Λες και ήταν έτοιμοι από καιρό και για αυτή την παράσταση. Η πρώτη τους έκφραση: Όταν εμείς τα λέγαμε πριν από ένα ή δύο χρόνια κτλ κτλ κτλ.

Μπίστης, Λοβέρδος (ο δημοσιογράφος) και αρκετά μέλη ακόμη μίας ομάδας που φλυαρεί ακατάπαυστα τα τελευταία χρόνια, ζητώντας μας να σιωπήσουμε πειθαρχημένα στο σωστό.

Εγώ όμως θέλω να σιωπήσω για να διαμαρτυρηθώ με τον πιο σκληρό τρόπο.

Έχω την ανάγκη να σιωπήσω, όρθιος και μπροστά τους. Μαζί με χιλιάδες ή και εκατομμύρια έλληνες που δεν θέλουν να πούνε τίποτε την στιγμή της οδύνης. Δεν θέλουνε να κερδίσουνε εντυπώσεις ούτε να προσθέσουν ένα σχόλιο στον τοίχο τους.

Θέλω να μείνω σιωπηλός και όρθιος συνάμα γιατί η οργή και η θλίψη μου δεν χωρούνε σε λόγια. Και αυτά που γράφω, με ενοχή μη τυχόν και διαπράττω το ίδιο σφάλμα με τους «επαγγελματίες» το κάνω για να τους πω, να μας πω ότι η σιωπή είναι η πιο σκληρή και ηχηρή τιμωρία για όσους νοιώθουν , αισθάνονται και είναι ένοχοι για το μακελειό.

Μόνο που αυτή η σιωπή πρέπει να είναι αυτοπρόσωπη. Θα ήθελα πάρα πολύ, όλοι μας να σταθούμε κατά χιλιάδες ή εκατομμύρια, σιωπηλοί μπροστά τους. Να τους κοιτάμε και να μην τους μιλάμε.

Έχει αποδειχτεί ότι από λόγια δεν καταλαβαίνουν. Μόνο ίσως από περιφρονητικές σιωπές. Γιατί κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους εκθέτουν την επικίνδυνη ελαφρότητα τους. Είτε για την θεωρία των δύο άκρων, είτε με τα συνήθη «αλλά» που διανθίζουν τις στερεότυπες και ξύλινες ανακοινώσεις τους. Την ρουτίνα της πολιτικής μανιέρας που δεν λέει τίποτε πλέον σε κανέναν….Όχι άνθρωπο αλλά ούτε στις συσκευές φαξ που τις στέλνουν από συνήθεια…. Αν τις προγραμματίσεις σωστά έχουν μάθει το τι και πως πρέπει να γραφτεί ανά περίπτωση…

Τι να συζητήσεις με τον Γιακουμάτο ή τον Βορίδη για την βία, το αίτιο, τη λύση και την λύτρωση; Τι λόγια να βρεις για να πείσεις τον επαγγελματία της ανοησίας ότι χάνεται κόσμος από τις επιλογές τους. Μπαίνει στο χώμα, όχι σε SPA ή θέρετρο. Οι άνθρωποι που χάνονται δεν πηγαίνουν διακοπές για να ξανάρθουν. ΦΕΥΓΟΥΝ. Δεν είναι οι αριθμοί που περιγράφονται στα NON PAPER σκονάκια που μοιράζει το γραφείο τύπου του ΣΑΜΑΡΑ. Είναι άνθρωποι. Οι δικοί μας, οι φίλοι μας οι γονείς μας.

Όχι δεν περίμενα ότι θα υπήρχε η στιγμή που ο χρυσαυγίτης θα στριφογύριζε το μαχαίρι σε αυτό το παλικάρι γιατί έμενε όρθιο και δεν έπεφτε κάτω. Μπορεί να είμαι αφελής, βραδύνους, οτιδήποτε.

Δεν το αντιμετωπίζω ως κάτι αναμενόμενο ή κάτι που θα ξεπεραστεί. Μπορεί και να είναι το εξώφυλλο μία νέας αφήγησης του 2013. Της χρονιάς που οι ακροδεξιές πολιτικές πρακτικές, δοκιμάστηκαν συνειδητά από την κυβέρνηση και τους πιθανούς συνεργάτες της στο μέλλον.

Δύο πράγματα θέλω να κρατήσω. Την Χρυσή Αυγή δεν την φοβάμαι. Η Μάλλον την φοβάμαι όσο φοβάμαι την βλακεία. Αυτό που φοβάμαι περισσότερο είναι όσους χτίζουν πάνω της, καριέρα, πολιτικά σχέδια, τακτικές και στόχους. Και οι περισσότεροι βρίσκονται εκτός της Χρυσής Αυγής. Και από ότι λένε, απέναντι της.

Λυπάμαι τέλος που αυτό το παλικάρι, ο Παύλος δεν θα μπορέσει να δει το τέλος της ταινίας. Δεν θα καταφέρει να νοιώσει την στιγμή που η ιστορία θα ξεβράσει αυτούς που και ο ίδιος πολέμησε.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/

Tη διαδικασία προσφυγής στο Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο της Ελβετίας, για την υπόθεση της σύμβασης ΕΡΤ-UEFA/TEAM για το Τσάμπιονς Λιγκ, είχε αποφασίσει η διοίκηση της ΕΡΤ, υπό τον εκκαθαριστή της Γκίκα Μάναλη!  Μπορεί σήμερα η Δ.Τ των  Γ. Μάναλη- Π. Κάψη να μεταδίδει  απόψε (21:45) τον αγώνα Σάλκε – ΠΑΟΚ, για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, πριν όμως από 5 μήνες είχε αναθέσει, όπως προκύπτει από τη Διαύγεια τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2013, πριν η κυβέρνηση επιβάλει το λουκέτο στην ΕΡΤ, να προχωρήσει σε Διαιτησία για τη σύμβαση ΕΡΤ-TEAM/UEFA.

Η σύμβαση αυτή που οδήγησε στον εισαγγελέα τη διοίκηση Ταγματάρχη – Στεφάνου, ύστερα από τις καταγγελίες του Σ. Κεδίκογλου και των ιδιωτικών καναλιών, εφαρμόστηκε στη συνέχεια, πλήρως από εκείνη του Ν. Σίμου και του Γ. Μάναλη… Μάλιστα για την προηγούμενη περίοδο (2012-13) πληρώθηκε στην TEAM το ποσό των 10,8 εκατ. ευρώ. Φαίνεται  πως τώρα, με κάποιο τρόπο, η  σύμβαση, την οποία κατήγγειλε ο Σίμος Κεδίκογλου, εξακολουθεί να εφαρμόζει η κυβέρνηση που εκπροσωπεί!

Οι συνέπειες που δεν είχε προσμετρήσει η κυβέρνηση πριν από το λουκέτο στην ΕΡΤ ήταν η επίμαχη σύμβαση. Σε αυτή προβλεπόταν, πως «αν βρεθεί η  ΕΤ σε κατάστασης αδυναμίας, ή παύσης πληρωμών, ή χρεοκοπίας ή πτώχευσης, ή εκκαθάρισης, ή αναγκαστικής διαχείρισης, ή λήψης μέτρων για σύναψη συμφωνίας με τους πιστωτές», τότε θα  «έχανε όλα τα δικαιώματα που αποβαίνουν από τη σύμβαση, όλα τα ποσά (σ.σ.  21,6 εκατ. ευρώ) καθίστανται ληξιπρόθεσμα και απαιτητά, και υποχρεούνταν να επιστρέψει όλο το σχετικό υλικό των αγώνων στην UEFA (recordings, copies, and originals)”

Αποφασισμένη η προσφυγή

Για την απόφαση της προσφυγής της διοίκησης της ΕΡΤ στο Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο της Ελβετίας είχε καταβληθεί μάλιστα και αμοιβή σε δικηγορικό γραφείο τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2013, πριν η κυβέρνηση επιβάλει το λουκέτο στην ΕΡΤ και ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις για να μεταδώσει το Τσάμπιονς Λιγκ η «Δ.Τ.».

ΠΗΓΗ: http://www.sportday.gr/

Μια πρωτοφανής γκάφα ολκής πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του διαγγέλματος του πρωθυπουργού, καθώς «βγήκε στον αέρα» ένας… βλάσφημος μονόλογός του! Ο Αντώνης Σαμαράς, αποχώρησε από το βήμα, λέγοντας «θα το ξαναπώ» γνωρίζοντας πως προτού να προβληθεί από τα ΜΜΕ, το βίντεο θα υποβληθεί σε τεχνική επεξεργασία (μοντάζ). Κάνοντας μια μικρή βόλτα για να συνέλθει, καθώς φέρεται πως είχε πονοκέφαλο, μονολόγησε «γ@μώ το κεφάλι μου, μ@λάκ@!». Προφανώς, οι υπεύθυνοι υπέπεσαν σε μια γκάφα άνευ προηγουμένου, δίνοντας στο σκηνοθέτη το… αμοντάριστο βίντεο από το διάγγελμα χωρίς να το ελέγξουν προηγουμένως!

Πρόσεξε τώρα πώς γίνονται οι σωστές, οι παστρικές οι δουλειές:

Στο τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 12 του άρθρου πέμπτου του Ν. 3845/2010 (Α’ 65), όπως αυτό προστέθηκε με την παράγραφο 6 του άρθρου 4 του Ν. 3899/2010 (Α’ 212) και τροποποιήθηκε με την παράγραφο 9 του άρθρου 3 της από 31.12.2011 Π.Ν.Π. (Α’ 268), όπως αυτή κυρώθηκε με το άρθρο δεύτερο του Ν. 4047/2012 (Α’ 31), αντί της ημερομηνίας “1.1.2013” τίθεται η ημερομηνία “1.1.2014”.

Η διάταξη αυτή αποτελεί το άρθρο 22 μίας ακόμα (ω! της εκπλήξεως) πράξης νομοθετικού περιεχομένου που εκδόθηκε την τελευταία ημέρα του 2012, υποθέτω λίγο μετά που ο πρωθυπουργός άκουσε τα κάλαντα στο γραφείο του από καμιά χορωδία βρακοφόρων. Όπως αντιλαμβάνεσαι, αγαπητέ αναγνώστη, η διατύπωση της διάταξης είναι κάπως, αχέμ, αδιαφανής: το τάδε εδάφιο του άρθρου του νόμου που προστέθηκε και τροποποιήθηκε και κυρώθηκε και μια ημερομηνία αλλάζει και πιάσταυγόκαικούρευτο.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να ξετυλίξουμε το κουβάρι από την αρχή. Η παράγραφος 12 του άρθρου 5 του Ν. 3845/2010 ρυθμίζει ένα διόλου ασήμαντο θεματάκι:

Επιβάλλεται ειδικός φόρος στις διαφημίσεις που προβάλλονται από την τηλεόραση. Ο συντελεστής του φόρου ορίζεται σε ποσοστό είκοσι τοις εκατό (20%) επί της αξίας της διαφήμισης που υπολογίζουν τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις….

(το πλήρες κείμενο εδώ, παραλείπω τη συνέχεια για λόγους συντομίας)

Η ισχύς αυτής της διάταξης επρόκειτο να αρχίσει από 1.7.2010, όπως προέβλεπε ο ίδιος νόμος στο άρθρο 7. Εντελώς στα μουλωχτά, με (μαντέψτε…) τροπολογία που προστέθηκε στον Ν. 3871/2010 (ο οποίος ψηφίστηκε στις 29.7.2010), και που την υπογράφει (μαντέψτε…) ο Γιώργος ο Παπακωνσταντίνου, η έναρξη της ισχύος της διάταξης αυτής μετατέθηκε… αναδρομικά για την 1η Οκτωβρίου 2010. Λεπτομέρεια: στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας δεν υπάρχει ούτε λέξη αναφορικά με την αλλαγή αυτή, καμία αιτιολόγηση, τίποτα απολύτως. Η τροπολογία αυτή τελικά προστέθηκε στον Ν. 3871 (που έχει τον τίτλο “Δημοσιονομική Διαχείριση και Ευθύνη”, το αφήνω ασχολίαστο…) ως άρθρο 49-παράγραφος 5.

Στη συνέχεια, έρχεται ο νόμος 3899/2010 (“Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του προγράμματος στήριξης της ελληνικής οικονομίας”, Δεκέμβριος), ο οποίος μεταφέρει την έναρξη της ισχύος της παραπάνω διάταξης κι άλλο πιο πίσω (άρθρο 4, παρ. 6): 1η Ιανουαρίου 2012. Και πάλι η αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου δεν λέει κουβέντα σχετικά με την ρύθμιση αυτή (εδώ, σελ. 4). Και αυτόν τον νόμο, που ψηφίστηκε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος (αλίμονο…) τον εισηγείται, ποιος άλλος, ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου.

Διάλειμμα και ανακεφαλαίωση: έχουμε έναν ειδικό φόρο επί των τηλεοπτικών διαφημίσεων, που θεσπίζεται εν καιρώ μνημονίου, την ώρα που υποτίθεται ότι το υπουργείο Οικονομικών ψάχνει να μαζέψει έσοδα απ’ όπου μπορεί. Και η εφαρμογή της διάταξης που θεσπίζει αυτόν τον φόρο έχει ήδη μετατεθεί δύο φορές, από 1.7.2010 σε 1.10.2010 και από 1.10.2010 σε 1.1.2012.

Συνεχίζουμε: Ο καιρός περνάει, ο Παπακωνσταντίνου ανασχηματίζεται, αναλαμβάνει ο Βενιζέλος, μετά η κυβέρνηση ΓΑΠ κλυδωνίζεται και αντικαθίσταται από την κυβέρνηση Παπαδήμου. Η οποία κυβέρνηση Παπαδήμου, την τελευταία μέρα του 2011 εκδίδει (μη μου πεις ότι δεν το περιμένεις:) πράξη νομοθετικού περιεχομένου, στο άρθρο 3 της οποίας κοτσάρει μια παράγραφο 9, με την οποία η επιβολή αυτού του φόρου αναβάλλεται ακόμα μία φορά, για την πρωτοχρονιά του 2013. Πριν μια βδομάδα δηλαδή. Εδώ δεν υπάρχει καν αιτιολογική έκθεση για να ψάξουμε μήπως τυχόν και αιτιολογείται με κάποιον τρόπο αυτή η (τρίτη κατά σειρά) αναβολή, ευτυχώς όμως οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου κάποια στιγμή έρχονται και στη Βουλή για να κυρωθούν, και η συγκεκριμένη κυρώθηκε ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου με τον Ν. 4047/2012. Ψάχνουμε λοιπόν την αιτιολογική έκθεση του νόμου αυτού, και τι βλέπουμε;

Τίποτα.

Όπως θα δεις εδώ (σελ. 6), και πάλι δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στο γιατί η κυβέρνηση, η οποία κατά τα άλλα απαιτεί αιματηρές θυσίες από όλους για τη σωτηρία της Πατρίδος, αναβάλλει για μία ακόμα φορά τη φορολόγηση των τηλεοπτικών διαφημίσεων.

Και κάπου εδώ έχουμε ξεμπλέξει το κουβάρι, κι έχουμε φτάσει στη διάταξη της πρώτης παραγράφου της ανάρτησης, η οποία (η διάταξη, όχι η ανάρτηση…) ξαναμαναμεταθέτει την επιβολή του φόρου αυτού, από την πρωτοχρονιά του 2013 στην πρωτοχρονιά του 2014.

Έλα λοπόν τώρα να συζητήσουμε για διαφάνεια και για χρηστή δημοσιονομική διαχείριση, έλα να συζητήσουμε για το πώς θα βάλουμε όλοι πλάτη για να περάσει η χώρα τον κάβο, έλα και μίλα μου για ανάπτυξη, για νέο πολιτικό ήθος, για πολιτικούς με τεχνοκρατική αντίληψη όπως ο Παπακωνσταντίνου και για τεχνοκράτες με πολιτική αντίληψη όπως ο Παπαδήμος και ο Στουρνάρας, έλα να πούμε παραμύθια για τη διαπλοκή, μίλα μου για ανεξάρτητη ενημέρωση, για πολυφωνία, για αντικειμενικότητα, για αμεροληψία. Έλα να κουβεντιάσουμε για την εξαιρετικά επείγουσα και απρόβλεπτη ανάγκη να μην γίνει καμιά μαλακία και φορολογηθούν οι μπίζνες των τηλεοπτικών σταθμών που φροντίζουν να υπηρετούν την κοινωνία προσφέροντας το ύψιστο αγαθό της Ενημέρωσης. Φαντάζεσαι να μας βρει καμιά τέτοια συμφορά;

Μην το φαντάζεσαι. Δεν πρόκειται. Έχουν γνώση οι φύλακες.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://xasodikis.blogspot.gr/

Χρησιμοποιώντας ένα ακραίο -εννοείται- παράδειγμα, υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων, που αν έβρισκε ας πούμε απόψε η αστυνομία τον Βαξεβάνη κι αυτός έτρεχε να ξεφύγει και για να τον πιάσουν του έσπαγαν και πέντε πλευρά, πάλι θα επιχειρηματολογούσε ότι εφαρμόστηκε ο νόμος, ότι δεν γίνεται να υπάρχει επιλεκτική εφαρμογή των νόμων, ότι άλλο θέμα το πώς χειρίστηκαν οι πολιτικοί τη λίστα κι άλλο θέμα το πώς θα χειριστεί η έννομη τάξη τον κάθε πολίτη που παραβιάζει το νόμο. Που θα έλεγε δηλαδή να μη λαϊκίζουμε, να πάψουμε να κραυγάζουμε ημι-άναρθρα, να μάθουμε να διακρίνουμε τα μήλα από τα πορτοκάλια. Που τελικά θα επαινούσε την σύλληψη και το σπάσιμο των πλευρών ως κράτος που λειτουργεί και νόμο που εφαρμόζεται, ως στοιχεία απεξαρτημένα εντελώς από την μεγαλύτερη εικόνα, ωσάν η αφήγηση της ιστορίας μας να ξεκινά από το τεύχος του περιοδικού και πιο πριν να μην έχει προηγηθεί τίποτα.