Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης οι κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ, Ιαπωνία και Αγγλίας δημιούργησαν 3,7 τρισεκατομμύρια δολάρια για να αγοράσουν ομόλογα ώστε να ενθαρρύνουν τους επενδυτές να κάνουν το ίδιο. Ο οικονομολόγος Michael Metcalfe προτείνει μια ιδέα που μπορεί να σοκάρει: θα μπορούσαν αυτές οι ίδιες τράπεζες να τυπώσουν χρήματα ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι για παγκόσμια βοήθεια χωρίς ταυτόχρονα να υπάρξει κίνδυνος για πληθωρισμό;
Την Τετάρτη 02/04/2014 στις 7:00 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί συνέλευση των εθελοντών του ΚΙΦΑ στον 2ο όροφο του ΕΚ Δράμας. Η Συνέλευση θα ξεκινήσει με θέματα λειτουργίας της Γραμματείας του ΚΙΦΑ (7:00-8:00μ.μ.). Στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί συζήτηση σχετικά με τη διοργάνωση Συναυλίας στις 17-18 Ιουνίου.
Η συνέλευση είναι ανοικτή για όσους θέλουν να ενημερωθούν ή θέλουν να προτείνουν και να υποστηρίξουν νέες δράσεις.
—————————————————————
Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης στεγάζεται στο Εργατικό Κέντρο Δράμας, Ηπείρου 2
Τηλέφωνο επικοινωνίας με τη Γραμματεία (Δευτέρα-Παρασκευή, 10-12π.μ. & 6-8μ.μ.): 2521.777.038
email: kifadramas@gmail.com
Για πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με τις δραστηριότητες των εθελοντών του ΚΙΦΑ γίνετε μέλος του Facebook group http://www.facebook.com/groups/kifadramas/
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.thepressproject.gr/
Στις 13/03/2014 εγκρίθηκε το ψήφισμα T7-0240/2014 με τίτλο «Πτυχές συνδεόμενες με την απασχόληση και την κοινωνική διάσταση του ρόλου και των δραστηριοτήτων της Τρόικας» από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Το ψήφισμα αποτελεί κόλαφο για τη χώρα μας αλλά και για την Τρόικα αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τέθηκε στο περιθώριο, ενώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έλαβε αποφάσεις εκτός του πεδίου αρμοδιοτήτων της. Στο ψήφισμα διατυπώνονται σαφείς παρατυπίες στις διάφορες διαδικασίες που σχετίζονται με το ρόλο της Τρόικας, καθώς επίσης σημειώνεται ότι τα προγράμματα που καταρτίστηκαν δεν έλαβαν υπόψη τους κοινωνικούς παράγοντες. Έτσι, πλήττονται οι ευπαθείς ομάδες πληθυσμού ενώ η ανεργία έχει σκαρφαλώσει σε πολύ ανησυχητικά νούμερα.
Τα αποτελέσματα του παραπάνω «σχεδιασμού», που βασίστηκε σε εσφαλμένο δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή, είναι δυστυχώς εμφανή στη χώρα μας. Η φτώχια αγγίζει πλέον τη μεσαία και την εργατική τάξη, ενώ δυστυχώς η φτώχια των παιδιών διαρκώς εντείνεται. Παράλληλα, παρατηρείται αύξηση των κατασχέσεων οικιών και αδυναμία αποπληρωμής των στεγαστικών δανείων, κάτι που σαφώς πλήττει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η όλη κατάσταση δυσχεραίνεται ακόμα περισσότερο λόγω της μείωσης των κατώτατων μισθών και τωνοριζόντιων περικοπών στην υγεία. Όπως σημειώνεται στο ψήφισμα, οι μεταρρυθμίσεις έχουν για την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία σοβαρό αντίκτυπο στην ποιότητα και τη γενική δυνατότητα πρόσβασης στις κοινωνικές υπηρεσίες της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας, καταπατώντας ουσιαστικά το δικαίωμα των ανθρώπων στην υγεία.
Εξαιτίας των ανωτέρω λόγων αποκλεισμού από την πρόσβαση, πολλών και πλέον ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού, σε υπηρεσίες υγείας και με σκοπό την προστασία τους, συστήθηκε και λειτουργεί το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προχωρά ένα βήμα πιο πέρα, κάνοντας συστάσεις καλώντας ουσιαστικά την ΕΕ να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες ώστε να ανακτηθούν τα πρότυπα κοινωνικής προστασίας και να ληφθούν έκτακτα μέτρα. Επίσης, καλεί την Επιτροπή, την ΕΚΤ και την Ευρωομάδα να επανεξετάσουν και να αναθεωρήσουν, όπου είναι απαραίτητο και μάλιστα το ταχύτερο δυνατόν, τα έκτακτα μέτρα που έχουν τεθεί σε εφαρμογή.
Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητά τη συμμόρφωση με τις νομικές υποχρεώσεις που ορίζονται στις Συνθήκες και στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, καθώς η έλλειψη συμμόρφωσης συνιστά παραβίαση του πρωτογενούς δικαίου της ΕΕ. Καλεί τον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εξετάσει αναλυτικά τον αντίκτυπο των μέτρων επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να εκδώσει συστάσεις σε περίπτωση παραβίασης του Χάρτη. Ακόμη, ζητά από την Τρόικα και τα εμπλεκόμενα κράτη μέλη να τερματίσουν το συντομότερο δυνατόν τα προγράμματα και να θεσπίσουν μηχανισμούς διαχείρισης κρίσεων.
Στη συνέχεια, ζητείται από την Επιτροπή και το Συμβούλιο να εξετάζουν τις κοινωνικές ανισορροπίες και τη διόρθωσή τους με την ίδια προσοχή με την οποία εξετάζουν τις μακροοικονομικές ανισορροπίες, και να μεριμνούν ώστε τα μέτρα προσαρμογής ναεξασφαλίζουν την κοινωνική δικαιοσύνη και την ισορροπία ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση, την υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και τη δημοσιονομική εξυγίανση.
Μεταξύ των συστάσεων προς την Επιτροπή και στα κράτη μέλη, συμπεριλαμβάνεται και η σύσταση να μη θεωρούνται ως δαπάνες οι δαπάνες για την υγεία και την εκπαίδευση, αλλά ως επενδύσεις που μπορούν να οδηγήσουν στην ανάκαμψη.
Τέλος, το Ευωρωπαϊκό Κοινονούλιο προτείνει τη διαβούλευση με την κοινωνία των πολιτών, καθώς και με οργανώσεις ασθενών και επαγγελματικούς φορείς για την προστασία των ευάλωτων ομάδων και την πρόσβασή τους σε φάρμακα και υπηρεσίες υγείας.
Ελπίζουμε να δοθεί βάση από όλους τους αρμόδιους φορείς στο συγκεκριμένο ψήφισμα, μιας και η δική μας εμπειρία μέσω της καθημερινής μας επαφής με άπορους και ανασφάλιστους πολίτες που απευθύνονται σε εμάς για φάρμακα και υπηρεσίες υγείας, δείχνει ότι είναι ανάγκη να αντιμετωπισθούν τα ζητήματα που θέτει το ψήφισμα άμεσα.
Πηγή ψηφίσματος http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?type=TA&reference=P7-TA-2014-0240&language=EL&ring=A7-2014-0135
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.mkiellinikou.org/
Την Τετάρτη 26/3/2014 στις 6:30μμ στο Εργατικό Κέντρο Δράμας προβολή του ντοκιμαντέρ Σταγώνες της Νέλης Ψαρού.
Διοργανώνουν οι sosστε τα νερά της Δράμας και το Σωματείο Εργαζομέμων ΔΕΥΑΔ.
Ομιλητής: Γιώργος Αρχοντόπουλος εκπρόσωπος του soste το νερό και πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων ΕΥΑΘ.
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ, ΣΗΜΕΡΑ θα μπορούσε να είναι ο τίτλος αυτού του ντοκιμαντέρ. Ταξιδεύοντας σε πέντε περιοχές της Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Αποπηγάδι Χανίων, ανατολική Χαλκιδική, Ασωπό και Βόλο) θα δούμε ότι ο πόλεμος του νερού δεν είναι ένα πιθανό σενάριο από το μακρινό μέλλον, αλλά μια πραγματικότητα που βιώνουν συμπολίτες μας εδώ και χρόνια και σήμερα χτυπά τις πόρτες όλων μας. Ο ίδιος ο τίτλος του ντοκιμαντέρ αναφέρεται ακριβώς στους αγώνες που γίνονται για τις σταγόνες της ζωής. Περισσότερες πληροφορίες για τις σταγώνες: http://www.stagonesdoc.gr/
Στα λόγια όλες οι κυρώσεις και οι κορώνες είναι εύκολες. Στην πράξη, όμως, υπερισχύουν πάντα τα οικονομικά συμφέροντα. Έτσι, ειδικά η Γερμανία δεν μπορεί παρά να τηρήσει… light γραμμή στην κόντρα Δύσης – Ρωσίας.
Είναι σαφές ότι οι πιο λαλίστατοι Αμερικανοί διακυβεύουν σαφώς λιγότερα απ’ ό,τι η «ατμομηχανή της Ευρώπης», όμως έτσι κι αλλιώς οι οικονομικοί δεσμοί του τριγώνου ΗΠΑ – Γερμανίας – Ρωσίας είναι, όπως θα δούμε, τόσο αλληλένδετοι πια, ώστε τα λόμπι έχουν δυνατό παρεμβατικό ρόλο και βάζουν φρένο στον όποιο παρορμητισμό πολιτικών ή τα επικοινωνιακά τρικ τους. Γι’ αυτό, μέχρι τώρα τουλάχιστον, δεν έχει χοντρύνει το παιχνίδι. Δεν την πονάνε τέτοιες κυρώσεις τη Ρωσία…
Το λόμπι των Γερμανών βιομηχάνων και επιχειρηματιών, λοιπόν, πιέζει όλο και περισσότερο τη Μέρκελ, τονίζοντας ότι παραδοσιακά οι οικονομικές κυρώσεις δεν καταφέρνουν να επιβάλουν τη βούληση των πολιτικών. Το ζουμί, όμως, βρίσκεται αλλού…
Απλοί λόγοι
Ουσιαστικά, λοιπόν, η Γερμανία δεν μπορεί να προχωρήσει σε εμπορικό εμπάργκο και επώδυνες οικονομικές κυρώσεις. Γι’ αυτό είναι η χώρα που προβάλλει τους ισχυρότερους δισταγμούς για επιβολή σκληρότερης τιμωρίας στη Ρωσία. Απλοί οι λόγοι:
◆ Η Γερμανία προμηθεύεται το ένα τρίτο της ενέργειάς της (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) από τη Ρωσία.
◆ Επιπρόσθετα, κάνει μεγάλες εξαγωγές στη ρωσική αγορά. Μόνο στη Γερμανία αναλογεί το ένα τρίτο των συνολικών εξαγωγών της Ε.Ε. στη Ρωσία. Ως γνωστόν, για τη Γερμανία «οι εξαγωγές είναι πάνω απ’ όλα».
◆ Η Ρωσία αποτελεί την 11η μεγαλύτερη εξαγωγική αγορά της Γερμανίας, με εξαγωγές αξίας 36 δισ. ευρώ μόνο για το 2013.
◆ Το γερμανικό λόμπι των μεγάλων επιχειρήσεων υπολογίζει ότι 300.000 γερμανικές θέσεις εργασίας εξαρτώνται από το εμπόριο με τη Ρωσία, 6.200 γερμανικές εταιρείες δραστηριοποιούνται σ’ αυτή τη χώρα, ενώ οι επενδύσεις των γερμανικών εταιρειών συνολικά στη Ρωσία ξεπερνούν τα 20 δισ. ευρώ.
Αυτές που έχουν τη μερίδα του λέοντος στις εξαγωγές προς τη Ρωσία είναι οι γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες, κυρίως οι Daimler, BMW και Volkswagen. Μόνο πέρυσι οι πωλήσεις γερμανικών αυτοκινήτων στη συγκεκριμένη αγορά αυξήθηκαν κατά 22%, με τη Volkswagen να ξεπερνά τα 200.000 «κομμάτια»!
Τα μηχανήματα είναι ο αμέσως επόμενος τομέας γερμανικών εξαγωγών στη Ρωσία, με 8 δισ. ευρώ για το 2013. Όπως διαπιστώνουμε, τα ποσά ζαλίζουν. Και ειδικά σε εποχές που ακόμα η παγκόσμια οικονομία δεν έχει αναθαρρήσει από την κρίση.
Μάλιστα, σε αντίθεση με τις εξαγωγές πολυτελών αυτοκινήτων, αυτές των γερμανικών μηχανημάτων στη Ρωσία θεωρούνται «παραδοσιακές» και χρονολογούνται από τη σοβιετική εποχή. Η Ρωσία, λοιπόν, αποτελεί την τέταρτη μεγαλύτερη αγορά για τα γερμανικά μηχανήματα μετά την Κίνα, τις ΗΠΑ και τη Γαλλία. Πολλές από τις εταιρείες που εξάγουν μηχανήματα στη Ρωσία είναι οι λεγόμενες Mittelstand, δηλαδή μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της γερμανικής οικονομίας, απασχολώντας τεράστια μερίδα εργαζομένων. Είναι ακριβώς αυτές που θα δεχθούν το μεγαλύτερο πλήγμα, αν η Γερμανία προχωρήσει σε κυρώσεις που θα πλήξουν το εμπόριο με τη Ρωσία.
Διπλό χτύπημα
Με τη Ρωσία να εξάγει κυρίως ενέργεια, οι γερμανικές βιομηχανίες θα δεχθούν διπλό χτύπημα σε περίπτωση διατάραξης των εμπορικών σχέσεων. Η BASF, ο γίγαντας της γερμανικής χημικής βιομηχανίας, χρησιμοποιεί το ρωσικό φυσικό αέριο ως πηγή ενέργειας αλλά και ως πρώτη ύλη. Πέρυσι οι εξαγωγές στη ρωσική αγορά ήταν 1,4 δισ. από τα 74 δισ. ευρώ των συνολικών της πωλήσεων. Οι βιομηχανίες χημικών, γενικότερα, είναι ο τρίτος κατά σειρά τομέας γερμανικών εξαγωγών στη Ρωσία (αξίας 3,2 δισ. ευρώ το 2013).
Ιδιαίτερα ανήσυχες είναι και οι μεγάλες γερμανικές εταιρείες με υποκαταστήματα. Η Metro, μέσω των καταστημάτων της θυγατρικής της Media Markt στη Ρωσία, πραγματοποίησε πωλήσεις της τάξης των 5,3 δισ. ευρώ το 2013. Αλλά και μεγάλες γερμανικές βιομηχανίες έχουν τεράστια συμφέροντα. Η Siemens, για παράδειγμα, διαθέτει εργοστάσιο επί ρωσικού εδάφους που κατασκευάζει μηχανές για τους σιδηροδρόμους στην αχανή χώρα.
Η τελευταία, μάλιστα, εξέλιξη στο θρίλερ με τα πιθανά ρωσικά αντίποινα, αν η Δύση προχωρήσει σε περαιτέρω κυρώσεις, είναι εξόχως απειλητική γι’ αυτές τις βιομηχανίες. Η ρωσική Βουλή εξετάζει το τελευταίο διάστημα πιθανό νόμο που θα επιτρέπει την απαλλοτρίωση των περιουσιακών στοιχείων ξένων εταιρειών στην επικράτεια της Ρωσίας! Αν και ακούγεται περισσότερο σαν μπλόφα από τη ρωσική πλευρά, μια τέτοια κίνηση θα ήταν βόμβα μεγατόνων για τις τεράστιες, και πρακτικά αμετακίνητες, επενδύσεις των γερμανικών βιομηχανιών.
Παρότι η κυβέρνηση της Μέρκελ δεν χάνει ευκαιρία να τονίζει ότι ένα εμπορικό εμπάργκο θα ήταν εξίσου οδυνηρό για τη Ρωσία, οι Γερμανοί βιομήχανοι και μεγαλοεπιχειρηματίες ξέρουν πολύ καλά τι διακυβεύεται. Και πασχίζουν να συμβάλουν – αν όχι να… επιβάλουν – στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας όλο αυτό το διάστημα, πιέζοντας την καγκελάριο να αντιμετωπίσει τον Πούτιν «ως μέρος της λύσης και όχι ως αντίπαλο».
ΤΙPS
◆ Το εμπορικό ισοζύγιο ΗΠΑ – Ρωσίας το 2013 ήταν μόλις 38,1 δισ. δολάρια. Το μερίδιο των εξαγωγών των ΗΠΑ ήταν 11,2 δισ. δολάρια, ενώ της Ρωσίας προς τις ΗΠΑ στα 26,9 δισ. δολάρια.
◆ Καλό για όποιον αναλύει τις εξελίξεις είναι να συνυπολογίζει το γιγαντιαίο «ντιλ» μεταξύ της ExxonMobil και της ρωσικής Rosneft για συνεκμετάλλευση του κοιτάσματος Bazhenof στη δυτική Σιβηρία. Μπίζνα αξίας μισού τρισεκατομμυρίου δολαρίων!
◆ Οι εξαγωγές της Ε.Ε. προς τη Ρωσία για το 2013 άγγιξαν τα 264 δισ. δολάρια κι αυτές της Ρωσίας προς την Ε.Ε. τα 152 δισ. Είναι πολλά τα λεφτά, λοιπόν.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.topontiki.gr/
Για να γράψω αυτό το κείμενο πληκτρολογώ με το αριστερό μου χέρι μόνο, όπως έχω μάθει να κάνω εδώ και 5 χρόνια, όταν το δεξί σταμάτησε εντελώς να λειτουργεί εξ αιτίας της σκλήρυνσης κατά πλάκας με την οποία συν –κατοικώ από το 2002. Παράλληλα βέβαια και το δεξιό μου πόδι δεν υπακούει, δεν έχει καμιά δύναμη δεν λειτουργεί. Η σκλήρυνση δεν είναι εύκολος αντίπαλος, αυτό το γνωρίζουμε καλά οι πάσχοντες αλλά και οι δικοί μας άνθρωποι που αγωνίζονται καθημερινά μαζί μας. Να προσθέσω και τις ορθοκυστικές διαταραχές που επίσης προκαλούνται από την νόσο, και έχουμε το κοκτέιλ της καθημερινότητας όχι μόνο της δικής μου αλλά και πολλών άλλων ασθενών. Οι πτώσεις μέσα και έξω από το σπίτι, οι καθημερινές ενέσεις, οι φυσιοθεραπείες στο σπίτι, η διαδικασία της ατομικής υγιεινής, η αναπηρική καρέκλα, τα 5 χάπια την ημέρα, το τρέξιμο της συζύγου μου, παράλληλα με την εργασία της στο σχολείο για φάρμακα, θεωρήσεις, εγκρίσεις κλπ δίνουν μια εικόνα της καθημερινότητας αυτού που είχε την ατυχία να νοσήσει από σκλήρυνση.
Η καθημερινή ζωή εν Ελλάδι όμως είναι ακόμη σκληρότερη από τη νόσο, ιδιαίτερα όταν χρειαστεί να εμπλακείς με τα ΚΕΠΑ (Κέντρα πιστοποίησης αναπηρίας), θα αφηγηθώ όσο πιο σύντομα μπορώ την εμπειρία μου: Κατέθεσα στις 13-7-2013 όλα τα δικαιολογητικά που απαιτούνταν (ιατρική γνωμάτευση από κρατικό νοσοκομείο με περιγραφή της παρούσας κατάστασης και το ιστορικό της νόσου, μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, εξουσιοδότηση στην σύζυγο μου θεωρημένη παρακαλώ για το γνήσιο της υπογραφής μου). Με κάλεσαν να περάσω στις 25-2-2014 (και μην πει κανένας για την απεργία των γιατρών γιατί οι καθυστερήσεις υπήρχαν και πριν την απεργία), με τη βοήθεια της συζύγου μου και ενός φίλου για να σπρώχνει την αναπηρική καρέκλα φθάσαμε με ταξί στην πλατεία Αριστοτέλους (δεν θα μπορούσε άραγε η επιτροπή να λειτουργεί κάπου αλλού; αντί για το κέντρο της πόλης; πχ σε ένα νοσοκομείο με πιο εύκολη πρόσβαση, πιο ευρύχωρα ασανσέρ, στο συγκεκριμένο κτίριο με τα βίας χωρούσε η αναπηρική καρέκλα στο ασανσέρ αλλά όχι και ο συνοδός.) Αναμονή στο δεύτερο όροφο περίπου 3 ώρες, οι υπάλληλοι του ΕΟΠΥΥ σε κατάσταση πανικού, άνθρωποι μόνοι με προβλήματα όρασης να προσπαθούν να βρουν το όνομά τους στις καταστάσεις έξω τις πόρτες (δεν θα μπορούσαν άραγε να έχουν μεγαλύτερα γράμματα;) άλλοι να παρακαλούν για μια αναπηρική καρέκλα κι αυτή να μην βρίσκεται πουθενά. Όταν κάποτε ήρθε η σειρά μου βρεθήκαμε μπροστά σε 3 γιατρούς υποθέτω νευρολόγους, οι 2 κοιτούσαν τα χαρτιά μήπως και λείπει κάτι, ο τρίτος με ένα σφυράκι στο χέρι κτύπησε το εσωτερικό του αγκώνα στο δεξιό μου χέρι (αυτό που δεν λειτουργεί) και επίσης το δεξιό γόνατό μου, μου είπε να σφίξω τη δεξιά γροθιά, του απάντησα πως τα δάκτυλα μου δεν λυγίζουν ούτε και ανοίγουν, βρίσκονται σε μια μόνιμη θέση αγκυλωμένα ούτε ανοικτά ούτε κλειστά, μισάνοιχτα ή μισόκλειστα, οι ομοιοπαθείς θα με καταλάβουν. Μετά από περίπου 6 λεπτά μας είπαν πως τελειώσαμε λέγοντας σε 15 μέρες να πάμε να πάρουμε την απόφαση. Φεύγοντας αναρωτιόμουν αν αυτοί οι άνθρωποι έχουν κλινική εμπειρία από την εποχή που έκαναν ειδικότητα ή γνωρίσουν μόνο να συνταγογραφούν;
Στις 6-3-2014 πήραμε την απόφαση στα χέρια μας, ποσοστό αναπηρίας 67 %, ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο. Επίσης αποφάσισαν πως δεν χρήζω βοήθειας παρ όλο που χαρακτηρίζουν την κατάσταση μου δεξιά ημιπληγία, το ότι δεν μπορώ να κάνω ούτε βήμα μόνος μου δεν τους απασχολεί. Επίσης αποφάσισαν πως δεν έχω δικαίωμα στο εξωιδρυματικό επίδομα (η δαπάνη για φυσιοθεραπείες και το 25% συμμετοχή στα φάρμακα για τα συμπτώματα της νόσου δεν τους ενδιαφέρουν). Συμπέρασμα: Οι εν λόγω κύριοι δεν λειτουργούν με ιατρικά κριτήρια, μοιάζουν να εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία, το ποιος τους έδωσε την εντολή να περιορίσουν τα ποσοστά αναπηρίας δεν θα το μάθουμε ποτέ ούτε και θα βγει κάποιος να πάρει την ευθύνη, το ερώτημα είναι γιατί αυτός ο περιορισμός δεν γίνεται με διοικητικούς τρόπους από τη μεριά της πολιτείας; Τι χρειάζονται οι γιατροί και η ταλαιπωρία που τραβάμε; Για επιστημονικό άλλοθι; Για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά; Ας το ερμηνεύσει ο κάθε ένας…
Έχω δικαίωμα ένστασης εντός 10 ημερών κατά της απόφασης της πρωτοβάθμιας και να εξεταστώ (πότε;) από δευτεροβάθμια, δεν ξέρω αν θα το κάνω, αν έχω το κουράγιο να υποβληθώ πάλι σ’ αυτή την ταλαιπωρία, το πρόσωπο του τέρατος είναι πιο σκληρό από την αρρώστια, γνωρίζω πως και άλλοι έχουν υποστεί αυτήν την αναλγησία μακάρι να ήμουν μόνο εγώ, αφιερώνω αυτές τις γραμμές σε όλους αυτούς και ενώνω τη φωνή μου με τη δική τους.
Γ.Σ.
Θεσσαλονίκη 7-3-2014
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/
ΜΚΙΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
«Η νέα αρπαγή της Ευρώπης» – Συνάντηση κινημάτων στην Μαδρίτη
Στην Μαδρίτη, στις 28 Φλεβάρη και μέχρι τις 2 Μαρτίου, εκπρόσωποι κινημάτων από όλη την Ευρώπη διοργάνωσαν συνάντηση με θέμα «Η νέα αρπαγή της Ευρώπης». Για τρεις συνεχείς ημέρες, προσπάθησαν μέσα από προβληματισμούς και την σύνθεση διαφορετικών απόψεων, αλλά και δια μέσου της ανάδειξης των διαφορετικών ιδιαιτεροτήτων της κάθε χώρας, να καταλήξουν σε κοινά συμπεράσματα για το πως πρέπει οι κοινωνίες να διαχειριστούν βασικά κοινωνικά ζητήματα που μας αφορούν όλους. Δημιουργήθηκαν πάνω από δέκα ομάδες εργασίας οι οποίες δούλεψαν πάνω σε αντικείμενα όπως η Δημόσια υγεία, οι εξώσεις, το δημόσιο χρέος, οι ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων αγαθών όπως το νερό και το περιβάλλον, και προβληματίστηκαν έντονα πάνω σε θέματα που αφορούν στους δημοκρατικούς θεσμούς κάθε χώρας. Το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού εκπροσωπήθηκε από τον εθελοντή και συνιδρυτή Καρδιολόγο Γιώργο Βήχα.
Σύμφωνα με τον κο Βήχα, πρόκειται για ουσιαστικό βήμα ώστε να ενώσουν τις δυνάμεις τους οι λαοί σε όλη την Ευρώπη και με οδηγό τα κοινά οράματα, να αγωνιστούν από κοινού για μια κοινωνία που θα διαχειρίζεται η ίδια τις τύχες των ανθρώπων της, βασιζόμενη στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, στη Δικαιοσύνη, στην Αλληλεγγύη και την Δημοκρατία.
Τα συμπεράσματα από την ομάδα εργασίας για την Υγεία, στην οποία συμμετείχαμε, αναφέρονται επιγραμματικά:
H Ελλάδα αποτελεί πανευρωπαϊκά ιδιάζουσα περίπτωση εφαρμογής των πιο βάρβαρων και απάνθρωπων πολιτικών στον χώρο της υγείας. Οι περιγραφές που έγιναν από τον εκπρόσωπό μας κο Βήχα, κατέπληξαν τους εκπροσώπους των κινημάτων από άλλες χώρες όπως Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία, Ιρλανδία, Γερμανία, Αγγλία, οι οποίοι ομόφωνα δήλωσαν πως πρόκειται περί εθνικής γενοκτονίας.
Κοινός τόπος για τους εκπροσώπους των ευρωπαϊκών κινημάτων είναι πως οι πολιτικές που ακολουθούνται στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, κινούνται στο ίδιο μονοπάτι με την Ελλάδα και πως αργά ή γρήγορα και στις δικές τους κοινωνίες θα μιλούν για γενοκτονία. Η εικόνα που σχημάτισαν για την κατάσταση της υγείας στην χώρα μας, τους θορύβησε, τους ανησύχησε και τους κινητοποίησε ακόμη περισσότερο για κοινούς αγώνες.
Σε ότι αφορά στην ποιότητα των ιατρικών υπηρεσιών, γεννήθηκε ένα ξεκάθαρο κοινό όραμα για:
– Δωρεάν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας για όλους.
– Ισονομία και σεβασμό μεταξύ ιατρού και ασθενούς χωρίς στοιχεία σχέσης εξουσιαστή-εξουσιαζόμενου. Ο γιατρός οφείλει να βλέπει τον ασθενή ως ξεχωριστή και ολοκληρωμένη οντότητα και όχι ως ένα σύμπτωμα ή ασθένεια ή ως ένα όργανο του οργανισμού που πάσχει.
– Η ιατρική θα πρέπει να ασκείται χωρίς την χρήση πολλών φαρμάκων, όπου αυτά μπορούν να αποφευχθούν, και η τεχνολογία της ιατρικής θα πρέπει να συμβαδίζει με την ιατρική γνώση και εμπειρία, χωρίς κατάχρηση στις παρακλινικές εξετάσεις.
– Ανάδειξη της φιλοσοφίας της Ιπποκρατείου Ιατρικής.
Εν κατακλείδι. Η ΥΓΕΙΑ ως δημόσιο αγαθό, είναι ιερό και ως τέτοιο είναι μια υπόθεση της κοινωνίας και εμείς οι πολίτες πρέπει και οφείλουμε να την διαχειριστούμε. Οι εκπρόσωποι των κινημάτων που πήραν μέρος ,δεσμεύτηκαν να μεταφέρουν στην πατρίδα τους τα νέα στοιχεία που αποκόμισαν από την συνάντηση, όπου αυτά θα αποτελέσουν αφορμή για συζητήσεις και προβληματισμούς μεταξύ των μελών των τοπικών κινημάτων, σε μία διαδικασία ανοικτή, την οποία θα έχουμε τη δυνατότητα και εμείς από το ΜΚΙΕ να παρακολουθούμε και να συμμετάσχουμε διαδικτυακά. Το ζητούμενο όλων είναι να υπάρχει συνεχής ενημέρωση και συνεργασία μεταξύ όλων των τοπικών φορέων σε όλη την Ευρώπη.
Σημείωση: Αξίζει να αναφερθεί πως σε ότι αφορά στα έξοδα εκπροσώπησης του ιατρείου μας, εφόσον το ΜΚΙΕ αποτελεί μη χρηματοδοτούμενο οργανισμό, αυτά καλύφθηκαν από τους οικοδεσπότες “Fundacion De Los Comunes”, τους οποίους και ευχαριστούμε θερμά.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.mkiellinikou.org/
ΜΚΙΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
«7,9 δισ. ευρώ δίδονται ως εγγυήσεις σε δύο τράπεζες αλλά 700 εκ. ευρώ δεν μπορούν να βρεθούν για τους 3 εκατ. ανασφάλιστους πολίτες»
Είναι ειλικρινά πάρα πολύ δύσκολο να κρύψει κανείς την αγανάκτησή του όταν μαθαίνει ότι για άλλη μια φορά βρέθηκαν τα χρήματα για τη στήριξη των τραπεζών αλλά για τις ζωές των πολιτών η εξεύρεση πόρων εξακολουθεί να είναι αδύνατη.
Συγκεκριμένα, στα τέλη του περασμένου Δεκεμβρίου – και σύμφωνα με τα ΦΕΚ 3319 (27/12/2013) και 3379 (31/12/2013) – η κυβέρνηση παρείχε για την κάλυψη ομολογιακού δανείου εγγυήσεις ύψους 3,609,600,000 ευρώ για την Alpha Bank και 4,280,000,000 για τη Eurobank Ergasias. Ήτοι, το κράτος εγγυήθηκε συνολικά δάνεια ύψους 7,9 δισ. ευρώ τα οποία προστέθηκαν στο δημόσιο χρέος της χώρας μας.
Την ίδια ώρα, το αρμόδιο υπουργείο μειώνει δραματικά τον προϋπολογισμό του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ). Το αποτέλεσμα από τις δραματικές αυτές περικοπές; Η έκθεση της Lancet (http://download.thelancet.com/pdfs/journals/lancet/PIIS0140673613622916.pdf), από την οποία παρατίθενται ορισμένα συμπεράσματα, είναι σαφής:
– Κατά την περίοδο 2009-2010 καταργήθηκε το 1/3 των προγραμμάτων εργασίας στον δρόμο για την πρόληψη και θεραπεία πολιτών οι οποίοι κάνουν χρήση παράνομων ουσιών.
– Την ίδια στιγμή, οι σύριγγες και τα προφυλακτικά που διανέμονταν σε χρήστες ναρκωτικών μειώθηκαν αντίστοιχα κατά 10% και 24% με το αναμενόμενο αποτέλεσμα στην υγεία του εν λόγω ευάλωτου πληθυσμού: ο αριθμός των νέων μολύνσεων από τον ιό HIV στους χρήστες αυξήθηκε, από 15 το 2009 σε 484 το 2012, ενώ τα προκαταρκτικά στοιχεία για το 2013 υποδηλώνουν ότι η εμφάνιση της φυματίωσης έχει υπερδιπλασιαστεί σε σχέση με το 2012.
– Οι δραστικές μειώσεις στους προϋπολογισμούς των δήμων, έχουν οδηγήσει στη μείωση διάφορων δραστηριοτήτων, όπως λ.χ. τα προγράμματα ψεκασμών για τα κουνούπια, το οποίο σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, επέτρεψε την επανεμφάνιση της ελονοσίας σε τοπικό επίπεδο για πρώτη φορά σε 40 χρόνια.
– Μέσα από μια σειρά μέτρων λιτότητας, ο κρατικός προϋπολογισμός για τα νοσοκομείαμειώθηκε κατά 26% μεταξύ του 2009 και του 2011.
– Ένα βασικό κόστος που αποτελεί στόχο για την τρόικα, είναι οι δημόσιες φαρμακευτικές δαπάνες. Ο στόχος ήταν να μειωθούν από 4,37 δισ. ευρώ το 2010 σε 2,88 δισ. το 2012 (ο στόχος εκπληρώθηκε) και σε 2 δισ. μέχρι το 2014. Ωστόσο, έχουν υπάρξει πολλά ανεπιθύμητα αποτελέσματα: Μερικά φάρμακα είναι αδύνατο να αποκτηθούν λόγω των καθυστερήσεων στις αποζημιώσεις των φαρμακείων που δημιουργούν δυσβάστακτα χρέη. Επιπλέον, οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν μειώσει τις προμήθειες λόγω των απλήρωτων λογαριασμών και του χαμηλού περιθωρίου κερδών.
– Το 2011, το κόστος επίσκεψης στα εξωτερικά ιατρεία αυξήθηκε από τρία σε πέντε ευρώ και η συμμετοχή για ορισμένα φάρμακα αντίστοιχα αυξήθηκε κατά 10% ή και περισσότερο, ανάλογα με την ασθένεια. Επίσης, από το 2014 τέθηκαν σε ισχύ νέα τέλη για τις συνταγές φαρμάκων (ένα ευρώ ανά συνταγή).
– Οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας έχουν επηρεαστεί σοβαρά, αφού η σχετική κρατική χρηματοδότηση μειώθηκε κατά 20% μεταξύ του 2010 και του 2011, και κατά επιπλέον 55% μεταξύ του 2011 και του 2012. Στο μεταξύ, οι μελέτες δείχνουν αύξηση της μείζονος κατάθλιψης από 3,3% το 2008 σε 8,2% το 2011, με σημαντική συχνά αιτία την οικονομική δυσπραγία. Επιπλέον, ερευνητές ανέφεραν αύξηση 36% μεταξύ 2009 -2011 στον αριθμό των ανθρώπων που έκαναν απόπειρα αυτοκτονίας, ενώ οι θάνατοι από αυτοκτονίες αυξήθηκαν κατά 45% μεταξύ του 2007 και του 2011.
– Το ποσοστό των παιδιών που κινδυνεύουν λόγω φτώχειας αυξήθηκε, από 28,2% το 2007 σε 30,4% το 2011, ενώ όλο και περισσότερα παιδιά υποσιτίζονται. Το 2012 σχετική έκθεση των Ηνωμένων Εθνών, τόνισε ότι «το δικαίωμα στην υγεία και στην πρόσβαση σε υπηρεσίες Υγείας δεν είναι σεβαστό για όλα τα παιδιά στην Ελλάδα».
– Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν μια αύξηση 19% στον αριθμό των βρεφών με χαμηλό βάρος, μεταξύ 2008-2010. Ερευνητές από την Ελληνική Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας ανέφεραν αύξηση κατά 21% σε θνησιγένειες μεταξύ του 2008 και του 2011, γεγονός που αποδίδεται στη μειωμένη πρόσβαση σε προγεννητικές υπηρεσίες υγείας για τις εγκύους. Η θνησιμότητα νεογνών σημείωσε αύξηση κατά 43% μεταξύ του 2008 και του 2010, με τις αυξήσεις των θανάτων στα νεογνά να υποδεικνύουν εμπόδια στην πρόσβαση σε έγκαιρη και αποτελεσματική φροντίδα κατά την εγκυμοσύνη αλλά και μετά τον τοκετό.
Η μελέτη της Lancet καταλήγει:
«Η κλίμακα και η ταχύτητα των αλλαγών που επιβλήθηκαν, περιόρισαν την ικανότητα του δημόσιου συστήματος Υγείας να ανταποκριθεί στις ανάγκες του πληθυσμού, σε μια εποχή αυξημένης ζήτησης. Τα θεμέλια για την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης, χρειάζονται δομές για την πλήρη λογοδοσία, τον αποτελεσματικό συντονισμό και τη διαχείριση της απόδοσης, καθώς και τη χρήση των δεξιοτήτων των επαγγελματιών του τομέα της Υγείας και των πανεπιστημιακών -και όχι άρνηση της κατάστασης. Οι άνθρωποι στην Ελλάδα αξίζουν κάτι καλύτερο.»
Εμείς λοιπόν καλούμε τους πολίτες να αναλογιστούν πώς είναι δυνατόν ένα κράτος να χρηματοδοτεί αλόγιστα τις τράπεζες με δισεκατομμύρια ευρώ ενώ την ίδια ώρα κάνει δραματικές περικοπές στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, στην παιδεία, στις συντάξεις και στους μισθούς των πολιτών. O ίδιος ο Υπουργός Υγείας παραδέχτηκε δημόσια στη Βουλή (Παρασκευή 7 Μαρτίου) ότι το συνολικό ετήσιο κόστος για να έχουν πρόσβαση οι 3 εκατ. ανασφάλιστοι συμπολίτες μας στο Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι μόλις 700 εκ. ευρώ. Γιατί λοιπόν η κυβέρνηση εγγυάται 7,9 δισ. ευρώ για δύο τράπεζες και δεν δίνει μόλις 700 εκ. ευρώ για να σωθούν ανθρώπινες ζωές;
Ας αναλογιστούμε τι είδους «άνθρωποι» επιβάλουν συνθήκες μαζικής γενοκτονίας σε έναν λαό μόνο και μόνο για να αποπληρωθούν οι δανειστές του ενώ επιλέγουν να χρηματοδοτούν το τραπεζικό σύστημα της χώρας το οποίο πριν από την κρίση είχε ετησίως κέρδη δισεκατομμυρίων ευρώ.
Σημείωση: Όλη η μετάφραση άρθρου της Independent αλλά και τα κύρια μέρη της μελέτης της Lancet μπορείτε να διαβάσετε εδώ: www.mkiellinikou.org/2014/02/24/1032/
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.mkiellinikou.org/
Όποιος με ζητήσει θα κοιμάμαι.
Που να σηκώνομαι πρωί πρωί άνεργος άνθρωπος και να τρέχω σε ανούσιες πορείες.
Τι θα βγει; Πάλι τίποτα. Δε γίνεται ποτέ τίποτα.
Όποιος με ζητήσει θα είμαι στη δουλίτσα μου, γιατί ο μήνας δε βγαίνει και όταν κάνω απεργία για το τίποτα, μου κόβουν χρήματα.
Όποιος με ζητήσει, θα κράζω το δημόσιο τομέα, γιατί εγώ εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα και όποιος δεν έχει δουλέψει στον ιδιωτικό δεν θα πρέπει να μιλάει.
Όποιος με ζητήσει θα κάθομαι πίσω από ένα πληκτρολόγιο και θα κράζω κόμματα ή οργανώσεις.
Θα κάνω ηλεκτρονική επανάσταση του κώλου βρίζοντας κάθε κομματικό μέλος- πρόβατο που πάει πίσω από τον τσομπάνη, κάθε κομματόσκυλο και συνδικαλισταρά-εργατοπατέρα, όλοι στο ίδιο τσουβάλι είναι άλλωστε. Είναι όλοι ίδιοι.
Όποιος με ζητήσει εγώ δεν αναλαμβάνω καμία ευθύνη ν’ ανατρέψω μια κατάσταση που δε μ αρέσει. Έχω μάθει στη ζωή μου ν αναθέτω.
Έχω μάθει στη ζωή μου να σκύβω το κεφάλι, να πηγαίνω όπου φυσάει ο άνεμος γιατί έτσι με βολεύει. Έχω μάθει στη ζωή μου να μην είμαι πρόβατο και να μην επιλέγω καμία πλευρά.
Όποιος με ζητήσει θα μιλάω για εθνική ενότητα, την ώρα που όταν με καλούν συνάνθρωποι σε απεργία, εγώ θα στέκομαι αλληλέγγυος από το μπαλκόνι της δουλειάς μου και θα χλευάζω αφ’ υψηλού.
Η Ελλάδα μας ήταν πάντα ενωμένη σα μία γροθιά σε όλους τους αγώνες της, όπως μας λένε κάθε χρόνο στας εθνικάς επετείους. Ήταν ενωμένη και στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο που την ώρα που άλλοι πολεμούσαν στα βουνά και τις πόλεις, κάποιοι κοίταζαν να φτιάξουν περιουσίες ως μαυραγορίτες ή ντύνονταν με κουκούλες και έδιναν στυγνά και στεγνά τους συμπατριώτες τους.
Όποιος με ζητήσει θα είμαι πάλι στην απεργία. Θα είμαι εκεί για να σταθώ πλάι σε όλους αυτούς που θέλουν αυτό που κι εγώ θέλω.
Όποιος με ζητήσει θα είμαι εκεί για αγωνιστώ να μετατρέψω τη θεσμική 24ωρη τουφεκιά των προδοτών συνδικαλιστών σε γενική πολιτική απεργία διαρκείας.
Κάθε αγώνας μικρός ή μεγάλος είναι η πιθανή αφετηρία ενός μεγαλύτερου.
Όποιος με ζητήσει θα είμαι εκεί, γιατί έχω συνείδηση των αλυσίδων μου και θέλω να τις σπάσω.
Η επανάσταση δε βρίσκεται στην ατζέντα κανενός.
Βρίσκεται στη συνείδηση του καθενός μας για την ανάγκη της.
Βρίσκεται στα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, στην ταξική πάλη, στην ανάγκη για εργασία όχι δουλεία, για παιδεία και υγεία για όλους όχι μόνο γι αυτούς που τα ‘χουν.
Βρίσκεται σε μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Βρίσκεται στο δρόμο.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://nancysigma.blogspot.gr/
Στις 20 Φεβρουαρίου 2014 ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Πάνος Παναγιωτόπουλος άνοιξε τις εργασίες του Συνεδρίου “Χρηματοδοτώντας τη δημιουργικότητα”, στο πλαίσιο της ελληνικής προεδρίας της Ε.Ε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το συνέδριο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί αποτυπώνει την Ευρωπαϊκή πολιτιστική πολιτική των ερχόμενων δεκαετιών. Δεν προσκλήθηκε ωστόσο ούτε ένας καλλιτέχνης ως ομιλητής, και η ανακοίνωση του Συνεδρίου δεν κοινοποιήθηκε ευρέως.
Με πρωτοβουλία της Κίνησης Μαβίλη, καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία παρευρέθηκαν στο Συνέδριο και, αισθανόμενοι ότι χλευάζεται η ίδια η έννοια του πολιτισμού, δήλωσαν την αντίθεσή τους, γελώντας. Η αντίδραση του Υπουργού Πολιτισμού ήταν αποκαλυπτική.
English
On 20th of February 2014, the Greek Minister of Culture and Sports Mr. Panos Panagiotopoulos delivered the opening speech of the EU conference ‘Financing Creativity’ in Athens. This conference seeks to address models of cultural policy in the coming decades. Yet not a single artist was invited as a speaker nor was the conference promoted publicly. Given this situation Mavili Collective called for artists from different fields of practice to attend the conference. Having been excluded from a dialogue about cultural policies the artists present publicly expressed their feelings regarding the proposed role of culture and laughed. The response of the Minister is revealing.
The Minister of Culture stated in his speech that we need to be more competitive following the economies of China and Middle East since the cost of labour in Europe today is extremely high. The words most frequently used by many of the speakers were: competitiveness, business, industry, product, consumers etc. Mrs Lina Mendoni, General Secretary of the Ministry of Culture and Sports made the crucial statement that ‘Culture is economy’. A vision for the culture that is nowadays expressed openly and indicative of how the Greek State is increasingly abandoning its support of contemporary culture. Instead, as was stated clearly in the conference, the Greek State intends to fund private institutions that will then form the cultural landscape of the country. Does such a policy reflect the wider vision of the EU for culture?
Some might say the conference was a fiasco, but was the fiasco the laughter or the cultural policies/narratives being proposed?
Μπορεί ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης κατά την επίσκεψη του στο Χάρβαρντ να έφυγε με τις καλύτερες εντυπώσεις, όμως δεν είχε την ίδια τύχη κατά την παρουσία του στο Imperial College του Λονδίνου.
Ο υπουργός Υγείας κατά την προσφιλή τακτική του ανάρτησε στο αγαπημένο του twitter την “είδηση”, ότι δέχτηκε πρόσκληση από το Imperial College του Λονδίνου (η εκδήλωση οργανώθηκε από το φοιτητικό Hellenic Society του Imperial και τον ΟΝΝΕΔίτη πρόεδρό του Μιχάλη Ντιναλέξη).
Ήταν προγραμματισμένο να μιλήσει στους Έλληνες φοιτητές του Imperial College για την υγεία στα χρόνια της κρίσης. Όμως η υποδοχή που του επιφύλαξαν δεν ήταν και τόσο φιλική, καθώς φοιτητές φώναξαν συνθήματα εναντίον στα αγγλικά και τα ελληνικά, διακόπτοντας την ομιλία του. Oι φοιτητές τον κάλεσαν να μιλήσει για το σύστημα υγείας της Βενεζουέλας, κατηγορώντας τον ότι όσα λέει είναι ψέματα.
“Δεν ξέρετε τίποτα για τη Δημοκρατία”, τους απάντησε ο Άδωνις. “Δεν ξέρεις τίποτα από την πραγματικότητα”, του φώναξε ένας φοιτητής, ενώ κάποιος άλλος ακούγεται να του απαντά ότι: «δεν ξέρουμε τίποτα για τη δική σας Δημοκρατία, όπως την εννοείτε εσείς».
Ο Υπουργός Υγείας προσπάθησε να συγκρατήσει την ψυχραιμία του και να έρθει σε διάλογο με τους φοιτητές, όμως εκνευρίστηκε όταν μια κοπέλα του φώναξε: «Πήγαινε να πουλήσεις βιβλία». Ο κ. Γεωργιάδης της απάντησε ότι για την πώληση των βιβλίων θα τον κρίνει ο ελληνικός λαός και εν συνεχεία επέλεξε να αποχωρήσει φανερά εκνευρισμένος…
Μάλιστα, έφτασε στο σημείο να έρθει και σε λεκτική -εντονότατη- αντιπαράθεση με φοιτητή. Αμέσως μετά, οι διαμαρτυρόμενοι φοιτητές διάβασαν κείμενο εναντίον του, για την πολιτική που ακολουθεί στο τομέα της υγείας που όπως υποστήριξαν διαλύει το εθνικό σύστημα υγείας και αποχώρησαν, ενω ο υπουργός υγείας συνέχισε την ομιλία του.
Η Ζωή Μαυρουδή (σκηνοθέτης του “Ruins”), εκπροσωπώντας Έλληνες εργαζόμενους και φοιτητές στο Λονδίνο, ξεμπροστιάζει τις πολιτικές του Άδωνι Γεωργιάδη και της κυβέρνησης. Ακολουθεί το κείμενο και βίντεο.
A Modern Greek Tragedy
We have been invited today to “celebrate” “Turning the tide: The Greek NationalEffort to exit the crisis”. Despite the title’s positive connotations, this event’shonouree, Health Minister Mr. Adonis Georgiadis, belongs to a political class that is pushing the Greek people further into despair, making sure our country can never exitthe crisis.Mr. Georgiadis himself presents with a shameful record as Health Minister. His firstaction (July ’13) was to reinstate Health Decree 39A, which stipulates forced testingfor infectious diseases under police supervision aimed at injecting drug users, sexworkers, trafficking victims, HIV-positive people and migrants. This action and thedecree were strongly (and unsurprisingly) condemned by leading international health bodies like UNAIDS, human rights campaigners as well as scientists, like FrançoiseBarré-Sinoussi, the Nobel Prize winner who identified the HIV virus. Later he publicly admitted that access to healthcare was “difficult” (To Vima 1/11/13). HealthMinister Georgiadis now advises that “illnesses like cancer are not considered urgent,unless it is terminal” (Washington Post 21/2/14).Despite these frightfully uninformed, disingenuous, and cynical musings of Mr.Georgiadis, the Greek government officially refuses to acknowledge the evidence thatis increasingly piling up of the disastrous effect of its policies on public health, whileit opts to discredit the scientific research!Contrary to Mr. Georgiadis’ propaganda, the actual evidence is shocking.
•Public spending on health is now less than in any other European Unionmember state.
•Almost one third of the population is currently, or shall be in the near future,at risk of no access to social health insurance.
•Vulnerable populations such as the elderly, pregnant women, cancer patients,those with HIV, drug users, refugees, immigrants and ethnic minorities faceincreased difficulties to accessing health services.
•Cases of chronic malnutrition in school children have increased exponentially.
•Previously free and accessible national health services are now being cut andcosts are shifted directly to the public.
•Compulsory fees have been introduced to access public services, includingoutpatients’ appointments and drug prescriptions.
•A recently introduced by Mr. Georgiadis25 fee for in-patient admission in public hospitals had to be revoked due to the ensuing public outcry.
•Hospitals are severely understaffed with shortages in medication and basicsupplies like toilet paper, catheters and syringes. Members of the public areexpected to source and pay for these basic supplies.
•There is a marked increase in incidence, prevalence and mortality of infectiousdiseases, including HIV and re-emergence of others such as malaria and TB.
•Infant mortality has reversed and still births have increased.
•Funding for mental health decreased by 20% between 2010 and 2011 and by afurther 55% by 2012.
•Mental health services are coping with a 120% increase in demand in the past3 years.
•There is a 2-5 times higher prevalence in major depression among the population.
•Deaths by suicide went up 45% between 2007 and 2011.
Georgiadis’ personal and institutional response to Greece’s public health tragedy has been stubbornness and cynicism. He practiced these traits during his years as seller or promoter of provocative books such as one entitled “Jews: the whole Truth.”For Georgiadis and the Greek government in total tragedy in public health is part ofits notorious ‘Success Story’ of foisting neoliberal economic policies on society.These policies kill and Mr. Georgiadis is here to promote the suffering of our people. Not in our name!
Greeks working and studying in London
Πηγή: http://news247.gr/
Παράξενα πράγματα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες στη χώρα: ο Κουφοντίνας έβγαλε βιβλίο, που έδωσε την ευκαιρία στους θιασώτες της λογοκρισίας να υποστηρίξουν ότι όσα βιβλία δεν τους αρέσουν θα πρέπει να ρίχνονται στη πυρά. Ενώ οι τελευταίοι, μαζί με τους συγγενείς των θυμάτων της δήθεν επαναστατικής οργάνωσης 17Ν ξεκίνησαν χθες εκστρατεία εναντίον του «ματωμένου βιβλίου», κάνοντας του την καλύτερη διαφήμιση.
Η Ελλάδα είναι μία από τις λίγες χώρες όπου κανείς δεν παραδέχεται τα λάθη του, όσο μεγάλα κι αν είναι. Στις ΗΠΑ, π.χ., οι πολιτικοί, όταν αποχωρήσουν από την εξουσία, κάνουν αυτοκριτική ακόμη και για κορυφαία θέματα, όπως ένας πόλεμος που διεξήγαγαν. Εδώ, όλοι τα έχουν όλα καλώς καμωμένα: ο Γ. Παπανδρέου, που υπέγραψε το καταστροφικό μνημόνιο, υποστηρίζει ότι έσωσε τη χώρα. Ο Κ. Καραμανλής, που άφησε το έλλειμμα να απογειωθεί παίζοντας play station, αποτελεί πόλο αναφοράς στη ΝΔ. Και ενώ αποδεικνύεται ότι υπουργοί και κορυφαία στελέχη του έκλεβαν ή παρανομούσαν σε ένα πάρτι διαφθοράς χωρίς προηγούμενο, ο Κ. Σημίτης απονέμει σαν Πάπας χρίσματα στην κεντροαριστερά, λες και δεν έχει ακούσει τίποτα για το έγκλημα. Γιατί στον εθνικό κανόνα να αποτελούσαν εξαίρεση οι τρομοκράτες;
Διαβάστε:
Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη: Έργα και ημέρες της «17Ν» στο βιβλίο του Κουφοντίνα
Η ιστορία της «Επαναστατικής Οργάνωσης 17 Νοέμβρη» θα πρέπει να διδάσκεται ως κορυφαίο παράδειγμα πολιτικής πανωλεθρίας. Η οργάνωση όχι μόνο δεν πέτυχε κανέναν από τους στόχους της για την επαναστατική αλλαγή αλλά, αντίθετα, οι κατά συρροή δολοφονίες της έσπρωξαν όλη την κοινωνία προς τα δεξιά: έρευνες και κατηγορίες επί δικαίους και αδίκους, ενοχοποίηση της Αριστεράς και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου στο όνομα των οποίων δρούσε, αντιτρομοκρατική υστερία και τρομονόμοι. Το μόνο πράγμα που κατάφεραν ήταν να καταστρέψουν οικογένειες και να αφήσουν ορφανά μικρά παιδιά. Ο επίλογος ήταν αντάξιος της όλης ιστορίας: τα παλικάρια της 17Ν ξέρασαν τα πάντα πριν φάνε καν χαστούκι. Κι ύστερα είπαν ότι τους είχαν δώσει ένα διαβολικό φάρμακο, που δήθεν σε κάνει να καρφώνεις και τη μάνα σου.
Είναι γεγονός ότι η 17Ν ιδρύθηκε σε ένα ελληνικό και διεθνές περιβάλλον που ευνοούσε το «αντάρτικο πόλης». Στην Ελλάδα τη δεκαετία του ̓70 οι χουντικοί βασανιστές δεν τιμωρήθηκαν με την αποκατάσταση της δημοκρατίας και γι’ αυτό η 17Ν εμφανίστηκε σαν λαϊκή τιμωρός, όταν έβγαλε μερικούς από τη μέση. Στην Ουρουγουάη οι Τουπαμάρος ήταν η απάντηση μερίδας της Αριστεράς στις αιμοσταγείς αμερικανοκίνητες δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής. Στην Ιταλία οι Ερυθρές Ταξιαρχίες ιδρύθηκαν όταν η Ασφάλεια άρχισε να φορτώνει στους αριστερούς και τους αναρχικούς τις βόμβες που έβαζαν στις πλατείες οι φασίστες, δολοφονώντας δεκάδες αθώους περαστικούς.
Κάποτε, όμως, ακολουθώντας διαφορετικούς δρόμους σε κάθε χώρα, η ιστορία γύρισε σελίδα. Στην Ιταλία η απαγωγή και δολοφονία του Άλντο Μόρο εμπόδισε την πρόσβαση της Αριστεράς στην εξουσία, αλλά κάποια στιγμή οι ηγέτες των Ερυθρών Ταξιαρχιών κατάλαβαν το λάθος. Έχω μιλήσει διεξοδικά για την υπόθεση με τον Αλμπέρτο Φραντζεσκίνι, συνιδρυτή της οργάνωσης, που παραδέχεται ότι η δράση της δεν ωφέλησε τελικώς παρά το ιταλικό κατεστημένο, αν όχι και τη CIA.
Η πλήρης ανατροπή έγινε στην Ουρουγουάη: o Χοσέ Μουχίκα, άλλοτε στέλεχος των Τουπαμάρος και πολιτικός κρατούμενος κάτω από απίστευτες, απάνθρωπες συνθήκες (έμεινε για δύο χρόνια φυλακισμένος στον πυθμένα ενός πηγαδιού ενώ οι δεσμώτες αφόδευαν πάνω του), εκλέχθηκε το 2009 Πρόεδρος της χώρας. Ο πιο φτωχός Πρόεδρος στον κόσμο, όπως ανακηρύχθηκε διεθνώς, κυκλοφορεί με ένα παλιό Volkswagen αξίας 1.500 ευρώ, δεν έχει τραπεζικό λογαριασμό αλλά ούτε και χρέη, κρατάει μόνο 1.250 δολάρια από τον προεδρικό μισθό των 12.500 δολαρίων δίνοντας τα υπόλοιπα σε προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας, και γενικώς αποτελεί παράδειγμα συμπεριφοράς ενός αριστερού ανθρώπου που πιστεύει στην ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη, χωρίς να διαφθείρεται από την εξουσία.
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, «επιχειρησιακός αρχηγός» της 17Ν, μετέφρασε από τη φυλακή το βιβλίο δύο άλλων φυλακισμένων Τουπαμάρος, αλλά δεν κατάφερε να διδαχτεί τίποτα από τη στάση και την ιστορία του αντάρτικου κινήματος. Το δικό του βιβλίο, που κυκλοφόρησε πρόσφατα, δεν περιέχει ίχνος αυτοκριτικής, ενώ ξεχειλίζει από κομπορρημοσύνη για τα ανδραγαθήματα των μελών της οργάνωσης, που μετά από κάποια δολοφονία δείπνησαν και σε ακριβό εστιατόριο!
Έτσι, με το πόνημα Κουφοντίνα έγινε ακριβώς ό,τι και με τις ενέργειες της 17Ν: οι αντίπαλοι της ελευθερίας του λόγου το χρησιμοποίησαν για να θέσουν σε αμφισβήτηση την έκδοση βιβλίων γενικώς, αν ορισμένοι διαφωνούν είτε με το περιεχόμενό του είτε με το ποιόν των συγγραφέων τους. Πρόκειται φυσικά για αστεία πράγματα: στην εξαιρετικά εύστοχη παρέμβασή του στη συζήτηση που οργάνωσε ένα βιβλιοπωλείο που αποφάσισε να μην πουλάει το βιβλίο, ο καθηγητής Δημήτρης Χριστόπουλος θύμισε ότι οι βιβλιοθήκες μας είναι γεμάτες από έργα εγκληματιών ή δολοφόνων – από τον Κοεμτζή και τον πρωθυπουργό συνεργάτη των Γερμανών (ο Ιωάννης Ράλλης ομιλεί εκ του τάφου του) μέχρι αυτών του Γκαίμπελς, του στυγερού Θεσσαλού λήσταρχου Φώτη Γιαγκούλα, του Αριέλ Σαρόν ή του εκ των ιδρυτών των Ερυθρών Ταξιαρχιών Renato Curcio.
Ο εκδοτικός οίκος Λιβάνη έπραξε πολύ σωστά εκδίδοντας το βιβλίο και όσοι διαβάσουν το απόλυτο κενό τόσο το καλύτερο. Όσο για τον συγγραφέα, αυτός απλώς κατάφερε όχι μόνο να συζητάμε τα αυτονόητα αλλά και να στρέψει, άθελα του υποθέτω, τη δημόσια συζήτηση, την ώρα που η Τρόικα περνάει νέα μέτρα και η ΔΕΗ βγαίνει στο σφυρί: είναι άραγε η τελευταία υπηρεσία του Δ. Κουφοντίνα στο σύστημα που ήθελε να πολεμήσει;
Του Στ. Κούλογλου
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/
Απάτη-μαμούθ σε βάρος πάνω από 100 ελληνικών δημοσίων νοσοκομείων με υπερκοστολογήσεις, μέσω πλαστών και εικονικών
τιμολογίων, ιατρικών ειδών που ξεπερνούσαν το 241% φέρεται να είχε στήσει ένας 55χρονος επιχειρηματίας ο οποίος ήδη
συνελήφθη, προκαλώντας ζημία, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, στο ελληνικό δημόσιο για δυο χρόνια που ξεπερνά τα 10
εκατομμύρια ευρώ. Χαρακτηριστικό είναι πως ένα αιμοστατικό που αγοράστηκε από την Τσεχία αντί 2,5 ευρώ φέρεται να πουλήθηκε
σε δημόσιο νοσοκομείο 500 ευρώ!!!
Η απάτη αποκαλύφθηκε μετά από έρευνα τουλάχιστον ενός μήνα, η οποία ξεκίνησε με εντολή της Εισαγγελέως Διαφθοράς Ελένης
Ράικου, και ολοκληρώθηκε μετά από συντονισμένες προσπάθειες των επίκουρων εισαγγελέων Διαφθοράς Γιάννη Δραγάτση και
Αντώνη Ελευθεριάνου, οι οποίοι ξεσκονίζουν τα στοιχεία καθώς εκτιμάται ότι στην υπόθεση ο κατηγορούμενος επιχειρηματίας “είχε
βοήθεια από μέσα”, γεγονός που σημαίνει ότι υπό έρευνα τίθενται τουλάχιστον 100 δημόσιοι υπάλληλοι, δηλαδή διοικήσεις
νοσοκομείων και αρμόδιοι υπάλληλου για τις προμήθειες των νοσοκομείων. Την αστραπιαία επιχείρηση εκτέλεσε η οικονομική
αστυνομία, η οποία πρόσφερε όλο αυτό το διάστημα βοήθεια στους εισαγγελείς και προχώρησε στη σύλληψη του επιχειρηματία σε
πολυτελές συγκρότημα μεζονετών στη Γλυφάδα, ενώ στο γκαράζ υπήρχε ένα υπερπολυτελές αυτοκίνητο Φεράρι αξίας άνω των
200.000 ευρώ.
Πλαστά τιμολόγια 30 εκατ. ευρώ
Σύμφωνα με την κατηγορία, ο επιχειρηματίας και οι τυχόν συνεργοί του, έχουν διαπράξει 4 κακουργήματα και ειδικότερα:
-Κατάρτιση πλαστών και εικονικών τιμολογίων
-απόκρυψη εισοδημάτων – φοροδιαφυγή
-ξέπλυμα βρώμικου χρήματος
-απάτη.
Όλα τα αδικήματα διώκονται με βάση τις διατάξεις του νόμου 1608/50 περί καταχραστών δημοσίου χρήματος. Στο κατηγορητήριο
αναφέρεται κατά πληροφορίες ότι από τον Αύγουστο του 2008 μέχρι τον Νοέμβριο του 2010 ο επιχειρηματίας και νόμιμος
εκπρόσωπος εταιρίας εμπορίας ιατρικών ειδών παρέστησε ψευδώς σε διοικήσεις νοσοκομείων και υπαλλήλους αρμόδιους για τις
προμήθειες, (π.χ Ευαγγελισμός, Θριάσειο, Παίδων Πεντέλη, Παπαγεωργίου, Ιπποκράτειο κλπ σε όλη την Ελλάδα) πως τα είδη που
τους προμήθευε είχαν αγοραστεί από κυπριακή εταιρία στις τιμές που αναγράφονται στα τιμολόγια και πως έπρεπε να ενσωματωθεί
στην τελική τιμή και το κέρδος του(!!!)….Στην πραγματικότητα – λέει το κατηγορητήριο- “τα ιατρικά είδη δεν είχαν αγοραστεί με την
μεσολάβηση της κυπριακής εταιρίας, η οποία συστάθηκε μόνο και μόνο για να έχει μοναδικό πελάτη την εταιρία του
κατηγορούμενου, αλλά απευθείας από τις προμηθεύτριες εταιρίες του εξωτερικού. Με αυτό τον τρόπο ο κατηγορούμενος αγόραζε τα
ιατρικά είδη σε τιμές 241% χαμηλότερη από αυτή που εμφάνιζε στα τιμολόγια – δήθεν-αγοράς από την κυπριακή εταιρία”.
Χαρακτηριστικό είναι ότι η οικονομική αστυνομία, φέρεται να βρήκε στον υπολογιστή του έναν σκληρό δίσκο όπου υπάρχουν όλα τα
τιμολόγια σε ψηφιακή μορφή και ειδικό λογισμικό που έκανε τις υπερ-τιμολογήσεις. Εντοπίστηκαν δε σύμφωνα με πληροφορίες 380
τιμολόγια που θεωρούνται πλαστά και εικονικά, αξίας περίπου 30 εκατομμυρίων ευρώ για τις “αγορές των ιατρικών ειδών από την
Κυπριακή εταιρία”, τα οποία υπολογίζονται ότι κόστισαν στον ίδιο μόλις 8,5 εκατομμύρια(!!!).
Μερίσματα κερδών
Χαρακτηριστικό κατά τις αρχές είναι ότι τα …”κέρδη” του εμφανίζονταν ως εταιρικά και ο ίδιος πως δεν είχε περιουσία, αλλά
εμπλούτιζε τη ζωή του με Φεράρι και άλλες πολυτέλειες. Πληροφορίες από δικαστικές πηγές αναφέρουν μάλιστα πως εισέπραττε
μέρισμα κερδών από την εταιρία του π.χ το 2008 – 3,5 εκατομμ., το 2009 6,5 εκατομ, και το 2010 7,5 εκατομμύρια ευρώ.
Του Παναγιώτη Στάθη
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.capital.gr/
Πώς μια ιδιωτική πρωτοβουλία γίνεται παράδειγμα για Εθνικό Σχέδιο δράσης; Ή αλλιώς, όταν η προσωπική τρέλα ενός ανθρώπου για το επάγγελμα του, υπερβαίνει κάθε σκοπιμότητα.
Από την δεκαετία του ’90, ο Δρ Jim Withers δημιούργησε στο Pittsburgh της Pennsylvania τον πρώτο πυρήνα ιατρών παροχής υπηρεσιών στους άστεγους. Πρόκειται για τη λεγόμενη, “Ιατρική του Δρόμου” για την περίθαλψη των αστέγων και εξαρτημένων ατόμων.
Για χρόνια, κυκλοφορούσε τις νύχτες σαν άστεγος. Ο γιατρός – υπόδειγμα γνωρίζει τους ανθρώπους δίχως οικία της περιοχής του, γίνεται φίλος τους και τους παρέχει ιατρική φροντίδα.
Από το 1992, ο Withers μαζί με τον συνεργάτη του Mike Sallows, έναν πρώην άστεγο, περιδιαβαίνει τους δρόμους με σακίδια ιατρικής στην πλάτη. Όπως αναφέρει, μέχρι σήμερα έχουν περιθάλψει πάνω από 1.200 ανθρώπους τον χρόνο, κατά μέσο όρο. Μιλάμε για πάνω από 26.400 άτομα συνολικά.
Ο βοηθός του μάλιστα ήταν εκείνος που του άνοιξε τις “πόρτες” των καταυλισμών των αστέγων της πόλης που ζούσαν σε αυτοσχέδια “κάμπινγκ” και τον σύστησε στους πρώην “συγκάτοικους” του. Για να μπορέσει να τους προσεγγίζει πιο εύκολα, ντυνόταν μάλιστα σαν αυτούς. “Έπρεπε να γίνω ένας από αυτούς για να με δεχθούν”, λέει ο γιατρός.
Ο Withers έσωσε τον Sallows από βέβαιο θάνατο και όντας ο πρώτος άστεγος – ασθενής του, συνδέθηκε μαζί του με μια χρόνια και δυνατή φιλία.
Η πρωτοβουλία δράσης του Withers, εξελίσσεται τώρα σε εθνικό δίκτυο προσφοράς, αφού φοιτητές ιατρικής και εθελοντές βγαίνουν στους δρόμους πέντε νύχτες την εβδομάδα βοηθώντας αστέγους. Πλέον, πάνω από 90 χώρες έχουν εφαρμόσει δράσεις σαν τη δική του.
Η νυχτερινή υπηρεσία του 53χρονου Withers αποτελεί ένα μη κερδοσκοπικό πρόγραμμα ιατρικής δρόμου στις Ηνωμένες Πολιτείες που φέρει το όνομα Operation Safety Net και αποτελεί μέρος του Εθνικού Προγράμματος Υγείας.
Όπως δηλώνει σήμερα στη Huffington Post, αυτό που τον κινητοποίησε ήταν ο ολοένα και αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων δίχως στέγη, που κοιμούνταν κάτω από τις γέφυρες της πόλης.
Άρχισε να τους εξετάζει και διαπίστωσε πως αυτοί οι άνθρωποι υπέφεραν από ανοιχτές πληγές και μολύνσεις, έλκος, κάποιοι είχαν καρκίνο και ασθένειες τις οποίες δεν είχαν αντιμετωπίσει ποτέ μέχρι τότε στη ζωή τους.
Μεταξύ άλλων δηλώνει πως στα πρώτα του βήματα ήταν ειδικευόμενος και οι συνάδελφοι του δεν είδαν με καλό μάτι την πρωτοβουλία του.
“Πολλοί άνθρωποι ήταν αρνητικοί στην αρχή, αλλά πρόκειται για μια δράση που πραγματικά έχει πολλά να σου μάθει και είναι και ένας τρόπος να αναθεωρήσεις τον τρόπο με τον οποίο το επάγγελμά σου συνδέεται με τους ανθρώπους που σε έχουν πραγματική ανάγκη”, λέει χαρακτηριστικά.
Καλεί μάλιστα εθελοντές και φοιτητές ιατρικής να μπουν στην ομάδα. Προς τιμή τους, η ανταπόκριση είναι παραπάνω από θετική.
“Η θεραπεία αυτών των ατόμων είναι εθνική υπόθεση και κεντρικό κοινωνικό ζήτημα. Μια κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της είναι εκείνη που εξετάζει κάθε μέλος της σαν ισότιμο μέλος και ενδιαφέρεται για τις ζωές όλων με τον ίδιο τρόπο”, καταλήγει ο Withers. Απλά και σοφά λόγια που δύσκολα όμως, βρίσκουν εφαρμογή.
(Με πληροφορίες από: huffingtonpost.com, pittsburghmagazine.com)
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://news247.gr/
Κρατάει τέσσερις δεκαετίες το σλόγκαν των φιλοχουντικών, φιλοβασιλικών και χρυσαυγιτών ότι η δικτατορία των Συνταγµαταρχών παρέδωσε µια «παρθένα» οικονοµία, δίχως κανένα χρέος.
Το ίδιο πολυφορεµένο παραµύθι ακούστηκε και στο τελευταίο βίντεο, µε πρωταγωνιστή τον προφυλακισµένο Νίκο Μιχαλολιάκο, όταν σε µια ταβέρνα παραληρούσε ως συνήθως: «Επί 21ης Απριλίου τούς άφησε µε µηδέν χρέος και κατάντησαν τα πράγµατα… εκεί τα κατάντησαν. Τα λένε οι ίδιοι…, τα οµολογούν, η γενιά του Πολυτεχνείου».
Φυσικά, ο οποιοσδήποτε άνθρωπος µε στοιχειώδη λογική και την ελάχιστη κατάρτιση θα µπορούσε να υποθέσει, δίχως να γνωρίζει καν τίποτα παραπάνω, ότι θα ήταν αδύνατο ένα χρέος που τρέχει κι αυξάνεται από καταβολής ελληνικού κράτους να εξαφανιστεί ή έστω να φρεναριστεί και να µειωθεί για µια εφταετία, ειδικά από µια χούντα ασυδοσίας και ασχετοσύνης. Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι η χούντα τα έκανε µαντάρα και στα οικονοµικά. Με το δηµόσιο ταµείο να πηγαίνει κατά διαόλου. Χειρότερα από πριν και µετά. Και ο µεγαλύτερος µύθος απ’ όλους ήταν αυτός της ανάπτυξης. Ουδεµία χειροπιαστή ανάπτυξη υπήρξε επί εφταετίας. Το αντίθετο…
Εκτός κι αν µπορεί να θεωρηθεί επίτευγµα το (απογοητευτικό) +0,9%, τη στιγµή που όλη η Αθήνα χτιζόταν, οι Έλληνες µετανάστες και οι ναυτικοί τόνωναν τις καταθέσεις µε δεκάδες χιλιάδες εµβάσµατα από το εξωτερικό, ενώ η Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 προσπαθούσε να σηκώσει για πρώτη φορά κεφάλι, ύστερα από την Κατοχή, τον Εµφύλιο και την κατάµαυρη δεκαετία του ’50. Μόνο οι υπερεργολάβοι και οι ρουφιάνοι πλούτισαν, λοιπόν, στην οδυνηρή εφταετία σκανδάλων…
Χουντικοί µύθοι
Το «Π» ρίχνει κλοτσιά µια για πάντα σ’ αυτές τις µυθοπλασίες περί «καλής» οικονοµίας επί χούντας. Και, µάλιστα, µε ντοκουµέντα. Με δηµοσιεύµατα ακριβώς απ’ αυτήν την εποχή. Επί δικτατορίας! Τότε, δηλαδή, που η λογοκρισία έδινε κι έπαιρνε. Και τα παρουσιάζουµε αυτά τα δηµοσιεύµατα της επταετίας, ακριβώς επειδή σίγουρα υπάρχουν ακόµα άπιστοι Θωµάδες.
Σύµφωνα µε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λοιπόν, το 1974 το δηµόσιο χρέος είχε ανέβει στο 20,8% επί του ΑΕΠ, στα 114 δισ. δρχ. εκείνη τη χρονιά, µε τον εσωτερικό κι εξωτερικό δανεισµό να γιγαντώνονται. Το χρέος ξεκίνησε από 37,8 δισ. δρχ. το 1967, ενώ το 1973 ήταν ήδη στα 87 δισ., µε το έλλειµµα στο εµπορικό ισοζύγιο να είναι 4,5 φορές ψηλότερο και τις καταθέσεις, παρά τις διαρκείς τονωτικές ενέσεις των Ελλήνων µεταναστών, να µειώνονται δραµατικά µετά το 1970. Ο πληθωρισµός κάλπαζε, το πραγµατικό εισόδηµα µειωνόταν, οι φόροι έκαναν επέλαση, το ίδιο και η ακρίβεια.
Τζάµπα… εργολάβοι
Ακόµα και µια ελαφριά µείωση του εξωτερικού δανεισµού ήταν τεχνητή, αφού οι εργοληπτικές εταιρείες έπαιρναν τα δάνεια από το εξωτερικό µε εγγύηση ελληνικού ∆ηµοσίου και στη συνέχεια γίνονταν ανάδοχες των δηµόσιων έργων, µε παραχώρηση των δανείων στο ελληνικό κράτος. ∆εκάδες τέτοια δάνεια – συµβάσεις έγιναν και µ’ αυτήν την πατέντα – µετατροπή και το χρέος φαινόταν ως «εσωτερικό». Καραµπινάτη δηµιουργική λογιστική, δηλαδή, του «µυστράκια» Παττακού και τον οµοϊδεατών του.
Από το 1971, λοιπόν, η κατάσταση στην οικονοµία δεν µπορούσε να κρυφτεί άλλο. ∆εν θα ήταν, µάλιστα, υπερβολή να πούµε ότι τότε άρχιζε να χτίζεται πια για τα καλά η λερναία ύδρα του χρέους.
Στις 6.4.1971 οι εφηµερίδες δηµοσιεύουν: «Αύξηση κατά 23,5% σηµείωσε το δηµόσιο χρέος εντός του πρώτου 5µήνου του 1970, έναντι του 1969, κι έφθασε τα 58,3 δισεκατοµµύρια δρχ. τον Μάιο του περασµένου έτους, έναντι 47,2 που ήταν τον Μάιο του 1969, σύµφωνα µε στοιχεία της ΕΣΥΕ».
Στις 22.9.1971 υπάρχει στα «Νέα» οικονοµική ανάλυση του Κωνσταντίνου Κόλµερ, όπου διαβάζουµε ότι «ναι µεν σηµειώθηκε το 1970 µια επιβράδυνση στην αύξηση του ρυθµού αυξήσεως του χρέους στο 12% έναντι 25% του 1969 (σ.σ.: πάλι επί χούντας είχε εκτιναχθεί, δηλαδή), όµως σηµειώθηκε µια ουσιώδης αύξηση του κρατικού δανεισµού µε έντοκα γραµµάτια και διπλασιασµός του δανεισµού σε συνάλλαγµα». Παρατίθενται, µάλιστα, και αποκαλυπτικά στοιχεία για το δηµόσιο χρέος από το 1958, µε πηγή πάντα τη στατιστική υπηρεσία:
∆ΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΣΕ ∆ΙΣ. ∆ΡΧ.
1958………………………………………………..3,5
1959………………………………………………..8,0
1960………………………………………………..9,7
1961………………………………………………11,6
1962………………………………………………13,1
1963………………………………………………17,6
1964………………………………………………21,4
1965………………………………………………25,4
1966………………………………………………32,0
1967………………………………………………37,8
1968………………………………………………45,3
1969………………………………………………56,7
1970………………………………………………63,7
Από το 1966, δηλαδή, που το χρέος ήταν 32 δισ., διπλασιάστηκε µέχρι το 1970 στα 63,7 δισ.
Σύµφωνα, εξάλλου, µε στοιχεία του ∆εκεµβρίου του 1971, υπήρξε «αύξηση των εισαγωγών µ’ έναν ρυθµό 15% περίπου, µε ταυτόχρονη µείωση των εξαγωγών κατά 5%, διαφορά που διεύρυνε το έλλειµµα του εµπορικού ισοζυγίου». Πάτωναν οι εξαγωγές, θέριευαν οι εισαγωγές…
Το 1972 ο Τύπος βοούσε πια για την τραγική κατάσταση της οικονοµίας. Στις 13.9.1972 τα «Νέα» έγραφαν στον τίτλο του ρεπορτάζ τους: «Κατά 7,7 δισ. αυξήθηκε το 1971 το δηµόσιο χρέος». Και συνέχιζαν:
«Αυξήθηκε κατά 7,7 δισεκατοµµύρια δραχµές το δηµόσιο χρέος της Ελλάδας κατά τη διάρκεια του 1971. Σύµφωνα µε τα στατιστικά στοιχεία του τελευταίου τεύχους του ∆ελτίου Στατιστικής ∆ηµοσίων Οικονοµικών, κατά το τέλος του 1971 το συνολικό δηµόσιο χρέος ανήλθε σε 71,4 δισ. δραχµές». Από 63,7 που ήταν το 1970!
Με τη σηµείωση ότι µειώθηκε κατά 600 εκατ. δρχ. το χρέος σε ξένο νόµισµα και αυξήθηκε κατά 1,8 δισ. το χρέος σε εγχώριο νόµισµα. Με την πατέντα, που λέγαµε.
Στον «Οικονοµικό Ταχυδρόµο», στις 15.2.1973, τα σηµάδια κατρακύλας της οικονοµίας συνεχίζονται: «Μεταξύ Μαΐου 1971 και 1972 το δηµόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 7.118 εκατ. δρχ. ή σε ποσοστό 10% κι έφθασε στο ύψος των 73.806 εκατ. δρχ.».
«Θυσίες και κόστος»
Το πιο ενδιαφέρον άρθρο όλης εκείνης της εποχής το ξετρυπώσαµε στο «Βήµα». Στις 20.10.1973 υπήρχε πρωτοσέλιδη ανάλυση µε τίτλο «Ο απολογισµός µιας εξαετίας, θυσίες και κόστος». Τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτά τα περί «µηδενικών χρεών» δεν µπορούν να λέγονται ούτε γι’ αστείο. Πιο τρανταχτή διαπίστωση; Ότι στην εξαετία της δικτατορίας το εξωτερικό χρέος έγινε 1,5 φορά µεγαλύτερο απ’ όσο είχε φθάσει σε διάστηµα 145 χρόνων. Από καταβολής ελληνικού κράτους! Ιδού τα σηµαντικότερα αποσπάσµατα:
♦ «∆ιαπιστώθηκε στο προηγούµενο σηµείωµα ότι από τα προβαλλόµενα σαν επιτεύγµατα της οικονοµικής της εξαετίας, η µεν οικονοµική σταθερότητα όχι µόνο δεν εξασφαλίστηκε, αλλά αντίθετα διαταράχθηκε κατά τρόπο επικίνδυνο, η αύξηση του συναλλαγµατικού αποθέµατος είναι εικονική και οφείλεται στο δανεισµό από το εξωτερικό, ο δε ρυθµός αναδιάρθρωσης της οικονοµίας υπήρξε κατώτερος των δαπανών και δυσαναλόγως µικρότερος σε σχέση µε το παρελθόν».
♦ «Η µόνη διαφορά έναντι του παρελθόντος είναι η αποκληθείσα µε µετριοφροσύνη «ταχύρρυθµη ανάπτυξη», δηλαδή η επίτευξη πρόσθετου ρυθµού ανάπτυξης έναντι του παρελθόντος κατά 0,9% τον χρόνο, σύµφωνα µε τα επίσηµα στοιχεία. Ποιες όµως υπήρξαν οι θυσίες για να καταλήξουµε σ’ αυτό το ασήµαντο ποσοτικά και ανεπαρκές ποιοτικά ποσοστό ετήσιας αύξησης του εισοδήµατος;».
♦ «Μια από τις σπουδαιότερες θυσίες της εξαετούς περιόδου που προορίζεται να επηρεάσει δυσµενώς τις εξελίξεις της οικονοµίας στο µέλλον είναι η αύξηση του εξωτερικού χρέους της οικονοµίας. Το συνολικό εξωτερικό χρέος της Ελλάδας όπως είχε διαµορφωθεί µε τις ρυθµίσεις των προπολεµικών χρεών ανερχόταν από το 1821 µέχρι και το 1966 σε 1.110 εκατ. δολάρια περίπου».
♦ «Μέσα σε έξι χρόνια το χρέος αυτό ξεπέρασε τα 2.700 εκατ. δολάρια, χωρίς να υπολογίζονται οι καταθέσεις σε συνάλλαγµα από το εξωτερικό. Ήρκεσαν, δηλαδή, έξι χρόνια για να γίνει το εξωτερικό χρέος της χώρας 1,5 φορά µεγαλύτερο απ’ όσο είχε φθάσει σε διάστηµα 145 χρόνων. Και αυτό για έναν πρόσθετο ρυθµό ετήσιας αύξησης 0,9%».
♦ «Ακόµα και το δηµόσιο εξωτερικό χρέος που από την εθνική ανεξαρτησία ως το 1966 δεν ξεπερνούσε τα 300 εκατοµµύρια δολάρια έφθασε κατά την τελευταία εξαετία τα 700 εκατ. δολάρια, το δε εσωτερικό δηµόσιο χρέος από 32 δισ. δρχ. φθάνει τώρα περίπου τα 80 δισ. Ας σηµειωθεί ότι τώρα µέρος των δανείων του κεντρικού προϋπολογισµού πραγµατοποιείται µέσω Τραπέζης Ελλάδος και δεν εµφανίζεται στους λογαριασµούς του δηµόσιου χρέους»!
Οι πλούσιοι, πλουσιότεροι
Και συνέχιζε η εφηµερίδα στον απολογισµό που έκανε τον Οκτώβριο του 1973 µε το εµπορικό ισοζύγιο: «Η δεύτερη µεγάλη θυσία της ελληνικής οικονοµίας κατά την περίοδο αυτήν υπήρξε η θεαµατική διόγκωση του εµπορικού ισοζυγίου. Το έλλειµµα του εµπορικού ισοζυγίου από 745 εκατ. δολάρια προβλέπεται ότι θα φτάσει τελικά το τέλος του 1973 τα 2.600 εκατ. δολάρια, δηλαδή περίπου θα τετραπλασιασθεί. Εκείνο πάντως που είναι άκρως ανησυχητικό είναι η αλµατική αύξηση των εισαγωγών που από 1.150 δισ. το 1966 προβλέπεται να φθάσει τα 3.500 τουλάχιστον το 1973. Η αύξηση αυτή των εισαγωγών αντανακλά αφενός µεν τον χαµηλό βαθµό ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονοµίας, αφετέρου δε την ανεπάρκεια της εγχώριας παραγωγής».
Στη συνέχεια διαβάζουµε ότι οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι: «Ο ανταγωνιστικός χαρακτήρας της οικονοµίας περιορίστηκε. Τα συµπτώµατα κερδοσκοπίας εντάθηκαν. Έχει ήδη σηµειωθεί ένταση στην ανισοκατανοµή µε την αύξηση της µερίδας των κερδών έναντι της µερίδας των µισθών στο εθνικό εισόδηµα. Πρέπει να προστεθεί ότι η τελευταία πληθωριστική διαδικασία δεν έθιξε τα υπέρογκα κέρδη της περιόδου αυτής».
Μόλις λίγες εβδοµάδες µετά την πτώση της χούντας, ο οικονοµολόγος Αδαµάντιος Πεπελάσης δηµοσιεύει άρθρο του (2.8.1974), στο οποίο κάνει λόγο για ξεπούληµα της Ελλάδας στα ξένα κεφάλαια από τους Συνταγµατάρχες:
«Η ανάπτυξη της επταετίας είχε αντιλαϊκό χαρακτήρα. Η µεγάλη µάζα δηλαδή επωµίσθηκε το βάρος της ανάπτυξης, καρπώθηκε τα λιγότερα ωφελήµατα κι έφερε το κόστος των διάφορων αντιφατικών και συγκυριακών µέτρων για την προσπάθεια επαναφοράς της οικονοµίας σε σχετική σταθερότητα και ισορροπία. Ιδιαίτερα τα µέτρα των τελευταίων 12 µηνών ήταν εξοντωτικά για τα µικρά εισοδήµατα.
Η άνοδος των τιµών κατά 40%-45% το 1973 (και κατά 9% για το πρώτο εξάµηνο του 1974) υπερκάλυψε την αύξηση των αστικών εισοδηµάτων ενώ το αγροτι κό εισόδηµα άρχισε να συρρικνώνεται σηµαντικά. Οι ξένες παραγωγικές επενδύσεις µειώνονται εντυπωσιακά. Ενώ στην περίοδο 1965-66 εισάγονται 200 εκατ. δολάρια για παραγωγικές επενδύσεις, σ’ όλη την επταετία 1967-1973 εισάγεται πραγµατικά το µισό περίπου της προηγούµενης επταετίας. Τα άλλα ξένα κεφάλαια που εισέρρευσαν ήταν ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ – αγορά γης, οικοπέδων και παρόµοια».
Τελικά, αυτά τα περί «οικονοµικού θαύµατος της χούντας» δεν είναι απλά παραµύθια της Χαλιµάς, αλλά όσοι τα λένε προσπαθούν να βγάλουν λάδι, γκεµπελικά και προκλητικά, µια καταστροφική οικονοµική περίοδο που βάλτωσε τη χώρα σε όλα τα επίπεδα… Και το ότι κάποιοι θέλουνε να ξεχνάνε τόσο εύκολα, είτε επειδή είναι ωφεληµένοι από σκοτεινές περιόδους σαν την εφταετία είτε επειδή έστω είναι ανιστόρητοι, δεν πάει να πει ότι όλοι έχουµε πάθει µαζικό Αλτσχάιµερ και οµαδική τύφλωση…
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.topontiki.gr/
Διαδηλώσεις στην Τουρκία την Τρίτη με σοβαρά επεισόδια και επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής σε διαδηλωτές, μετά την ανακοίνωση ότι ο 15χρονος Μπερκίν Ελβάν, που βρισκόταν σε κώμα σχεδόν εννέα μήνες μετά τις διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί στην Κωνσταντινούπολη, άφησε την τελευταία του πνοή. Ο 15χρονος είχε τραυματιστεί όταν χτυπήθηκε από δακρυγόνο στο κεφάλι. Πρόκειται για τον όγδοο νεκρό στην Τουρκία από το κύμα διαδηλώσεων εναντίον της κυβέρνησης το καλοκαίρι του 2013.
Ο Μπερκίν Ελβάν στις 16 Ιουνίου χτυπήθηκε από μεταλλικό περίβλημα ενός δακρυγόνου κατά τη διάρκεια των μεγάλων διαδηλώσεων στην Κωνσταντινούπολη και από τότε νοσηλευόταν σε κώμα τραυματισμένος σοβαρά στο κεφάλι.
Ο Ελβάν Μπερκίν πήγαινε να αγοράσει ψωμί όταν αστυνομικός τον πυροβόλησε απευθείας στο κεφάλι. Ήταν ο όγδοος νεκρός στις διαδηλώσεις ενάντια στη κυβέρνηση Ερντογάν.
«Για τους φίλους μας: Χάσαμε σήμερα τον Μπερκίν Ελβάν στις 7 το πρωί. Συλλυπητήρια σε όλους μας» δήλωσε η οικογένειά του.
Μόλις έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του 15χρονου τουλάχιστον 2.000 άνθρωποι, κυρίως φοιτητές από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Μέσης Ανατολής, στην Άγκυρα, απέκλεισαν έναν κεντρικό αυτοκινητόδρομο, με την αστυνομία να κάνει χρήση δακρυγόνων και αντλιών νερού υπό πίεση. Επίσης μαθητές έκαναν αποχή από τα μαθήματά τους και προχώρησαν σε καθιστικές διαμαρτυρίες.
Η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων και στην Κωνσταντινούπολη, όπου πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε έξω από το νοσοκομείο όπου κατέληξε ο 15χρονος.
Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν έξω από ένα χώρο λατρείας των Αλεβιτών όπου μεταφέρθηκε η σορός του παιδιού μετά την διαδικασία της νεκροψίας, φωνάζοντας συνθήματα κατά της κυβέρνησης, όπως «το κράτος είναι δολοφόνος», «ο Μπερκίν είναι παντού, η αντίσταση είναι παντού», ή «σώμα με σώμα κατά του φασισμού».
«Έχουμε έρθει εδώ εξ αιτίας της δολοφονίας από την αστυνομία. Θα κληθούν να λογοδοτήσουν. Το αίμα του Μπερκίν Ελβάν δεν θα μείνει ατιμώρητο» δήλωσε ένας εκ των διαδηλωτών, ο Αχμέτ Εκιντζί.
Εκδηλώσει διαμαρτυρίας, που διοργανώθηκαν από μαθητές και φοιτητές, έλαβαν χώρα και στη Σμύρνη και την Αττάλεια, όπως μετέδωσαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης.
Το βράδυ αναμένονται μεγάλες διαμαρτυρίες σε Άγκυρα και Κωνσταντινούπολη, ενώ η κηδεία του 15χρονου είναι προγραμματισμένη για την Τετάρτη.
Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, η οικογένεια του Ελβάν Μπερκίν είχε καλέσει σε αγρυπνία έξω από το νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης καθώς είχε διαπιστωθεί επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του αγοριού. Η αστυνομία διέλυσε την αγρυπνία χρησιμοποιώντας και πάλι δακρυγόνα, κάτι το οποίο καταδίκασαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Ο Ελβάν έγινε το όγδοο θύμα της βίας μετά το ξέσπασμα των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων σε όλη τη χώρα στα τέλη του Μαΐου εξαιτίας των σχεδίων της κυβέρνησης Ερντογάν να οικοδομήσει στη θέση του πάρκου Γκεζί στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης. Οι διαμαρτυρίες γρήγορα μετατράπηκαν στις μεγαλύτερες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης Ερντογάν εδώ και 11 χρόνια, αφότου ανέλαβε την εξουσία.
Ακολουθούν φωτογραφίες:
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.huffingtonpost.co.uk/ και http://www.ertopen.com/eidiseis/