Οι Αντάρτες του Διαδικτύου
Βίντεο αλληλεγγύης στις καταλήψεις της Πάτρας
ΒΒC: Έξι χρόνια κρίσης και τέσσερα χρόνια λιτότητας γονάτισαν τους Έλληνες (βίντεο)
Οδοιπορικο στους δρόμους της Αθήνας πραγματοποίησε απεσταλμένη του βρετανικού BBC, σε μια εκπομπή διάρκειας περίπου μισής ώρας. Το βρετανικό δίκτυο ξεκινάει με τον εκφωνητή να λέει πως έξι χρόνια κρίσης και τέσσερα χρόνια σκληρής λιτότητας γονάτισαν τους Έλληνες και τους ανάγκασαν να στραφούν στη φιλανθρωπία για να μπορέσουν να έχουν πρόσβαση στην περίθαλψη.
Το βίντεο επικεντρώνεται κυρίως στο πρόβλημα της ιατρικής περίθαλψης που αντιμετωπίζουν εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες στη χώρα, καθώς επίσης και της ανεργίας που έχει εκτοξευθεί στο 30%.
Δείτε το βίντεο
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.koutipandoras.gr/
Είμαστε όλοι επιστρατευμένοι (We’re all drafted)
Ένα βίντεο-διαμαρτυρία για τη βάρβαρη επίθεση που δέχεται η Δημόσια Δωρεάν Παιδεία στην Ελλάδα, μα πάνω απ’ όλα η ίδια η Δημοκρατία.
Η Ναόμι Κλάιν για την κρίση της οικονομίας και της Δημοκρατίας στην Ελλάδα
Εξαιρετική η Καναδή ακτιβίστρια και συγγραφέας του “Δόγματος του σοκ” Ναόμι Κλάιν. Δίνει συνέντευξη στους “Νέους φακέλους” (28/5/2013) και τα λέει “έξω απ’ τα δόντια”. Μιλάει για κρίση της οικονομίας αλλά και της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, και αποστομώνει την Σοφία Παπαϊωάννου, που επιμένει στα γνωστά καταστροφικά και φοβικά σενάρια (των κυβερνώντων και των καναλιών), λέγοντας ότι τα ΜΜΕ δημιουργούν αυτά τα φοβικά σύνδρονα στον κόσμα και γι’ αυτό δεν αντιδρά. Κατηγορεί επίσης την αριστερά για την στάση της και μιλάει και για άλλα θέματα πολιτικά και οικολογικά..
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΑΓΟΠΟΤΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ
Το ντοκιμαντέρ της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. με τίτλο «Εργοστάσια Απορριμμάτων: Το μεγάλο φαγοπότι των εργολάβων» παρουσιάζει ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά αλλά και περιβαλλοντικά εγκλήματα της εποχής μας και συγκεκριμένα το ανεπανόρθωτο πλήγμα που θα υποστεί το Δημόσιο συμφέρον, το περιβάλλον αλλά και οι πολίτες, από την κατασκευή ιδιωτικών εργοστασίων διαχείρισης απορριμμάτων.
Μέσα από συνεντεύξεις περιβαλλοντολόγων, ακαδημαϊκών αλλά και πολιτικών αναδεικνύονται επίσης αποτυχημένα παραδείγματα ανάλογων επιλογών σε άλλες χώρες της Ευρώπης, ο ρόλος της καγκελαρίου Μέρκελ και του Γερμανού υπουργού Χανς Γιοακίμ Φούχτελ αλλά και η επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι στο χώρος της αποκομιδής και διαχείρισης απορριμμάτων.
Ενα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΠΟΕ-ΟΤΑ), σε συνεργασία με την Infowar Productions, για τους εργολάβους των σκουπιδιών
Τα σκουπίδια έχουν χαρακτηριστεί ως ο «χρυσός του μέλλοντος» και οι χωματερές έχουν αποτελέσει πραγματικά χρυσωρυχεία για τα ιδιωτικά συμφέροντα σε πολλές περιπτώσεις ανά τον κόσμο, προσελκύοντας έως και τη μαφία.
Με το πρόσχημα της δημιουργίας 4 φαραωνικών ιδιωτικών εργοστασίων διαχείρισης απορριμμάτων, η κρίση έρχεται να προσφέρει μια ακόμη κερδοφόρα ευκαιρία στο μεγάλο κεφάλαιο, εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος και του περιβάλλοντος και μάλιστα με χρήματα των δημοτών, όπως αποκαλύπτεται στο ντοκιμαντέρ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΠΟΕ-ΟΤΑ), σε συνεργασία με την Infowar Productions, με τίτλο: «Εργοστάσια Απορριμμάτων: Το μεγάλο φαγοπότι των εργολάβων».
Διαχείριση απορριμμάτων
Το ντοκιμαντέρ αναφέρεται στο σχέδιο δημιουργίας 4 ιδιωτικών μονάδων διαχείρισης απορριμμάτων στην Περιφέρεια Αττικής, αποκαλύπτοντας ένα ολοκληρωμένο σχέδιο των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων, υπό τη στήριξη της Γερμανίας. «Ξεσκεπάζουμε τα σχέδιά τους, εμφανίζοντας στο κοινό τι σκοποί εξυπηρετούνται. Κρύβονται όλα τα ιδιωτικά συμφέροντα και οι εργολάβοι που προσπαθούν να οικειοποιηθούν τη δημόσια περιουσία», τονίζει στην «Εφ.Συν.», ο πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ, Θέμης Μπαλασόπουλος.
Η δημιουργία των μονάδων, «έργο ανάπτυξης και πνοής», όπως χαρακτηρίζεται σε σχετικό διαφημιστικό σποτ της Περιφέρειας Αττικής, έχει κόστος που προϋπολογίζεται στα 450 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 200 αποτελούν δημόσια δαπάνη μέσω σχετικού Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος (ΠΕΠ). Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ειδικών, οι μονάδες θα έχουν τη δυνατότητα επεξεργασίας 1.350.000 τόνων απορριμμάτων. Συνεκτιμώντας τη δυνατότητα επεξεργασίας επιπλέον 300.000 τόνων από τον ΧΥΤΑ Φυλής, η ποσότητα των απορριμμάτων που θα επεξεργάζονται μέσω του νέου ολοκληρωμένου σχεδίου θα ανέρχεται στους 1.650.000 τόνους.
Αν και στην Περιφέρεια Αττικής παράγονται συνολικά 1.900.000 τόνοι σκουπιδιών, το 20% εξ αυτών ανακυκλώνεται, άρα οδηγούμαστε σε ένα μέγεθος απορριμμάτων μικρότερο από όσα προβλέπεται να «γεμίσουν» τις μονάδες. Λόγω κρίσης, υπολογίζεται περαιτέρω μείωση των σκουπιδιών περίπου 30%, ενώ αξίζει να υπενθυμιστεί ότι η χώρα μας υποχρεώνεται από την Ευρωπαϊκή Ενωση να αυξήσει την ανακύκλωση των απορριμμάτων της σε ποσοστό 50%. Ωστόσο, αυτές που αναμένεται να γεμίσουν είναι οι τσέπες των εργολάβων, καθώς μέσω του σχεδίου «δεσμεύουν όλη την τοπική αυτοδιοίκηση να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο και να παρέχει τα εργοστάσια με σκουπίδια, έχει δεν έχει, για 25 με 27 χρόνια», σύμφωνα με τον κ. Μπαλασόπουλο. Τα κέρδη των αναδόχων του έργου εκτιμώνται να ανέλθουν στα 3 δισ.
Καθώς τα εργοστάσια θα έχουν κενό χώρο, τίθεται το ερώτημα αν θα μεταφέρονται προς επεξεργασία απορρίμματα και άλλων περιφερειών, προσφέροντας έξτρα κέρδος στους ανάδοχους από τη μεταφορά. Αν και κάτι τέτοιο διαψεύδεται από την Περιφέρεια, η διεθνής εμπειρία δείχνει μια διαφορετική κατάσταση. Σε αντίστοιχη περίπτωση στην Ανατολική Γερμανία, οι ιδιοκτήτες του εργοστασίου ήρθαν έως και σε συμφωνία με τη διαβόητη Καμόρα της Νάπολης, μεταφέροντας τα τοπικά απορρίμματα έως τις γερμανικές μονάδες μέσω αμαξοστοιχιών. Ταυτόχρονα, προηγούμενα παραδείγματα στον πλανήτη αποδεικνύουν πως η επιλογή συμπράξεων μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα αποτελεί μια αποτυχημένη πρακτική, με βαριά οσμή σκανδάλων. Αντίστοιχα παραδείγματα έχουν υπάρξει και στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1980 και στη Γερμανία το 2002.
Ανακύκλωση
Επιπλέον, σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ, ο νέος σχεδιασμός θα ενταφιάσει τα προγράμματα ανακύκλωσης, ενώ η συγκεκριμένη μέθοδος επεξεργασίας απορριμμάτων αφήνει πίσω μια τεράστια ποσότητα ανεπεξέργαστων υλικών. Η διεθνής εμπειρία δείχνει πως αυτό οδηγεί αναγκαστικά στη μέθοδο καύσης των απορριμμάτων, με πρόσχημα τη δημιουργία καλύτερης μορφής καυσίμων. Αρα οδηγούμαστε στη δημιουργία νέων μονάδων καύσης απορριμμάτων, τα οποία ενδεχομένως να απαιτήσουν αντίστοιχα ποσά για τη δημιουργία τους. Τη στιγμή που η τοπική αυτοδιοίκηση θα δεσμεύεται με μακροχρόνιες ρήτρες, στις οποίες δεν θα μπορεί να αντεπεξέλθει, διότι η διαχείριση των σκουπιδιών θα γίνει πολύ ακριβή, το βάρος θα μετακυλιστεί στους δημότες, εκτοξεύοντας τα δημοτικά τέλη. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, μια 4μελής οικογένεια θα αναγκάζεται να καταβάλλει -από τα 30 ευρώ που δίνει σήμερα- ετησίως ως ανταποδοτικό τέλος για την παραγωγή απορριμμάτων 400 ευρώ, δηλαδή 100 ευρώ ανά άτομο.
Όλα αυτά προβλέπονται να γίνουν με χρήση «παρωχημένης, για τις βορειοευρωπαϊκές χώρες, τεχνολογίας. Οταν ήρθε η κ. Μέρκελ στη χώρα μας, αναφέρθηκε ξεκάθαρα σε αυτό», αναφέρει ο κ. Μπαλασόπουλος. Στο ντοκιμαντέρ, αναφέρεται πως, πέραν των Ελλήνων ιδιωτών, η δημιουργία των 4 μονάδων, οι οποίες θα αποτελέσουν τον «δούρειο ίππο» για την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των σκουπιδιών, εξυπηρετεί και συμφέροντα γερμανικών εταιρειών.
«Η διαχείριση των σκουπιδιών μπορεί να γίνει και με μόλις 50 εκατ. ευρώ, με ανάληψη του κόστους από τη ίδια την τοπική αυτοδιοίκηση, εστιάζοντας στην πρόληψη, στην ανακύκλωση και στην κομποστοποίηση», υπογραμμίζει ο κ. Μπαλασόπουλος, αναφερόμενος σε προτάσεις της ΠΟΕ-ΟΤΑ για ευνοϊκότερη, προς το δημόσιο συμφέρον, διαχείριση των απορριμμάτων, την οποία χαρακτηρίζει «δημόσιο αγαθό», καθώς ως πολίτες απαιτούμε να ζήσουμε σε ένα καθαρότερο περιβάλλον με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια. Αντ” αυτού, όπως αναδεικνύεται στο ντοκιμαντέρ, το θέμα της διαχείρισης των σκουπιδιών έχει γιγαντωθεί εσκεμμένα στη χώρα μας, ώστε να εμφανιστεί ένα πλήθος εργολάβων σαν «από μηχανής Θεοί» και να μετατρέψουν τα απορρίμματα σε πηγή πλούτου, μέσω ενός σχεδίου διαχείρισης το οποίο –μια και μιλάμε για σκουπίδια– έχει… πολύ άσχημη οσμή.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.efsyn.gr/
CODEX ALIMENTARIUS – η διατροφική γενοκτονία
η μεγαλύτερη γενοκτονία όλων των εποχών έχει ήδη αρχίσει, με τη διατροφή ως όπλο…
Από 31 Δεκεμβρίου 2009 τέθηκε σε πλήρη εφαρμογή ο Διατροφικός Κώδικας, ο οποίος αντιμετωπίζει τις Βιταμίνες σαν τοξίνες, καθιστά υποχρεωτική την χρήση ορμόνων στα ζώα, επαναφέρει τα πιο επικίνδυνα εντομοκτόνα και επιβάλλει την επεξεργασία της τροφής με ακτινοβολία…
Ο λαμπτήρας που ανάβει συνεχώς από το 1901 (Η συνωμοσία του λαμπτήρα – Ντοκιμαντέρ με ελληνικούς υπότιτλους)
Στην οροφή ενός πυροσβεστικού σταθμού, στο Livermore της Καλιφόρνια, των ΗΠΑ, ανάβει μία λάμπα. Συνεχώς, από το 1901.
Το μέγεθός της είναι περίπου στις 3 ίντσες και είναι ελαφρώς πιο μεγάλη από τις σύγχρονες λάμπες. Το φως που παράγει είναι ένα απαλό πορτοκαλί, έντασης περίπου 4Watt. Δεν έχει αλλαχτεί ποτέ.
Η ιστορία της λάμπας ξεκινά από την βιομηχανία λαμπτήρων Shelby Electric Co που βρισκόταν στο Ohio των ΗΠΑ. Το νήμα πυρακτώσεως επινόησε ένας Γάλλος ονόματι Adolphe Chaillet που κατοχύρωσε τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας, αλλά φαίνεται να πήρε το μυστικό μαζί του, μετά τον θάνατό του.
Κανείς μέχρι το 1972 δεν είχε προσέξει πως η λάμπα αυτή που βρισκόταν στον πυροσβεστικό σταθμό Νο.6 δεν είχε κάνει ποτέ τον θόρυβο που κάνουν οι καμένες λάμπες όταν «σκάνε». Οι πυροσβέστες, έσβηναν και άναβαν το φως όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς να αναρωτιούνται. Μέχρι που ένας τοπικός δημοσιογράφος το 1972 έγραψε την ιστορία της. Μέσα σε μία νύχτα η λάμπα αυτή έγινε «διάσημη». Πολύς κόσμος πήγαινε στον σταθμό αυτό για να την δει από κοντά. Κι όταν έπρεπε να μεταφερθεί ο πυροσβεστικός σταθμός σε άλλο κτίριο, φυσικό ήταν να επικρατήσει πανικός. Τι θα γινόταν με τη λάμπα;
Η λάμπα μετακόμισε στο νέο πυροσβεστικό σταθμό. Ξεβιδώθηκε από τον ηλεκτρολόγο της υπηρεσίας και μεταφέρθηκε στο νέο σταθμό συνοδεία της αστυνομίας. Όταν βρήκε τη θέση της στο νέο σταθμό, ο ηλεκτρολόγος άνοιξε τον διακόπτη και η λάμπα άναψε και πάλι μέχρι και σήμερα.
112 χρόνια μετά πολλοί επιστήμονες ακόμα εικάζουν για τον τρόπο που κατορθώνει αυτός ο λαμπτήρας να μην καίγεται. Οι περισσότεροι από αυτούς λένε πως το κενό αέρος που υπάρχει μέσα στον λαμπτήρα είναι τόσο απόλυτο που επιτρέπει στο νήμα πυρακτώσεως να μην φθείρεται.
Γιατί, όμως, αυτή η φοβερή και τρομερή λάμπα δεν κυκλοφόρησε στην αγορά;
Η συγκεκριμένη λάμπα του Adolphe Chaillet πρωταγωνιστεί σε ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «Η συνωμοσία του λαμπτήρα» και το οποίο θα δείτε παρακάτω.
Αυτό το ντοκιμαντέρ με ελληνικούς υπότιτλους αποκαλύπτει πώς οι εταιρείες παραγωγής λαμπτήρων, το 1924 στη Γενεύη, συναποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα καρτέλ και καθόριζαν την μικρή διάρκεια ζωής των λαμπτήρων προκειμένου οι καταναλωτές να αγοράζουν συνεχώς λαμπτήρες. Το καρτέλ μάλιστα ήταν τόσο ισχυρό που, επέβαλλε στις εταιρείες που κατασκεύαζαν λαμπτήρες διάρκεια μεγαλύτερης των 1000 ωρών, πρόστιμο.
Η λογική της προγραμματισμένης βραχυβιότητας των προϊόντων βασίζεται στην αρχή πως αν ο καταναλωτής δεν αγοράσει, δεν θα υπάρχει η συνεχόμενη ανάπτυξη της αγοράς. Έτσι, δημιουργώντας προϊόντα τα οποία έχουν «ημερομηνία λήξης», ο καταναλωτής θα συνεχίσει να αγοράζει και οι εταιρείες θα συνεχίσουν να παράγουν σε ένα αέναο κύκλο.
Είναι όμως το ιδανικό μοντέλο; Υπάρχουν εναλλακτικές;
Θα δείτε και θα αποφασίσετε αν ξοδέψετε λίγο χρόνο για το παρακάτω ντοκιμαντέρ. Bonus; Η ιστορία για το πώς αναγκάστηκε η Apple να αντικαθιστά τις μπαταρίες των iPod. Το ντοκιμαντέρ έχει και Ελληνικούς υπότιτλους:
Πηγή: http://www.ramnousia.com/
Στον αντίποδα του εικονικού «success story» της ανεργίας, της καταστολής και του φόβου, μια άλλη πραγματικότητα είναι υπαρκτή, ένας άλλος κόσμος αλληλεγγύης, συνεργασίας και μοιράσματος. Χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα έχουν πάρει τη κατάσταση στα χέρια τους και οικοδομούν ένα άλλο κόσμο εδώ και τώρα, πέρα από τη κρίση και τον καπιταλισμό, με δημιουργία, φαντασία και μεράκι. Γίνε μέρος της λύσης, σπείρε και εσύ το σπόρο της αλλαγής… Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός…Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μελέτης
Παραγωγή: Ηλιόσποροι
Έτος: 2013
Είδος: Ντοκιμαντέρ
– Δίκτυο ανταλλαγών Πιερίας, noe.motherearth.gr
– Κοινωνικός συνεταιρισμός παραγωγών και καταναλωτών Κορινθίας, Συντροφεία
– Aυτοδιαχειριζόμενος Αγρός Ελληνικού ,agroselliniko.blogspot.com
– Συνεταιρισμός Αλληλέγγυας Οικονομίας Συν.Αλλ.Οις, synallois.org
– Δίκτυο Ήλεκτρον Μυτιλήνης,diktyolesvou.wordpress.com
– Από κοινού, Kίνηση Τρικαλινών πολιτών για την αποανάπτυξη και την άμεση δημοκρατία, apokoinou.com
– Δίκτυο Οικοκοινότητα, oikodiktyo.espivblogs.net
– Δίκτυο ανταλλαγών και αλληλεγγύης Μαγνησίας ΤΕΜ, tem-magnisia.gr
– Δίκτυο Βότσαλο, votsalo.org
– Τράπεζα χρόνου πλατείας Συντάγματος, time-exchange.gr
– Κοινωνική κουζίνα “Ο άλλος άνθρωπος”, oallosanthropos.blogspot.com
– Συνεταιριστικό καφενείο Ακαδημίας Πλάτωνα – Ευρωπαϊκό Χωριό, european-village.org
– Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου και Ζωοδόχου Πηγής, parkingparko.espivblogs.net
– Free & Real, freeandreal.org, telaithrion.freeandreal.org
– Lacandona, lacandona.gr
– Νέα Γουινέα, neaguinea.org
Το πρώτο έκτακτο δελτίο της ΝΕΡΙΤ
Grup Yorum – Bella Ciao (Live in Istanbul)
Η εξέγερση στην Τουρκία σε 90 δευτερόλεπτα
Ένας άλλος κόσμος
Το τρέιλερ του ντοκιμαντέρ μεγάλης διάρκειας «Ένας άλλος κόσμος» (90′, 2013)
Αυτή τη στιγμή στο πλανήτη παρατηρείται μια κοινωνικά άνιση κατανομή (και συσσώρευση) του πλούτου, διόγκωση των κοινωνικών ανισοτήτων, περιορισμός βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, καθώς και μια άνευ προηγουμένου εξάντληση των φυσικών πόρων.
Η συνεχής οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων δεκαετιών, με έμφαση στη βρώμικη οικονομία του άνθρακα, αποδείχθηκε μη βιώσιμη αφού ενέτεινε τις ανισότητες, μείωσε το βιοτικό επίπεδο, κατέστρεψε τους φυσικούς πόρους και μεταμορφώθηκε τελικά σε μια υπανάπτυξη αποσυνδεδεμένη από την κοινωνική ευημερία.
Αυτή η οικονομία της αγοράς και της κατανάλωσης κατάφερε να σβήσει από τη μνήμη των περισσότερων ανθρώπων ότι ένας άλλος κόσμος κάποτε έθετε όρια στην ανάπτυξη, τόνιζε τη συνεργασία αντί για τον ανταγωνισμό και εκτιμούσε τα δώρα και την ανταλλαγή ως δεσμό της ανθρώπινης αλληλεγγύης.
Στην Ελλάδα της κρίσης, από το 2010 έχουν αναπτυχθεί σαν τα μανιτάρια δεκάδες κινήματα και πρωτοβουλίες πολιτών με στόχο την επανάκτηση της ζωής, των κοινών αγαθών, του ελεύθερου δημιουργικού χρόνου και των παραγωγικών διαδικασιών.
Οικοκοινότητες και οικοχωριά, επανακτήσεις αγροτικής γης, καταλήψεις στέγης και κέντρα κοινωνικής συμβίωσης, συνεταιρισμοί παραγωγών- καταναλωτών, κοινοτικοί αυτοδιαχειριζόμενοι αγρόκηποι, αεικαλλιέργεια (permaculture) και βιολογικές καλλιέργειες, ανταλλακτήρια και τράπεζες παραδοσιακών σπόρων, εργασιακές κολεκτίβες, ηθικές τράπεζες, αυτοδιαχειριζόμενα κοινωνικά κέντρα, τοπικά ανταλλακτικά δίκτυα προϊόντων και υπηρεσιών (αχρήματη οικονομία), λαϊκές συνελεύσεις και συμμετοχικοί προϋπολογισμοί σε επίπεδο κοινότητας συνθέτουν ένα πολύχρωμο και πολύμορφο παζλ εναλλακτικών προτάσεων σαν απάντηση στην πολλαπλή κρίση που βιώνουμε.
Το ντοκιμαντέρ μεγάλης διάρκειας «Ένας άλλος κόσμος» γυρίστηκε με αφορμή το 1ο Εναλλακτικό Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας που διοργανώθηκε τον Οκτώβριο του 2012 στο Ελληνικό από μια ανοιχτή αμεσοδημοκρατική συνέλευση και υποστηρίχθηκε από δεκάδες συλλογικότητες. Επιχειρεί μια ενδεικτική καταγραφή μερικών από τις κυριότερες πρωτοβουλίες που ασχολούνται με τη μετάβαση σε ένα άλλο κόσμο εδώ και τώρα, πέρα από τον καπιταλισμό και την κρίση.
Ακόμη αποτελεί μια συνέχεια παρουσίασης και ενδυνάμωσης αυτού του «άλλου κόσμου» που έγινε μέσα από την μετάφραση του ντοκιμαντέρ «Φόρος τιμής στην Καταλωνία ΙΙ» αλλά και την πλατφόρμα δικτύωσης «Ένας άλλος κόσμος».
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://pitsirikos.net/
Ρον Φίνλεϊ: Ένας αντάρτης καλλιεργητής στο Νοτιοκεντρικό Λος Άντζελες
Ο Ρον Φίνλεϊ φυτεύει λαχανόκηπους στο Νοτιοκεντρικό Λος Άντζελες – σε εγκαταλειμμένα οικόπεδα, σε διαχωριστικές νησίδες δρόμων, σε πεζοδρόμια. Γιατί; Για διασκέδαση, για αντίσταση, για ομορφιά και για να δώσει μία εναλλακτική λύση στο πρόχειρο φαγητό, σε μια κοινότητα που «πιο πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν από τα φαστ-φουντ παρά από τις δολοφονίες μέσα από αυτοκίνητο».
Ανώνυμος [Αnonymous]
Η ιδέα για την πρώτη μας μικρού μήκους ταινία, υπήρχε εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα. Μέσα από τις συζητήσεις μας, προέκυπτε η διάθεση και η επιθυμία για πράξη-δημιουργία, έξω από τη λογική της δουλειάς μας, αλλά παράλληλα χρησιμοποιώντας την. Το σύνολο των ανθρώπων που συμμετέχουν στην ανοιχτή συνέλευση τεχνικών στο χώρο του θεάματος “Διακόπτες” γνωρίζουν λίγο ως πολύ -από τα μέσα- τη φύση της δουλειάς μας. Τις έννοιες όπως, ιεραρχία, θέαμα, εμπόρευμα, διαμεσολάβηση, αφεντικά (μεγάλα+μικρά), «τέχνη», εκβιασμός, χρήματα… προσπαθήσαμε από την αρχή να τις βάλουμε στη θέση που τους αρμόζει. Απέναντί μας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ήρθε η στιγμή, όλα αυτά να τα αντιμετωπίσουμε στην πράξη. Έτσι αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε το ξεπέρασμα τους, όσο αυτό είναι δυνατό. Φτιάξαμε ομάδες εργασίας και τοποθετηθήκαμε στις θέσεις του αυτοοργανωμένου μας συνεργείου. Τα “κριτήρια” ήταν με βάση την ειδικότητα και την επιθυμία του καθένα. Με βάση τις γνώσεις και όχι την εμπειρία και την εργασιακή καταξίωση. Μέσα στις συζητήσεις ο καθένας είχε λόγο πάνω στο σενάριο και στην διεκπεραίωση του γυρίσματος. Τέλος περάσαμε μία μέρα όλοι μαζί και δημιουργήσαμε το καλύτερο εφικτό αποτέλεσμα μέσα σε αυτές τις συνθήκες και κάτω από την πίεση του χρόνου. Τα χρήματα που χρείαστηκαν για την ταινία, δοθήκανε από το συλλογικό ταμείο της συνέλευσης.
Με βάση όλα τα παραπάνω, το αυτοξεπέρασμα των λογικών της δουλειάς μας δεν μπορούμε να πούμε ότι ήταν εύκολο, ούτε ότι τα καταφέραμε 100%. Για αυτούς τους λόγους δεν γράφουμε σελίδες λαμπρής ιστορίας, ονομάζουμε αυτή την πρώτη κίνηση “προσπάθεια” και σίγουρα δεν τα παρατάμε.
Είμαστε εδώ, μαζί, με μια συνολική αντίληψη για τις ζωές μας, για να συζητάμε, να δημιουργούμε, να κατεβαίνουμε στο δρόμο και να παλεύουμε στο τώρα για το αύριο.
Ευχαρίστουμε όλους όσους βόηθησαν με κάθε τρόπο και μέσο για την υλοποίηση αυτής της ταινίας.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://diakoptes.blogspot.gr/
ΣΙΝΕΜΑ: Ο παράδεισος δεν είναι εδώ (polluting paradise)
Το ντοκιμαντέρ του Φατίχ Ακίν θα μπορούσε να είχε γυριστεί και στην Ελλάδα
Ο Φατίχ Ακίν, ο πιο αγαπημένος τουρκικής καταγωγής (έχει γεννηθεί και ζει στο Αμβούργο) σκηνοθέτης στην Ελλάδα, επιστρέφει με ένα project που τον είχε απασχολήσει τα τελευταία έξι χρόνια. Ήταν το 2006, όταν πήγε στο Τσαμπουρνού, ένα μικρό χωριό της Τραπεζούντας, για να γυρίσει το φινάλε του «Στην Άκρη τ’ Ουρανού», όταν βρέθηκε στο επίκεντρο ενός γεγονότος που μας θυμίζει τα τεκταινόμενα στην Κερατέα και στις Σκουριές της Χαλκιδικής.
Σε αυτό το μικρό χωριό του Πόντου (τόπο καταγωγής της γιαγιάς του σκηνοθέτη), οι τουρκικές αρχές αποφασίζουν να εγκαταστήσουν μία μονάδα υγειονομικής ταφής απορριμμάτων. Κάτοικοι και αρμόδιοι τοπικοί φορείς θα ξεσηκωθούν, όμως οι διαμαρτυρίες τους δε θα καταφέρουν να εμποδίσουν το έργο. Όπως θα περίμενε κανείς, η εγκατάσταση του χώρου διάθεσης αποβλήτων δεν τηρεί τους απαραίτητους κανόνες ασφαλείας, με αποτέλεσμα τη σταδιακή μόλυνση του περιβάλλοντος. Μια σειρά από ατυχήματα και ο υψηλός δείκτης βροχόπτωσης στην περιοχή επαναφέρουν τα απόβλητα στο έδαφος και στη θάλασσα του τόπου, κάνοντας την καθημερινότητα εφιαλτική.
Αν και αυτό το ντοκιμαντέρ δεν περιλαμβανόταν στα άμεσα κινηματογραφικά σχέδια του Ακίν, εκείνος αποφάσισε να διαδώσει ότι σκόπευε να το γυρίσει, ελπίζοντας να τρομάξει τις αρχές και να αναβάλουν το καταστροφικό έργο τους. Επειδή όμως η απειλή του δεν είχε αποτέλεσμα, αποφάσισε τελικά να το γυρίσει. Συνέχισε να επισκέπτεται την περιοχή για τα επόμενα πέντε χρόνια, ακόμη και ανάμεσα στα γυρίσματα του “Soul Kitchen”. Στην αρχή είχε στο μυαλό του να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τον ανεπιτυχή αγώνα ενός χωριού να εμποδίσει την ανέγερση ενός χώρου υγειονομικής ταφής απορριμμάτων στον τόπο του. Τελικά, οι τραγικές επιπτώσεις της κατασκευής του τού απέδειξαν ότι αυτό ήταν μόνο η αρχή, καθώς η οικολογική καταστροφή και οι επιπτώσεις της συνεχίζονται και αυτήν την ώρα ακόμα, που η ταινία του ευαίσθητου και πολυαγαπημένου (της στήλης) δημιουργού κάνει το γύρο του κόσμου. Τη μουσική υπογράφει ο γνωστός μας και από τον «Ήχο της Πόλης» Αλεξάντερ Χάκε των Einstürzende Neubauten.
Info: «Ο Παράδεισος Δεν Είναι Εδώ» (“Der Müll im Garten Eden”) -Ντοκιμαντέρ. Γερμανία 2012. Πρεμιέρα: 25 Απριλίου. Σκηνοθεσία: Φατίχ Ακίν. Μουσική: Αλεξάντερ Χάκε. Διανομή: Odeon.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.doctv.gr/
Παρουσίαση Ιατρείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Καλαμάτας
Μια σύντομη παρουσίαση του Ιατρείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Καλαμάτας. Η κατασκευή του βίντεο έγινε εξ ολοκλήρου από εθελοντές – μη επαγγελματίες.
Casus Belli
Άνθρωποι διαφορετικών φύλων, τάξεων, ηλικιών, εθνικοτήτων περιμένουν σε εφτά διαφορετικές ουρές δημιουργώντας μια τεράστια ανθρώπινη γραμμή. Φτάνοντας, όμως, στο τέλος της ανθρώπινης ουράς, η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά.
Casus Belli A film by Yorgos Zois
Μαρτυρία για την εισβολή αστυνομικών στις Σκουριές


