Angelos

Η διαπόμπευση ως κοινωνική προσφορά, ο εκφασισμός ως επένδυση

 Απόψεις  Comments Off on Η διαπόμπευση ως κοινωνική προσφορά, ο εκφασισμός ως επένδυση
May 022012
 

Είχαν φανεί από αρκετά νωρίς τα σημάδια της πρόθεσης του Ανδρέα Λοβέρδου να παίξει το χαρτί του ρατσισμού για να δικαιολογήσει την κατάρρευση του συστήματος υγείας και των όποιων κοινωνικών δομών είχαν απομείνει -με ευθύνη της κυβέρνησής του και πρώτα απ’όλα, του ίδιου- παρουσιάζοντας για θύτες, τα θύματα της ανθρωπιστικής κρίσης που παρατηρείται στο κέντρο τις Αθήνας. Μετά τις σποραδικές του δηλώσεις ότι για την κατάρρευση του εθνικού συστήματος υγείας, φταίνε τάχα οι παράνομοι μετανάστες που συρρέουν στα νοσοκομεία και κλέβουν τις υπηρεσίες από τους Έλληνες-σπέρνοντας φυλετικό μίσος τη στιγμή που όλο και περισσότεροι Έλληνες αποκλείονταν από το σύστημα δημόσιας υγείας- τον είδαμε να υιοθετεί και όσα κάποτε λέγονταν μόνο στις μεταναστοφαγικές εκπομπές του Κώστα Χαρδαβέλλα: ότι στην Αθήνα υπήρχε μία «υγειονομική βόμβα, έτοιμη να σκάσει», «η βόμβα της λαθρομετανάστευσης». Οπότε, πριν από 5 μήνες περίπου, ο Υπουργός Υγείας ένιωσε την ανάγκη να μας «ενημερώσει» ότι οι μετανάστες μας μεταδίδουν ασθένειες που είχαν σχεδόν εκλείψει στη χώρα μας, όπως ελονοσία και φυματίωση.

Βέβαια, ο υπουργός υγείας θα έπρεπε να τα έβγαζε όλα αυτά από το μυαλό του, μια και τα επιδημιολογικά στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ τον διέψευδαν οικτρά: Τα κρούσματα φυματίωσης μειώνονται σταθερά, μια και από 669 το 2008 (250 σε ξένους) έφτασαν τα 490 με 229 σε αλλοδαπούς, το 2010. Όσο για την ελονοσία, η οποία δε μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, είχαμε συνολικά 40 κρούσματα το 2011, η πλειοψηφεία των οποίων παρατηρήθηκαν στο νομό Λακωνίας, με την Αττική να μετράει μόλις δύο περιπτώσεις. Αλλά κύριο πιάτο στη ρητορική του ανήσυχου για τη δημόσια υγεία υπουργού, αποτέλεσε η πρωτοφανής αύξηση φορέων HIV/AIDS που παρατηρήθηκε το 2011, πράγμα που του έδωσε το έναυσμα να χαρακτηρίσει «μεγάλο πρόβλημα της πόλης την αδήλωτη παράνομη πορνεία και τη σχέση της με το πρόβλημα της διάδοσης του AIDS», αλλά και να συνδέσει την πορνεία γενικά με τη μετανάστευση ειδικά, λέγοντας ότι η η μετάδοση γίνεται «από την παράνομη μετανάστρια στον Ελληνα πελάτη, στην ελληνική οικογένεια» και να ζητήσει να απελαύνονται οι ιερόδουλες φορείς, κάτι σαν ιδιώνυμο της ασθένειας δηλαδή. Kαι πάλι, τα επιδημιολογικά στοιχεία έλεγαν μια διαφορετική ιστορία:  Η κοινωνική ομάδα στην οποία παρουσιάστηκε αξιοσημείωτη αύξηση κρουσμάτων, ήταν οι χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών και αυτό συνέπεσε με το γεγονός ότι σταμάτησαν να παρέχονται δωρεάν σύριγγες στους χρήστες. Υπήρξαν αρκετοί που υποστήριξαν τότε ότι η επικοινωνιακή τακτική του υπουργού είχε κάτι από Ναζιστικού τύπου προπαγάνδα, αλλά όπως ήταν αναμενόμενο, θεωρήθηκαν υπερβολικοί ή και γραφικοί.

Πριν από δύο μέρες ανακοινώθηκε ότι Ρωσίδα ιερόδουλη βρέθηκε θετική στον ιό HIV κατά την διάρκεια υγειονομικών ελέγχων από κλιμάκιο του ΚΕΕΛΠΝΟ. Η οροθετική γυναίκα εργαζόταν σε οίκο ανοχής που συνέχιζε να λειτουργεί, παρόλο που είχε σφραγισθεί 7 φορές από τις Δημοτικές Αρχές τα τελευταία δύο χρόνια, πράγμα που περιλαμβάνεται στην ποινική δίωξη που ασκήθηκε εναντίον της, μαζί με την κατηγορία της βαριά σκοπούμενης σωματικής βλάβης, παρόλο που η ίδια υποστήριξε ότι δε γνώριζε ότι είχε προσβληθεί από τον ιό. Κάπου εκεί ήρθε κι η εισαγγελική διάταξη, σε εφαρμογή της οποίας, η αστυνομία δημοσίευσε τα στοιχεία αλλά και φωτογραφίες της ιερόδουλης, χωρίς άδεια από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, υποτίθεται με γνώμονα την προστασία του κοινωνικού συνόλου. Εύλογα αναρωτιέται κανείς τι είδους προστασία του κοινωνικού συνόλου απαιτείται που να μην έχει ήδη εξασφαλιστεί με τη σύλληψη της 22χρονης κοπέλας. Όσο για την ανάγκη ενημέρωσης των πελατών που ενδέχεται να ήρθαν σε απαφή μαζί της, ώστε να εξεταστούν, προφανώς αρκούσε και με το παραπάνω η δημοσίευση των στοιχείων του οίκου ανοχής σε συνδυασμό με τη χρονική περίοδο που η κοπέλα εργαζόταν εκεί.

Βέβαια, καμία περίπτωση δεν υπήρχε να θεωρηθούν «υγειονομικές βόμβες» και να δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία και τα πρόσωπά όσων πελατών της βρεθούν θετικοί στον ιό, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για άτομα που το πιθανότερο είναι ότι απαιτούν να κάνουν σεξ με πόρνες χωρίς προφυλακτικό. Η πρωτοφανής -για ευνομούμενη, υποτίθεται, πολιτεία- αλλά και νομικά αβάσιμη διαπόμπευση, θα περιοριστεί ασφαλώς στη Ρωσίδα πόρνη, διαπόμπευση που τεκμηριώνεται πάνω απ’όλα μέσω του τρόπου που η είδηση καλύφθηκε από τα μμε, με τις φωτογραφίες της γυναίκας να διανθίζονται με αηδιαστικά σχόλια όπως «μετέτρεψε τη ζωή εκατοντάδων ανδρών σε κόλαση», «πίσω από τα γαλανά της μάτια και τις εντυπωσιακές αναλογίες της κρυβόταν μια θανατηφόρα παγίδα», «έχει σπείρει τον τρόμο και τον πανικό στα άτομα που πέρασαν από το κρεβάτι της», οι οποίοι προφανώς θεωρούνται ανεύθυνοι και ανυποψίαστα θύματα. Θα έλεγε κανείς ότι ο στιγματισμός αυτός αποτελούσε μια ευγενική προσφορά του Ανδρέα Λοβέρδου προς όσους άντρες θέλουν να μπορούν να κάνουν άφοβα σεξ με πόρνες χωρίς προφυλακτικό, αν δεν υποψιαζόταν ότι ήταν απλώς μια πολιτική απόφαση προς επιβεβαίωση όσων ρατσιστικών δήλωνε πριν από λίγους μήνες, ένα «Είδατε; Σας τά’λεγα εγώ, το AIDS μεταδίδεται από τις μετανάστριες πόρνες». Και όντως, ο υπουργός δεν έχασε την ευκαιρία να δηλώσει: «Είχα προειδοποιήσει στους πιο υψηλούς τόνους ότι το AIDS αυξάνεται δραματικά στη χώρα μας και ότι ένα μέρος του προβλήματος προκύπτει από τη λαθρομετανάστευση και την αδήλωτη πορνεία».

Και φτάνουμε στο σημείο όπου παγιώνεται άλλη μια μέθοδος εκφασισμού της Ελληνικής κοινωνίας, με τη δημοσίευση στοιχείων οροθετικών ιερόδουλων να θεωρείται πια η ενδεδειγμένη αντίδραση του κρατικού μηχανισμού. Έτσι, σήμερα είχαμε τη δημοσίευση στοιχείων και φωτογραφιών άλλων 11 οροθετικών ιερόδουλων. Η κατηγορία, ίδια: «βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη σε βάρος αγνώστου αριθμού προσώπων». Το μόνο «γνωστό» είναι ότι αυτές φταίνε πάλι για όλα. Οι φωτογραφίες σοκάρουν τον κάπως παρατηρητικό θεατή, δείχνοντας γυναίκες σε κακή κατάσταση, ίσως υποσιτισμένες, άλλες άστεγες, οι περισσότερες με σημάδια στα πρόσωπα, στα χέρια, στα σώματά τους. Κακομεταχείριση; Χρήση ουσιών; Λοιμώξεις λόγω AIDS; Ποιος νοιάζεται. Αρκεί που ευηπόληπτοι Ελληναράδες θα ησυχάσουν τελικά στη σκέψη ότι μπορούν να συνεχίσουν ψωνίζουν άφοβα πόρνες, προσφέροντας κάτι έξτρα για «ακάπωτο», χωρίς φόβους ότι μπορεί να κολλήσουν κάτι και χωρίς να τους τρίξει κανείς τα δόντια. Η ειρωνία; Εννιά στις έντεκα από τα νέα θύματα αυτής της προεκλογικής φασιστικής υστερίας που υπαγορεύει τη διαπόμπευση ιερόδουλων, είναι Ελληνίδες. Ίσως τελικά ο Ανδρέας Λοβέρδος αναγκαστεί να βγει και να δηλώσει ότι το AIDS δε μεταδίδεται από την ξένη πόρνη στην Ελληνική οικογένεια. Αλλά μάλλον η παρατηρητικότητα της εξουσίας είναι πολύ κτηνωδώς επιλεκτική για τέτοιες παραδοχές.

Αυτό το πράγμα πρέπει να σταματήσει τώρα, αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι.

ΠΗΓΗ: parallhlografos.wordpress.com/

Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης: πρόγραμμα εβδομάδας 30/4-4/5

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης: πρόγραμμα εβδομάδας 30/4-4/5
Apr 292012
 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΛΟΓΟΤΥΠΟΚαλούμε όλους τους πολίτες της Δράμας να στηρίξουν και να στελεχώσουν την προσπάθεια του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης γιατί πιστεύουμε πως η αλληλεγγύη είναι μια αμφίδρομη πράξη που αποδεικνύεται από το βαθμό συμμετοχής όλων μας.

Οι πολίτες που δεν έχουν ιατροφαρμακευτική ασφάλιση μπορούν να προσέρχονται στην Γραμματεία του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή, 10-12π.μ.) και τις ώρες λειτουργίας του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου (σύμφωνα με το πρόγραμμα εβδομάδας) ή να τηλεφωνούν στο 6984286106 ή στο 2521777038 για να κλείνουν ραντεβού.

 

Πρόγραμμα εβδομάδας 30/4-4/5 στο Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης

Πέμπτη 3/5: 11-12π.μ. παιδίατρος, 6-8μ.μ. παθολόγος
Παρασκευή 4/5: 6-8μ.μ. παθολόγος

 

Παράλληλα, το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης συνεργάζεται με εξωτερικούς ιατρούς και εργαστήρια (π.χ. καρδιολόγους, ακτινολόγους, πυρηνικούς, οφθαλμίατρους, οδοντίατρους, μικροβιολόγους) για τη δωρεάν, και πάλι, πρόσβαση από τους ανασφάλιστους συμπολίτες μας.

Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης στεγάζεται στο Εργατικό Κέντρο Δράμας, Ηπείρου 2

Για όλους και για καθέναν μας ξεχωριστά

 Απόψεις  Comments Off on Για όλους και για καθέναν μας ξεχωριστά
Apr 282012
 

Νιώσε σαν να είσαι ο μόνος υπεύθυνος για την αλλαγή που πρέπει να ʽρθει. Ότι είναι όλο δικό σου το πρόβλημα της χώρας.

Είσαι ο μοναδικός υπεύθυνος για να κερδίσεις την ελευθερία σου. Ο μοναδικός υπεύθυνος και για να την διασφαλίσεις.

Είσαι ο μοναδικός αρμόδιος να επιβάλλεις το δίκαιο. Ο μοναδικός αρμόδιος και για να το διατηρήσεις.

Μάχου για τις αξίες σου. Θέσε το σωστό. Κάνε πράξη, πρώτα εσύ, αυτό που θέλεις να δεις να συμβαίνει γύρω σου!!

Είναι χρέος όλων και του καθένα μας ξεχωριστά.

 

Υ.Γ. Δεν θα στείλει κάνα πνεύμα να μας τα φτιάξει, εμάς εχει γιʼ αυτή τη δουλειά.

 

Στεφανία Λυγερού

Apr 272012
 

Τα τελευταία δύο χρόνια, από την είσοδο της Ελλάδας στο ΔΝΤ και την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής, γινόμαστε μάρτυρες μιας ολοένα και μεγαλύτερης εξαθλίωσης ενός μεγάλου τμήματος της κοινωνίας.

Μιας εξαθλίωσης που είναι αποτέλεσμα της ραγδαίας και βίαιης επιδείνωσης του βιοτικού επιπέδου της πλειοψηφίας των πολιτών, με την ανεργία επίσημα να ξεπερνά το 21%, εμπορικά καταστήματα και επιχειρήσεις να κλείνουν κάθε μέρα, με τη δραματική μείωση μισθών και συντάξεων, με την απώλεια της ασφαλιστικής δυνατότητας, με την  αύξηση των αστέγων, με την επιδείνωση των δεικτών υγείαςκαι την κατακόρυφη αύξηση αυτοκτονιών (2000 αυτοκτονίες μέσα σε 2 χρόνια).

Στον χώρο της υγείας η πολιτική των μνημονίων που εφαρμόζεται τα τελευταία δύο χρόνια έχει ως άμεση συνέπεια:

–    Την  ραγδαία αύξηση του αριθμού των συνανθρώπων μας, που λόγω της απώλειας της ασφαλιστικής τους κάλυψης χάνουν το δικαίωμα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Αριθμός που στο άμεσο μέλλον αναμένεται να  αυξηθεί δραματικά.
–    Την  ουσιαστική κατάργηση της δωρεάν υγείας, ακόμη και για ασφαλισμένους πολίτες, την καταβαράθρωση του ΕΣΥ, με συγχωνεύσεις και κλείσιμο νοσοκομείων και κλινικών, την  τεράστια  περικοπή των δαπανών για την υγεία.

Σαν πρώτο βήμα έμπρακτης απάντησης σ αυτήν την πολιτική, γιατροί, αλληλέγγυοι και ευαισθητοποιημένοι πολίτες, ιδρύσαμε, τον τελευταίο χρόνο,  σε πολλές πόλεις της Ελλάδας Κοινωνικά Ιατρεία Αλληλεγγύης,  τα οποία προσφέρουν δωρεάν πρωτοβάθμια ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη σε όλους τους ανασφάλιστους πολίτες, μετανάστες και Έλληνες.
Σ΄αυτούς τους κοινωνικούς χώρους αλληλεγγύης,  στα ΚΙΑ, σε όλη την Ελλάδα γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες των συνεπειών αυτής της ανάλγητης και απάνθρωπης πολιτικής που καταργεί το καθολικό και δημόσιο δικαίωμα στην υγεία.
Ασθενείς που η εφαρμοζόμενη πολιτική  τους έχει στερήσει τον γιατρό και το φάρμακο, ασθενείς που αδυνατούν να υποβληθούν σε κλινικές εξετάσεις,  ασθενείς σοβαρά πάσχοντες που δεν έχουν το δικαίωμα να νοσηλευτούν.

Τα παραδείγματα είναι τραγικά:

  • Κορίτσι 8 ετών με παραπεμπτικό από δημόσιο νοσοκομείο για μαγνητική εγκεφάλου(υποψία καρκίνου στον εγκέφαλο) με γονείς άνεργους και ανασφάλιστους.
  • Βρέφη υποσιτισμένα επειδή οι άνεργοι και ανασφάλιστοι γονείς τους έκαναν οικονομία στην δοσολογία του βρεφικού γάλακτος.
  • Άστεγοι που για να εισαχθούν σε ξενώνα φιλοξενίας έπρεπε να έχουν πιστοποιητικά από γιατρούς και να κάνουν εξετάσεις για ηπατίτιδα και Aids.
  • Ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο και δεν έχουν χρήματα για τη συνέχιση των θεραπειών.
  • Δεκάδες μεσήλικες με χρόνια νοσήματα (υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης. στεφανιαία νόσος κ.α.), που αίφνης έμειναν χωρίς ιατρική τακτική παρακολούθηση και χωρίς φάρμακα.
  • Έγκυες χωρίς καμία δυνατότητα για ιατρικό έλεγχο καθ΄όλο το διάστημα της κύησης.

Αυτά αποτελούν υγειονομική βόμβα που απειλεί ολόκληρη την κοινωνία και όχι οι κυνηγημένοι απόκληροι, τους οποίους η συγκεκριμένη πολιτική σκοπεύει να εγκλείσει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης…

Όλοι εμείς, γιατροί και αλληλέγγυοι πολίτες, καταγγέλουμε την εφαρμοζόμενη πολιτική στον χώρο της υγείας  που θέτει σε  κίνδυνο τη ζωή των ανθρώπων και συνοδεύεται – σε όσες χώρες εφαρμόστηκε – με μείωση κατά 10 χρόνια του μέσου όρου ζωής και αύξηση της βρεφικής – παιδικής και μητρικής θνησιμότητας.
Όλοι εμείς, γιατροί και αλληλέγγυοι πολίτες των ΚΙΑ, θεωρούμε πως είναι χρέος ολόκληρης της κοινωνίας ο αγώνας για τη διασφάλιση του δημόσιου αγαθού της υγείας.
Γι αυτό και ζητούμε από εσάς  να στηρίξετε με κάθε τρόπο την λειτουργία των  ΚΙΑ ώστε όλοι μαζί να διεκδικήσουμε, έμπρακτα, με συγκεκριμένες δράσεις και ενέργειες το δικαίωμα στην δωρεάν  περίθαλψη όλων πολιτών και ένα καθολικά δημόσιο δωρεάν ΕΣΥ..

Θεωρούμε την ανάγκη κατεπείγουσα.

Εννέα στους δέκα δεν μπορούν να αγοράσουν φάρμακα! Έρευνα γιατρών του Πανεπιστημίου της Πάτρας

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Εννέα στους δέκα δεν μπορούν να αγοράσουν φάρμακα! Έρευνα γιατρών του Πανεπιστημίου της Πάτρας
Apr 262012
 

Εννέα στους δέκα Έλληνες δυσκολεύονται να αγοράσουν τα φάρμακά τους, ενώ ατο 70% το μηνιαίο εισοόδημα δεν επαρκεί για την αγορά όλων των φαρμάκων. Επίσης το 59,5% δεν πραγματοποίησε παρακλινικές εξετάσεις που είχε συστήσει ο γιατρός τους, λόγω οικονομικού προβλήματος.

Αυτά τα στοιχεία προέκυψαν από τη μελέτη με θέμα: “Η φαρμακευτική συμπεριφορά Ελλήνων ασθενών εν μέσω οικονομικής κρίσης, που πραγματοποιήθηκε στις αγροτικές περιοχές του νομού Αχαΐας.

Η μελέτη, όπως αναφέρει η Πελοπόννησος, που βραβεύτηκε για την αρτιότητά της στο 24ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γενικής Ιατρικής, στο Κάστρο Κυλλήνης, πραγματοποιήθηκε από την ομάδα έρευνας του Γραφείου Συντονισμού Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών, με επιστημονικό υπεύθυνο τον  Γιώργο Μαντζουράνη.

Ο κ. Μαντζουράνης επισημαίνει ότι η αδυναμία των Ελλήνων να προμηθευτούν τα φάρμακά τους είναι πραγματική και ακόμα πως υπάρχουν χρόνιοι ασθενείς, που έχουν διακόψει την περίθαλψή τους λόγω έλλειψης χρημάτων.

Τα στοιχεία της μελέτης έδειξαν ότι 9 στους 10 δεν είναι σε οικονομική θέση να αγοράσουν τα φάρμακά τους. Το ίδιο ποσοστό ασθενών (90,6%) απάντησε ότι σε σχέση με πέρυσι έχει μικρότερη δυνατότητα αγοράς φαρμάκων και η δυσκολία αυτή (93,8%) αποδίδεται στην οικονομική κρίση..

Επίσης, περισσότεροι από τους μισούς (55,4%) ερωτηθέντες δεν έλαβαν τα φάρμακά τους ή παρέλειψαν κάποια δόση λόγω οικονομικής αδυναμίας.

Όπως τονίζει ο κ. Μαντζουράνης το 90,3% των ασθενών αναφέρουν πως τους τελευταίους μήνες κάνουν περικοπές σε βασικές ανάγκες, όπως τρόφιμα, ρούχα, θέρμανση, προκειμένου να κατορθώσουν να πάρουν τη φαρμακευτική τους αγωγή.

Ακόμα, το 1/3 των ερωτηθέντων ζήτησε από τον γιατρό να του συνταγογραφήση ένα φθηνότερο φάρμακο.

Αξίζει επιπλέον να αναφερθεί ότι η αδυναμία λοήψης της φαρμακευτικής αγωγής έχει επηρρεάσει την ψυχολογική κατάσταση του 80% των ερωτηθέντων, δημιουργώντας τους συναισθήματα κατάθλιψης και διαταραχές άγχους και ύπνου.

ΠΗΓΗ: http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/123448

#hellene, πως μαδάς την κότα παιδί μου;

 Video, Απόψεις  Comments Off on #hellene, πως μαδάς την κότα παιδί μου;
Apr 252012
 

Σήμερα εμφανίστηκε ένα νέο είδος. Το είδος της hellene. Δεν έχει ακόμα διευκρινιστεί αν αφορά αποκλειστικά σε κλινικό είδος, το οποίο παράγεται και αναπαράγεται σε συνθήκες εργαστηρίου. Το πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για κάποιο πείραμα ή κάποιο ατύχημα πειράματος. Μια παράπλευρη υπόνοια.

Στην κοινωνία του θεάματος, τα πειράματα γίνονται με φακούς και μικρόφωνο. Η “γιατρός” Μουτσάτσου επέλεξε τον εύκολο δρόμο αντιγραφής του γνωστού I am Canadian, για να δώσει περιεχόμενο και φωνή στο νέο είδος. Πέρα από την πρώτη πασιφανή ανάγνωση του copy/paste υπάρχει και μια πιο ενδιαφέρουσα: αυτή που αφορά στο δανεισμό ενός διαφημιστικού format & περιεχομένου (η Μουτσάτσου ακολουθεί με εξαιρετικά πιστό τρόπο τη δομή, τους τονισμούς, το climax, ακόμα και παράλληλες επιλογές περιεχομένου) για την προώθηση ενός πολιτικού μηνύματος. Στην ουσία το πολιτικό οριοθετείται εντός του διαφημιστικού, δανείζεται φόρμα, ρυθμό και περιεχόμενο (πίσω από τη Μουτσάτσου που ωρύεται κάνουν παρέλαση όλες οι κιτς εικόνες που έχουμε συνηθίσει σε καμπάνιες του ΕΟΤ) από τον κόσμο του branding. Προφανώς η λαίλαπα του branding έχει κατορθώσει να είναι το μόνο πεδίο που το πολιτικό μπορεί αρθρώσει λόγο για τη μάζα, που η ελληνικότητα αναζητάει την ταυτότητα της ως κινούμενη εικόνα για να αποκτήσει μορφή και περιεχόμενο.

Δεν αντέχω.

Δεν αντέχω άλλο να παρακολουθώ τον ευτελισμό των μεγαλύτερων μας ερωτημάτων και προβληματισμών (τι και ποιά είναι τελικά η ελληνικότητα;), να επιτελείται με φθηνές τελετές brandαρίσματος και υστερικές φωνές με άψογη αμερικάνικη προφορά. Λες και όσο καλύτερη είναι η εκφορά της αγγλικής, τόσο ισχυρότερη είναι η συγκρότηση της ελληνικότητας ως ταυτότητα.

Ευτυχώς.

Ευτυχώς θυμήθηκα την Αμαλία Μουτούση στη Χώρα Προέλευσης του Τζουμέρκα (τι τυχερό παιδί κι αυτό να έχει το όνομα βουνού, βράχος του Ερωτήματος μπροστά στην πλυμμηρίδα των φθηνών απαντήσεων που εκτοξεύουν οι Μουτσάτσες). Η Μουτούση λοιπόν, με την εκπληκτική της ερμηνεία, αναδύει τα ερωτήματα, ένα ένα, βασανιστικά, χρησιμοποιώντας ως αναφορά τον Ύμνο στην Ελευθερία του Σολωμού, τον ύμνο της ελληνικότητας όπως το αστικό κράτος τον καθιέρωσε. Κι εκεί, μέσα στη μαγική ερμηνεία της, σε συνδυασμό με το καταιγιστικό μοντάζ του Τζουμέρκα, συνέρχονται οι ερώτησεις, χωρίς εύκολες απαντήσεις, ως αντιδιαφήμιση πια και ως πολιτική, ως αφήγηση που δεν έχει το climax του σποτ, ως περιεχόμενο ανοιχτό στις ερμηνείες και τις συζητήσεις μας. Όπως επιτάσσει η πολιτική υπόσταση μιας υπο διαπραγμάτευση ελληνικότητας και όχι η φθηνή υστερία ενός κατατρεγμένου brand.

Μουτούση λοιπόν στην κάθε Μουτσάτσου.

πηγή: http://maotv.posterous.com/

Άλλος ένας πολίτης αυτοκτόνησε!

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Άλλος ένας πολίτης αυτοκτόνησε!
Apr 252012
 

Νίκος ΠαλυβόςΟ Νίκος Παλυβός, Δρ. γεωλογίας,  εκλεγμένος Λέκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, 38 χρονών, που έμεινε αδιόριστος επί διετία δεν άντεξε άλλο τον εξευτελισμό και αυτοκόνησε. Ο Νίκος ήταν μέλος της Πρωτοβουλίας Μελών ΔΕΠ  υπό αναμονή τοποθέτησης.    Οι άνθρωποι της Πρωτοβουλίας, γύρω στους 800, ενώ εκλέχτηκαν και πήραν θέση στο πανεπιστήμιο δεν διορίστηκαν ποτέ λόγω μνημονίου. Παραμένουν σε αναμονή διορισμού επί διετία. Οι ανάγκες όμως δεν αναμένουν, πρέπει και να φάνε και να ζήσουν. Ο Νίκος δεν άντεξε άλλο…..  Το κρίμα στο λαιμό του Υπουργείου Παιδείας.

Δεν είναι δυνατόν να συνεχισθεί το κακό αυτό! Πού θα πάει; Φαίνεται πλέον καθαρά ότι θα επιβιώσουν ή αυτοί ή εμείς.

Επιπλέον να δούμε ποιοί από τους καθεστωτικούς θα βγουν τώρα να ειρωνευθούν τον θάνατος των συνανθρώπων μας. Στην πρώτη περίπτωση, του  Χριστούλα βγήκαν οι πασόκοι να δείξουν ασέβεια, στην περίπτωση του Μετοικίδη οι ΝΔίτες. Η θλίψη γίνεται οργή,  και η οργή ποτάμι που θα τους πνίξει.

ΠΗΓΗ: https://eniaiometopopaideias.wordpress.com/

Γράμμα από τον 70χρονο που πυροβόλησε με καραμπίνα στην εφορία της Αγ.Παρασκευής

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών, Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Γράμμα από τον 70χρονο που πυροβόλησε με καραμπίνα στην εφορία της Αγ.Παρασκευής
Apr 242012
 

Μια συμπολίτης μας (Στεφανία Λυγερού) έγραψε γράμμα στον Γεώργιο Πράνταλο, τον 70χρονο που πυροβόλησε με καραμπίνα στην εφορία της Αγ. Παρασκευής (διαβάστε εδώ το σχετικό άρθρο)

«Παλικάρι 71 ετών!!!!
Έκανες ότι δεν μπορώ η ίδια να κάνω, αυτό που πολύ θέλω αλλά δεν βρίσκω το κουράγιο, δεν έχω την καρδιά. Μαζί με εμένα και πολλοί άλλοι νιώθουν έτσι.
Ήθελα να σου στείλω τη συμπαράστασή μου και να σου υποσχεθώ ότι δεν θα τους περάσει. Κράτα γερά παλικάρι, ο αγώνας σου θα δικαιωθεί. Οι προδότες θα καταδικαστούν εις θάνατον, εσύ θα ζήσεις ελεύθερος και το κεφάλι με ψηλά, μιας και το χρέος σου το έκανες.
Είμαστε πολλοί που θέλουμε να χυθεί το αίμα των ενόχων, η ώρα τους φτάνει.»

Η απάντηση του Γεώργιου Πράνταλου:
γράμμα 1γράμμα 2«Κορυδαλλός 30 Μάρτη
Αγαπητή μου κυρία, ελπίζω να μην με παρεξηγήσεις για τα ορθογραφικά μου λάθη που θα βρείτε στο γράμμα.
Πρώτα απ’ όλα σε ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να μου στείλετε δυο λόγια συμπαράστασης. Διαβάζοντας κύλησε ένα δάκρυ συγκίνησης. Εύχομαι το δάκρυ αυτό να είναι το ξεχείλισμα του ποτηριού, που να γίνει ποτάμι και να τους παρασύρει, αυτούς και το σύστημά τους, στην Ψιτάλια, γιατί μόνο αυτός ο χώρος είναι κατάλληλος γι’ αυτούς. Και η δική μου προσωπική γραμμή είναι ΘΑΝΑΤΟΣ σε όσους είναι υπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας.
Μου γράφετε ότι δεν έχετε τη δύναμη να κάνετε κάτι το ίδιο. Και μόνο που σκέφτεστε για εμένα είσαι μια σύγχρονη Μπουμπουλίνα, άμα θα σου δοθεί η ευκαιρία θα το πράξεις. Δεν γνωρίζω τι οικογένεια έχετε αλλά αν έχουν μια τέτοια μάνα Ελληνίδα δεν χρειάζεται πολύ να το καταλάβω.
Κάποια στιγμή θα βγει στο σάιτ η διακήρυξή μου και θα δείτε σε ποιους και με ποιους τα βάζω. Πρώτα απ’ όλα την πράξη μου δεν την έκανα μόνο για μένα, την έκανα για τους χιλιάδες φορολογούμενους που έχουν το ίδιο πρόβλημα με εμένα, αλλά φοβούνται να μιλήσουν μην τυχόν και τους βάλουν στη μαύρη λίστα και αλίμονό τους. Γι’ αυτό όλη αυτή την υπεροψία, σαδισμό που κουβαλούν, να βλέπουν τον άλλον που χάνει την περιουσία του, να παρακαλά, να γίνεται χώμα, να τον πατούν, δεν μπόρεσα να το αντέξω και αποφάσισα να κάνω αυτό που έγινε. Με ΣΚΕΠΤΙΚΗ ΠΑΝΤΑ την ασφάλεια των φορολογούμενων, διότι δεν έπρεπε να πάθουν ούτε γρατζουνιά. Αλλά μαζί με τον κόσμο έφυγαν και τα ΣΚΟΥΛΙΚΙΑ. Και κάτι από το πρόγραμμά μου. Διάλεξα την 19 του Μάρτη διότι οι Μανιάτες με όλους τους οπλαρχηγούς ελευθερώθηκε η Καλαμάτα. Και να καταλάβετε ότι προτίμησα την επιχείρηση από την γέννηση του εγγονού μου, που γεννήθηκε στις 23 Μάρτη.
Ευχαριστώ τον κόσμο γενικά που έχω την συμπαράστασή του και ειδικά, που δύσκολα αποδέχονται πράξεις, οι συγκρατούμενοί μου και τους ευχαριστώ.
Τελειώνοντας έχω να πω ότι μην σκύβετε το κεφάλι σε κανέναν, όποιος κι αν είναι, εκεί ποντάρουν αυτοί, στο να κιοτέψεις και τότε πέφτουν όλοι επάνω να σε κατασπαράξουν, γι’ αυτό φάτους πρώτος εσύ.
Με συγχωρείς για την καθυστέρηση της απάντησης αλλά δεν είχα φακέλους και υπάρχει μια διαδικασία προμηθειών.
Τέλος εύχομαι οι Άγιες ημέρες να σας βρουν με υγεία και χαρά.
Με πολλή αγάπη και εκτίμηση
Γεώργιος Πράνταλος
ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ»

Συναυλία για το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης

 Δελτία Τύπου, Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Συναυλία για το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης
Apr 232012
 

Οι εθελοντές του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλλεγγύης (ΚΙΦΑ) Δράμας οργανώνουμε συναυλία με σκοπό την ενίσχυση του ΚΙΦΑ και την συσπείρωση των πολιτών. Όσοι θέλετε να προσφέρετε με οποιονδήποτε τρόπο, ή γνωρίζετε κάποιους που θέλουν να προσφέρουν, μπορείτε να γραφτείτε στο facebook γκρουπ για τη συναυλία (https://www.facebook.com/groups/212641645514739/), ή να επικοινωνήσετε μαζί μας στο politesdramas@gmail.com ή στα τηλέφωνα 6984286106 και 2521777038.

 

Βασικές πληροφορίες για τη συναυλία

Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στην περιοχή της Αγ. Βαρβάρας, την περίοδο τέλη Μαΐου-μέσα Ιουνίου (η ημερομηνία δεν καθορίστηκε ακόμα), κατά προτίμηση ημέρα Πέμπτη (το Σαββατοκύριακο είναι δύσκολο να έρθουν οι τραγουδιστές). Έχουμε ήδη επικοινωνήσει με διάφορους τραγουδιστές και έχουν δεχτεί να έρθουν στη Δράμα για τους σκοπούς της Συναυλίας.
Χρειάζεται να:
1. Επικοινωνήσουμε με τη δημοτική αρχή για την παραχώρηση του χώρου (γρασίδια της Αγ. Βαρβάρας) για τη συναυλία κάποια από τις εξής ημερομηνίες 31/5, 7/6, 14/6.
2. Επικοινωνήσουμε με τους τραγουδιστές για το οριστικό κλείσιμο.

Η προσέλευση στη συναυλία θα είναι ανοικτή (χωρίς εισιτήριο δηλαδή), καθώς πρωταρχικός σκοπός της συναυλίας είναι η κινητοποίηση των πολιτών και η ενημέρωση τους για τους σκοπούς και δραστηριότητες του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης (ΚΙΦΑ). Εφόσον, λοιπόν, δεν θα υπάρχει εισιτήριο εισόδου που θα βοηθούσε να καλύψουμε μεγάλο μέρος των εξόδων, είναι απαραίτητο να αναζητήσουμε τρόπους ώστε όχι μόνο να περιορίσουμε τα πάγια έξοδα της συναυλίας, αλλά και να δημιουργήσουμε πηγές εσόδων. Για τη μείωση των εξόδων θα προσπαθήσουμε να κάνουμε τα εξής:

  • Να πάρουμε όσο το δυνατόν οικονομικότερη προσφορά για την κάλυψη του ήχου.
  • Να αναζητήσουμε οικονομικές προσφορές από ταξιδιωτικά γραφεία για την μεταφορά των καλλιτεχνών Να αναζητήσουμε οικονομικές προσφορές από τυπογραφεία για την εκτύπωση της αφίσας και των κουπονιών για τη συναυλία
  • Να αναζητήσουμε δωρεάν προσφορές για τη διαμονή των καλλιτεχνών (είτε από ξενοδοχεία της πόλης είτε από πολίτες)

Όσον αφορά τα έσοδα από την συναυλία, αυτά θα προέρχονται από:
• Την πώληση κουπονιών για τη συναυλία. Το κουπόνι θα έχει συμβολικό χαρακτήρα και τιμή (π.χ. 2 ευρώ).
• Την πώληση κρεατικών (σουβλάκια, λουκάνικα) κατά τη διάρκεια της συναυλίας. Θα ζητήσουμε δωρεάν προσφορές από τα κρεοπωλεία, τα supermarket και τους φούρνους της Δράμας (για ψωμί)
• Την πώληση μπύρας, κρασιού και τσίπουρου. Θα αναζητήσουμε την οικονομικότερη προσφορά για μπύρες. Θα ζητήσουμε δωρεάν προσφορές από ντόπιους παραγωγούς κρασιού και τσίπουρου. (θα χρειαστούμε επίσης και πλαστικά ποτήρια)

Τέλος, κάποια υλικά που θα χρειαστούμε την ημέρα της συναυλίας:
Ψησταριά, κάρβουνα, βαρέλια για τον πάγο, πάγο, μεγάλο πάγκο.

 

Ομάδες εθελοντικής εργασίας

Για την πραγματοποίηση της συναυλίας θα χρειαστεί να συντονιστούν και να εργαστούν εθελοντικά πλήθος πολιτών. Συγκεκριμένα θα καταρτιστούν ομάδες οι οποίες θα αναλάβουν να φέρουν σε πέρας τις εξής εργασίες:

πριν την συναυλία
• Αφισοκόλληση
• Αναζήτηση οικονομικών προσφορών από τυπογραφεία
• Αναζήτηση (δωρεάν) προσφορών από ξενοδοχεία
• Αναζήτηση οικονομικών προσφορών από ταξιδιωτικά γραφεία
• Αναζήτηση οικονομικών προσφορών για την κάλυψη του ήχου
• Αναζήτηση οικονομικών προσφορών για τις μπύρες
• Αναζήτηση (δωρεάν) προσφορών από ντόπιους παραγωγούς τσίπουρου και κρασιού
• Αναζήτηση (δωρεάν) προσφορών για τα κρεατικά
• Αναζήτηση (δωρεάν) προσφορών για το ψωμί
• Αναζήτηση (δωρεάν) προσφορών για τα λοιπά είδη
• Πώληση κουπονιών στα καταστήματα και στους πολίτες

Την ημέρα της συναυλίας
• Το πρωί παραλαβή των κρεατικών (από τα κρεοπωλεία) και του ψωμιού από τα αρτοποιεία.
• Ψήσιμο κρεατικών.
• Πώληση/Σερβίρισμα των κρεατικών και των ποτών
• Γενικότερη βοήθεια στις εργασίες που θα παρουσιαστούν
• Καθαριότητα του χώρου μετά το πέρας της συναυλίας

Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης: πρόγραμμα εβδομάδας 23-27/4

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης: πρόγραμμα εβδομάδας 23-27/4
Apr 222012
 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΛΟΓΟΤΥΠΟΚαλούμε όλους τους πολίτες της Δράμας να στηρίξουν και να στελεχώσουν την προσπάθεια του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης γιατί πιστεύουμε πως η αλληλεγγύη είναι μια αμφίδρομη πράξη που αποδεικνύεται από το βαθμό συμμετοχής όλων μας.

Οι πολίτες που δεν έχουν ιατροφαρμακευτική ασφάλιση μπορούν να προσέρχονται στην Γραμματεία του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή, 10-12π.μ.) και τις ώρες λειτουργίας του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου (σύμφωνα με το πρόγραμμα εβδομάδας) ή να τηλεφωνούν στο 6984286106 ή στο 2521777038 για να κλείνουν ραντεβού.

 

Πρόγραμμα εβδομάδας 23-27 Απριλίου στο Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης

Τρίτη 24/4: 6-6:30μ.μ. ορθοπεδικός, 6:30-8μ.μ. παθολόγος
Πέμπτη 26/4: 11-12π.μ. παιδίατρος, 6-8μ.μ. παθολόγος
Παρασκευή 27/4: 6-8μ.μ. παθολόγος

 

Παράλληλα, το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης συνεργάζεται με εξωτερικούς ιατρούς και εργαστήρια (π.χ. καρδιολόγους, ακτινολόγους, πυρηνικούς, οφθαλμίατρους, οδοντίατρους, μικροβιολόγους) για τη δωρεάν, και πάλι, πρόσβαση από τους ανασφάλιστους συμπολίτες μας.

Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης στεγάζεται στο Εργατικό Κέντρο Δράμας, Ηπείρου 2

Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης: πρόγραμμα εβδομάδας 16-20/4

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης: πρόγραμμα εβδομάδας 16-20/4
Apr 152012
 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΛΟΓΟΤΥΠΟΚαλούμε όλους τους πολίτες της Δράμας να στηρίξουν και να στελεχώσουν την προσπάθεια του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης γιατί πιστεύουμε πως η αλληλεγγύη είναι μια αμφίδρομη πράξη που αποδεικνύεται από το βαθμό συμμετοχής όλων μας.

Οι πολίτες που δεν έχουν ιατροφαρμακευτική ασφάλιση μπορούν να προσέρχονται στην Γραμματεία του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή, 10-12π.μ.) και τις ώρες λειτουργίας του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου (σύμφωνα με το πρόγραμμα εβδομάδας) ή να τηλεφωνούν στο 6984286106 ή στο 2521777038 για να κλείνουν ραντεβού.

 

Πρόγραμμα εβδομάδας 16-20 Απριλίου στο Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης

Τετάρτη 18/4: 6-8μ.μ. παθολόγος
Πέμπτη 19/4: 11-12π.μ. παιδίατρος
Παρασκευή 20/4: 6-8μ.μ. γενικός ιατρός

 

Παράλληλα, το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης συνεργάζεται με εξωτερικούς ιατρούς και εργαστήρια (π.χ. καρδιολόγους, ακτινολόγους, πυρηνικούς, οφθαλμίατρους, οδοντίατρους, μικροβιολόγους) για τη δωρεάν, και πάλι, πρόσβαση από τους ανασφάλιστους συμπολίτες μας.

Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης στεγάζεται στο Εργατικό Κέντρο Δράμας, Ηπείρου 2

Γ. Βαρουφάκης: Τι εστί Τράπεζα σήμερον

 Απόψεις  Comments Off on Γ. Βαρουφάκης: Τι εστί Τράπεζα σήμερον
Apr 122012
 

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχαν ιδιωτικές τράπεζες που λειτουργούσαν ως κανονικές επιχειρήσεις. Που έπαιρναν δηλαδή ρίσκο και είτε, εφόσον τους «έβγαινε», κέρδιζαν είτε, όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν «κατ’ ευχήν», διακινδύνευαν την ύπαρξή τους. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.

Τέτοιες τράπεζες σήμερα δεν υπάρχουν. Σήμερα οι «ιδιωτικές» τράπεζες, παγκοσμίως, αποτελούν έναν παραπλανητικό ευφημισμό. Ιδίως μετά το Κραχ του 2008, οι τράπεζες λειτουργούν ως μορφώματα που συνδυάζουν τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, αποτελώντας έτσι βαρίδια που τραβάνε τις κοινωνίες και τις αγορές μαζί τους στον πυθμένα ενός ωκεανού ζημιών και χρέους.

Αυτές τις μέρες, που μια υπό προθεσμία (και υπό αμφιλεγόμενη νομιμοποίηση) κυβέρνηση «διαπραγματεύεται» την λεγόμενη επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καλό είναι να θυμηθούμε τι εστί τράπεζα την σήμερον. Για να το θυμηθούμε όμως αυτό, χρειαζόμαστε μια αναδρομή στο ιστορικό του πώς φτάσαμε εδώ που είμαστε.

Όταν οι τράπεζες λειτουργούσαν ως επιχειρήσεις

Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι κραταιές τράπεζες (π.χ. του Λονδίνου) λειτουργούσαν ως ιδιωτικές εταιρείες απεριόριστης ευθύνης. Οι ιδιοκτήτες τους, οι οποίοι τις διεύθυναν κιόλας (ή τουλάχιστον επέβλεπαν τον τρόπο διοίκησης), διέτρεχαν τον κίνδυνο να χάσουν και το σπίτι τους ακόμα αν η τράπεζα δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες (σε ρευστό) των καταθετών της ή να ανταποκριθεί στα δάνεια που είχε η ίδια συνάψει με πιστωτές. Στην προσπάθειά τους να περιοριστεί αυτός ο κίνδυνος, οι τραπεζίτες κρατούσαν στα ταμεία τους, για να έχουν «καβάτζα», την δική τους χρηματική περιουσία  (σε ρευστό, μετοχές ή ομολογίες) και δεν δάνειζαν ποτέ πάνω από το 50% των συνολικών τους κεφαλαίων (δηλαδή του αθροίσματος των χρημάτων που είτε κατέθεταν στην τράπεζα οι πελάτες της είτε κατέθεταν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες).

Από τα μέσα του 19ου αιώνα, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν για αντικειμενικούς λόγους. Κατ’ αρχάς, καθώς ο καπιταλισμός απογειωνόταν, με την δημιουργία νέων, πανάκριβων αλλά και, παράλληλα, υπερκερδοφόρων δικτύων (π.χ. σιδηροδρομικά, τηλεγραφικά, ηλεκτροφόρα δίκτυα), οι επιχειρήσεις είχαν ανάγκη τεράστιων δανείων – για τα οποία ήταν έτοιμες να καταβάλουν αντίστοιχα τεράστιους τόκους. Έτσι, σιγά-σιγά οι τράπεζες «αναγκάστηκαν» να αποποιηθούν τον εγγενή συντηρητισμό τους. Το πρώτο βήμα έγινε το 1826 στο Λονδίνο. Έως τότε, καμία τράπεζα δεν είχε το δικαίωμα να έχει πάνω από έξι μετόχους. Αυτός ο περιορισμός ήταν ο πρώτος που υπέκυψε στις νέες ανάγκες για μεγαλύτερη δανειοδοτική δυνατότητα: ξάφνου, ο αριθμός των μετόχων πολλαπλασιάστηκε, τα κεφάλαια που διέθεσαν οι νέοι μέτοχοι πέρασαν στα βιβλία των τραπεζών και, έτσι, οι τράπεζες μπόρεσαν να χρηματοδοτήσουν την Β’ Βιομηχανική Επανάσταση (μέσα του 19ου αιώνα και μετέπειτα). Πάντως, παρά αυτά τα ανοίγματα, οι μέτοχοι (αν και πιο πολλοί) παρέμειναν υπό την απειλή της προσωπικής πτώχευσης, σε περίπτωση του η τράπεζα παρέπαιε. Αυτή η απειλή αρκούσε ώστε οι ιδιοκτήτες των τραπεζών, οι τραπεζίτες, να κρατάνε σφικτά τα ηνία των διευθυντών τους, στους οποίους δεν επέτρεπαν να διακινδυνεύσουν την περιουσία τους.

Ο περιορισμός της ευθύνης των μετόχων-ιδιοκτητών των τραπεζών νομοθετήθηκε το 1855-6. Έχει ενδιαφέρον ότι οι τραπεζίτες, αντί να αδράξουν την ευκαιρία να αποποιηθούν τον κίνδυνο της προσωπικής πτώχευσης, αντιστάθηκαν στον νέο νόμο – προσπάθησαν, για δεκαετίες, να κρατήσουν το καθεστώς της απεριόριστης ευθύνης διατυμπανίζοντας ότι επέλεγαν να επενδύσουν το προσωπικό τους ρίσκο στην τράπεζά τους ως τίτλο τιμής, ως μέρος του συμβολαίου με τους καταθέτες (του στυλ: «αν πτωχεύσει η τράπεζά μας, να ξέρετε ότι θα καταστραφούμε κι εμείς»). Χρειάστηκε να έρθει η Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930, με τις πολλαπλές πτωχεύσεις τραπεζιτών, για να πειστούν οι τραπεζίτες (δηλαδή οι ιδιοκτήτες των τραπεζών) να «περιορίσουν την ευθύνη τους», κόβοντας τον ομφάλιο λώρο που συνέδεε τις τύχες της τράπεζάς τους με την τύχη της προσωπικής τους περιουσίας.

Το τέρας της μόχλευσης (leverage)

Στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν οι τράπεζες αρχίζουν να μεταλλάσσονται σε κάτι που σιγά-σιγά παύει να θυμίζει τις υπόλοιπες επιχειρήσεις, το σύνολο του ενεργητικού όλων των τραπεζών (δηλαδή, των δανείων που δίνουν και των κεφαλαίων που διακρατούν ως «καβάτζα») κυμαινόταν γύρω το 50% του ΑΕΠ μιας αναπτυγμένης χώρας (π.χ. Βρετανίας, Γαλλίας κλπ). Σήμερα, κυμαίνεται μεταξύ του 300% και του 500% του ΑΕΠ. Μια τράπεζα, όπως η Deutsche Bank ή η BNP, μπορεί να έχει ενεργητικό μεγαλύτερο του ΑΕΠ της χώρας στην οποία εδρεύει.

Πώς συνέβη αυτό; Η απάντηση, μονολεκτική: Μόχλευση. Τι είναι αυτό το φρούτο; Κάτι που όλοι γνωρίζουμε με άλλο, απλούστερο, όρο: Χρέος (ή, για την ακρίβεια, ο λόγος του χρέους). Αν σας πω ότι για κάθε €10 που έχω, δανείστηκα €120, θα με περάσετε για τρελό. Όμως αν είμαι τραπεζίτης, και έχω κάνει το ίδιο πράγμα, δεν θα πω ποτέ ότι δανείστηκα. Θα πω απλώς ότι ο συντελεστής μόχλευσης της τράπεζάς μου είναι 12 (δηλαδή, €120 χρέους για κάθε €10 κεφαλαίων που διαθέτει το ταμείο μου). Όχι μόνο ακούγεται καλύτερο και πιο «τεχνοκρατικό» αυτό αλλά, δεδομένης της κατάστασης στο τραπεζικό σύστημα σήμερα, θα θεωρηθεί και ιδιαίτερα συντηρητικός συντελεστής μόχλευσης!

Ποια η σημασία του συντελεστή μόχλευσης; Αποτελεί το μυστικό του αμύθητου πλούτου των τραπεζιτών στις εποχές των παχιών αγελάδων και της βαθιάς τους πτώχευσης σήμερα. Έστω μια τράπεζα που κερδίζει ένα ποσοστό 1% επί των κεφαλαίων που διαθέτει ή διαχειρίζεται (εκ μέρους καταθετών, πελατών κλπ). Επιλέγοντας όμως έναν συντελεστή μόχλευσης ίσο με, π.χ., το δώδεκα, η καλή τράπεζα δωδεκαπλασιάζει τα κέρδη της χωρίς ιδρώτα ή κόπο. Αυτόματα, δωδεκαπλασιάζονται τα μερίσματα των μετόχων, τα bonus των διευθυντών, οι μισθοί των μεγαλο-υπαλλήλων κλπ κλπ. Αν σκεφτείτε μάλιστα ότι το 2008, λίγο πριν την κατάρρευση ολόκληρου του τραπεζικού οικοδομήματος, ο συντελεστής μόχλευσης των ευρωπαϊκών τραπεζών είχε φτάσει το ιλιγγιώδες 50 προς 1, καταλαβαίνουμε τι είχε συμβεί: γιατί οι αποδοχές των διοικούντων έφτασαν την στρατόσφαιρα, οι τιμές των τραπεζικών μετοχών ήταν η «ατμομηχανή» των χρηματιστηρίων, το χρηματοπιστωτικό σύστημα έριχνε την σκιά του στην «πραγματική» οικονομία.

Μετά την Άνοδο, η Πτώση

Για να κινδυνεύσει να πτωχεύσει μια τράπεζα με συντελεστή μόχλευσης 2 προς 1, χρειάζεται να έχει ζημίες ίσες με το μισό (το 50%) των δανείων που έχει παράσχει και των τοποθετήσεων που έχει επιλέξει. Όταν όμως ο συντελεστής μόχλευσης φτάσει στο 20 προς 1 (ένα μέγεθος που χαρακτήριζε τις ελληνικές τράπεζες προ της Κρίσης), τότε αρκούν για να πτωχεύσει ζημίες της τάξης του 5%. Κι όταν ο συντελεστής μόχλευσης φτάσει στο επίπεδο που ισχύει στην περίπτωση (για να φέρω ως παράδειγμα μια «κραταιά» τράπεζα που όλοι γνωρίζουμε) μιας Deutsche Bank (περί το 50 προς 1), αν μόλις το 1,25% των δανείων που έχει διαθέσει «ατυχήσουν» (π.χ. οικογένειες που λόγω ανεργίας δεν μπορούν να αποπληρώσουν το στεγαστικό τους ή επιχειρήσεις που κλείνουν) ξάφνου η καλή τράπεζα, με την βούλα του νόμου, φαλίρισε. Να γιατί, παρά τα αμύθητα κέρδη των τραπεζών προ του 2008, σήμερα είναι όλες του πτωχευμένες. Το μόνο που χρειάστηκε για να πάνε οι ελληνικές τράπεζες από τον Παράδεισο στην Κόλαση ήταν ζημίες της τάξης του 5% – κάτι απόλυτα φυσιολογικό σε μια υφεσιακή οικονομία.

Αυτά έχει το μαγικό ραβδί της μόχλευσης: όσο πιο ψηλά σε εκσφεντονίζει στην περίοδο της «Ακμής», τόσο πιο μεγάλη και τραυματική η πτώση στην περίοδο της «Ύφεσης» που ακολουθεί.

Καλά, δεν πρόσεχαν;

Αυτό δεν το είχαν σκεφτεί οι καλοί οικονομολόγοι που προσλάμβαναν οι τράπεζες να τους συμβουλεύουν (και οι οποίοι, σήμερα, συμβουλεύουν τον πρωθυπουργό μας); Δεν το είχαν σκεφτεί οι Κεντρικές Τράπεζες; Γιατί δεν τους έβαζαν χέρι; Οι λόγοι είναι δύο, ο εξής ένας: το χρήμα έρεε τόσο καταρρακτωδώς που όποιος τόλμαγε να πει κάτι, να κρούσει κάποιον κώδωνα κινδύνου, είτε συνειδητοποιούσε ότι την φωνή του την έπνιγε ο αχός του εκκολαπτόμενου κέρδους είτε (στις σπάνιες περιπτώσεις που φώναζε αρκετά δυνατά για να ακουστεί) αγνοείτο επιδεικτικά, έχανε την δουλειά του, χαρακτηριζόταν «παλιομοδίτης», «εκκεντρικός», «συντηρητικός, «αριστερός» κλπ. Τόσο απλά.

Υπάρχει κι άλλος ένας λόγος, περισσότερο στην σφαίρα της θεωρίας, ο οποίος παρουσιαζόταν ως απάντηση σε τέτοιου είδους ερωτήματα από Κεντρικούς Τραπεζίτες (καλή ώρα από τον κ. Παπαδήμο): Η πεποίθηση των (καθεστωτικών) οικονομολόγων ότι η αγορά έχει τον τρόπο της να αυτο-ρυθμίζεται. Π.χ. μπορεί οι τραπεζίτες να μην φοβούνται την πτώχευση της τράπεζάς τους (από τότε που οι τράπεζες έγιναν εταιρείες περιορισμένης ευθύνης) όμως, σκεφτόταν ο θιασώτης της αγοράς, οι πιστωτές των τραπεζών, οι οποίοι κινδυνεύουν να χάσουν τα χρήματά τους (σε περίπτωση που πτωχεύσουν), θα ασκούν de facto έλεγχο στις πρακτικές των τραπεζιτών. Πώς; Αρνούμενοι να δανείσουν τραπεζίτες που το «παρακάνουν» με την μόχλευση. Πού τέτοια τύχη; Αυτό μπορεί να συνέβαινε μέχρι το 1929-1933. Μετά την τραυματική εμπειρία των μαζικών λουκέτων στις τράπεζες, όλοι γνώριζαν ότι το κράτος, η Κεντρική Τράπεζα, δεν θα αφήσει ποτέ τις τράπεζες να κλείσουν ή, το ίδιο είναι, να αφήσουν απλήρωτους τους πιστωτές τους. (Δεν βλέπετε με τι μανία επιμένει σήμερα η ΕΚΤ ότι οι ιρλανδοί φορολογούμενοι, που δεν έφταιξαν σε απολύτως τίποτα, πρέπει να αποπληρώνουν για τα επόμενα 20 χρόνια τα χρέη των πτωχευμένων ιδιωτικών τραπεζών;) Έτσι, λοιπόν, οι τραπεζίτες, ανεξέλεγκτοι τόσο από τους μετόχους τους όσο και από τους πιστωτές τους, είχαν κάθε λόγο να δανείζονται με τρόπο που ούτε το ελληνικό δημόσιο δεν έχει κάνει…

Χαμένοι και κερδισμένοι

Την εποχή της φούσκας, οι διευθύνοντες τις τράπεζες όχι μόνο δεν αντιμετώπιζαν την κριτική και τον έλεγχο των μετόχων και των πιστωτών τους αλλά, κι εδώ είναι η ουσία, μέτοχοι και πιστωτές τους χειροκροτούσαν περισσότερο όσο πιο μεγάλο συντελεστή μόχλευσης επέλεγαν. Επρόκειτο για ένα απίστευτο φαγοπότι άνευ ρίσκου (τουλάχιστον για τους συμμετέχοντες σε αυτό). Όσο τα πράγματα πήγαιναν καλά (η φούσκα καλά κρατούσε), μεγαλύτερος συντελεστής μόχλευσης σήμαινε μεγαλύτερα κέρδη, ελκυστικότερα μερίσματα, παχυλότερους υπερ-μισθούς. Κι αν ερχόταν η Πτώση (όπως και ήρθε), ούτε γάτα ούτε ζημιά: Ο λογαριασμός θα πληρωνόταν από το γκουβέρνο (δηλαδή τον ταλαίπωρο τον φορολογούμενο) και από την Κεντρική Τράπεζα.

Εν ολίγοις, αν κάποιος διάβολος ήθελε να σχεδιάσει ένα τραπεζικό σύστημα ταγμένο στο να δημιουργήσει συνθήκες τεράστιας Κρίσης, δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι καλύτερο από αυτό το οποίο, ψευδεπίγραφα, χαρακτηρίζεται «σύγχρονο σύστημα ιδιωτικών τραπεζών»… Ποιος κερδίζει από αυτό; Ποιος χάνει; Είναι προφανές ότι χάνει η κοινωνία στο σύνολό της. Ποιοι κερδίζουν; Δύο είναι οι συνομοταξίες των κερδισμένων από αυτό το αλισβερίσι ιδιωτικής και δημόσιας διαφθοράς:

Πρώτον, οι βραχυπρόθεσμοι επενδυτές σε τραπεζικά (όχι κρατικά) ομόλογα και μετοχές. Τα τελευταία είκοσι χρόνια, έχει εκλείψει το είδος των μακροπρόθεσμων μετόχων. Ως επί το πλείστον, οι μετοχές των τραπεζών πωλούνται το πολύ μερικούς μήνες (συνήθως μερικές μέρες) αφού αγοραστούν. Ένα ολόκληρο παρατραπεζικό σύστημα έχει στηθεί στην βάση των πολύ βραχυπρόθεσμων αγορών και πωλήσεων τραπεζικών μετοχών, τα λεγόμενα hedge funds (τα οποία κερδοσκοπούν στοιχηματίζοντας στις μικρές αυξομειώσεις των τιμών των μετοχών, ιδίως του τραπεζικού τομέα). Κάτι αντίστοιχο «παίζεται» και με τα ομόλογα έκδοσης των ιδιωτικών τραπεζών. Για να το πω απλά, η αυξημένη μόχλευση φέρνει και αυξημένες διακυμάνσεις στις τιμές των μετοχών και των ομολόγων των τραπεζών. Αυτές οι διακυμάνσεις είναι το ψωμοτύρι των hedge funds.

Δεύτερον, οι μεγαλο-μέτοχοι των τραπεζών που ελέγχουν την διοίκηση απομυζώντας όχι τόσο πολύ μεγάλα μερίσματα αλλά υπερ-μισθούς που οι ίδιοι δίνουν στους εαυτούς τους και τα λοιπά «οφέλη» που, εξ ορισμού, γεύεται όποιος διαχειρίζεται την «ροή του χρήματος».

Και τώρα; Η επίσημη έκφανση

Αυτές τις μέρες κλείνει από την κυβέρνηση Παπαδήμου το μέγα θέμα της επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Επισήμως, το θέμα τίθεται ως εξής: Το ελληνικό δημόσιο αθέτησε τις υποχρεώσεις του προς τις τράπεζες. Αναγκάζοντάς τις να κουρέψουν το 53% της ονομαστικής αξίας των δανείων τους προς το δημόσιο, τις έφερε σε δύσκολη θέση. Έτσι ώστε να μην φαλιρίσουν, και να δώσουν και κανένα δάνειο σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά (αναστέλλοντας την στάση δανείων που έχει «στεγνώσει» την αγορά), το κράτος μας θα δανειστεί από το EFSF, αυξάνοντας έτσι το δημόσιο χρέος κι άλλο, για να τα δώσει στις τράπεζες. Κι επειδή είναι παράνομο να δώσει κεφάλαια στις τράπεζες χωρίς αντάλλαγμα κάποια περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών (καθώς το κράτος δεν δικαιούται, τουλάχιστον επισήμως, να δωρίζει αμύθητες περιουσίες σε ανώνυμες εταιρείες), θα πρέπει να λάβει μετοχές των τραπεζών. Όμως αυτό συνεπάγεται μερική κρατικοποίηση. Κι επειδή, λέγεται, η κρατικοποίηση των τραπεζών είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί, ο κ. Παπαδήμος και οι σύμβουλοί του (με βασικό σύμβουλο ως πρότινος έμμισθο σύμβουλο μίας εκ των πτωχευμένων, υπό ανακεφαλαιοποίηση, τραπεζών) πασχίζουν να βρουν μια φόρμουλα έτσι ώστε οι μετοχές που θα πάρει το δημόσιο ως αντάλλαγμα για τα νέα χρέη που φορτώνει στην πλάτη του φορολογούμενου εκ μέρους των τραπεζών δεν θα δίνουν στο δημόσιο δικαίωμα συμμετοχής στην διοίκηση. Με απλά λόγια, το δημόσιο θα πάρει μετοχές που τελικά δεν θα είναι ακριβώς… μετοχές.

Το απεχθές παιχνίδι των ημερών

Οι τράπεζες πρέπει να ανακεφαλαιωθούν. Αυτό θα ήταν απαραίτητο ανεξάρτητα από το «κούρεμα» του δημόσιου χρέους. Ο συντελεστής μόχλευσής τους ήταν τέτοιος (βλ. πιο πάνω) που μια οικονομική ύφεση της τάξης του -5% για μια μόνο χρονιά θα τις οδηγούσε, έτσι κι αλλιώς, στην πτώχευση. Παρά το γεγονός ότι οι τράπεζες λειτούργησαν καταστροφικά (και αυτοκαταστροφικά) για πολύ καιρό (θυμάστε τα εορτοδάνεια, τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου που αγόραζαν σαν να ήταν σοκολατάκια;), και σπατάλησαν βουνά κερδών στον βωμό της μόχλευσης, καμία κοινωνία δεν μπορεί να συνέλθει, καλώς ή κακώς, αν δεν βγουν από την μαύρη τρύπα οι τράπεζές της.

Η ανακεφαλαίωση δεν μπορεί να γίνει, βέβαια, από ιδιωτικά κεφάλαια. Ποιος επενδυτής ρίχνει τα χρήματά του σε μια μαύρη τρύπα, από την οποία δε θα τα ξαναπάρει ποτέ; Κανείς. Να γιατί η Ευρώπη αποφάσισε να κάνει αυτό που κάποιοι φωνάζουμε ότι έπρεπε να έχει γίνει πριν δυο χρόνια: η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με δημόσιο, ευρωπαϊκό χρήμα. Αυτό, τελικά, αποφασίστηκε να γίνει, έστω και καθυστερημένα. Χρήματα που δανείζεται το EFSF εκ μέρους ολόκληρης της ευρωζώνης, θα δοθούν στις τράπεζες όχι ως δανεικά αλλά ως «έγχυση» νέων κεφαλαίων. [Μην ξεχνάμε ότι ο πτωχευμένος δεν σώζεται με νέα δάνεια – κεφάλαια χρειάζεται.]

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν θα πρέπει να γίνει «μετάγγιση» κεφαλαίων από το ευρωπαϊκό δημόσιο στις ιδιωτικές τράπεζες. Αυτό είναι (και πρέπει να είναι) δεδομένο. Το ερώτημα είναι: Με τι ανταλλάγματα; Η άποψη που πασχίζουν να περάσουν στην κοινή γνώμη τραπεζίτες και κυβέρνηση είναι ότι τα ανταλλάγματα πρέπει να είναι τέτοια που να αποφευχθεί, πάση θυσία, η κρατικοποίηση των τραπεζών. Κι επειδή στην Ελλάδα, η λέξη «κράτος» δεν ηχεί πολύ χειρότερα από την λέξη «μαφία», ο κόσμος τείνει να αποδεχθεί αυτή την άποψη. Την άποψη που λέει ότι το κράτος πρέπει, ως αντάλλαγμα, να πάρει είτε «ομολογίες» είτε μια άλλη μορφή μετοχών που δεν δίνουν στον κάτοχό του δικαίωμα συμμετοχής ή ελέγχου της διοίκησης.

Αν αυτή η «άποψη» περάσει, ο ελληνικός λαός θα έχει, άλλη μια φορά, συναινέσει στις ραδιουργίες μιας αρπακτικής διαπλεκόμενης συμμαχίας κράτους και επιτήδειων ιδιωτών που στόχο έχουν την διαφύλαξη των συμφερόντων τους εναντίον τόσο του κοινωνικού συνόλου όσο και των τραπεζών της χώρας. Αν η κυβέρνηση Παπαδήμου, στην εκπνοή της, περάσει την επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με τρόπο που αφήνει στο απυρόβλητο την διαπλοκή μεταξύ των μετόχων, διευθυντών, και πιστωτών των τραπεζών η οποία τις έριξε στον γκρεμό (την οποία περιέγραψα πιο πάνω), θα έχει καταφέρει το μεγαλύτερο πλήγμα στο μέλλον της ελληνικής οικονομίας μετά το Μνημόνιο. Αν μια τέτοια τεράστια αποτυχία της διοίκησης των τραπεζών μας δεν οδηγήσει στην απώλεια της εξουσίας επί των τραπεζών των μεγαλο-μετόχων-διευθυνόντων που συμμετείχαν με τόση χαρά και ευεξία στο φαγοπότι της μόχλευσης, η κυβέρνηση θα έχει στείλει το εξής μήνυμα στους τραπεζίτες: Ξαναθρέψτε το τέρας της μόχλευσης – ο φορολογούμενος, αν όχι ο Έλληνας τότε σίγουρα ο Ευρωπαίος, εδώ είναι!

Επίλογος: Ο θρίαμβος της Πτωχοτραπεζοκρατίας επί του καπιταλισμού

Μέσα στην αγωνία του «συστήματος» μεγαλο-μετόχων των τραπεζών, πιστωτών των τραπεζών και των υποτιθέμενων ρυθμιστών των τραπεζών (δηλαδή των κυβερνώντων που πασχίζουν να διατηρήσουν μια «συγκινητικά» στενή σχέση με τους τραπεζίτες) να μην χάσουν τον έλεγχο αυτής της χήνας που γεννά τα χρυσά αυγά, ακούμε τους εκπροσώπους τους στα ΜΜΕ, στην Βουλή κλπ να αποτροπιάζονται με την ιδέα ότι το κράτος θα πάρει κοινές μετοχές ως αντάλλαγμα για τα κεφάλαια που φορτώνεται ως νέο χρέος για να τα δώσει στις τράπεζες. Πρόκειται για ανείπωτη υποκρισία.

Κάποτε, οι φιλελεύθεροι επιχειρηματολογούσαν εναντίον των κρατικοποιήσεων στην βάση ότι ήταν υποχρεωτικές, δηλαδή ότι το κράτος σου έπαιρνε την επιχείρηση με το έτσι θέλω, σου έδινε μια γελοία αποζημίωση και σε πέταγε στον δρόμο. Όμως η σημερινή περίπτωση διαφέρει ριζικά. Το κράτος δεν έχει καμία όρεξη να βάλει χέρι στις τράπεζες. Οι τράπεζες ζητιανεύουν κεφάλαια από το κράτος. Μόνο που δεν θέλουν να δώσουν ως αντάλλαγμα αυτό που πρέπει: ιδιοκτησιακά δικαιώματα. Ποτέ έως τώρα δεν είχα ακούσει επιχείρημα εναντίον των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων του δημοσίου. Γιατί περί αυτού πρόκειται: Από την μία οι τράπεζες θα πτωχεύσουν χωρίς τα κεφάλαια του δημοσίου, και ζητούν κεφάλαια από το δημόσιο. Από την άλλη θέλουν να τα πάρουν χωρίς να είναι ούτε δανεικά (καθώς δάνεια παίρνουν αβέρτα από την ΕΚΤ, με επιτόκιο 1%, χωρίς να τις σώζουν, πτωχευμένες ούσες) ούτε και να αποδίδουν ιδιοκτησιακά δικαιώματα στους φορολογούμενους που δανείζονται για να τα πάρουν.

Όσο για το επιχείρημα ότι αν συμμετέχει το δημόσιο πιο δυναμικά στο μετοχικό κεφάλαιο των ιδιωτικών τραπεζών, τότε οι τράπεζες θα γίνουν κρατικοδίαιτες, διεφθαρμένες και αναποτελεσματικές, η απάντησή μου είναι η εξής: Όπως είδαμε πιο πάνω, εδώ και καιρό, ιδιωτικές τράπεζες (με την σωστή έννοια του επιθετικού προσδιορισμού) δεν υπάρχουν. Σε ολόκληρο τον κόσμο, και ιδίως στην χώρα μας, οι τράπεζες έχουν μετατραπεί σε αρπακτικά μορφώματα ιδιωτικο-κρατικού χαρακτήρα. Οπότε ας αφήσουμε τις ανοησίες περί ανάγκης να αποφευχθεί η κρατικοποίηση των ιδιωτικών τραπεζών. Αυτά είναι λόγια που σκοπό έχουν την τρομοκράτηση της κοινωνίας ώστε να συναινέσει στις επιταγές της Πτωχοτραπεζοκρατίας (ένα καθεστώς που δίνει την μέγιστη εξουσία στους πιο πτωχευμένους τραπεζίτες) η οποία έχει υπονομεύσει πλήρως τον… καπιταλισμό.

Τι θα έπρεπε, λοιπόν, να συζητάμε σήμερα; Θα έπρεπε να συζητάμε όχι το αν θα δοθούν ιδιοκτησιακά δικαιώματα επί των τραπεζών στους φορολογούμενους που δανείζονται για να επανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες, αλλά τι μορφή πρέπει να πάρουν αυτά τα δικαιώματα ώστε και οι τράπεζες να ορθοποδήσουν και η οικονομία να πάρει ανάσες. Κι επειδή ούτε κι εγώ (όπως οι περισσότεροι) δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στους κυβερνώντες μας (ούτε στους σημερινούς ούτε και στους επόμενους), μετά χαράς να συζητήσουμε μια σειρά από καινοτόμες, δημοκρατικές, τεχνοκρατικές λύσεις. Π.χ. από την στιγμή που τα κεφάλαια έρχονται από το EFSF, γιατί να μην πάρει τις μετοχές των τραπεζών το…EFSF (το οποίο να μπορεί να ορίσει, κατά το δοκούν, Ευρωπαίους τεχνοκράτες στα ΔΣ των τραπεζών ώστε να εκπροσωπούν τα συμφέροντα των Ευρωπαίων πολιτών που δανείστηκαν αυτά τα χρήματα); Μάλιστα, κάτι τέτοιο θα μας έδινε την δυνατότητα να αιτηθούμε από την ΕΕ τα κεφάλαια αυτά να μην βαρύνουν το ελληνικό δημόσιο χρέος, μιας και τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα θα περάσουν απ’ ευθείας στην ευρωζώνη.

Λύσεις υπάρχουν που ούτε επιβραβεύουν την υφιστάμενη Κλεπτοκρατία μετόχων-διευθυντών-πολιτικών ούτε και οδηγούν τις τράπεζες στην αγκαλιά του ελληνικού δημοσίου. Όσοι όμως σήμερα κόπτονται για τον κίνδυνο «κρατικοποίησης» των τραπεζών, και όσοι διαπραγματεύονται μαζί τους στο Μαξίμου, προσφέρουν χέρι βοήθειας στην Πτωχοτραπεζοκρατία που επιβουλεύεται τόσο την ελληνική οικονομία όσο και τις ελληνικές τράπεζες.

 

ΠΗΓΗ: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=14130


Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25ac%25ce%25b2%25ce%25b1%25ce%25bc%25ce%25b5-%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%258d%25cf%2584%25ce%25b1-%25ce%25bc%25ce%25b5-%25ce%25ba%25ce%25b1%25cf%2586%25ce%25ad-%25ce%25b1%25cf%2580%25cf%258c-%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25b7%25ce%25bb%25ce%25ad%25ce%25b3%25ce%25b3%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25cf%2583%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%2585%25ce%25bb%25ce%25af%25ce%25b1-%25ce%25b1%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25b7%25ce%25bb%25ce%25b5%25ce%25b3%25ce%25b3%25cf%258d%25ce%25b7%25cf%2582-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2582-%25cf%2580%25cf%2581%25cf%258c%25cf%2583%25cf%2586%25cf%2585%25ce%25b3%25ce%25b5%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25ac%25ce%25b3%25ce%25ba%25ce%25b5%25cf%2582-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b7-%25ce%25b2%25ce%25b9-%25cf%2580%25ce%25b5-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2582-%25cf%2580%25cf%2581%25cf%258c%25cf%2583%25cf%2586%25cf%2585%25ce%25b3%25ce%25b5%25cf%2582-%25ce%25bc%25ce%25b5%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25cf%2588%25ce%25ae%25cf%2586%25ce%25b9%25cf%2583%25ce%25bc%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-5%25ce%25b7%25cf%2582-%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25b1%25ce%25b4%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25ae%25cf%2582-%25cf%2583%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2583-3%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25cf%2588%25ce%25ae%25cf%2586%25ce%25b9%25cf%2583%25ce%25bc%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-5%25ce%25b7%25cf%2582-%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25bd%25ce%25b5%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25b1%25ce%25b4%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25ae%25cf%2582-%25cf%2583%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2583-2%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F7-3-2016%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Fkefi-2%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2Fnew-ert%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179