11 Οκτωβρίου 2013: Πρόσφυγες που η βάρκα στην οποία επέβαιναν βούλιαζε, καλούσαν και ξανακαλούσαν την Ιταλική ακτοφυλακή, μέσω δορυφορικού τηλεφώνου για διάσωση, όμως το SOS σήμα τους αγνοούνταν. Η βάρκα μετέφερε πάνω από 400 άτομα και είχε πυροβοληθεί νωρίτερα τη νύχτα από ένα Λιβυκό σκάφος. Παρ’ όλο που οι Ιταλικές και αργότερα οι Μαλτέζικες αρχές είχαν ειδοποιηθεί για το περιστατικό και για τον κίνδυνο των επιβατών, οι σωστικές δυνάμεις καθυστέρησαν για ώρες και το σωστικό σκάφος έφτασε μία ώρα αφού η βάρκα είχε βουλιάξει. Πάνω από 200 άνθρωποι πνίγηκαν και μόνο 212 διασώθηκαν. Τι θα συνέβαινε αν οι άνθρωποι που ήταν στη βάρκα μπορούσαν να καλέσουν και μια δεύτερη, ανεξάρτητη γραμμή έκτακτης ανάγκης όπου μια ομάδα πολιτών – εθελοντών μπορούσε να εγείρει συναγερμό και να πιέσει άμεσα τις αρχές για διάσωση;

Ένα χρόνο μετά την τραγωδία στην Lambedusa στις 3 Οκτωβρίου και μετά το περιστατικό που αναφέρθηκε παραπάνω, η κατάσταση παραμένει το ίδιο δραματική. Παρόλο που η Ιταλική στρατιωτική επιχείρηση “mare nostrum” οδήγησε στη διάσωση 100.000 προσφύγων και μεταναστών στη κεντρική Μεσόγειο τους τελευταίους 11 μήνες, πάνω από 1300 άνθρωποι έχουν πέσει θύματα του συνοριακού καθεστώτος.

Στις αρχές του 2014 γίναμε μάρτυρες ακόμα περισσότερων θανάτων στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Στις 20 Ιανουαρίου, 12 πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους όταν η βάρκα στην οποία επέβαιναν βούλιαξε καθώς τραβιόταν δεμένη με σχοινί πίσω από σκάφος της ελληνικής ακτοφυλακής που έπλεε με μεγάλη ταχύτητα με σκοπό την επαναπροώθηση τους πίσω στα Τουρκικά παράλια. Στις 6 Φεβρουαρίου, Ισπανοί συνοριοφύλακες έριχναν με πλαστικές σφαίρες εναντίον προσφύγων που κολυμπούσαν προς την ακτή της Θέουτα με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 14 άτομα.

Τα παραπάνω περιστατικά δεν είναι τα μόνα, αλλά τα πιο γνωστά ανάμεσα σε άλλα παρόμοια που διαπράττονται στη Μεσόγειο εναντίων μεταναστών. Άραγε θα συνέβαιναν αυτοί οι θάνατοι αν η κοινωνία και οι πολίτες ενημερώνονταν εγκαίρως και ασκούσαν πίεση και επιρροή πριν να συμβούν αυτά και όχι εκ των υστέρων; Δε γίνεται άλλο να παραμένουμε άπραγοι όσο αυτές οι τραγωδίες επαναλαμβάνονται και θέλουμε να κάνουμε κάτι περισσότερο από το να καταδικάζουμε τα περιστατικά αφού αυτά έχουν συμβεί. Πιστεύουμε ότι ένα εναλλακτικό δίκτυο προειδοποίησης κινδύνου και σήμανσης συναγερμού στη Μεσόγειο Θάλασσα, συγκροτημένο από πολίτες, μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Δεν διαθέτουμε κάποια ομάδα διάσωσης, ούτε και μπορούμε να προσφέρουμε άμεση προστασία. Αντιλαμβανόμαστε τις αδυναμίες και τις περιορισμένες δυνατότητες που μπορεί να ενέχει αυτό το εγχείρημα, αλλά θεωρούμε πολύ σημαντικό να μπορούμε να σημάνουμε εγκαίρως συναγερμό σε περίπτωση που πρόσφυγες και μετανάστες κινδυνεύουν στη θάλασσα. Θέλουμε να καταγράφουμε σε πραγματικό χρόνο και να γνωστοποιούμε επιχειρήσεις παράνομης επαναπροώθησης (push backs) και παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Θέλουμε μέσω της επαγρύπνησης των πολιτών και μέσω πολιτικής πίεσης να προλαμβάνουμε αδικίες που συμβαίνουν καθημερινά στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ.

Ξέρουμε ότι τέτοιου είδους πίεση μπορεί να είναι αποτελεσματική καθώς έχει εξασκηθεί εδώ και χρόνια από μεμονωμένα άτομα τα οποία διαμέσου των οικογενειών προσφύγων και μεταναστών έχουν δεχθεί τηλεφωνήματα εκτάκτου ανάγκης και έχουν με τη σειρά τους ειδοποιήσει τις αρχές διασφαλίζοντας έτσι επιχειρήσεις διάσωσης στη θάλασσα. Θα θέλαμε να διευρύνουμε και να ενισχύσουμε τέτοια αλληλέγγυα δίκτυα, ενδυναμώνοντας τον πολιτικό ρόλο που μπορεί αυτά να παίξουν στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών και στην ελευθερία της μετακίνησης.

Γι αυτό το λόγο, σκοπεύουμε να καθιερώσουμε, σε συνεργασία με το πρόγραμμα παρακολούθησης Watch the Med, μια τηλεφωνική γραμμή έκτακτης ανάγκης εικοσιτετραώρου βάσεως, την οποία θα διαχειρίζονται ακτιβιστές υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και από τις δύο πλευρές της Μεσογείου. Η γραμμή θα μπει σε ισχύ στις 10 Οκτωβρίου 2014 και θα μπορεί να απαντήσει κλήσεις σε διαφορετικές γλώσσες. Αφού διαμηνύσουμε στους ανθρώπους που βρίσκονται σε κίνδυνο στη θάλασσα να καλέσουν οι ίδιοι τις αρμόδιες αρχές, στη συνέχεια εμείς οι ίδιοι θα καλούμε αυτές ώστε να διασφαλίσουμε ότι θα γίνουν οι αναγκαίες επιχειρήσεις διάσωσης, γνωστοποιώντας τους παράλληλα ότι γνωρίζουμε το περιστατικό και ότι τους “παρακολουθούμε”. Σε περίπτωση που η ακτοφυλακή και το λιμενικό σώμα δεν ανταποκριθούν εγκαίρως θα χρησιμοποιήσουμε κάθε δυνατό μέσο πολιτικής και κοινωνικής πίεσης ώστε να πράξουν ως οφείλουν. Θα ειδοποιούμε τους καπετάνιους εμπορικών και άλλων πλοίων που πλέουν στην περιοχή αλλά και δημοσιογράφους από διεθνή μέσα. Θα ζητούμε την βοήθεια θρησκευτικών ποιμένων που δραστηριοποιούνται σε ανθρωπιστικά ζητήματα καθώς και τη βοήθεια άλλων υποστηρικτών με κύρος. Θα χρησιμοποιούμε το διαδίκτυο για έγκαιρη δημοσιοποίηση και καλέσματα σε απλούς πολίτες που θα θελαν να συμβάλουν δημιουργώντας κι άλλες μορφές παρέμβασης.

Οι περιπτώσεις όπως αυτές που αφήνουν τους ανθρώπους στις βάρκες να πεθάνουν (left to die boats) και οι λοιπές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης που γίνονται από την Ευρωπαϊκή υπηρεσία συνόρων Frontex και την ακτοφυλακή σε όλη την επικράτεια της Μεσογείου πρέπει να σταματήσουν άμεσα. Χρειάζεται ένα δίκτυο πολιτών και στις δύο πλευρές της Μεσογείου το οποίο να μπορεί να ασκήσει πολιτική πίεση υπερασπίζοντας τη ζωή και τα δικαιώματα των ανθρώπων που μεταναστεύουν δια θαλάσσης με βάρκες και θέλουμε να ήμαστε κομμάτι αυτού του δικτύου. Ενός εναλλακτικού δικτύου σήμανσης συναγερμού που θα αποτελέσει ένα πρώτο βήμα για έναν Ευρωπαϊκό και Μεσογειακό χώρο που δεν θα χαρακτηρίζεται από ένα συνοριακό καθεστώς που οδηγεί στο θάνατο αλλά από ένα πνεύμα αλληλεγγύης και προστασίας του δικαιώματος για ελεύθερη μετακίνηση.

Μια πρωτοβουλία των: Welcome to Europe  |  Afrique Europe Interact  |  borderline-europe  |  Noborders Marocco  |  Forschungsgesellschaft Flucht und Migration  |  Voix des Migrantes

συντάχθηκε: 27.08.2014

Για να υπογράψτε το κάλεσμα γράψτε στο: wtm-alarm-phone@antira.info

Υπογραφές (μέχρι 25.9.2014)

Madjiguene Cisse, former Sans-Papier-Movement in Paris, Dakar | Étienne Balibar, Philosopher, Paris | Elfriede Jelinek, Author & Nobel Literature Prize Winner, Vienna | Fr. Mussie Zerai, Habeshia Agency, Rome | Mohanad Jammo, Physician & Survivor of 11.10.13 - Shipwreck, Aleppo/Bad Bergzabern | Fabrizio Gatti, Journalist, Rome | Imed Soltani, La Terre pour Tous, Tunis | José Palazon, Pro.De.In, Melilla | Mikel Araguas, Andalucia Acoge | Conseil des Migrants Subsahariens au Maroc | Petja Dimitrova, Artist, Academy of Fine Arts Vienna | Antonio Negri, Philosopher, Paris | Nina Kusturica, Filmmaker, Vienna | Network of Social Support to Refugees and Migrants, Athens | Gabriele del Grande, Journalist, Milano | Jesuit Refugee Service Schweiz | Stiftung:do, Hamburg | Ousmane Diarra, AME (Association Malienne des Expulsés), Bamako |  Stefan Schmidt, Captain of Cap Anamur 2004, Refugee-Commissioner of Schleswig-Holstein, Lübeck | FTDES (Forum Tunisien pour les Droits Économiques et Sociaux), Tunis | ODS, Sevilla | Karl Kopp, Director of European Affairs PRO ASYL and ECRE, Frankfurt | Amadou Mbow, AMDH (Association Mauritanienne des Droits de l’Homme), Nouakchott | Fulvio Vassallo Paleologo, L‘Altro Diritto, Sicilia |  Elias Bierdel, 2002-2004 Leiter der Cap Anamur, Austria | Martin Glasenapp, Medico International, Frankfurt | Patrice Boukar Zinahad, A.R.A.CE.M (Association des Refoulés d’Afrique Centrale au Mali), Bamako | KEERFA – Movement Against Racism & Fascist Threat, Athens | ATMF, France | ARCI, Italy | Ferenc Kőszeg, Honorary Chairman of the Hungarian Helsinki-Committee, Budapest | Borderline Sicilia Onlus | Sandro Mezzadra, Border and Migration Researcher, Bologna | Osaren Igbinoba, The Voice Refugee Forum, Jena | Solidarité sans Frontières, Switzerland | Village all together, Mytilini | Association Les voix libres, Strasbourg | Article 13, Tunis | Daniel Moundzego, ARSF (Association des Refugees Sans Frontieres), Douala | Ilias Panchard, Co-Präsident Junge Grüne Schweiz, Lausanne | All Included, Amsterdam | MigSzol – Migrant Solidarity Group of Hungary | Humanistische Union, Germany | Barbed Wire Britain | Orcun Ulusoy, Researcher, The Hague | Maria Bacchi, Comitato Scientifico Fondazione Langer, Bolzano & Associazione Mantova Solidale | Chabaka, Tanger  |  Antiracist Initiative of Thessaloniki |  Gergishu Yohannes, Initiative gegen Tod im Mittelmeer 2009 e.V. Bonn  |  Karl Heinz Roth, Social Historian & Physician, Hamburg  |  Michael Genner, Asyl in Not, Vienna  |  Conseil des Migrants France  |  CADTM Europe  |  Africa con voz propia  |  APDHA, Spain  |  The Refugee Councils, Germany  |  David Fedele, Filmmaker, Sydney  |  Franck Düvell, Researcher, COMPAS, Oxford  |  ALECMA (Association Lumiére sur l`Emigration Clandestine au Maghreb)  |  Rete Antirazzista Catanese  |  Comitato NoMuos/NoSigonella, Catania  |  Paolo Cutitta, Migration researcher, Amsterdam  |  Federica Sossi, Università di Bergamo  |  Hélène Yamta, La Voix des Femmes Migrantes, Rabat  |  Sabine Hess, Leiterin des Labors für kritische Migrations- und Grenzregimeforschung, Göttingen  |  Campaign to Close Campsfield  |  Luciana Zarini, retired teacher, Palermo  |  Maria Rosa Ragonese, teacher, Palermo  |  Association Horizons Migrants; bordermonitoring.eu  |  Wolf Dieter Narr and Dirk Vogelskamp, Commitee for Basic Rights and Democracy, Berlin/Cologne  |  Ahmed Jlassi, Filmmaker and University teacher, Tunis  |  Atmf (Association des Travailleurs Maghrébins de France). section Bas-Rhin  |  U.D.E.ES, l’union des étudiants de Strasbourg  |  CCFD-terre solidaireStrasbourg  |  Hatem Gheribi, Tunisien, Strasbourg  |  Mehdi Mohamed Amadir, Moroccan, Strasbourg  |  Omar Naman, Syrian refugee, Strasbourg  |  ATTAC Liège  |  Initiativkreis MenschenWürdig, Leipzig  |  Prof. Sabine Broeck, Research Group Black Knowledges, Universität Bremen  |  glokal e.V., Berlin  |  Lampedusa-Bündnis Göttingen  |  Integrationsrat Göttingen  |   Imam-Jonas Dogesch, Network of Migrants Organisations in Mecklenburg­-Vorpommern  |  Fouad HASSAM  |  Peter Birke, Stiftung Sozialgeschichte, Hamburg  |  Barbara Cárdenas and Willi van Oyen, Left Party, Hessen  |  Action-Alliance against Deportation, Rhine-Main  |  no one is illegal, Hanau  |  Lampedusa in Hanau  |  no one is illegal, Cologne  |  NoLager Bremen  |  transact  |  Netzwerk Kritische Migrations- und Grenzregimeforschung  |  European Civic Forum  |  Peter Marhold, Helping Hands, Vienna  |  Ulrich Brand, Institutsleiter und Professor für Internationale Politik an der Universität Wien  |  Network for the Political and Social Rights, Athens  |  Augenauf Bern  |  Bleiberecht Bern  |  Sans-Papiers-Anlaufstelle Zürich SPAZ  |  Johannes Bühler, Autor des Buches “Am Fusse der Festung”, Fribourg  |  Diana Brasey, Grafikerin, Zürich  |  Salvatore Pittà, Journalist und Aktivist, Bern  |  Pauline Milani, Präsidentin SOSF, Lausanne  |  Myriam Schwab-Ngamije, CSP Vaud, Lausanne  |  MediNetz Bremen  |  Die Linke Bremen  |  Recherche International e.V., Köln  |  Charlotte Wiedemann, Journalistin, Berlin  |  Wohnungsbaugenossenschaft WiSe e.G.  |  Stadtkommune Alla Hopp, Bremen  |  Tobias Linnemann, Diplompädagoge, Bremen  |  Bruno Kraft, Diplompädagoge, Bremen  |  Luca Bräuer, Schüler, Bremen | Veith Weers, Bremen |  Barbara Funck, Studentin, Bremen |  Cornelius Hertz, Galerist, Bremen |  Sarah Lempp, Journalistin |  Ted Gaier, Goldene Zitronen  |  SOAS Detainee Support (SDS), London  |  Cetta Mainwaring, Assistant Professor, University of Waterloo  |  Right to Remain, London  |  kein mensch ist illegal, Hamburg  | Association pour la Défense des Emigrés Maliens (ADEM), Bamako  |  Association Retour Travail Dignité (ARTD), Bamako  | Association des Migrants Repatriés de Libye et de la Cote d’Ivoire (AMRLEC), Bamako  |  Association des Femmes et Enfants Repatriés et Migrants de la Cote d’Ivoire (AFERMACI), Bamako  |  Association des Jeunes Reoules de l’Espagne de la Commune Yanfolila (AJRECY), Yanfolila  |  Hellenic League for Human Rights, Athens  |  Solidarity Social Clinic (KIA), Thessaloniki  |  Yiorgos Tsiakalos, Professor Emeritus, Aristotle University of Thessaloniki  |  Spyros Marchetos, School of Political Sciences, Aristotle University of Thessaloniki  |  Jérôme Valluy, Université Panthéon-Sorbonne  |  Gilles Reckinger, Department of History and European Ethnology, Innsbruck  |  Alexander Pollak, SOS Mitmensch, Vienna  |  Anna Fuchs, Berlin  |  www.migrazine.at – Online-Magazin von Migrantinnen für alle  |  Medinetz Freiburg  |  Die ganze Bäckerei, Leipzig  |  Sieglinde Rosenberger, Department of Political Science, Head of the research group INEX ‘The Politics of Inclusion & Exclusion’, Vienna  |  Peter Herrmann, EURISPES, Rome  |  Stefan Thimmel, Rosa Luxemburg Stiftung, Berlin  |  Angelika Wahl, Frankfurt  |  Konstantinos Tsitselikis, Associate Professor, University of Macedonia, Thessaloniki  |  Athanasios Marvakis, Associate Professor, Aristotle University of Thessaloniki  |  Institute of Race Relations, London  |  Gurminder K. Bhambra, Professor of Sociology, University of Warwick  |  South Yorkshire Migration and Asylum Action Group  |  No One Is Illegal, England

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.kiathess.gr/

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://alterthess.gr/content/megaleiodis-synaylia-stin-ierisso-emeis-tha-zisoyme-eleytheroi-vinteo

Η ζαπατιστική εκπαίδευση διασχίζει ευρύτερες περιοχές της εναλλακτικής γνώσης και της ύπαρξης, και προσφέρει ένα χώρο όπου η συλλογική γνώση στοχεύει στον κοινωνικό μετασχηματισμό.

Η πρώτη έκπληξη όταν φτάνεις στην ζαπατιστική κοινότητα της Cintalapa είναι η αντίθεση μεταξύ της ομορφιάς της ζούγκλας της Λακαντόνα και του σημείου ελέγχου του μεξικανικού ομοσπονδιακού στρατού, που έχει στηθεί έξω από το ejido. [i]

Για τα παιδιά των ζαπατίστας φαίνεται φυσιολογικό, οι μικρές τους τσάντες να εξετάζονται στο σημείο ελέγχου, ή να τους γίνονται ερωτήσεις για να απαντήσουν όταν πάνε στα μέρη των γονιών τους. Έχουν ζήσει έτσι ολόκληρη τη ζωή τους. Τα έφηβα κορίτσια φαίνεται να νευριάζουν που οι στρατιώτες τις εξετάζουν από την κορυφή ως τα νύχια ή τις φωνάζουν διάφορα. Έτσι οι ζωές των παιδιών στην ζαπατιστική περιοχή των Tseltales είναι γεμάτη με αντιφάσεις.[ii]

Αυτά είναι τα παιδιά που ζουν ανάμεσα στην αντίσταση και το θάνατο, τα παιδιά που φοιτούν και χτίζουν μαζί με τους γονείς και τα αμφιθαλή αδέρφια τους την αυτόνομη εκπαίδευση των ζαπατίστας· μία μορφή εκπαίδευσης που βασίζεται στις δικές τους ανάγκες και υποστηρίζεται από την κοινότητα μέσω των λαϊκών συνελεύσεων και της συλλογικής εργασίας.

Το σχέδιο των ζαπατίστας για την αυτονομία είναι κάτι παραπάνω από μία πολιτική και οικονομική πρόταση για την τοπική, δημοτική και περιφερειακή αυτο-κυβέρνηση. Συνιστά μία ευρύτερη κοινωνική και πολιτισμική πρωτοβουλία, που στο πυρήνα της βρίσκεται το στοιχείο της εκπαίδευσης. Ως χώρος κοινωνικοποίησης, το σχολείο αναπαράγει την κουλτούρα, πρακτικές και λόγους· αλλά μπορεί επίσης να γεννήσει την αλλαγή και την αντίσταση, όχι μόνο στη μορφή της εκπαίδευσης αλλά και στα ίδια τα υποκείμενα, στις μορφές της κοινωνικής οργάνωσης τους και στις οικογενειακές τους σχέσεις.

Αν και υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους δήμους, η ζαπατιστική αυτόνομη εκπαίδευση συλλαμβάνεται ως το πανεπιστήμιο της ζωής. Οι αντικειμενικοί στόχοι και τα περιεχόμενα της αναδύονται από τα βιωμένα προβλήματα, και τις πιθανές λύσεις, μέσω του προβληματισμού και της συλλογικής συμμετοχής.

Πώς ξεκίνησαν όλα

Το 2001, οι ζαπατιστικές οικογένειες του Αυτόνομου Εξεγερμένου Δήμου – Ricardo Flores Magón αποφάσισαν να πάρουν τα παιδιά τους από το σχολείο του επίσημου μεξικανικού εκπαιδευτικού συστήματος, που δεν σεβόταν την κουλτούρα και την ιστορία τους, και δεν δίδασκε στα παιδιά τα δικαιώματα τους ως ιθαγενών λαών, εξαναγκάζοντας τα να ξεχάσουν τις γλώσσες τους και να μιλάνε μόνο Ισπανικά. Κατά τη διάρκεια του μαθήματος στην τάξη κάποιοι δάσκαλοι επέκριναν ανοιχτά τον EZLN και τις οικογένειες των ζαπατίστας, τιμωρώντας και χτυπώντας σκληρά τα παιδιά, κάνοντας τα να ντρέπονται γιατί είναι ιθαγενείς χωρικοί.

Είναι περιττό να πούμε, ότι αυτές οι μορφές καθημερινής πολιτισμικής και φυσικής βίας πλήγωναν βαριά τα παιδιά, που σε πολλές περιπτώσεις γυρνούσαν σπίτι τους, κλαίγοντας και φωνάζοντας ότι δεν ήθελαν να πάνε στο σχολείο της chopol ajualil (Κακής κυβέρνησης) Αυτή η άμεση εμπειρία των παιδιών είναι ένα από τα κύρια αίτια που οι κοινότητες αποφάσισαν να οργανώσουν το έργο της δικής τους αυτόνομης εκπαίδευσης αποκαλώντας το Αληθινή Εκπαίδευση – ένα εκπαιδευτικό σύστημα αξιοπρέπειας όπου γίνονται σεβαστοί τόσο οι μαθητές όσο και οι δάσκαλοι.

Κάθε μία από τις 117 κοινότητες του δήμου αποφάσισαν να συμπεριλάβουν στον αγώνα τα παιδιά, και τα απομάκρυναν από τα δημόσια σχολεία. Την ίδια στιγμή, ξεκίνησαν να διαμορφώνουν τα αυτόνομα κέντρα εκπαίδευσης, στα οποία οι δάσκαλοι εκλεγόταν δημοκρατικά  από τις κοινότητες τους και εκπαιδευόταν από έμπειρους εξωτερικούς εκπαιδευτές όπως βιολόγους, ιστορικούς, αγροοικολόγους, δημοσιογράφους, μηχανικούς και μερικούς φοιτητές του Κέντρου Δημοτικής Εκπαίδευσης.

Θέματα και προκλήσεις

Οι θεματικοί άξονες αυτής της αυτόνομης εκπαίδευσης είναι οι βασικές αξιώσεις των ζαπατίστας για δημοκρατία, ελευθερία, και κοινωνική δικαιοσύνη, όπως επίσης και οι ειδικές ανάγκες που διαπιστώνονται σε κάθε χωριό, και οφείλουν να επιλύονται μέσω των αμεσοδημοκρατικών συνελεύσεων.

Στα ζαπατιστικά σχολεία το curriculum των επίσημων σχολείων δεν έχει αποκλειστεί ολοκληρωτικά, αλλά έχει επανανοημαδοτηθεί μέσω των τοπικών συμβόλων, ώστε οι εθνικοί και οι διεθνείς ήρωες μοιράζονται το χώρο μαζί με τους Ινδιάνους, η ιστορία των Ισπανών αποικιοκρατών διδάσκεται μαζί με την ιστορία των Tseltal, και οι αξίες του ατομικισμού, του ανταγωνισμού, του καταναλωτισμού και της ατομικής ιδιοκτησίας αμφισβητούνται και αντικαθίστανται από αξίες όπως είναι αυτή της κοινότητας και της αλληλεγγύης. [iii]

Η πρόκληση για την αυτόνομη εκπαίδευση είναι να μετατρέψει την κοινότητα σε μία τάξη και να συμπεριλάβει το τυπικό σύστημα της εκπαίδευσης των  Tseltal, όπου τα παιδιά μαθαίνουν για την  καλλιέργεια και τις εποχές συγκομιδής, τις παραδοσιακές γιορτές ή την τοπική προφορική παράδοση, με στόχο να συνδυάσουν το σχολείο με την ιθαγενή ανατροφή. Οι λειτουργοί της Αληθινής Εκπαίδευσης δεν εκπαιδεύονται μόνο να διδάσκουν γράμματα, αλλά επίσης αποκτούν τα πολιτικά και παιδαγωγικά εργαλεία για να βοηθήσουν στην ενστάλαξη των σπόρων της κριτικής συνείδησης στα παιδιά:

Η εκπαίδευση μας είναι σχετική με τον αγώνα της αξιοπρέπειας και  τη μία καρδιά, ώστε να μπορούμε να περπατάμε μαζί στην ίδια κατεύθυνση. Πιστεύουμε ότι η εκπαίδευση δεν αφορά μόνο τη διδασκαλία γραμμάτων και αριθμών, αλλά και την επίλυση των προβλημάτων ανάμεσα στους λαούς μας, τον τρόπο άμυνας τους, την ιστορία και τον τρόπο να συνεχίζεις τον αγώνα.

— Hortencia, Tseltal λειτουργός της Αληθινής εκπαίδευσης

Οι μέθοδοι διδασκαλίας και μάθησης σε αυτά τα σχολεία βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν ένα διαφορετικό τρόπο να βλέπουν τον εαυτό τους σε σχέση με την άμεση πραγματικότητα τους. Ανόμοια με άλλα – επίσημα – σχολεία ιθαγενών, τα παιδιά διδάσκονται να θεωρούν την εκπαίδευση σύμφυτη με την πολιτική· διδάσκονται το πως να αγωνίζονται, να φροντίζουν το περιβάλλον τους και να νιώθουν περηφάνια για την υπεράσπιση της ιθαγενούς κουλτούρας και της γης τους.
Στο αυτόνομο σχολείο μιλάμε τα Tseltal και μπορούμε να πούμε οτιδήποτε έχουμε στο μυαλό μας χωρίς τιμωρίες (Gloria, 11 χρονών)
Μου αρέσει το αυτόνομο σχολείο γιατί σέβονται τον κόσμο μου και ο δάσκαλος δεν λέει άσχημα πράγματα (Julia, 9 χρονών)
Μπορούμε να παίξουμε και να μάθουμε τα δικαιώματα μας, και γνωρίζουμε τι κάνει η κυβέρνηση ενάντια στις κοινότητες μας (Manuel, 12 χρονών)
Αυτονομία και Φύλο
Η ζαπατιστική εκπαίδευση επιτρέπει στα παιδιά να ταυτιστούν τα ίδια με το σχέδιο της αυτονομίας. Είναι πλήρως απορροφημένα στην κατασκευή της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας ενώ συμβαδίζουν με τις αξίες του κινήματος, που αποκτιούνται στο σχολείο και ενισχύονται χάρη στις κοινωνικές και πολιτικές δραστηριότητες στη ζαπατιστική περιοχή. Το αυτόνομο σχολείο είναι ένας χώρος προβληματισμού όπου τα παιδιά λένε αυτό που νιώθουν και σκέφτονται ενώ κατασκευάζουν την αυτόνομη ταυτότητα τους.

Σχεδόν οι μισοί από τις μαθήτριες/τες στο αυτόνομο σχολείο είναι κορίτσια, γεγονός παράξενο για μία κοινότητα ιθαγενών: αφού από νεαρή ηλικία, τα κορίτσια οφείλουν να βοηθούν στο σπίτι, να φροντίζουν τα αμφιθαλή αδέρφια τους ή να συλλέγουν τροφή στο βουνό. Ένας λόγος της συμμετοχής αυτής οφείλεται ίσως στο γεγονός ότι οι δάσκαλοι τείνουν να είναι πιο ελαστικοί με την παρακολούθηση των μαθημάτων και την ακρίβεια, έτσι ώστε τα κορίτσια μπορούν να φέρουν τα αδέρφια τους στην τάξη.

Από την ηλικία των 12 χρόνων, τα νεαρά αγόρια μπορούν να συμμετέχουν ενεργά στην δημόσια και την πολιτική ζωή της κοινότητας και του δήμου τους, σε αθλητικούς αγώνες και αυτόνομες εκδηλώσεις. Ωστόσο για τα έφηβα κορίτσια, δεν μπορούν ουσιαστικά να συμμετέχουν σε αυτές τις εκδηλώσεις – παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις στις οποίες είτε μητέρα είτε ο πατέρας έχει μία πολιτική θέση που τα επιτρέπει να  χτίσουν άλλου είδους σχέσεων:

Όταν η αδερφή μου Μαργαρίτα ήταν 14 χρονών, η μαμά μου αποφάσισε να την πάρει από το σχολείο γιατί τη χρειαζόταν για βοήθεια με τους αδερφούς μου. Η Μαργαρίτα έκλαιγε πολύ. Η μητέρα μου της είπε ότι δεν ήταν αναγκαίο να σπουδάσει γιατί έτσι κι αλλιώς θα παντρευόταν. (Laura, 10 χρονών)

Στο αυτόνομο εκπαιδευτικό σύστημα, αγόρια και κορίτσια μαθαίνουν για τους “επαναστατικούς νόμους των γυναικών” και τον τρόπο να οικειοποιηθούν ορισμένες αρχές κι αξίες για να μπορούν να μετασχηματίσουν την οικογενειακή και κοινοτική τους ζωή. Τα κορίτσια μαθαίνουν για τα δικαιώματα τους και το τρόπο να αποφασίζουν, και συμμετέχουν ενεργά στην ζαπατιστική οργάνωση. Αντί να παντρευτούν στην ηλικία των δεκατεσσάρων και δεκαπέντε, τα κορίτσια αποφασίζουν να γίνουν λειτουργοί της εκπαίδευσης, της υγείας ή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να γίνουν μέρος των πολιτικών επιτροπών ή insurgentas (εξεγερμένες γυναίκες), καθώς αυτό δεν συνεπάγεται μία ριζική ρήξη με τους δεσμούς της κοινότητας.

Η αυτόνομη εκπαίδευση είναι μία ευκαιρία για τη διαμόρφωση ενός άλλου τύπου κοινωνικοποίησης, που αναδύεται από τις διαφορετικές ιδέες και πρακτικές των διαφυλικών σχέσεων και της συλλογικής ταυτότητας. Ως τέτοια, δεν περιορίζεται στην πολιτική, κοινωνική, και πολιτισμική σφαίρα: διασχίζει ευρύτερες περιοχές της εναλλακτικής γνώσης και της ύπαρξης. Τα ζαπατιστικά σχολεία είναι τόποι όπου η συλλογική γνώση στοχεύει στον κοινωνικό μετασχηματισμό.

* Η Angélica Rico είναι δημοσιογράφος και έχει master στην Αγροτική Ανάπτυξη από το Αυτόνομο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο της Xochomilco. Υπηρέτησε ως πολεμική ανταποκρίτρια (1994-99), ήταν υπεύθυνη για τα πολιτισμικά, εκπαιδευτικά και παραγωγικά έργα στις Πολιτισμικές Κοινότητες της Tzeltal, Tzotzil and Ch’ol των Highlands και της ζούγκλας της Λακαντόνα (1999-2009)

[i] Στο Μεξικανικό σύστημα διακυβέρνησης το ehido είναι μία περιοχή κοινοτικής γης που χρησιμοποιείται για αγροτική καλλιέργεια, στην οποία τα μέλη της κοινότητας κατέχουν και καλλιεργούν ατομικά ένα συγκεκριμένο κομμάτι. Το σύστημα των ejidos βασίζεται στο σύστημα των calpulli των Αζτέκων. Πηγή: wikipedia

[ii] Tseltales αποκαλούνται οι γλωσσικοί διάλεκτοι των Μάγιας Tzeltal και Tzotzil, που μιλιούνται στην περιοχή της Τσιάπας. Βλέπε και υποσημείωση iii

[iii] Η γλώσσα Tzeltal είναι μία γλώσσα των Μάγια που ομιλείται κυρίως στην Τσιάπας, κυρίως στους δήμους Ocosingo, Altamirano, Huixtán, Tenejapa, Yajalón, Chanal, Sitalá, Amatenango del Valle, Socoltenango, Villa las Rosas, Chilón, San Juan Cancun, San Cristóbal de las Casas και Oxchuc. Υπάρχουν τέσσερις διάλεκτοι της γλώσσας στην περιοχή, που το 2005 ομιλούνται από 370.000 περίπου κατοίκους. Πηγή: wikipedia Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αντλήσετε κι από τη σελίδαhttp://www.tzeltal.org/

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://autopoiesis.squat.gr/

3 χρόνια αγωνιζόμαστε για να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας, τη ζωή που καθημερινά μας στερούν οι μνημονιακές πολιτικές της κυβέρνησης και του χρεοκοπημένου καπιταλιστικού συστήματος.
Στην ανεργία, την εξαθλίωση, την εξατομίκευση και τον κοινωνικό αποκλεισμό από τα κοινωνικά αγαθά, απαντάμε «Εξέγερση και Ανατροπή» με δράσεις που αποφασίζονται κάθε Δευτέρα, μέσα από διαδιακασίες της Λαϊκής Συνέλευσης.

Το Ιατρείο Αλληλεγγύης ως δράση της συνέλευσης στοχεύει στο να ξανασυνδέσει τον ασθενή και αποκλεισμένο άνθρωπο, με τους συνανθρώπους του και τον αγώνα για ζωή, παρέχοντας και ξεπερνώντας τα όρια της πρωτοβάθμιας περίθαλψης.

Συλλέγουμε φάρμακα. Οργανώνουμε συζητήσεις συμβουλευτικής και ενημερώσεις σε θέματα υγείας. Οργανώνουμε δράσεις στα δημόσια νοσοκομεία και ασφαλιστικούς φορείς στο πλάι των εργαζομένων, αντιτασσόμενοι στο κλείσιμο των δημόσιων δομών υγείας , στις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις. Μέσω του δικτύου υπεράσπισης ανασφάλιστων διεκδικούμε δωρεάν νοσηλεία και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη μέσω της ενημέρωσης και διασφάλισης των δικαιωμάτων για κάθε ανασφάλιστο ασθενή.

Συλλέγουμε και διανέμουμε ρούχα και τρόφιμα, συνδέουμε ρεύμα και νερό με κινητοποιήσεις. Κάνουμε μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας αγγλικών. Συμμετέχουμε σε αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές πορείες και φεστιβάλ. Συμμετέχουμε σε ανεξάρτητες ταξικές απεργιακές συγκεντρώσεις και πορείες στηρίζοντας τους εργαζόμενους (καθηγητές, ΕΡΤ, διοικητικούς υπαλλήλους, καθαρίστριες, ΒιοΜΕ, εργάτες). Διοργανώνουμε ενημερωτικές εκδηλώσεις και συμπαραστεκόμαστε σε κάθε διωκόμενο αγωνιστή.

Στεκόμαστε μακριά και ενάντια σε φιλανθρωπικές πρακτικές δήμων, εκκλησίας, ΕΣΠΑ και ΜΚΟ.

Ανοίγουμε τη δράση μας και δικτυωνόμαστε σε έναν ιστό κοινωνικής αντίστασης με άλλα Κοινωνικά Ιατρεία – Φαρμακεία αλλά και με συλλογικότητες, συνελεύσεις, πολιτικές οργανώσεις, μέτωπα αγώνα εργαζομένων.

Ο συλλογικός αγώνας, τώρα όσο ποτέ, είναι ανάγκη και καθήκον. Η αλληλεγγύη είναι το «όπλο» μας. Για τη υγεία, την παιδεία , την εργασία, για κάθε δημόσιο αγαθό – δικαίωμα, για την ίδια μας τη ζωή. Για να χτίσουμε ένα κόσμο ριζικά αλλαγμένο επιτέλους ανθρώπινο χωρίς εκμετάλλευση, καταπίεση ή εξευτελισμό ανθρώπου από άνθρωπο.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://denplirono-anatropi.blogspot.gr/

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΤΑΞΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΔΕΘ
ΚΑΜΑΡΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 6/9, 530 μ.μ

Το αγωνιστικό και κινηματικό ραντεβού στην φετινή ΔΕΘ, είναι αναγκαίο να αποτελέσει σημείο εκκίνησης για την αλλαγή ρότας του εργατικού κινήματος. Σε αυτή την κατεύθυνση, το ζήτημα της πολιτικής ανεξαρτησίας του εργατικού κινήματος, από κράτος, κυβέρνηση, αφεντικά και συνδικαλιστική γραφειοκρατία που έθεσε εξαρχής η Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών με αφορμή την ΔΕΘ και η ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση και πορεία από την εργοδοτική και συνδικαλιστική γραφειοκρατία, αποτελεί πρωταρχική και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση. Η μάχη για την ανατροπή της κυβέρνησης, την κατάργηση των μνημονίων, την μονομερή διαγραφή του χρέους, την διασφάλιση των δικαιωμάτων στην δουλειά, στην υγεία, στην στέγη, στην τροφή, είναι μια συνολική πολιτική μάχη, που αφορά το όλο της ζωής των εργαζόμενων.
Η κρίση δεν ανήκει στο χθες. Η καταστροφή είναι ήδη συντελεσμένη – και συνεχίζεται επ’ αόριστον. Η διεθνής ιστορική και δομική κρίση που παρέσυρε την υπερχρεωμένη Ελλάδα στην χρεοκοπία και ο ενώ ο βραχνάς του χρέους απειλεί να μας πνίξει η ύφεση χτυπά την ευρωζώνη όχι πια μόνο στην περιφέρεια αλλά και στον σκληρό πυρήνα, την Ιταλία, την Γαλλία και προπαντός την Γερμανία. Καμιά εθνική λύση ή λύση στα πλαίσια του καπιταλισμού είναι εφικτή
Υπερβαίνοντας τα σύνορα, τις εθνικιστικές αυταπάτες, την εθνική περιχαράκωση. Αυτοί που σπέρνουν τον θάνατο στην Ουκρανία, στην Παλαιστίνη, στο Ιράκ, αυτοί που ετοιμάζουν την Ευρώπη για ένα νέο πολεμικό σφαγείο δεν είναι άλλοι, δεν διαφέρουν από την μούρη του Σαμαρά. Είναι οι ίδιοι που καταδίκασαν τους εργάτες στην δική μας χώρα στην ανεργία, στην φτώχια, στον θάνατο. Κάθε σταγόνα αίμα στην Ουκρανία ή στην Παλαιστίνη είναι δικό μας αίμα. Κάθε μικρή νίκη των εργατών στην Ελλάδα θα είναι η σπίθα της επαναστατικής πυρκαγιάς των εργατών στον κόσμο.
Αυτό είναι που αντικατοπτρίζεται με τον πιο ωμό τρόπο, τόσο στο περιεχόμενο των διεκδικήσεων, όσο και στον τρόπο οργάνωσης του εργατικού κινήματος. Η περίοδος της “ειρηνικής” συνύπαρξης με τα αφεντικά, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Η πάλη για την επιβίωση των εργαζόμενων, για αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες δουλειάς, περνά μέσα από την διεθνιστική πάλη για την εργατική εξουσία στην Ελλάδα, στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Όχι ως θεωρητική δυνατότητα, αλλά ως καθημερινότητα αγώνα, όπου σε κάθε χώρο δουλειάς σε κάθε μικρή ή μεγάλη αναμέτρηση θα προτάσσονται και θα επιβάλλονται τα εργατικά συμφέροντα.
Για αυτό ακριβώς, κάθε δυνατότητα χειραφέτησης του κόσμου της εργασίας, περνά μέσα από την σύγκρουση, πολιτική, ιδεολογική και σε επίπεδο κινήματος, από τον εσμό της ξεπουλημένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, που παίζει ρόλο τροχοπέδης, στην ανάπτυξη νικηφόρων εργατικών αγώνων.
Παράλληλα όρο επιβίωσης της εργατικής τάξης, αποτελεί ο απεγκλωβισμός από τον συνδικαλισμό της υποταγής, στο κράτος και την εργοδοσία, που έχει οδηγήσει στον πλήρη εκφυλισμό των εργατικών αγώνων, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα, την αναγκαιότητα της ταξικής ανασυγκρότησης και αυτοοργάνωσης του εργατικού κινήματος. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χαρίζουμε τα υπάρχοντα σωματεία στην εργοδοτική γραφειοκρατία. Αντίθετα, παλεύουμε για την δημιουργία νέων, και για τον διαρκή επαναστατικό μετασχηματισμό των υπαρχόντων, στην βάση της εργατικής δημοκρατίας, σε πλήρη σύγκρουση με τις επιταγές της κυβέρνησης, της Τρόικας και του κεφαλαίου.
Σε αυτή την πορεία, κυρίαρχο διακύβευμα είναι η πραγμάτωση της πιο αναγκαίας από ποτέ ταξικής ενότητας των εργαζόμενων. Καταργώντας στην πράξη των διαχωρισμό δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, χειρωνακτικής και πνευματικής εργασίας, παλεύοντας ταυτόχρονα για το δικαίωμα στην δουλειά και σε ζωή με αξιοπρέπεια των ανέργων, που αποτελούν οργανικό κομμάτι της εργατικής τάξης. Απέναντι στον ταξικό εμφύλιο και στον κοινωνικό κανιβαλισμό που προωθεί η κυβέρνηση και το κεφάλαιο, αντιτάσσουμε την πιο πλατιά ενότητα εργαζομένων και ανέργων, στην βάση των κοινών υλικών συμφερόντων και αναγκών μας. Το Ενιαίο Μέτωπο των Εργαζόμενων, είναι μονόδρομος για την νίκη των εργατικών αγώνων και την ηγεμονία των εργατικών συμφερόντων. Συνιστά το κλειδί, ώστε να απελευθερωθούν οι δυνάμεις της εργασίας, από την φυλακή της συνθηκολόγησης. Είναι όπλο στα χέρια της εργατικής τάξης, για να αναχαιτίσει τις επιλογές κυβέρνησης και αφεντικών, για να ανατρέψει και να συντρίψει την εξουσία τους.
Μετατρέποντας δηλαδή, την αναγκαιότητα της Γενικής Πολιτικής Απεργίας διαρκείας, σε υπαρκτή δυνατότητα, και σε μέσο καθολικής ανατροπής της εξουσίας κυβέρνησης, τρόικας, κεφαλαίου. Η ανεξάρτητη ταξική οργάνωση των εργαζόμενων είναι η προϋπόθεση. Η Γενική Πολιτική Απεργία διαρκείας είναι το μέσο που δημιουργεί τους όρους ανάδυσης της εργατικής εξουσίας. Ο στόχος, είναι η ανατροπή των αφεντικών και του πολιτικού προσωπικού τους, ως την μόνη λύση για να σπάσει ο κύκλος της εξαθλίωσης, της φτώχειας και της ήττας.
Ως Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, αναζητούμε τους δρόμους απελευθέρωσης της εργατικής τάξης, μέσα στην ίδια την τάξη. Αγωνιζόμαστε ώστε στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, να γεννηθεί το φύτρο της χειραφέτησης των εργατών από το κράτος, τα αφεντικά και τον ξεπουλημένο εργοδοτικό συνδικαλισμό. Παλεύουμε για την ταξική ενότητα των εργαζόμενων και για νικηφόρους εργατικούς αγώνες, που είναι η μόνη λύση για να ανατραπεί η κυβέρνηση και να απαλλαγούμε από μνημόνια, χρέος και Τρόικα.
Σε αυτό το πλαίσιο απευθύνουμε ανοικτό κάλεσμα συμπόρευσης στην ΔΕΘ, σε πλήρη ανεξαρτησία από την εργοδοτική και συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Επιπλέον καλούμε όλους τους αγωνιζόμενους εργάτες δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, ανέργους και νεολαία, στην εργατική συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 7/9 στις 11π.μ στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ, μετάβαση με λεωφορεία του ΟΑΣΘ με αρ. 2,3,8 στάση ΣΑΣΘ (ή Ανοιξη).
Κυρίως όμως με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη ημέρα, επιδιώκουμε και θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις, στην ανάπτυξη ενός νικηφόρου και μαζικού εργατικού κινήματος, που θα θέσει τους όρους ανατροπής των αφεντικών και της εξουσίας τους. Σε αυτή την προοπτική ο ορίζοντας είναι ανοικτός και η ταξική κοινή δράση επιβεβλημένη, για σπάσουμε τα δεσμά της καπιταλιστικής εξουσίας.

ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ
ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ

Πρωτοβουλία για ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ
Εργατική Συνέλευση Κυριακή 7/9 στις 11 το πρωϊ

Στο κατειλημένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr/

Ένας χώρος παροχής υγείας χωρίς κέρδος

Το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Πρέβεζας ξεκίνησε τυπικά τη λειτουργία του τον Απρίλιο του 2011.

Η ιδέα προέκυψε νωρίτερα, σαν αποτέλεσμα μιας αναγκαιότητας για τη δημιουργία του, αρχικά από τη συμμετοχή κάποιων από εμάς στην Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Πρέβεζας και τη λειτουργία του σχολείου μεταναστών (βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τις ανάγκες των μεταναστών για περίθαλψη), στη συνέχεια από την συμμετοχή γιατρών που έφεραν τις δικές τους κινηματικές εμπειρίες, ορισμένοι και από τη συμμετοχή τους σε ανάλογα εγχειρήματα, από χώρες που είχαν βιώσει κρίσεις, στην Δημοτική Παράταξη «Δημόσιος Χώρος» στις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2010.

Οι άνθρωποι που πήραν την πρωτοβουλία στην πλειοψηφία τους είχαν εμπειρία από συμμετοχή σε κινήματα για τη διεκδίκηση της δημόσιας υγείας για όλους, για τα δικαιώματα, και γενικότερα ενεργοί πολίτες μιας μικρής επαρχιακής πόλης.

Έχει την ενεργό υποστήριξη συλλογικοτήτων (Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Πρέβεζας, Επιτροπή Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό, Περιβαλλοντική Εταιρεία), πολιτιστικών φορέων (Ανθρώπολις), επιστημονικών φορέων (Φαρμακευτικός Σύλλογος, Δικηγορικός Σύλλογος), και του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας.

Από την αρχή λειτούργησε σαν μια αυτόνομη συλλογικότητα, με αυτοοργάνωση και άμεση δημοκρατία χωρίς κάποια νομική μορφή. Στην πορεία προέκυψε η αναγκαιότητα μιας νομικής υπόστασης κυρίως για λόγους ανέρευσης πόρων και διαχείρισης τους (ο Σύλλογος Φίλων Ιατρείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Πρέβεζας ασχολείται με αυτό το κομμάτι, ενώ το ιατρείο διατηρεί την αυτόνομη λειτουργία του όπου οι αποφάσεις του παίρνονται από την μηνιαία συνέλευσή του).

Το ιατρείο απευθύνεται σε όλους όσοι βιώνουν, για διάφορους λόγους, αποκλεισμό από την παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και δεν μπορούν να έχουν καμία πρόσβαση σε δωρεάν υγεία και φάρμακα.

Καταβλήθηκαν προσπάθειες για στέγαση σε δημοτικό χώρο χωρίς αποτέλεσμα. Έτσι το κοινωνικό ιατρείο λειτουργεί σε ιδιωτικό χώρο ο οποίος μας παραχωρήθηκε δωρεάν. Μέχρι σήμερα πλαισιώνεται από ένα δίκτυο δεκάδων λειτουργών υγείας και άλλων πολιτών που διαρκώς διευρύνεται.

Η σημερινή ομάδα αποτελείται από : 17 γιατροί με τις εξής ειδικότητες (3 καρδιολόγοι, 1 παιδίατρος, 1 γενικός γιατρός, 2 οφθαλμίατροι, 1 ορθοπεδικός,1 γυναικολόγος, 2 ακτινολόγοι, 2 μικροβιολόγοι, 1 ΩΡΛ, 1 πνευμονολόγο, 1 παιδοψυχίατρο, 1 ψυχίατρο)

Επίσης ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, λογοπεδικούς.

3 οδοντίατρους, 2 φαρμακοποιούς, 1 φυσικοθεραπεύτρια, 2 νοσηλευτές

14 άτομα από την πόλη που ασχολούνται με τη γραμματεία.

16 άτομα που προσφέρουν εθελοντική εργασία (2 εμψυχωτές θεατρικού παιχνιδιού, εικαστικός, δικηγόρος, λογιστής, νηπιαγωγοί και άλλοι που συμμετέχουν στις εκδηλώσεις γιορτές αλληλεγγύης, παζάρια, πάρτυ, θεατρικό παραμύθι, θεατρική παράσταση για ενίσχυση του ιατρείου, ανάλογα με τις εκδηλώσεις.

40 γονείς που τα παιδιά τους συμμετέχουν στις ομάδες θεατρικού παιχνιδιού, δουλεύουν για την παράσταση και το πασχαλινό παζάρι.

Στο χώρο του ιατρείου σε καθημερινή βάση, τα πρωινά λειτουργεί γραμματεία και τα απογεύματα υπάρχει στο πρόγραμμα ένα από τα πέντε ιατρεία (παιδιατρικό, καρδιολογικό, ψυχιατρικό, παιδοψυχιατρικό & ψυχολογικής υποστήριξης παιδιών και εφήβων και ψυχοκοινωνικής υποστήριξης ενηλίκων). Επίσης λειτουργεί φαρμακείο, με φάρμακα από προσφορές ανθρώπων, κέντρων υγείας της περιοχής και φορέων, οι οποίοι ανταποκρίνονται στις εκκλήσεις για συλλογή φαρμάκων.

Η λειτουργία του κοινωνικού ιατρείου υποστηρίζεται ακόμα από ένα δίκτυο ειδικών ιατρών και οδοντιάτρων οι οποίοι προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους στα ιατρεία τους.

Αρχικά η πλειοψηφία των ασθενών μας ήταν μετανάστες, τώρα έχει αντιστραφεί η αναλογία. (60-40)

2011:104 επισκέψεις

2012:389 επισκέψεις

2013:776 επισκέψεις

2014:500 επισκέψεις

Το μεγάλο κόστος στη λειτουργία μας είναι οι εμβολιασμοί των παιδιών και δευτερευόντως κάποια λειτουργικά έξοδα(λογαριασμοί). Μέχρι στιγμής οι ανάγκες μας καλύπτονται από τα χρήματα, φάρμακα, βρεφικά γάλατα που έχουμε συγκεντρώσει από εκδηλώσεις ή έχουν συγκεντρώσει κάποιοι σύλλογοι που έκαναν εκδηλώσεις για εμάς, ομογενείς από Καναδά ή από δωρεές πολιτών κυρίως στη μνήμη κάποιου θανόντα.

Δεν δεχόμαστε χρηματοδότηση, από επίσημους φορείς, εκκλησία, ΕΣΠΑ.

Στο μέλλον δεν είμαστε σίγουροι αν θα μπορούμε να καλύπτουμε το κόστος λειτουργίας μας. Το κόστος διαρκώς αυξάνεται και οι άνθρωποι δεν αντιμετωπίζουν με τον ίδιο ενθουσιασμό κάποια εγχειρήματα, αλλά περιορίζονται και οι δυνατότητές τους να μας ενισχύουν αφού η διαχείριση της κρίσης και τα αλλεπάλληλα μέτρα λιτότητας φτωχοποιούν το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού.

Χρειαζόμαστε συνεχείς ιδέες και την εμπλοκή όλο και περισσότερων ανθρώπων στη δράση μας.

Από τα πιο δυσεπίλυτα προβλήματα, είναι η νοσηλεία ανασφάλιστων, η ιατρική φροντίδα εγκύων και οι τοκετοί.

ΤΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ

Στη λειτουργία του κοινωνικού μας ιατρείου και άλλων ιατρείων που λειτουργούμε με παρόμοιες αρχές (χάρτα λειτουργίας μας), υπάρχουν 3 σημαντικά, κατά την άποψή μας στοιχεία διαφοροποίησης. Φυσικά δεν υπάρχει η διάθεση υποτίμησης καμιάς προσπάθειας και είναι σημαντικό σε αυτή την τραγωδία που ζουν οι ανασφάλιστοι ασθενείς, ότι υπάρχουν γιατροί που τιμούν τον όρκο τους για προσφορά και θεραπεία σε όλους τους ανθρώπους, που την έχουν ανάγκη χωρίς καμία διάκριση :

1) Προκρίναμε την αλληλεγγύη σαν μια ενεργητική στάση της κοινωνίας απέναντι στην κρίση, σαν μια συλλογική διεργασία για την έξοδο από την κρίση σε αντιπαράθεση στον άκρατο ατομικισμό και τον κοινωνικό αυτοματισμό που προωθείτε από τους κρατούντες, για να διασπάσει την κοινωνική συνοχή και να περάσουν πιο εύκολα οι καταστροφικές πολιτικές τους.

Την αλληλεγγύη και σαν μια ισότιμη σχέση αξιοπρέπειας των ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια, αντίθετα με την φιλανθρωπία που είναι μια σχέση ευεργέτη ευεργετούμενου, σχέση ανισοτιμίας και παθητικής ελεημοσύνης, καθώς και αποενοχοποίησης των υπεύθυνων για αυτή την καταστροφή(εφοπλιστές μοιράζουν τρόφιμα τα Χριστούγεννα στην πόλη, αλλά διεκδικούν και ιδιαίτερο καθεστώς φοροαπαλλαγών) χωρίς την χειραφέτηση του υποκειμένου και την ενεργοποίησή του για θέματα που αφορούν την ίδια την υγεία του και τη ζωή του. Μια βαθιά πολιτική στάση, όχι χειραγώγησης και υποταγής, που είναι πολύ εύκολο για τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, όπως τους άνεργους, και τους ανασφάλιστους, στους οποίους εμείς απευθυνόμαστε.

2) Τα ιατρεία εκτός από χώροι παροχής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης λειτουργούν και σαν χώροι ανάδειξης της γενοκτονίας που συντελείται σε βάρος του ελληνικού λαού αλλά και χώροι αντίστασης, με ποικίλους τρόπους, απέναντι στην κυρίαρχη ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού, που αντιμετωπίζει την υγεία σαν εμπόρευμα και όχι σαν κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα και τις απάνθρωπες, δολοφονικές πολιτικές που απορρέουν από αυτή την ιδεολογία που τις τραγικές συνέπειες της εφαρμογής τους δυστυχώς τις ζούμε στην χώρα μας, πράγμα που σοκάρει πλέον όλο το δυτικό πολιτισμό και το κοινωνικό συμβόλαιο του κράτους πρόνοιας που διαλύεται, σε όλη την Ευρώπη. Χώρους που διεκδικούν ένα καθολικό δημόσιο σύστημα υγείας για όλους τους κατοίκους αυτής της χώρας, ανεξαρτήτου φυλής, χρώματος ,θρησκείας, νομιμοποιητικών εγγράφων.

3) Λειτουργούν σαν αντιπαραδείγματα, απέναντι στο κυρίαρχο παράδειγμα, που ιχνηλατούν και χαράσσουν καινούριους δρόμους για το μέλλον, για μια διαφορετική θεώρηση της υγείας, μια διαφορετική άσκηση της ιατρικής και μια διαφορετική οργάνωση των συστημάτων υγείας στο μέλλον.

α) Ανέδειξαν, με την ποιότητα του έργου τους και την σημαντική συμβολή σημαντικών ερευνών, δημοσιευμάτων (Lancet), ότι στις αιτίες των νόσων υπεισέρχονται, γνωστό βέβαια το οποίο ξεχνιέται εντέχνως, και άλλοι παράγοντες εκτός από τους βιολογικούς, όπως ψυχολογικοί και κοινωνικοί και ότι η κρίση και οι περικοπές στο σύστημα υγείας γεννούν αρρώστια. Επομένως η πρόληψη αυτών των παραγόντων, θα είχε χαμηλότερο κόστος, από τη θεραπεία των ασθενειών που προκαλούν, αν θέλετε να μιλήσουμε και με όρους οικονομικούς, εκτός αν στόχος τους είναι η μείωση του πλεονάζοντος πληθυσμού.

β) Αποτελεί ένα χώρο παροχής υγείας χωρίς κέρδος, όχι μόνο γιατί δεν υπάρχει αμοιβή νόμιμη ή παράνομη αλλά γιατί δεν υπάρχουν όλα αυτά τα τεράστια συμφέροντα (φαρμακευτικές εταιρίες, υλικά, βιοτεχνολογία) που αλλάζουν την ίδια την θεραπευτική. Μια ιατρική που καθορίζεται από καθαρά επιστημονικά κριτήρια, τις ανάγκες του ανθρώπου, τις κοινωνικές συνθήκες, το περιβάλλον, την πρόληψη και όχι από τα υπερκέρδη των φαρμακευτικών εταιρειών.

γ) Ένα σύστημα υγείας με μια δημοκρατική συγκρότηση και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, όπου θα έχουν λόγο για την οργάνωση του και θα συμμετέχουν στην λήψη των αποφάσεων, οι κοινότητες των ανθρώπων και οι ίδιοι οι ασθενείς ακόμα και σε θέματα που αφορούν την ίδια τη θεραπεία τους.

*Συμμετέχει στο Κοινωνικό Ιατρείο. Το κείμενο αποτελεί τη συλλογική εισήγηση εκ μέρους του Ιατρείου στο 1^ο Φεστιβάλ Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Αυτοδιαχείρισης Ιωαννίνων το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 6,7,8 Ιουνίου 2014

Της Βιργινίας Τσακανία

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.pamvotispress.gr/mia-istoria-gia-to-iatrio-kinonikis-allilengiis-prevezas/

Το event στο Facebook: https://www.facebook.com/events/346377978863068/

Στη δικογραφία της φανταστικής «εγκληματικής οργάνωσης» του Λάκκου Καρατζά (Σκουριές) 29 άνθρωποι κατηγορούνται για το μισό Ποινικό Κώδικα με ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ στοιχεία. Το «αποδεικτικό υλικό» της δικογραφίας είναι αναρτήσεις στο antigold και άλλα ιστολόγια που δήθεν «συνάδουν με τους σκοπούς της οργάνωσης» (Δείτε: Οι 35 «εγκληματικές» αναρτήσεις του antigold),  συνεντεύξεις του φερόμενου ως «αρχηγού», Τόλη Παπαγεωργίου σε μέσα ενημέρωσης, και απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες κατοίκων της Ιερισσού το περιεχόμενο των οποίων έχει διαστρεβλωθεί σε βαθμό …κακουργήματος.

Eξαιρετικά σοβαρό και επικίνδυνο ζήτημα είναι αυτό που ανακύπτει τόσο με τις συνεντεύξεις στους δημοσιογράφους όσο και με τις αναρτήσεις στα ιστολόγια: η προσπάθεια περιορισμού της ελευθερίας του λόγου και η προσπάθεια του Τμήματος Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος να καθορίσει ποια είναι η “σωστή” και ποια η “λάθος” πληροφόρηση. Σύμφωνα με τη δικογραφία “η περιγραφή των πραγματικών περιστατικών των εκνόμων ενεργειών σε αυτά (τα κείμενα που δημοσιεύονται στο antigold) υλοποιείται κατά τρόπο που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα”.

Το «αξιόπιστο» ιστολόγιο της «Πρωτοβουλίας Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη»

Αντίθετα, μέσα στη δικογραφία περιλαμβάνεται ένα πλήθος 20 αναρτήσεων από το ιστολόγιο της επονομαζόμενης “Πρωτοβουλίας Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη”, που προφανώς η Ασφάλεια που συνέταξε τη δικογραφία θεωρεί δεδομένο ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Το ιστολόγιο αυτό εμφανίζεται ανώνυμο (εικόνα): κάποιοι «πολίτες» που δεν αποκαλύπτονται και γράφουν με την «κουκούλα» της ανωνυμίας. Τις δημοσιεύσεις αυτού του ιστολογίου, η Ασφάλεια τις χρησιμοποίησε για να τεκμηριώσει τη“δημιουργία φοβικού κλίματος σε βάρος εργαζομένων της εταιρείας και ιδιωτών κατοίκων της ευρύτερης περιοχής της Ιερισσού” που είναι ο σκοπός (β) της υποτιθέμενης εγκληματικής οργάνωσης. Αφορούν επιθέσεις που σημειώθηκαν στην Ιερισσό εναντίον περιουσιών εργαζομένων στην εταιρεία (εμπρησμός καταστήματος, φθορές από γκαζάκι σε αυτοκίνητο, κροτίδες που δεν έσκασαν, βύθιση δυο βαρκών και μπογιές σε αυτοκίνητα) τις οποίες το εν λόγω ιστολόγιο «έντυσε» με κραυγαλέους τίτλους  για “αντιμεταλλευτικό ρατσισμό”, “ρατσιστικές επιθέσεις”, “πολιτοφυλακή της Ιερισσού”, “πογκρόμ βίας” κ.λ.π.

Και προσέξτε πώς αυτές οι αναρτήσεις βοήθησαν στη  «δημιουργία» μιας εγκληματικής οργάνωσης: Στην από 21-8-2013 έκθεση ένορκης εξέτασής του ο ….., αστυνομικός του Τμήματος Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος της  Ασφάλειας Θεσσαλονίκης καταθέτει επί λέξει: “Στην εν λόγω ποινική δικογραφία (σ.σ. του Λάκκου Καρατζά) εντάχθηκαν μετά από σχετική προφορική εισαγγελική εντολή της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Χαλκιδικής και άλλες αξιόποινες πράξεις της αυτής ποινικής βαρύτητας (!) που τέλεσε η ίδια εγκληματική οργάνωση (!), σε βάρος ιδιωτών κατοίκων της Ιερισσού Χαλκιδικής που είτε εργάζονται στην εταιρεία “Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.” είτε δεν αντιτίθενται στις δραστηριότητές της”. Με προφορική εντολή της Εισαγγελίας, χωρίς να υπάρχουν στοιχειώδεις ενδείξεις και χωρίς να προκύπτει κάτι τέτοιο από την έρευνα της αστυνομίας, οι πράξεις αυτές προστεθηκαν στη δικογραφία του «Λάκκου Καρατζά». Και γιατί σε αυτήν και όχι σε κάποια άλλη δικογραφία; Και γιατί να μην είναι ξεχωριστές δικογραφίες; Οι εμπνευστές του σχεδίου ενοχοποίησης των κατοίκων γνώριζαν ότι το επεισόδιο του Λάκκου Καρατζά της 12-5-2013 από μόνο του δεν θα ήταν αρκετό για να στοιχειοθετηθεί «εγκληματική οργάνωση», διότι το άρθρο 187 Π.Κ. απαιτεί «διαρκή δράση». Χωρίς «διαρκή δράση» δεν υπάρχει εγκληματική οργάνωσηκαι καταρρέει όλη η σκευωρία εναντίον των κατοίκων. Οπότε η δικογραφία εμπλουτίστηκε με κροτίδες και μπογιές σε αυτοκίνητα και με ένα νέο «εγκληματικό σκοπό»: τη «δημιουργία φοβικού κλίματος». Aποδεικτικό υλικό: οι αναρτήσεις με τους πηχιαίους τίτλους των «Πολιτών Αριστοτέλη»…

Απόσπασμα από την «Κλήση σε προκαταρκτική εξέταση» για την υπόθεση της «εγκληματικής οργάνωσης του Λάκκου Καρατζά»

Η Ασφάλεια φυσικά όφειλε να ψάξει να βρει ποιοι αποτελούν αυτή την «Πρωτοβουλία Πολιτών Αριστοτέλη» και να τους καλέσει να καταθέσουν ΕΝΟΡΚΩΣ τα όσα γνωρίζουν. Αν δυσκολεύονται να τους εντοπίσουν, να πληροφορήσουμε εμείς την Ασφάλεια ποιοι είναι. Ο κατάλογος είναι από εδώ.

Μοσχόπουλος Βασίλης, Παλαιοχώρι
Ρήγας Χρήστος, Παλαιοχώρι
Καραπαναγιώτης Ιωάννης, Παλαιοχώρι
Μιχαηλίδης Απόστολος, Βαρβάρα
Ιππέκης Γεώργιος, Στάγειρα
Ζαγοράκης Νίκος, Στρατώνι
Τσιμπιδάς Ηλίας, Στρατώνι
Πιπερτζής Κων/νος, Στρατώνι

Είναι έκπληξη ότι όλοι πλην ενός έχουν άμεση εργασιακή σχέση, οι ίδιοι ή πρώτου βαθμού συγγενείς τους, με την Ελληνικός Χρυσός, ή έχουν συνταξιοδοτηθεί από τα μεταλλεία; Η Ασφάλεια όφειλε επίσης να αναζητήσει τον διαχειριστή του ιστολογίου, αυτόν που γράφει τα κείμενα (και δεν φαίνεται να είναι κάποιος από τους ανωτέρω), να δει ποιος είναι και τι κίνητρα έχει και να καταθέσει και αυτός ΕΝΟΡΚΩΣ αυτά που πίσω από την «κουκούλα» της ανωνυμίας γράφει. Εαν τα είχε πράξει αυτά η Ασφάλεια θα  διαπίστωνε ότι η «πηγή» της δεν είναι καθόλου αμερόληπτη, ότι το ιστολόγιο αυτό εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα και ότι όλες του σχεδόν οι αναρτήσεις στοχεύουν στη δημιουργία “κλίματος” και “συνθηκών επηρεασμού της κοινής γνώμης” (και της ίδιας της Ασφάλειας) ενάντια στους κατοίκους της Ιερισσού που αντιτίθενται στη μεταλλευτική δραστηριότητα.

Δύο μέτρα και δυο σταθμά

Τα πιο πρόσφατα γεγονότα δείχνουν ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως τα παρουσιάζουν οι κουκουλοφόροι (υπάλληλοι της εταιρείας) «Πολίτες» και ότι η Ασφάλεια θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτική με τις «πηγές» της. Στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αριστοτέλη, στις 18 Φεβρουαρίου 2014, ο δήμαρχος Χρήστος Πάχτας δήλωσε ενώπιον τηλεοπτικής κάμερας (εδώ): «Αν επικρατήσουν στις εκλογές οι πολέμιοι της εξόρυξης χρυσού, την επομένη των εκλογών θα υπάρχουν 3.000 άτομα στις Σκουριές. Θα έρθουν όλοι οι αναρχικοί, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ από όλη την Ελλάδα με τους βουλευτές τους. Ίσως οι εργαζόμενοι να κάψουν και κανένα χωριό και να έχουμε ανθρώπινα θύματα». Σημειωτέον ότι ο Πάχτας είναι ο άνθρωπος που φορτικά, επίμονα και εκβιαστικά από το Μάρτιο του 2012 ζητάει να διωχθούν οι κάτοικοι ως «εγκληματική οργάνωση», φτάνοντας στο σημείο να μηνύσει ανακριτές, εισαγγελείς και ανώτερους αξιωματικούς της αστυνομίας επειδή δεν έχουνε βάλει κόσμο στη φυλακή! Εναντίον του κ. Δημάρχου δεν κινήθηκε αυτεπάγγελτη δίωξη για τις εμπρηστικές του δηλώσεις, μόνο μία μήνυση κατατέθηκε, από τη βουλευτή των ΑΝ.ΕΛ. Χρυσούλα Γιαταγάνα.

Αμέσως μετά την ήττα του Χρήστου Πάχτα στις δημοτικές εκλογές της 18ης Μαΐου 2014, στη Μεγάλη Παναγία σημειώθηκε μια σειρά βίαιων επιθέσεων ενάντια σε γνωστούς αντιτιθέμενους στη “χρυσή επένδυση” (ξυλοδαρμός, σπάσιμο τζαμαρίας καταστήματος, εμπρησμός επαγγελματικού χώρου). Οι επιθέσεις αυτές καταγράφονται σε ανάρτηση της Επιτροπής Αγώνα Μεγάλης Παναγίας με τίτλο “Προφητείες που εκπληρώνονται ή σχέδιο σε εξέλιξη;

Η Αστυνομία θεώρησε προφανώς ότι όλα τα ανωτέρω επεισόδια προκλήθηκαν από κάποιους θερμοκέφαλους υπέρμαχους της “επένδυσης” και δεν έδωσε περισσότερη σημασία. Αντίθετα, τα αντίστοιχα περιστατικά που σημειώθηκαν στην Ιερισσό (εμπρησμός καταστήματος, γκαζάκι σε αυτοκίνητο, μπογιές σε αυτοκίνητα) θεωρήθηκε ότι είναι κακουργηματικού χαρακτήρα και έργο “εγκληματικής οργάνωσης με ιεραρχία, εσωτερική δομή και διαρκή δράση”! Δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Το σενάριο της ύπαρξης μιας υποτιθέμενης «εγκληματικής οργάνωσης» στη Β.Χαλκιδική στηνόταν από πολύ καιρό, ώστε να «δεθούν» νομικά με έωλες κατηγορίες οι κάτοικοι και να σταματήσει η αντίδραση τους στην «επένδυση» της Ελληνικός Χρυσός. Πρόκειται σίγουρα για την πιο απίθανη «εγκληματική οργάνωση»: στο μαγικό κόσμο της Β. Χαλκιδικής, 29 άτομα (και άγνωστος αριθμός άλλων ατόμων, λέει το κατηγορητήριο) συνομώτησαν για να ενεργήσουν από κοινού και κατόπιν συναπόφασης ώστε να πάνε να ρίξουν ένα κουτί μπογιά σε ένα μοτοποδήλατο, προκαλώντας ζημία 100 ευρώ!

Σημειώνουμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που γίνονται βίαιες επιθέσεις σε πολέμιους της μεταλλευτικής δραστηριότητας. Το γεγονός ότι η δραστηριότητα της εταιρείας στη Β. Χαλκιδική έχει δημιουργήσει ακραίο διχασμό μεταξύ των κατοίκων είναι γνωστό και ολοφάνερο. Και παλιό. Εκτός από τα πρόσφατα περιστατικά, τρία μέσα σε μία εβδομάδα, είχαν σημειωθεί στο κοντινό παρελθόν κι άλλες επιθέσεις σε πολέμιους της επένδυσης, οι περισσότερες από τις οποίες δεν καταγράφηκαν με τη σπουδή που επιδεικνύει η “έγκυρη” για την Ασφάλεια, προσκείμενη στην εταιρεία, “Πρωτοβουλία Πολιτών Αριστοτέλη”. Ενδεικτικές αναρτήσεις σχετικά με τέτοιες επιθέσεις:

• To «ηρωικό» χρονικό της κατάληψης των Σκουριών (το πρώτο επεισόδιο βίας στην περιοχή επί Eldorado, όταν περίπου 400 εργαζόμενοι της εταιρίας έφτασαν με λεωφορεία της εταιρίας στο σημείο Σκουριές, γκρέμισαν το φυλάκιο αγώνα και ξυλοκόπησαν τους τριάντα «αντιδρώντες» κατοίκους, 20 Μαρτίου 2012)
• “Όταν ο άνθρωπος χάσει την αξιοπρέπειά του χρησιμοποιεί άλλα μέσα: τη ρουφιανιά, το γλύψιμο και την υποταγή” (τραμπουκισμοί και ξύλο σε πολίτες, απειλές «θα σας κάψουμε τα σπίτια» κλπ, 1 Ιουλίου 2012)
• Μαρτυρίες τριών κατοίκων της Μεγ.Παναγίας, αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων τις 15/7/2013 (τραμπουκισμοί και ξυλοδαρμός πολιτών  μέσα στο σπίτι τους, 15 Ιουλίου 2013).
• «Δελτίο Τύπου / Επιθέσεις μεταλλωρύχων σε συναγωνιστές μας (& φωτογραφικό υλικό)” (16 Ιουλίου 2013). Αυτή η τελευταία ανάρτηση  περιλαμβάνεται στο υλικό της δικογραφίας της “εγκληματικής οργάνωσης”, εννοώντας ότι την έγραψε η υποτιθέμενη εγκληματική οργάνωση που προάγει τους  σκοπούς της μέσω του εγκληματικού ιστολογίου antigold! Φαίνεται ότι είναι ενοχοποιητικό για κάποιον να λεει ότι του επιτέθηκαν, όταν αυτοί που του επιτέθηκαν είναι μεταλλωρύχοι.Η Ασφάλεια μας συνιστά να κρατάμε το στόμα κλειστό. Καμία δίωξη δεν ασκήθηκε για όλα αυτά αν και έγιναν μηνύσεις και οι δράστες των επιθέσεων είναι καλά γνωστοί στη Μ. Παναγία.

Άλλο περιστατικό: 5 Ιουνίου 2013, επίθεση και τραμπουκισμοί από συγκεντρωμένους μεταλλωρύχους σε αυτοκίνητο Ιερισσιώτη που είχε μέσα την οικογένειά του, στον κόμβο του Στρατωνίου. Η επίθεση έγινε μπροστά στα μάτια της αστυνομίας (!) που ήταν εκεί για την τήρηση της τάξης, επειδή εκείνη την ημέρα επισκεπτόταν την περιοχή ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρας. Στη δικογραφία γίνεται αναφορά στο συγκεκριμένο περιστατικό, αλλά δεν καταγράφεται ως περιστατικό βίας – διότι κατά την Ασφάλεια, αν δεν είναι προς  τους μεταλλωρύχους δεν είναι βία, είναι χάδι.Αντίθετα, καταγράφεται το γεγονός ότι οι κάτοικοι της Ιερισσού συζήτησαν μεταξύ τους το γεγονός (δεν έπρεπε;) και εντελώς αυθαίρετα, χωρίς να υπάρχει καμία τέτοια ένδειξη, διαστρεβλώνοντας πλήρως το περιεχόμενο απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών, η Ασφάλεια συμπεραίνει ότι αυτό τους οδήγησε στην απόφαση να τελέσουν κάποια έκνομη ενέργεια!

Όταν η Ασφάλεια αποφασίζει ποια είναι η «ορθή» περιγραφή των γεγονότων

Το ιστολόγιο λοιπόν της “Πρωτοβουλίας Πολιτών Αριστοτέλη”, κατά το Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος κατέχει την απόλυτη αλήθεια. Στην περίπτωση που υπάρχει διαφορά στην περιγραφή του ίδιου γεγονότος ανάμεσα σε αυτό το ιστολόγιο και σε άλλα ιστολόγια που είναι αντίθετα στη μεταλλευτική δραστηριότητα, το εν λόγω Τμήμα της Ασφάλειας αποφαίνεται ότι η περιγραφή του πρώτου είναι η “σωστή” ενώ η δεύτερη “δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα”.

Ένα παράδειγμα: Στις 15-7-2013 έγινε μια μεγάλη πορεία διαμαρτυρίας στον Πολύγυρο η οποία κατέληξε σε συμπλοκή μεταξύ διαδηλωτών και μεταλλωρύχων στο Παλαιοχώρι. Οι «Πολίτες Αριστοτέλη δημοσίευσαν άρθρα με τίτλο “Ο ΜΙΝΙ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΒΙΑΙΗΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ ΤΩΝ ΤΩΝ “ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ” ΤΗΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΣΤΗ ΒΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ” και άλλο με τίτλο “ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΣΤΗΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΩΝ ΨΕΥΤΟΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΓΥΡΟ”. Τις χυδαίες εκφράσεις απαξίωσης και περιφρόνησης που μονίμως χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο ιστολόγιο με τους ανώνυμους διαχειριστές για τους ανθρώπους που αγωνίζονται να σώσουν τον τόπο τους δεν θα τις σχολιάσουμε, όμως οι αναρτήσεις αυτές περιλαμβάνονται στο υλικό της δικογραφίας για να καταδείξει υποτίθεται τη “δημιουργία φοβικού κλίματος” από τους “οικολόγους”. Από την άλλη, το Συντονιστικό της Ιερισσού έβγαλε δελτίο τύπου με μία εντελώς διαφορετική περιγραφή των γεγονότων, την οποία αναδημοσιεύσε και το antigold με τον τίτλο “Μεγαλειώδης πορεία στον Πολύγυρο – Επεισόδια από εργαζόμενους της εταιρείας στο Παλαιοχώρι”. Αυτή η δική μας ανάρτηση περιλαμβάνεται επίσης στο υλικό της δικογραφίας ως “μη ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα”!

Ας πούμε ότι δεν έχει σημασία ποια από τις δυο περιγραφές είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος έχει κάνει την επιλογή του. Εαν το ενδιέφερε να προσεγγίσει λίγο περισσότερο την πραγματικότητα και όχι μόνο να προσάψει παράλογες κατηγορίες στους αγωνιζόμενους κατοίκους θα μπορούσε να δει τι γράφουν για το συγκεκριμένο περιστατικό και άλλα ιστολόγια της περιοχής. Στην ανάρτηση “Η ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ συνεχίζει σε μονοπάτια … Λατινικής Αμερικής & Νοτίου Αφρικής!!!”, από ιστολόγιο κατοίκου του Παλαιοχωρίου που το υπογράφει επώνυμα και όχι με “κουκούλα”, φαίνεται καθαρά ότι αυτοί που επεδίωξαν τη σύγκρουση στο Παλαιοχώρι δεν ήταν οι διερχόμενοι “αντιδρώντες”… Σύμφωνα με αυτό αλλά και με μαρτυρίες πολλών Παλαιοχωρινών, τα μεγάφωνα στο χωριό καλούσαν τον κόσμο σε συγκέντρωση στη διασταύρωση επειδή “θα περνούσαν οι αντιδρώντες”! Τα επεισόδια ήταν προδιαγεγραμμένα και στημένα, αλλά όχι από τους διαδηλωτές. Όταν το κονβόι των αυτοκινήτων έφτασε στο Παλαιοχώρι, οι μεταλλωρύχοι που είχαν μαζευτεί στη διασταύρωση, με τις φόρμες της HELLAS GOLD, σταμάτησαν τα αυτοκίνητα και άρχισαν να τα χτυπάνε με τα χέρια και με κλωτσιές και να βρίζουν χυδαία όσους ήταν μέσα.

Το συμπέρασμα είναι ένα: είτε πρόκειται για τις δραστηριότητες της εταιρείας στον Κάκαβο είτε για συμπλοκές μεταξύ μεταλλωρύχων και “αντιδρώντων”, για την Ελληνική Αστυνομία η εταιρεία και οι μεταλλωρύχοι έχουν πάντα δίκιο. Όπως φαίνεται, Αστυνομία και Δικαιοσύνη επιχειρούν να επιλύσουν το πρόβλημα του διχασμού στη Β. Χαλκιδική ποινικοποιώντας τη μία «πλευρά» και στέλνοντάς την στη φυλακή.

Έχει ιστορία η βία στη Β. Χαλκιδική

Και επειδή όπως είπαμε το ζήτημα της βίας στην περιοχή είναι παλιό, ας πάμε και λίγο πιο πίσω: 27 Ιουνίου 2007, επεισόδια από μεταλλωρύχους μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο Παναγίας και επίθεση στον Τόλη Παπαγεωργίου, τον άνθρωπο που τώρα φέρει τη γελοία κατηγορία του «αρχηγού» εγκληματικής οργάνωσης. Τα γεγονότα εκείνης της ημέρας περιγράφονται εδώ: “Oμόφωνη Απόρριψη του Μεταλλείου των Σκουριών από το Δημοτικό Συμβούλιο Παναγίας”

Και πιο πίσω: 14 Δεκεμβρίου 2001, Βανδαλισμοί και Τρομοκρατία από Εργαζόμενους της TVX, δολοφονική επίθεση εναντίον του Τόλη Παπαγεωργίου μέσα στο Δημοτικό συμβούλιο Σταγείρων-Ακάνθου και το Δημαρχείο «λαμπόγυαλο».  Αυτεπάγγελτες δίωξεις δεν ασκήθηκαν ποτέ.

Από τότε ήτανε στόχος ο Τόλης Παπαγεωργίου, λόγω των απόψεών του και λόγω του αγώνα του για την προστασία του τόπου. Θα πούμε και ποιοι τον στοχοποίησαν. Από τότε μια μικρή ομάδα εργαζομένων στην εταιρεία θεωρούσε ότι έχει το δικαίωμα να κάνει ότι θέλει και να χειροδικεί εναντίον όποιου θέλει, με την απόλυτη βεβαιότητα ότι δεν θα υπάρχει καμία επίπτωση και δεν θα ασκηθεί καμία διώξη. Γιατί ανέκαθεν «Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ» ήταν καθεστώς στη Χαλκιδική, ήταν αυτή που καθόριζε την πολιτική ζωή του τόπου και πάντα είχε πλήρη κάλυψη και ανοχή από τις αρχές στις ανομίες τις δικές της και των υπαλλήλων της. Από τότε υπάρχει στα «επάνω» χωριά που είναι κατά πλειοψηφία υπέρ της επένδυσης τρομοκρατία και εκφοβισμός όσων  είναι αντίθετοιμε αυτήν. Τα φαινόμενα αυτά δεν αμβλύνθηκαν με την έλευση της νέας εταιρείας, αντίθετα επιδεινώνονται όσο φουντώνει η αντίσταση στην «επένδυση». Οι άνθρωποι που είναι κατά των μεταλλείων στα «επάνω» χωριά φοβούνται να μιλήσουν ανοιχτά γιατί “θα φάνε ξύλο”, γιατί υφίστανται κοινωνικό αποκλεισμό και γιατί έχουν οικονομικές επιπτώσεις στις δουλειές τους. Και όλα αυτά είναι πασίγνωστά στην περιοχή, μόνο η Ασφάλεια εσκεμμένα δεν τα «είδε».

Στο άρθρο της Δικαίωμα στην αντίσταση: Η περίπτωση των Σκουριών, η δικηγόρος Ελεάννα Ιωαννίδου μας υπενθυμίζει ότι ο νέος κύκλος βίας άνοιξε το Δεκέμβριο του 2010 με την περίφημη «διαβούλευση» για τη ΜΠΕ της Ελληνικός Χρυσός. Τότε που οι μπράβοι της εταιρείας στην είσοδο του κτιρίου της Νομαρχίας, με τη συνεργασία της αστυνομίας, πετούσαν έξω τους ανεπιθύμητους κατοίκους και «οικολόγους», δέρνοντας όποιον επέμενε να μπει.

Το ζήτημα της βίας λοιπόν στη Β. Χαλκιδική είναι παλιό, έχει ιστορία και σίγουρα δεν γεννήθηκε στις αρχές του 2013 που η Ασφάλεια νομίζει ότι ανακάλυψε μια εγκληματική οργάνωση «αντιδρώντων στην επένδυση».  Βία υπήρχε και υπάρχει στην περιοχή και την φέρνει μαζί της αυτό το κολοσσιαίο για τα μέτρα της Χαλκιδικής σχέδιο μεταλλευτικής εκμετάλλευσης. Ακριβώς όπως γίνεται παντού στον κόσμο.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://antigoldgr.org/

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

 Μετά την κατακραυγή που έχει ξεσηκώσει το θέμα των πάνω από τρία εκατ.ανασφάλιστων πολιτών, η κυβέρνηση αποφάσισε να πάρει μέτρα για την φαρμακευτική περίθαλψη τους.

Εδώ ξεκινάει ένα “μαθηματικό παράδοξο” : Διατηρεί σταθερό τον προϋπολογισμό για την φαρμακευτική δαπάνη στο 1,9 δις €. Στο πρώτο εξάμηνο τον έχει ήδη υπερβεί κατά 150 εκ. € εντάσσει μέσα σε αυτόν για το δεύτερο εξάμηνο του 2014 τη δαπάνη για τους ανασφάλιστους που θα είναι 100 εκ.€.

Πως μπορεί να γίνει αυτό;

1. Στους ανασφάλιστους εντάσσει όλους τους ανασφάλιστους έλληνες πολίτες και μετανάστες με χαρτιά.

Οι χωρίς χαρτιά δεν υπάρχουν.

 

2. Οι ανασφάλιστοι θα πληρώνουν τη συμμετοχή τους όπως οι υπόλοιποι ασφαλισμένοι. Μια συμμετοχή που είναι δυσβάσταχτη ήδη για τους χαμηλόμισθους και τους συνταξιούχους και που συνεχώς αυξάνεται. Η συνταγή γράφει συμμετοχή 0 ή 10 ή 25% αλλά η πραγματικότητα είναι άλλη. Κάθε φάρμακο έχει λιανική τιμή (ΛΤ) και ασφαλιστική τιμή (ΑΣ).

Η συμμετοχή αναφέρεται στην ασφαλιστική τιμή. Τη διαφορά ανάμεσα σε ΛΤ και ΑΤ την πληρώνει ο ασθενής συν ένα ευρώ ανά συνταγή. Αυτό ισχύει είτε το φάρμακο είναι γενόσημο είτε πρωτότυπο

Ένα παράδειγμα:

Crestor 40mg, αντιλιπιδαιμικό φάρμακο, με συμμετοχή 25%.

ΛΤ : 21,73                     AT : 8.42
Η διαφορά τους είναι : 13,31
Το 25% του 8,42 είναι 2,11
Τέλος έχουμε 1 ευρώ ανά συνταγή.

Άρα ο ασθενής πληρώνει : 13,31 + 2,11 + 1 = 16,42

Το ταμείο πληρώνει : 21,73 – 16,42 = 5,31

Πόσο είναι η συμμετοχή;

 

3. Με το πλαφόν στη συνταγογράφηση που υποχρεώνει τον γιατρό να χορηγεί φάρμακα συγκεκριμένου ποσού σε κάθε ασθενή ανάλογα με την ειδικότητα.

Την Παρασκευή 25/7,το συμβούλιο της Επικράτειας αποφάσισε την κατάργηση του πλαφόν στη συνταγογράφηση.

Θα το δεχτεί η κυβέρνηση;

 

4. Mε βάση την νέα υπουργική απόφαση ο φαρμακοποιός υποχρεούται να εξηγήσει για την κάθε δραστική ουσία ξεχωριστά πιο είναι το πιο φτηνό αντίγραφο και να δώσει αυτό, αλλιώς θα υποστεί σοβαρές κυρώσεις. Αν ο ασθενής επιμείνει για ακριβότερο φάρμακο πληρώνει τη διαφορά και υπογράφει σε συγκεκριμένο σημείο. ΄Ολα αυτά ελέγχονται και ταξινομούνται από την ΗΔΙΚΑ. Εδώ μπαίνει ένα ερωτηματάκι: Αφού πληρώνει ο ασθενής και όχι το ταμείο, γιατί πρέπει να φακελώνεται κιόλας;

Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι αν όλα αυτά είναι ιατρική ή μπακαλική.

 

5. Aκόμη 120 φάρμακα εκτός συνταγογράφησης με υπουργική απόφαση Βορίδη.

Τα ΜΗΣΥΦΑ(μη συνταγογραφούμενα φάρμακα) έφτασαν τα 1310.Όπως καταλαβαίνετε έτσι γίνεται και θα συνεχίσει να γίνεται η εξυγίανση των ταμείων καθώς θα μειώνονται τα συνταγογραφούμενα φάρμακα και ο ασθενής-άνεργος χαμηλοσυνταξιούχος κλπ θα πρέπει να πληρώνει από τη τσέπη του(πως;) το φάρμακο.

Πάντως ανασφάλιστος δεν θα είναι.

 

6. Μείωση ποσοστού κέρδους των φαρμακοποιών.

Με τις νέες ρυθμίσεις το μέσο ποσοστό κέρδους πάει στο 14,7%.Είναι κλιμακωτό, που σημαίνει στα φτηνά φάρμακα το ποσοστό είναι μεγαλύτερο, στα ακριβά είναι μικρότερο(φτάνει μέχρι το 2%).

Μη ξεχνάμε, συνεχώς καινούργια φάρμακα μπαίνουν στην αγορά, φάρμακα που είναι και ακριβότερα, άρα το προαναφερθέν μέσο ποσοστό μικραίνει. Διατηρείται κατάστημα με τέτοιο ποσοστό κέρδους και ελεύθερο ωράριο; Όταν οι πρόεδροι των φαρμακευτικών συλλόγων είπαν στον υπουργό Βορίδη ότι έτσι μας κλείνετε, απάντησε ότι η τρόικα θέλει να κλείσουν 6 χιλ. φαρμακεία.

Έτσι όμως η πρόσβαση των ασθενών στο φάρμακο θα γίνει ακόμα πιο δύσκολη.

 

7. Με βάση το Ν.4270/2014 και την υπουργική απόφαση που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β 1753/28/06/2014 :
Οι συνταγές των ανασφάλιστων θα καταχωρούνται σε ξεχωριστό κωδικό από τις υπόλοιπες του ΕΟΠΥΥ. Θα είναι σαν άλλο ταμείο. Θα κατατίθενται μαζί με τις άλλες, αλλά σε αυτοτελή φάκελο και δικό τους τιμολόγιο. Θα θεσπιστούν ειδικές εκπτώσεις, ειδικά περιθώρια κέρδους και rebates.

Αυτές οι συνταγές μόλις ξεκίνησαν. Από Σεπτέμβρη θα έχουν ουσιαστική κίνηση. Αυτό σημαίνει ότι η πληρωμή τους θα είναι για τον Δεκέμβρη. Πρώτα βέβαια θα θεσπιστούν οι ειδικές ρυθμίσεις όπως έχει αποφασιστεί, ώστε το ποσοστό κέρδους να είναι μηδαμινό.

Τον Δεκέμβρη όμως θα έχει χρήματα ο ΕΟΠΥΥ όταν παραμένει με αυτό τον άθλιο και ελλειμματικό προϋπολογισμό; Δεν σας φαίνονται πολύ ύποπτα τα περί ξεχωριστών παραστατικών και ειδικών συνθηκών;

Με όλα αυτά όμως λύνεται το παράδοξο του πράγματος.

Η “κοινωνική πολιτική” της κυβέρνησης γίνεται στις πλάτες των φαρμακοποιών αλλά και των ίδιων των ασθενών ασφαλισμένων και μη.

 

ΥΓ. Επισυνάπτουμε ενδεικτικά κάποιες πρόσφατες συνταγές στις οποίες φαίνεται η μετακύλυση του κόστους της αγοράς φαρμάκων στους ασθενείς.

Συντονιστικό Κοινωνικών Ιατρειών – Φαρμακείων Αττικής

To Συντονιστικό των Κοινωνικών Ιατρείων Φαρμακείων Αλληλεγγύης Αττικής εξέδωσε το παρακάτω ψήφισμα:

Καταδικάζουμε τα διαρκή και κατ΄ εξακολούθηση εγκλήματα του κράτους του Ισραήλ σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού.

Ζητάμε την παραπομπή του σε Διεθνή Δικαστήρια, τη σύλληψη και τιμωρία όλων των φυσικών προσώπων που με οποιοδήποτε τρόπο ενέχονται σε αυτά και την υποχρέωση του κράτους του Ισραήλ καταβολής πολεμικών αποζημιώσεων για ανθρώπινες απώλειες και υλικές καταστροφές στον Παλαιστινιακό λαό.

Καταδικάζουμε τη γενοκτονία που συντελείται τις ημέρες αυτές στην Γάζα, με τη δολοφονία αθώων πολιτών.

Ιδιαίτερα απεχθής και καταδικαστέος είναι ο βομβαρδισμός νοσοκομείων και χώρων περίθαλψης ασθενών.

Καταδικάζουμε επίσης την υποκρισία των κυβερνήσεων των ισχυρών κρατών της γης, που με την έμμεση υποστήριξη, την αδιαφορία και την ένοχη σιωπή τους είναι συνένοχες σε αυτό το έγκλημα.

Δεν πρόκειται για το αναφαίρετο δικαίωμα αυτοάμυνας χωρών και προσώπων, όπως ισχυρίζεται το Ισραήλ και με περισσή ελαφρότητα αναπαράγουν οι  ηγέτες των ισχυρών κρατών, αλλά για μια σχεδιασμένη, συνειδητά οργανωμένη γενοκτονία με στόχο την εξολόθρευση  ενός λαού ή τον εξαναγκασμό του να εγκαταλείψει τις πατρογονικές του εστίες.

Παρά την προσπάθεια διαστρέβλωσης από τα μέσα ενημέρωσης, οι δημοκρατικοί πολίτες του Ισραήλ, οι διανοούμενοι, οι λαοί του κόσμου στη συλλογική τους συνείδηση και μνήμη αντιλαμβάνονται την αλήθεια και με πορείες, διαδηλώσεις και δημόσιες παρεμβάσεις εκφράζουν την αντίθεση τους και ζητούν να σταματήσουν αυτά τα εγκλήματα.

ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ

ΖΗΤΑΜΕ

Να σταματήσουν άμεσα οι δολοφονικές επιθέσεις του κράτους του Ισραήλ ενάντια στον Παλαιστινιακό λαό.
Να σταματήσει τώρα ο αποκλεισμός της Γάζας και να πάψει να είναι η μεγαλύτερη φυλακή του πλανήτη.
Να σταματήσουν οι εποικισμοί και να γκρεμιστεί το τείχος του αίσχους.
Να δημιουργηθεί Παλαιστινιακό κράτος ενιαίο, αδιαίρετο, πλήρως ανεξάρτητο στα εδάφη των προ του 1967 συμφωνιών.
Να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να υπάρξει μόνιμη και διαρκής Ειρήνη στην περιοχή.
Οι δύο λαοί, Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι, να ζήσουν ειρηνικά.

Τα ΚΙΦΑ Αττικής συμμετέχουν στις πρωτοβουλίες για τη συλλογή του απαραίτητου φαρμακευτικού υλικού για τις μεγάλες ανάγκες του λαού της Παλαιστίνης. Μπορείτε να φέρνετε φάρμακα στο κοινωνικό ιατρείο αλληλεγγύης της περιοχής σας.

Συντονιστικό ΚΙΦΑ Αττικής
syntonistiko.kif.attikis@gmail.com
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://stokokkino.gr/