Dec 282014
 

Πραγματοποιήθηκε στις 13/12 συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τη λειτουργία του στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Παρανέστι και αλληλεγγύης στους έγκλειστους μετανάστες που είναι φυλακισμένοι εκεί χωρίς να έχουν κατηγορηθεί για κανένα αδίκημα.
Στη συγκέντρωση συμμετείχαν συλλογικότητες από την Θεσσαλονίκη –που ήταν και οι κύριοι οργανωτές-, την Δράμα και την Ξάνθη. Από την Δράμα βρέθηκαν στο Παρανέστι η Αντιφασιστική Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία, το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο και η Οικολογική Κίνηση.
Οι αλληλέγγυοι συνολικά ήμασταν περισσότεροι από 200 άτομα. Υπήρχε μικροφωνική που τροφοδοτούνταν από γεννήτρια και στήθηκε σε μικρή απόσταση απέναντι από την είσοδο του στρατοπέδου. Εκφωνήθηκαν κείμενα ξενόγλωσσα (αγγλικά, γαλλικά και πακιστανικά) που εκδήλωναν την αλληλεγγύη μας και είχαν σκοπό να υπάρξει ένα είδος επικοινωνίας έστω και από μακριά με τους μετανάστες. Τελικά λειτούργησαν κι ως «καταλύτης» γιατί υπήρξε ανταλλαγή συνθημάτων και φωνών εκατέρωθεν και μέσω αυτής της πίεσης έγινε δυνατή και η από κοντά επικοινωνία με δύο μετανάστες-αντιπροσώπους των 600 ανθρώπων που βρίσκονται κλεισμένοι εκεί μέσα. Αυτούς συνάντησε μια ομάδα επτά αλληλέγγυων από την Θεσσαλονίκη και την Δράμα που μετέφεραν μέσα στο στρατόπεδο ρουχισμό και είδη προσωπικής υγιεινής τα οποία είχαν συγκεντρώσει και μεταφέρει όλες οι συλλογικότητες.
Προηγήθηκε της συνάντησης συζήτηση με τον υπεύθυνο του στρατοπέδου, αξιωματικούς του α.τ. Δράμας, την ψυχολόγο και τον κοινωνικό λειτουργό που δουλεύουν εκεί με μία επτάμηνη σύμβαση. Αυτό που προσπάθησαν να πούν όλοι ήταν ότι το συγκεκριμένο στρατόπεδο είναι το καλύτερο, ότι οι ίδιοι οι μετανάστες είναι πολύ ευχαριστημένοι (πολλές φορές ζητούν οι ίδιοι να έρθουν στο Παρανέστι !) και πως η πολιτεία κάνει ότι μπορεί για να εξασφαλίσει την καλύτερη διαβίωσή τους!!!
Ταυτόχρονα όμως από την ίδια συζήτηση φάνηκαν και τα όρια δράσης τους, αφού όλοι υπερασπίζονταν την πολιτική της επαναπροώθησης.
Τα πράγματα ξεκαθάρισαν όταν εμφανίστηκαν οι ίδιοι οι μετανάστες και η συζήτηση προχώρησε μαζί τους. Πιο συγκεκριμένα πως :
-υπάρχουν 120 ανήλικοι στο στρατόπεδο κάτι το οποίο είχαν αποφύγει να το βεβαιώσουν πριν οι υπεύθυνοι (στεγάζονται σε χώρο ξεχωριστό από τους ενήλικους)
-υπάρχει μεν κέντρο υγείας δίπλα στο στρατόπεδο, εξυπηρετεί όμως μια μεγάλη περιοχή και η λίστα αναμονής είναι τέτοια που τις περισσότερες φορές, όταν έρχεται η σειρά κάποιου μετανάστη για να εξεταστεί, δεν υπάρχει πλέον ο λόγος γι΄αυτό. Ενώ ο γιατρός του κέντρου υγείας έχει ζητήσει εδώ και πολύ καιρό να ενισχυθεί και να μεταφερθεί μονάδα υγείας μέσα στο στρατόπεδο, το αίτημα αυτό έχει απορριφθεί. Για να είμαστε δίκαιοι αυτό είναι και κάτι που το ζητούν και οι υπεύθυνοι του στρατοπέδου.
-η ψυχολόγος και ο κοινωνικός λειτουργός διορίστηκαν με επτάμηνη σύμβαση μόλις στις αρχές Δεκεμβρίου, ενώ δεν υπήρχε πριν κανείς από τον Ιούνιο του 2014. Ίσως η απεργία πείνας των μεταναστών να έπαιξε κάποιο ρόλο γι΄αυτό. Όπως και να ΄χει όμως με 120 ανήλικους και άλλους 500 περίπου ενήλικους φυλακισμένους, που δεν έχουν άλλη επαφή στον «έξω κόσμο», είναι φανερό πως δεν αρκεί μια ψυχολόγος και ένας κοινωνικός λειτουργός.
-η νομική υποστήριξή τους είναι ανύπαρκτη. Μόλις στις 11 Δεκεμβρίου υπήρξε επαφή με τον Δικηγορικό σύλλογο Δράμας και αντίστοιχα ενδιαφέρον απ΄ αυτόν για να εξεταστεί το ζήτημα. Ίσως πάλι η απεργία πείνας και διαμαρτυρία μας να έπαιξαν κάποιο ρόλο, μιάς κι αυτό το «ενδιαφέρον» είχε υπάρξει και πριν δύο χρόνια κι έμεινε σ’ αυτό το επίπεδο.
Ενώ αυτά είναι τα βασικά θέματα που απασχολούν τους μετανάστες -όπως και οι ίδιοι τα ιεράρχησαν- μπορούμε να αναφερθούμε και σε μερικά ακόμη στοιχεία που έχουν τη σημασία τους.
-οι μετανάστες χειμωνιάτικα είναι ανυπόδητοι -κάποιοι και χωρίς κάλτσες- ενώ όπως μας ενημέρωσαν υπάρχουν έστω 300 ζεύγη παπούτσια αδιάθετα
-δεν υπάρχουν σαπούνια, διανέμεται μόνο κάποιο σαμπουάν πότε-πότε
-ο ένας μετανάστης από τους συνομιλητές μας είχε περάσει στην Ευρώπη από την Τουρκία στην Ελλάδα και με τελικό προορισμό τη Νορβηγία. Εκεί φιλοξενούνταν σε στρατόπεδο ανοιχτό, δηλαδή μπορούσε να βγεί όποτε ήθελε και να μπεί για να έχει στέγη και τροφή. Επαναπροωθήθηκε στην Ελλάδα εξαιτίας της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ
-ο ίδιος ήταν στο στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας για τρείς μήνες και τους τελευταίους δύο βρίσκεται στο Παρανέστι. Όπως δήλωσε : «εδώ είναι πολύ καλύτερα γιατί τουλάχιστον σε ακούν όταν μιλάς … »
-οι ίδιοι οι μετανάστες ζήτησαν να μαθαίνουν ελληνικά για να περάσουν κάπως δημιουργικά τον χρόνο εγκλεισμού τους (αυτή την στιγμή μόνο ένας μιλάει ελληνικά καλά)

Συμπεράσματα & Στόχοι
Κρίνουμε την δράση πολύ πετυχημένη τόσο οργανωτικά όσο και ως προς τον στόχο, μιάς και επιτεύχθηκε άμεση επικοινωνία χάρη στην πίεση που ασκήθηκε, κυρίως από τους «από μέσα».
Πρέπει να υπάρχει μια επικοινωνία και επαφή σε τακτική βάση με τους μετανάστες, κι επειδή η εμπιστοσύνη στους «υπεύθυνους» έχει χαθεί (αν υπήρχε ποτέ), είναι απαραίτητο να συμμετέχει η ΑΑΠΔ και το ΚΙΦΑ με πρώτο στόχο να έχουμε καταρχήν αντικειμενική πληροφόρηση.
Αυτά που πρέπει να εξεταστούν και να λυθούν άμεσα είναι το ζήτημα των συνθηκών διαβίωσης (υγεία, υγιεινή, ένδυση, υπόδηση, διατροφή) και της νομικής υποστήριξης. Συγκεντρώνουμε ρούχα, παπούτσια και είδη προσωπικής υγιεινής στο ΚΙΦΑ και στην Οικολογική Κίνηση. Συνεννοούμαστε καταρχήν με την ομάδα των αλληλέγγυων δικηγόρων από την Θεσσαλονίκη.
Ο κύριός μας στόχος δεν είναι να ανοίξουν τα στρατόπεδα μόνο για να μπορούν να μπούν κάποιοι απ’ έξω μέσα, αλλά για να μπορούν να βγουν οι «από μέσα» έξω.

 

Αντιφασιστική Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Δράμας

Sorry, the comment form is closed at this time.