Angelos

Αστυνομικοί των ΜΑΤ και της ΔΕΛΤΑ στο εδώλιο

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Αστυνομικοί των ΜΑΤ και της ΔΕΛΤΑ στο εδώλιο
Jan 202014
 

Αστυνομικοί των ΜΑΤ και της ΔΕΛΤΑ στο εδώλιο

Χρειάστηκε να περάσουν δυόμισι χρόνια από την άγρια καταστολή των διαδηλώσεων του Μεσοπροθέσμου τον Ιούνιο του 2011, να μεσολαβήσουν αλλεπάλληλες μηνυτήριες αναφορές και να κινητοποιηθούν τα θύματα της απροκάλυπτης αστυνομικής βίας, για να παραπεμφθούν τελικά σε δίκη 18 αστυνομικοί των ΜΑΤ και της ομάδας ΔΕΛΤΑ που είχαν συμμετάσχει ενεργά στα επεισόδια.

Σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που δικάζονται αστυνομικοί για άσκηση υπερβολικής βίας κατά διαδηλωτών. Είναι όμως από τις σπάνιες. Ειδικά όταν η δίωξη στρέφεται κατά του πυρήνα των δυνάμεων καταστολής, των «ηρωικών» ΜΑΤ, τα οποία εγκαλούνται για μια σειρά από έκνομες ενέργειες.

Η αυριανή δίκη αποτελεί δικαίωση για όλους αυτούς που από την πρώτη στιγμή είχαν καταγγείλει τον υπέρμετρο ζήλο των οργάνων της τάξης. Οσοι είχαν κατεβεί στο κέντρο της πόλης για να πάρουν μέρος στη μεγαλειώδη συγκέντρωση και διαδήλωση, ήρθαν αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή επίδειξη κρατικής βίας και αυθαιρεσίας, η οποία περιελάμβανε, εκτός του ξυλοδαρμού, και αλόγιστη ρίψη χημικών ουσιών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ολόκληρο το κέντρο της πόλης θύμιζε εκείνη την ημέρα Νταχάου, ενώ η «Ελευθεροτυπία» στο πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της έκανε λόγο για «Οργιο κρατικής τρομοκρατίας» από τις δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ.

Αυτό που προξενεί αλγεινή εντύπωση στο βαρύ κατηγορητήριο είναι η διαπίστωση ότι οι φύλακες της τάξης τραυμάτισαν σοβαρά πολίτες, όπως ο πρόεδρος των εργαζομένων του νοσοκομείου «Ελπίς», με τις μεγάλες πέτρες και τα μάρμαρα που πέταγαν στους διαδηλωτές!

Οι δικαστικές αρχές, αφού έλαβαν υπόψη τα πιστοποιητικά που προσκόμισαν από τα δημόσια νοσοκομεία τα θύματα των αστυνομικών, καθώς και δεκάδες άλλες μαρτυρίες, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι λεγόμενες δυνάμεις της τάξης όχι μόνο έθεσαν σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των διαδηλωτών, αλλά εγκατέλειψαν αβοήθητους τους τραυματισμένους πολίτες, παρεμποδίζοντας για πολλή ώρα τα ασθενοφόρα να φτάσουν στην περιοχή για να τους δώσουν τις πρώτες βοήθειες.

Ανάμεσα στους τραυματισμένους ήταν και ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αθηνών, Κ. Λουράντος, ο οποίος έπαθε, όπως και εκατοντάδες άλλοι, λιποθυμικό σοκ και δύσπνοια από τα χημικά.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τη δικαστική κατάληξη της υπόθεσης. Αυτό όμως που γνωρίζουμε πολύ καλά είναι ότι η δίκη αυτή, όταν διεξαχθεί, θα πρέπει να αποτελέσει σημείο αναφοράς και καταδίκης της υπερβολικής, απρόκλητης αστυνομικής βίας. Οι καταγγελίες των πολιτών για τα φαινόμενα κρατικής αυθαιρεσίας πρέπει να δικαιωθούν. Είναι ζήτημα δημοκρατίας.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.ertopen.com/

Ένας διορισμός – πρότυπο

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Ένας διορισμός – πρότυπο
Jan 192014
 

Αφού καταπολέμησαν επιτυχώς την ανεργία, τακτοποίησαν τους εκατοντάδες χιλιάδες πτυχιούχους δίχως εργασία, είπαν να ασχοληθούν με μεμονωμένες περιπτώσεις που ξεχάστηκαν και έμειναν αδικημένες. Έτσι φρόντισαν να κάνουν τα στραβά μάτια για τα… μάτια της εκλεκτής, καθώς φαίνεται, Βασιλικής Τζότζολα, η οποία διορίστηκε χωρίς διαγωνισμό, χωρίς μόρια, χωρίς την έγκριση του ΑΣΕΠ, χωρίς καν να προκηρυχθεί η θέση, σχεδόν στα κρυφά, ως νομική σύμβουλος.

Στους δε όρους της περίφημης σύμβασης της Τζότζολα με το ΚΕΠΕ αναφέρεται: «…Ρητώς συμφωνείται ότι οι υπηρεσίες αυτές δεν είναι υποχρεωτικό να παρέχονται με αυτοπρόσωπη παρουσία της δικηγόρου στα γραφεία του ΚΕΠΕ».

Όπερ σημαίνει, φίλοι μου, πως το ΚΕΠΕ υπογράφει ότι η κυρία Τζότζολα από αρχής της σύμβασής της και ώς τη συνταξιοδότησή της μπορεί να μην πατήσει ποτέ στο ΚΕΠΕ!

Μάλιστα, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα του «Βήματος», η κυρία αυτή, κάποια στιγμή που η υπόθεσή της χρόνιζε και αισθάνθηκε αδικημένη και εκνευρισμένη, ανακοίνωσε ότι χάνει τον χρόνο της με τους άχρηστους, προφανώς, που δεν μπορούσαν να ανοίξουν ένα δίφυλλο παράθυρο ώστε να χωρέσει ο… διορισμός της.

Για την ευγενική πράξη υπέρ της αναγκαίας αυτής πρόσληψης για το δημόσιο συμφέρον μεσολάβησαν οι αξιότιμοι κύριοι Νίκος Φίλιππας, πρόεδρος του ΚΕΠΕ και στενότατος φίλος του υφυπουργού Ανάπτυξης Νότη Μηταράκη, ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης, ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας και ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης.

Ο μόνος που δεν μεσολάβησε, καθώς φαίνεται, είναι ο Πάπας της Ρώμης!

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.topontiki.gr/

Διευθυντής σχολείου: Παραιτούμαι – Δεν μπορώ να γίνω μέρος της διάλυσης

 Χωρίς κατηγορία  Comments Off on Διευθυντής σχολείου: Παραιτούμαι – Δεν μπορώ να γίνω μέρος της διάλυσης
Jan 182014
 

Παραίτηση από τη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου Αμμοχωρίου, Επιστολή του συναδέλφου Βαγγέλη Καπαρού

Προς τους φίλους Διευθυντές και όλους τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς

Παραίτηση από τη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου Αμμοχωρίου

Πάντα πίστευα σε μια διευθυντική θητεία με δημοκρατικότητα, που θα δίνει λόγο στα οράματα και τις πρωτοβουλίες των συναδέλφων, στις ιδιαιτερότητες και τις κλίσεις των μαθητών. Πάντα πίστευα στον Διευθυντή που θα ξεπερνά τις τυπικότητες στοχεύοντας πέρα από παγερές γραφειοκρατίες, στη δημιουργία ενεργών πολιτών. Πάντα πίστευα ότι διοίκηση σημαίνει διορατικότητα, πρωτοπορία, συμμετοχή, συναδελφικότητα. Όταν ανέλαβα τη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου Αμμοχωρίου ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι θα κατέληγα να γίνω ελεγκτής παρουσίας, συντάκτης προγραμμάτων με επιφύλαξη, τιμητής των συναδέλφων, αποδέκτης υποβιβασμών. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα μου ζητηθεί να συμπεριφέρομαι σαν ένας στυγνός γραφειοκράτης με προσκόλληση στην απόλυτη τυπικότητα, αδιάφορος για την δημιουργία κλίματος εκπαιδευτικής προσφοράς και καινοτομίας. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα μου ζητηθεί να βάλω απέναντί μου τον σύλλογο, τον συνάδελφο, τον ίδιο μου τον «εαυτό», για να τον κατατάξω, ώστε να τον καταστήσω εύκολη λεία όσων επιδιώκουν να έχουν διαθέσιμους «αριθμούς», διαθέσιμα «νούμερα» για καρατόμηση. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα επιβάλουν εξωτερικούς κριτές των αποφάσεων Διευθυντή και συλλόγου οι οποίοι θα αρνούνται να αποδεχθούν τις προτάσεις του. Ποτέ δεν θεώρησα ότι η επιλογή μου σε κάποια θέση, ως Διευθυντής, Σχολικός Σύμβουλος ή Διευθυντής Διεύθυνσης θα με διαφοροποιήσει από τους συναδέλφους μου.
Φτάνει πια συνάδελφοι Διευθυντές, εμείς έχουμε τώρα τον λόγο, δεν μπορούμε να γίνουμε οι τιμητές του «εαυτού» μας, οι κριτές των συναδέλφων μας, οι εμπρηστές των συλλόγων. Γιατί όσο κι αν το πιστεύουμε, δεν θα γλυτώσουμε, θα μας πετάξουν και εμάς, αφού πρώτα μας χρησιμοποιήσουν και μας αποξενώσουν από τους δίπλα μας. Τώρα είναι η δική μας ευθύνη. Ας γίνουμε ένα με τους συναδέλφους μας. Ας σκεφτούμε ότι είμαστε σπλάγχνα από τα σπλάγχνα τους. Είμαστε και εμείς εκπαιδευτικοί.
Πως μπορούμε να γίνουμε τιμητές και αίτιοι της μισθολογικής καθήλωσης και της πιθανής αποπομπής των συναδέλφων μας; Πως μπορούμε να κρίνουμε τον συνάδελφο που αγωνίζεται, σε εποχές δύσκολες, με πάθος αλλά και πόνο, για τους μαθητές του και τα παιδιά μας; Η παιδεία θέλει όραμα, θέλει πάθος, θέλει αγάπη, θέλει θυσία, θέλει δημιουργικότητα. Η παιδεία είναι πάντα δημοκρατική. Δεν μπορεί να αποδώσει σε καθεστώς φόβου, έντονης υποκριτικότητας, προσωπικής κατάθλιψης, καθημερινού καταναγκασμού.
Άλλωστε ποιος είναι ο ρόλος μας; Διευθύνω εκπαιδευτικούς, διευθύνω σχολείο, σημαίνει οραματίζομαι, δημιουργώ συνθήκες, διευκολύνω, συν-εργάζομαι, διευρύνω τους ορίζοντες, διαλέγομαι. Διευθύνω σχολείο δεν σημαίνει διατάζω, διαιρώ, υποτάσσω, αναγκάζω, απειλώ, φοβίζω.
Σήμερα μου στερούν τη δυνατότητα να συνδιοικώ με το σύλλογο, μου στερούν τη δυνατότητα να δημιουργώ, μου στερούν τη δυνατότητα να έχω οράματα, μου στερούν τη δυνατότητα να αποφασίζω, μου στερούν τη δυνατότητα να αισθάνομαι συνάδελφος. Δεν διαφέρω από τους καθημερινούς μου συντρόφους. Αυτούς που καθημερινά δίπλα μου αγωνίζονται και προσφέρουν. Δεν μπορώ να ανεχτώ ένα σχολείο κομμάτι της γραφειοκρατίας, όπου ελέγχουν την παραμικρή μας κίνηση, όπου πρωτοβουλία σημαίνει παράπτωμα, όπου κάθε τι πρέπει να καταγράφεται.

Διοικώ (τι λέξη κι αυτή) ένα σχολείο όπου οι καθηγητές έρχονται για μάθημα και μέρες που έχουν άδεια. Διοικώ ένα σχολείο όπου οι συνάδελφοι προετοιμάζουν εκδηλώσεις απογεύματα και Σαββατοκύριακα. Διοικώ ένα σχολείο όπου οι καθηγητές κάθονται παραπάνω χωρίς να τους το επιβάλλει κανείς. Διοικώ ένα σχολείο όπου οι συνάδελφοι διδάσκουν επιπλέον ώρες από αυτές που φαίνονται στα προγράμματα. Διοικώ ένα σχολείο όπου αισθάνομαι ότι αναπνέω, ότι χαίρομαι, ότι μπορώ να ζω.
Σ’ αυτό λοιπόν το σχολείο δεν μπορώ να ανεχθώ να επιβληθούν τυπικότητες, γραφειοκρατικές αστειότητες, καταπιεστικές διαταγές, ανελεύθερες επιβολές. Δεν μπορώ να γίνω μέρος της διάλυσης. Γιατί η διάλυση θα αρχίσει μέσα στο σύλλογο, από τη διχόνοια, την αντιπαλότητα, τον ανθρωποφάγο ανταγωνισμό.
Πέρα από όλα αυτά υπάρχει ένα επιπλέον προσωπικό μου δίλημμα, τώρα που αρχίζει η αξιολόγηση. Μπορώ να είμαι ταυτόχρονα συνήγορος και εισαγγελέας; Συνήγορος των συναδέλφων ως αιρετός στο ΠΥΣΔΕ και δικαστής τους στο σχολείο ως Διευθυντής- αξιολογητής; Η έναρξη λοιπόν της αξιολόγησης το 2014 (μια αξιολόγηση που σκοπό δεν έχει τη βελτίωση αλλά την κατάταξη και τον εξοστρακισμό) δεν μου επιτρέπει να συνεχίσω την παρουσία μου στη Διεύθυνση του Γυμνασίου Αμμοχωρίου. Είναι η ώρα της επιλογής. Μέλημα και αγώνας μου είναι οι συνάδελφοι. Από αυτούς εκλέχτηκα, αυτούς υπερασπίζομαι και σε αυτούς απολογούμαι.
Για όλα τα προαναφερθέντα, με λύπη, έντονη στενοχώρια, μεγάλη συναισθηματική φόρτιση αλλά και αίσθημα ευθύνης σας ενημερώνω ότι υπέβαλα αίτηση- παραίτησης από τη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου Αμμοχωρίου, παραμένοντας ως αιρετός στο ΠΥΣΔΕ Φλώρινας για να υπερασπιστώ τα δικαιώματα των συναδέλφων μου.
Το σχολείο των αγέλαστων «προσώπων», των μαυροντυμένων «εισαγγελέων», των απόμακρων «δικαστών», των ποταπών κολάκων, που επιχειρείται σήμερα να επιβληθεί, δεν μου ταιριάζει. Γι αυτό και δεν μπορώ να το διευθύνω. Δεν αισθάνομαι «ικανός» να διευθύνω ένα τέτοιο σχολείο. Δεν μπορώ να διευθύνω παραβλέποντας τα οράματά μου, τη συνείδησή μου, τον λόγο μου, μόνο και μόνο για να διατηρήσω τη θέση μου.
Ξέρω ότι στενοχωρώ τους καθημερινούς μου, στο Γυμνάσιο Αμμοχωρίου, συντρόφους. Ξέρω ότι είναι δύσκολο να ξαναζήσω ότι έζησα μαζί τους. Ας με συγχωρέσουν, δεν έχω άλλη επιλογή. Δεν μπορώ να αισθάνομαι ότι δεν είμαι τίποτε άλλο παρά ένα γρανάζι της κρατικής μηχανής. Μιας μηχανής αν-αίσθητης, αυστηρά αριθμολάγνας, αδιάφορης για το άλλο «πρόσωπο», το ανθρώπινο «πρόσωπο», που υποφέρει και αγωνιά. Άλλα ήταν τα οράματά μου, άλλες οι ελπίδες μου, άλλη η «αγάπη» μου, για ένα σχολείο δημιουργίας, συναδελφικότητας, ελπίδας. Αυτό το σχολείο έζησα μαζί τους, στη ζεστασιά τους, στο καθημερινό αγώνα τους, στην ακούραστη αγάπη τους, στις αμέτρητες ώρες προσφοράς τους, στη κατανόηση των λαθών μου και γι αυτό από τα βάθη της καρδιάς μου τους ευχαριστώ.

Καπαρός Βαγγέλης
Αιρετός ΠΥΣΔΕ Φλώρινας,
Διευθυντής Γυμνασίου Αμμοχωρίου

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alfavita.gr/

Χειμερινές διακοπές για πάντα

 Απόψεις  Comments Off on Χειμερινές διακοπές για πάντα
Jan 172014
 

Όταν ξεκίνησε πριν λίγες μέρες η συζήτηση σχετικά με τις «λευκές διακοπές» που πρότειναν οι επαγγελματίες του τουρισμού, και πριν αρχίσει να το προωθεί ως σοβαρό ενδεχόμενο η κυβέρνηση, νόμιζα ότι ήταν αστείο. Από αυτά δηλαδή που λέει κανείς καμιά μ@*#κια για να περνάει η ώρα. Ούτε που θα μπορούσα να φανταστώ ότι σοβαρολογούσαν και ότι θα αποτελούσε κάτι τέτοιο αληθινό θέμα της επικαιρότητας.

Τώρα έχω αρχίσει και θυμώνω όμως, με την αλόγιστη και επιπόλαιη αντιμετώπιση, όπως φαίνεται, της κυβέρνησης σχετικά με τα πολλά και σοβαρά προβλήματα των περισσότερων ανθρώπων σε αυτή τη χώρα. Και δεν θυμώνω με τους επαγγελματίες ξενοδόχους ή με τους επιχειρηματίες του χειμερινού τουρισμού στα χιονοδρομικά κέντρα και ορεινά χωριά της Ελλάδας, ούτε με τους εστιάτορες, τους καθηγητές του σκι, τους ανθρώπους που έχουν κάποιο μαγαζί και θέλουν να το δουν να κινείται λίγο επιτέλους. Αυτοί τη δουλειά τους κάνουν και έχουν ως στόχο να βρουν τρόπους να αυξήσουν τη δουλειά τους.

Θυμώνω όμως όταν βλέπω να το συζητάει σοβαρά το θέμα αυτό η κ. Κεφαλογιάννη ή όταν βλέπω κάποιους άκριτους δημοσιογράφους να ξεστομίζουν το τρομερό επιχείρημα ότι οι διακοπές για χειμερινά σπορ είναι πάγια πρακτική που συνηθίζεται σε όλη σχεδόν την Ευρώπη. Προσθέτουν μάλιστα και ολίγη δήθεν οικολογική ευαισθησία λέγοντας ότι τα παιδιά πρέπει να μάθουν να αγαπάνε την ορεινή φύση της Ελλάδας και τον αθλητισμό.

Σε μια χώρα που χειμάζεται και υποφέρει τα πάνδεινα η πρόταση αυτή, και έτσι όπως τίθεται κυρίως, αποτελεί προσβολή στο κοινό αίσθημα. Με τι χρήματα ακριβώς θα πάνε όλα αυτά τα παιδιά που δεν θα είναι στα σχολεία, και που οι γονείς τους που εργάζονται δεν θα έχουν που να τα αφήσουν, χειμερινές διακοπές; Οι οικογένειες τους που με το ζόρι καταφέρνουν να τα βγάλουν πέρα με τα καθημερινά, και όχι πάντα, πως ακριβώς θα κανονίσουν να πάνε για «λευκές» διακοπές στα χιονοδρομικά κέντρα και άλλα κουραφέξαλα; Μήπως θα τα στέλνουν με τους συνταξιούχους γονείς τους που τους περισσεύουν τα λεφτά…

Θα χρηματοδοτεί το Υπουργείο Τουρισμού τα sports d’ hivers – ας το πω και ξενικά αφού εν μια νυκτί γίναμε κεντροευρωπαίοι – για να πηγαίνουν οι οικογένειες να τα απολαμβάνουν αραγμένοι με ένα ωραίο ζεστό ρόφημα στις χιονισμένες πλαγιές; Θα τους νοικιάζει τζάμπα και τον εξοπλισμό, που στην περίπτωση των χειμερινών σπορ είναι πανάκριβος, τα σκι, τις στολές, τις μπότες, τα ειδικά γυαλιά; Θα τους πληρώνει και τα μεταφορικά μέσα και τα ξενοδοχεία με πλήρη διατροφή; Μα, σας παρακαλώ, είναι σοβαρά πράγματα αυτά;

Οι ευρωπαϊκές χώρες που έχουν πράγματι αυτές τις διακοπές στο πρόγραμμά τους είναι χώρες όπως η Αυστρία, η Γερμανία ή η Ελβετία για παράδειγμα που δεν ξεκίνησαν τον χειμερινό τουρισμό πρόσφατα, ούτε αποτελεί είδος πολυτελείας για τους πολίτες τους, οι οποίοι εκτός των άλλων δεν βιώνουν κάποια ακραία ανθρωπιστική κρίση – το αντίθετο μάλιστα. Έχουν δε δύο εβδομάδες καλοκαιρινές διακοπές. Είναι μέρος της ζωής τους με τον ίδιο τρόπο που είναι για μας η θάλασσα το καλοκαίρι. Και ενώ αναμφισβήτητα ο ορεινός τουριστικός πλούτος της Ελλάδας είναι σημαντικός και άξιος στήριξης και ανάπτυξης τα θέματα πρέπει πάντα να μπαίνουν στη σωστή τους διάσταση και σε ρεαλιστικά πλαίσια. Προτάσεις σαν αυτές είναι εκτός ελληνικής πραγματικότητας και θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν και ως άκρως προσβλητικές και κακόγουστες σε μια εποχή που τα παιδιά στα σχολεία λιποθυμάνε από την πείνα και η παιδεία μοιάζει να είναι πολύ χαμηλά στην μνημονιακή ατζέντα. Είναι απόλυτα σίγουρο ότι εκείνοι που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία των «λευκών διακοπών» για να πάνε στα χιονοδρομικά κέντρα είναι αυτοί που ήδη πάνε και δεν χρειάζονται κανένα επιπλέον κίνητρο για να το πράξουν. Αν υπάρχει πρόγραμμα να πηγαίνουν τα σχολεία, τουλάχιστον των ορεινών περιοχών, για χειμερινά σπορ και να τα χρηματοδοτεί το κράτος, αν αυτό αποτελεί επιλεγμένη εκπαιδευτική και αθλητική προτεραιότητα, τότε ας το συζητήσουμε.

Σε κάθε άλλη περίπτωση νιώθω ότι προσβάλλεται η νοημοσύνη μου και ότι, επιπλέον, με εμπαίζουν ανερυθρίαστα.

Είναι πράγματι να απορεί κανείς…. Με τόσα σοβαρά και τραγικά που συμβαίνουν γύρω μας που τον βρίσκει η κυβέρνηση και οι προστατευόμενοι της «ημέτεροι» τον χρόνο αλλά και τη διάθεση να ασχολούνται με τέτοιες αστόχαστες βλακείες. Όπως λέει και ο σοφός λαός «τι του λείπει του ψωριάρη; Φούντα με μαργαριτάρι»…

«Μα δεν ντρεπόμαστε πια;», λέω εγώ.

Μαρία Τριαντοπούλου

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/xeimerines-diakopes-gia-panta-tis-marias-triantopoyloy

Οι πίτσες είναι εντάξει;;

 Απόψεις  Comments Off on Οι πίτσες είναι εντάξει;;
Jan 162014
 

Πρόσφατα, διανομέας από το κατάστημα pizza fan Κυψέλης είχε τροχαίο εν ώρα εργασίας με αποτέλεσμα να τον τραυματισμό του που τον έθεσε εκτός δουλειάς. Όταν κάλεσε στο μαγαζί για να ενημερώσει, το πρώτο πράγμα που τον ρώτησε η υπεύθυνη ήταν αν χάλασαν οι πίτσες από τη πτώση. Συνάδελφός του που έσπευσε στο σημείο του ατυχήματος για συμπαράσταση, δέχτηκε παρατηρήσεις από την υπεύθυνη: «Φύγε από εκεί, κρυώνουν οι πίτσες» και «οι πελάτες κάνουν παράπονα».

Συνήθως, σε περίπτωση ατυχήματος, ο πρώτος που καταφτάνει είναι το αφεντικό ή το τσιράκι του. Όχι τόσο για να τσεκάρει την υγεία του υπαλλήλου αλλά για να βγάλει το κουτί από το μηχανάκι. Στην καλύτερη, φροντίζει να συνοδεύσει τον εργαζόμενο ως το νοσοκομείο για να μη του ξεφύγει κουβέντα για εργατικό ατύχημα. Το παραπάνω εργατικό ατύχημα δεν έχει δηλωθεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τα περισσότερα εργατικά ατυχήματα στην pizza fan (και όχι μόνο). Καθώς τα αφεντικά πιέζουν τους/τις εργαζόμενους-ες να μη τα δηλώσουν ως τέτοια. Και συνήθως αυτό γίνεται με την απειλή της απόλυσης.

Πάντως, δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που έχουμε ακούσει ή βιώσει αντίστοιχη μεταχείριση. Τέτοιες φράσεις δείχνουν πως οι συνάδελφοί μας χάνουν την ίδια τους την ανθρωπιά πάνω στο φόρτο της δουλειάς. Αυτό συμβαίνει σαν αποτέλεσμα της αλλοτρίωσης των ανθρώπων. Η λογική του «κοιτάω την πάρτη μου πάνω απ’ όλα, θα ‘μια άσσος στη δουλειά, ας πάνε να πνιγούν οι υπόλοιποι». Στην pizza fan οι εργάτες δουλεύουν σαν ρομπότ. Ναι μεν γιατί η δουλειά είναι τυποποιημένη αλλά επίσης γιατί είναι εντατικοποιημένη (δηλαδή, συμπιέζεται ο χρόνος εργασίας και τα εργατικά χέρια, ενώ ο φόρτος της παραμένει ίδιος). Οπότε οι συνάδελφοι δεν σκέφτονται τίποτα άλλο πέρα από την ίδια τη δουλειά, αγνοώντας τους κινδύνους που αυτή κρύβει. Εξού και οι σκατόψυχες ερωτήσεις από συναδέλφους.

Γιατί είναι συχνά οι παραγγελίες καθυστερημένες; Η μητρική εταιρεία, από το ξεκίνημα της pizza fan, έχει καθιερώσει ένα σύστημα καταμέτρησης χρόνου. Κατά την στιγμή της λήψης της παραγγελίας από το τηλεφωνικό κέντρο, δηλώνεται στον πελάτη σε πόση ώρα θα είναι το φαί σπίτι του. Δηλαδή από τη στιγμή που θα έρθει η παραγγελία στο μαγαζί με φαξ, θα βγει στην οθόνη που υπάρχει στην κουζίνα, θα ετοιμαστεί η πίτσα, θα ψηθεί, θα πακεταριστεί και θα δοθεί σε διανομέα. Οι χρόνοι παράδοσης της πίτσας στο πελάτη κυμαίνεται από 20 λεπτά μέχρι μιάμιση ώρα. Όταν η δουλειά αυξάνεται πρέπει να αυξηθεί και ο χρόνος παράδοσης. Όμως η συντριπτική πλειοψηφία των εργοδοτών πιέζουν τους υπεύθυνους να μην “ανεβάσουν” χρόνο ώστε να μην αποθαρρυνθούν οι πελάτες από το να παραγγείλουν και έτσι να μην πέσει ο τζίρος του μαγαζιού. Δηλαδή, το τηλεφωνικό κέντρο πληροφορεί τον πελάτη πως το φαί θα φτάσει σε κάποιο λογικό χρονικό διάστημα προκειμένου ο πελάτης να κάνει την παραγγελία άσχετα από τον πραγματικό χρόνο παράδοσης.

Η πίεση μεταφέρεται στους εργάτες. Η κουζίνα ακούει όλη την γκρίνια, τα νεύρα, το άγχος, την πίεση των υπευθύνων. Από την άλλη, οι διανομείς παίρνουν αυτές τις “καθυστερημένες” ή τις οριακά στο χρόνο παραγγελίες. Είναι οι τελευταίοι στην αλυσίδα παραγωγής και καλούνται να πάνε εμπρόθεσμα το φαί. Πέρα από τους υπεύθυνους που ασκούν πιέσεις για να σπεύσει, ο διανομέας είναι αυτός που αντιμετωπίζει την ξινίλα των πελατών.

Στο τέλος της βάρδιας δε, υπάρχει καταγεγραμμένη η απόδοση των διανομέων (και της κουζίνας) στο σύστημα της pizza fan στο οποίο έχουν πρόσβαση οι υπεύθυνοι και οι ανώτεροί τους. Η απόδοση αυτή εκφράζεται με ένα νούμερο που δείχνει αν οι διανομείς είναι «σβέλτοι». Γενικότερα, είναι καταγεγραμμένα δεδομένα όπως πόσες παραγγελίες πήρανε, πότε τις πήρανε, πόσο «γρήγορα» πήγαν τις παραγγελίες, πόσα χρήματα είναι να παραδώσουν κλπ και είναι αποθηκευμένα για να τα ανακαλεί κάποιος-α όποτε θελήσει. Κάτι σαν στατιστικά ποδοσφαιριστών. Μόνο που στην pizza fan οι εργάτες με το ζόρι παίρνουν το βασικό μισθό και δεν έχουν τη χλιδή των ποδοσφαιριστών. Άρα τα αφεντικά γνωρίζουν και απειλούν πλαγίως ή μη με απολύσεις τους/τις εργαζόμενους-ες αν δεν γρηγορεύουν. Και αντίθετα με τους ποδοσφαιριστές σε περίπτωση τραυματισμού θα έρθουν αντιμέτωποι-ες με τις πολυέξοδες και χρονοβόρες ιατρικές διαδικασίες που η δημόσια υγεία προσφέρει.

Οπότε αν απορεί κανείς γιατί είναι αυξημένα τα εργατικά “ατυχήματα” στους διανομείς η απάντηση είναι η εξής: Τρέχουν, βάζοντας σε ρίσκο τη σωματική τους ακεραιότητα για να κρατήσουν τη δουλειά. (Δεν υπάρχει διανομέας που θα γούσταρε να τρέχει με την ψυχή στο στόμα ή να πάει ανάποδα δρόμους ή να παραβιάζει φανάρια, να ζημιωθεί χρηματικά και σωματικά, για να παραδώσει μία πίτσα.) Στις πιτσαρίες dominos είχε καθιερωθεί ένα point system αντίστοιχο που όμως αν η πίτσα δεν πήγαινε στην ώρα της o πελάτης έτρωγε τζάμπα. Σιγά που θα έμπαινε μέσα η εταιρεία. Την νύφη την πλήρωνε ο διανομέας τελικά. Γι’ αυτό εκείνην την περίοδο η dominos είχε τα πιο πολλά εργατικά “ατυχήματα” στον κλάδο. Να γιατί όλα αυτά δεν είναι τυχαία.

Σαν να μην έφταναν αυτά, η μητρική εταιρεία της pizza fan έχει θεσπίσει το σύστημα των παραπόνων. Τα παράπονα γίνονται από πελάτες που καλούν για να ρωτήσουν γιατί καθυστερεί η παραγγελία και για πάρα πολλούς άλλους λόγους (λόγους, αληθείς ή ψευδείς στους οποίους τα αφεντικά της pizza fan έχουν στηριχθεί για να απολύσουν εργαζόμενους-ες). Αν κάποιο κατάστημα έχει πολλά παράπονα μπαίνει στο στόχαστρο της μητρικής εταιρείας. Η μητρική δίνει συστάσεις και κατευθύνσεις στο ανάλογο αφεντικό και μετά το αφεντικό στους υπευθύνους. Δε νοείται κατάστημα καθημερινά να υπερβεί ένα συγκεκριμένο νούμερο παραπόνων. Όλα αυτά που σας περιγράφουμε δε μεταφέρονται σαφώς με ήρεμο τρόπο, αλλά με πίεση. Μέσα στις δουλειές λοιπόν του υπευθύνου είναι να μετατρέψει τη πίεση αυτή σε ευχαριστημένους πελάτες. Στόχος πια γίνεται η πίτσα να φτάσει ζεστή και γρήγορα στον πελάτη. Αν ο διανομέας χτυπήσει κάπου στη διαδρομή σκοπός είναι τι είπαμε; Η πίτσα να φτάσει ζεστή και γρήγορα στον πελάτη. Είναι οι πίτσες καλά; Ποια παραγγελία

είναι που εκκρεμεί να παραδοθεί; Αυτά μας ρωτάνε.

Οπότε, ναι εννοείται, δε νοιάζονται για εμάς τους εργάτες. Πρέπει να νοιαστούμε εμείς για εμάς. Δεν προσλαμβάνουν άτομα για να βγει πιο άνετα η δουλειά. Πιέζουν τα ήδη υπάρχοντα να δουλεύουν όλο και πιο γρήγορα, όλο και πιο σκληρά. Επειδή τα αφεντικά γνωρίζουν ότι είμαστε με το μαχαίρι στο λαιμό, προσπαθούν να μας εκμεταλλευτούν όσο δεν πάει. Τα κορμιά μας όμως κανένα αφεντικό δεν τα υπολογίζει. Είναι αναλώσιμα. Και όταν «χαλάνε» από τη δουλειά υπάρχουν άλλα τόσα να τα διαδεχτούν.

Τα αφεντικά της pizza fan κάνουνε περιουσίες από τη δουλειά μας. Γινόμαστε σαράβαλα ώστε να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Γιατί, πια, έτσι επιβάλλει η εξόντωση που ονομάζουμε εργασία.

Τα εργατικά ατυχήματα δεν είναι ατυχήματα. Δεν τα παθαίνουμε από την κακή μας την τύχη. Είναι οι όροι της δουλειάς που μας θέλει νέους-ες, ωραίους-ες γρήγορους-ες, αποδοτικούς-ές και να μην αντιμιλάμε στο αφεντικό.

Όλα καλά στην pizza fan. Όλα καλά.

Μία υποσημείωση: Τέτοια ατυχήματα σαν αυτό δεν ήταν ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο στην pizza fan. Πριν δύο χρόνια, διανομέας στο κατάστημα pizza fan Ελληνικού σκοτώθηκε σε τροχαίο την ώρα της δουλειάς. Δεν σκοτώθηκε από απροσεξία, όπως και όλοι εμείς δεν χτυπάμε γιατί είμαστε αφηρημένοι. Πέθανε για να είναι γρήγορος, γιατί εντατικοποίηση σημαίνει να σε ντοπάρουν με άγχος. Ο θάνατός του θα μείνει στην ιστορία ως ατύχημα. Αλλά όχι από εμάς τους συναδέλφους και συναδέλφισσες εργάτες και εργάτριες που ξέρουμε πως ο θάνατός του ήταν μία συνέπεια της εργατικής καθημερινότητας. Είναι αυτή η καθημερινότητα που τελικά όλοι-ες ζούμε για να δουλεύουμε. Είναι η κτηνωδία της επιβίωσης.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://pizzafanworkers.wordpress.com/

Έκτακτη Συνέλευση εθελοντών ΚΙΦΑ την Παρασκευή 17/1/2014

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Έκτακτη Συνέλευση εθελοντών ΚΙΦΑ την Παρασκευή 17/1/2014
Jan 152014
 

Την Παρασκευή 17/01/2014 στις 8:00 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί συνέλευση των εθελοντών του ΚΙΦΑ στον 2ο όροφο του ΕΚ Δράμας. Θέματα συζήτησης:

1. Συζήτηση σχετικά με την εκδήλωση της ΟΝΝΕΔ στη Δράμα (δωρεάν ψηλαφηση μαστού) και τη θέση του ΚΙΦΑ.
2. Συζήτηση σχετικά με την πανελλήνια δράση των ΚΙΦΑ στο τέλος του μήνα και ο τρόπος που θα συμμετέχουμε σε αυτήν.

Η συνέλευση είναι ανοικτή για όλους.

—————————————————————

Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης στεγάζεται στο Εργατικό Κέντρο Δράμας, Ηπείρου 2
Τηλέφωνο επικοινωνίας με τη Γραμματεία (Δευτέρα-Παρασκευή, 10-12π.μ. & 6-8μ.μ.): 2521.777.038
email: kifadramas@gmail.com
Για πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με τις δραστηριότητες των εθελοντών του ΚΙΦΑ γίνετε μέλος του Facebook group http://www.facebook.com/groups/kifadramas/

http://www.kifadramas.gr/

Κοινωνικό Ιατρείο Θεσσαλονίκης: Αντίσταση στον αποκλεισμό-Υγεία για όλους

 Χωρίς κατηγορία  Comments Off on Κοινωνικό Ιατρείο Θεσσαλονίκης: Αντίσταση στον αποκλεισμό-Υγεία για όλους
Jan 152014
 

Αντίσταση στον αποκλεισμό

Υγεία για όλους

Παρέμβαση στο ΑΧΕΠΑ 30/1 στις 11π.μ.

     Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσ/νίκης καλεί κάθε συλλογικότητα, σωματείο, κινηματική πρωτοβουλία και τον καθένα και την καθεμιά που ζει σ΄αυτήν την πόλη να συνταχθεί μαζί μας στον αγώνα ενάντια στη συνεχιζόμενη βάρβαρη πολιτική που ασκείται στην Υγεία. Η επιμονή στον εγκληματικό αποκλεισμό των ανασφάλιστων από δωρεάν υπηρεσίες περίθαλψης, πρωτοβάθμιας και νοσοκομειακής, κοστίζει καθημερινά αναπηρίες και θανάτους σε χιλιάδες συμπολίτες μας (μια και αυτοί από αδυναμία να αντεπεξέλθουν στο κόστος της περίθαλψης, είτε την στερούνται είτε προσέρχονται για νοσηλεία πολύ καθυστερημένα, όταν πια το πρόβλημα έχει επιδεινωθεί).

Αυτό σημαίνει με απλά λόγια πως για το 30% και πλέον του πληθυσμού που είναι χωρίς ασφάλιση, τα Δημόσια Νοσοκομεία είναι κλειστά εδώ και τρία χρόνια. Καθώς για να νοσηλευτεί σε αυτά ο ανασφάλιστος (δηλαδή ο άνεργος, ο φτωχός, ο μετανάστης χωρίς χαρτιά, ο μικρομαγαζάτορας που δεν μπορεί να πληρώσει τα 450 ευρώ το μήνα στο ΟΑΕΕ, όλος ο κόσμος της γκρίζας ζώνης της μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας) πρέπει να πληρώσει το σύνολο του κόστους νοσηλείας και το σύνολο της φαρμακευτικής αγωγής, που στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων αφορά ποσά της τάξεως εκατοντάδων έως και χιλιάδων ευρώ.

Ο αποκλεισμός των ανασφάλιστων, η ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή στο κόστος περίθαλψης και από την πλευρά των ασφαλισμένων, το κλείσιμο των νοσοκομείων και η κατάργηση τμημάτων και κρεβατιών (που προκλητικά βαπτίζεται «αλλαγή χαρακτήρα»), η κατάργηση του ΕΟΠΥΥ, η «διαθεσιμότητα» ( απολύσεις) των εργαζομένων και η λειτουργική κατάρρευση των υπόλοιπων νοσοκομείων λόγω υποχρηματοδότησης και αναστολής των προσλήψεων είναι μια ενιαία πολιτική στα πλαίσια της μνημονιακής δέσμευσης της κυβέρνησης για κατάργηση του δικαιώματος στην Υγεία ως δωρεάν και αναφαίρετου. Για το ακραία νεοφιλελεύθερο μπλοκ εξουσίας κυβέρνησης – Τρόικας η Υγεία αποτελεί διαχειρίσιμο εμπόρευμα, που ως τέτοιο καλείται να το αναλάβει εξολοκλήρου ο επιχειρηματικός ιδιωτικός τομέας με τραγικά ήδη αποτελέσματα στη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα χιλιάδων συμπολιτών μας.

Η προκλητική τοποθέτηση στην ηγεσία του Υπουργείου Υγείας του Άδωνη Γεωργιάδη, γνωστού για τις φασιστικές και ακροδεξιές θέσεις του και το έλλειμμα σοβαρότητας, είναι ταιριαστή για το έργο που καλείται εσπευσμένα να ολοκληρώσει και αποτελεί το τελικό στάδιο μιας δολοφονικής πολιτικής για τη Δημόσια και Δωρεάν Περίθαλψη και την καθιέρωση ενός επίσημου θεσμικού ρατσισμού, που ξεκίνησε από την εποχή Α. Λοβέρδου (αποκλεισμός των ανασφάλιστων, καθιέρωση πεντάευρου, διαπόμπευση και φυλάκιση ασθενών οροθετικών γυναικών, τρομακτική αύξηση νοσηλίων, συκοφάντηση των μεταναστών για την ανεπάρκεια του ΕΣΥ κλπ).

Χρέος και ανάγκη όλων εμάς που αποτελούμε θύματα αυτής της πολιτικής είναι να αγωνιστούμε ενωμένοι και αποφασισμένοι για την ανατροπή της και να επιβάλλουμε ξανά τη Δημόσια Περίθαλψη ως πρώτιστο και μη διαπραγματεύσιμο δικαίωμα και αγαθό, που θα προσφέρεται δωρεάν και καθολικά ανεξάρτητα από οικονομική και εργασιακή κατάσταση, νομιμοποιητικά έγγραφα, θρήσκευμα, ιθαγένεια, σεξουαλική προτίμηση, φύλο και ηλικία.

Σήμερα πια, οποιαδήποτε ολιγωρία και ατολμία στη λήψη πρωτοβουλιών αλληλεγγύης, οποιαδήποτε συντεχνιακή προσέγγιση ή κοινωνικός αυτοματισμός, οποιαδήποτε επιχειρηματολογία για διασπαστικές πρακτικές διευκολύνουν την άσκηση αυτής της εγκληματικής πολιτικής και την εγκαθίδρυση της βαρβαρότητας.

Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης, που εδώ και μια διετία με την καθημερινή του λειτουργία προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή την έννοια της δωρεάν περίθαλψης, να στηρίξει τα θύματα αυτής της πολιτικής και να καταγγείλει τον αποκλεισμό των ανασφάλιστων ασθενών, τη διάλυση και εμπορευματοποίηση του ΕΣΥ, καλεί σε έναν διαρκή και ενωτικό αγώνα, ώστε να υπάρξει ξανά ένα Δημόσιο και Δωρεάν Σύστημα Υγείας και Πρόνοιας για όλους χωρίς αποκλεισμούς.

 

       Την Πέμπτη 30/1/14 στις 11.00 το πρωί

οργανώνουμε παρέμβαση στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ

για να σπάσουμε τον αποκλεισμό.

 

Η αρρώστια και η φτώχεια δεν είναι ντροπή.

Ντροπή είναι να σιωπάς μπροστά στις δολοφονίες…

 

Σε πανελλαδικό συντονισμό με άλλα Κοινωνικά Ιατρεία θέλουμε να γίνουμε ορατοί και σας θέλουμε μαζί μας. Να διεκδικήσουμε με κάθε τρόπο την ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στην περίθαλψη για όλους.

 

Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.kiathess.gr/

το χρονικό του «Νέου Λυκείου»: Ρητές και υπόρρητες επιλογές επιστροφής στο παρελθόν

 Απόψεις  Comments Off on το χρονικό του «Νέου Λυκείου»: Ρητές και υπόρρητες επιλογές επιστροφής στο παρελθόν
Jan 142014
 

Ανάλυση του νέου νόμου, σχολιασμός και αντιπροτάσεις
για ένα Λύκειο με πνεύμα διαφορετικό από εκείνο
που προκάλεσε την υποβάθμιση της εκπαίδευσης την τελευταία εικοσαετία

 

Το βάρος της ιστορικότητας

Το ζήτημα της λειτουργίας του Λυκείου και της πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση αποτελεί σημαντική παράμετρο της εκπαιδευτικής πολιτικής στην Ελλάδα γιατί επηρεάζει άμεσα τόσο την εκπαιδευτική διαδικασία όσο και την ευρύτερη λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας. Η δομή και το περιεχόμενο της λυκειακής βαθμίδας καθώς και η επιλογή ή αλλαγή του τρόπου πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση συνδέεται άμεσα με συγκεκριμένες ιδεολογικές θέσεις για τον ρόλο της εκπαίδευσης ως υποσυστήματος του ευρύτερου κοινωνικοοικονομικού συστήματος. Η διαδικασία αυτή αντιμετωπίστηκε ιστορικά λιγότερο ως παιδαγωγικό ζήτημα που θα αποτύπωνε την ποιότητα της λειτουργίας των χαμηλότερων βαθμίδων της εκπαίδευσης και περισσότερο ως κοινωνικοπολιτικό ζήτημα με την επιλεκτική λειτουργία των εξετάσεων (numerus clausus) να ανάγεται σε κυρίαρχο στοιχείο συνοδευόμενο από τις αρχές νομιμοποίησής του («ισότητα ευκαιριών», «αξιοκρατία»).

Η πραγματικότητα αυτή συνδέθηκε από τη μια πλευρά με την ανάγκη των ατόμων για επαγγελματική και κατ’ επέκταση κοινωνική άνοδο η οποία ήταν δυνατό να επιτευχθεί μέσω της εισαγωγής και ολοκλήρωσης των σπουδών στην ανώτατη εκπαίδευση. Από την άλλη ενισχυόταν και από την κυρίαρχη πολιτική θέση (που διατυπώθηκε ρητά στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 19641) ότι το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης του ανθρώπινου δυναμικού αλλά και το ερευνητικό έργο στην ανώτατη εκπαίδευση θα αποτελούσαν σημαντικούς μοχλούς οικονομικής ανάπτυξης της χώρας.

Σε αυτή την ιστορική πορεία ακολουθήθηκαν, όπως σε πολλά εκπαιδευτικά συστήματα, δύο δρόμοι. Μέχρι τη δεκαετία του ’70 υπήρχαν συνεχείς ενδιάμεσες και εσωτερικές εξεταστικές διαδικασίες (προαγωγικές, απολυτήριες, μεταξύ Δημοτικού και Γυμνασίου κτλ.) που σε συνδυασμό με τις εξετάσεις εισαγωγής στα Α.Ε.Ι. λειτουργούσαν ως «φίλτρα» περιορισμού του αριθμού αποφοίτων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 και ιδιαίτερα τη δεκαετία του ’90 (με την παράλληλη αύξηση των τμημάτων και σχολών στα Α.Ε.Ι.) τα «φίλτρα» αυτά σταδιακά αφαιρούνται οπότε επιλέγεται ο δρόμος της αναγόρευσης των τελικών εξετάσεων για τα Α.Ε.Ι. στο κύριο πεδίο επιλογής, όχι μόνο των μελλοντικών φοιτητών αλλά και των κατόχων απολυτηρίου της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Την ίδια περίοδο το παράλληλο εκπαιδευτικό δίκτυο της τεχνικής εκπαίδευσης ουσιαστικά περιθωριοποιείται, αφού τόσο το μαθητικό δυναμικό εγκλωβίζεται στον «μονόδρομο» των εξετάσεων για τα Α.Ε.Ι. μέσω των Γενικών Λυκείων όσο και οι κυβερνητικές επιλογές λειτουργούν υπονομευτικά, για οικονομικούς και ιδεολογικούς λόγους, σε κάθε προσπάθεια αναβάθμισης της τεχνικής εκπαίδευσης (χαρακτηριστικό, το παράδειγμα του Πολυκλαδικού Λυκείου).

Η μυθοποίηση του «εθνικού διαλόγου»

Η πενταετία 2008-12 θα αποτελέσει την πιο μακρά περίοδο «διαλόγου» για το θέμα του Λυκείου και της πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση. Ενώ τα ερευνητικά δεδομένα και οι επιστημονικές μελέτες για τα ζητήματα αυτά είναι πολλές και πολύ ουσιαστικές, οι πολιτικές ηγεσίες του Υπουργείου Παιδείας επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν («αξιοποιώντας» τον τρόπο συγκρότησής του) το Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας (Σ.Π.ΔΕ.) του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας (Ε.ΣΥ.Π.), όχι ως επιστημονικό φορέα σύνθεσης μιας συγκροτημένης πρότασης για τη συνολική αναβάθμιση του Λυκείου αλλά ως μηχανισμό νομιμοποίησης ειλημμένων αποφάσεων.

Πιο συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της θητείας του Α. Σπηλιωτόπουλου «επιτυγχάνεται» μια τεχνητή πολιτική συναίνεση για τα θέματα του Λυκείου και της πρόσβασης στα Α.Ε.Ι. (με τη συμβολή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. διά της εκπροσώπου του Α. Διαμαντοπούλου και του ΛΑΟ.Σ. διά του εκπροσώπου του Α. Γεωργιάδη) η οποία, χωρίς εξήγηση, δεν μετουσιώνεται σε νομοθετική πρόταση για την εφαρμογή της. Το Σ.Π.ΔΕ. υποβάλλει τις προτάσεις του στη νέα πολιτική ηγεσία που ανέλαβε μετά τις βουλευτικές εκλογές. Οι προτάσεις αυτές στο α΄ μέρος αναφέρονται πολύ γενικά σε χαρακτηριστικά των αναλυτικών προγραμμάτων, του διδακτικού υλικού, της επιμόρφωσης κτλ., τα οποία επαναλαμβάνουν παιδαγωγικές κοινοτοπίες και αυτονόητα με τα οποία ο καθένας θα μπορούσε να συμφωνήσει. Στο β΄ μέρος των προτάσεων για το σύστημα πρόσβασης επαναβεβαιώνονται γνωστές θέσεις: ανάγκη αποδέσμευσης του Λυκείου από τις εισαγωγικές εξετάσεις για τα πανεπιστήμια, δραστικός περιορισμός της διδασκόμενης και εξεταζόμενης ύλης στο Λύκειο, περιορισμός του αριθμού των εξεταζόμενων μαθημάτων για την εισαγωγή στα Α.Ε.Ι. κ.ά. χωρίς να υπάρχει συγκροτημένη και αναλυτική πρόταση για το ζήτημα αυτό. Σε αυτές τις προτάσεις εμφανίζεται για πρώτη φορά η θέση για «ειδικό κρατικό εξεταστικό φορέα (“Εθνικό Κέντρο Αξιολόγησης”), που θα συγκροτήσει Τράπεζα Θεμάτων, συνεχώς τροφοδοτούμενη και ανανεούμενη». Την πρόταση αυτή (αποτελεί ιδέα του τότε προέδρου του Σ.Π.ΔΕ. Γ. Μπαμπινιώτη) κανένας εκπαιδευτικός φορέας δεν την είχε υποβάλει, ενώ το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στη γραπτή τοποθέτησή του δηλώνει την αντίθεσή του εμμένοντας στη θέση ότι «οι εξετάσεις διεξάγονται κεντρικά και με διαδικασίες αντίστοιχες των σημερινών ώστε να διασφαλίζεται το αδιάβλητο».

Η επόμενη υπουργός (Α. Διαμαντοπούλου) θα αποστασιοποιηθεί από τις προτάσεις αυτές και από το Σ.Π.ΔΕ. και θα συγκροτήσει ειδική ομάδα εργασίας στο Υπουργείο Παιδείας η οποία παράλληλα με τη λειτουργία ομάδων για τα αναλυτικά προγράμματα θα διαμορφώσει μια εντελώς διαφορετική πρόταση επηρεασμένη μεταξύ άλλων και από το πρόγραμμα του International Baccalaureate (IB). Η διαφορετική αυτή πρόταση2 υπονομεύτηκε «εκ των έσω» από το Υπουργείο Παιδείας μέσω της διαρροής στον Τύπο και της πρόκλησης ποικίλων αντιδράσεων από εκπαιδευτικές συντεχνίες, τα μαθήματα ή ο ρόλος των οποίων περιορίζονταν αισθητά. Η τότε υπουργός παρά τη δημόσια δέσμευσή της [σε εκδήλωση-παρουσίαση του ειδικού τόμου της Π.Ο.Σ.Δ.Ε.Π. για το Λύκειο και το σύστημα πρόσβασης (2010)] σε σύντομο χρονικό διάστημα «εξαφανίζει» τις προτάσεις αυτές και παρουσιάζει, μετά από σιωπή μηνών, νέες προτάσεις που ουσιαστικά παραπέμπουν στις παλιότερες προτάσεις του Σ.Π.ΔΕ. (με την προσθήκη της αναλυτικής πρότασης για το Τεχνολογικό Λύκειο) επαναφέροντας τις διακηρύξεις για πολιτική συναίνεση. Εισάγει τις προτάσεις αυτές (2011) για συζήτηση στο Σ.Π.ΔΕ. (με νέα σύνθεση), οι οποίες δέχονται αυστηρή κριτική από τους εκπαιδευτικούς φορείς, εκτός από τις βασικές πλευρές για το Τεχνολογικό Λύκειο. Τους επόμενους μήνες η υπουργός δεν αναλαμβάνει καμία νομοθετική πρωτοβουλία, παρότι έχει έτοιμο το σχετικό νομοσχέδιο, για το ζήτημα του Λυκείου και της πρόσβασης, το αφήνει στα χέρια του επόμενου υπουργού Παιδείας της κυβέρνησης Παπαδήμου (είναι ο Γ. Μπαμπινιώτης, πρώην πρόεδρος του Σ.Π.ΔΕ.), ο οποίος θα συνεχίσει τη λογική της «πολιτικής συναίνεσης» συνδέοντας περισσότερο το υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο με τις παλιότερες προτάσεις του Σ.Π.ΔΕ. (2008).

Η πολιτική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας να μην κατατεθεί τότε οποιαδήποτε νομοθετική ρύθμιση για το ζήτημα παραπέμπει την κατάθεση του νομοσχεδίου στο αόριστο μέλλον. Επί έναν και πλέον χρόνο η τωρινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ανακοίνωνε σε τακτά διαστήματα ότι κατατίθεται το σχετικό νομοσχέδιο, χωρίς να τηρούνται. οι χρονικές προθεσμίες. Ξαφνικά εμφανίζεται στις αρχές Αυγούστου ένα νομοθετικό κατασκεύασμα που αποτελεί μια απόπειρα «τεχνητής συγκόλλησης» ετερόκλητων προτάσεων και δεν είναι αποτέλεσμα ενός επιστημονικά τεκμηριωμένου σχεδιασμού για τη συνολική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος. Ο χρόνος που δόθηκε για δημόσια διαβούλευση ήταν ελάχιστος (περίπου δέκα μέρες, 10 έως 21 Αυγούστου!), οι αλλαγές στο σχετικό νομοσχέδιο ελάχιστες και οδεύει ολοταχώς προς ψήφιση με τη διαδικασία του κατεπείγοντος!

Εύλογα αναρωτιέται κάθε καλόπιστος αναγνώστης: Γιατί αυτή η ανεξήγητη βιασύνη για άμεση εφαρμογή των αλλαγών στο Γενικό και Τεχνολογικό Λύκειο και πώς συνδέεται αυτή τόσο με ιδεολογικές επιλογές όσο και με τη συγκεκριμένη πολιτική και οικονομική συγκυρία; Αξίζει μια πρώτη απόπειρα ερμηνείας.

Σκοπιμότητες και στοχεύσεις στον νέο νόμο για το Λύκειο

Η πρώτη και βασική διαπίστωση είναι ότι με τον νέο νόμο για το Λύκειο και το σύστημα πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση επιχειρείται μια σταδιακή επιστροφή στην τοποθέτηση «φίλτρων» στην πορεία προς την ολοκλήρωση των σπουδών στο Λύκειο.

Το πρώτο «φίλτρο» είναι η μεταφορά των εξεταστικών διαδικασιών σε όλες τις τάξεις του Λυκείου μέσω της έξωθεν (κατά 50% αρχικά αλλά με προοπτική, σίγουρα, αυξητική) παρέμβασης ενός Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων. Μάλιστα αυτός αναμένεται να λειτουργήσει ως μηχανισμός «αυστηροποίησης» του Λυκείου αφού στελεχώνεται αποκλειστικά με πρόσωπα που διορίζονται από την πολιτική ηγεσία χωρίς διαφάνεια και με εντελώς ασαφή και απροσδιόριστα κριτήρια.

Το δεύτερο φίλτρο συνδέεται με την επαναφορά ουσιαστικά της βάσης του 10 σε όλο το Λύκειο καθώς και του φαινομένου των μετεξεταστέων καθώς ορίζεται στον νόμο ότι «Απαραίτητη προϋπόθεση για την προαγωγή του μαθητή αποτελεί: α) η επίτευξη γενικού βαθμού ίσου ή ανώτερου του δέκα (10) και β) Μ.Ο. προφορικής και γραπτής βαθμολογίας κατά διακριτό γνωστικό αντικείμενο των μαθημάτων: Ελληνικής γλώσσας (εννοούνται ουσιαστικά τρία μαθήματα: Αρχαία Ελληνικά, Νεοελληνική Γλώσσα και Νεοελληνική Λογοτεχνία), Μαθηματικών τουλάχιστον δέκα (10) και τουλάχιστον οκτώ (08) σε καθένα από τα υπόλοιπα μαθήματα. Όταν μαθητής δεν πληροί τις προϋποθέσεις α΄ και β΄ του προηγούμενου εδαφίου επαναλαμβάνει τη φοίτηση, ενώ όταν δεν πληροί την προϋπόθεση β΄ του προηγούμενου εδαφίου, κατά διακριτό ή διακριτά γνωστικά αντικείμενα μαθημάτων ή στα υπόλοιπα μαθήματα, παραπέμπεται σε επανεξέταση σε αυτό ή σε αυτά και προάγεται ή επαναλαμβάνει τη φοίτηση κατά τα οριζόμενα ως άνω». Κανείς δεν θα είχε αντίρρηση να ισχύσουν οι παραπάνω προϋποθέσεις αν μεταβαλλόταν ή υπολογιζόταν και το εκπαιδευτικό ή και το κοινωνικό πλαίσιο το οποίο δημιουργεί τους μαθητές με χαμηλές επιδόσεις. Κάτι τέτοιο ούτε καν υπάρχει ως νύξη στον νέο νόμο, οπότε είναι εμφανής η πρώτη στόχευση: άμεση και μεγάλη μείωση του αριθμού των μαθητών που προάγονται και αποφοιτούν από το Λύκειο.

Η παραπάνω στόχευση σχετίζεται άμεσα με τη συγκεκριμένη πολιτική και οικονομική συγκυρία αφού επιφέρει μια σειρά από «αξιοποιήσιμα» αποτελέσματα:

Πρώτον, η μείωση του μαθητικού δυναμικού του Λυκείου σε συνδυασμό με την πρώτη αύξηση (αναμένεται και δεύτερη) του ωραρίου διδασκαλίας αλλά και τη μείωση ή εξαφάνιση μαθημάτων (όπως οι ξένες γλώσσες και η τέχνη) οδηγεί σε δραστική μείωση των οργανικών θέσεων των εκπαιδευτικών, γεγονός που τους εξωθεί αναπόφευκτα εκτός σχολείου. Άρα επιτυγχάνεται ο στόχος που έχει θέσει η Τask Force για τη δραστική μείωση του εκπαιδευτικού προσωπικού, ενώ η πρόσληψη νέου και με αυξημένα προσόντα επιστημονικού δυναμικού-αποφοίτων των πανεπιστημίων θα είναι αδύνατη για πολλά χρόνια.

Δεύτερον, η μείωση του μαθητικού δυναμικού στο Λύκειο θα συμβάλει στην επιδιωκόμενη μείωση των υποψηφίων για τα Α.Ε.Ι., γεγονός το οποίο θα προκαλέσει de facto τη συρρίκνωση σχολών και τμημάτων κυρίως των περιφερειακών πανεπιστημίων ελλείψει επιτυχόντων, καθιστώντας ένα νέο σχέδιο «Αθηνά» εντελώς περιττό!

Τρίτον, η αύξηση του αριθμού των μαθητών που δεν θα ολοκληρώνει το Λύκειο δημιουργεί μια «νέα αγορά» για τα ποικίλα επιχειρηματικά συμφέροντα (ιδιωτικά Ι.Ε.Κ., Κολέγια κτλ.) τα οποία με τις ευλογίες τις πολιτικής ηγεσίας έχουν «νεκραναστηθεί» και διαφημίζουν ήδη από φέτος την πραμάτεια τους!
Η δεύτερη και εξίσου σημαντική διάσταση του νέου νόμου είναι η έμφαση στην τεχνική εκπαίδευση, η οποία είναι εμφανής ακόμα και στα άρθρα που αναφέρονται σε αυτή. Γίνεται αναλυτική αναφορά σε Τεχνολογικό Λύκειο και σε Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης καθώς και σε Ι.Ε.Κ. Οι αλλαγές που προτείνονται συνδέονται με μια εμφανή επανάληψη της ρητορικής (μόνιμα επαναλαμβανόμενη από τη μεταρρύθμιση του 1976 έως τη μεταρρύθμιση Αρσένη) για τη σημασία της τεχνικής εκπαίδευσης στην εξέλιξη της κοινωνίας και της οικονομίας! Αυτή η ρητορική κρύβει έντεχνα την απόπειρα ένα μεγάλο μέρος των μαθητών να στραφεί στην τεχνική εκπαίδευση χωρίς να μεταβάλλονται οι όροι, τα μέσα και οι συνθήκες παροχής της. Το μόνο που μεταβάλλεται είναι η επιδίωξη βίαιης σύνδεσης της τεχνικής εκπαίδευσης με την αγορά μέσω της περιβόητης Μαθητείας, η οποία όμως, με τον έλεγχο του πολύπαθου και εκπαιδευτικά προβληματικού Ο.Α.Ε.Δ., κινδυνεύει να μετατραπεί σε μηχανισμό διοχέτευσης «εργαζομένων» μηδαμινού κόστους σε επιχειρήσεις οι οποίες θα αποφεύγουν πλέον τις ουσιαστικές προσλήψεις.

Ενδεικτικό πλαίσιο προτάσεων για ένα διαφορετικό Λύκειο

Αρχικά αξίζει να τονιστεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή στο Λύκειο και στο εξεταστικό-σύστημα πρόσβασης χωρίς να προταθεί ριζική αλλαγή του «σκληρού πυρήνα» της υπαρκτής-παρεχόμενης σχολικής γνώσης. Αυτό σημαίνει, μεταξύ άλλων, αλλαγές:

στα ωρολόγια προγράμματα των σχολείων με κύρια κατεύθυνση την παρουσίαση μιας άλλης αντίληψης για την κατανομή και αξιοποίηση του σχολικού χρόνου και την οργάνωση της σχολικής τάξης ώστε να μη μεταφέρεται η σχολική εργασία εκτός σχολείου. Αυτό σημαίνει ολοήμερο συνεργατικό, δημιουργικό σχολείο και στην εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση και στο Λύκειο,

στα αναλυτικά προγράμματα ώστε αυτά να είναι «ανοιχτά» και να επιτρέπουν τη δημιουργική παρέμβαση της σχολικής μονάδας και του εκπαιδευτικού. Είναι φυσικό να μην ακούγεται τίποτα από το υπουργείο για αλλαγή των αναλυτικών προγραμμάτων, γιατί τότε θα πρέπει να διευκρινιστεί προς ποια κατεύθυνση θα είναι η αλλαγή αυτή, σε ποια μορφή σχολείου στοχεύει και ποιον τύπο πολίτη επιδιώκει να δια-παιδαγωγήσει,

στο διδακτικό υλικό το οποίο θα έχει ως κατευθυντήριους άξονες τα αναλυτικά προγράμματα, αλλά θα επιλέγεται και θα διαμορφώνεται ελεύθερα από τον εκπαιδευτικό και τη σχολική μονάδα. Ούτε κουβέντα όμως δεν κάνει το υπουργείο για αλλαγή του υπάρχοντος παρωχημένου διδακτικού υλικού του «Νέου» Λυκείου!

στους τρόπους αξιολόγησης του μαθητή και σε επίπεδο σχολείου και σε επίπεδο γενικών εξετάσεων ώστε να απεγκλωβιστούμε από την παθητική απομνημόνευση της σχολικής ύλης-των βιβλίων μέσω γραπτών και μόνο εξετάσεων,

στη συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών κυρίως με ενδοσχολική κατεύθυνση στο πλαίσιο της ίδιας της σχολικής μονάδας αλλά και με τη σύνδεση της επιμόρφωσης αυτής με τα πανεπιστήμια μέσω προγραμμάτων μεγαλύτερης διάρκειας,

σε μια διαδικασία διαρκούς αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος, της σχολικής μονάδας και του εκπαιδευτικού έργου με κύριο προσανατολισμό την ανατροφοδότηση και αυτοβελτίωση χωρίς να υποκρύπτονται λογικές διαθεσιμότητας-απόλυσης του εκπαιδευτικού προσωπικού. Κάτι τέτοιο συμβαίνει με το προεδρικό διάταγμα για την αξιολόγηση που παραμένει επί μήνες στο Συμβούλιο Επικρατείας επειδή εμπεριέχει διατάξεις που εγείρουν ζητήματα συνταγματικότητας, ενώ κανένας από τους ορισθέντες για τη σύνταξή του επιστήμονες δεν αποδέχεται την πατρότητα του έργου αυτού.

Αν αναζητήσει κανείς στον νόμο για το Νέο Λύκειο σχετικές ή ανάλογες αναφορές ή σκέψεις για βασικές αλλαγές στην παρεχόμενη γνώση, δεν θα βρει. Εξάλλου πρόκειται για ένα θεσμικό μόρφωμα φτιαγμένο με τα ίδια υλικά, από τους ίδιους ανθρώπους (πολιτικό προσωπικό και «οργανικούς διανοούμενους») που προκάλεσαν και διαχειρίστηκαν την υποβάθμιση του Λυκείου και της εκπαίδευσης την τελευταία εικοσαετία. Αυτό επιδιώκουν και με τις τωρινές νομοθετικές ρυθμίσεις. Τη δική τους πολιτική και προσωπική επιβίωση! Δυστυχώς γι’ αυτούς, οι καιροί και η κοινωνία έχουν αλλάξει. Η αποτυχία τους είναι δεδομένη και το τέλος της εποχής αυτής αναπόφευκτο!

Κώστας Αγγελάκος

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.chronosmag.eu/

GUARDIAN: Λίγοι άκουγαν μια νεαρή Ελληνίδα, πριν πεθάνει. Θα την ακούσουμε τώρα;

 Απόψεις  Comments Off on GUARDIAN: Λίγοι άκουγαν μια νεαρή Ελληνίδα, πριν πεθάνει. Θα την ακούσουμε τώρα;
Jan 132014
 
Ένα εξαιρετικό άρθρο του Guardian για το ένα εκ των δυο κοριτσιών που χάθηκαν άδικα στο δυστύχημα των Μαλγάρων με το ΚΤΕΛ Αιτωλοακαρνανίας.
Να θυμίσουμε ότι αυτό το τροχαίο δυστύχημα προκάλεσε τον θάνατο σε δύο φοιτήτριες και τον τραυματισμό άλλων 22 ατόμων, ενώ εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι έχουμε συνολικά 3 τροχαία σε 1 μηνα με 4 νεκρούς στα ΚΤΕΛ Αιτωλοακαρνανίας.
Συγκεκριμένα, στις 2 Ιανουαρίου,  Ι.Χ. συγκρούστηκε με λεωφορείο του ΚΤΕΛ Αιτωλοακαρνανίας, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός και τον τραυματισμό τεσσάρων, ενώ στις 9 Δεκεμβρίου λεωφορείο του ΚΤΕΛ Αιτωλοακαρνανίας, έξω από το Νοσοκομείο Αγρινίου είχε συγκρουστεί πάλι με Ι.Χ., με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός ανθρώπου, του οδηγού του Ι.Χ.



Λίγοι άκουσαν μια νεαρή Ελληνίδα, πριν πεθάνει. Θα την ακούσουμε τώρα;

Alex Andreou
theguardian.com, 11 Ιανουαρίου 2014
H Ειρήνη Τριανταφύλλου, μία έξυπνη, νεαρή γυναίκα , που συμμετείχε στα κοινά σκοτώθηκε σε δυστύχημα. Πέντε χρόνια πριν, έγραψε τις ελπίδες και τα όνειρά της

Την Τετάρτη, ένα πούλμαν που μετέφερε μια ομάδα νεαρών φοιτητών, κατά μήκος ενός ελληνικούαυτοκινητόδρομου κοντά στα Μάλγαρα, συγκρούστηκε με ένα φορτηγό. Πολλοί τραυματίστηκαν,δύο νέες γυναίκες έχασαν τη ζωή τους. Η Αγγελική Γρανίτσα, 21 ετών, και η ΕιρήνηΤριανταφύλλου, 23 ετών. Όσο φωτεινότερο είναι το κερί, τόσο βαθύτερο φαίνεται το σκοτάδι που ακολουθεί, όταν σβήσει.

Η Ειρήνη, έγραψε ένα δοκίμιο για την κατάσταση στην Ελλάδα, όταν ήταν 18 ετών, ακριβώς πριν χτυπήσει η κρίση, το οποίο δημοσιεύθηκε σε μια τοπική εφημερίδα. Μετέφρασα μια συντομευμένηεκδοχή του κομματιού της.

Λίγοι την άκουγαν ενώ ήταν ζωντανή. Θα την ακούσουμε τώρα;

“Τα όνειρά μου είναι η προϋπόθεση ή η βάση – αν θέλετε – της επανάστασής μου. Αφήστε με λοιπόν, να ονειρεύομαι.. Εξάλλου η πραγματικότητα που μου προτείνετε δεν είναι και τόσο δελεαστική.

Όλοι μας, αλλά κυρίως όλοι σας, παγιδευμένοι στις υπερβολικές απαιτήσεις των καιρών, στις υπέρμετρες φιλοδοξίες, στον υπερκαταναλωτισμό, έχουμε ξεχάσει την αξία και την δύναμη που κρύβει μέσα του το χάδι, ο ζεστός λόγος, η κουβεντούλα με το φίλο. Πότε επικοινωνήσατε τελευταία φορά με ένα φίλο σας; Πότε ήταν η τελευταία φορά που μιλήσατε χωρίς ενδοιασμούς για όσα σας απασχολούν;

Γίνατε εσωστρεφείς, θέλοντας να προφυλαχτείτε από τα προβλήματα τρίτων, γιατί είναι τόσα τα δικά σας, που δεν μπορείτε να σηκώστε κι άλλο βάρος. Γίνατε ένα μοναχικό άτομο που ψάχνετε φιλίες μέσω ηλεκτρονικών δρόμων. Η φιλία απόκτησε το δικό της e-mail στο ίντερνετ!

Εργασία και εγκλεισμός στο σπίτι κατά τις εργάσιμες ημέρες και διασκέδαση με φορτσαρισμένη ιλαρότητα το Σαββατόβραδο, αυτό είναι το πρόγραμμά σας. Α, ξέχασα, θέλετε να βελτιώσετε την εξωτερική σας εμφάνιση και καταφεύγετε σε γυμναστήρια και ινστιτούτα αδυνατίσματος, αυτοαναιρώντας την προσπάθειά σας με υπερκατανάλωση φαγητού και οινοπνευματωδών ποτών.

Δεν χαρακτηρίζεστε από συνέπεια και αλληλεγγύη απέναντι σε φίλους και συγγενείς. Παγιδεύεστε στον απομονωτισμό του προσωπικού σας συμφέροντος, ζώντας μόνοι ακόμα και μέσα στις συντροφιές. Έχετε περιορίσει τις πολιτικές και συνδικαλιστικές σας δραστηριότητες, στις αναγκαίες και ωφελιμιστικές.

Και μέσα σ’ όλη αυτή τη σύγχυση, βρίσκετε χρόνο και διάθεση παίρνοντας και το κατάλληλο ύφος να μας κριτικάρετε, με την «αγωνία» και το «ενδιαφέρον» ζωγραφισμένο στο πρόσωπό σας.

Για σας είμαστε οι καλοπερασάκηδες, οι οκνηροί, οι χωρίς προβληματισμούς νέοι, το δυσοίωνο αύριο στα χέρια του οποίου δεν θέλετε να παραδώστε τον κόσμο (από πότε γίνεται παράδοση και παραλαβή του χάους;).

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα και τις λιβελογραφικές κορόνες σας, επιτρέψτε μου να ονειρεύομαι.
Ονειρεύομαι μια γειτονιά, στενό δρομάκι και ζεστοί άνθρωποι. Χαμόγελα και πίκρες και χέρια που σ’ αγκαλιάζουν και κάνουν περισσότερα τα πρώτα και λιγότερες τις δεύτερες.

Ονειρεύομαι να «μάθω γράμματα, να γίνω άνθρωπος» όπως λέει και η γιαγιά μου. Να μάθω γράμματα, για να ανοίξει το μυαλό μου και τα μάτια της ψυχής μου και μ’ αυτά να αντικρίζω τον κόσμο και τον άνθρωπο.

Ονειρεύομαι να ασκήσω το επάγγελμα που μ’ αρέσει, χωρίς να χρειαστεί να «φιλήσω κατουρημένες ποδιές» ή να περάσω από γραφεία πολιτικών, πολιτευόμενων, γραμματέων και γραμματικών.
Ονειρεύομαι να φτιάξω τη δική μου οικογένεια και να μεγαλώσω τα παιδιά μου με τις αρχές και τις αξίες που οι δικοί μου γονείς έδωσαν σε μένα, για να στηρίξω πάνω σ’ αυτές την ψυχή μου, το μυαλό και τη ζωή μου.

Ονειρεύομαι να έχω δίπλα μου ανθρώπους αληθινούς, που θα μ’ αγαπάνε και θα τους αγαπώ ελεύθερα και κατ’ επιλογήν μου.

Ονειρεύομαι να μην ντρέπομαι ως πολίτης, να μη σκύβω το κεφάλι, αλλά να φιλοκαλώ μετ’ ευτελείας και να ζω άνευ καχυποψίας.

Ονειρεύομαι να χρησιμοποιώ τη γλώσσα για να λέω «τα σύκα – σύκα και τη σκάφη – σκάφη» και όχι να «κρύβω λόγια».

Ονειρεύομαι μ’ αυτές τις συντεταγμένες να δημιουργήσω το δικό μου κόσμο, τον μικρό και μέγα.

Έχω κλείσει τα αυτιά μου στα κατηγορώ, στη δήθεν συμπάθεια, στη δήθεν επαναστατική διάθεση και ειλικρίνεια και ανιδιοτέλεια και δουλεύω – δουλεύω, για να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα.

Η επανάστασή μου έχει αρχίσει…
Την ακούτε;;”

Η οικογένεια της Ειρήνης δώρισε τα όργανά της. “Πάρτε ό,τι όργανα νομίζετε… Με όλη μου την καρδιά…” , είπε η μητέρα της. Μια σειρά από εγχειρήσεις που αλλάζουν ζωές άρχισαν να κανονίζονται γρήγορα: δύο νέοι άνθρωποι που πάσχουν από κερατόκωνο, μια πάθηση πουκαταστρέφει σιγά-σιγά την όραση, θα λάβουν τους κερατοειδείς της Ειρήνης.

Ίσως, όταν ανοίξουν τα μάτια τους, θα δουν τον κόσμο με τόση σαφήνεια και θάρρος, όπως έκανε και εκείνη. Ίσως, όταν και εμείς ανοίξουμε τα δικά μας, να τον δούμε έτσι επίσης.

Μετάφραση – Απόδοση: LEFTeria-news

Few listened to a young Greek woman before she died. Will we listen now?

 

Irini Triantafyllou, a smart, involved young woman was killed in an accident. Five years ago she wrote of her hopes and dreams

On Wednesday, a coach carrying a group of young students, travelling along a Greek motorway near Malgara, collided with a truck. Many were injured, two women died. Angeliki Granitsa, 21, and Irini Triantafyllou, 23, two smart, involved young people were taken from their families and friends[Greek-language report]. The brighter the candle, the thicker the darkness that follows it being extinguished seems.

Irini (which, in Greek, means “peace”) wrote an essay about the situation in Greece when she was 18 – just before the crisis hit properly – which appeared in a local paper. I have translated an abridged version of her piece. Few listened while she was alive. Will we listen now?
“My dreams are the basis of my revolution. So, allow me to dream. In any case, the reality you offer is not very tempting.

“Trapped by exaggerated demands, unnatural ambition and consumerism, you have forgotten the value and power of a human touch, a word of praise, a chat with a mate. When was the last time you really communicated with a friend? When was the last time you spoke, without shame, about your problems?

“You have become introverted, in order to protect yourselves from others’ troubles. Because you have so many of your own, you cannot take more weight. You have become lonely people looking for electronic friendship. Your schedule consists of work and solitude on weekdays; then forcing yourself into superficial pleasure on a Saturday. You strive to improve your external appearance in gyms and health farms, then undo your work by eating and drinking excessively. You feel little responsibility or solidarity toward friends and family. You reduce your political activity only to that which benefits you.

“And in the midst of this confusion you have the time – and nerve – to criticise us. In your eyes, we are the selfish, lazy, thoughtless generation. In your eyes, we are ignorant of history and devoid of ideals. In your eyes, we do not show proper respect for national holidays and do not understand your revolutionary past. We are the ill-fated ‘tomorrow’ of this country, in the care of which you fear to hand over the world. (Since when could anyone hand over or receive total chaos?)

“So, while you crown yourselves with the libellous congratulations of your past, allow me to dream.”I dream of neighbourhoods with narrow streets and warm people. Joy and sorrow and hands that embrace you and make the smallest things seem large and the largest things seem small. I dream of educating myself, ‘becoming a person’ like my grandmother says; educating myself so I can open my mind and open my soul’s eyes and look at the world and people through them.
“I dream of exercising my chosen profession on merit, without having to kiss dirty hands or beg politicians. I dream of having my own family and passing to them the principles and values that my parents gave me.
“I dream of having around me people who love me and whom I love freely and by choice.
“I dream of not being ashamed to be a citizen, not bowing to anyone, loving beauty easily and living without suspicion.
“I dream of using language to call a spade a spade, rather than hide behind my words.
“I dream of using those co-ordinates to create my very own world, which will be both tiny and great. I have closed my ears to accusation and sympathy, to your pretend revolutions. And I work – I work to make my dreams a reality.

“My revolution has begun … Can you hear it?”

Irini’s family donated her organs. “Take whatever you need, with all my heart,” said her mother[Greek-language report]. A series of life-changing operations are being hastily arranged: two young people suffering from keratoconus, a condition that slowly destroys eyesight, will receive Irini’s corneas. Maybe, when they open their eyes, they will see the world with as much clarity and courage as she did. Maybe, when we open ours, we will too.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://lefteria-news.blogspot.gr/

Τρώνε λιγότερο για να αγοράσουν φάρμακα

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Τρώνε λιγότερο για να αγοράσουν φάρμακα
Jan 132014
 

Στοιχεία-σοκ αποκαλύπτει έρευνα της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ), σύμφωνα με την οποία τα μεγάλα θύματα των «μεταρρυθμίσεων» στην Υγεία, οι ασθενείς με χρόνια νοσήματα, κόβουν ό,τι μπορούν, για να αγοράσουν τα απαραίτητα φάρμακά τους, ενώ το κράτος θα πετύχαινε μεγαλύτερη εξοικονόμηση πόρων αν οι ασθενείς μπορούσαν να ρυθμίζουν τις ασθένειές τους.

Είναι ενδεικτικό ότι, σύμφωνα με έρευνα της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ), οκτώ στους δέκα Ελληνες αναγκάζονται να στερηθούν είδη πρώτης ανάγκης, για να συνεχίσουν να λαμβάνουν το απαραίτητο σκεύασμά τους. Χαρακτηριστικό είναι, επίσης, ότι οδήγησαν 4 στους 10 Ελληνες να κόψουν από τρόφιμα, για τη θεραπεία τους.

Οπως προκύπτει από την ίδια έρευνα της ΕΣΔΥ, από το 2011 έως και το 2013 μειώθηκαν οι επισκέψεις για λόγους οικονομίας στις πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας σε ποσοστό 30%, ενώ τα νοικοκυριά μείωσαν τα χρήματα που έδιναν για τις υπηρεσίες αυτές το ίδιο διάστημα κατά 50%. Γι’ αυτό άλλωστε, 6 στους 10 ασθενείς αποδεικνύεται ότι αντιμετωπίζουν πλέον περιορισμούς στην πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, λόγω έλλειψης χρημάτων, που τους κάνει να… μεταχρονολογούν τις υγειονομικές τους ανάγκες.

Κάπως έτσι, οι 8 στους 10 ασθενείς μειώνουν τις δαπάνες για στέγαση, μετακινήσεις και τηλεπικοινωνίες, για να μπορέσουν να αγοράσουν τα φάρμακά τους, ενώ 4 στους 10 κόβουν ακόμη και από τη διατροφή τους. Μάλιστα 2 στους 10 ψαλίδισαν τελείως τις επισκέψεις σε γιατρούς. Γεγονός καθόλου τυχαίο, καθώς η έρευνα της ΕΣΔΥ απέδειξε ότι κάθε νοικοκυριό έχασε τουλάχιστον 530 ευρώ κατά μέσο όρο το μήνα και φθάνει πλέον στα 1.115 ευρώ.

Η έρευνα της ΕΣΔΥ, που πραγματοποιήθηκε σε ενήλικους ασθενείς, οι οποίοι πάσχουν από υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, ΧΑΠ και άνοια, στα μεγάλα αστικά κέντρα, έδειξε ότι αυτοί που πλήττονται περισσότερο από την κρίση αλλά και από τις «μεταρρυθμίσεις» είναι οι χρονίως πάσχοντες. Νοσήματα τα οποία ευθύνονται για το 70% της ζήτησης υπηρεσιών Υγείας και απορροφούν το 50% της εθνικής υγειονομικής δαπάνης, με υψηλό κόστος στο σύστημα.

Την ίδια στιγμή, έρευνα του καθηγητή Οικονομικών της Υγείας της ΕΣΔΥ, Κώστα Αθανασάκη, έδειξε ότι αν υπήρχε πρόληψη και οι ασθενείς είχαν τη δυνατότητα να ρυθμίζουν τις παθήσεις τους, θα είχαμε εξοικονομήσει εκατοντάδες εκατ. ευρώ. Ενδεικτικά:

* Για την υπέρταση, το σύνολο της μείωσης της υγειονομικής δαπάνης από τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης ανέρχεται σε 0,83 δισ. ευρώ σε διάστημα δεκαετίας ή 83 εκατ. ευρώ ετησίως με συντηρητικούς υπολογισμούς.

* Για το διαβήτη, αν «ρυθμίζονταν» όλοι οι ασθενείς, η εξοικονόμηση θα άγγιζε τα 173,5 εκατ. ευρώ ετησίως. Χαρακτηριστικό είναι ότι το ετήσιο κόστος ενός ορθά ρυθμισμένου ασθενούς είναι 981,72 ευρώ, ενώ για έναν μη ρυθμισμένο διαβητικό το κόστος εκτοξεύεται στα 1.566,12 ευρώ.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.enikos.gr/society/206129,Trwne_ligotero_gia_na_agorasoyn_farmaka.html

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΙΩΞΗΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΙΩΞΗΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Jan 122014
 

Δείτε το κείμενο της επιστολής της ΟΙΕΛΕ προς τα κόμματα της Βουλής για το σκάνδαλο της απομάκρυνσης της Διευθύντριας Ιδιωτικής Εκπαίδευσης. Η Ομοσπονδία ζητεί την παρέμβασή τους ώστε να αποκατασταθεί το κράτος δικαίου.

“Όπως γνωρίζετε από προηγούμενη επιστολή μας, η καταγγελία σύμβασης της εκπαιδευτικού Ευφροσύνης Μπουλούτα του Κολλεγίου Αθηνών, η οποία κατατέθηκε από τη Διοίκηση του ΕΕΙ, επειδή η συνάδελφός μας συνέλαβε τον υιό του πρωθυπουργού να αντιγράφει, εκδικάστηκε από την αλλοιωμένη νομικά σύνθεση του ΚΥΣΔΕ (μετά την αποβολή αιρετών της ΟΙΕΛΕ). Η αρμόδια Διεύθυνση Ιδιωτικής Εκπαίδευσης του Υ.ΠΑΙ.Θ. είχε καταθέσει εισήγηση προς το ΚΥΣΔΕ σύμφωνα με την οποία θα έπρεπε να εξεταστεί η καταχρηστικότητα της καταγγελίας σύμβασης, ωστόσο αυτό δεν συνέβη ποτέ.
Αντ’ αυτού πληροφορηθήκαμε σήμερα έκπληκτοι ότι η Διευθύντρια Ιδιωτικής Εκπαίδευσης κ. Ιωάννα Χρήστου απομακρύνθηκε από τη θέση της. Γνωρίζαμε, βέβαια, πως εδώ και καιρό η απομάκρυνση της εν λόγω ήταν το υπ’ αριθμόν ένα αίτημα του ΣΙΕΙΕ, του Συνδέσμου των Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Σχολείων, ιδιαίτερα μετά από την αναφορά που είχε καταθέσει στον πρωθυπουργό το Σεπτέμβριο του 2012 με την οποία είχε χαρακτηρίσει «προδήλως παράνομη ή αντισυνταγματική» (κατά τον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα, άρθρο 25,3) την εντολή του Υπουργού Παιδείας, κ. Αρβανιτόπουλου για εφαρμογή της «Γνωμοδότησης Μπαμπινιώτη» (ΝΣΚ 214/2012) που προέβλεπε περικοπή έως και 40% του μισθού των ιδιωτικών εκπαιδευτικών με την οποία χαρίζονται στους ιδιοκτήτες 32 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο και αφαιρούνται αντίστοιχα 28 εκατομμύρια από τους εκπαιδευτικούς και 20 από τα ασφαλιστικά ταμεία. Η ενέργεια αυτή της Διευθύντριας ιδιωτικής Εκπαίδευσης είχε εξοργίσει τόσο τους σχολάρχες, όσο και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας που έψαχνε αφορμή για να την απομακρύνει από τη θέση της. Η αφορμή δόθηκε με την «απείθεια» που επέδειξε η κ. Ιωάννα Χρήστου απέναντι στον ουσιαστικό ηγέτη της εκπαίδευσης στη χώρα, τον Αλέξανδρο Σαμαρά και την επιχειρηματική ομάδα που στοιχίζεται πίσω από αυτόν, καθώς αρνήθηκε να νομιμοποιήσει με την υπογραφή της την εκδικητική απόλυση της εκπαιδευτικού Ευφροσύνης Μπουλούτα.
Το περιστατικό αυτό δεν αποδεικνύει μόνο το μέγεθος της επιχειρηματικής διαπλοκής και της οικογενειοκρατίας και της αδιαφάνειας στο χώρο του Υπουργείου Παιδείας. Αποδεικνύει και την παλαιοκομματική πρακτική μιας κυβέρνησης που, ενώ στα λόγια καταγγέλλει το «διεφθαρμένο, μεγάλο κράτος», ουσιαστικά επιβάλλει όρους διαφθοράς και διαπλοκής απομακρύνοντας όσους κρατικούς λειτουργούς ενεργούν με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους και όχι με βάση επιχειρηματικά συμφέροντα, κομματικές εντολές και προσωπικές εξυπηρετήσεις. Τέτοιου είδους δημόσιοι λειτουργοί δεν έχουν χώρο στο κράτος των Μνημονίων.
Η ενέργεια της πολιτικής ηγεσίας του Υ.ΠΑΙ.Θ. να απομακρύνει τη Διευθύντρια Ιδιωτικής Εκπαίδευσης είναι ένδειξη ακραίας αυθαιρεσίας και διαπλοκής και ανάβει το πράσινο φως για την εξάπλωση της ανομίας και της εγκατάστασης συνθηκών Μεσαίωνα στα ιδιωτικά σχολεία. Δεν μπορεί οι εντολές του Προέδρου του Κολλεγίου Αθηνών ή μιας ομάδας σχολαρχών να γίνονται πολιτικές αποφάσεις. Δεν είναι δυνατόν το κράτος να είναι φέουδο των ολίγων και ισχυρών. Ζητούμε από το κόμμα σας να αναδείξει το μείζον αυτό πολιτικό και ηθικό ζήτημα στη Βουλή των Ελλήνων, ώστε να πληροφορηθεί η ελληνική κοινωνία ποιος, επιτέλους, κυβερνά αυτό τον τόπο.”

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.oiele.gr/

Μετά από παρέμβαση του ΚΙΦΑ ανασφάλιστος καρδιοπαθής εισήχθη σε Νοσοκομείο και υπεβλήθη σε εγχείρηση

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Μετά από παρέμβαση του ΚΙΦΑ ανασφάλιστος καρδιοπαθής εισήχθη σε Νοσοκομείο και υπεβλήθη σε εγχείρηση
Jan 112014
 

Μετά την παρέμβασή και συνάντηση μελών του ΚΙΦΑ με το Διοικητή του Νοσοκομείου Δράμας τη Δευτέρα 9/12 (http://www.kifadramas.gr/sinantisi-me-dioikiti/), το Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης δέχτηκε τον ανασφάλιστο ασθενή του ΚΙΦΑ. Ο καρδιοπαθής έκανε στεφανιογραφία και υποβλήθηκε σε διπλό by pass (είχε δυο αρτηρίες βουλωμένες κατά 40% και 50%).

Πέρασε χτες από το ΚΙΦΑ να μας ευχαριστήσει και μίλησε με τα καλύτερα λόγια και για το προσωπικό του νοσοκομείου που του φέρθηκε με τον καλύτερο τροπο!

Έτσι, δόθηκε τέλος στο πρόβλημα και στην αγωνία ενός ανθρώπου που θα έπρεπε να υποβληθεί σε εγχείρηση από την προηγούμενη άνοιξη!

Η επιτυχία της παρέμβασης μας δείχνει το δρόμο για το μέλλον. Το δικαίωμα για δωρεάν πρόσβαση στην υγεία από όλους τους ανθρώπους μπορεί να κατακτηθεί μόνο με ενεργή συμμετοχή και κοινωνικούς αγώνες. Κανένας δεν πρέπει να νιώθει και να είναι μόνος του. Καλούμε όλους τους πολίτες να συμμετάσχουν στον αγώνα του ΚΙΦΑ για ανατροπή των πολιτικών που εξαθλιώνουν την κοινωνία και περιθωριοποιούν τους αδύναμους.

Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης: Πρόγραμμα εβδομάδας 13-17/01/2014

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης: Πρόγραμμα εβδομάδας 13-17/01/2014
Jan 112014
 

Καλούμε όλους τους πολίτες της Δράμας να στηρίξουν και να στελεχώσουν την προσπάθεια του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης γιατί πιστεύουμε πως η αλληλεγγύη είναι μια αμφίδρομη πράξη που αποδεικνύεται από το βαθμό συμμετοχής όλων μας.

Οι πολίτες που δεν έχουν ιατροφαρμακευτική ασφάλιση μπορούν να προσέρχονται στη Γραμματεία του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή, 10-12π.μ. και 6-8μ.μ.) ή να τηλεφωνούν για να κλείνουν ραντεβού.

Πρόγραμμα εβδομάδας 13-17 Ιανουαρίου 2014 στο Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης

Δευτέρα 13/1: 6-8μ.μ. Φαρμακοποιός
Τρίτη 14/1: 10-11π.μ. Παιδίατρος, 6-8μ.μ. Γενικής Ιατρικής, Φαρμακοποιός
Τετάρτη 15/1: 6-8μ.μ. Παθολόγος, Φαρμακοποιός
Πέμπτη 16/1: 11-12π.μ. Παιδίατρος, 6-8μ.μ. Φαρμακοποιός
Παρασκευή 17/1: 6-8μ.μ. Παθολόγος, Φαρμακοποιός

Παράλληλα, το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης συνεργάζεται με εξωτερικούς ιατρούς και εργαστήρια (π.χ. καρδιολόγους, ακτινολόγους, πυρηνικούς, οφθαλμίατρους, οδοντίατρους, μικροβιολόγους) για τη δωρεάν, και πάλι, πρόσβαση από τους ανασφάλιστους συμπολίτες μας. Οι ενδιαφερόμενοι για τους γιατρούς αυτούς θα πρέπει να επικοινωνούν με το ΚΙΦΑ για να μπορούν να εξυπηρετούνται με ραντεβού.

Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης στεγάζεται στο Εργατικό Κέντρο Δράμας, Ηπείρου 2
Τηλέφωνο επικοινωνίας με τη Γραμματεία (Δευτέρα-Παρασκευή, 10-12π.μ. & 6-8μ.μ.): 2521.777.038
email: kifadramas@gmail.com
Για πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με τις δραστηριότητες των εθελοντών του ΚΙΦΑ γίνετε μέλος του Facebook group http://www.facebook.com/groups/kifadramas/

http://www.kifadramas.gr/

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
Jan 102014
 

Κοινωνικό Ιατρείο Θεσσαλονίκης: Στο πλευρό του «Οδυσσέα»…

 Απόψεις  Comments Off on Κοινωνικό Ιατρείο Θεσσαλονίκης: Στο πλευρό του «Οδυσσέα»…
Jan 092014
 

  

      Με τον «Οδυσσέα» γνωριζόμαστε από τον Σεπτέμβρη του 2011, όταν τον «ξεσπιτώσαμε» από τον 1ο όροφο του κτιρίου της Εργατικής Εστίας για να στεγάσουμε το δικό μας όραμα, τη δημιουργία ενός αυτοδιαχειριζόμενου ιατρείου αλληλεγγύης. Μαζί κουβαλήσαμε, σκουπίσαμε, πετάξαμε, ανεβοκατεβήκαμε τις σκάλες εκατοντάδες φορές και διαμορφώσαμε – μετά από 1 μήνα δουλειάς – εμείς το ιατρείο μας κι αυτοί το σχολείο τους στον 3ο. Οι μετανάστες που χρόνια εκπαιδευόταν και στηριζόταν από τον «Οδυσσέα», τώρα βρήκαν και υγειονομική στήριξη σε μας. Μιλήσαμε στις τάξεις του, γιορτάσαμε όλοι μαζί στα εγκαίνια μας. Έκτοτε όλες οι μεταναστευτικές κοινότητες της πόλης γνωρίζουν ότι στην Αισώπου 24 στον Βαρδάρη θα βρουν δασκάλες και γιατρούς γι΄αυτούς και τα παιδιά τους.

Μετά την επίθεση της κυβέρνησης στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού και στους Γιατρούς του Κόσμου στην Αθήνα με τον έλεγχο της Δίωξης Ναρκωτικών για «παράνομη διακίνηση» (!!!), ξέραμε ότι σε λίγο θα έρθει και η σειρά της Θεσσαλονίκης για να επιτεθούν στα συλλογικά εγχειρήματα αλληλεγγύης, που έχουν λόγο και πράξη και άρα ενοχλούν. Δεν φανταζόμασταν βέβαια ότι θα σκαρφιστούν αυτόν τον τρόπο για να γονατίσουν ένα αντιρατσιστικό εγχείρημα εκπαίδευσης, να του χρεώσουν δηλαδή το εξοντωτικό πρόστιμο των 74000 ευρώ για γραφειοκρατικούς λόγους. Η αντιμετώπιση του «Οδυσσέα» σαν Εταιρία που δεν κράτησε σχολαστικά τα λογιστικά της βιβλία, είναι η μέθοδος του κράτους για να κάμψει το ηθικό αυτού του σχολείου, που κρατιέται χρόνια τώρα από την ψυχή και το μεράκι των μελών του και όσων πιστεύουν σε αυτό.

Θα σταθούμε έμπρακτα δίπλα στον «Οδυσσέα» με την οικονομική και πολιτική μας στήριξη, όχι μόνο γιατί το δικαιούται, αλλά και γιατί μας αφορά άμεσα. Όπως νομίζουμε ότι αφορά άμεσα και κάθε πολιτικό ή κοινωνικό φορέα, όπως και κάθε άνθρωπο αυτής της πόλης, που αναγνωρίζει την αξιοπιστία και την προσφορά των αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων αλληλεγγύης και θέλει να σταθεί ανάχωμα στις επιθέσεις των πιο σκοτεινών και βάρβαρων πολιτικών που ζούμε τα τελευταία χρόνια.

Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και θα νικήσουμε.

Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης

Θεσσαλονίκη

Γενάρης 2014

“Αποκλεισμένοι” ανασφάλιστοι καρκινοπαθείς

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on “Αποκλεισμένοι” ανασφάλιστοι καρκινοπαθείς
Jan 082014
 

Ο Μανώλης Αλιφιεράκης φοβάται μήπως ξαναξυπνήσει ο καρκίνος. Οι εξετάσεις του δείχνουν καλές για την ώρα, ο πόνος όμως παραμένει. Η νόσος τον χτύπησε πέρσι στην κάτω γνάθο. Τρέφεται μόνο με αλεσμένο φαγητό, κάθε τόσο πίνει παγωμένο νερό για να καλύψει το τσούξιμο στον λαιμό του και στο αριστερό του μάγουλο δεν φυτρώνουν γένια. Κάηκαν από τις θεραπείες. Καρκινοπαθής και ανασφάλιστος στα 56 του χρόνια δεν θα είχε τύχη εάν δεν του παρείχαν δωρεάν περίθαλψη εθελοντές γιατροί.

Για 33 χρόνια δούλευε ως υδραυλικός. Ηταν ασφαλισμένος στο ΙΚΑ και για κάποιο διάστημα είχε και ΤΕΒΕ ως εργολάβος σε οικοδομές. Από το 2005 αραίωσαν τα μεροκάματά του. Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια από την οποία ταλαιπωρείται και μια κατάθλιψη τον άφησαν εκτός δουλειάς και σταδιακά όπως λέει έμεινε εκτός ασφάλισης. Επειτα ήρθε ο καρκίνος. «Εάν δεν είχα βοήθεια οι εξετάσεις και οι θεραπείες μου θα κόστιζαν 30.000 ευρώ», λέει. «Χωρίς το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού το πολύ να είχα πεθάνει. Ή θα καθόμουν έξω από το νοσοκομείο Αγιος Σάββας με το χέρι απλωμένο ζητώντας ελεημοσύνη. Σε άλλες εποχές, σε άλλες χώρες θα καλυπτόμουν ασφαλιστικά».

Ο κ. Αλιφιεράκης άρχισε δωρεάν χημειοθεραπείες στην ογκολογική μονάδα του Σωτηρία. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο 100 ανασφάλιστοι ασθενείς όπως αυτός έχουν παραπεμφθεί εκεί από την εθελοντική οργάνωση του Μητροπολιτικού Ιατρείου Ελληνικού και τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών. Προ κρίσης κάθε καρκινοπαθής είχε ελεύθερη, άμεση και δωρεάν πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας. «Πριν από δύο χρόνια όμως διαπιστώσαμε ότι για τους ανασφάλιστους αυτό έπαψε να ισχύει», λέει ο διευθυντής της Ογκολογικής στο Σωτηρία, Κωνσταντίνος Συρίγος.

Εγκύκλιος του υπουργείου Υγείας διευκρινίζει ότι ανασφάλιστοι καρκινοπαθείς δεν μπορούν να υποβάλλονται δωρεάν σε χημειοθεραπείες ή ακτινοθεραπείες στα δημόσια νοσοκομεία. «Ο άπορος έχει βιβλιάριο. Ο ανασφάλιστος δεν έχει. Δεν είναι ταυτόσημες κατηγορίες. Πρόκειται για μια καινούργια κοινωνική ομάδα που δεν την ξέραμε», λέει ο κ. Συρίγος. «Μπορεί κάποιος να είναι ανασφάλιστος, να έχει χάσει τη δουλειά του, αλλά αυτό δεν τον κάνει αυτομάτως άπορο εάν έχει σπίτι και μένει».

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.enikos.gr/society/205025,Apokleismenoi_anasfalistoi_karkinopa8e.html

Αυτό το σχολείο θα έλεγα σχολειό μου

 Απόψεις  Comments Off on Αυτό το σχολείο θα έλεγα σχολειό μου
Jan 072014
 

Στο σχολειό που ονειρεύομαι

δεν θέλω να είναι ασήκωτες οι τσάντες

θέλω να μαθαίνω με εκείνον τον τρόπο που να μη το καταλαβαίνω ,

 θέλω να διδάσκομαι από αυτά που αισθάνομαι

και  όχι από αυτά που ακούω ή βλέπω μόνο

θέλω στο κουδούνι του σχολάσματος να σκέφτομαι πως πέρασε έτσι η ώρα

θέλω εκείνα τα όρια που θα μάθω να βάζω μόνος μου,

για να τα σέβομαι και όχι να τα φοβούμαι μόνο

θέλω να είναι η χώρα των χρωμάτων και των εκπλήξεων ,

εκεί όπου μαγικά συμβαίνουν

δεν θέλω άλλα αριστεία και βραβεία ,

παινέματα της μαμάς στη γειτονιά

θέλω να ανασαίνω κανονικά

και όχι στα κλεφτά  όπως όταν ακούω για  διαγώνισμα ,εξετάσεις, επιτυχία

θέλω τους δασκάλους μου εκπαιδευτικούς

και όχι εκπαιδευτές

υπερήφανους δικούς μου ήρωες

και όχι φοβισμένους ,σκυφτούς που κάνουν απλά μια δουλειά

που  φυσάνε απαλά τη φλόγα μου για να φουντώσει

και όχι με δύναμη ανέμου να τη σβήνουν

θέλω όταν γυρνάω  στο σπίτι να έχω να λέω  όμορφες ιστορίες

και όχι να με ρωτούν μόνο πως στα μαθήματα τα πήγα

δεν θέλω κανένα ταλέντο μου να ξαναπάει χαμένο

γιατί ποτέ κανείς δεν έψαξε για να το ανακαλύψει

δεν θέλω να διδάσκομαι δυο φορές το κάθε πράμα

μια στο σχολειό και μια μετά το σχολειό

θέλω να έχω χρόνο να παίξω ,να κάνω κάτι που μου αρέσει

και να μη θυσιάζω το παρόν μου  για το μέλλον μου

θέλω να μαθαίνω με λαχτάρα για να μένει για πάντα

και όχι με το πρέπει που έχει ημερομηνία λήξης

θέλω  να βλέπω τους συμμαθητές μου ως συνοδοιπόρους

και όχι ως αθλητές που πρέπει να προσπεράσω

θέλω  να ανοίγομαι στους άλλους, να κοινωνώ

και όχι να συγκεντρώνομαι ,πρωτιά για να πετύχω

θέλω να μάθω να αναλύω ,να συνθέτω και να αξιολογώ

και όχι μόνο αντιγραφή που από τη πρώτη δημοτικού ακόμα κάνω

θέλω ένα σχολειό που να μη μπερδεύει

το καλό με την αδράνεια και το κακό με τη δράση

δεν θέλω ένα σχολείο που θα μου βάζει επαγγελματική ετικέτα

πριν καν γνωρίσω τον κόσμο και τον εαυτό μου

θέλω η ζωηράδα μου να είναι ευκαιρία για δημιουργία

και όχι πρόβλημα μαθησιακό  να θεωρείται

θέλω να υπογραμμίζει τις ιδιαιτερότητες

και όχι να γίνεται γόμα που θέλει να τις σβήσει

θέλω να έχω ,όταν μεγαλώσω , να θυμάμαι και άλλα πράματα

πέρα από τις εκδρομές και τα πάρτι

θέλω το κουδούνι για μέσα να είναι το ίδιο γλυκό

με το κουδούνι για έξω

δεν  θέλω  σχολείο  φυλακή και  αίθουσες ανήλιαγα κελιά

αλλά να είναι της ελευθερίας μου τα πρώτα μονοπάτια

θέλω ένα σχολειό όπου να μη με μαθαίνει μόνο εντολές να υπακούω

αλλά να δίνω σημασία  στις πιο ισχυρές εσωτερικές φωνές μου

θέλω να μου αφήνει χώρο για την παιδικότητα και την εφηβεία μου

και όχι να με πιέζει να τις αναβάλω για αργότερα ή να τις ματαιώσω και τελείως

και θέλω η Εκπαίδευση να είναι ο πιο έμπιστος υπηρέτης  της Παιδείας

και όχι εκείνος που εξαγοράστηκε για να την προδώσει.

 

Δημήτρης Τσιριγώτης .Φυσικός

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alfavita.gr/

1.750 πολίτες στο Αγρίνιο πλήρωσαν 1 ευρώ για τα τέλη κυκλοφορίας του 2014!

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on 1.750 πολίτες στο Αγρίνιο πλήρωσαν 1 ευρώ για τα τέλη κυκλοφορίας του 2014!
Jan 052014
 

«Κόντρα στην καταχνιά και τις σκουριές των μνημονίων»

Τα τέλη κυκλοφορίας είναι ανταποδοτικά ΤΕΛΗ και όχι φόρος, σύμφωνα με το άρθρο 78 παρ. 1 του Συντάγματος, όπου αναφέρει ρητά ότι:

«Kανένας φόρoς δεν επιβάλλεται oύτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμo πoυ καθoρίζει τo υπoκείμενo της φoρoλoγίας και τo εισόδημα, τo είδoς της περιoυσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγoρίες τoυς, στις oπoίες αναφέρεται o φόρoς.»

Οι πολίτες που συναντηθήκαμε στην κίνηση του 1ος ευρώ κυρίως από την αδυναμία καταβολής αυτών των υπέρογκων ποσών των τελών κυκλοφορίας, που ζητά το κατοχικό κράτος με συνεργούς το πολιτικό προσωπικό και την……
διευθύνουσα ιεραρχία της δημόσιας διοίκησης αρνηθήκαμε να συμμετέχουμε στην οικονομική ενίσχυση της ελίτ και των πολυεθνικών που κυριαρχούν και αρπάζουν τον όποιο παραγόμενο πλούτο στη χώρα μας. Προτιμήσαμε να «ντύσουμε» την ανημποριά των οικογενειών μας και να έχουμε ένα πιάτο φαί στο πρωτοχρονιάτικο τραπέζι για τα παιδιά μας.

Αρνούμαστε την εξαθλίωση και την υποταγή σε έναν κράτος δυνάστη και ξένο προς τον πολίτη.
Αρνούμαστε (εκτός ότι δεν έχουμε) να πληρώνουμε τους δρόμους – σκοτώστρες της Αιτωλ/νίας δύο και τρείς φορές.
Αρνηθήκαμε να καταστρέψουμε την περιουσία μας παραδίδοντας της πινακίδες, που έχουμε πληρώσει και να δηλώνουμε ψέματα για να αποφύγουμε την πληρωμή των ούτος η άλως υπέρογκων ποσών.
Αρνούμαστε να γυρίσουμε πίσω στην εποχή των παππούδων μας με τα κάρα. Γι’ αυτό ενημερώσαμε (γραπτώς) των διευθυντή της Τροχαίας της διεύθυνσης Αιτωλίας και Ακαρνανίας για τους λόγους της διαφωνίας και για την εφαρμογή στην περίπτωση του άρθρου 20, παρ. 2 Συντάγματος) στον ενδεχόμενο έλεγχο από τα αστυνομικά όργανα.
Επειδή ακούστηκαν κάποιες «κραυγές» (μεταξύ ψεύδους και ειρωνείας βλέπε Ομπέρτο Έκο), από το οικονομικό επιτελείο της ανεκδιήγητης συγκυβέρνησης και τα παπαγαλάκια της και δυστυχώς και τοπικά, όσον αφορά για επιπτώσεις δήθεν που έχουν όσοι δεν πλήρωσαν τα τέλη κυκλοφορίας, τους λέμε ότι οι φίλοι του κινήματός μας πλήρωσαν εμπρόθεσμα το ποσό του ενός ευρώ. Κατέβαλαν υπέρ δημοσίου (πλήρωσαν) το συμβολικά ποσό του 1ος ευρώ και διατηρούν το δικαίωμα της ακρόασης για αιτιολόγηση των ενστάσεων της εξώδικης διαμαρτυρίας, όπου κατέθεσαν οι φίλοι του κινήματος, που δεν αρνήθηκαν την συμμετοχή τους στα δημόσια έσοδα, σύμφωνα με το σύνταγμα (όσο υπάρχει ακόμα) και τους νόμους του κράτους.

Εκείνοι οι υπάλληλοι εφοριών που έκαναν καταλογισμό των ποσών σε κάποιες περιπτώσεις θα κριθούν με την αγωγή, που θα καταθέσουμε στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της χώρας επιδιώκοντας την αμετάκλητη απόφαση για το θέμα της ανταποδοτικότητας των τελών, όπως ισχύει σε όλη την Ε.Ε. Στην προσπάθειά μας αυτή συνεργαζόμαστε για πρώτη φορά με το ΙΝΚΑ μέσω του συμπατριώτη μας Προέδρου του και ευελπιστούμε σε θετική έκβαση, όπως μας διαβεβαιώνουν οι έγκριτοι νομικού που επιμελούνται της προσφυγή.

Η αντίσταση αυτή της κίνησης του 1ος ευρώ ενάντια στο χαράτσι των τελών κυκλοφορίας στην πόλη του Αγρινίου βρήκε τεράστια αποδοχή, παρά την έλλειψη ενημέρωσης. Φέτος 1750 συμπολίτες συμμετείχαν-συνυπέγραψαν την εξώδικη διαδικασία κατάθεσης στη Δ.Ο.Υ. του συμβολικού ποσού του 1ος ευρώ για τα τέλη κυκλοφορίας για το έτος 2014, έναντι 200 ατόμων πέρσι.

Θα συνεχίσουμε και το χρονικό διάστημα της παράτασης είσπραξης των τελών, όπου ο αριθμός των ατόμων που νοιώθει την απουσία ενός αισθήματος κοινωνικής δικαιοσύνης από την συγκυβέρνηση, αντί τιμωρίας της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού θα αυξηθεί. Απτό παράδειγμα της τροϊκανής φοροληστείας η πολιτική της απέναντι στο αυτοκίνητο, όπως υψηλά κόστη τελών κυκλοφορίας, φόρος πολυτέλειας ανάλογα με τον κυβισμό και όχι την εργοστασιακή τιμή, με αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες πινακίδες να κατατεθούν τα τελευταία χρόνια και αποκορύφωμα τις μέρες αυτές κάτω από το φόβο που σπέρνουν τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ ή και από έλλειψη ενημέρωσής τους.

Σε όλη τη χώρα το κίνημα του 1ος ευρώ φούντωσε, όπου ανησύχησε τους συγκυβερνώντας και τους έφερε σε αμηχανία αφού ούτε και η γνωματεύσεις κατά παραγγελία φόβισαν τους πολίτες αντίθετα εξέθεσαν ορισμένα στελέχη των Δ.Ο.Υ. για τον «υπέρμετρο» ζήλο που έδειξαν την πρώτη ημέρα με τις απειλές τους και διαφόρους χαρακτηρισμούς που αναδιπλώθηκαν κάτω από την αποδοκιμασία του κόσμου. Βλέπεις δεν πιάνουν το πλάνο του κ. Θεοχάρη-Στουρνάρα-Μαυραγάννη και εκτίθενται στους τοκογλύφους της χώρας.

Αυτές οι νέες μορφές συλλογικών δράσεων και πολιτικής ανυπακοής δεν έτυχαν πάλι φέτος της προσοχής από τα παλαιά κόμματα αλλά ούτε και την αριστερά όλων των αποχρώσεων. Ίσως να θεωρούν ότι επειδή δεν είναι συντεταγμένο και καθοδηγούμενο δεν ανήκει στο κίνημα! Πάντως η ιστορία θα είναι αμείλικτη για όλους μας. Το σωματείο των εργαζόμενων στη Δ.Ο.Υ βρίσκεται απελπιστικά σε αναντιστοιχία με το σύνθημα του πανό που έχουν αναρτήσει στην είσοδο της εφορίας. Το τραγικό είναι ότι το κινηματικό και νομικό αντι… δεν το κατάλαβαν και πολύ δαιμονολογούντες και κινήθηκαν στην προσφιλή τους τακτική αναμασώντας τη καραμέλα της συκοφαντίας με γελοία υπονοούμενα.

Επίσης απουσιάσαν τα εργατικά σωματεία και άλλοι κοινωνικοί φορείς της περιοχής. Για την αυτοδιοίκηση δεν κάνουμε καν λόγο αφού στο Αγρίνιο των μνημονίων για τη δημοτική αρχή δεν υπάρχει κοινωνική δυστυχία παρά μόνο τους «ανησυχεί» ο συνωστισμός των ανέργων για να μπουν στο παγοδρόμιο για να κάνουν τσουλήθρα! Μήπως τελικά αισθάνονται περισσότερο ασφάλεια στον μικρόκοσμό τους και στον καναπέ τους; Δηλαδή προτιμούν όλοι αυτοί την ήττα από την επιδίωξη της σύγκρουσης;

– Οι πολίτες δεν έχουν να πληρώσουν και γι’ αυτό δε χρωστάνε.

– Να ξέρετε ότι το μόνο που κάνει Η ΥΠΟΤΑΓΗ είναι να ΓΕΝΝΑ ΑΦΕΝΤΑΔΕΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΥΣ.

Με της καρδιάς το νου ορθάνοιχτο, για να βρούμε τα βήματα που μας οδηγούν στην απελευθέρωση. Να κοντράρουμε παλιές βεβαιότητες και “κεκτημένα”, να αναζητήσουμε τους άκληρους, να πεινάσουμε μαζί τους για ψωμί κι ελευθερία, να δοκιμάσουμε αν η κοινωνία που ποθήσαμε μπορεί να γίνει πόθος και γι’ αυτούς.

Καλή χρονιά, αγαπημένοι μας Συμπολίτες!
Αγρίνιο, 31 Δεκεμβρίου 2014

Από την ΚΙΝΗΣΗ ΜΗ ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΩΝ ΤΕΛΩΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

ΙΔΡΥΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://kostaskordatos.blogspot.gr/