar 092015
 

Με μία αιφνιδιαστική ανακοίνωση – έκπληξη, με αφορμή την ανάκληση της άδειας για το εργοστάσιο εμπλουτισμού στις Σκουριές και τις κινητοποιήσεις των μεταλλωρύχων, η δημοτική αρχή επιτίθεται στην εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» για διλήμματα του τύπου «όλα ή τίποτα», τονίζει ότι δε μπορεί να θέτει εκείνη τους όρους και τους κανόνες σε τόπο όπου βρίσκεται φιλοξενούμενη και την κατηγορεί ότι χρησιμοποιεί τους 1900 εργαζόμενους για να εκβιάσει καταστάσεις.

Ο δήμαρχος Γιάννης Μίχος, που μέχρι χθες προσπαθούσε να κρατήσει μετριοπαθή στάση ανάμεσα απέναντι στο κίνημα ενάντια στις εξορύξεις, τους μεταλλωρύχους και την εταιρεία, εξέπληξε χθες με την επιθετική για την Ελντοράντο, ανακοίνωσή του.

«Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι είμαστε αντίθετοι στην επέκταση της μεταλλευτικής δραστηριότητας στις Σκουριές, γιατί μετατρέπει το σύνολο της περιοχής μας σε μία απέραντη μεταλλευτική ζώνη βαριάς βιομηχανικής εκμετάλλευσης, η οποία θα επιφέρει μη αναστρέψιμες βλάβες στα νερά, στα δάση, στον αέρα, στον άνθρωπο αλλά και στην οικονομία της περιοχής. Παράλληλα, αποδεχόμαστε την παραδοσιακά υφιστάμενη μεταλλευτική δραστηριότητα με συνεχείς περιβαλλοντικούς ελέγχους και προτεραιότητα στην αποκατάσταση των πληγέντων περιοχών», ξεκαθαρίζει.

Σύμφωνα με τη διοίκηση του δήμου Αριστοτέλη, τα επιπλέον στοιχεία που χαρακτηρίζουν αυτή τη βασική θέση είναι δύο. Πρώτον, ο σεβασμός στο δικαίωμα της εργασίας, τόσο για τους εργαζόμενους στη μεταλλευτική δραστηριότητα, όσο και για όλους τους εργαζόμενους σε οποιονδήποτε άλλο παραγωγικό κλάδο της οικονομίας, όπως είναι ο τουρισμός ή ο πρωτογενής τομέας. «Με την έννοια αυτή, αντιλαμβανόμαστε πλήρως την ανησυχία των εργαζομένων δημοτών μας για το εργασιακό τους μέλλον και θα καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια, όχι μόνο να μην χαθεί ούτε μια θέση εργασίας, αλλά και για να δημιουργηθούν νέες. Οφείλουμε, όμως να επισημάνουμε το γεγονός ότι οι τελευταίες κινητοποιήσεις έχουν, κατά την άποψή μας, ξεκινήσει από λάθος βάση», επισημαίνει και εξηγεί: «Ενώ δηλαδή, σήμερα είναι γνωστό ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων απασχολείται στις παραδοσιακές δραστηριότητες, αφού η επέκταση της μεταλλευτικής δραστηριότητας στις Σκουριές βρίσκεται στη φάση των αδειοδοτήσεων, τίθεται έντεχνα από την εταιρεία σε αμφισβήτηση η συνέχιση της εργασίας τους, με το σκεπτικό ότι το επιχειρηματικό σχέδιο είναι ενιαίο. Ουσιαστικά, δηλαδή, η μεταλλευτική επιχείρηση συνδέει την υφιστάμενη μεταλλευτική δραστηριότητα με τα μελλοντικά της σχέδια αφήνοντας να εννοηθεί ότι η επένδυση στις Σκουριές επηρεάζει και την παρουσία της εταιρίας στο Στρατώνι, τις Μαύρες Πέτρες και στην Ολυμπιάδα και τελικά μέσα σε μια επιχειρούμενη ασάφεια για το μέλλον των υφιστάμενων εργαζομένων προβάλλεται το εκβιαστικό δίλημμα “όλα ή τίποτα”».

«Τέτοιου είδους απλουστεύσεις και διλήμματα, ιδιαίτερα όταν εκφράζονται με πλάγιο τρόπο επενδύοντας στην ανασφάλεια του κάθε εργαζόμενου, μας βρίσκουν κατηγορηματικά αντίθετους», λέει. Μάλιστα, ως δημοτική αρχή, τάσσεται με το μέρος όλων των εργαζομένων, αλλά αρνείται να συνεργήσει σε μια προσπάθεια παραπλάνησης της κοινής γνώμης, ότι με την ανάκληση θεώρησης της αρχιτεκτονικής και μηχανολογικής μελέτης του εργοστασίου στις Σκουριές, οι περίπου 1900 εργαζόμενοι, κατά δήλωση της εταιρείας, μένουν άνεργοι.

«Για το αν θα μείνουν άνεργοι ή όχι δεν θα ευθύνεται η ανάκληση του φακέλου των μελετών για τις Σκουριές, αλλά η εμμονή της εταιρίας να θέτει διλήμματα που μοναδικό στόχο έχουν την ευόδωση του συνόλου των επιχειρηματικών τους σχεδίων. Αρνούμαστε λοιπόν, ένα παιχνίδι με “όρους” και “κανόνες” που η ίδια η εταιρία θέτει και καλούμε όλους τους εργαζόμενους να εναντιωθούν σε μια τέτοια λογική, η οποία σήμερα αναφέρεται στην “επένδυση” στις Σκουριές, αύριο θα μιλάει για άλλες περιοχές στο ενιαίο επιχειρηματικό σχέδιο και τελικά θα έχει δέσμιους τους εργαζομένους και την κοινωνία μέχρι την πλήρη μετατροπή του συνόλου της περιοχής μας σε μια απέραντη ζώνη βαριάς βιομηχανικής εκμετάλλευσης», ξεκαθαρίζει.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο δήμος Αριστοτέλη ζητά άμεσα από την εταιρεία να ξεκαθαρίσει τη θέση της σε σχέση με την υφιστάμενη μεταλλευτική δραστηριότητα και τους εργαζόμενους σε αυτή. Επιπλέον, για να μην δημιουργούνται εντυπώσεις με γενικά νούμερα εργαζομένων, την καλεί να δημοσιεύσει τα στοιχεία για τον ακριβή αριθμό των σημερινών εργαζομένων ασφαλιζόμενων στο ΙΚΑ στην ίδια ή σε υπεργολάβους, όπως επίσης και για τον ακριβή αριθμό εργαζομένων που είναι δημότες του δήμου Αριστοτέλη.

Επίσης, η δημοτική αρχή δηλώνει την προσήλωσή της στην ενότητα όλων των δημοτών, υπογραμμίζοντας ότι το μυστικό της ενότητας δεν είναι το να έχουν όλοι την ίδια άποψη. Αντίθετα, όπως λέει, το μυστικό είναι να υπάρχει σταθερή βούληση για την επίλυση του κρίσιμου αυτού ζητήματος μέσα από θεσμικές παρεμβάσεις, από τις δομές μίας συντεταγμένης πολιτείας και τη δικαστική εξουσία και επιπλέον με διάλογο μεταξύ μας μακριά από αντιπαραθέσεις, όξυνση και περαιτέρω διχασμό της κοινωνίας.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.efsyn.gr/

Tελευταίος σταθμός: Ειδομένη

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Tελευταίος σταθμός: Ειδομένη
Mar 082015
 

 Εικόνες-βίντεο: Βασίλης Τσαρτσάνης, Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Είκοσι μόλις μέτρα από τα σύνορα, λίγο πέρα από την όχθη του ποταμού Αξιού, οικογένειες προσφύγων από το Αφγανιστάν, με μωρά, μικρά παιδιά και εγκύους, νέοι από τη Συρία και άλλους πολύπαθους τόπους, έχουν στήσει αυτοσχέδια καταλύματα με καλάμια, μισοκατεστραμμένες σκηνές, υπνόσακους και νάιλον, και φυτοζωούν -μέσα σε συνθήκες ψύχους και υψηλότατης υγρασίας- επιχειρώντας κάθε τόσο να περάσουν στην Ευρώπη. Δύσκολα τα καταφέρνουν, καθώς η αστυνομία της γειτονικής χώρας, όπως και η δική μας σε άλλα σύνορα, τους στέλνει πίσω, συχνά με βάναυσο και απάνθρωπο τρόπο. Νεαροί πρόσφυγες από τη Συρία φτάνουν με τα πόδια στα σύνορα έχοντας περπατήσει ώρες και κρύβονται στις καλαμιές από φόβο μη συλληφθούν. Οι συνθήκες στο κρατητήριο του Α.Τ. Ειδομένης, είναι άθλιες αφού σε δύο υγρά δωμάτια στοιβάζονται, χωρίς καν προαυλισμό, για βδομάδες και μήνες 10, 20 ή και παραπάνω άτομα, ανάμεσά τους -παρανόμως- και ανήλικοι. Δεν υπάρχει καμιά κρατική πρόνοια για τον καταυλισμό αυτών των ανθρώπων.

Ντόπιοι κατοίκοι, αυθόρμητα και ανθρώπινα στέκονται στο πλευρό των προσφύγων και μιλούν με αλληλεγγύη για τους ανθρώπους αυτούς και ζητούν να δοθεί η δυνατότητα σε αυτούς τους ανθρώπους να φύγουν από τη χώρα για τον προορισμό που θέλουν χωρίς να παρεμποδιστούν από κανέναν!

Ο τελευταίος σταθμός της Ειδομένης.

Μερικές σκέψεις με αφορμή το ποίημα του Γιώργου Σεφέρη «Τελευταίος Σταθμός» των Ευδοξία Κουτρουμπάκη και Βασίλη Τσαρτσάνη, κατοίκων της περιοχής

Εδώ και τρεις μήνες, «σκιές» μέσα στη σιωπή της νύχτας… κινούνται στις γραμμές του τρένου μεταξύ Πολυκάστρου- Ειδομένης.
Σύροι κατά πλειονότητα και ορισμένοι Αφγανοί πρόσφυγες, με βρέφη στα χέρια, μικρά παιδιά, έγκυες γυναίκες, υπερήλικες, νέοι.
Ένα σμάρι ανθρώπων αποθεμένο μέσα στις καλαμιές, ανέστιο, πληγωμένο, απροστάτευτο, εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες, με μόνο ένα όνειρο να τους έχει απομείνει. Τον δρόμο για την Ευρώπη…

Έχοντας υποστεί κάθε λογής εξευτελισμό, διαμένουν περιμένοντας την ημέρα της πολυπόθητης φυγής, στις όχθες του Αξιού, ανάμεσα στις καλαμιές στο ύπαιθρο, στο δάσος της συνοριακής γραμμής, δέσμιοι των αγκυλώσεων της διεθνούς πολιτικής που αφορά το θέμα των προσφύγων αλλά και θύματα μιας σκαιώδους κατά περίσταση συμπεριφοράς των ιθυνόντων του κράτους των Σκοπίων.

Εμείς οι κάτοικοι της περιοχής, μάρτυρες ενός ανθρώπινου δράματος, αποφασίσαμε να μην μείνουμε απαθείς στο δράμα των συνανθρώπων μας που πλέον χτύπησε την πόρτα της περιοχής μας.
Κατά την πρώτη μας επίσκεψη στη συνοριακή γραμμή Ελλάδας FYROM οι εικόνες μας στοίχειωσαν.
400 περίπου άνθρωποι, μεταξύ αυτών 25 και πλέον παιδάκια, μόνοι απροστάτευτοι από το κρύο.. Ήδη θρηνούμε δυο νεκρούς. Δυο νεκροί δίπλα μας. Δυο ακόμη νεκροί δίπλα μας.

Κάτοικοι της περιοχής του δήμου Παιονίας, σπάζοντας την απάθεια και παραμερίζοντας την ξενοφοβία τους ‘σε τούτη τη στερνή σκάλα’ αυτών των πληγωμένων ανθρώπων ‘όπου προσμένουν την ώρα της επιστροφής τους να χαράξει’, συντρέχουν παντί σθένει, ξεπληρώνοντας θαρρείς ‘ένα χρέος παλιό’*.

Σχεδόν καθημερινά ετοιμάζουν αποστολές ανθρωπιάς με σκοπό να απαλύνουν τον πόνο των συνανθρώπων μας.
Τα σούπερ μάρκετ της περιοχής, τα εστιατόρια –φαρμακεία-φούρνοι-ταχυφαγεία- και κάθε λογής εμπορικές επιχειρήσεις, συνδράμουν σ αυτό το ανθρωπιστικό θαύμα που πρώτη φορά συμβαίνει στην περιοχή μας.

Πράττουν το αυτονόητο, πράττουν αυτό που ο Πολιτισμός επιτάσσει, πράττουν αυτό που οι ‘ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες’ αγνοούν.
Αναγνωρίζουν τον Άλλο και συμπαρατάσσονται, όχι γιατί επιθυμούν να προσθέσουν μια ακόμη πράξη στη φιλανθρωπική τους ατζεντα, αλλα γιατί κινητοποιήθηκε εντός τους αυτή η υπέρτατη δύναμη.

Η Δύναμη της Αλληλεγγύης.
Αυτήν τη δύναμη της Αλληλεγγύης επικαλούμαστε και απευθυνόμαστε προς όλους.
Για να μη γίνει ‘ένα παρθένο δάσος σκοτωμένων φίλων το μυαλό μας’
Για να μπορέσει η Ελπίδα και κάθε τι που συνιστά την ανθρώπινη ύπαρξη να επικρατήσει.
Για να δοθεί λύση στο παγκόσμιο και φλέγον θέμα των προσφύγων, για να πάψει η αδιαφορία να αποτελεί την προτεραία αξία της καθημερινότητας μας, για να μπορούμε πλέον ‘να λεγόμαστε Ανθρωποι’.

*”Έλληνες πρόσφυγες στο Χαλέπι”

Χρέος προς τη μνήμη των ποντίων και Καππαδοκών παππούδων μας. 17.000 Έλληνες, το καλοκαίρι του 1923 ζήτησαν άσυλο από τους Σύρους.

Ο επικεφαλής των Ελλήνων προσφύγων στο Χαλέπι επικοινώνησε με το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, αναφέροντας πως η κατάσταση είναι “ώς τραγική και αβέβαιη” καθώς “είναι αδύνατο να δεχτεί περισσότερους πρόσφυγες”. Η κατάσταση για τους Έλληνες πρόσφυγες του 1923, μπορεί να περιγραφεί όπως είναι και η κατάσταση με τους Σύριους στην Ελλάδα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως είναι, όπως ακριβώς οι πρόσφυγες από τη Συρια, δεν θέλουν να βρίσκονται στην Ελλάδα, έτσι και οι Έλληνες πρόσφυγες το 1923 δεν ήθελαν να βρίσκονται στην Συρία. Ήθελαν να φτάσουν στην Ελλάδα, σε μια χώρα που ποτέ δεν είχαν δει, αλλά ήλπιζαν ότι τουλάχιστον θα τους γλύτωνε από τον κίνδυνο.

Δυο λέξεις του γιατρού Κ. Χουσεϊν Μπαλτατζή

Έχω πυρετό, νιώθω καταβεβλημένος, προσπαθώ να καταλάβω από που την άρπαξα… Άραγε να ήτανε η προχθεσινή εφημερία ή η χθεσινή ημέρα στην Ειδομένη; Όλοι όσοι εξετάσαμε είχανε παρόμοια συμπτώματα. Αρνούμαι να χορηγήσω στον εαυτό μου οποιαδήποτε αγωγή. Καταβάλλομαι από ένα περίεργο συναίσθημα, από τη μία ηθική ικανοποίηση κι από την άλλη τύψεις. Μισή μέρα άντεξα, δεν άντεξα, δεν ένιωθα τα πόδια μου από το κρύο, ήθελα πώς και πώς να φτάσω σπίτι… Δεν μπορώ όμως να ξεχάσω τα βλέμματα τους. Βήχας, πυρετός, πόδια στα πρόθυρα γάγγραινας, πόνος υπερβολικός.. να εκλιπαρούν στην κυριολεξία για ένα Depon. Ευτυχώς, είχαμε επάρκεια. Στο τέλος της ειδικότητάς μου έχοντας μια σχετική εμπειρία στην διαχείριση κι αναγγελία δυσάρεστων καταστάσεων συνέλαβα τον εαυτό μου ν αποφεύγει τα μικρά παιδιά, τα μωρά… έλεγα στους συναδέλφους: την Κατερίνα, τον Λουάι, τον Στέργιο και τον Αλέξανδρο: «παιδιά μπορείτε να υπολογίσετε σας παρακαλώ τη δοσολογία των αντιβιοτικών ;» Δεν είχα τη δύναμη να τους αντικρύσω. Ο μικρός μου μεταφραστής Σαρτζάν,ακούραστος, δεν άντεξε δάκρυσε, όταν προσπαθούσε να μου πει οτι το μικρό του αδελφάκι, τη νύχτα δεν μπορούσε ν’ ανασάνει, μάλλον κρύωνε είπε.. ήταν η πιο κρύα νύχτα, τις προηγούμενες δεν έκλαιγε, οι γονείς μου δεν ήξεραν τι να κάνουν… Ο ηλικιωμένος κύριος, με πίεση, πρησμένα γόνατα, σάκχαρο, αρρυθμία, υποβασταζόμενος… η έγκυος 7,5 μηνών, ένας νεαρός με έντονο ρίγος, είχε πιεί νερό από τον βούρκο παραδίπλα. Ο Αλή την πρώτη φορά ήταν δύσπιστος, ερειστικός, επιθετικός με άγριες διαθέσεις, δικαιολογημένος ίσως από τον ακατέβατο πυρετό, τον βήχα και τη δύσπνοια. Αυτήν την φορά όμως μας ευχαριστούσε και μας έδινε τις καλύτερες ευχές, βοηθούσε τους ηλικιωμένους κατά την εξέταση και προς το τέλος, χόρευε, τραγουδούσε, τυλιγμένος στην κουβέρτα του έχοντας ξεχάσει παντελώς τη νύχτα που τον περίμενε. Με χαμόγελο ζωηρό μας χαιρετούσε μέχρι να εξαφανιστούμε εντελώς από το οπτικό του πεδίο…

Οι κάτοικοι της περιοχής συνεχώς και με δική τους πρωτοβουλία οργανώνουν συσσίτια για τους πρόσφυγες που περιμένουν εγκαταλειμένοι από όλους να περάσουν τα σύνορα προς την Βόρεια Ευρώπη. Μια αξιέπαινη προσπάθεια που κινείται μόνο από ανθρωπιά και αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο.

Το σημαντικότερο θέμα δεν είναι βέβαια η ανθρωπιστική βοήθεια στους πρόσφυγες. Αυτή με τον ένα ή τον άλλο τρόπο υπάρχει και θα υπάρχει, αλλά δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να λύσει το πρόβλημα των προσφύγων. Μέσα από τις ευρωπαϊκές συνθήκες σαν το Δουβλίνο ΙΙ, οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν μετατρέψει τη χώρα σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων, εγκλωβίζοντας τους πρόσφυγες εδώ και απαγορεύοντάς τους να προχωρήσουν προς τις χώρες όπου θέλουν να ζητήσουν άσυλο. Και όσο μένουν εδώ αντιμετωπίζουν, παράνομες επαναπροωθήσεις και κακομεταχείριση, επ’ αόριστον κράτησή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αποτροπή τους από την υποβολή αιτήματος χορήγησης ασύλου.

Και μια αποστολή βοήθειας που οργανώθηκε από την Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία

Την Κυριακή 18/1 πολυπληθής αντιπροσωπεία της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης και του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης, μαζί με μέλη οργανώσεων από την περιοχή του Κιλκίς και του Πολυκάστρου, επισκέφτηκε τους πρόσφυγες που βρίσκονται στα σύνορα στην περιοχή της Ειδομένης για να τους παράσχει την υλική βοήθεια (τρόφιμα, ρούχα, φάρμακα, είδη ατομικής υγιεινής, παιχνίδια κα.) που είχε συγκεντρωθεί τις προηγούμενες ημέρες, καθώς και ιατρική υποστήριξη και φάρμακα. Το αποτέλεσμα στο δημόσιο κάλεσμα που κινητοποίησε η Αντιρατσιστική για βοήθεια ήταν να συγκεντρωθούν μέσα σε ελάχιστες μέρες τόνοι βοήθειας και να ξεκινήσουν το πρωί της Κυριακή με 20-25 αυτοκίνητα γεμάτα με αλληλέγγυους και πράγματα για τους πρόσφυγες, μετατρέποντας αυτή την επίσκεψη σε μια μαζική αντιρατσιστική κινητοποίηση.

Η ευρωπαϊκή πολιτική φαίνεται να έχει αποτύχει…

Είναι πια επιβεβλημένη η εύρεση άμεσης Ευρωπαϊκής λύσης.
Είναι επιβεβλημένη η επανεξέταση του κανονισμού του Δουβλίνου, που εγκλωβίζει στις ευρωπαϊκές χώρες του νότου πρόσφυγες που δεν επιθυμούν να μείνουν σε αυτές
Να δοθεί παράταση ζωής στους συνανθρώπους μας.
Να υπάρξει μέριμνα για αποφυγή παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον.
Κανένας άνθρωπος να μην αναγκάζεται να ζήσει έτσι.

 

 

Βίντεο με τις καταγγελίες, για κλοπές, ξυλοδαρμούς, εξαφανίσεις, πνιγμούς, ανθρώπων, όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι οι πρόσφυγες on camera από την αστυνομία των γειτόνων μας, Σκόπια. Το υλικό αμοντάριστο.

*Ευχαριστούμε πολύ τους κατοίκους της περιοχής για τη βοήθειά τους σε αυτό το άρθρο. Οι Βασίλης Τσαρτσάνης, Ευδοξία Κουτρουμπάκη, Στέργιος Αρκούδας,
Αθηνά Παρασκευοπούλου, Σουζάνα Μπαινούζη, Χρυσοβαλάντης Ασλανίδης είναι μερικοί από τους ανθρώπους που εδώ και δυόμιση μήνες είναι συνέχεια στην περιοχή της Ειδομένης εκτελώντας μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους συνεχώς αποστολές ανθρωπιάς.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.parallaximag.gr/

“Η αλληλεγγύη κρατάει τη ζωή στο Κομπάνι”

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on “Η αλληλεγγύη κρατάει τη ζωή στο Κομπάνι”
Mar 072015
 
 Δελτίο Τύπου: “Η αλληλεγγύη κρατάει τη ζωή στο Κομπάνι”

Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε η καμπάνια “Η αλληλεγγύη κρατάει τη ζωή στο Κομπάνι”, την οποία διοργάνωσαν ο ρ/σ «Στο Κόκκινο», η «Αλληλεγγύη για Όλους», το ΚΕΘΕΑ, το Συντονιστικό Κοινωνικών Ιατρείων – Φαρμακείων Αλληλεγγύης Αττικής και η ΑΔΕΔΥ, με τη συμμετοχή δήμων, φορέων και ραδιοφωνικών σταθμών όλης της χώρας.

Το φορτίο με τη μεγαλύτερη σε όγκο ανθρωπιστική βοήθεια που συγκεντρώθηκε μέχρι στιγμής γι’ αυτό τον σκοπό απ’ την Ελλάδα, με 13 τόνους τροφίμων μακράς διαρκείας, 124 κούτες φαρμάκων, 1.400 πακέτα με είδη προσωπικής υγιεινής και 1.000 καινούριες κουβέρτες για τους πρόσφυγες, έφτασε στις 26/2 στον ακριβή προορισμό του.

Η πρώτη παράδοση έγινε στο Γκάζαντιεπ (Ερυθρά Ημισέληνος) ενώ ο κύριος όγκος, μεταφέρθηκε και παραδόθηκε στο Σουρούτς.

Η αποστολή ταξίδεψε στις 23/2 μέσω Κωνσταντινούπολης στην πόλη Ούρφα κι επέστρεψε στην Αθήνα στις 27/2 μετά από πενθήμερη παραμονή στη Ν.Α. Τουρκία.

Το τριήμερο 24-26/2 πραγματοποιήθηκε σειρά επαφών με πολιτικούς, τοπικούς και δημοτικούς φορείς, κινήματα και συλλογικότητες, αλλά και συντονιστικά δήμων.

Η αποστολή επισκέφτηκε το Πολιτιστικό Κέντρο “Αμάρα” όπου συνομίλησε με την συνπρόεδρο του νομοθετικού συμβουλίου του Σουρούτς, Φαιζάλ Αμπντί, για διοικητικά θέματα, ενώ ενημερώθηκε απ’ τη δήμαρχο, Ζεϊχάλ Εκμέζ, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες στο πλαίσιο της ανθρωπιστικής κρίσης. Εν συνεχεία, επισκέφτηκε καταυλισμούς προσφύγων και μαρτύρων του πολέμου ενώ περιηγήθηκε σε χωριά που βρίσκονται στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας.

Την Πέμπτη (26/2) μέλη της αποστολής μετέβησαν στο Ντιγιάρμπακιρ όπου συναντήθηκαν στο Πολιτιστικό Κέντρο της πόλης με εκπροσώπους του DOKH (Δημοκρατικό Ελεύθερο Κίνημα Γυναικών) και τη νεολαία του HDP (Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών).

Συζητήσεις πραγματοποιήθηκαν με τη δήμαρχο του Ντιγιάρμπακιρ, Γκιουλτάν Κισανάκ, τοGABB (Συντονιστικό Δήμων της Νοτιοανατολικής Ανατολίας) που είναι υπεύθυνο για το συντονισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους πρόσφυγες, αλλά και με τη γραμματέα του BDP (Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας) στο Ντιγιάρμπακιρ, Ζιουμπεϊντέ Ζουμρούτ.

Ευχαριστούμε για ακόμη μία φορά όσους συμμετείχατε στην εκστρατεία και σας μεταφέρουμε τις πιο θερμές ευχές όλων των παραληπτών της βοήθειας που συγκεντρώθηκε με σκοπό να κρατήσει τη ζωή στο Κομπάνι.

Η αποστολή απαρτιζόταν από τα εξής 23 μέλη: Μυρτώ Μπολώτα, Δικαίος Ψυκάκος, Ηλίας Δασκαλόπουλος, Κατερίνα Βενιώτη, Εμμυ Καρίμαλη, Τζίνα Συρίβλη, Ειρήνη Προμπονά, Θανάσης Τζιούμπας, Ντίνα Δασκαλοπούλου, Πέτρος Κατσάκος, Μιχάλης Καραγιάννης, Γιώργος Δέτσης, Λυδία Κονιόρδου,  Ιμπραήμ Μουσλέμ, Παρασκευάς Ποθητός, Παναγιώτης Χαλδαίος, Χάρις Ματσούκα, Γεωργία Οικονόμου, Κατερίνα Πρίφτη, Αγγελική Φυκούρα, Κατερίνα Παπαγκίκα, Ελένη Χριστούλη, Γεσθημανή Επιθυμιάδου και Γιώργος Καρατσιουμπάνης.

 

1. Το ταξίδι μόλις ξεκινά…

2. Η αποστολή στο Σουρούτς, μαζί με τη δήμαρχο, Ζεϊχάλ Εκμέζ.

3. Σε καταυλισμό στο Σουρούτς, εκεί όπου βρίσκονται χιλιάδες παιδιά προσφύγων.

4. Στον καταυλισμό των μαρτύρων του πολέμου, αυτοί που μένουν πίσω είναι αδύνατον να ξεχάσουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

5. Μαζί με γυναίκες απ’ το Κομπάνι που ζουν πλέον σε χωριά που βρίσκονται απ’ την πλευρά της Τουρκίας.

6. Μέλη της αποστολής μας σε συνάντηση με τις εκπροσώπους του DOKH (Δημοκρατικό Ελεύθερο Κίνημα Γυναικών).

7. Στο δημαρχείο του Ντιγιάρμπακιρ, σε συζήτηση με τη Γκιουλτάν Κισανάκ.

8. Με την τοπική γραμματέα του BDP (Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας) στο Ντιγιάρμπακιρ, Ζιουμπεϊντέ Ζουμρούτ (αριστερά στη φωτό).

9. Μέλη της αποστολής κατά την πρώτη παράδοση της βοήθειας στο Γκάζιαντεπ (η παλέτα νο. 33 με φάρμακα στην Ερυθρά Ημισέληνο).

10. Η επιτυχημένη αποστολή φτάνει στο τέλος της και τα χαμόγελα δίνουν και παίρνουν. Στιγμιότυπο απ’ τη δεύτερη παράδοση μαζί με τη δήμαρχο Σουρούτς, Ζεϊχάλ Εκμέζ.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.solidarity4all.gr/

Εκπρόσωποι των Κοινωνικών Ιατρείων Αττικής και Κορίνθου στον αναπληρωτή Υπουργό Υγείας

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Εκπρόσωποι των Κοινωνικών Ιατρείων Αττικής και Κορίνθου στον αναπληρωτή Υπουργό Υγείας
Mar 062015
 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
«Εκπρόσωποι των Κοινωνικών Ιατρείων Αττικής και Κορίνθου στον αναπληρωτή Υπουργό Υγείας»

Σε καλό κλίμα πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2015 η συνάντηση των εκπροσώπων των Κοινωνικών Ιατρείων Αττικής με τον Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας κ. Ξανθό. Στη συνάντηση από πλευράς Κοινωνικών Ιατρείων κατατέθηκαν προτάσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που συναντούν οι πολίτες –ειδικά οι ανασφάλιστοι, άνεργοι και άποροι – στην ισότιμη πρόσβαση στο δημόσιο αγαθό που λέγεται Υγεία.
Με ιδιαίτερη έμφαση συζητήθηκε η διαγραφή όσων χρεών προς την εφορία αφορούν νοσήλεια ανασφάλιστων ασθενών τα έτη της κρίσης, αίτημα το οποίο θεωρήθηκε απόλυτα λογικό, καθώς και η εφαρμογή προτάσεων των Κοινωνικών Ιατρείων οι οποίες ουσιαστικά εξυπηρετούν τους πολίτες και δεν απαιτούν αυξημένα κόστη, όπως για παράδειγμα η κάλυψη εργαστηριακών ή ιατρικών πράξεων με το υπάρχον ιατρικό προσωπικό και τη χρήση μηχανημάτων που σήμερα βρίσκονται σε αχρηστία. Οι εκπρόσωποι των ΚΙΦ Αττικής επέμειναν στη κατάργηση του ΕΣΑΝ (Εταιρεία Συστήματος Αμοιβών Νοσοκομείων), ενώ διευκρίνησαν ότι όλη η κοινωνία έχει την αίσθηση είναι τα Δημόσια Νοσοκομεία ασφικτυούν και λειτουργούν εδώ και πολύ καιρό οριακά χάρις μόνο στον υπερβάλλοντα ζήλο ιατρών, νοσηλευτών και λοιπού προσωπικού.
Ο αναπληρωτής Υπουργός Υγείας αναγνωρίζοντας το ρόλο που διαδραματίζουν τα Κοινωνικά Ιατρεία όλα αυτά τα χρόνια καθώς και την συσσωρευμένη εμπειρία που διαθέτουν πρότεινε την συμμετοχή εκπροσώπου τους στην ομάδα εργασίας που δημιουργείται στο Υπουργείο Υγείας μαζί με εκπροσώπους των Υπουργείων Οικονομικών, Εργασίας και Μετανάστευσης και σκοπό την επίλυση του προβλήματος της μη καθολικής πρόσβασης των ανασφάλιστων, άνεργων και άπορων πολιτών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Οι εκπρόσωποι των ΚΙΦ Αττικής έκαναν αποδεκτή την πρόταση του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας και επεσήμαναν ότι θα συνεχίσουν το έργο τους για όσο διάστημα χρειασθεί μέχρι την ολοκλήρωση της καθολικής πρόσβασης όλων των πολιτών στο ΕΣΥ, ενώ δεν θα πάψουν να είναι αρωγοί της κοινωνίας και πολεμιστές για τα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών στην Υγεία.
Παραθέτουμε εδώ το κείμενο που παραδώσαμε στον αναπληρωτή Υπουργό Υγείας:
Υπόμνημα
προς τον αναπληρωτή υπουργό υγείας Ανδρέα Ξανθό
από το Συντονιστικό Κοινωνικών Ιατρείων Φαρμακείων Αλληλεγγύης Αττικής
Αθήνα, 26 Φεβρουαρίου 2015
Οι άνθρωποι που ιδρύσαμε, στελεχώσαμε και δυναμώσαμε τα Κοινωνικά Ιατρεία Φαρμακεία Αλληλεγγύης (ΚΙΦΑ) στην Αττική και σε όλη τη χώρα, συναντηθήκαμε πάνω σε κάποιες βασικές αρχές, και κάναμε το όραμά μας πράξη. Παρείχαμε πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που αποκλείονταν ή έχαναν την πρόσβαση τους στο δημόσιο σύστημα υγείας λόγω χρεών ή ανεργίας. Δημιουργήσαμε αμεσοδημοκρατικές αυτόνομες συλλογικότητες, οι οποίες εναντιώθηκαν στην ασκούμενη πολιτική υποβάθμισης του δημόσιου συστήματος υγείας, όχι μόνο στα λόγια, αλλά παρουσιάζοντας έργο. Καταγγείλαμε με έναν ξεκάθαρο αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό λόγο τα κρατικά εγκλήματα, καταδεικνύοντας τους ενόχους. Ουσιαστικά, υπερασπιστήκαμε τον πυρήνα της ιατρικής δεοντολογίας, καλώντας όλους τους υγειονομικούς να μην υπακούσουν στις διοικητικές εντολές αποκλεισμού των ασθενών.
Τα 40 περίπου Κοινωνικά Ιατρεία Φαρμακεία Αλληλεγγύης που λειτουργούμε πανελλαδικά, βρεθήκαμε σε συντονισμό και σε κοινές παρεμβάσεις τόσο στην Αττική όσο και σε πανελλαδικό επίπεδο με στόχο την αλληλοϋποστήριξη μεταξύ μας αλλά και με βασικό σκοπό να ενδυναμώσουμε και να κάνουμε πιο ορατές τις διεκδικήσεις μας. Στην Αθήνα εδώ και ενάμιση χρόνο βρισκόμαστε από κοινού στο Συντονιστικό Κοινωνικών Ιατρείων Φαρμακείων Αλληλεγγύης Αττικής και έχουμε δραστηριοποιηθεί σε μια σειρά από δράσεις σε τοπικό, παναττικό αλλά και διεθνές επίπεδο.
Είναι βέβαιο ότι ο κόσμος των ΚΙΦΑ νιώθει ανακουφισμένος από την πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, μια κυβέρνηση που οδήγησε στο θάνατο πολλούς, αύξησε δραματικά τη νοσηρότητα και διέπραξε οικονομικά εγκλήματα που οδήγησαν στη σπατάλη του δημοσίου χρήματος. Ο αποκλεισμός των ανασφάλιστων από το ΕΣΥ δεν στοίχισε μόνο ζωές, αλλά ενοχοποίησε τους ανθρώπους που πέρα απ’ τη φτώχεια θα έπρεπε ν’ αντέξουν και τη ντροπή την ώρα που τους έδιωχναν από τα νοσοκομεία, επειδή δεν είχαν να πληρώσουν. Μετά από αυτή τη ζοφερή τριετία που τα Κοινωνικά Ιατρεία παρείχαν Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας σε όλους τους ανασφάλιστους (Έλληνες και μετανάστες) χωρίς όρους και προϋποθέσεις, ήρθε η ώρα να δικαιωθεί το κύριο αίτημα μας από το νέο Υπουργείο Υγείας, το οποίο μόλις ανέλαβε, ανακοίνωσε την πρόθεση του να υπάρχει ελεύθερη, δωρεάν και ισότιμη πρόσβαση όλων στο ΕΣΥ.
Η συνολική κατάρρευση του συστήματος υγείας, με την οποία ερχόμαστε όλοι και όλες αντιμέτωποι καθημερινά, μέσα από την εμπειρία μας στα κοινωνικά ιατρεία αλλά και στους χώρους δουλειάς, μας κάνει να αντιλαμβανόμαστε τις δυσκολίες αυτής της προσπάθειας για την επανάκτηση ενός δημόσιου συστήματος Υγείας ανοιχτού σε όλους και όλες.
Ελπίζουμε όμως, και θεωρούμε απαραίτητο, να ληφθούν σταδιακά μια σειρά από μέτρα, όπως:
• Πλήρη πρόσβαση των ανασφάλιστων στο δημόσιο σύστημα υγείας.
• Πλήρη Νοσοκομειακή, Ιατροφαρμακευτική και Οδοντιατρική περίθαλψη των ανασφάλιστων, συνταγογράφηση των αναλώσιμων υλικών και πρόσβαση τους σε παροχές (οπτικά, ορθοπεδικά κλπ)
• Άμεση εξασφάλιση πλήρης, δωρεάν Ιατροφαρμακευτικής, Νοσοκομειακής και Παιδοδοντιατρικής περίθαλψης των παιδιών ανεξάρτητα από την ασφαλιστική ικανότητα των γονέων.
• Διαγραφή όλων των χρεών που έχουν βεβαιωθεί για την νοσηλεία των ανασφάλιστων τα προηγούμενα χρόνια
• Φαρμακευτική περίθαλψη
• Ανάσχεση της πολυφαρμακίας, αντικίνητρα και έλεγχος
• Επαναφορά της συμμετοχής στο κόστος των φαρμάκων στην αρχική τους μορφή
• Εξασφάλιση της φαρμακευτικής περίθαλψης στους χρόνια πάσχοντές και στους κατόχους βιβλιαρίου της Πρόνοιας με μηδενική συμμετοχή μέσω των φαρμακείων και όχι μόνο μέσω των νοσοκομείων στα οποία τα φάρμακα αρκετά συχνά δεν υπάρχουν
• Μετανάστες
• Πρόβλεψη για δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και εξετάσεις εντός των νοσοκομείων για τους συνανθρώπους μας χωρίς ΑΜΚΑ και νομιμοποιητικά έγγραφα
• Υγειονομικός έλεγχος στα Κέντρων Κράτησης Μεταναστών μέχρι την άμεση κατάργηση τους
• Ψυχική υγεία
• Δημιουργία Ψυχιατρικών και Παιδοψυχιατρικών μονάδων με γεωγραφική και πληθυσμιακή κατανομή
• Δημόσια και δωρεάν παροχή υπηρεσιών Ψυχικής υγείας και Απεξάρτησης
• Τιμωρία των ενόχων
• Να γίνει έλεγχος και να τιμωρηθούν αυτοί που ευθύνονται για την νοσηρή κατάσταση του δημοσίου συστήματος υγείας
• Χρήση στοιχείων και από τα ΚΙΦΑ για την ανάδειξη του μεγέθους του εγκλήματος
Συνεργασία των ΚΙΦΑ και του Υπουργείου Υγείας
Δεδομένου ότι έχουμε έναν κοινό σκοπό που είναι να υπάρχει σύστημα υγείας που να προσφέρει δωρεάν και πλήρη κάλυψη σε όλους θεωρούμε ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να συνεργαστούμε με το Υπουργείο Υγείας στα πιο πάνω θέματα και για αυτό προτείνουμε
• Συμμετοχή του εκπροσώπου των ΚΙΦΑ σε επιτροπές με θέματα δημόσιας υγείας
• Έλεγχος και καταγραφή των προβλημάτων του δημόσιου συστήματος υγείας από τα ΚΙΦΑ
• Δημιουργία από το Υπουργείο ομάδας υποδοχής αιτημάτων από τα ΚΙΦΑ με συμμετοχή και των εθελοντών από τα ΚΙΦΑ
Εμείς από την πλευρά μας θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε την κοινωνία όσο εκείνη μας χρειάζεται, όπως και να συμβαδίζουμε με το νοσοκομειακό κίνημα στον αγώνα για ένα σύστημα υγείας πραγματικά δημόσιο, πραγματικά καθολικό και με ποιοτικές παρεχόμενες φροντίδες.
Με εκτίμηση,
Συντονιστικό ΚΙΦΑ Αττικής
ΚΑΙ Κορίνθου

Ιταλία: Άλλοι δέκα νεκροί μετανάστες

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Ιταλία: Άλλοι δέκα νεκροί μετανάστες
Mar 052015
 

Δέκα μετανάστες, οι οποίοι προσπαθούσαν να φθάσουν στην Ιταλία, έχασαν τη ζωή τους όταν το σκάφος τους ανατράπηκε στη νότια Μεσόγειο, μετέδωσε σήμερα το ιταλικό τηλεοπτικό δίκτυο Sky TG 24.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ένα σκάφος της ιταλικής ακτοφυλακής μεταφέρει τις σορούς στο λιμάνι Αουγκούστα της Σικελίας μαζί με περίπου 500 μετανάστες που διασώθηκαν. Δεν είναι σαφές πότε συνέβη το δυστύχημα.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, άλλοι 200 μετανάστες διασώθηκαν και μεταφέρονται με δεξαμενόπλοιο σε άλλο λιμάνι της Σικελίας. Τον περασμένο μήνα, περισσότεροι από 300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα σε μία εβδομάδα προσπαθώντας να διασχίσουν τη θάλασσα από την Αφρική στην Ιταλία. Τα περισσότερα από τα σκάφη που μεταφέρουν τους μετανάστες αποπλέουν από τη Λιβύη.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://ekdohi.gr/

Παιδιά του κατώτατου Θεού

 Απόψεις  Comments Off on Παιδιά του κατώτατου Θεού
Mar 042015
 

Κάπου ανάμεσα στις ειδήσεις για την πορεία της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές εδώ και λίγες μέρες η ελληνική κοινωνία έγινε κοινωνός ενός φαινομενικά μικρότερου, παράλληλου δράματος που εκτυλίσσεται λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας: τη φρίκη του στρατοπέδου των μεταναστών στην Αμυγδαλέζα. Ανάμεσα στα άλλα, ιδιαίτερη εντύπωση έχει κάνει το γεγονός ότι απροσδιόριστος αριθμός ανηλίκων κρατείται εκεί επί μήνες σε άθλιες συνθήκες. Ρακένδυτα, με πρόχειρα επιδιορθωμένες σαγιονάρες στα πόδια και μακό μέσα στην καρδιά του χειμώνα, δίχως θέρμανση και καθαριότητα, παιδιά που ξεκίνησαν το ταξίδι τους από χώρες με εμφύλιο και γενοκτονίες προς τον «Παράδεισο» της Ευρώπης βρέθηκαν πίσω από συρματοπλέγματα σε άθλια μισοκατεστραμμένα κοντέινερ να τρέφονται επί μήνες καθημερινά μόνο με λιγοστό ρύζι ή μισή μερίδα πατάτες χωρίς ιατρική φροντίδα, χωρίς πρόσβαση σε εκπαιδευτικές ή άλλες υπηρεσίες που όλες οι διεθνείς συμβάσεις για τα δικαιώματα του παιδιού θεωρούν απαραίτητες για όλους τους ανηλίκους ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, θρησκείας ή εθνικότητας.

Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους:

Στα κέντρα κράτησης ανά την Ελλάδα παραμένουν σήμερα σε συνθήκες στρατοπέδου συγκέντρωσης περίπου 200 ανήλικοι: οι κρατικές υπηρεσίες δεν μπορούν καν να ορίσουν με βεβαιότητα τον ακριβή αριθμό, καθώς η διαπίστωση της ανηλικιότητας ενός μετανάστη σπανίως ακολουθεί προτυποποιημένες διαδικασίες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν ανήλικοι (πέραν των 200 «αναγνωρισμένων») που κρατούνται μαζί με τους ενήλικες (ή και το αντίθετο).

Ετησίως η χώρα μας υποδέχεται περί τους 4.000 ασυνόδευτους ανηλίκους και παιδιά θύματα trafficking. Για τους ανηλίκους αυτούς έχουν προβλεφθεί γύρω στις 320 κλίνες σε ξενώνες ανοιχτού τύπου, προς τους οποίους προωθούνται, δεδομένου όμως του μεγάλου αριθμού των παιδιών αυτών αρκετά «ξεμένουν» επί μήνες σε κέντρα κράτησης όπως η Αμυγδαλέζα και άλλα. Το γεγονός ότι με μόλις 320 κλίνες που εξυπηρετούν 4.000 ανήλικους «ξεμένουν» εντέλει καμιά διακοσαριά ανήλικοι και όχι παραπάνω εξηγείται μόνο από το ότι, μετά την τοποθέτησή τους στους ξενώνες, τα παιδιά αυτά διαφεύγουν σε διάστημα από λίγες ώρες έως λίγες εβδομάδες, προκειμένου να βρουν διακινητή και να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη.

Ωστόσο ακόμα και οι 320 αυτές κλίνες είναι αμφίβολο πόσο μπορούν να διατηρηθούν, καθώς λειτουργούν (από ΜΚΟ με ανάθεση από την κυβέρνηση) με χρήματα ευρωπαϊκών προγραμμάτων, τα οποία ως γνωστόν είναι πεπερασμένης χρονικής διάρκειας και λήγουν οσονούπω. Η δε ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στους ξενώνες διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση ανάλογα με τον… «πατριωτισμό των Ελλήνων», καθώς δεν υπάρχει κανένας επί της ουσίας έλεγχος ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας στα παιδιά αυτά. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα οι συνθήκες διαβίωσης είναι απλώς κατά τι καλύτερες από τα κέντρα κράτησης-στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλοδαπών. Και σε κάθε περίπτωση, αυτό που τελικά τους προσφέρεται είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων μια απλή στάση στο ταξίδι τους σε συνθήκες ιδρυματικής φιλοξενίας.

Το όλο «σύστημα» αυτό κοστίζει ετησίως πάνω από 4,5 εκατ. ευρώ στο Δημόσιο. Ένα σύστημα που διακηρυκτικά τουλάχιστον έχει στόχο είτε την επαναφορά των ανηλίκων αυτών στις βιολογικές τους οικογένειες είτε την ανατροφή τους έως την ενηλικίωσή τους και το οποίο με βάση τα επίσημα στοιχεία πετυχαίνει το σκοπό του σε λιγότερες του 2% περιπτώσεις… Και μόνο αυτή η τραγική αναποτελεσματικότητα θα έπρεπε και τεχνοκρατικά να έχει θορυβήσει τους ιθύνοντες.

Όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, από το «σύστημα» αυτό δεν λείπει και ο παραλογισμός: λόγου χάρη, για να μετακινηθούν οι ασυνόδευτοι ανήλικοι από κάποιο σημείο των συνόρων όπου εντοπίζονται σε κάποιον ξενώνα απαιτείται αστυνομική συνοδεία «ένας προς ένα» (ένας αστυνομικός ανά ανήλικο) προκειμένου οι συνοδευόμενοι να παραδοθούν στους ανοιχτούς ξενώνες από τους οποίους πρόκειται να «την κοπανήσουν», στατιστικά μέσα σε λίγες ημέρες…

Ούτε και λείπει η υποκρισία των διεθνών και εγχώριων θεσμών. Για παράδειγμα, όλοι οι σχετικοί με το θέμα γνωρίζουν πως οι ασυνόδευτοι ανήλικοι ανήκουν σχηματικά σε τρεις κατηγορίες: εκείνους που έχασαν τους γονείς/φροντιστές τους στο ταξίδι (σαφώς η μικρότερη κατηγορία), τα θύματα λαθραίας διακίνησης παιδιών (smuggling) και τα θύματα εμπορίας ανηλίκων (trafficking). Και όλοι ξέρουν ότι ασυνόδευτος ανήλικος που δεν είναι ήδη θύμα smuggling ή trafficking είναι σίγουρα δυνητικό θύμα εντός λίγων ημερών. Επιπροσθέτως όλοι γνωρίζουν ότι τα όρια μεταξύ smuggling και trafficking (τα οποία έχουν διαφορετική νομική υπόσταση και επιφέρουν διακριτή μεταχείριση στα εκάστοτε θύματα) στην πράξη είναι αρκετά ασαφή. Η λαθρεμπορία ανθρώπων δεν είναι κάτι σαν εισιτήριο με το ΚΤΕΛ ή κλείσιμο θέσης με τουριστικό πρακτορείο. Και όλοι οι επαγγελματίες του χώρου έχουν ακούσει ιστορίες για παιδιά που δεν πουλήθηκαν (trafficking), αλλά απλώς αγόρασαν το λαθραίο ταξίδι τους (smuggling) και βρέθηκαν μολαταύτα πουλημένα σε επιχειρήσεις σεξουαλικής ή εργασιακής εκμετάλλευσης ανηλίκων στο τέλος της διαδρομής τους. Ή και που απλώς ήταν αρκετά ελκυστικά για τις ορέξεις του λαθρέμπορου τις ατέλειωτες νύχτες του μακρινού ταξιδιού τους… Επίσης, η επανένωση με τις βιολογικές οικογένειες που ορθώς μπορεί να προβλέπουν οι διακρατικές συμβάσεις ενδέχεται τελικά να είναι κάτι πολύ επικίνδυνο για τα παιδιά αυτά. Ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς πως οι οικογένειές τους μάλλον πουλήθηκαν ολόκληρες προκειμένου να πληρώσουν τα ναύλα στους λαθρεμπόρους, για να φτάσει το έφηβο αγόρι στην Ευρώπη να δουλέψει και να ξεφύγει από τη φρικτή ζωή στον τόπο τους. Έτσι, το να επιστρέψει άπρακτος και αποτυχημένος ο έφηβος αυτός στην πατρίδα του συχνά επιφέρει μοιραίες συνέπειες. Με δυο λόγια, η νομική και τυπική διαχείριση του προβλήματος με βάση τις προβλεπόμενες κατηγορίες και έννοιες είναι σφαλερή και παραπλανητική και συχνά είτε οδηγεί σε μέτρα που αποβαίνουν τελικά εις βάρος των ανηλίκων αυτών είτε παραγνωρίζει την πραγματικότητά τους αποτυγχάνοντας ως εκ τούτου να τα βοηθήσει.

Τέλος, εκτός από τα παιδιά στα κέντρα κράτησης και στους ξενώνες υπάρχουν και άλλοι ασυνόδευτοι ανήλικοι στη χώρα μας: Εκείνοι που δραπέτευσαν αλλά δεν έχουν ακόμα βρει τον τρόπο τους να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την «πλούσια» Ευρώπη. Μπορεί να τους βρει κανείς τα βράδια στο Πεδίον του Άρεως ή σε άλλα μισοσκότεινα σημεία της πόλης να ζητιανεύουν ή συχνότερα να εκπορνεύονται, προσπαθώντας έτσι να μαζέψουν τα υπέρογκα ναύλα που τους ζητούν διακινητές και λαθρέμποροι (η διάκριση άλλωστε είναι μόνο στο νομικό σύστημα, γιατί στη ζωή διαφορά ανάμεσα στις δυο κατηγορίες δεν πολυϋφίσταται). «Εδώ βγάζω 40 ευρώ την ημέρα, άμα έρθω μαζί σου θα βγάζω τόσα;» ρώτησε ένα από αυτά τα παιδιά έναν επαγγελματία που έκανε street work για μια ΜΚΟ και προσπαθούσε να το πείσει να εγκαταλείψει αυτή τη ζωή. Ίσως πάλι δεν τα μάζευε όλα για τα ναύλα, ίσως να έστελνε κι ένα μέρος πίσω στην οικογένειά του, λέγοντάς τους ψέματα ότι έχει βρει άλλη δουλειά, ότι κάνει άλλη ζωή, ότι σύντομα θα φέρει και τα αδέλφια του να ζήσουν μαζί του καλύτερα…

Αυτά είναι λίγο πολύ τα δεδομένα του προβλήματος. Και η παρούσα κυβέρνηση εξαγγέλλοντας σχεδόν εξαρχής το κλείσιμο του κέντρου κράτησης στην Αμυγδαλέζα έδωσε έμφαση στην άμεση ανάγκη μετακίνησης των ανηλίκων. Ωστόσο, οι εγγενείς αδυναμίες του «συστήματος», η εμπλοκή τριών συναρμόδιων υφυπουργείων (Μετανάστευσης, Προστασίας του Πολίτη και Κοινωνικής Αλληλεγγύης), οι ούτως ή άλλως ελλιπείς ανθρώπινοι και υλικοί πόροι για την παιδική προστασία, η απουσία ενιαίου συντονιστικού κέντρου και συντεταγμένου σχεδίου δράσης αλλά και οι ποικίλες αντιστάσεις από το εσωτερικό του παρόντος αναποτελεσματικού και ανάλγητου «συστήματος» κάνουν την υλοποίηση των κυβερνητικών αυτών εξαγγελιών αναμένεται.
Εντούτοις τα παιδιά αυτά εξακολουθούν να μένουν στην Αμυγδαλέζα και στα άλλα κολαστήρια. Με τα μακό τους και τις σαγιονάρες μέσα στο χιονιά, χωρίς θέρμανση και καθαριότητα, χωρίς γιατρούς και φροντίδα, τρώγοντας ρύζι και πατάτες. Και η εθελοντική προσφορά διάφορων ΜΚΟ που με τη θετική στάση τής παρούσας κυβέρνησης μπορούν πλέον να βελτιώνουν κάπως τις συνθήκες παρηγορούν λίγο την κατάσταση, αλλά δεν θεραπεύουν το πρόβλημα. Γιατί ακόμα κι αν εντός 100 ημερών όπως έχει εξαγγελθεί απομακρυνθούν όλοι οι ανήλικοι από τα κέντρα κράτησης, μέσα σε λίγες εβδομάδες πλέον με τη σταδιακή βελτίωση του καιρού το νέο εαρινό κύμα μεταναστών θα μας φέρει καινούργιους.

Οπότε και θα πρέπει να αναμετρηθούμε ως κοινωνία με το ερώτημα πώς διαχειριζόμαστε το πρόβλημα εν γένει. Οι απαντήσεις φυσικά δεν ταυτίζονται με ό,τι γίνεται σήμερα. Έτσι, π.χ. αντί για ένα αναποτελεσματικό και ακριβό «σύστημα» που συμπεριφέρεται στους ανήλικους αυτούς σαν να είναι κρατούμενοι και τους δίνει στην καλύτερη των περιπτώσεων ιδρυματικού τύπου φιλοξενία λίγων ημερών, θα μπορούσε κανείς να κινηθεί τελείως διαφορετικά. Να αρχίσει από το γεγονός ότι τα παιδιά αυτά είναι καταρχήν θύματα, ότι ως ανήλικοι έχουν δικαίωμα στη φροντίδα – άρα να δει πώς με τους υφιστάμενους πόρους θα τους παρέχει την καλύτερη δυνατή φροντίδα, αναγνωρίζοντας κιόλας παράλληλα την πραγματικότητα: ένα μέρος τους θα επιλέξει ούτως ή άλλως να συνεχίσει το ταξίδι. Επομένως μια ενέργεια θα ήταν ο εφοδιασμός με όσο γίνεται πιο ενισχυμένες δεξιότητες προκειμένου οι ανήλικοι αυτοί να τα βγάλουν πέρα αποφεύγοντας τους πολλούς κινδύνους που μια τέτοια πρόθεση εμπεριέχει.

Ως εκ τούτου θα μπορούσε να οργανώσει κέντρα παροχής πρώτων φροντίδων με έμφαση στην ενημέρωση – πληροφόρηση και όχι στη φύλαξη/κράτηση, υπηρεσίες μακράς φιλοξενίας για μέρος των ανηλίκων με μεγαλύτερο ορίζοντα παραμονής, αξιοποιώντας ιδιαίτερα τις τεχνικές της αναδοχής υπό κοινωνική εποπτεία κ.ο.κ.: και τεχνογνωσία υπάρχει αλλά και πρότερη εμπειρία σε άλλες χώρες του κόσμου. Αλλά και μια άμεση απάντηση στο καυτό πρόβλημα τού «εδώ και τώρα» θα μπορούσε να οργανωθεί εμπεριέχοντας:

(α) μια άμεση κοινωνική και όχι μόνο αστυνομική αξιολόγηση της ευαλωτότητας και του βαθμού κινδύνου των σημερινών κρατουμένων ανηλίκων,
(β) την άμεση μεταφορά των πιο ευάλωτων σε υφιστάμενες δομές με τη δυνατή επέκταση του δυναμικού τους αλλά και αναγκαστική αξιοποίηση και χώρων εν γένει παιδικής φιλοξενίας,
(γ) το συντονισμό των εθελοντικών προσφορών της κοινωνίας των πολιτών για τη βελτίωση των όρων διαβίωσης των ανηλίκων όπου σήμερα βρίσκονται, μέχρι την οριστική μεταφορά τους σε άλλα πιο ανθρώπινα περιβάλλοντα,
(δ) την οργάνωση ήδη από σήμερα της αναδιοργάνωσης του συστήματος διαχείρισης των ασυνόδευτων ανηλίκων έτσι ώστε το καλοκαίρι το νέο μεταναστευτικό κύμα να μη μας βρει πάλι απροετοίμαστους, και
(ε) τον ορισμό ενιαίου συντονιστικού κέντρου με αρμοδιότητα να υλοποιήσει όλα τα παραπάνω καθοδηγώντας τις συναρμόδιες υπηρεσίες και υπερβαίνοντας γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και φορμαλισμούς, αν θέλουμε όντως αποτελεσματικότητα και ταχύτητα.

Θα απαιτηθούν όμως τομές στη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού σε αυτό το πεδίο δράσης. Πάντως, ως προς τον τρόπο με τον οποίο απαντά εν γένει σε τέτοια ερωτήματα, θα χρειαστεί μάλλον η κυβέρνηση να αναμετρηθεί με τα προβλήματα:

(α) της μεθοδολογίας: αν προχωράει με αποφασιστικότητα και τόλμη σε μια ριζικά άλλη από την προηγούμενη διακυβέρνηση διαχείριση των προβλημάτων σύμφωνα με τη διαφορετική της πολιτική οπτική ή αν απλώς συνεχίζει την τυπολατρική διαχείριση των υφιστάμενων διαδικασιών και θεσμών, ίσως πιο έντιμα ίσως πιο ένθερμα αλλά πάντως business as usual
(β) του υποκειμένου: αν σε ένα τέτοιο εγχείρημα η νέα κυβέρνηση προτίθεται να κινηθεί με διαφάνεια αποκαλύπτοντας το εύρος και το βάθος των προβλημάτων που κληρονόμησε (π.χ. εν προκειμένω αναγνωρίζοντας δημόσια πως πρόκειται για μια ανθρωπιστική κρίση), να διευκολύνει τη συνδρομή της κοινωνίας των πολιτών και των κοινωνικών δυνάμεων, να προκαλέσει και να οργανώσει την εμπλοκή τους αλλά και την εποπτεία σε αυτές ή αν θα ακολουθήσει μια πιο παραδοσιακή διαχείριση εντός των κρατικών μηχανισμών, και
(γ) του στόχου: αν έχει όντως εναλλακτικό σχέδιο και άποψη για το «πού θέλει να το πάει» και αν προτίθεται να το υλοποιήσει ή αν βασικά θα ακολουθήσει την τροχιά των προηγούμενων διακυβερνήσεων ως προς τις βασικές πολιτικές στοχεύσεις αλλά και συνακόλουθα τις κοινωνικές δυνάμεις στήριξης της επίτευξής τους.
Αλλά αυτό το στοίχημα μάλλον αφορά το σύνολο του κυβερνητικού έργου και του πρακτέου της νεοεκλεγμένης κυβέρνησης ετούτο τον καιρό, τα οποία μετ’ ου πολύ θα απαντηθούν στην πράξη. Μέχρι τότε όμως τα παιδιά αυτά θα συνεχίζουν να είναι κρατούμενα πίσω από συρματοπλέγματα, θα μετακινούνται με συνοδεία αστυνομικών οργάνων «έναν προς ένα» μέσα σε κλούβες, θα είναι μέσα στη βρομιά, ντυμένα με κουρέλια και υποσιτισμένα στην καρδιά του χειμώνα, και μόλις τους δοθεί η ευκαιρία να δραπετεύσουν θα συχνάζουν στο Πεδίον του Άρεως ή άλλα μισοσκότεινα σημεία της πόλης κάνοντας οτιδήποτε για λίγα ευρώ προκειμένου να μπορέσουν ίσως να συνεχίσουν το ταξίδι τους για μια καλύτερη ζωή. Θα συνεχίσουν λοιπόν να είναι τα παιδιά του κατώτατου Θεού που υπάρχει σ’ αυτό τον κόσμο.

Γιώργος Νικολαιδης, διευθυντής Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας στο Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/paidia-toy-katotatoy-theoy

Συνέλευση ΚΙΦΑ την Τετάρτη 4/3 στις 8μμ

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Συνέλευση ΚΙΦΑ την Τετάρτη 4/3 στις 8μμ
Mar 032015
 

Την Τετάρτη 4 Μαρτίου στις 8:00 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί Συνέλευση του Κοινωνικού Ιατρείου Φαρμακείου Αλληλεγγύης στο ΚΙΦΑ (Αγ. Σοφίας 1-πάνω από την τουλούμπα).

Θέματα Συνέλευσης:
– Λειτουργία Γραμματείας του ΚΙΦΑ
– Συζήτηση για τη δράση για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που πραγματοποιήθηκε στην Ξάνθη (με τη συμμετοχή του ΚΙΦΑ) στις 28 Φεβρουαρίου
– Εξελίξεις στον τομέα της υγείας
– Οργανωτικά θέματα της Συνέλευσης

 

 

——————————
Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης Δράμας λειτουργεί από το Φεβρουάριο 2012 και από το Σεπτέμβριο 2014 στεγάζεται στην Αγ. Σοφίας 1 (πάνω από την τουλούμπα).
Την 1η Τετάρτη κάθε μήνα πραγματοποιείται συνέλευση των μελών του ΚΙΦΑ. Στις συνελεύσεις συναποφασίζεται η λειτουργία και οι δράσεις του ΚΙΦΑ και είναι ανοιχτές για όλους.
email: kifadramas@gmail.com
Για πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με τις δραστηριότητες των συμμετεχόντων στο ΚΙΦΑ γίνετε μέλος του Facebook group http://www.facebook.com/groups/kifadramas/

http://www.kifadramas.gr/

Πανελλαδική πορεία ενάντια στα Κέντρα Κράτησης στην Ξάνθη – Απελευθέρωσε 40 μετανάστες το Κέντρο!

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Πανελλαδική πορεία ενάντια στα Κέντρα Κράτησης στην Ξάνθη – Απελευθέρωσε 40 μετανάστες το Κέντρο!
Mar 022015
 


Ως μια συμβολική και ουσιαστική κίνηση για την αλλαγή της στάσης της Πολιτείας απέναντι στους μετανάστες και τους πολίτες που διαμαρτύρονται για τη διαχείριση του μεταναστευτικού, εκτιμάται η απελευθέρωση 40 κρατούμενων μεταναστών λίγο μετά τη διαδήλωση που διοργανώθηκε στην Ξάνθη το Σάββατο ενάντια στα Κέντρα Κράτησης .20150228_152821Η πορεία οργανώθηκε από οργανώσεις και συλλογικότητες όλης της χώρας  με κεντρικό σύνθημα “να κλείσουν άμεσα  τα Κέντρα Κράτησης” ενώ συμμετείχαν πολίτες κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα και, φυσικά, την Ξάνθη.  Οι διαδηλωτές έφτασαν στο Κέντρο Κράτησης και επέλεξαν να κατευθυνθούν από τον πίσω δρόμο, που συνορεύει με τους κοιτώνες των κρατουμένων.

Συνθήματα κρατουμένων εναντίον του Σαμαρά !

20150228_151037Φώναξαν συνθήματα και ανάρτησαν πανό εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στους κρατουμένους ενώ ζητούσαν την άμεση κατάργηση των Κέντρων.  Οι κρατούμενοι τους χαιρέτησαν και ευχαρίστησαν ενώ κάποιοι φώναξαν συνθήματα εναντίον του πρώην Πρωθυπουργού Α. Σαμαρά (!)

20150228_151354Ο Αστυνομικός Διευθυντής Ξάνθης Γιώργος Γκοδοσίδης υποδέχτηκε -ιδιαίτερα φιλικά- τους διαδηλωτές έξω από το κέντρο και τους ενημέρωσε ότι αντιπροσωπεία τους θα μπορούσε να  επισκεφτεί το χώρο και να μεταφέρει ρούχα και άλλα είδη που είχαν συγκεντρώσει ενώ οι διαδηλωτές που μπήκαν στους χώρους του κέντρου συνάντησαν αντιπροσωπεία των κρατουμένων. Γενικότερα το κλίμα ήταν αρκετά ήπιο και δεν θύμιζε σε τίποτε

Απελευθέρωσαν 40 μετανάστες !

20150228_152111Λίγο αργότερα η Διοίκηση του Κέντρου απελευθέρωσε  40 μετανάστες που πληρούν τις προϋποθέσεις, μετά την αλλαγή της πολιτικής απέναντι στους μετανάστες και τα Κέντρα Κράτησης, ως συνέπεια της κυβερνητικής αλλαγής. Μεταφέρθηκαν στο σταθμό του ΟΣΕ ,όπου τους δόθηκαν εισιτήρια και αναχώρησαν για την Αθήνα. Ήδη είχαν απελευθερωθεί και άλλοι μετανάστες τις προηγούμενες μέρες ενώ ο αριθμός των κρατουμένων έχει μειωθεί αισθητά.

20150228_145709Όπως είναι γνωστό και έχει ειπωθεί και από τους Γιατρούς του Κόσμου, το Κέντρο Κράτησης της Ξάνθης δεν παρουσιάζει την εικόνα άλλων Κέντρων όπως της Αμυγδαλέζας λόγω της στάσης των υπευθύνων ενώ υπάρχει συνεργασία  με κινήσεις αλληλεγγύης από την τοπική κοινωνία για την ανακούφιση των κρατουμένων. Γενικότερα το κλίμα αυτής της κινητοποίησης ήταν πολύ διαφορετικό από ότι στο παρελθόν και η στάση της Αστυνομίας διακριτική.

Χωρίς Αστυνομία η διαδήλωση στην πόλη

20150228_124627Νωρίτερα, στην πόλη όπου έγινε η συγκέντρωση, δεν υπήρχε καθόλου αστυνομική δύναμη,σε αντίθεση με τον ασφυκτικό κλοιό  που συνόδευε αντίστοιχη διαδήλωση πριν από 1,5 χρόνο και πάλι στην Ξάνθη. Η προσυγκέντρωση έγινε στην Κεντρική Πλατεία ενώ συμμετείχε κόσμος κυρίως από την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά αλλά και από το ΣΥΡΙΖΑ και την Νεολαία του που είχε βγάλει σχετικό κάλεσμα.  Παρών ήταν και ο βουλευτής του κόμματος Στάθης Γιαννακίδης.

20150228_15081920150228_150916kentro kratisis20150228_15282120150228_15103720150228_15104820150228_15135420150228_14570920150228_14580120150228_12434620150228_12433620150228_124627

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.xanthipress.gr/

Νεκρός πρόσφυγας σε αστυνομικό τμήμα

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Νεκρός πρόσφυγας σε αστυνομικό τμήμα
Mar 012015
 
Νεκρός στα κρατητήρια της ΕΛΑΣ ο μετανάστης Μοχάμεντ Καμαρά από τη Γουινέα. Όπως αναφέρει η ΚΕΕΡΦΑ ο 21χρονος πρόσφυγας έχασε τη ζωή του εξαιτίας της εγκληματικής αδιαφορίας που επέδειξε η Ελληνική Αστυνομία. Ο ασθενής έφτασε στο Αμαλία Φλέμινγκ σε κωματώδη κατάσταση με περιπολικό και όχι ασθενοφόρο. Σοβαρές καταγγελίες από γιατρούς της πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ-Νυστέρι.

Ο Μοχάμεντ Καμαρά, ετών 21, από την Γουϊνέα είναι άλλος ένας νεκρός πρόσφυγας στα χέρια της Ελληνικής Αστυνομίας, εξ αιτίας της εγκληματικής αδιαφορίας για την υγεία των κρατούμενων. Ήρθε στην Ελλάδα το 2012. Επιχείρησε να φύγει από τη Πάτρα αλλά κατέληξε για ένα οκτάμηνο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Κορίνθου.

Σύμφωνα με τους φίλους του έκανε αίτηση για άσυλο στη Κατεχάκη και του δόθηκε απορριπτική απάντηση στα μέσα Γενάρη το 2015. Μετά συνελήφθη στην Πεύκη στις 7 Φλεβάρη και στις 9 Φλεβάρη μεταφέρθηκε στα κρατητήρια του Αστυνομικού Τμήματος Κηφισιάς. Εκεί παραπονιόταν για την υγεία του. Μεταφέρθηκε στο Αμαλία Φλέμιγκ σε κωματώδη κατάσταση στις 20 Φλεβάρη όπου κατέληξε. Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουμε ήταν από τη προηγούμενη μέρα σε αυτή τη κατάσταση!

Η ΚΕΕΡΦΑ μετά τους θανάτους στην Αμυγδαλέζα προειδοποίησε ότι κάθε μέρα κράτησης των προσφύγων στα κρατητήρια-κολαστήρια της ΕΛΑΣ και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης βάζει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.

Παραθέτουμε την ανακοίνωση γιατρών της Πρωτοβουλίας ΓΕΝΟΒΑ-Νυστέρι:

«Σήμερα Παρασκευή 27/2/15 πληροφορηθήκαμε από την ΚΕΕΡΦΑ για το θάνατο του Μοχάμαντ Καμαρά στις 20/2/15 στο νοσοκομείο Αμαλία Φλέμιγκ .

Μας ζητήθηκε να απαντήσουμε σαν υγειονομικοί τι μπορεί να οδήγησε στο θάνατο τον εικοσι ενάχρονο νεαρό από την Γουϊνέα που πριν την εισαγωγή του στο νοσοκομείο βρισκόταν υπό κράτηση σε αστυνομικό τμήμα, μιας και από το περιβάλλον του έγιναν καταγγελίες για τις συνθήκες κράτησης του .

Από τις μέχρι τώρα τηλεφωνικές επικοινωνίες μας με συναδέλφους από το Αμαλία Φλέμιγκ και το δικηγόρο του αδικοχαμένου Μοχάμαντ βγαίνουν τα εξής ερωτήματα:

–Ο ασθενής προσκομίστηκε σε κωματώδη κατάσταση στο Αμαλία Φλέμιγκ με περιπολικό της αστυνομίας και όχι με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ .Από πότε η αστυνομία εντελώς ανειδίκευτη και άσχετη με την ιατρική αναλαμβάνει την ευθύνη διακομιδής βαρέως πάσχοντων ασθενών (κώμα) από κρατητήρια σε νοσοκομεία; Είχαν εισαγγελική εντολή;

-Στον ασθενή διαγνώστηκε άμεσα διαβητική κετοξέωση .Ρωτάμε πάλι : αφού η διαβητική κετοξέωση είναι επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 1 (και σπάνια του τύπου 2) έπαιρνε την ινσουλίνη του στο κρατητήριο;

–Ο ασθενής ,λέχθηκε, ότι ένα 24ωρο πριν τη μεταφορά του στο Αμαλία Φλέμιγκ είχε πάει πάλι με περιπολικό στο Σισμανόγλειο όπου έφυγε με χάπια για τη …δυσκοιλιότητα , ενώ την άλλη μέρα για 24ώρες βρισκόταν σε κώμα μέσα στο κρατητήριο .Ρωτάμε: Αληθεύει ότι πήγε στο Σισμανόγλειο; Και αν ναι του έγιναν απλές εξετάσεις αίματος τουλάχιστον, όπου εκεί θα φαινόταν οπωσδήποτε διαταραχή των επιπέδων της γλυκόζης, κετόνες κτλ; Και φυσικά ρωτάμε : τι περίμεναν ακριβώς 24ώρες οι αστυνομικοί για να τον πάνε στο Αμαλία Φλέμιγκ αν τον έβλεπαν σε κωματώδη κατάσταση μέσα στο κρατητήριο;

Τα παραπάνω ερωτήματα πρέπει άμεσα να βρουν επίσημη απάντηση γιατί τις τελευταίες βδομάδες στα ρατσιστικά στρατόπεδα κράτησης μεταναστών , ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ δηλαδή, άνθρωποι εντελώς άδικα χάνουν τη ζωή τους με ευθύνη του κράτους και των ανθρωποφύλακων της ΕΛΑΣ .Ξέρουμε πολύ καλά ότι οι ίδιες συνθήκες επικρατούν και στα κρατητήρια της αστυνομίας .Δεν αρκεί μονάχα να περιμένουμε την ιατροδικαστική απάντηση ,χρειάζεται να διερευνηθούν τα παραπάνω και ενδεχομένως ακόμα περισσότερα ερωτήματα ,γιατί ενώ όλοι οι άνθρωποι είναι στα χαρτιά ίσοι απέναντι σε ζητήματα υγείας ,στην πράξη αποδεικνύεται με τον πιο τραγικό τρόπο ότι αν είσαι μετανάστης ή φτωχός εργάτης η ζωή σου δεν είναι ίδιας αξίας με τους υπόλοιπους.»

Διαμαρτυρία-εκδήλωση μνήμης οργανώνει το ΚΕΕΡΦΑ το Σάββατο 28 Φλεβάρη στην Πλατεία Αμερικής στις 3μμ.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.thepressproject.gr/

Page 16 of 80« First...10...1415161718...304050...Last »