Jan 292013
 

Όταν μια επιχείρηση εκσυγχρονίζει τον εξοπλισμό της, εφαρμόζει νέες μεθόδους παραγωγής και τεχνικές πωλήσεων, τότε πιθανόν να κερδίζει πλεονέκτημα σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις οπότε ίσως και να κερδίσει μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς. Οι υπόλοιπες επιχειρήσεις είτε θα την ακολουθήσουν είτε τελικά θα κλείσουν. Όμως η αγορά παραμένει η ίδια, απλώς προσωρινά γίνεται ανακατανομή. Μακροπρόθεσμα, κλείνουν οι μικρότερες επιχειρήσεις που δεν μπορούν να ακολουθήσουν τις μεγαλύτερες.

Αν το δούμε αυτό σε τοπικό επίπεδο και καταφέρουμε με κάποιον τρόπο να φέρουμε περισσότερους τουρίστες στη Δράμα, τότε αυτό που θα έχουμε πετύχει είναι να πάνε λιγότεροι τουρίστες σε κάποια άλλη περιοχή της Ελλάδος (ή και της Ευρώπης τέλος πάντων). Άρα αυτοί οι τουρίστες θα αφήσουν τα χρήματά τους στη Δράμα και όχι πχ στην Κομοτηνή.

Όπως και να το δεις, το άθροισμα είναι το ίδιο. Η θεωρία ότι υπάρχουν τρόποι να γίνει η Δράμα πλουσιότερη από ότι είναι χωρίς όμως να εξηγείται από πού θα προέλθει αυτός ο πλούτος και πως θα κατανεμηθεί σε εθνικό ή και ευρωπαϊκό επίπεδο είναι η γνωστή μπαρούφα του νεοφιλελευθερισμού που εδώ εκφράζει τον ανταγωνισμό σε τοπικιστικό επίπεδο.

Άρα θα πρέπει να αλλάξουμε θεώρηση και να δούμε τον εαυτό μας μέσα από την συνολικό καλό και όχι μέσα από τον ανταγωνισμό ατομικό ή τοπικιστικό που με δυο λόγια λέει: «για να ζω εγώ καλά πρέπει να μη ζει καλά ο διπλανός μου».

Sorry, the comment form is closed at this time.