Angelos

Μια οργισμένη συνέντευξη του T. Πανούση που επιστρέφει μετά από ένα «ηλεκτροσόκ ρεαλισμού» στο ΕΣΥ

 Πολιτικό χιούμορ  Comments Off on Μια οργισμένη συνέντευξη του T. Πανούση που επιστρέφει μετά από ένα «ηλεκτροσόκ ρεαλισμού» στο ΕΣΥ
Feb 182013
 
Αφού πέρασε ένα «ηλεκτροσόκ ρεαλισμού», όπως χαρακτηριστικά λέει, σε νοσοκομείο του ΕΣΥ, μετά από μια περιπέτεια που είχε με την υγεία του, ο Τζίμης Πανούσης επιστρέφει στις live εμφανίσεις στο Troika Club. Στο νοσοκομείο έβγαλε μια πέτρα, από τα νεφρά «γιατί είμαι γέννημα-θρέμμα ρόκ». Τώρα ετοιμάζεται για τις παραστάσεις του, με έμβλημα της παράστασης το άστρο του Δαβίδ «μπλεγμένο» με τη σβάστικα, καθώς, όπως λέει, είναι το σύμβολο που εκφράζει την παγκόσμια πραγματικότητα. Ο Τζίμης Πανούσης που φέτος κλείνει 32 χρόνια στις μουσικές σκηνές, έδωσε συνέντευξη στον Δίεση 101,3 και μίλησε για πολλά. Για την εμπειρία του από το ΕΣΥ, το πολιτικό σύστημα τη «Χρυσή… Ευκαιρία», την Αριστερά που είναι «το καρκίνωμα του Ελληνισμού», για την Αλέκα και την κρίση, δηλώνοντας ότι αν ο ίδιος ήταν άνεργος και δεν είχε να δώσει γάλα στο παιδί του, θα αγκάλιαζε δέκα γουρούνια και θα «φεύγαμε όλοι μαζί». (Η συνέντευξη θα μεταδοθεί από τον Δίεση 101,3 το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου στις 10 το πρωί και την Κυριακή σε επανάληψη στις 09.00 το πρωί.) Μερικά αποσπάσματα από τη συνέντευξη:
Για την εμπειρία του από το ΕΣΥ:
«Ήταν ένα ηλεκτροσόκ ρεαλισμού. Σε προσγειώνει στην πραγματικότητα και φεύγουν όλα αυτά τα «δήθεν» τα οράματα που έχουν οι καλλιτέχνες. Το σημαντικό είναι ότι εκεί συναντάς ανθρώπους κανονικούς που στις δικές μας τις παρέες δυστυχώς δεν υπάρχουν. Και βλέπεις τα παιδιά που δουλεύουν εκεί, να μην κοιμούνται καθόλου, να παίρνουν 800 ευρώ και αυτά να τους τα χρωστάνε. Εκεί όμως, στον πόνο και στο θάνατο, είμαστε όλοι ίσοι. Εκεί μέσα γνώρισα κανονικούς ανθρώπους και το σημαντικό είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν πολιτική ιδεολογία και είναι τόσο καθαροί για το πώς θα σου αναλύσουν τα πράγματα. Η δική μου η παρέα που είναι ΔΗΜΑΡ, με τα πέντε διδακτορικά δεν μπορεί να φτάσει εκεί το μυαλό τους.». «Συναναστρέφομαι κάτι ΔΗΜΑΡ, κάτι τέτοια. Από μικρό παιδί είχα αυτό το πρόβλημα …Αυτό είναι το καρκίνωμα του ελληνισμού. Η ΔΗΜΑΡ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, όλη αυτή η συστημική Αριστερά. Και η ΔΗΜΑΡ, ΔΕΙΜΑΡ γράφεται, Δεν ΕΙμαι Αριστερός.»
Το μαυσωλείο του Περισσού:

Το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα που δεν μπόρεσε να κρατήσει ένα ραδιοφωνικό σταθμό. Ντροπή. Αντί να ανοίξει τώρα το Σπίτι του Λαού να κάνει παιδικούς σταθμούς, το έχει μαυσωλείο. Το σπίτι του Λαού είναι ένα μεγάλο αυθαίρετο, χτισμένο πάνω στον Ποδονίφτη και δεν τολμάει κανείς να το πειράξει. Και πλημμυρίζει γιατί ο θεός εκδικείται, αν και δεν υπάρχει σε αυτές τις περιοχές. Εγώ είμαι της γενιάς του Χημείου και έχω τραβήξει πολλά από την ΚΝΕ, τα ΚΝΑΤ τα λεγόμενα. Τα περιμέναμε να αντιδράσουν τώρα, μετά το χαστούκι του Κασιδιάρη αλλά δυστυχώς δεν έγινε τίποτα. Αν είχε χτυπήσει την κ. Κανέλλη ένας αντιεξουσιαστής, την επόμενη ημέρα θα είχαν καεί τα Εξάρχεια. Εγώ αν είχα εμπορικό κέντρο, θα έκανα άγαλμα στην Αλέκα Παπαρήγα. Έχει καταστρέψει όλο το εμπορικό κέντρο της Αθήνας. Κάνουν κάτι εθιμοτυπικές απεργίες χωρίς λόγο ταλαιπωρώντας και κλείνοντας μαγαζιά, χωρίς να επιτυγχάνεται τίποτα. Χρειάζονται άγριες απεργίες. Αν απεργήσεις 12 ημέρες έχει παραλύσει το κράτος.

Έχουμε μια πολιτική χούντα που είναι ριζωμένη βαθιά από όλα τα κόμματα και της αριστεράς κυρίως. Και ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα, είναι μεγάλη παγίδα και θα το δείτε όταν θα έρθει στην εξουσία. Τους έβλεπα προεκλογικά και το 80% δεν έχει δόντια. Αν δεν μπορείς να φτιάξεις τα δόντια σου, πώς θα φτιάξεις τη χώρα; Κατεβάζουν το μουστάκι για να μην φαίνονται τα δόντια που δεν υπάρχουν. Ο φερετζές του ξεδοντιάρη. Ντροπή!
Για τη «Χρυσή…Ευκαιρία»:
Δεν θέλω να κάνω κανένα αστείο, δεν θέλω να πιάσω στο στόμα μου τους αλήτες. Και στο πρόγραμμα θα τους λέω Χρυσή Ευκαιρία, δεν θέλω ούτε καν να τους αναφέρω, όπως είναι. Αυτοί θα εξαφανιστούνε σε λίγο καιρό που θα λυθεί το πρόβλημα με τους μετανάστες. Γιατί έχουμε γεμίσει καλάσνικοφ και μπαίνουν παντού και κάποιος πρέπει να κάνει μήνυση στο Σαμαρά που είχε ανοίξει τα σύνορα και γέμισε η χώρα από τους φυλακισμένους της Αλβανίας. Όσοι υποστηρίζουν τους φασίστες και είναι κυρίως νέοι, το κάνουν μόνο για τους μετανάστες και από αντίδραση. Και από μια πλευρά καλά κάνουν, είναι υγιής αντίδραση με λάθος τρόπο. Σου λέει ο άλλος. δεν θέλω αυτό το κοινοβούλιο, θέλω να μπεί μέσα ένας πιθηκάνθρωπος και να τους αρχίσει στα σκαμπίλια.Οι Έλληνες δεν έγιναν ξαφνικά φασίστες σε ποσοστό 10%. Είναι μια συγκυρία η οποία θα περάσει, διότι πρόκειται για κανονικούς πιθηκάνθρωπους, νεάτερνταλ που δεν μπορούν να σταθούν και κάποια στιγμή θα πάνε εκεί που ανήκουν. Στα βάθη της Αφρικής, στη ζούγκλα.
Για την κρίση και την επανάσταση:
Στο πρόγραμμα δεν θέλω να κάνω κανένα αστείο με τους πολιτικούς, δεν θέλω να πιάσω στο στόμα μου τους αλήτες, όλη αυτή τη συμμορία, το Σαμαρά και τους άλλους. Τους σιχαίνομαι, δεν θέλω να ασχοληθώ. Ξέρετε, υπάρχει ένα οργανωμένο σχέδιο. Ενώ εμείς σαν λαός ήμασταν τελείως ανοργάνωτοι, εκείνοι την έκαναν πάρα πολύ καλά τη δουλειά, τους βγάζω το καπέλο. Μιλάω για τους δοσίλογους του Χριστοφοράκου και των άλλων. Το έχουνε στήσει πολύ καλά το πράγμα, οι Εβραιοναζήδες. Είμαστε ακόμη μουδιασμένοι γιατί δεν μας έκοψαν 100 ευρώ, μας πήραν τα μισά. Εκεί μένεις άναυδος. Και λες, ας έχω τη δουλίτσα μου, κι ας παίρνω 300 ή 500 ευρώ. Έχουν προσλάβει κάτι τρισάθλιους δημοσιογράφους οι οποίοι διαφημίζουν κάθε μέρα κάτι τρισάθλιους τύπους, που κανονικά δεν θα έπρεπε να τους ξέρει κανείς. Αυτοί που απασχολούν την ημέρα μας με πρωτοσέλιδα είναι κάτι άχρηστοι, αγράμματοι άνθρωποι, κλέφτες, πρώην έμποροι ναρκωτικών. Οπότε τι να κάνει κι ο κόσμος, όταν δεν έχει από κάπου να πιαστεί; Είναι δύσκολο να προβλέψεις το timing της εξέγερσης. Αλλά θα έρθει κάποια στιγμή, εκτός κι αν όπως έλεγε ο Καστοριάδης αποδεχτούμε ότι θέλουμε να είμαστε δούλοι. Υπάρχει κι αυτή η πιθανότητα. Το κράτος αυτό πρέπει να ξεριζωθεί εκ θεμελίων. Το πρόβλημα θα λυθεί μόνο με βία και αίμα, δεν υπάρχει εναλλακτική. Ξέρεις τι είναι να είσαι άνεργος; Να ξυπνάς το πρωί και να μην έχεις πού να πας; Εγώ αν ήμουν άνεργος και δεν είχα να δώσω γάλα στο παιδί μου δεν θα αυτοκτονούσα. Θα κατέβαινα κάτω, θα αγκάλιαζα δέκα γουρούνια και θα φεύγαμε όλοι μαζί. Η, κατέβα κάτσε μόνος σου στο Σύνταγμα. Ακίνητος! Δύο εκατομμύρια κόσμος να κατέβει στο Σύνταγμα και να καθίσει ακίνητος μέσα σε δύο μέρες θα είχε πέσει η κυβέρνηση. Θα είχαμε τελειώσει με αυτούς τους αλήτες. Και το μετά; Το μετά να χτιστεί με απλούς, τίμιους ανθρώπους όπως αυτοί που συνάντησα στο νοσοκομείο. Λαϊκές επιτροπές στις γειτονιές, να κάνουμε δημοψηφίσματα από τα προποτζίδικα, από το ίντερνετ, απλά πράγματα. Ας μη γίνει λαϊκή δημοκρατία, ας γίνει μια αστική δημοκρατία που να μην είναι χυδαία, που να μην εξευτελίζει τον άνθρωπο.

Πηγή: www.lifo.gr

Παρέμβαση της ομάδας Real Democracy Now! στην ομιλία Σημίτη – Cohn-Bendit στο Βερολίνο, 23/1/2011

 Video, Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Παρέμβαση της ομάδας Real Democracy Now! στην ομιλία Σημίτη – Cohn-Bendit στο Βερολίνο, 23/1/2011
Feb 182013
 

Στις 23/1/2011 το ίδρυμα Heinrich-Böll των Γερμανών Πρασίνων διοργάνωσε εκδήλωση με θέμα “Η Ελλάδα στην κρίση; Πώς μπορεί η Ελλάδα να επαναπροσδιορίσει τη θέση της στην Ευρώπη;”. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε ημερίδα με ομιλητές τους Κώστα Σημίτη και Daniel Cohn-Bendit.

Ο Κ. Σημίτης περιορίστηκε στο να καταγγείλει ως λαϊκιστές όσους αμφισβητούν τον μονόδρομο του Μνημονίου. Επέρριψε αποκλειστικά την ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που τον διαδέχτηκε και καταλόγησε ανεπάρκεια σε όσους διαπραγματεύτηκαν τους όρους του Μνημονίου με τους δανειστές, την “ισχυρή πλευρά”, όπως τους χαρακτήρισε. Δεν αμφισβήτησε τους στόχους και τις μεθόδους του Μνημονίου. Αντίθετα, ανέπτυξε την άποψη πως οι στόχοι του θα μπορούσαν να έχουν επιτευχθεί, αν λαμβανόταν υπόψη εκ των προτέρων η συνεχής αλλαγή των ευρύτερων παγκόσμιων οικονομικών δεδομένων. Αναλώθηκε στο γνωστό εκβιαστικό ψευδοδίλημμα “ευρώ ή δραχμή — αποχώρηση ή παραμονή στην Ευρωζώνη” αποφεύγοντας να ασχοληθεί με την ουσία της χρηματοπιστωτικής κρίσης ως παράγωγο του οικονομικού ιμπεριαλισμού.

Ο Daniel Cohn-Bendit αφού άσκησε κριτική στην επιλογή των ισχυρών της Ευρώπης (Γερμανία, Γαλλία) να ακολουθήσουν τιμωρητική στάση και πολιτική απέναντι στην Ελλάδα. Προέταξε ένα κακέκτυπο αλληλεγγύης, η οποία όμως δεν αμφισβητεί την δομή της Ευρωζώνης, μιας αλληλεγγύης με όχημα ιδιωτικές επενδύσεις και δήθεν ανάπτυξη που δίνει όπως έχει αποδειχθεί πλήρη στήριξη στην κερδοσκοπία και τη λεηλασία δημόσιου πλούτου από τις μεγάλες επιχειρήσεις.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, η ομάδα Real Democracy Now! Berlin/GR πραγματοποίησε παρέμβαση με στόχο να καταδείξει τις ευθύνες του πρώην πρωθυπουργού και των κυβερνήσεών του αναφορικά με την δυσχερή οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, επιμένοντας στο θέμα της διαφθοράς και την ευθύνη συνεργατών του κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας του (Siemens, Ferrostahl).

Ο Κ. Σημίτης αρνήθηκε να απαντήσει στην παρέμβαση.

Η ενέργεια αυτή της ομάδας Real Democracy Now! Berlin/GR βρήκε θετική απήχηση στο ακροατήριο και προκάλεσε το ενδιαφέρον ανταποκριτών του ξένου τύπου.

Μετά το τέλος της εκδήλωσης, η ομάδα μοίρασε στο ακροατήριο το παρακάτω κείμενο:

Μια απάντηση στην ομιλία του Κ. Σημίτη Quo vadis Griechenland

Πώς μπορεί η Ελλαδα να επινοήσει εκ νέου τον εαυτό της μέσα στην Ευρώπη;

Η ερώτηση που τίθεται είναι εξαρχής προβληματική. Παρουσιάζει το πρόβλημα ως αποκλειστικά ελληνικό, και θυμίζει τη τυπική προπαγάνδα των ρεπορτάζ της Bild, τα οποία παρουσιάζουν τη κρίση ως αναπότρεπτη συνέπεια του μεσογειακού ταμπεραμέντου: «Οι Έλληνες είναι τεμπέληδες, διεφθαρμένοι, ζούσαν πάνω από τις δυνατότητές τους» κλπ.

Πώς μπορεί η Ελλάδα να επινοήσει εκ νεου τον εαυτό της μέσα στην Ευρώπη;

Είναι εν τούτοις παράδοξο το γεγονός ότι οι Πράσινοι κάλεσαν ως βασικό ομιλητή για αυτό το ερώτημα τον Κώστα Σημίτη. Ένα πρόσωπο, που επ’ ουδενί δεν είναι νέο: έναν πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος έχει μακρύ και αμαρτωλό παρελθόν στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Εξελέγη για να αντιμετωπίσει τη διαφθορά. Αντί για αυτό η διαφθορά υπό τη διακυβέρνησή του έφτασε σε πρωτοφανή επίπεδα. Ο υπουργός Μαντέλης και ο στενός συνεργάτης του Σημίτη Τσουκάτος έχουν παραδεχτεί ότι έλαβαν χρήματα από τη Siemens. Επίσης, ο υπουργός Αμύνης της Κυβέρνησής του φέρεται ως εμπλεκόμενος στο σκάνδαλο Ferrostahl (βλ. ρεπορτάζ στη Spiegel και την σχετική απόφαση του δικαστηρίου του Μονάχου). Αλλά όλοι αυτοί παραμένουν ενεργοί στην πολιτική ζωή. Ο ίδιος ο Σημίτης έκλεισε το 2001 μυστική συμφωνία με τη Goldman Sachs (bond swap), κάτι που ήρθε στο φώς 10 χρόνια αργότερα.

Ο κύριος Σημίτης ταυτίζεται συχνά με το θαύμα της ανάπτυξης της Ελλάδας. Η ανάπτυξη αυτή είχε ωστόσο το τίμημά της. Οι ακριβότεροι στην Ιστορία Ολυμπιακοί Αγώνες κόστισαν τη ζωή 30 ανθρώπων και επέφεραν τεράστια βάρη στο Δημόσιο. Επί της πρωθυπουργίας του έλαβε χώρα η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους και εισήχθησαν επισφαλείς σχέσεις εργασίας, κάτι που επιδείνωσε σημαντικά τις συνθήκες ζωής των Ελλήνων. Ο κύριος Σημίτης ανήκει στο ίδιο παλιό πολιτικό σύστημα που θέλει σήμερα να ανανεώσει. Ο θύτης επιστρέφει ως Σωτήρας.

Ουδεμία απορία προκαλεί το ότι οι Πράσινοι κάλεσαν τον συγκεκριμένο πολιτικό. Οι ίδιοι πράσινοι στήριξαν ως συνεργαζόμενο με το SPD κόμμα τα προγράμματα εξοπλισμών της Ελλάδας. Η Ελλάδα ξόδεψε δισεκατομμύρια Ευρώ για να εισάγει εξοπλισμούς από τη Γερμανία και έτσι γιγάντωσε το χρέος της: μία πολύ επικερδής συμφωνία για τη Γερμανία, της οποίας η Κυβέρνηση ακόμη και τώρα, τον καιρό της σκληρότερης λιτότητας για την Ελλάδα, εξαναγκάζει την ελληνική Κυβέρνηση να αγοράζει επιπλέον όπλα. Δεν είναι σύμπτωση το ότι οι Πράσινοι χειροκροτούν στα συνέδριά τους το Σημίτη ή τον Παπανδρέου. Στην χώρα τους έχουν υποστηρίξει αντιλαϊκή πολιτική μέσω νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, ενώ υποστήριξαν και πολέμους.

Ευτυχώς υπάρχουν νέοι πολιτικοί στην Ελλάδα: ο κύριος Παπαδήμος, ο οποίος κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας Σημίτη ήταν πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδος, και η – τόσο νέα που δεν πρόλαβε καν να εκλεγεί – κυβέρνησή του κυβερνούν ερήμην του λαού. Αυτή η «νέα» κυβέρνηση αποτελείται κυρίως από τα δύο αμαρτωλά κόματα εξουσίας: ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία. Σε αυτά προστίθεται τελικά και κάτι νέο: ακροδεξιοί, αντισημίτες και οπαδοί της χούντας καταλαμβάνουν θέσεις υπουργών.

Σε αυτό το πλαίσιο καταλαβαίνουμε εύκολα τι σημαίνει επαναπροσδιορισμός: ο επιβεβλημένος δρόμος του Μνημονίου και του αυστηροποιημένου προγράμματος σταθερότητας οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερο χρέος μέσω της όξυνσης της κρίσης. Έτσι ο υποτιθέμενος στόχος αυτής της πολιτικής δεν επιτυγχάνεται. Το «φάρμακο» αποδεικνύεται χειρότερο από την «ασθένεια». Αυτό καταδεικνύει ότι ουσιαστικός στόχος δεν είναι η καταπολέμηση της κρίσης αλλά η αναδιανομή από κάτω προς τα πάνω.

Η επιβολή μιας τέτοιας πολιτικής πηγαίνει χέρι χέρι με τον περιορισμό της δημοκρατίας, την καταπάτηση ανθρώπινων δικαιωμάτων, την αντισυνταγματική κι αυταρχική λειτουργία του κράτους, καθώς και με μια ακραία αστυνομική βία.

Πώς μπορεί η Ελλάδα να επινοήσει εκ νέου τον εαυτό της μεσα στην Ευρωπη;

Στον τίτλο της εκδηλώσης υπάρχει ένας κόκκος αλήθειας. Είναι αναγκαία η επανεφεύρεση, όχι της Ελλάδας, αλλά της Ευρώπης. Και το ζήτημα είναι πώς ερμηνεύει κανείς αυτήν την επιταγή επανεφεύρεσης. Υπάρχουν δύο δυνατότητες: η μία είναι μια νέα Ευρώπη, όπου θα κυριαρχούν οι τράπεζες, οι πολυεθνικές και το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Μια Ευρώπη αυταρχική, όπου θα αποφασίζουν μόνο ελίτ και θεσμοί που στερούνται δημοκρατικής νομιμοποίησης. Μια Ευρώπη διαιρεμένη, όπου ο ευημερών Βορράς θα εκμεταλλέυται τον εξαθλιωμένο Νότο, θα παρεμβαίνει και θα υπαγορεύει την πολιτική «κυρίαρχων» κρατών. Μπορεί να υπάρξει όμως και μια άλλη Ευρώπη. Μια Ευρώπη της ισότητας, των αγώνων, της άμεσης δημοκρατίας και της πραγματικής πολιτικής συμμετοχής. Το δρόμο τον δείχνουν τα κινήματα, την προηγούμενη άνοιξη στην Ισπανία, το καλοκαίρι στην Ελλάδα και τώρα στη Ρουμανία, με τις λαϊκές συνελεύσεις και τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις.

Η νέα Ευρώπη εφευρίσκεται ήδη: με δημοκρατία, αλληλεγγύη κι από τα κάτω.
http://realdemocracynowberlingr.wordpress.com/

Χαλκιδική: Το ελληνικό Ελντοράντο

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Χαλκιδική: Το ελληνικό Ελντοράντο
Feb 182013
 

Μια επίθεση στα μεταλλεία της Χαλκιδικής στις Σκουριές τα ξημερώματα ήταν αρκετή για να βγουν ξανά στα χαρακώματα οι υπέρμαχοι της «επένδυσης». Με τη γνωστή τους ρητορική υπέρ της «αναγκαίας για τη χώρα ανάπτυξης» και κατά «της άνομης, βίαιης μειοψηφίας». Ποια στ’ αλήθεια είναι η «ανάπτυξη» που με τέτοια ζέση υποστηρίζουν οι οπαδοί της και ποιοι ωφελούνται από αυτήν; 

Της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου

«Στις Σκουριές παίζεται το ουσιαστικό παιχνίδι που κρύβεται πίσω από τα μνημόνια» έγραψε ένας χρήστης του twitter, με αφορμή τα όσα διαδραματίστηκαν την νύχτα στις Σκουριές Χαλκιδικής. «Αίσχος! Τρόμος! Κακούργοι! Το ήθος των κουκουλοφόρων της Άκρας Αριστεράς» αποφάνθηκε ο Άδωνις Γεωργιάδης, παραθέτοντας λινκ από το Πρώτο Θέμα με τίτλο: «Έδεσαν και περιέλουσαν με βενζίνη δύο φύλακες της Ελληνικός Χρυσός».

Τώρα με τι είδους σιγουριά αποφασίζει ο συνάδελφος να δώσει έναν τέτοιο τίτλο, τη στιγμή μάλιστα που ούτε η ίδια η Αστυνομία δεν επιβεβαιώνει μια τέτοια πληροφορία, όπως ενημερώνει πάλι μέσω των κοινωνικών δικτύων ένας άλλος συνάδελφος του αστυνομικού ρεπορτάζ, υπάρχουν αρμόδια όργανα του κλάδου να το εξετάσουν, δεν θα το κάνω εγώ. Το γιατί υιοθετεί μια τέτοια πληροφορία εκλεγμένος βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος μάλλον απαντιέται ευκολότερα: βολεύει την επίσημη ρητορική περί της αναγκαίας για τον τόπο ανάπτυξης στην οποία αντιδρά μια άνομη και βίαιη μειοψηφία.

Στο UNFOLLOW 14, που κυκλοφορεί, αποφασίσαμε να καταπιαστούμε ακριβώς με αυτή τη ρητορική. Χωρίς να υποτιμούμε την καταστροφή του  περιβάλλοντος, για την οποία δίνουν τη δική τους μάχη οι κάτοικοι της Χαλκιδικής, επιχειρήσαμε να καταδυθούμε στην άβυσσο της λεγόμενης «ανάπτυξης».

Ύστερα από αρκετή έρευνα, καταφέραμε να εντοπίσουμε έναν γνώστη των διαπραγματεύσεων, ο οποίος έχει παρακολουθήσει τις συμφωνίες από κοντά. Με την υπόσχεση της ανωνυμίας, άρχισε να μας ξετυλίγει ένα, ομολογουμένως, πολιτικά ενδιαφέρον κουβάρι. Μεταξύ άλλων μάθαμε ότι «ο Μπόμπολας, μέσω δύο δικών του ανθρώπων που έχουν συστήσει μόλις (σ.σ το 2003 με το που φεύγει η προηγούμενη κάτοχος TVX Gold) την εταιρία Ελληνικός Χρυσός, παίρνει τη δουλειά. Η Eldorado Gold δεν μπαίνει ποτέ στο παιχνίδι αν πρώτα δεν έχουν λυθεί τα διαδικαστικά. Ο Μπόμπολας λοιπόν προσφέρει τις πολιτικές γνωριμίες, «λύνει» τα κωλύματα και για αντάλλαγμα παίρνει ένα ποσοστό επί της Ελληνικός Χρυσός, η οποία πλέον είναι θυγατρική της Eldorado. 5% στον Μπόμπολα συν τα έργα υποδομής, 95% η Eldodado και η δουλειά δική της». Η διαφαινόμενη άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά, «τους είχε προβληματίσει» λέει η πηγή μας και εξηγεί: «Από τον κίνδυνο ένιωσαν ότι απομακρύνονται αμέσως μετά τις εκλογές. Έτσι, αποκτούν έδρα στην Ελλάδα με σκοπό να αφαιρέσουν από τον ΣΥΡΙΖΑ το επιχείρημα ότι δεν φορολογούνται εδώ»…

Από κει και πέρα; «Έχουν σκοπό να υπαχθούν στο άρθρο 107 του Συντάγματος περί προστασίας ξένων κεφαλαίων. Βάσει αυτού επιτυγχάνουν χαμηλό φορολογικό συντελεστή (υπολογίζεται στο 10%). Θα φορολογούνται μία φορά εδώ, ενώ η δουλειά θα είναι εξασφαλισμένη για τα επόμενα δέκα χρόνια. Και αυτό θα το επιτύχουν με προεδρικό διάταγμα ύστερα από απόφαση του αρμόδιου υπουργού, δηλαδή του Κωστή Χατζηδάκη (βάσει πληροφοριών, έχουν ήδη ένα πρώτο κλείσιμο του ματιού από το υπουργείο). Έτσι, ακόμα κι αν γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση αύριο το πρωί, όλο αυτό δεν αλλάζει με νόμο. Χρειάζεται αλλαγή του Συντάγματος».

Με απλά λόγια: φορολογική ασυλία και προστασία της δουλειάς για την Eldorado για δέκα χρόνια και μηδαμινά έσοδα για το ελληνικό δημόσιο. Αυτή είναι «η αναγκαία ανάπτυξη για τη χώρα».

Το πλήρες ρεπορτάζ μπορείτε να το διαβάσετε στο UNFOLLOW 14. Σημασία όμως εδώ έχει το εξής: Τον προβληματισμό γύρω από την αξία της «ανάπτυξης» για το κοινωνικό σύνολο, που είναι μικρή, σε σχέση με τα προσδοκώμενα κέρδη για μια ιδιωτική εταιρεία, που είναι τεράστια, κανένας δεν τον λαμβάνει υπόψη του επαρκώς. Τα απολύτως εύλογα ερωτήματα που προκύπτουν καταδεικνύουν μία ακόμη παρασκηνιακή, δίχως κοινοβουλευτικό έλεγχο, σκανδαλώδη υποταγή του δημοσίου συμφέροντος σε ιδιωτικά, «δικτυωμένα» συμφέροντα – μια πρακτική που καθόλου δεν έχει εκλείψει με την κρίση αλλά για την ακρίβεια εντείνεται. Και είναι ερωτήματα που κατεξοχήν αφορούν το ζήτημα της «ανάπτυξης» από καθαρά «τεχνοκρατική» άποψη -μας συμφέρει ή δεν μας συμφέρει;- άσχετα με τις αιτιάσεις για το περιβάλλον. Αυτά τα ερωτήματα, αυτόν τον προβληματισμό, μπορεί να καταλάβει κανείς γιατί ούτε το υπουργείο ούτε ο υπουργός ούτε η ίδια η εταιρία μπαίνουν στον κόπο να τα απαντήσουν. Τα έχουν απαντήσει ήδη με τις μεθοδεύσεις τους. Το αστείο όμως είναι πως ούτε οι στιβαρές πένες των κυρίαρχων ΜΜΕ, που κόπτονται αίφνης για τη διαφάνεια και το «νοικοκύρεμα», δεν τα έχουν συμπεριλάβει στην ανάλυση εκείνη που κάνει λόγο «για αναγκαίες επενδύσεις και άνομες, βίαιες μειοψηφίες».

Όπως βέβαια μας πληροφόρησε η συνάδελφος Γεωργία Ανάγνου, η δημοσιογράφος που έκανε την επιτόπια έρευνα για τα δύο ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου που παρουσιάστηκαν από τον ΕΞΑΝΤΑ, «υπάρχουν συνάδελφοι στη Ρουμανία που το ψάχνουν αλλά δεν μπορούν να γράψουν ούτε μονόστηλο. Η εκεί εταιρία εξόρυξης χρυσού είναι τρίτη σε διαφημιστικά έξοδα…».

Στατιστικά στοιχεία για τα διαφημιστικά έξοδα προς τον Τύπο της Eldorado Gold δεν έχουμε για την ώρα. Aνοίξτε ωστόσο τις ηλεκτρονικές εκδόσεις και τις σελίδες των κυρίαρχων εφημερίδων και δείτε τα μπάνερ και τις καταχωρήσεις της Ελληνικός Χρυσός να δεσπόζουν…

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://unfollow.gr.com/

Εκδήλωση για τον 1 χρόνο ΚΙΦΑ: Live & Συλλογική Κουζίνα

 Εκδηλώσεις  Comments Off on Εκδήλωση για τον 1 χρόνο ΚΙΦΑ: Live & Συλλογική Κουζίνα
Feb 172013
 

live

Οι γιατροί, φαρμακοποιοί, νοσηλευτές και όλοι οι εθελοντές και οι ασθενείς του Κοινωνικού Ιατρείου Φαρμακείου Αλληλεγγύης Δράμας γιορτάζουμε τα πρώτα γενέθλια του ΚΙΦΑ σε ένα γλέντι με συλλογική κουζίνα και μουσική στο Υπόγειο Αρχιτεκτονικής Τοπίου (οδός: Χρυσοβέργη και Κασσάνδρου) την Κυριακή 24/2 από τις 8μμ.

Φέρνουμε, αν μπορούμε, κάτι φαγώσιμο για να το μοιραστούμε με τους υπόλοιπους. Είσοδος ελεύθερη

Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης: Πρόγραμμα Εβδομάδας 18-22/02/2013

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης: Πρόγραμμα Εβδομάδας 18-22/02/2013
Feb 162013
 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΛΟΓΟΤΥΠΟΚαλούμε όλους τους πολίτες της Δράμας να στηρίξουν και να στελεχώσουν την προσπάθεια του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης γιατί πιστεύουμε πως η αλληλεγγύη είναι μια αμφίδρομη πράξη που αποδεικνύεται από το βαθμό συμμετοχής όλων μας.

Οι πολίτες που δεν έχουν ιατροφαρμακευτική ασφάλιση μπορούν να προσέρχονται στην Γραμματεία του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή, 10-12π.μ. και 6-8μ.μ.) ή να τηλεφωνούν για να κλείνουν ραντεβού.

Πρόγραμμα εβδομάδας 18-22 Φεβρουαρίου 2013 στο Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης

Δευτέρα 18/02: 6-8μ.μ. Φαρμακοποιός
Τρίτη 19/02: 10-11π.μ. Παιδίατρος, 6-8μ.μ. Παθολόγος
Τετάρτη 20/02: 6-8μ.μ. Γενικής Ιατρικής
Πέμπτη 07/02: 11-12π.μ. Παιδίατρος, 6-8μ.μ. Φαρμακοποιός

Παράλληλα, το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης συνεργάζεται με εξωτερικούς ιατρούς και εργαστήρια (π.χ. καρδιολόγους, ακτινολόγους, πυρηνικούς, οφθαλμίατρους, οδοντίατρους, μικροβιολόγους) για τη δωρεάν, και πάλι, πρόσβαση από τους ανασφάλιστους συμπολίτες μας. Οι ενδιαφερόμενοι για τους γιατρούς αυτούς θα πρέπει να επικοινωνούν με το ΚΙΦΑ για να μπορούν να εξυπηρετούνται με ραντεβού.

Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης στεγάζεται στο Εργατικό Κέντρο Δράμας, Ηπείρου 2
Τηλέφωνα επικοινωνίας με τη Γραμματεία (Δευτέρα-Παρασκευή, 10-12π.μ. & 6-8μ.μ.):
σταθερό: 2521.777.038 κινητό: 6984.286.106 και 6971.893.208
Για πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με τις δραστηριότητες των εθελοντών του ΚΙΦΑ γίνετε μέλος του Facebook group http://www.facebook.com/groups/kifadramas/

http://www.politesdramas.gr/

Mαζάουερ: Η άνοδος της Χρυσής Αυγής δεν σχετίζεται με την άκρα Αριστερά αλλά με τους πολιτικούς Πηγή: Mαζάουερ: Η άνοδος της Χρυσής Αυγής δεν σχετίζεται με την άκρα Αριστερά αλλά με τους πολιτικούς

 Απόψεις  Comments Off on Mαζάουερ: Η άνοδος της Χρυσής Αυγής δεν σχετίζεται με την άκρα Αριστερά αλλά με τους πολιτικούς Πηγή: Mαζάουερ: Η άνοδος της Χρυσής Αυγής δεν σχετίζεται με την άκρα Αριστερά αλλά με τους πολιτικούς
Feb 142013
 

«Δεν θεωρώ ότι η άνοδος της Χρυσής Αυγής συσχετίζεται με την άκρα Αριστερά», δηλώνει ο βρετανός ιστορικός Μαρκ Μαζάουερ. «Οι αιτίες βρίσκονται αλλού και κυρίως στην ακραία απονομιμοποίηση ολόκληρης της πολιτικής τάξης, κατά τη διάρκεια της κρίσης και την επακόλουθη αποδόμηση των επιτευγμάτων της Mεταπολίτευσης», αναφέρει.

Μιλώντας στην Καθημερινή, για την άνοδο των άκρων και τις ευθύνες της Αριστεράς επισημαίνει:

«Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε αν αυτή η πολιτική τάξη θα έπρεπε να είχε κάνει περισσότερα, στις υπάρχουσες συνθήκες, για να αποκαταστήσει την εκτίμηση του κοινού. Θεωρώ ότι θα μπορούσε και ακόμη υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Ακριβώς, όμως, επειδή βρισκόμαστε σε μια νέα και πιο βίαιη φάση του δημόσιου βίου, είναι δύσκολο να αντιμετωπίσεις με την –ας πούμε– καλοπροαίρετη ανοχή του παρελθόντος, γεγονότα όπως η ρίψη μολότοφ στην αστυνομία ή επιθέσεις σε σπίτια, γραφεία ή καταστήματα.

«Και εδώ πρέπει να συζητήσουμε όχι μόνο τις πράξεις, αλλά και το ζήτημα της πολιτικής ρητορικής. Για την Αριστερά, υπάρχουν ορισμένα ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει. Οταν χρησιμοποιείς τη ρητορική της βίας –ανατροπή της κυβέρνησης, νέο αντάρτικο, επίθεση κατά των συνεργατών/δωσίλογων του κράτους–, δηλαδή φράσεις και μνήμες που πηγάζουν από μια προγενέστερη εποχή, με πραγματικές επαναστάσεις και πραγματικούς πολέμους, εννοείς, όντως, όσα λες;

Επιθυμείς πραγματικά τον πόλεμο;

Λες σοβαρά ότι αυτό που ζούμε είναι σαν μια δεύτερη Κατοχή; Και αν ναι, είσαι σίγουρος ότι μπορείς να κερδίσεις; Αν δεν τα εννοείς, και αυτό είναι το ουσιώδες ζήτημα, τότε πώς μπορείς να μιλάς και να σκέφτεσαι –να σκεφτούμε– πιο εποικοδομητικά για την πιθανότητα ενός πραγματικού και ριζοσπαστικού μετασχηματισμού του καπιταλισμού, που απαιτείται από την κρίση των φορέων εξουσίας και των ιδεών; Κατά την άποψή μου, το να ονειρεύεσαι έναν ηρωικό ρόλο σε ένα νικηφόρο, αυτήν τη φορά, 1917 ή σε ένα νικηφόρο 1944 δεν βοηθάει πολύ και πρέπει να παραδώσουμε αυτές τις χρονολογίες στην Ιστορία, δίχως να συνεχίσουμε να τις χρησιμοποιούμε ως οδηγό στις πράξεις μας».

Ποιός είναι

Ο Βρετανός ιστορικός Μαρκ Μαζάουερ (Mark Mazower) έχει διεθνή φήμη τόσο ως συγγραφέας πολύ σημαντικών βιβλίων πάνω στη νεότερη ιστορία της Ευρώπης, και ειδικά των Βαλκανίων, όσο και ως καθηγητής του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης (κάτοχος της έδρας ιστορίας Ira D.Wallach), όπου είναι επίσης διευθυντής του Κέντρου Heyman για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Σχολιαστής της επικαιρότητας για τους Financial Times, τον Guardian και άλλες εφημερίδες, ο Μ. Μαζάουερ αρθρογραφεί σε έντυπα όπως The Times Literary Supplement, London Review of Books, The Nation, στη χώρα μας όμως απολαμβάνει ιδιαίτερης φήμης χάρη στις ιστορικές μελέτες του πάνω στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’40 αλλά και τη Θεσσαλονίκη των αρχών του εικοστού αιώνα. Ενδεικτικά αναφέρουμε το εξαιρετικά επιτυχημένο «Η Ελλάδα του Χίτλερ» καθώς επίσης τα «Σκοτεινή ήπειρος», «Θεσσαλονίκη. Πόλη των φαντασμάτων», «Η αυτοκρατορία του Χίτλερ» (όλα από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια), «Η Ελλάδα και η οικονομική κρίση του Μεσοπολέμου» (ΜΙΕΤ), «Τα Βαλκάνια» (Πατάκης) κ.ά.

Πηγή: http://www.iefimerida.gr/

Γ. Γρόλλιος: Κριτική προσέγγιση στο σχολείο του 21ου αιώνα

 Video, Απόψεις  Comments Off on Γ. Γρόλλιος: Κριτική προσέγγιση στο σχολείο του 21ου αιώνα
Feb 142013
 

Ομιλία του Προέδρου του Παιδαγωγικού Τμήματος ΑΠΘ Γ. Γρόλλιου για την αξιολόγηση στην εκπαίδευση. Ο καθηγητής υπογραμμίζει μεταξύ άλλων ότι στο ζήτημα της αξιολόγησης υπάρχει μεγάλη υποκρισία από τη μεριά της πολιτικής ηγεσίας.

Ενημερωτική εκδήλωση του Κ.Ι.Φ.Α. Δράμας με ομιλία του καθηγητή Ιατρικής κ. Μπένου

 Εκδηλώσεις, Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Ενημερωτική εκδήλωση του Κ.Ι.Φ.Α. Δράμας με ομιλία του καθηγητή Ιατρικής κ. Μπένου
Feb 142013
 

ΜΠΕΝΟΣ

Ξεκίνησαν την περασμένη Δευτέρα (11/2), στο αμφιθέατρο του Επιμελητηρίου Δράμας, οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό της συμπλήρωσης ενός χρόνου, από τη λειτουργία του Κοινωνικού Ιατρείου – Φαρμακείου Αλληλεγγύης Δράμας. Η πρώτη εκδήλωση ήταν η ομιλία του κ. Αλέξανδρου Μπένου, καθηγητή Υγιεινής, Κοινωνικής Ιατρικής και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας της Ιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ., με θέμα “Κρίση και Υγεία”, ενώ αποτέλεσε και την αφορμή για να παρουσιαστεί συνοπτικά το έργο του Κ.Ι.Φ.Α. Δράμας, από τον κ. Σπύρο Τουρτούρη, εθελοντή – ιατρό του Κ.Ι.Φ.Α.

Ξεκινώντας ο κ. Σπύρος Τουρτούρης αναφέρθηκε στο ιστορικό της ίδρυσης και λειτουργίας του Κ.Ι.Φ.Α., πέρσι τον Φεβρουάριο, μετά από μια ενημερωτική εκδήλωση με εθελοντές γιατρούς του Κοινωνικού Ιατρείου Θεσσαλονίκης η οποία έδωσε την τελική ώθηση για τη λειτουργία του Κ.Ι.Φ.Α., ενώ τόνισε ιδιαίτερα ότι στο Κοινωνικό Ιατρείο, έχουν συναντηθεί και συνεργάζονται άνθρωποι διαφορετικών ιδεολογικών προελεύσεων, με κοινό όμως στόχο την καταγγελία της ακολουθούμενης πολιτικής υποβάθμισης της Δημόσιας Υγείας και την έμπρακτη αλληλεγγύη σε όσους είναι “θύματα”, αυτής της πολιτικής.

Στην απαρίθμηση των “σταθμών” της πρώτης χρονιάς λειτουργίας του Κ.Ι.Φ.Α. Δράμας. ο κ. Τουρτούρης ανέφερε τη μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης που έγινε τον Ιούνιο στην Αγία Βαρβάρα, τις υπόλοιπες εκδηλώσεις των εθελοντών, την επίσκεψη και την παροχή φαρμακευτικού υλικού στο Κέντρο Κράτησης Μεταναστών στο Παρανέστι, ενώ τόνισε ιδιαίτερα, ότι το Κ.Ι.Φ.Α. λειτουργεί και προσφέρει λειτουργώντας, πάντα στη βάση των αποφάσεων της συνέλευσης των εθελοντών του. Ιδιαίτερα, δε, στάθηκε στην πολύ μεγάλη προσφορά φαρμάκων από τους πολίτες προς το Κοινωνικό Φαρμακείο.

Ο κ. Αλέξανδρος Μπένος στην ομιλία του έκανε λόγο για “ανθρωπιστική κρίση”, στην οποία βρίσκεται η χώρα, λόγω των εφαρμοζόμενων νεοφιλελεύθερων οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών. Έδωσε στοιχεία τόσο για τις αυτοκτονίες οι οποίες έχουν αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια, τονίζοντας ότι σε αυτό το χρονικό διάστημα, οι αυτόχειρες δεν είναι φτωχοί, αλλά άνθρωποι της μεσαίας τάξης, όσο και για αύξηση των περιστατικών κατάθλιψης. Σημείωσε ότι στην Ελλάδα των μνημονίων έχει αυξηθεί η παιδική θνησιμότητα, η οποία στο προηγούμενο διάστημα είχε σχεδόν εξαλειφθεί, είπε ότι από το 2010 υπήρξε μεγάλη αύξηση κρουσμάτων Aids, λόγω της πολιτικής του Υπουργείου Υγείας, τότε, της μη χορήγησης συριγγών για τη χρήση ναρκωτικών σε ενδοφλέβιους χρήστες, για λόγους “οικονομίας”.

watermarked-DSC_0019_4480

Σε ότι αφορά τα Κοινωνικά Ιατρεία, ως εθελοντής του Κ.Ι.Α. Θεσσαλονίκης, είπε ότι τα Κοινωνικά Ιατρεία ήρθαν για να καλύψουν το κενό στην παροχή πρωτοβάθμιας υγείας και να καταγγείλουν, ταυτόχρονα, την εφαρμοζόμενη πολιτική. Τόνισε ότι τα Κοινωνικά Ιατρεία δεν έχουν σχέση με τη φιλανθρωπία και βασίζουν τη λειτουργία τους σε αμεσοδημοκρατικές δομές για να σταθούν αλληλέγγυα στους δοκιμαζόμενους συμπολίτες μας. Περιέγραψε μάλιστα τα Κοινωνικά Ιατρεία, ως το “δημόσιο” που οραματίζονται να υπάρξει στο μέλλον και θα αντικαταστήσει το δημόσιο που έφτιαξε ο “δικομματισμός” και σήμερα είναι στο στόχαστρο όλων. “Το αγαθό της υγείας, δεν μπορεί παρά να είναι δημόσιο και καθολικό” τόνισε και είπε ότι “η δημιουργία του θα βασιστεί σε ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, το οποίο σήμερα δεν υπάρχει”.
Αναφερόμενος στις προοπτικές των Κοινωνικών Ιατρείων ο κ. Μπένος, τόνισε ότι η ευχή όλων είναι να υπάρξει ανατροπή της εφαρμοζόμενης πολιτικής και η λειτουργία ενός καθολικού συστήματος υγείας, οπότε δεν θα υπάρχει και λόγος για να υπάρχουν τα κοινωνικά ιατρεία. Τέλος έθεσε ως πρώτο ζητούμενο και κοινό στόχο όλων, την ανατροπή της ακολουθούμενης πολιτικής.

Επόμενες εκδηλώσεις για τα γενέθλια του Κ.Ι.Φ.Α. Δράμας, το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 6 – 10 μ.μ., Παζάρι χειροποίητων κοσμημάτων, στο Καφέ Φίκα και την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου, στις 9 μ.μ στο Υπόγειο του ΤΕΙ Αρχιτεκτονικής Τοπίου, συναυλία με τους “Εμπειροτέχνες” και τους “Antidote 5” και συλλογική κουζίνα.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.xronikadramas.gr/

Γαλλία: άνεργος αυτοπυρπολήθηκε μπροστά στο γραφείο ευρέσεως εργασίας

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Γαλλία: άνεργος αυτοπυρπολήθηκε μπροστά στο γραφείο ευρέσεως εργασίας
Feb 142013
 

Άνεργος 43 ετών αυτοπυρπολήθηκε μπροστά από το κρατικό γραφείο ευρέσεως εργασίας (Pôle emploi) στην πόλη Νάντη της Γαλλίας, σήμερα το μεσημέρι.

Όπως αναφέρεται έληγε αυτή την περίοδο το επίδομα ανεργίας του και είχε προειδοποιήσει με e-mail τα τοπικά μέσα ενημέρωσης από τη Δευτέρα ότι «θα αναλάβει δράση» καθώς ο φάκελός του είχε απορριφθεί.

Τα γραφεία του οργανισμού στη Νάντη παραμένουν κλειστά.

Τα κεντρικά του Παρισιού επιβεβαίωσαν την αυτοκτονία και πως το θύμα ήταν εγγεγραμμένο στα μητρώα του…

Όπως αναφέρεται τον Αύγουστο, ένας άνεργος 51 ετών είχε αυτοκτονήσει μπροστά στα γραφεία απασχόλησης, στα προάστια του Παρισιού.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://topontiki.gr/

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ
Feb 132013
 

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

Το κείμενο που ακολουθεί συντάχθηκε από την Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης (Θεσσαλονίκης), και συνυπογράφουν δεκάδες σωματεία, εργατικά σχήματα, πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες απ’ όλη την Ελλάδα. Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται. Μπορείτε να στείλετε την υπογραφή της συλλογικότητας ή μόνο τη δική σας στο protbiometal@gmail.com, ή να υπογράψετε ηλεκτρονικά στο http://www.gopetition.com/
ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ! 
Οι εργάτες της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής πετούν το γάντι στο χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα και καλούν όλους τους εργάτες να αναλάβουν τη παραγωγική διαδικασία στα χέρια τους. Οι ίδιοι τολμούν να κάνουν την αρχή παίρνοντας στις 12 Φλεβάρη το εργοστάσιο στα χέρια τους με διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας και συνδικαλισμού βάσης. 
Η εξαφανισμένη εδώ και δυο χρόνια εργοδοσία, μπροστά στην αποφασιστικότητα των εργατών, κινεί τη τελευταία στιγμή διαδικασίες για να διασφαλίσει τα δικαιώματά της και να εμποδίσει την επανέναρξη λειτουργίας του κάτω από τον έλεγχο των εργατών. Το κράτος και η κυβέρνηση κωλυσιεργεί να δώσει απαντήσεις ποντάροντας στην οικονομική εξαθλίωση των εργαζομένων.
Όμως ο αγώνας των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ, δεν επιδέχεται αναβολές. Είναι η πρώτη πράξη αποπομπής των καπιτα-ληστών από τη παραγωγική διαδικασία, σε συνθήκες οξύτατης κοινωνικής κρίσης και απόλυτης χρεοκοπίας του συστήματός τους. Η τύχη της ΒΙΟ.ΜΕ δεν θα κριθεί μόνο στα όρια του εργοστασίου αλλά και στο επίπεδο της συνολικού κοινωνικού αγώνα κι αντιμετώπισης του κράτους έκτακτης ανάγκης, που εφαρμόζει το μνημονιακό πρόγραμμα κοινωνικής καταστροφής με τις δυνάμεις καταστολής και την επίκληση στρατιωτικών νόμων. Γι’ αυτό, μέσα στις συνθήκες της μαζικής ανεργίας και της απόλυτης εξαθλίωσης, το σημαντικότερο καθήκον παραμένει η επέκταση του αγώνα των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ σε όλα τα εργοστάσια και επιχειρήσεις που εγκαταλείπονται, κλείνουν, πτωχεύουν, απολύουν.
Ο αγώνας των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ,για την αυτοδιαχείριση της παραγωγής, είναι αγώνας ζωής και θανάτου για όλους τους ανέργους, τους εργαζόμενους, για ολόκληρη τη κοινωνική πλειοψηφία.
Ο αγώνας των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ είναι αγώνας για μία κοινωνία χωρίς αφεντικά και εκμετάλλευση, είναι αγώνας όλων μας!
Θα νικήσουμε!
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.biom-metal.blogspot.gr/

Γιώργος Κατρούγκαλος: Αλληλεγγύη και συλλογική δράση, για να μη “σαπίσει” η κοινωνία μας

 Απόψεις  Comments Off on Γιώργος Κατρούγκαλος: Αλληλεγγύη και συλλογική δράση, για να μη “σαπίσει” η κοινωνία μας
Feb 122013
 

Πως η Ισλανδία απέφυγε τα μνημόνια και έφτιαξε ένα νέο Σύνταγμα;

Την αναγκαιότητα της αλληλεγγύης προς τους συμπολίτες μας που δοκιμάζονται και την ανάπτυξη σε κάθε ευκαιρία της συλλογικής δράσης, χαρακτήρισε ως άμεσο καθήκον όλων των πολιτών αυτή την περίοδο, ο Συνταγματολόγος, καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης κ. Γιώργος Κατρούγκαλος, στην ομιλία του στη Δράμα την Παρασκευή το απόγευμα. Ως διέξοδο από τη κρίση, πρότεινε την κατάργηση των μνημονίων, την επαναδιαπραγμάτευση των δανεικών συμβάσεων με διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους και την σύνταξη ενός νέου Συντάγματος με ευρύτατη λαϊκής συμμετοχή που θα καθιερώσει μορφές άμεσης δημοκρατίας και θα αποτελέσει βάση και για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Ο κ. Κατρούγκαλος έκανε μια αρκετά εκτενή ανάλυση των αιτιών και των χαρακτηριστικών της κρίσης που βιώνει σήμερα η Ελλάδα. Αρχικά αναφέρθηκε στον σχηματισμό και τις αδυναμίες της αστικής τάξης στη χώρα μας, στην στενή σχέση των “οικονομικών ελίτ” με την πολιτική εξουσία – “στην πραγματικότητα ο ασφαλέστερος τρόπος για να βγάλει κάνεις χρήματα, δεν είναι να έχει παραγωγική δραστηριότητα, είναι να έχει καλή σχέση με το κράτος”, είπε χαρακτηριστικά. Τόνισε την αναποτελεσματικότητα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης, λόγω του πελατειακού συστήματος αλλά και λόγω του ανορθολογικού τρόπου ανάπτυξης της που δημιουργεί θέσεις αργομισθίας από τη μια και υποστελέχωση βασικών υπηρεσιών (σχολεία, νοσοκομεία κ.α). από την άλλη.

Η κρίση

Παρά τις παραπάνω δυσλειτουργίες, ο κ. Κατρούγκαλος είπε ότι η κρίση έχει δύο κύριες αιτίες. Τις γενικότερες τάσεις μετακίνησης του διεθνούς καπιταλισμού, από ένα σημείο σχετικής ισορροπίας μεταξύ κεφαλαίου – εργασίας, σε ένα νέο σημείο ισορροπίας όπου το κεφάλαιο έχει τόσο πολύ υπερενισχυθεί ώστε να μην βολεύεται πια στο παλιό “θεσμικό συσχετισμό δυνάμεων” που είχε προκύψει τη “χρυσή εποχή” του κράτους – πρόνοιας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η νεοφιλελεύθερη στροφή στον τρόπο ρύθμισης του οικονομικού συστήματος, όπως την περιέγραψε συνοπτικά. Ιδιωτικοποιήσεις, απορρύθμιση αγοράς εργασίας, για συμπίεση μισθολογικού κόστους – αύξηση κερδών και εισαγωγή ελαστικών μορφών εργασίας είναι οι λεγόμενες “διαρθρωτικές αλλαγές”. “Όταν ακούμε σήμερα ότι το μνημόνιο δεν έχει πετύχει γιατί δεν έχουν εφαρμοστεί οι διαρθρωτικές αλλαγές, αυτοί που το λεν, εννοούν ότι το μνημόνιο δεν έχει πετύχει ακόμη εντελώς, να αποδιαρθρώσει το κοινωνικό κράτος, να διαλύσει τα δικαιώματα και να εφαρμόσει ουσιαστικά την μη ύπαρξη εργατικού δικαίου”, σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ως δεύτερη μεγάλη αιτία της κρίσης ανέφερε τον τρόπο οικοδόμησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς από την ίδρυση της ξεκίνησε με βασικές συνταγματικές αρχές, αυτή του ανταγωνισμού και τις τέσσερις ελευθερίες μετακίνησης, χωρίς να έχει καμιά αναφορά στο κοινωνικό στοιχείο. Αυτή η κατάσταση μέχρι τη συνθήκη του Μάαστριχτ, δεν επέτρεπε στην Ε.Ε. να έχει κοινωνική πολιτική, αλλά δεν υπονόμευε και το κράτος πρόνοιας σε εθνικό επίπεδο. Από το Μάαστριχτ και μετά, είπε, υπάρχουν μαζικά φαινόμενα αποδόμησης των εθνικών κοινωνικών κρατών (προστασία των κρατικών μονοπωλίων, αποδόμηση προστασίας κοινωνικών δικαιωμάτων, έφερε ως παράδειγμα την περίπτωση “Βίκινγκ” στη Φιλανδία) και οι “οικονομικές ελευθερίες” υπονομεύουν το πλέγμα προστασίας των συνταγματικών δικαιωμάτων, όχι μόνο σε επίπεδο παροχών, αλλά και σε επίπεδο ατομικών δικαιωμάτων, όπως αυτό της απεργίας.
Χαρακτήρισε την Οικονομική Νομισματική Ένωση ως ένα σχέδιο που ποτέ δεν εφαρμόστηκε, καθώς οι ισχυρές οικονομίες της Ε.Ε. συγκεντρώνουν πλεονάσματα, τα οποία δεν επιστρέφουν στις αδύναμες οικονομίες του νότου για να εξισσοροπηθεί το σύστημα, με αποτέλεσμα οι χώρες του νότου να συσσωρεύουν ελλείμματα. Έφερε ως παράδειγμα, το γεγονός ότι η Γερμανία έδωσε 60 φορές περισσότερα χρήματα για να ενσωματώσει την Ανατολική Γερμανία, από το σύνολο των χρημάτων που διατίθενται σε όλη την Ευρώπη. Έτσι είπε, τα πλεονάσματα της Γερμανίας, είναι στην πραγματικότητα τα ελλείμματα του νότου.

“Αν δεν υπάρχει μία άρδην αλλαγή σε επίπεδο Ε.Ε. της λογικής της ενοποίησης που είναι αποκλειστικά οικονομική και όχι κοινωνική και αν δεν υπάρχει μια γενναιόδωρη πολιτική μεταβιβάσεων, είναι μοιραίο ότι οι φτωχές χώρες θα γίνονται φτωχότερες, οι πλούσιες πλουσιότερες και ουσιαστικά το ευρώ θα γίνει αυτό που είπε ο Φιλανδός υπουργός Οικονομικών, ένα ζουρλομανδύας, που ουσιαστικά θα σφίγγει μέχρι ασφυξίας, ιδιαίτερα τις χώρες του νότου”, ανέφερε.

Ο κ. Κατρούγκαλος είπε ακόμη ότι οι περιοριστικές πολιτικές που εφαρμόζονται και στην Ελλάδα, δεν είναι διέξοδος από την κρίση, αλλά στην πραγματικότητα “αποτελούν πιο θανατηφόρο φάρμακο από την ασθένεια”, καθώς περιορίζουν τους μισθούς και μειώνουν την κατανάλωση, θέτοντας την οικονομία στην καθοδική πορεία που έχει ονομαστεί “σπιράλ θανάτου”.

Αναφέρθηκε ακόμη, ακροθιγώς, στο “Παρασύνταγμα” που έχουν επισημάνει συνταγματολόγοι ότι υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα, τονίζοντας ότι αυτές οι πολιτικές που εφαρμόζονται, δεν θα μπορούσαν να εφαρμοστούν αλλιώς, γιατί παραβιάζουν μεγάλα κομμάτια του Ελληνικού Συντάγματος. Ανέφερε χαρακτηριστικά την πολιτική επιστράτευση των απεργών, για την οποία είπε ότι “στο άρθρο 22 παρ. 4 του Συντάγματος, γίνεται σαφές ότι η πολιτική επιστράτευση επιτρέπεται μόνο σε περίπτωση θεομηνίας ή κατάστασης ανάγκης που είναι σχετική με τη δημόσια υγεία, σε καμία άλλη περίπτωση δεν επιτρέπεται. Πρόκειται για ευθεία παραβίαση του Συντάγματος”, πρόσθεσε.

Παρομοίασε μάλιστα τη σημερινή κατάσταση με τη δεκαετία του 50, στο επίπεδο της παραβίασης του Συντάγματος στο επίπεδο των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Η διέξοδος

“Το πρώτο βήμα για τη διέξοδο θα πρέπει να είναι να μπει φρένο στις πολιτικές λιτότητας”, είπε ο κ. Κατρούγκαλος, “άρα κατάργηση άμεση των μνημονιακών πολιτικών, ειδικά εκείνων των μέτρων που υπονομεύουν τα κοινωνικά δικαιώματα”. Σχολιάζοντας τον κίνδυνο παύσης του δανεισμού της χώρας, λόγω μιας τέτοιας επιλογής, τόνισε ότι κατά την άποψη του η χώρα δε χρειάζεται περαιτέρω δανεισμό, καθώς “οποιοσδήποτε πρόσθετος δανεισμός συνιστά θηλειά στο λαιμό της χώρας”.

Αναγκαία χαρακτήρισε και την επαναδιαπραγμάτευση με τους δανειστές για διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του ελληνικού χρέους και της χρονικής μετάθεσης αποπληρωμής του υπολοίπου, ενώ πρόσθεσε ότι τη μη βιωσιμότητα του ελληνικούς χρέους αναγνωρίζει ακόμη και το ΔΝΤ, τη στιγμή που σήμερα η Ελλάδα πληρώνει 9 δις ευρώ ετησίως, σε τοκοχρεωλύσια.

Πέρα από το οικονομικός μέρος ο κ. Κατρούγκαλος τόνισε ότι το πιο σημαντικό είναι να αποτελέσει η κρίση αφορμή για να εξαλειφθεί το πελατειακό αντιπαραγωγικό μοντέλο οργάνωσης του κράτους. Σαν μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση πρότεινε την εισαγωγή της αξιολόγησης, με σκοπό να βοηθήσει τους υπαλλήλους να ανταπεξέλθουν στα καθήκοντα τους και όχι για να προκαλέσει απολύσεις όπως γίνεται σήμερα. Πρότεινε τον εκδημοκρατισμό του συστήματος, με αναδιάρθωση του πολιτικού συστήματος με μορφές άμεσης δημοκρατίας και λογοδοσίας, με δυνατότητα εθνικών και τοπικών δημοψηφισμάτων. Συνοπτικά πρότεινε να καθιερωθεί η δυνατότητα της πλειοψηφίας να κυβερνά, αλλά να ελέγχεται διαρκώς για τις ενέργειες της και όχι μόνο στο τέλος της τετραετίας, αναφέροντας ως παράδειγμα. την “ανακλητότητα των αιρετών” και την ισχύ τους ακόμη και σε χώρες όπως οι Η.Π.Α.

Το παράδειγμα της Ισλανδίας

“Η ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της οικονομίας περνά αναγκαστικά μέσα από την ανασυγκρότηση του διοικητικού μηχανισμού, η ανασυγκρότηση του διοικητικoύ μηχανισμού δεν είναι δυνατή χωρίς τον εκδημοκρατισμό του και ο εκδημοκρατισμός του, δεν είναι δυνατός, χωρίς να πάρει μορφές άμεσης λαϊκής συμμετοχής, άμεσης δημοκρατίας” ανέφερε σε άλλο σημείο και πρότεινε αντί να γίνει αναθεώρηση του Συντάγματος, όπως συζητείται τελευταία, να έχουμε ένα καινούργιο Σύνταγμα με ευρεία λαϊκή συμμετοχή και όχι με όρους παλαιοκομματισμού και αναφέρθηκε στο παράδειγμα της Ισλανδίας.

Την χρησιμοποίησε ως παράδειγμα, γιατί όπως είπε ο κ. Κατρούγκαλος, είναι μια μικρή χώρα η οποία όμως έδειξε πρόσφατα ότι η πολιτική μετράει απέναντι στην οικονομία. Ανέφερε ότι ο “παλαιοκομματισμός” της Ισλανδίας, δέχτηκε δύο φορές μνημόνια ανάλογα με τα δικά μας, αλλά εκεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαφοροποιήθηκε και έθεσε δύο φορές τα μνημόνια στην κρίση του λαού, μέσω δημοψηφισμάτων και δύο φορές ο λαός της Ισλανδίας τα απέρριψε. Ακριβώς λόγω αυτής της εμπειρίας συμμετοχής, είπε ο ομιλητής, ο λαός της χώρας συμμετείχε σε ένα “καινοφανές πείραμα” για να φτιάξει το νέο του Σύνταγμα. Η διαδικασία ήταν η εξής σύμφωνα με την περιγραφή του:

Εξελέγησαν αρχικά με κλήρο χίλιοι πολίτες οι οποίοι συζήτησαν σε μια λαϊκή συνέλευση για δύο ή τρεις ημέρες, πως θα φαντάζονταν το “ιδανικό Σύνταγμα”. Ακολούθησε η τυποποίηση των όσων συζητήθηκαν στη λαϊκή συνέλευση, από μια ομάδα ειδικών για να οριστούν τα αντικείμενα της συζήτησης και τα θέματα που τέθηκαν. Σε ένα τρίτο επίπεδο, είκοσι πέντε άνθρωποι εκλέχθηκαν για να αποτελέσουν τη νέα συντακτική συνέλευση της Ισλανδίας. Ακολούθησε το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της διαδικασίας, κατά τον κ. Κατρούγκαλο, όπου η συνέλευση αναρτούσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (facebook, twitter κ.α) τα άρθρα που συζητούσε και την επόμενη μέρα έπαιρναν τις απαντήσεις των χρηστών και τις αξιολογούσαν σε σχέση με τα άρθρα. Για αυτό και το Σύνταγμα της Ισλανδίας, χαρακτηρίστηκε ως το πρώτο “Σύνταγμα Ανοιχτού Κώδικα”, με τη δυνατότητα δηλαδή του χρήστη να το εξελίξει.

Ο κ. Κατρούγκαλος είπε ότι όταν τελείωσε το νέο Σύνταγμα της χώρας, εγκρίθηκε ομόφωνα από την συντακτική εθνοσυνέλευση και όχι μόνο αυτό, αλλά τέθηκε στην κρίση του λαού της χώρας, σε δημοψήφισμα, όχι απλά με την επιλογή αποδοχής ή άρνησης του επί της αρχής, αλλά και με πέντε κομβικά ερωτήματα εκεί που το νέο Σύνταγμα καινοτομούσε και θα έπρεπε ο λαός να τοποθετηθεί ειδικά. Πρόσθεσε ακόμη, ότι λαός της Ισλανδίας ψήφισε σε ένα δημοψήφισμα με έξι ερωτήματα. Το ένα αν αποδέχεται το Νέο Σύνταγμα και πέντε ειδικά ερωτήματα, το ένα αν θέλει να υπάρχει επίσημη θρησκεία, ένα άλλο αν θέλει να μην ιδιωτικοποιούνται οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της, όπως τα δικαιώματα αλιείας της χώρας κ.ο.κ.

Καταλήγοντας ο κ. Κατρούγκαλος είπε ότι στη σημερινή εποχή χρειαζόμαστε ένα πάντρεμα άμεσης και αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. “Οι πρωτόγνωρες διαστάσεις της κρίσης επιβάλουν και πρωτόγνωρες απαντήσεις” είπε, και τόνισε ότι “κυρίως χρειάζεται η εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και στη συλλογική δράση, αν δεν καταφέρουμε να το αναπτύξουμε αυτό, η ελληνική κοινωνία θα σαπίσει”. Πρόσθεσε ότι η εξαθλίωση δεν οδηγεί πάντα στην συλλογική δράση, αναφέροντας ότι όποιος δεν μπορεί να γεμίσει τι τραπέζι για την οικογένεια του, αυτό έχει πρώτο στο νου.

Περιέγραψε ως δύο τα καθήκοντα όλων των πολιτών σε αυτή τη φάση: Η αλληλεγγύη προς όλους τους συμπολίτες μας που δοκιμάζονται, ώστε να μην φτάσουν στο σημείο της εξαθλίωσης και η ανάπτυξη της συλλογικής δράσης σε όποιον τομέα μπορεί ο καθένας, ενώ τόνισε ότι η ιστορία δείχνει ότι οι αγώνες των ανθρώπων κερδίζονται όταν δίνονται συλλογικά και όχι όταν εναποτίθενται σε “Σωτήρες”

Ακολούθησε συζήτηση και έντονος διάλογος με τους παρευρισκόμενους, στην οποία τέθηκαν ζητήματα της επικαιρότητας αλλά και διευκρινίσεις για την πρόταση του κ Κατρούγκαλο για την έξοδο από την κρίση.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.xronikadramas.gr/

Η ΒΙΟ.ΜΕ επαναλειτουργεί στα χέρια των εργατών (Βίντεο)

 Video, Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών, Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Η ΒΙΟ.ΜΕ επαναλειτουργεί στα χέρια των εργατών (Βίντεο)
Feb 112013
 

Το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής ανοίγει και οι εργαζόμενοι όντας 19 μήνες απλήρωτοι και ουσιαστικά άνεργοι θα ξαναεργαστούν. Όχι, δεν ήρθε κανένας εμίρης από το Κατάρ στην Θεσσαλονίκη να επενδύσει, ούτε φυσικά η κυβέρνηση αποφάσισε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ερήμωσης της βιομηχανικής ζώνης στην πόλη μας.  Το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής εγκαταλελειμμένο από την εργοδοσία του από τον Μάιο του 2011 ανοίγει με πρωτοβουλία των εργαζομένων και υπό τον πλήρη έλεγχό τους. Να σημειωθεί ότι η Βιομηχανική Μεταλλευτική (ΒΙΟ.ΜΕ.) θυγατρική της ΦΙΛΚΕΡΑΜ παράγει χημικά προϊόντα –οικοδομικά υλικά για τον κατασκευαστικό κλάδο και σύμφωνα με τους εργαζόμενους αλλά και με στοιχεία οικονομικών περιοδικών μέχρι να εγκαταλειφθεί ήταν μια κερδοφόρα επιχείρηση. Η εργοδοσία οδήγησε σε πτώχευση την μητρική εταιρεία απολύοντας τους εργαζόμενους της ενώ στην θυγατρική εταιρεία Βιομηχανική Μεταλλευτική κήρυξε σταδιακά στάση πληρωμών αφήνοντάς το εργοστάσιο και τους εργαζόμενους στην τύχη τους.

Σε επίσχεση εργασίας από τον Μάιο του 2011 οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕΤ διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους  και παράλληλα ξημεροβραδιάζονται στο εργοστάσιο σε 24ωρες βάρδιες καθημερινά προκειμένου να προστατέψουν τον εξοπλισμό.  Το καλοκαίρι μην έχοντας άλλη λύση πήραν την απόφαση να επαναλειτουργήσουν το εργοστάσιο υπό εργατικό έλεγχο, απόφαση που την στήριξαν άμεσα κοινωνικές και πολιτικές συλλογικότητες της πόλης δημιουργώντας ένα κίνημα αλληλεγγύης το οποίο μετέφερε το μήνυμα του αγώνα τους σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό.Δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα οι εφημερίδες  ούτε το «είπε» η τηλεόραση αλλά όλο αυτό το διάστημα  οι εργαζόμενοι προσπαθούσαν να πείσουν τόσο την πολιτεία αλλά και την κοινωνία της Θεσσαλονίκης ότι  όταν τα αφεντικά  «εξαφανίζονται»   οι εργαζόμενοι μπορούν και χωρίς αυτά .

Σε αντίθεση με την υποστήριξη που βρήκαν από την κοινωνία υλική και ηθική, το υπουργείο δεν τους έδωσε  παρά μόνο υποσχέσεις και δηλώσεις του τύπου ..«είναι ώριμες οι συνθήκες να περάσουν τα εργοστάσια στα χέρια των εργαζομένων». ….Από την πλευρά του ο εργοδότης ξεκαθάρισε ότι δεν ενδιαφέρεται να ξανασχοληθεί με το εργοστάσιο το οποίο όσο καιρό είναι εγκαταλελειμμένο συσσώρευε ακόμα περισσότερα χρέη. Να σημειωθεί ότι οι εργαζόμενοι ήδη έχουν κάνει προσφορά εξαγοράς των μετοχών της επιχείρησης ξεκαθαρίζοντας όμως ότι δεν θα επωμιστούν τα χρέη της προηγούμενης διοίκησης. Παράλληλα έχουν καταθέσει στο υπουργείο το πρόγραμμα επανεκκίνησης της παραγωγής και διεκδικούν την οικονομική στήριξη του εγχειρήματός τους μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ για άνεργους που επιθυμούν να ξεκινήσουν δικιά τους επιχείρηση όσο και την δημιουργία νομικού πλαισίου που θα επιτρέπει και θεσμικά την λειτουργία του εργοστασίου από έναν εργατικό συνεταιρισμό και υπό την διεύθυνση της γενικής συνέλευσης των εργαζομένων.

Όπως ανέφερε ο πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων Μάκης Αναγνώστου στην συνέντευξη τύπου που δόθηκε την Πέμπτη στο ΕΚΘ η λειτουργία του εργοστασίου θα ξεκινήσει σταδιακά. Στις πρώτες προτεραιότητες των  εργαζομένων είναι να πουλήσουν μέσω πλειστηριασμού το κατεσχεμένο στοκ της επιχείρησης στα δύο τρίτα της τιμής των προϊόντων προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την αγορά πρώτων υλών. Σύμφωνα με τον Μ. Αναγνώστου η πώληση των προϊόντων αναμένεται να φέρει στα ταμεία περίπου 200.000 ευρώ.  Τα χρήματα που χρειάζονται για την πλήρη επανεκκίνηση της παραγωγής είναι πολύ περισσότερα αλλά αυτά όπως και οι προμηθευτές αναμένεται να βρεθούν. Ήδη προτάσεις έχουν γίνει από fund αλληλεγγύης στη Λατινική Αμερική όπως το Working World,  μία μη κερδοσκοπική βάση στην Αργεντινή που δημιουργήθηκε για την υποστήριξη των συνεταιρισμών και την ανάκτηση εγκαταλελειμμένων εργοστασίων. Το εγχείρημά αυτό πρόκειται ακόμη να στηρίξουν έμπρακτα οργανώσεις τόσο από την Ολλανδία, τη Δανία  την Αυστρία αλλά και Ιταλία ενώ ψηφίσματα υποστήριξης έχουν εκδώσει συλλογικότητες σε πολύ περισσότερες χώρες.

Οι εργαζόμενοι το τελευταίο διάστημα έχουν φτάσει σε οριακά σημεία επιβίωσης και δηλώνουν  ότι δεν μπορούν να περιμένουν άλλο τις υποσχέσεις του υπουργείου για βοήθεια.  Αποφάσισαν, έτσι, να προχωρήσουν άμεσα στην λειτουργία τους εργοστασίου στην βάση ενός διαφορετικού μοντέλου οργάνωσης της εργασίας το οποίο επιδιώκουν να επεκταθεί και σε άλλα εργοστάσια που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα. Με την πρωτοβουλία τους αυτή  και με την έμπρακτη αλληλεγγύη της κοινωνίας χτίζουν, έτσι, στην πράξη την ελπίδα ότι ένας καινούργιος κόσμος είναι εφικτός.

Στο πλαίσιο του ανοίγματος του εργοστασίου θα γίνουν οι εξής δράσεις: Την Κυριακή 10/2, στις 6 το απόγευμα, στον «Αλέξανδρο» θα  πραγματοποιηθεί μία πανελλαδική συνέλευση πρωτοβουλιών αλληλεγγύης στη ΒΙΟ.ΜΕ., τη Δευτέρα 11/2, στις 5 μ.μ., στην Καμάρα, θα γίνει συγκέντρωση και πορεία και στη συνέχεια, στις 8 μ.μ., στο «Ιβανώφειο», θα δοθεί συναυλία οικονομικής υποστήριξης με τον Θ. Παπακωνσταντίνου, τον Γ. Χαρούλη και τους Χαΐνηδες. Την Τρίτη 12/2 το εργοστάσιο ανοίγει με συνέντευξη τύπου μπροστά στην πόρτα του εργοστασίου. Συγκεντρώσεις για όσους θέλουν να παραστούν θα γίνουν στις 11π.μ. στην Καμάρα και στις 12.00 στο ΙΚΕΑ.

Ρεπορτάζ: Σταυρούλα Πουλημένη

Επιμέλεια βίντεο: Σταυρούλα Πουλημένη-Αιμιλία Κουγιουμτζόγλου

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alterthess.gr/

IKEA: Το σουηδικό μοντέλο εκμετάλλευσης

 Απόψεις  Comments Off on IKEA: Το σουηδικό μοντέλο εκμετάλλευσης
Feb 102013
 
Από τους πολιτικούς κρατούμενους της Αν.Γερμανία μέχρι τους μισθωτούς σκλάβους της Ασίας μια πολυεθνική εξαπλώνεται στο χώρο και το χρόνο

Πράσινα σαν τα σουηδικά δάση. Ανθρώπινα σαν το κοινωνικό κράτος στην Στοκχόλμη. Χαρούμενα σαν το σουηδικό συγκρότημα ABBA. Κι όμως αυτό το εταιρικό προφίλ, που οικοδομούσαν για χρόνια τα καταστήματα ΙΚΕΑ, κατέρρευσε με την πρώτη εργασιακή αντιπαράθεση. Η απόλυση όσων εργαζομένων αρνήθηκαν τις ατομικές συμβάσεις έφερε στο προσκήνιο και στην Ελλάδα το πραγματικό πρόσωπο μιας πολυεθνικής που θα κάνει τα πάντα για να διατηρήσει την κυριαρχία της στην παγκόσμια αγορά.

Ένα ρυάκι κρύου ιδρώτα πρέπει να κύλησε στα πρόσωπα αρκετών στελεχών των γερμανικών IKEA όταν κατάλαβαν το λάθος που είχαν κάνει: Από τα κεντρικά της εταιρείας τους είχαν ζητήσει να ανοίξουν ένα υποκατάστημα στην Κωστάντζα. Επειδή όμως κάποιος παράκουσε, το άνοιξαν στο Κόμπλενζ – «μόλις» 350 χιλιόμετρα μακριά. Η συγκεκριμένη ιστορία, μάς έρχεται από τη δεκαετία του ’70 και οι λεπτομέρειές της χάνονται στα μονοπάτια των αστικών μύθων. Είναι όμως ενδεικτική για τους φρενήρης ρυθμούς με τους οποίους μια επιχείρηση, που ιδρύθηκε το 1943 στη Σουηδία, μετατράπηκε στον μεγαλύτερο πωλητή επίπλων του πλανήτη και ο ιδρυτής της, ο Ίνγκβαρ Καμπράντ, σε έναν από του πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου.
Δεκάδες ακόμη μικρές και «χαριτωμένες» ιστορίες έρχονται να διανθίσουν το βιογραφικό της εταιρείας που έφτασε να θεωρείται πρότυπο του ευρωπαϊκού επιχειρηματικού πνεύματος. Όπως λόγου χάρη τα ονόματα που διαλέγουν για κάθε έπιπλο: Ο Ίνγκβαρ Κάμπραντ, επειδή ήταν δυσλεκτικός ήθελε να δίνει απλά σουηδικά ονόματα, τα οποία όμως σε άλλες χώρες σήμαιναν κάτι διαφορετικό. Έτσι οι Άγγλοι γνώρισαν το γραφείο «jerker – o αυνανιστής» και τον πάγκο εργασίας «fartfull – γεμάτος κλανιές» ενώ πολύ πιο πρόσφατα στην Ελλάδα έφτασε το προϊόν «Troika» – ένα μεγάλο ψαλίδι με ενσωματωμένο καρυοθραύστη.

Στα στελέχη του ΙΚΕΑ αρέσει να διηγούνται τέτοια ανεκδοτολογικά στοιχεία αλλά και εντυπωσιακές ιστορίες για το πως εξοικονομούν χρήματα στη διαδικασία παραγωγής και μεταφοράς, μειώνοντας το κόστος για τον καταναλωτή. Αρκεί, λένε, να κάνεις λίγο βαθύτερα χαράγματα στην κεφαλή μιας βίδας για να γλιτώσεις 0.1 γραμμάριο μετάλλου. Έτσι, δεδομένου ότι η εταιρεία παράγει κάθε χρόνο 300 εκατομμύρια βίδες, κερδίζεις ένα δισεκατομμύριο σουηδικές κορόνες (περίπου 114 εκ. ευρώ). Αντίστοιχα η μεταφορά μη-συναρμολογημένων επίπλων εξοικονομεί αρκετά εκατομμύρια ευρώ, λόγω μείωσης του όγκου, ενώ η τελική συναρμολόγηση από τον καταναλωτή μειώνει περαιτέρω το κόστος (αν και συνεπάγεται μεταφορά του κόστους εργασίας στον αγοραστή).
Οι καινοτόμες αυτές ιδέες είναι, ενδεχομένως, εξαιρετικές για να αναφέρονται στα συνέδρια TED αλλά δυστυχώς δεν έχουν καμία σχέση με τα πραγματικά μυστικά κερδοφορίας των ΙΚΕΑ. Γιατί και σε αυτή την περίπτωση, όταν η καινοτομία εξαντλήθηκε, ο μόνος τρόπος για να μειωθεί περαιτέρω η κερδοφορία ήταν η ολομέτωπη επίθεση στους εργαζόμενους.

Από τους πολιτικούς στους μισθωτούς κρατούμενους.

Ο Χούγκο Ντίντριχ θυμάται ακόμη τις σκοτεινές ημέρες της δεκαετίας του ’80, όταν ήταν πολιτικός κρατούμενος στην Ανατολική Γερμανία. Όπως και πολλοί ακόμη αντικαθεστωτικοί – αλλά και ποινικοί κρατούμενοι – εργαζόταν χωρίς αμοιβή στο Νάουμπουργκ, μια μικρή πόλη 30 χιλιάδων κατοίκων. Κάθε μέρα, καθώς κάρφωνε πόδια σε ξύλινες καρέκλες, έβλεπε τις τεράστιες κούτες με το λογότυπο των IKEA να φεύγουν από το εργοστάσιο.
Τα ΙΚΕΑ δεν ήταν φυσικά η μοναδική επιχείρηση που χρησιμοποιούσε την εργατική αξία (για υπεραξία δεν γίνεται λόγος) των φυλακισμένων ενός δικτατορικού καθεστώτος. Για την ακρίβεια, αν δεν υπήρχαν τόσες δυτικογερμανικές εταιρείες να δίνουν υπεργολαβίες στα κάτεργα του Έρικ Χόνεκερ, ίσως η κερδοφόρος αυτή διαδικασία να είχε εγκαταλειφθεί αρκετά χρόνια νωρίτερα.
Η υπόθεση πάντως θα έρθει τελικά στο φως της δημοσιότητας σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα αναγκάζοντας την ΙΚΕΑ να αναθέσει σε εμπειρογνώμονες της Ernst & Young τη διερεύνησή της. Το πόρισμα, γνωστό και αναμενόμενο: Τα υψηλόβαθμα στελέχη της εποχής είχαν πλήρη επίγνωση του τι ακριβώς συνέβαινε στα εργοστάσια και τις βιοτεχνίες της Αν. Γερμανίας αλλά δεν έκαναν τίποτα για να το σταματήσουν. Η Ernst & Young πάντως σημείωνε με νόημα ότι «η Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας δεν έκανε, εκείνη την περίοδο, διακρίσεις ανάμεσα σε πολιτικούς και ποινικούς κρατούμενους… με αποτέλεσμα αρκετοί αθώοι άνθρωποι να καταλήξουν στην φυλακή» – προφανώς δηλαδή οι ποινικοί κρατούμενοι «καλώς» εργάζονταν σαν σκλάβοι για πολυεθνικές της Δύσης.

Καθώς βέβαια οι εργατικές δικτατορίες άρχισαν να εκλείπουν στην Γηραιά Ήπειρο οι πολυεθνικές της Δυτικής Ευρώπης έπρεπε να αναζητήσουν φτηνό εργατικό δυναμικό στην μακρινή Ασία. Και τα IKEA ακολούθησαν και αυτά το «δρόμο του μεταξιού» για να καταλήξουν στη χώρα των Sweatshop – των σύγχρονων κάτεργων της μισθωτής σκλαβιάς. Το 2005 υπήρξαν καταγγελίες για παιδική εργασία σε κινεζικά εργοστάσια, γεγονός που ανάγκασε και πάλι τη σουηδική εταιρεία να «επανεξετάσει» τις δραστηριότητές της. Για άλλη μια φορά οι υπεύθυνοι των ΙΚΕΑ δεν έκαναν τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από δεκάδες ακόμη επιχειρήσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ που εκμεταλλεύονταν τις νεο-αποικιακές συνθήκες στα εργοστάσια της Ασίας. Για μια επιχείρηση, όμως, που πλάσαρε τον εαυτό της σαν το γνησιότερα τέκνο του σουηδικού κοινωνικού κράτους, κάθε σχετική πληροφορία αποκτούσε διαφορετικό βάρος.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η οργάνωση για τα δικαιώματα των εργαζομένων International Labour Rights Forum, κατέταξε τα IKEA σε περίοπτη θέση στο «Sweatshop Hall of Shame» – το πάνθεον των εταιρειών με τις χειρότερες συνθήκες εργασίας στον πλανήτη.

Και όσο περνούσε ο χρόνος, τόσο τα γραφεία Τύπου των ΙΚΕΑ σπαταλούσαν περισσότερες εργατοώρες για να απαντούν σε καταγγελίες καταπάτησης εργασιακών δικαιωμάτων. Το 2011 μαζί με την αμερικανική θυγατρική, Swedwood, δέχθηκαν σφοδρή κριτική γιατί ανέθεσαν στο διαβόητο δικηγορικό γραφείο Jackson Lewis να αντιμετωπίσει τα αιτήματα των εργαζομένων στο εργοστάσιο του Ντένβιλ. Το συγκεκριμένο γραφείο φημίζεται για την ικανότητά του να σπάει εν τη γεννέσει τους τα συνδικάτα που προσπαθούν να ιδρύσουν οι εργαζόμενοι σε μεγάλες επιχειρήσεις. Τα ΙΚΕΑ μπορεί να μην έφτασαν στις ακραίες αντεργατικές συμπεριφορές της αλυσίδας σούπερ μάρκετ Walmart (που αφαιρούσε τις καρέκλες από τους ηλικιωμένους υπαλλήλους για να παραιτούνται πριν από τη συνταξιοδότηση) αλλά κατάφερε να στιγματίσουν ανεπανόρθωτα το όνομά τους και στις ΗΠΑ.

Όσο για την Ελλάδα, η απόλυση όσων εργαζομένων δεν δέχθηκαν τις ατομικές συμβάσεις εργασίας με παράλληλη μείωση μισθού, έφτασε μέχρι και τη βουλή από τον βουλευτή του ΚΚΕ Χρήστο Κατσώτη χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Οι εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν έξω από το κατάστημα στη Λεωφόρο Κηφισού και κινητοποίησαν και την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων που ανέφερε ότι οι μειώσεις δεν δικαιολογούνται με δεδομένο ότι «τα ΙΚΕΑ, όχι μόνο εξακολουθούν να επιδεικνύουν σταθερή και σημαντική κερδοφορία καθ’ όλη τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, αλλά διευρύνουν συνεχώς τις πωλήσεις τους και τα μερίδια της αγοράς στο χώρο τους». Σε ανακοίνωσή της πάντως η ιδιοκτίτρια HOUSEMARKET AE του ομίλου FOURLIS έκανε λόγο για «ανεξέλεγκτη κλιμάκωση της κρίσης που άγγιξε τον όμιλο, με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν για πρώτη φορά ζημιογόνα οικονομικά αποτελέσματα».

Ένα χταπόδι πλανιέται πάνω από την Ευρώπη

Το δεύτερο μεγάλο μυστικό της επιτυχίας των ΙΚΕΑ δεν αφορά τόσο τους εργαζόμενους αλλά τους φορολογούμενους των χωρών, που φιλοξενούν τα μπλε και κίτρινα σουηδικά μεγαθήρια. Σε πρόσφατο αφιέρωμά του το γερμανικό περιοδικό Spiegel παρομοίαζε τα IKEA με ένα τεράστιο χταπόδι τα πλοκάμια του οποίου εξαπλώνονται σε όλη την Ευρώπη.
Ακόμη και σήμερα η ακριβής δομή της επιχείρησης παραμένει γόρδιος δεσμός για τα μεγαλύτερα λογιστικά γραφεία αλλά και τις φορολογικές υπηρεσίες. Τα ΙΚΕΑ στηρίζονται σε ένα τεράστιο πλέγμα μη κερδοσκοπικών και κερδοσκοπικών επιχειρήσεων, που δραστηριοποιούνται σε χώρες με ειδικό καθεστώς, όπως η Ολλανδία, το Λουξεμβούργο και το Λιχτενστάιν αλλά και σε φορολογικούς παραδείσους στις Ολλανδικές Αντίλλες και το Κουρακάο. Μεγάλο τμήμα της δραστηριότητας παρουσιάζεται σαν φιλανθρωπικό έργο. Ακόμη και ο νεοφιλελεύθερος Economist όμως σημείωνε κάποτε ότι το ποσοστό της φιλανθρωπίας ισοδυναμεί με «λογιστικό λάθος στρογγυλοποίησης στα βιβλία της επιχείρησης».

Η αλήθεια είναι ότι καθώς η επιχείρηση γιγαντωνόταν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου ανάμεσα στις καταγγελίες άρχισαν να παρεισφρέουν και θεωρίες συνωμοσίας αλλά και μάλλον απλουστευτικά σχόλια ανταγωνιστών. Ο Κλάους Κέλερ, λόγου χάρη, λέκτορας πολιτικής επικοινωνίας στο πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, ισχυρίστηκε πριν από μερικά χρόνια ότι τα ΙΚΕΑ δίνουν στα πιο φτηνά χαλιά τους τα ονόματα πόλεων της Δανίας ενώ κρατούν τις σουηδικές πόλεις για να ονοματίζουν τα καλύτερα προϊόντα τους. «Πρόκειται περί πολιτισμικού ιμπεριαλισμού» βροντοφώναξε ο Δανός καθηγητής, κερδίζοντας μερικά λεπτά δημοσιότητας.

Ακόμη και αυτού του είδους οι καταγγελίες όμως έφερναν στην επιφάνεια ορισμένα από τα βαθύτερα χαρακτηριστικά του νέου επιχειρηματικού πολιτισμού, που εκπροσωπούσαν τα ΙΚΕΑ. Όπως η Coca Cola και τα McDonald’s, έτσι και η σουηδική πολυεθνική αποτελούσε πλέον ένα από τα γνησιότερα τέκνα της οικονομικής παγκοσμιοποίησης. Τα πανομοιότυπα καταστήματά της, στα οποία οι πελάτες κινούνται πάντα κατά την αντίστροφη φορά των δεικτών του ρολογιού για να καταλήξουν στο ταμείο, αποτελούσαν θύλακες μιας αποστειρωμένης καταναλωτικής κουλτούρας. Ακόμη και ο περίφημος κατάλογος του ΙΚΕΑ έλαβε χαρακτηριστικά καταναλωτικής λατρείας σε αρκετές χώρες του κόσμου. Τα 200 εκατομμύρια αντίτυπα, που κυκλοφορούν κάθε χρόνο, ξεπερνούν κατά τρείς φορές τις εκδόσεις της βίβλου σε ολόκληρο το χριστιανικό κόσμο. Ακόμη και στην Τουρκία όμως, όταν πριν από μερικά χρόνια τα μέσα ενημέρωσης κατέγραφαν με ανησυχία τις αυξημένες πωλήσεις του βιβλίου «Ο αγών μου», ένας αρθρογράφος της εφημερίδας Radikal έσπευσε να καθησυχάσει τους αναγνώστες του: «Μην φοβάστε» τους είπε «ο κατάλογος του ΙΚΕΑ κυκλοφόρησε πολύ περισσότερο από το έργο του Αδόλφου Χίτλερ». Μια μάλλον ατυχής σύγκριση αν σκεφτεί κανείς ότι ο ιδρυτής των IKEA ήταν στα νιάτα του μέλος της ναζιστικής νεολαίας της Σουηδίας.

Άρης Χατζηστεφάνου
Περιοδικό Unfollow Ιανουάριος 2013

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://info-war.gr/

Σχετικά με τις συνθήκες εργασίας των μεταναστών στα κατασκευαστικά έργα που γίνονται στο Κατάρ ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Σχετικά με τις συνθήκες εργασίας των μεταναστών στα κατασκευαστικά έργα που γίνονται στο Κατάρ ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου
Feb 102013
 

Καταγγελίες – φωτιά της Γ.Γ. της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Συνδικάτων, Σάραν Μπάροου, αναφορικά με τις συνθήκες εργασίες των μεταναστών στα κατασκευαστικά έργα που γίνονται στο Κατάρ ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022. Οι δηλώσεις της στην εφημερίδα “Αυγή”:

Ποια είναι η διαμορφωθείσα κατάσταση με τους εργάτες του Κατάρ; Από τη στιγμή που εκφράζονται ανησυχίες για την υγεία των ποδοσφαιριστών και των φιλάθλων λόγω των υψηλών θερμοκρασιών, τότε πώς θα προστατευτούν οι άνθρωποι που θα δουλέψουν στα έργα;

«Οι εργάτες στις κατασκευές είναι από τους πλέον χαμηλόμισθους στο Κατάρ. Δουλεύουν έξω, σε απίστευτα υψηλές θερμοκρασίες, οι οποίες μπορεί να φτάσουν τους 50 βαθμούς Κελσίου τους καλοκαιρινούς μήνες. Δουλεύουν με το ρίσκο του εμφράγματος και της αφυδάτωσης. Λόγω της ζέστης, η υπαίθρια εργασία σταματά τους καλοκαιρινούς μήνες από τις 11.30 μέχρι τις 15.00. Αλλά αν κάνεις μια βόλτα στους δρόμους, μπορείς να δεις τους εργάτες να δουλεύουν στις οικοδομές. Χωρίς συνδικάτα, δεν μπορούν να επιβληθούν νόμοι για τους εργάτες στις εταιρείες. Πολλοί πεθαίνουν τις νύχτες από θερμοπληξία, αφού κοιμούνται συνωστισμένοι, χωρίς επαρκή εξαερισμό ή κλιματισμό. Στις οικογένειες των νεκρών δεν δίνεται αποζημίωση, αφού θεωρείται ότι δεν χάνουν τη ζωή τους ενώ δουλεύουν. Η κυβέρνηση του Νεπάλ κατέγραψε 191 θανάτους εργατών στο Κατάρ το 2010. Οι 103 από αυτούς αποδόθηκαν σε καρδιακή προσβολή. Τα εμφράγματα δεν συμβαίνουν σε νέους και υγιείς ανθρώπους. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι οι θάνατοι προέρχονται από τη θερμοπληξία. Μιλήσαμε στην οικογένεια ενός εργάτη που πέθανε στον ύπνο του στο Κατάρ και ενημερωθήκαμε από πρώτο χέρι για τις τελευταίες του ώρες».

Συγκεκριμένες αναφορές κάνουν λόγο για “σύγχρονη σκλαβιά” για να περιγράψουν την κατάσταση στο Κατάρ. Συμφωνείτε με αυτόν τον όρο;

«Το Κατάρ είναι ένα κράτος σκλάβων του 21ου αιώνα. Οι εργάτες, τους οποίους εξαπατούν για τον μισθό ή τη φύση της δουλειά οι αρμόδιοι για τις προσλήψεις, αποτελούν θύματα παράνομης καταναγκαστικής εργασίας βάσει του διεθνούς δικαίου. Πολλοί μετανάστες φτάνουν στο Κατάρ, αλλά δεν τους δίνεται ο μισθός ή η δουλειά που τους έχουν υποσχεθεί πριν κάνουν το ταξίδι. Από τη στιγμή που βρίσκονται στο Κατάρ, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να δεχτούν τον μισθό και τη συγκεκριμένη εργασία. Το αυστηρό σύστημα χορήγησης βίζας προβλέπει ότι οι εργάτες δεν μπορούν να φύγουν από τη χώρα χωρίς την άδεια των εργοδοτών τους. Το 91% των διαβατηρίων βρίσκονται στα χέρια των εργοδοτών, σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη το 2011 από το Ινστιτούτο Κοινωνικής και Οικονομικής Έρευνας του Κατάρ».

Υπάρχει τρόπος να αλλάξει το συγκεκριμένο σύστημα χορήγησης βίζας;

«Η κυβέρνηση του Κατάρ έχει υποσχεθεί να κάνει μεταρρυθμίσεις στο σύστημα εδώ και χρόνια. Για τον λόγο αυτό είχε συσταθεί και αρμόδια επιτροπή, αλλά από τότε υπάρχει ένα τείχος σιωπής που περιβάλλει την κυβέρνηση του Κατάρ όσον αφορά τις μελλοντικές της κινήσεις».

ΠΗΓΗ: http://www.sport.gr/