Έλαμπαν τα σπίτια που δούλευε 6 μέρες την εβδομάδα και την έβδομη, την Κυριακή, (στην “αργία” της), να καθαρίσει και το δικό μας το σπίτι κ εμάς, να μαγειρέψει ενα πιάτο ζεστο φαγητό, να πλείνει, ν απλώσει, να σιδερώσει, να μας αγκαλιάσει και να ξεκουραστεί.
Αυτή η μάνα μου!
Αυτές οι Περιστεριώτισες οι μανάδες των φίλων μας, που ξεκινούσαν χαράματα νηστικιές, αφήνοντας τα παιδιά στους δρόμους, για να φτάσουν στην Εκάλη, στη Φιλοθέη, στο Ψυχικό, με κρύο, με βροχή, με χιόνι, με ζέστη και να γίνουν “παραδουλεύτρες” όπως τις έλεγαν οι “Κυρίες”, για να μας μεγαλώσουν, με το μεροκάματο τους, να μας μορφώσουν, να γίνουμε άνθρωποι. Και οι περισσότεροι γίναμε!
Κι όταν επέστρεφε η μάνα απ τη δουλεία, έχοντας μεσα στην τσάντα της την βρεγμένη της ρόμπα που φορούσε όταν σφουγγάριζε με τα γόνατα τα πατώματα, μικρός εγώ, πολύ μικρός, την ρώταγα με αγωνία:
– Μαμά τι μου έφερες?
– Κούραση παιδί μου, η απάντηση της. Κούραση.
Μεγαλώσαμε με τα ρούχα που έδιναν οι “Κυρίες” στη μάνα μας για ψυχικό. Δικό μας ρούχο δεν είχαμε. Αποφόρια. Μ αυτά ντυνόμασταν.
Μανάδες ηρωίδες!
Σ αυτές τις μανάδες σήκωσε το χέρι του ο Φασισμός. Αυτές τις μανάδες χτύπησαν οι “μπράβοι” των 500 ευρώ.
Αντι να φιλήσουν το χέρι τους,τις έστειλαν στα νοσοκομεία.
Αυτοί που σκότωσαν τον “αδελφό” μας και το “παιδί” μας, τον Γρηγορόπουλο,
αυτοί που προσφέρουν ασυλία στους Ναζιστές, σάρκα από την σάρκα τους, αυτοί που πουλάνε πρέζα στις πιάτσες για να μην ξυπνήσει ποτέ ο λαός, αυτοί που εκδίδουν πόρνες για να μαζεύουν τα ποσοστά,
αυτοί που φέρονται απάνθρωπα στους μετανάστες,
αυτοί που εκβιάζουν καταστηματάρχες,
αυτοί που πάντα υπηρετούν την εκάστοτε εξουσία πιστά, οι ταγματαλήτες στην κατοχή, οι ασφαλίτες στη χούντα, για να λάβουν ως ανταπόδωση το ” μέρισμά τους..” τόλμησαν και σήκωσαν το βέβυλο χέρι τους, στις μανάδες μας.
Σ’ όλα αυτά τα ανθρωπάρια, με τους γυμνασμένους μύες και το ελάχιστο μυαλό, που με την στάση και την συμπεριφορά τους έφτυσαν τις ίδιες τις μανάδες τους, γυρίζω την πλάτη.
Σκληραίνω την καρδιά μου.
Δεν τους ευλογώ πια. Δεν μου βγαίνει.
Δεν έχω ευχή γ αυτούς.
Όλοι αυτοί, θα με βρούν μπροστά τους, στον αγώνα.
Φωνάζω δυνατά:
Ξυπνήστε όλοι, ξύπνα επιτέλους λαέ του Θεού πριν να ειναι αργά.
“ΑΚΟΥΣΑΤΕ οὖν, βασιλεῖς, καὶ σύνετε· μάθετε, δικασταὶ περάτων γῆς. 2 ἐνωτίσασθε οἱ κρατοῦντες πλήθους καὶ γεγαυρωμένοι ἐπὶ ὄχλοις ἐθνῶν· 3 ὅτι ἐδόθη παρὰ τοῦ Κυρίου ἡ κράτησις ὑμῖν καὶ ἡ δυναστεία παρὰ ῾Υψίστου, ὃς ἐξετάσει ὑμῶν τὰ ἔργα καὶ τὰς βουλὰς διερευνήσει· 4 ὅτι ὑπηρέται ὄντες τῆς αὐτοῦ βασιλείας οὐκ ἐκρίνατε ὀρθῶς, οὐδὲ ἐφυλάξατε νόμον, οὐδὲ κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ ἐπορεύθητε. 5 φρικτῶς καὶ ταχέως ἐπιστήσεται ὑμῖν, ὅτι κρίσις ἀπότομος ἐν τοῖς ὑπερέχουσι γίνεται…”

Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Βαρβέλης

Πώς λέγεται αυτός που:

Τον παίρνει από το χεράκι ο μεγιστάνας Ανιέλι και τον παρουσιάζει στους βιομήχανους ως τον πιστότερο υπηρέτη της τάξης του, όπως έγινε το Μάρτη του 1919 με τον Μουσολίνι στην έδρα του Συνδέσμου Βιομηχάνων της Ιταλίας;
Συγκροτεί τάγματα εφόδου χρηματοδοτούμενα από εργοστασιάρχες και χτυπά εργάτες και απεργίες, όπως έκαναν το 1920 στην Ιταλία οι μελανοχίτωνες;

Αυτόν που ο βασιλιάς Βιτόριο Εμμανουέλε παίρνει υπό την αγκάλη του και τον διορίζει πρωθυπουργό, όπως έγινε το 1922 με τον Ντούτσε;

Που κάνει πραξικόπημα το 1923 και δέκα χρόνια αργότερα οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι τον διορίζουν Καγκελάριο, όπως έγινε το 1933 με τον Χίτλερ;

Έχει καταλάβει την εξουσία και υπόσχεται από τη Λέσχη των Γερμανών Βιομηχάνων του Ντίσελντορφ ότι θα τεθεί «το κράτος στην υπηρεσία του ιδιωτικού κεφαλαίου», όπως έκανε το 1933 ο Φύρερ;

Αυτός λέγεται -και είναι- φασίστας και ναζιστής. Καθότι φασισμός και ναζισμός είναι να παριστάνεις τον «αντισυστημικό» και να είσαι το πιο πιστό σκυλάκι και το πιο σιχαμερό φιδάκι στην υπηρεσία του συστήματος.Ας δούμε πίσω από την «αντισυστημική» μάσκα του φασισμού και του ναζισμού, πίσω από τα μούσκουλα του χρυσαυγίτικου υπόκοσμου, τι δουλικά του συστήματος κρύβονται:

Όταν διαπράχτηκε το σκάνδαλο της παραχώρησης της Αγροτικής Τράπεζας στην Πειραιώς, το μοναδικό κόμμα της αντιπολίτευσης που συντάχθηκε πλήρως με την κυβέρνηση, που όχι μόνο δεν υπερψήφισε αλλά και μπλόκαρε την πρόταση για τη σύγκληση της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων για το θέμα (3/8/2012), ήταν τα «χρυσαύγουλα» των τραπεζιτών.

Ίσως αυτή είναι και η εξήγηση για το ότι η Χρυσή Αυγή επαινείται τόσο συχνά από το πόρταλ bankingnews.

Όταν ο Λάτσης ζήτησε από το δημόσιο να φορτωθεί τη συντήρηση του Μουσείου του, ο πιο ένθερμος οπαδός του στη Βουλή αποδείχτηκε η Χρυσή Αυγή, που διό στόματος Παναγιώταρου (19/9/2012) επιδαψίλευσε ύμνους για την «προσφορά» και μίλησε με ανυπόκριτο θαυμασμό για «έναν εκ των πλουσιοτέρων ανθρώπων της γης».

Όταν ο λαός διαδήλωνε ενάντια στο δεύτερο Μνημόνιο, ο Κασιδιάρης έβλεπε «τρομοκράτες» και ζητούσε στη Βουλή (20/9/2012) να δοθεί οικονομική ενίσχυση για τις ζημιές που είχαν υποστεί τα υποκαταστήματα των τραπεζιτών και των πολυεθνικών «από τους τρομοκράτες και αυτούς που δημιούργησαν τα επεισόδια».

Όταν η κυβέρνηση Σαμαρά έφερνε με το Μεσοπρόθεσμο μέτρα δισεκατομμυρίων ευρώ σε βάρος του λαού, η έγνοια των χρυσαυγιτών ήταν να απαλλαγούν οι εφοπλιστές ακόμα και από την «έκτατη εισφορά» του γελοίου (για τα μεγέθη τους) ποσού των 80 εκατ. ευρώ: «Ο κλάδος της ναυτιλίας έχει στηρίξει την ελληνική οικονομία κατά το παρελθόν, εσείς πάλι συμβάλλετε καθοριστικά στην καταστροφή του» ωρυόταν (5/11/2012) ο Γερμενής ή «Καιάδας» μέσα στη Βουλή.

Όταν ήρθε στη Βουλή ο προϋπολογισμός-καρμανιόλα, η αγωνία των ναζιστών ήταν μη χάσουν έστω και ένα ευρώ οι εταιρείες όπλων και το NATO: «Να μην περικοπεί έστω κι ένα ευρώ από την άμυνα», δόλωνε (11/11/2012) ο χρυσαυγίτης Ζησιμόπουλος.

Όταν έγινε η απεργία των εργολαβικών εργαζόμενων στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, το Νοέμβριο του 2012, οι πρώτοι που εξέδωσαν ανακοίνωση ζητώντας από τους εισαγγελείς να παρέμβουν κατά των απλήρωτων εργαζόμενων ήταν οι νεοναζί.

Όταν έσκασε η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, ανάμεσα σε εκείνους πουψήφισαν «όχι» στη σύσταση εξεταστικής επιτροπής της Βουλής, ήταν και ο χρυσαυγίτης Αρβανίτης. Όπως είπε αργότερα (20/12/2012) ψήφισε έτσι «κατά λάθος».

Όταν ήρθε στη Βουλή η τροπολογία για ξεπούλημα ακόμη και ολόκληρων νησιών και βραχονησίδων, ο Παναγιώταρος ψήφισε 14/2/2012) υπέρ της τροπολογίας! Μιάμιση ώρα αργότερα και μετά τo σάλο από το ξεβράκωμα, είπαν πάλι ότι είχαν κάνει λάθος.

Αυτοί είναι. Μούτσοι των εφοπλιστών, τσιράκια των βιομηχάνων.
Νίκος Μπογιόπουλος – «Unfollow»
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://mlagananews.blogspot.gr/2014/06/blog-post_3808.html

Έληξαν τα 5μηνα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας που έτρεξαν μέσω ΟΑΕΔ και χιλιάδες πλέον εργαζόμενοι βρίσκονται ξανά στον καιάδα της ανεργίας. Στο ΙΚΑ απασχολήθηκαν τη συγκεκριμένη περίοδο Γενάρη-Ιούνη 2014 περίπου 1.000 εργαζόμενοι καλύπτοντας τα οργανικά κενά που έχουν δημιουργηθεί μετά τις αποχωρήσεις χιλιάδων υπαλλήλων και τις εκατοντάδες διαθεσιμότητες.
Τα προγράμματα έληξαν χωρίς τα προβλήματα που είχαν παρουσιαστεί στους προηγούμενους κύκλους δηλαδή τις καθυστερήσεις στις εκταμιεύσεις και τις πληρωμές των εργαζόμενων που είχαν δημιουργήσει πλήθος κινητοποιήσεων.

Οι «ωφελούμενοι» όπως τους αποκαλεί το υπουργείο εργασίας και ο ΟΑΕΔ δεν είναι εργαζόμενοι που υπάγονται στην εργατική νομοθεσία. Σχετικό έγγραφο υπενθυμίζει στους φορείς απασχόλησης ότι οι εργαζόμενοι στα 5μηνα παρέχουν «εξαρτημένη εργασία ειδικού σκοπού» κι επομένως πλην της καθορισμένης αμοιβής, ουδέν αναγνωρίζεται. (διαταξεις για ωφελουμενους κοι_νωφελη_21.3.2014-1-1)

Σε τι συνίσταται ο ειδικός σκοπός; Μα στη κάλυψη χιλιάδων οργανικών κενών των δημοσίων οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου και του ΙΚΑ, με εργαζόμενους μιας χρήσης, χωρίς δημοσιονομικό κόστος, με αμοιβές στα επίπεδα της εξευτελιστικής νέας εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας αλλά χωρίς κανένα παρεπόμενο αυτής (δώρα, επιδόματα, προσαυξήσεις κλπ) και χωρίς κανένα άλλο εργασιακό δικαίωμα (άδειες, μητρότητα, απεργιακό δικαίωμα κλπ). Μέσω των προγραμμάτων αυτών επιχειρείται να δοθεί κι ένα κομμάτι ψωμί σε άνεργους που παραμένουν εκτός επιδότησης ανεργίας για χρόνια γιατί δεν βρήκαν μέχρι σήμερα καμιά ευκαιρία να δουλέψουν.

Το πώς αντιμετωπίζει το συνδικαλιστικό κίνημα αυτές τις προκλήσεις είναι οφθαλμοφανείς: αν το υπουργείο χαρακτηρίζει τους άνεργους-εργαζόμενους 5μηνίτες ως ειδικού σκοπού επιχειρώντας να κατευνάσει τη κοινωνική οργή κι απελπισία, για τα επίσημα συνδικαλιστικά όργανα οι εργαζόμενοι αυτοί είναι αόρατοι.

Προτάσεις που κατατίθενται για να οργανωθούν οι 5μηνίτες στα σωματεία μας δεν έχουν καμιά τύχη, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (κυρίως στους ΟΤΑ). Το αστείο είναι ότι οι ηγεσίες των συλλόγων μας θυμούνται το καταστατικό μονάχα σε τέτοιες περιπτώσεις, όταν δηλαδή πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο της ενότητας των εργαζομένων μέσα στον ίδιο χώρο εργασίας. Μερικοί θυμήθηκαν ότι ο σύλλογος μας έχει την επόμενη περίοδο εκλογές, αν και ήταν γνωστό ότι οι εκλογές θα πραγματοποιούντο μετά τη λήξη των προγραμμάτων. Ορισμένοι πιο έξυπνοι για να αποφύγουν τις ευθύνες τους, συμβούλεψαν να φτιάξουν οι 5μηνίτες ένα δικό τους σωματείο.

Κλείνοντας τα μάτια στις άγριες μορφές εκμετάλλευσης των ανέργων, τη μετατροπή τους σε εργαζόμενους μιας χρήσης κι ειδικού σκοπού, διαλύοντας τις υπάρχουσες εργασιακές σχέσεις με τη παρότρυνση να καλυφθούν τα οργανικά κενά με αυτές τις μορφές εργασιακών σχέσεων, οι σημερινές συνδικαλιστικές ηγεσίες έχουν ήδη θάψει τα εργασιακά δικαιώματα όλων μας στα ερείπια που έσπειραν οι σημερινές αλλά και οι χτεσινές κυβερνήσεις που προωθούσαν τα περίφημα προγράμματα stage και που όλες είναι συνένοχες για την εργολαβοποίηση πολλών λειτουργιών του δημόσιου τομέα όπως για παράδειγμα ο τομέας της καθαριότητας.

Κάθε πρωτοβουλία για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος που κλείνει τα μάτια στα εκατομμύρια των ανέργων, στις άγριες μορφές εκμετάλλευσης που βρίσκονται ακριβώς δίπλα μας, είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

9/6/2014
Γιάννης Χατζηγιάννης

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://ergatis.wordpress.com/

Τι κοινό έχει το νομοσχέδιο του αιγιαλού με το δασικό; Αλληλοσυμπληρώνονται, ώστε μεγάλες εκτάσεις σε αδόμητες παράκτιες περιοχές να αποτελέσουν το προστατευτικό πλαίσιο που τα θωρακίζει μέχρι σήμερα. Στις περισσότερες περιπτώσεις μιλάμε για πανέμορφα τοπία, αλλά και για τόπους μεγάλης οικολογικής αξίας. Είναι αυτό που λέμε «περιοχές φιλέτα».

Σίγουρα η Ελλάδα χρειάζεται επενδύσεις για να αναπτυχθεί. Πώς λοιπόν τα νομοσχέδια αυτά τις προωθούν; Παρέχοντας ένα δίκαιο πλαίσιο που δεν θα αλλάζει κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση; Με τη δημιουργία υποδομών για μακροχρόνιες επενδύσεις που θα αναδείξουν και θα προστατεύσουν τα μοναδικά χαρακτηριστικά της χώρας μας; Όχι!

Η λογική που προωθείται είναι η αφαίρεση της περιβαλλοντικής προστασίας που έχει διατηρήσει τη Ελλάδα – τα νησιά μας, τα βουνά και τα δάση μας – στη μοναδική σημερινή της μορφή. Μοναδική για μας αλλά και για τα εκατομμύρια τουρίστες που γι’αυτό το λόγο κάθε χρόνο έρχονται στη χώρα μας.

Η αληθινή διάσταση της λογικής αυτής θα αποκαλυφθεί αργά ή γρήγορα: ‘εξυπηρέτηση’ συγκεκριμένων επενδυτών, που συνολικά υποβαθμίζει το τουριστικό προϊόν μας. Εκχώρηση του μοναδικού φυσικού μας πλούτου με ελάχιστο αντίτιμο, που θα φέρει κέρδη για μερικούς κοντόφθαλμους επενδυτές, αλλά θα πληρωθεί πολλαπλάσια από τις επόμενες γενιές. Πόση ζημιά θα έχει ήδη προκληθεί στο περιβάλλον της «ομορφότερης χώρας του κόσμου» ώσπου να φανεί ξεκάθαρα η καταστροφική λογική των νομοσχεδίων αυτών;

Ακτές

Από κοντά παρακολουθούμε τις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν το νέο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών για τον αιγιαλό. Γιατί είμαστε αντίθετοι;

• Για πρώτη φορά, νομιμοποιούνται αυθαίρετα κτίσματα στην παραλία.
• Για πρώτη φορά, επιτρέπεται η ολοκληρωτική κατάληψη παραλιών από επιχειρηματικές εκμεταλλεύσεις (μπαράκια, ξαπλώστρες κλπ).
• Δίνεται το δικαίωμα σε οποιονδήποτε εκμεταλλεύεται εμπορικά μια παραλία να χτίσει λιμανάκια, να επιχωματώσει ή να μπαζώσει,  «εφόσον κριθεί ότι η επιχωμάτωση είναι
• απαραίτητη για τη λειτουργία της επιχείρησης» (άρθ. 13, παρ. 5).
• Μειώνει το πλάτος της υποχρεωτικά αδόμητης και κοινόχρηστης παραλίας από 50 μέτρα σε 10 μέτρα. Το υπόλοιπο μπορεί τώρα να χτιστεί, να περιφραχθεί, κλπ.
• Αφαιρεί την απαγόρευση που ίσχυε μέχρι σήμερα για αποκλειστική χρήση της παραλίας.

Ένα νομοσχέδιο καταστροφικό για το περιβάλλον αλλά και για το δικαίωμά μας σε ελεύθερες και φυσικές παραλίες.

Στο πλαίσιο της ηλεκτρονικής διαβούλευσης, στο opengov.gr, καταθέσαμε αναλυτική κριτική. Την επόμενη μέρα στείλαμε επιστολή στον κάθε βουλευτή. Πιέζουμε ώστε να καταλάβουν πως ένας τέτοιος νόμος δεν πρέπει να φτάσει στη Βουλή.

Ευτυχώς, υπήρξαν άμεσες και μαζικές αντιδράσεις. Δίκτυα και πρωτοβουλίες πολιτών δημιουργήθηκαν). Παραδώσαμε 112 χιλιάδες υπογραφές που συγκεντρώθηκαν διεθνώς στο AVAAZ στο Υπουργείο Οικονομικών. Σήμερα, έχουν ξεπεράσει τις 140 χιλιάδες. Μια σειρά από ανεξάρτητους φορείς αντέδρασαν άμεσα, όπως για παράδειγμα η Ένωση Διοικητικών Δικαστών.

Μήπως το νομοσχέδιο θα φέρει ένα σημαντικό οικονομικό όφελος για τη χώρα, που θα αντισταθμίσει το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος του; Μάλλον το αντίθετο. Τα στοιχεία δείχνουν πως οι τουρίστες επιλέγουν προορισμό με πρώτο κριτήριο το περιβάλλον. Ποια θα είναι η επίπτωση σε βάθος χρόνου στη ‘μεγαλύτερη βιομηχανία της χώρας’, όταν οι παραλίες μας θα πάψουν να είναι φυσικές;

Ο Διευθυντής του WWF Ισπανίας απηύθυνε έκκληση στους Έλληνες υπουργούς: «Μην καταστρέψετε τις ακτές σας, όπως εμείς»! Ως αποτελέσματα του χαλαρού νομικού πλαισίου στην Ισπανία, σήμερα το 75% των ακτών της έχει οικοδομηθεί, ενώ ταυτόχρονα σχεδόν μισό εκατομμύριο θερινές κατοικίες είναι κενές. Πολλοί αναλυτές μάλιστα εκτιμούν ότι η φρενήρης οικοδομική δραστηριότητα στις ακτές τροφοδότησε μια χρηματοπιστωτική φούσκα που συνέβαλε στην αποσταθεροποίηση του ισπανικού τραπεζικού συστήματοςκαι στην πρόσφατη οικονομική κρίση. Αυτό πιστεύουμε πως χρειάζεται η Ελλάδα σήμερα;

Πού βρισκόμαστε σήμερα
Παρόλο που η κυβέρνηση άφησε να εννοηθεί ότι ‘θα λάβει τις αντιδράσεις υπόψη’, είμαστε σε επιφυλακή. Ανησυχία μας είναι ότι, αντί για ουσιαστικές αλλαγές, μπορεί να αλλάξει μόνο η μορφή του νομικού κειμένου: οι διατάξεις του μπορεί να κατέβουν διάσπαρτες και ‘κρυμμένες’ σε άσχετα νομοσχέδια. Ή να κατατεθεί με διαδικασία κατεπείγοντος, επειδή αποτελεί μνημονιακή δέσμευση. Τέτοιες πρακτικές δυστυχώς έχουμε δει σε πολλές περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια ώστε να καλυφθούν τα ίχνη νομοσχεδίων που διαφορετικά θα προξενούσαν αντιδράσεις.

Τι μπορείς να κάνεις:
Υπόγραψε: Έχουν ήδη στηθεί δυο δημόσιες πλατφόρμες για συλλογή υπογραφών διαμαρτυρίας. Η πρώτη λειτουργεί εδώ και μέρες από πρωτοβουλία πολιτών στο change.org, ενώ η δεύτερη από τη διεθνή οργάνωση «AVAAZ.ORG – Ο κόσμος εν δράσει» μόλις ξεκίνησε εδώ και ελπίζουμε ότι θα προσελκύσει και διεθνές ενδιαφέρον.

Έλα στη διαμαρτυρία που διοργανώνεται την Πέμτη 12 Ιουνίου στις 18:00 στο Σύνταγμα από την πρωτοβουλία free-beaches.

Δάση

Από στιγμή σε στιγμή περιμένουμε και το νομοσχέδιο για τα δάση να κατατεθεί στη Βουλή για ψήφιση. Δυστυχώς, αντίθετα με το νομοσχέδιο του αιγιαλού, οι αντιδράσεις ως τώρα ήταν πολύ μικρότερες καθώς το θέμα δεν έχει προβληθεί ιδιαίτερα. Όμως το κόστος του θα είναι εξίσου μεγάλο, ειδικά καθώς «κουμπώνει» με το νομοσχέδιο για τον αιγιαλό, ώστε και το δασικό τμήμα των νησιωτικών «φιλέτων» να αποχαρακτηριστεί αλλά και στην ακτή να μπορούν να κατασκευαστούν τουριστικές εγκαταστάσεις πάνω στο κύμα.
Με μια ματιά, το νομοσχέδιο αυτό:

• Αποχαρακτηρίζει οικολογικά πολύτιμες φυσικές εκτάσεις, κυρίως στα νησιά της χώρας μας και σε παραθαλάσσιες περιοχές, που μέχρι σήμερα προστατεύονταν. Όταν οι εκτάσεις αυτές καίγονται δε θα κηρύσσονται πια αναδασωτέες και θα μπορούν ακόμα και να χτιστούν.
• Νομιμοποιεί αυθαίρετα ακόμα και μέσα σε εθνικούς δρυμούς.
• Ανοίγει τον δρόμο για μια σειρά από επεμβάσεις, ακόμα και στις προστατευόμενες περιοχές της χώρας μας. Στόχος είναι η διευκόλυνση κάθε είδους τουριστικών υποδομών.

Όσο για τη μάστιγα των πυρκαγιών, πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που αντί να εντείνει την πρόληψη, μάλλον δίνει περισσότερα κίνητρα σε κάθε λογής εμπρηστές και καταπατητές.

Με το νέο σχέδιο νόμου που τέθηκε σε ηλεκτρονική διαβούλευση τον περασμένο Σεπτέμβρη, τα δάση μένουν έκθετα σε κάθε είδους επεμβάσεις. Ολόκληρες δασικές εκτάσεις μένουν χωρίς καμία προστασία, ενώ σε όσα δάση και δασικές εκτάσεις εξακολουθεί να αναγνωρίζει το νομοσχέδιο, οι επιτρεπτές επεμβάσεις αυξάνονται και εντείνονται. Για παράδειγμα, ακόμα και σε προστατευόμενες δασικές περιοχές Natura 2000 θα επιτρέπεται η εκχέρσωση για αγροτική εκμετάλλευση, οι κάθε είδους κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, αλλά και οι τουριστικές εγκαταστάσεις (μέχρι και γήπεδα γκολφ!).

Ταυτόχρονα, αίρεται η απόλυτη απαγόρευση χρήσης για τις αναδασωτέες εκτάσεις. Με άλλα λόγια, ‘ό,τι ήταν δάσος, δεν πρόκειται να ξαναγίνει δάσος’!

Ακόμα, ανοίγει το παράθυρο για τη νομιμοποίηση σωρείας αυθαιρεσιών στα δάση και τις δασικές εκτάσεις. Για παράδειγμα, δίνονται, για πολλοστή φορά, νέες προθεσμίες για τη νομιμοποίηση δραστηριοτήτων που συνεχίζονται χωρίς τις απαραίτητες άδειες, όπως λατομεία, κατασκηνώσεις, χιονοδρομικά κέντρα, εγκαταστάσεις μέσα σε πάρκα και άλση, κ.ά.

Συνολικά, το νομοσχέδιο ‘κλείνει το μάτι’ σε οποιονδήποτε ως τώρα συναντούσε το ‘εμπόδιο’ της περιβαλλοντικής προστασίας για να εκμεταλλευτεί μια δασική έκταση. Το μήνυμα ακόμα και για τους επίδοξους εμπρηστές είναι σαφές.

Στο πλαίσιο της διαβούλευσης και σε συμμαχία με τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές οργανώσεις της Ελλάδας αντιδράσαμε άμεσα, απευθύνοντας το μόνο λογικό αίτημα: την ολοκληρωτική απόσυρσή του σχεδίου νόμου.

Όπως και με τον αιγιαλό, δεν λέμε ότι η νομοθεσία που ισχύει σήμερα είναι η ιδανική. Υπάρχουν πολλές ελλείψεις, που συμβάλλουν σημαντικά στις καταστροφές των πυρκαγιών που βλέπουμε κάθε χρόνο. Ακόμα, ο μεγάλος πλούτος που κρύβουν τα δάση μας σήμερα δεν λαμβάνεται υπόψη, ούτε υπάρχουν οι βάσεις για την οικονομική αξιοποίησή του. Όμως, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν προωθεί την οικονομική αξιοποίηση σε βάθος χρόνου, για παράδειγμα με την αειφορική παραγωγή δασικών προϊόντων (π.χ. ξυλείας), αλλά στο άμεσο ‘ξεπούλημα’ που σήμερα θα ωφελήσει ορισμένους, αλλά μακροπρόθεσμα θα φέρει τεράστιο κόστος στους πολλούς.

Πού βρισκόμαστε σήμερα
Τους περασμένους μήνες συγκεντρώσαμε υπογραφές διαμαρτυρίας ενάντια στο νομοσχέδιο. Η ώθηση των υπογραφών μας έδωσε τη δυνατότητα να υποβάλλουμεαναλυτικά σχόλια στον τέως Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος, Σταύρο Καλαφάτη. Όπως όμως και με το νομοσχέδιο του αιγιαλού, περιμένουμε από στιγμή σε στιγμή το δασικό νομοσχέδιο να κατέβει για ψήφιση στη Βουλή. Η τελική του μορφή μας είναι αυτή τη στιγμή άγνωστη.

Τι μπορείς να κάνεις:
Αναμένοντας την τελική μορφή του νομικού κειμένου που θα κατέβει προς ψήφιση στη Βουλή, στόχος είναι να δώσουμε ώθηση στη συλλογή υπογραφών διαμαρτυρίας. Μπορείς να υπογράψεις εδώ.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.wwf.gr/el/crisis/aktes-dasi