Κλάρα Τσέτκιν: Ο Φασισμός πρέπει να νικηθεί!

 Απόψεις  Comments Off on Κλάρα Τσέτκιν: Ο Φασισμός πρέπει να νικηθεί!
Jun 032015
 

Στις 30 Αυγούστου του 1932, εν μέσω της χειρότερης κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος που είχε αντιμετωπίσει ο κόσμος μέχρι τότε και στη σκιά της αύξησης της ναζιστικής εξουσίας, η Κλάρα Τσέτκιν-Γερμανίδα μαρξίστρια και μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας (KPD)-άνοιξε την τελευταία συνεδρίαση του Ράιχσταγκ (Βουλή της Γερμανίας). Ήταν πρόεδρος και είχε το δικαίωμα να κάνει την εναρκτήρια ομιλία, ως το παλαιότερο μέλος της ολομέλειας. Σ’ αυτή της την ομιλία κάλεσε όλους τους εργαζόμενους και τον καταπιεσμένο λαό, να μην αφήσουν τις πολιτικές διαφορές που τους χωρίζουν να τους εμποδίσουν και να ενωθούν για να συνθλίψουν την φασιστική απειλή κατευθυνόμενοι προς μια σοσιαλιστική επανάσταση για την ανατροπή της αστικής τάξης. Έκανε έκκληση για την ανατροπή της αστικής κυβέρνησης, μίλησε για τη συνενοχή της στην άνοδο των Ναζί, την παραβίαση του συντάγματος της Γερμανίας, και την απόλυτη ανικανότητα της να αντιμετωπίσει τις όψεις της φρικτής παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης. Παρά το γεγονός ότι ήταν σχεδόν τυφλή, ανίκανη να περπατήσει (χρειάστηκε να την μεταφέρουν στο βήμα), και απέναντι στις ναζιστικές απειλές για τη ζωή της σε περίπτωση που μιλούσε, η συντρόφισσα Τσέτκιν έδωσε μια παθιασμένη ομιλία που σκιαγραφεί τη στρατηγική δημιουργίας ενός “Ενιαίου Μετώπου εργαζομένων, προκειμένου να ηττηθεί ο φασισμός”.

Η Κλάρα Τσέτκιν μιλώντας στον Ράιχσταγκ, στον Αύγουστο του 32 σε ηλικία 75 ετών

            Το εργατικό κίνημα δεν κατάφερε να καταστείλει τη ναζιστική απειλή. Μέχρι τον Ιανουάριο κατελήφθη η εξουσία, πραγματοποιήθηκε το λεγόμενο «Machtergreifung»: ο Πρόεδρος Χίντενμπουργκ διόρισε τον Αδόλφο Χίτλερ καγκελάριο της Γερμανίας, στις 30 Ιανουαρίου 1933. Το Ράιχσταγκ διαλύθηκε. Το Κομμουνιστικό Κόμμα πέρασε στην παρανομία. Τα μέλη του είτε κρύφτηκαν, είτε εξορίστηκαν, είτε βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν. Οι οργανώσεις της εργατικής τάξης είχαν εκμηδενιστεί. Σχεδόν εκατό μέλη του Ράιχσταγκ, που δεν ήταν μέλη των Ναζί, κυνηγήθηκαν και δολοφονήθηκαν.

            Η Κλάρα κατέφυγε στη Μόσχα και πέθανε τον Ιούνιο. Σε λιγότερο από μια δεκαετία η Γερμανία μετατράπηκε, από μια χώρα στα πρόθυρα της κομμουνιστικής επανάστασης της εργατικής τάξης, σε μια Ναζιστική δικτατορία που επέφερε πόλεμο και γενοκτονίες σε όλη την Ευρώπη.

             Παρακάτω παρατίθεται το κείμενο της ομιλίας της, όπως καταγράφεται στα πρακτικά του Ράιχσταγκ και δημοσιεύτηκε σε μια συλλογή από επιλεγμένα κείμενα και ομιλίες της Τσέτκιν. 

– – –

Ο Φασισμός πρέπει να νικηθεί

Εναρκτήρια ομιλία της Επίτιμης Πρόεδρου του Ράιχσταγκ

Κυρίες και κύριοι! Το Ράιχσταγκ συνεδριάζει σε μια περίοδο όπου η κρίση και η κατάρρευση του καπιταλισμού κατακλύζει τις πλατιές εργατικές μάζες της Γερμανίας με μια θύελλα από τα πιο φοβερά δεινά. Τα εκατομμύρια των ανέργων, οι οποίοι πεθαίνουν από την πείνα με ή χωρίς το επίδομα ζητιανιάς της κοινωνικής πρόνοιας, θα ενισχυθεί από μερικά ακόμα εκατομμύρια κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και του χειμώνα. Η πείνα είναι επίσης η τύχη που περιμένει όλους όσους τυχαίνει να βρίσκονται στην κοινωνική πρόνοια. Εξ’ αιτίας των χαμηλών μισθών τους, εκείνοι που εξακολουθούν να εργάζονται δεν μπορούν να αναπληρώσουν τη μυϊκή και ηθική ενέργεια που τους αποσπάται από τον ολοένα αυξανόμενο εξορθολογισμό της βιομηχανικής παραγωγής ούτε μπορούν, φυσικά, να ικανοποιήσουν τις πολιτιστικές τους ανάγκες. Οι περιορισμοί στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τα συμβούλια  διαμεσολάβησης εργατικού δυναμικού θα συμπιέσουν περαιτέρω τους ήδη υποβαθμισμένους μισθούς. Αυξανόμενος είναι και ο αριθμός τεχνιτών και μικροεπαγγελματιών, καθώς και μικρών και μεσαίων αγροτών που βρίσκονται στα πρόθυρα κατάρρευσης. Η κατάρρευση της οικονομίας και η συρρίκνωση των επιδοτήσεων για πολιτιστικές δραστηριότητες καταστρέφουν την οικονομική βάση της ύπαρξης του δημιουργικού δυναμικού. Το πεδίο εφαρμογής των γνώσεων του συνεχώς μικραίνει. Η ανάφλεξη που έχει ξεκινήσει στην Ανατολή (που προκλήθηκε ισχυρά από τη Δύση, εν μέρει, προκειμένου να καταστρέψει τη Σοβιετική Ένωση και την σοσιαλιστική οικοδόμηση της) θα μπορούσε να προκαλέσει τελικά καταστροφή και τρόμο στη Γερμανία, η οποία έχει ανοιχτά τα τραύματα του ολέθρου που προκάλεσε ο τελευταίος παγκόσμιος πόλεμος.

Η πολιτική εξουσία της Γερμανίας έχει καταληφθεί, αυτή τη στιγμή, από ένα Υπουργικό Συμβούλιο, το οποίο διαμορφώθηκε από τον αποκλεισμό των μελών του Ράιχσταγκ και είναι πιστός υπηρέτης του μονοπωλιακού καπιταλισμού και των μεγαλοτσιφλικάδων, του οποίου η κινητήρια δύναμη αποτελείται από στρατηγούς του Reichswehr*. (φωνές Κομμουνιστών αντιπροσώπων «πολύ καλά»).

Παρά την παντοδυναμία του, το Υπουργικό Συμβούλιο, έχει μέχρι σήμερα αποτύχει πλήρως τόσο στην εγχώρια όσο και στην εξωτερική του πολιτική. Η εσωτερική του πολιτική χαρακτηρίζεται, όπως και εκείνη των προκατόχων του, από νομοθεσίες έκτακτου ανάγκης που προκαλούνται αυξάνοντας τις έκτακτες ανάγκες που ήδη υπάρχουν.

Ταυτόχρονα, το Υπουργικό Συμβούλιο, προσβάλλει το δικαίωμα των μαζών για την καταπολέμηση αυτής της δυστυχίας. Για την κυβέρνηση, οι ομάδες που χρήζουν βοήθειας και ανάγκης, αποτελούνται από μεγάλους γαιοκτήμονες, χρεωκοπημένους βιομήχανους, μεγαλοτραπεζίτες, ιδιοκτήτες ναυπηγείων και ασυνείδητους κερδοσκόπους. Οι φορολογικές, δασμολογικές και εμπορικές επιβαρύνσεις λαμβάνονται από τα πλατιά στρώματα του εργαζόμενου λαού, ώστε να ανταμειφθούν οι μικρές ομάδες ειδικών συμφερόντων. Επιδεινώνει την κρίση βάζοντας περιορισμούς στην κατανάλωση, καθώς και στην εισαγωγή και εξαγωγή προϊόντων. Η εξωτερική του πολιτική βλάπτει τα συμφέροντα των εργαζομένων (οι Κομμουνιστές φωνάζουν «μεγάλη αλήθεια»). Αυτή καθοδηγείται από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και επιτρέπει στη Γερμανία να αμφιταλαντεύεται μεταξύ έλλειψης αποφασιστικότητας και ερασιτεχνισμού ανάμεσα στην αμετανόητη δουλοπρέπεια και διάθεση εκδίκησης, μια στάση που καθιστά τη Γερμανία όλο και περισσότερο εξαρτώμενη από τις μεγάλες δυνάμεις της Συνθήκης των Βερσαλλιών (οι Κομμουνιστές φωνάζουν «μεγάλη αλήθεια»). Μια τέτοια πολιτική ζημιώνει τη σχέση μας με τη Σοβιετική Ένωση, η οποία είναι ένα κράτος με έντιμη πολιτική ειρήνη και οικονομική άνοδο και αποτελεί ένα στήριγμα για τη γερμανική εργατική τάξη (οι Κομμουνιστές φωνάζουν «πόσο αλήθεια!»).

Το Υπουργικό Συμβούλιο φέρει την πλήρη ευθύνη για τις δολοφονίες των τελευταίων εβδομάδων, λόγω της άρσης της ενιαίας απαγόρευσης των ναζιστικών ομάδων, όπως η Storm Troopers (SA)** και της ευεργετικής στάσης του απέναντι στις εμφυλιοπολεμικές πολιτικές των φασιστικών ομάδων. Προσπαθεί μάταια να πείσει το λαό να ξεχάσει την ηθική και πολιτική του ενοχή σχετικά με τη διαμάχη των συμμάχων για τη διανομή της κρατικής εξουσίας, αλλά το χυμένο αίμα θα το συνδέει για πάντα με τους φασίστες δολοφόνους.

Η ανικανότητα του Ράιχσταγκ και η παντοδυναμία του Υπουργικού Συμβουλίου συμβολίζουν την παρακμή του αστικού φιλελευθερισμού και της κατάρρευσης του συστήματος παραγωγής. Αυτή δε η φθορά μπορεί επίσης να ανιχνευθεί στη ρεφορμιστική σοσιαλδημοκρατία, που τόσο στη θεωρία όσο και στη πράξη αντιπροσωπεύει τον πιο σάπιο λόγο του αστικού κοινωνικού συστήματος. Η Papen-Schleicher*** πολιτική της κυβέρνησης είναι απλώς η απροκάλυπτη συνέχιση της κυβερνητικής πολιτικής του Bruning (με την ανοχή των σοσιαλδημοκρατών), της οποίας, είχε με τη σειρά της προηγηθεί ο παραδειγματικός καθορισμός της πολιτικής των σοσιαλδημοκρατών. (οι Κομμουνιστές φωνάζουν «πολύ καλή»). Η πολιτική του «μικρότερου κακού» ενισχύει την αίσθηση ισχύος των αντιδραστικών δυνάμεων και τις προϋποθέσεις να δημιουργηθεί το μεγαλύτερο από όλα τα δεινά: η αδράνεια των μαζών. Έχουν πειστεί να μην κάνουν καμία χρήση της πλήρους ισχύος τους, εκτός του Κοινοβουλίου. Έτσι, η σημασία του Κοινοβουλίου για την ταξική πάλη του προλεταριάτου είναι επίσης μειωμένη. Αν το Κοινοβούλιο σήμερα, εντός των ορίων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον αγώνα των εργαζομένων, είναι μόνο επειδή έχει την υποστήριξη των ισχυρών μαζών έξω από τα τείχη του.

Πριν το Ράιχσταγκ θέσει νέα ζητήματα με τις ειδικές ερωτήσεις της ημέρας, θα πρέπει ν’ αναχθεί σε κεντρικό του ζήτημα: Η ανατροπή της κυβέρνησης του Ράιχ, η οποία, κατά παράβαση του συντάγματος, απειλεί να παραγκωνίσει το Ράιχσταγκ εντελώς. Το Ράιχσταγκ θα μπορούσε να κατηγορήσει τον Πρόεδρο και τους υπουργούς του Ράιχ για παραβίαση του συντάγματος και οι περαιτέρω αποφάσεις να ληφθούν ενώπιον του Κρατικού Δικαστηρίου της Λειψίας. Ωστόσο, αν τους οδηγούσαν ενώπιον αυτού του ανώτατου δικαστηρίου, θα ήταν σαν να κατηγορούσαν το διάβολο ενώπιον της γιαγιάς του (χειροκροτήματα και φωνές «μεγάλη αλήθεια» από την πλευρά των Κομμουνιστών εκπροσώπων).

Είναι προφανές, βέβαια, ότι μια κοινοβουλευτική απόφαση δεν θα είναι σε θέση να παραγκωνίσει την εξουσία, η οποία βασίζεται στους Reichswehr και όλους τους άλλους μηχανισμούς υποστήριξης του αστικού κράτους, καθώς και την τρομοκρατία των φασιστών, τη δειλία του αστικού φιλελευθερισμού και τη παθητικότητα των μεγάλων τμημάτων του προλεταριάτου. Η επικάλυψη της κυβέρνησης στο Ράιχσταγκ δεν μπορεί παρά να είναι ένα σήμα για την κινητοποίηση και την κατάληψη της εξουσίας από τις πλατιές μάζες έξω από το Κοινοβούλιο. (οι Κομμουνιστές φωνάζουν «μεγάλη αλήθεια»). Στόχος αυτής της μάχης πρέπει να είναι να χρησιμοποιηθεί όλο το βάρος των οικονομικών και κοινωνικών προσόντων των εργαζομένων, καθώς και η μαζικότητα τους.

Ο αγώνας θα δοθεί ιδιαίτερα για να νικηθεί ο φασισμός που προτίθεται να καταστρέψει με αίμα και σίδερο όλες τις ταξικές εκφράσεις των εργαζομένων. Οι εχθροί μας γνωρίζουν πολύ καλά ότι το ελάχιστο ποσοστό της δύναμης του προλεταριάτου προέρχεται από τον αριθμό των βουλευτικών εδρών. Η δύναμή του στηρίζεται σε πολιτικές, συνδικαλιστικές και πολιτιστικές οργανώσεις.

Το παράδειγμα του Βελγίου δείχνει στους εργαζόμενους, ότι ακόμα και κατά τη διάρκεια της χειρότερης οικονομικής ύφεσης, μια μαζική απεργία αποδεικνύεται ένα αποτελεσματικό όπλο, υπό την προϋπόθεση ότι η χρήση του υποστηρίζεται από την αποφασιστικότητα και την προθυμία οι μάζες να κάνουν θυσίες και δε συρρικνώνονται από τη διεύρυνση της μάχης και την καταστολή των δυνάμεων από τον εχθρό, με τη χρήση βίας. (φωνές από τους Κομμουνιστές βουλευτές «μεγάλη αλήθεια»). Η εξωκοινοβουλευτική αντίδραση της εργατικής τάξης, ωστόσο, δεν πρέπει να περιορίζεται στην ανατροπή μιας κυβέρνησης η οποία έχει παραβιάσει το σύνταγμα. Θα πρέπει να πάει πέρα από το στόχο της προκείμενης στιγμής, να προετοιμαστεί για την ανατροπή του αστικού κράτους και της βάσης του, που είναι το καπιταλιστικό σύστημα. Όλες οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση της κρίσης, ενώ το καπιταλιστικό σύστημα εξακολουθεί να επικρατεί μπορεί να επιφέρουν μόνο την καταστροφή. Η παρέμβαση του κράτους απέτυχε επειδή το αστικό κράτος δεν ελέγχει την οικονομία, αλλά ελέγχεται από τον καπιταλισμό. («μεγάλη αλήθεια» φωνάζουν οι Κομμουνιστές βουλευτές). Δεδομένου ότι η διάταξη των δυνάμεων της κατέχουσας τάξης, δεν μπορεί παρά να λειτουργήσει προς όφελός της και σε βάρος των παραγωγικών και καταναλωτικών μαζών. Η ελεγχόμενη οικονομία, με βάση τον καπιταλισμό είναι εξ’ αρχής αντιφατική. Όλες οι παρόμοιες προσπάθειες ηττήθηκαν από την ιδιωτική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Ο έλεγχος της οικονομίας, είναι δυνατός μόνο όταν καταργηθεί η ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Ο τρόπος για να ξεπεραστούν οι οικονομικές κρίσεις και όλες οι απειλές των ιμπεριαλιστικών πολέμων είναι αποκλειστικά και μόνο με την προλεταριακή επανάσταση («μπράβο» φωνάζουν οι Κομμουνιστές), η οποία θα απομακρύνει την ατομική ιδιοκτησία της παραγωγής και ως εκ τούτου εγγυάται μια ελεγχόμενη οικονομία.

Η μεγάλη παγκόσμια ιστορική απόδειξη ότι αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί, είναι η Ρωσική Επανάσταση. Έχει αποδειχθεί ότι οι εργαζόμενοι έχουν τη δύναμη να νικήσουν όλους τους εχθρούς τους, τους καπιταλιστές στη χώρα τους και τους ιμπεριαλιστές ληστές από το εξωτερικό. Έχει κομματιάσει τις συμβάσεις σκλαβιάς, όπως η Συνθήκη των Βερσαλλιών (φωνές από τους Κομμουνιστές «μεγάλη αλήθεια»).

Το Σοβιετικό κράτος επιβεβαιώνει επίσης το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι διαθέτουν την ωριμότητα να κατασκευάσουν ένα νέο οικονομικό σύστημα, στο οποίο μια υψηλότερη οικονομική ανάπτυξη της κοινωνίας μπορεί να συμβεί χωρίς καταστροφικές κρίσεις, διότι η αιτία της άναρχης μεθόδου παραγωγής έχει καταστραφεί-η ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής.

Ο αγώνας των εργατικών μαζών ενάντια στα καταστροφικά δεινά του παρόντος είναι, την ίδια στιγμή και αγώνας για την πλήρη απελευθέρωσή τους. Τα βλέμματα των μαζών πρέπει να κατευθύνονται σταθερά προς αυτό τον φωτεινό στόχο, που δεν πρέπει να περιβάλλεται από την ψευδαίσθηση της απελευθέρωσης της δημοκρατίας. Οι μάζες δεν πρέπει να επιτρέψουν στον εαυτό τους να φοβηθούν την ωμή χρήση βίας, που με τη χρήση της ο καπιταλισμός επιδιώκει την επιβίωσή του, με τη μορφή των νέων παγκόσμιων πολέμων και φασιστικών εμφυλίων διαμαχών.

Το πιο σημαντικό άμεσο καθήκον είναι η δημιουργία ενός Ενιαίου Μετώπου όλων των εργαζομένων, προκειμένου να γυρίσει πίσω ο φασισμός (οι Κομμουνιστές φωνάζουν «μεγάλη αλήθεια»), προκειμένου να προφυλαχτούν από την υποδούλωση και την εκμετάλλευση τους, καθώς και να διατηρήσουν τη δική τους φυσική ύπαρξη με την ισχύ και τη δύναμη της οργάνωσής τους. Πριν από αυτή την επιτακτική ιστορική αναγκαιότητα, όλοι οι λόγοι που μας αναστέλλουν και μας διαιρούν, όπως πολιτικές, συνδικαλιστικές, θρησκευτικές και ιδεολογικές απόψεις πρέπει να κατέχουν υποδεέστερη θέση. Όλοι όσοι αισθάνονται να απειλούνται, όλοι εκείνοι που υποφέρουν και όλοι όσοι καιρό παλεύουν για την απελευθέρωση πρέπει να ανήκουν στο Μέτωπο ενάντια στο φασισμό και τους εκπροσώπους της κυβέρνησης. Η αυταρχικότητα των εργατών έναντι του φασισμού είναι η επόμενη απαραίτητη προϋπόθεση για την δημιουργία του Ενιαίου Μετώπου στη μάχη κατά των κρίσεων και των ιμπεριαλιστικών πολέμων, που αιτία της ύπαρξής τους είναι τα καπιταλιστικά μέσα παραγωγής. Η εξέγερση των εκατομμυρίων εργαζόμενων ανδρών και γυναικών στη Γερμανία ενάντια στην πείνα, τη δουλεία, τις φασιστικές δολοφονίες και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους είναι μια έκφραση της ακατάλυτης μοίρας των εργαζομένων όλου του κόσμου. Το πεπρωμένο της διεθνούς κοινότητας πρέπει να την μετατρέψει σε μια μαχητική κοινότητα που να τους συνδέει με την εμπροσθοφυλακή των αδελφών της Σοβιετικής Ένωσης. Οι απεργίες και οι εξεγέρσεις σε διάφορες χώρες είναι πύρινα σημάδια που λένε ότι οι Γερμανοί αγωνιστές δεν είναι μόνοι τους. Παντού οι απόκληροι και οι καταπιεσμένοι λαοί κατευθύνονται προς την κατάληψη της εξουσίας. Το Ενιαίο Μέτωπο των εργαζομένων, που έχει τους ίδιους στόχους και στη Γερμανία, δεν πρέπει να στερείται τα εκατομμύρια των γυναικών, που εξακολουθούν να φέρουν τις αλυσίδες της έμφυλης σκλαβιάς (οι Κομμουνιστές φωνάζουν «πολύ καλή»), και ως εκ τούτου εκτίθενται στην πιο καταπιεστική ταξική σκλαβιά. Στην πρωτοπορία πρέπει να αγωνιστούν οι νέοι που θέλουν να ανθίσουν και να ωριμάσουν. Σήμερα, άλλωστε, δεν αντιμετωπίζουν άλλες προοπτικές, παρά την τυφλή υπακοή και την εκμετάλλευση στους κόλπους της υποχρεωτικής παροχής υπηρεσιών. Στο Ενιαίο Μέτωπο ανήκουν επίσης όλοι όσοι αποτελούν το δημιουργικό δυναμικό και εργάζονται ώστε να αυξηθεί η ευημερία και ο πολιτισμός με τις γνώσεις και την επιμέλεια τους και έχουν γίνει περιττοί στην αστική κοινωνία του σήμερα. Ακόμα στο Μέτωπο ανήκουν οι μισθωτοί και οι μεροκαματιάρηδες σκλάβοι που πλήρωναν φόρους και συντηρούνταν από τον καπιταλισμό ενώ ταυτόχρονα τον συντηρούν και είναι θύματα του.

Ανοίγω αυτή την συνεδρίαση εκπληρώνοντας έτσι τα καθήκοντά μου ως επίτιμη πρόεδρος με την ελπίδα ότι, παρά τις τρέχουσες αδυναμίες μου, μπορώ να έχω ακόμα την τύχη να ανοίξω ως επίτιμη πρόεδρος την πρώτη σοβιετική συνεδρίαση της Σοβιετικής Γερμανίας.

*έτσι ονομαζόταν η στρατιωτική οργάνωση της Γερμανίας από το 1919 έως το 1935 (ΣτΜ).

**παραστρατιωτική οργάνωση που βοήθησε στην άνοδο του Χίτλερ το 1930 (ΣτΜ).

***οι Schleicher και Papen εργάστηκαν από κοινού για να υπονομεύσουν τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της Πρωσίας με επικεφαλής τον Otto Braun (ΣτΜ).

****Η Κλάρα Τσέτκιν γεννήθηκε στο Wiederau της Σαξονίας στις 5 Ιουλίου 1857. Γνώρισε και ασπάστηκε τον Σοσιαλισμό και τον Φεμινισμό κατά την διάρκεια των σπουδών της στην Γυναικεία Παιδαγωγική Ακαδημία της Λειψίας. Το 1881 έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Παντρεύτηκε τον μαρξιστή Ossip Zetkin, έναν εξόριστο Ρώσο επαναστάτη. Το ζευγάρι απέκτησε 2 παιδιά πριν τον θάνατο του Ossip από φυματίωση το 1889. Το 1919 συμμετείχε στην ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας. Ο κύκλος της αποτελούνταν μεταξύ άλλων από τους Karl Liebknecht, Rosa Luxemburg, Paul Levi, Ernest Meyer. Από διάφορες θέσεις μάχεται δυναμικά, κατά τη διάρκεια της ζωής της, τον ρατσισμό, τις έμφυλες διακρίσεις, τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό. Πέθανε εξόριστη στην Μόσχα στις 20 Ιουνίου 1933. Το πρωτότυπο κείμενο δημοσιεύεται στο Philip S. Foner (ed.), ClaraZetkinSelectedWritingsNew York: International Publishers, 1984, σσ. 170-175 (ΣτΜ).

Πηγή με την εισαγωγή, στα αγγλικά

Μετάφραση: Χρήστος Χρυσανθόπουλος

Ε. Παναρίτη: Παντοτινό ίνδαλμα ο δολοφόνος Φουτζιμόρι

 Απόψεις  Comments Off on Ε. Παναρίτη: Παντοτινό ίνδαλμα ο δολοφόνος Φουτζιμόρι
Jun 022015
 

Αλήθεια, αν όντως διαφωνούσαν οι κ.κ. Δραγασάκης και Τσακαλώτος με την επιλογή της κ. Ελένης (ή Elena ή Helen;) Παναρίτη για τη θέση εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ, πώς έγινε η παλινόρθωσή της; Οι άλλοι δυο (κ.κ. Βαρουφάκης και Σταθάκης) έχουν περισσότερο πολιτικό βάρος από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και τον αναπληρωτή υπουργό;

Για να σοβαρευτούμε: η επιλογή της κ. Παναρίτη είναι η πιο ταιριαστή για το ΔΝΤ, του πάει γάντι που λέμε. Και φυσικά δεν νομίζω να υπάρχουν τις τελευταίες δεκαετίες πολλές οικονομικές –και όχι μόνον- κακοποιήσεις λαών χειρότερες από αυτήν που επιφύλαξε στο Περού ο φυγόποινος τέως πραξικοπηματίας «πρόεδρος», ο Φουτζιμόρι (25 χρόνια κάθειρξης χρωστάει για μαζικές δολοφονίες, κατάχρηση εξουσίας, υπεξαίρεση και διαφθορά, αλλά δεν το κουνάει από τη φιλόξενη Ιαπωνία, άλλα 6 από άλλη καταδίκη και πάει λέγοντας).

Η πτωχή και καθόλου τιμία Ελλάς, σε ποια επόμενη μαζική δολοφονία θα συμπράξει δια της εκπροσώπου της; Της Βενεζουέλας, του Εκουαντόρ ή της Γουατεμάλας;

«Κουράγιο. Πολλοί δεν καταλαβαίνουν ότι προτιμήθηκες λόγω προσόντων κi όχι λόγω κομματικών περγαμηνών !», αναφέρει το tweet κάποιου υποστηρικτή της (τώρα αντικαθιστούν τον πολιτικό διάλογο οι εξυπνάδες).

Η ίδια, πάλι πλαγίως, φέρεται να λέει για τις αντιδράσεις: “Αν δεν με θέλουν εκείνοι μία φορά, εγώ δεν τους θέλω δέκα”. «Εκείνοι» είναι ο Δημήτρης Παπαδημούλης, o Νίκος Μανιός, o Μάκης Μπαλαούρας, ο Νίκος Παππάς, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο Νίκος Φίλης, o Θανάσης Πετράκος, η Δέσποινα Χαραλαμπίδου και άλλα στελέχη που επί δεκαετίες αγωνίστηκαν για να αποκτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ τη σημερινή του ισχύ…

Κανένα άλλοθι

Φυσικά, το θέμα δεν είναι τα 17.500 ευρώ μηνιαίως που λέγεται ότι είναι η αποζημίωση των υποδιευθυντών του ΔΝΤ. Οι χασάπηδες των λαών αυτά τα έχουν για πλάκα. Τα πολλά τα βγάζουν με την υπογραφή τους κάτω από το τραπέζι…

Η κυβέρνηση δεν έχει κανένα άλλοθι: ούτε οι επιλέξαντες υπουργοί, ούτε οι διακριτικώς διαφωνούντες, ούτε οι άφωνοι. Ούτε φυσικά ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Πρώτα, ο Ρουμελιώτης, έπειτα η Παναρίτη, ποιος ή ποια έχει σειρά; Εχουμε κι άλλους με καλό know how στην εφαρμογή των εντολών των αφεντικών: π.χ. ο εν τοις πράγμασι αθώος κ. Γ. Παπακωνσταντίνου (προς δόξα της ελληνικής Δικαιοσύνης), ο κ. Προβόπουλος, η κ. Μπιρμπίλη, ο κ. Παπουτσής και άλλοι, ων ουκ έστιν αριθμός. Διαλέγουμε και παίρνουμε.

Οι τίτλοι των βιβλίων της κ. Παναρίτη μιλούν από μόνοι τους: «Το φαινόμενο του Φουτζιμόρι: Κυβερνητική μεταρρύθμιση μέσω της άμεσης δημοκρατί­ας» (1995), «Τίτλοι ιδιοκτησίας: Το θαύ­μα του Περού» (1999), «Στρατηγικές ιδιωτικοποίησης»…

Όπως σημείωνε το «Ποντίκι», το 2011, «(…) με το Σύνταγμα του Φουτζιμόρι το 1993 θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι άνοιξε ο δρόμος για την εκμετάλλευ­ση της γης των Ινδιάνων (γι’ αυτήν την εκμετάλλευση εργάστηκε στο Περού η κυρία Παναρίτη αποκτώντας τη σημερι­νή τεχνογνωσία). Είναι περιττό να σημειώσουμε για το συμφέρον… ποιων προωθήθηκε η εν λόγω νεοφιλελεύθερη νομοθεσία… Οι πολυεθνικές έχουν πια απελευθερωθεί από το βάρος των αυτοχθόνων πληθυ­σμών και έχουν εξασφαλίσει την πρό­σβαση στο πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, την εξορυκτική βιομηχανία, τον τουρι­σμό και την υλοτομία, σε περιοχές που παραδοσιακά ανήκουν στους λαούς που διαμένουν εκεί.

»Κάπως έτσι στρώθηκε ο δρόμος από την κυβέρνηση Φουτζιμόρι ώστε το κράτος να διακηρύξει ότι η γη των ιθα­γενών λαών είναι «διαπραγματεύσιμη» (σας θυμίζει κάτι;) «σύμφωνα με την οικονομία της αγοράς». Κάπως έτσι, μέσω… Προεδρικών Διαταγμάτων και με τρικ που ξεπερνούσαν τις κοινο­βουλευτικές αγκυλώσεις, προχώρησε το ξεπούλημα».

Ψάχνει ηγέτη

Θα μου πείτε «μα η γυναίκα, υπάλληλος ήταν, πιο νέα, ίσως πιο ανώριμη, μπορεί να άλλαξε θέσεις, να κατάλαβε ότι αυτό που έγινε στο Περού ήταν γενοκτονία»

Ε, αρκεί να διαβάσει κανείς ένα άρθρο της κ. Παναρίτη στις 29 Δεκεμβρίου του 2014, στο protagon.gr, με τίτλο «Ας το κάνουμε όπως στο Περού». Ο δολοφόνος Φουτζιμόρι είναι Ηγέτης (με κεφαλαίο Η). Δηλαδή η κ. Παναρίτη, μόλις 5 μήνες πριν, μας συμβουλεύει να γίνουμε Περού και καταλήγει:

«Να λοιπόν η συνταγή: Ένας δυνατός ηγέτης να τολμά, να επιλέγει άξιους συμβούλους και να παρεμβαίνει σε παθογένειες δεκαετιών. Ας μάθουμε από άλλους. Αν αυτοί μπόρεσαν, μπορούμε και εμείς».

Ποιος είναι ο αποδέκτης της προτροπής; Ο Αλέξης Τσίπρας, ο Γιάνης Βαρουφάκης ή μήπως ο εκλεκτός του protagon, ο πανεπιστήμων Σταύρος Θεοδωράκης; Σε ποιον λέει: Μάθε από «άλλους» πώς να κλέβεις, να δολοφονείς πολιτικούς αντιπάλους, να διαφθείρεις. Αφού μπόρεσαν αυτοί και κατέκτησαν την ασυλία (πταίσμα μπροστά του ο Χριστοφοράκος), η κ. Παναρίτη σου δείχνει τον δρόμο.

Υστερόγραφο: Περίμενα από τις κ.κ. Σοφία Σακοράφα και Νίνα Κασιμάτη (η οποία αναρωτήθηκε -πάλι στο… Twitter-: “Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;”), καθώς και από τον βουλευτή κ. Αλέκο Τριανταφυλλίδη και άλλους πασοκογενείς να μας θυμίσουν πρώτα τι είχαν πει, «διαρρεύσει», ψιθυρίσει, κραυγάσει, όταν η τότε αριστερά κατήγγειλε, το 2009, την επιλογή της κ. Παναρίτη από τον κ. Γ. Παπανδρέου για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του κόμματός τους. Τα καμώματά της στο Περού και τα σπουδαία «πονήματά» της τα ήξεραν όλοι, όσοι ήθελαν να τα μάθουν.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alterthess.gr/

Πήραν την παραγωγή στα χέρια τους

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Πήραν την παραγωγή στα χέρια τους
Jun 012015
 

Από τη συνεργατικότητα στον συνεταιρισμό. Αυτός είναι ένας από τους στόχους που θέτει για το επόμενο διάστημα η Κίνηση Κτηνοτρόφων Ιωαννίνων από τη στιγμή που έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα: να βγάλει στην αγορά το δικό της γάλα. Ενας μικρός πυρήνας κτηνοτρόφων που καθημερινά όλο και διευρύνεται, πήρε το ρίσκο και προχώρησε στη διαχείριση της δικής του παραγωγής. Εδώ και σχεδόν δύο μήνες διανέμει τα προϊόντα υπό την επωνυμία «Γιαννιώτ’κο», αξιοποιώντας μια παραγωγή περίπου 1,5 τόνου γάλακτος την ημέρα σε τέσσερα προϊόντα (γάλα, πλήρες και ελαφρύ, και γιαούρτι, αγελαδινό και πρόβειο).

Με την κτηνοτροφία να έχει δεχτεί στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια μεγάλα πλήγματα και την αγορά να έχει περάσει στα χέρια μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων και πολυεθνικών, ο παραγωγός δείχνει αδύναμος να πάρει οποιαδήποτε πρωτοβουλία.

Εκεί έρχεται και απαντά η Κίνηση Κτηνοτρόφων στα Ιωάννινα με την πρωτοβουλία της. Δίνει την ικανοποίηση στον κάθε παραγωγό μέσα από τη συνεργασία να έχει ρόλο από την αρχή ώς το τέλος της διαδρομής της παραγωγής του, να ελέγχει ο ίδιος την τιμή και να έχει και την ευκαιρία να προχωρήσει κι άλλο, να διευρύνει όσο μπορεί τις προοπτικές της δουλειάς του.

«Σκεφτόμαστε να ολοκληρώσουμε αυτό που αρχίσαμε» μας λέει ο Μιχάλης Τζίμας, ένας από τους πρωτεργάτες της κίνησης, που δίνει ιδιαίτερο βάρος στην αυτονομία που αποκτά ο κτηνοτρόφος και τον έλεγχο που έχει πάνω στη δική του παραγωγή και κατ’ επέκταση πάνω στη δική του ζωή.

«Είναι επιλογή να απευθυνόμαστε σε τοπικά μαγαζιά και όχι αλυσίδες», συμπληρώνει ο κ. Τζίμας για τον τρόπο διανομής και μας ζητά λίγη υπομονή για ανακοινώσεις και νέων πρωτοβουλιών στο επόμενο διάστημα. Τονίζει όμως ακόμα μια φορά το συνεργατικό πνεύμα με το οποίο εργάζονται οι κτηνοτρόφοι της κίνησης και την ανάγκη για μια νέα άνθηση του συνεταιριστικού κινήματος. Στο πλαίσιο αυτό, η κίνηση των Ιωαννίνων έχει ανοιχτούς διαύλους με πρωτοβουλίες ανάλογου πνεύματος με παραγωγούς της Θεσσαλίας, της Πελοποννήσου ή της Ανατολικής Μακεδονίας που έχουν προχωρήσει αυτόνομα στην τυποποίηση και τη διανομή του δικού τους γάλακτος.

Η Κίνηση στέλνει παράλληλα κι ένα μήνυμα στην τοπική κοινωνία των Ιωαννίνων για ένα διαφορετικό βλέμμα στην κατανάλωση και τη στήριξη της τοπικής οικονομίας. Η συζήτηση που άνοιξε βρήκε ήδη ανταπόκριση και στις τοπικές αρχές, με τη Δημοτική Αρχή Ιωαννίνων να ανακοινώνει ότι στέκεται στο πλευρό της Κίνησης, στηρίζοντας το εγχείρημα, μετά και τη συνάντηση που είχαν μέλη της Κίνησης με τον δήμαρχο Ιωαννίνων Θ. Μπέγκα.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.efsyn.gr/

Συνέλευση ΚΙΦΑ την Τετάρτη 3/6 στις 8μμ

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Συνέλευση ΚΙΦΑ την Τετάρτη 3/6 στις 8μμ
May 312015
 

Την Τετάρτη 3 Ιουνίου στις 8:00 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί Συνέλευση του Κοινωνικού Ιατρείου Φαρμακείου Αλληλεγγύης στο ΚΙΦΑ (Αγ. Σοφίας 1-πάνω από την τουλούμπα).

Θέματα Συνέλευσης:
– Λειτουργία Γραμματείας του ΚΙΦΑ
– Εξελίξεις στον τομέα της υγείας
– Οργανωτικά θέματα της Συνέλευσης
– Ηλεκτρονική απογραφή των φαρμάκων (http://www.kifadramas.gr/apografi/)
– Συμμετοχή του ΚΙΦΑ στην 4η Πανελλαδική Συνάντηση των Κοινωνικών Ιατρείων στην Κόρινθο, 20-21 Ιουνίου 2015.

 

——————————
Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης Δράμας λειτουργεί από το Φεβρουάριο 2012 και από το Σεπτέμβριο 2014 στεγάζεται στην Αγ. Σοφίας 1 (πάνω από την τουλούμπα).
Την 1η Τετάρτη κάθε μήνα πραγματοποιείται συνέλευση των μελών του ΚΙΦΑ. Στις συνελεύσεις συναποφασίζεται η λειτουργία και οι δράσεις του ΚΙΦΑ και είναι ανοιχτές για όλους.
email: kifadramas@gmail.com
Για πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με τις δραστηριότητες των συμμετεχόντων στο ΚΙΦΑ γίνετε μέλος του Facebook group http://www.facebook.com/groups/kifadramas/

http://www.kifadramas.gr/

Τζακ ποτ 14.800.606 ευρώ!

 Απόψεις  Comments Off on Τζακ ποτ 14.800.606 ευρώ!
May 302015
 

Το Μάρτιο του 2011 έπεσαν οι τίτλοι τέλους για το εργοστάσιο της ελληνικής πολυεθνικής «Πετζετάκις» στη Σίνδο της Θεσσαλονίκης. Λίγους μήνες μετά μία αντιπροσωπεία εργαζομένων ταξίδευσε στην Γερμανία μετά από πρόσκληση των Γερμανών συναδέλφων τους στο εκεί εργοστάσιο της ελληνικής πολυεθνικής. Οι Γερμανοί εργάτες βρέθηκαν προ μεγάλων εκπλήξεων. Όταν ρώτησαν τους Έλληνες συναδέλφους τους πώς γίνεται μία επιχείρηση να μην καταβάλει δεδουλευμένα έμειναν άφωνοι όταν άκουσαν πως στην Ελλάδα «αυτά συμβαίνουν». Όταν ρώτησαν πώς γίνεται μία επιχείρηση να μην καταβάλει φόρους στο δημόσιο εκνευρίστηκαν όταν άκουσαν πως στην Ελλάδα «αυτά συμβαίνουν». Όταν ρώτησαν πώς γίνεται μία επιχείρηση να μην καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές τα πήραν στο κρανίο όταν άκουσαν πως στην Ελλάδα «αυτά συμβαίνουν» και είπαν πως «αυτά» δεν συμβαίνουν στη Γερμανία γιατί είναι εγκλήματα. Κάθε φορά που ακούω κάποιον νεοφιλελέ να λέει πως είναι αναγκαίο να προχωρήσουν στην Ελλάδα μεγάλες τομές και μεταρρυθμίσεις, μου έρχεται στο μυαλό αυτή η ιστορία από την Γερμανία.

Η ιστορία με τους Έλληνες και τους Γερμανούς εργαζόμενους της «Πετζετάκις» μου ήρθε στο μυαλό και χθες όταν διάβασα την είδηση για το… τζακ ποτ της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, με την είσπραξη 14.800.606 ευρώ από έναν και μόνο φορολογούμενο μετά από τη διεκπεραίωση υπόθεσης του που εκκρεμούσε για πολλά χρόνια. Δεν ξέρω σε τι αφορούσε αυτή η υπόθεση, δεν μπορώ καν να υποψιαστώ ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός ο «ένας και μόνος» φορολογούμενος, ξέρω όμως ότι η Ελλάδα για πάρα πολλά χρόνια ήταν «πρωταθλήτρια» στη ζώνη του ευρώ στην παραοικονομία, τη φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή και την εισφοροαποφυγή. Προφανώς δεν έχουν όλοι οι μεγάλοι επιχειρηματίες μεγάλες φορολογικές και ασφαλιστικές εκκρεμότητες. Προφανώς όμως οι μεγάλες «μαύρες τρύπες» στα δημόσια έσοδα δεν προέρχονται από τα περίπτερα της γειτονιάς – άλλωστε πόσα έχουν απομείνει; – που δεν κόβουν αποδείξεις για τσίχλες και σοκολάτες.

Τα προηγούμενα πέντε χρόνια ο Κόσμος της Εργασίας και τα κατώτερα μεσαία στρώματα δέχτηκαν μία απίστευτη, συντονισμένη, επίθεση από την πολιτική και την οικονομική ελίτ της χώρας. Στοχοποιήθηκαν για να φτωχοποιηθούν, γιατί το μέσο εισόδημα τους και η αγοραστική δύναμη τους ήταν σε υψηλότερα επίπεδα από αυτά της Λετονίας. Στοχοποιήθηκαν και φτωχοποιήθηκαν γιατί κάποιοι θα έπρεπε να πληρώσουν το λογαριασμό της δημοσιονομικής κρίσης και της «προσαρμογής» και η πολιτική ελίτ αποφάσισε πως οι «κάποιοι» δεν θα ήταν η οικονομική ελίτ. Οι καταθέσεις που δίνονται στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για την υπαγωγή της χώρας στο «μηχανισμό στήριξης» αποκαλύπτουν αυτόν το σχεδιασμό σε όλο το… μεγαλείο του. Νομίζω πως μπορούμε να συμφωνήσουμε πως τώρα πρέπει να υπάρξει ένας νέος σχεδιασμός και από το «έχουμε πολλούς δημόσιους υπαλλήλους» να πάμε στο «έχουμε πολλούς πλούσιους».

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alterthess.gr/

Γερμανία: Χιλιάδες διαδηλωτές ζητούν καλύτερες αμοιβές για τους εκπαιδευτικούς

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Γερμανία: Χιλιάδες διαδηλωτές ζητούν καλύτερες αμοιβές για τους εκπαιδευτικούς
May 292015
 

“Γιατί αμείβονται λιγότερο αυτοί στους οποίους εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας από αυτούς στους οποίους εμπιστευόμαστε τα λεφτά μας;”. Με  αυτό το κεντρικό σύνθημα χιλιάδες διαδηλωτές  κατέβηκαν  την Πέμπτη στους δρόμους της Φρανκφούρτης  διαμαρτυρόμενοι για τους μισθούς  των εκπαιδευτικών.

Περίπου 16.000 διαδηλωτές στην Φρανκφούρτη έστειλαν σαφές μήνυμα προς την εργαδοσία: “Είμαστε πάντα πρόθυμοι να διαπραγματευτούμε, αλλά χωρίς μία δίκαιη αντιμετώπιση και μία αποδεκτή έκβαση των διαπραγματεύσεων δεν μπορούμε να δώσουμε τέλος στην απεργία μας”.

Σύμφωνα με πληροφορίες που έχει δημοσιεύσει το σωματείο ver.di, εργαζόμενοι στον χώρο της εκπαίδευσης με πολύχρονη κατάρτιση και απαιτητικό ωράριο εργασίας υποαμείβονται σημαντικά. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα οι εκπαιδευτικοί αναγκάζονται να βρουν και μία δεύτερη δουλειά καθώς η πρώτη δεν επαρκεί.

Για τους περισσότερους εκπαιδευτικούς αποτελεί “άτυπο κανόνα” η συνεχής μετεκπαίδευση που καλύπτεται με δικά τους έξοδα και με χρήση του ελεύθερου χρόνου τους. Το σωματείο ver.di απαιτεί την επίσημη αναγνώριση των επιπλέον προσόντων.

Όσον αφορά τον κλάδο των κοινωνικών λειτουργών, περίπου το 75% δεν έχει υπογράψει συλλογικές συμβάσεις.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.presspublica.gr/

Νίκος Μπογιόπουλος: Για την ΕΡΤ

 Απόψεις  Comments Off on Νίκος Μπογιόπουλος: Για την ΕΡΤ
May 282015
 

Ο αγώνας που δόθηκε μετά το «μαύρο» στην ΕΡΤ μέσα και έξω από το προαύλιο της Αγίας Παρασκευής μάλλον δεν δόθηκε ούτε για να (ξανα)γίνει διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΤ ο κ.Ταγματάρχης, ούτε ο αγώνας εκείνος «δικαιώθηκε» επειδή ο κ.Ταγματάρχης «ανακρίθηκε» επί 10ωρο από την κυρία Κωνσταντοπούλου, ούτε δόθηκε για να πληροφορηθούμε ποιός βάφτισε τον κ.Ταγματάρχη ή ποιάν βάφτισε ο κ.Ταγματάρχης (σύμφωνα με τις ερωτήσεις που τέθηκαν στην προχτεσινή συνεδρίαση της επιτροπής της Βουλής)…

    Όταν ο ελληνικός λαός, η πλειοψηφία του, στάθηκε απέναντι στο«αποφασίζομεν και διατάσσομεν» των Σαμαρά – Βενιζέλου δεν το έκανε γιατί σε σύγκριση με την «μαύρη» ΕΡΤ είχε επιλέξει και λατρέψει την «φαιά» ΕΡΤ όλου του προηγούμενου διαστήματος.

Δεν υπερασπίστηκε την κρατική και κομματοκρατούμενη ΕΡΤ. Την κυβερνητική ΕΡΤ. Την ΕΡΤ των ημετέρων, των καρεκλοκένταυρων και της διασπάθισης δημόσιου χρήματος. Δεν υπερασπίστηκε ούτε την «ΥΕΝΕΔ» του δικομματισμού της παλαιάς κοπής, ούτε την «ΥΕΝΕΔ» της όποιας διπολικής αρχιτεκτονικής μπορεί να εξυφαίνεται.

Η διαμαρτυρία μέσα και έξω από το προαύλιο της ΕΡΤ ήταν ένα μήνυμα υπεράσπισης εκείνου που θα έπρεπε και θα μπορούσε να είναι η ΕΡΤ: Δηλαδή μια πραγματικά δημόσια ραδιοτηλεοπτική συχνότητα.

Μια συχνότητα που η αντικειμενικότητά της, ο πλουραλισμός της, η δημοκρατικότητά της, το ήθος που θα εκπέμπει το πολιτιστικό και ψυχαγωγικό της πρόγραμμα, δεν θα μετριέται με τις μεζούρες της κομματικής χειραγώγησης, δεν θα κόβεται και δεν θα ράβεται στα μέτρα των πολιτικών της προϊσταμένων – πολιτικών υπηρετών του κεφαλαίου και της αντιλαϊκής πολιτικής.

Το κύμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς τους εργαζομένους της ΕΡΤ, αφορούσε σε εκείνη, την άλλη, την ανύπαρκτη (με όλη τη σημασία της λέξης) ΕΡΤ. Στην ΕΡΤ που μέτρο της προσφοράς της και ζύγι της δημοκρατικότητάς της θα είναι το αν, το πώς και το πόσο ανταποκρίνεται στην αλήθεια που βιώνει ο λαός και όχι η κατασκευασμένη «αλήθεια» των πολιτικών κεχαγιάδων και των εργολάβων – προμηθευτών της.

Το «όχι» στο «μαύρο» ήταν ταυτόχρονα ένα καθαρό «ναι» ώστε το προϊόν της τίμιας και σκληρής δουλειάς της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων στην ΕΡΤ να μην αλέθεται στις μυλόπετρες των πολιτικών σκοπιμοτήτων της εκάστοτε κυβερνητικής διοίκησης, αλλά να βγαίνει ανόθευτο στο γυαλί και στο μικρόφωνο.

Με δυο λόγια: Το κίνημα υπεράσπισης της ΕΡΤ ήταν ένα κίνημα υπεράσπισης μιας ΕΡΤ που ποτέ μέχρι σήμερα δεν υπήρξε. Ήταν ένα κίνημα που ξεδιπλώθηκε έχοντας την πεποίθηση ότι τέτοια ΕΡΤ αξίζει να υπάρξει.

Και σίγουρα: Τέτοια ΕΡΤ αξίζει να υπάρξει. Πέρα, όμως, από το αν αξίζει, το ερώτημα είναι άλλο: Μπορεί, είναι δυνατόν, είναι κατορθωτό, να φτιαχτεί μια τέτοια ΕΡΤ;

Η απάντηση είναι καθαρή: «Ναι», τέτοια ΕΡΤ μπορεί να υπάρξει. Υπό μια, όμως, προϋπόθεση. Και η προϋπόθεση δεν είναι η αλλαγή κυβερνήσεων, ή η αλλαγή των προέδρων ή η επιστροφή των προηγούμενων διευθυνόντων συμβούλων της. Χρειάζεται κάτι… ελαφρώς περισσότερο.

Η προϋπόθεση είναι ότι όπως η πληροφόρηση(μιας και μιλάμε για την ΕΡΤ), έτσι και το φαΐ, έτσι και το δικαίωμα στη δουλειά, έτσι και η θέρμανση, έτσι και η μόρφωση, έτσι και το δικαίωμα στη μετακίνηση, έτσι και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, έτσι και ηστέγαση,

έτσι και οτιδήποτε καλύπτει ανθρώπινες κοινωνικές ανάγκες, δεν θα είναι αντικείμενο αγοραπωλησίας. Δεν θα είναι εμπόρευμα. Δεν θα επιτρέπεται δηλαδή να βρίσκεται υπό την κατοχή και την καπιταλιστική ιδιοκτησία του κάθε εργολάβου, του κάθε εφοπλιστή, του κάθε τραπεζίτη, του κάθε καναλάρχη που εκμεταλλεύεται και αξιοποιεί τις τηλεοπτικές συχνότητες ως πολιορκητικό κριό για τις μπίζνες του.

Σε αντίθετη περίπτωση και για όσο συνεχίζεται το ίδιο καθεστώς, η θέρμανση, οι δρόμοι, τα τηλέφωνα, η στέγαση, τα φάρμακα να ανήκουν στους κάθε λογής «εργολάβους», έτσι και η ενημέρωση που ελέγχεται από το κράτος (από το ίδιο κράτος που όλα τα υπόλοιπα τα έχει παραδώσει στους «εργολάβους») θα ήταν ασύγγνωστη αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι θα μπορούσε να γίνει «δημόσια» ή να πορεύεται αλώβητη από τα συμφέροντα που ελέγχουν τα πάντα γύρω της.

Καμία ουσιαστική «ανατροπή» δεν μπορεί να υπάρξει στο γνωστό μοντέλο της «ενημέρωσης – χειραγώγηση» ή στο «πολιτιστικό» πρόσημο ενός πλαισίου που έχει σαν σήμα κατατεθέν την «Γιουροβίζιον» όταν όλα όσα καθορίζουν την «ελεύθερη» ύπαρξη και την «ελεύθερη» βούληση των ανθρώπων (άρα και την «ελεύθερη» ενημέρωση τους) μένουν στην ουσία τους απαράλλαχτα.

Συνεπώς και εφόσον οι «αλλαγές» είναι από εκείνες που γίνονται στο έδαφος του «όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν», τότε όπως – για παράδειγμα – η αυριανή ΔΕΗ, κρατική ή ιδιωτική, θα είναι όπως η σημερινή που επιβάλλει τα χαράτσια, όπως ο αυριανός ΟΤΕ θα είναι όπως ο σημερινός που παράγει κέρδη για την «Ντόιτσε Τέλεκομ», όπως ο αυριανός ΟΛΠ, ο ΟΣΕ και τα αεροδρόμια θα είναι σαν τα σημερινά που πάνε για (ξε)πούλημα,

έτσι και η αυριανή ΕΡΤ πολύ φοβόμαστε ότι (όπως κι αν τη βαφτίσουν, όποιοι κι αν κυβερνούν, όποιοι κι αν τη διοικούν) θα αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης.

Κι αυτό δεν είναι δίκη προθέσεων. Είναι καταγραφή της – πάντα ξεροκέφαλης – πραγματικότητας στη βάση μιας ανάλυσης που επιμένει να μην αγνοεί την παρατήρηση του Δάντη ότι «ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις».

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.enikos.gr/

Χέρια κατά του ρατσισμού

 Video  Comments Off on Χέρια κατά του ρατσισμού
May 272015
 

Σε ένα τρίλεπτο βίντεο, δημιουργοί από τέσσερις χώρες ενώνουν πέντε τρόπους έκφρασης (χορό, ποίηση, βίντεο, μουσική και φωτογραφία), για να μεταφέρουν μέσω δύο χεριών ένα ηχηρό μήνυμα ενάντια στο ρατσισμό.

Το βίντεο, με τίτλο «Χέρια κατά του ρατσισμού», δόθηκε στη δημοσιότητα στις 21 Μαρτίου, Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων. Κυκλοφόρησε κατ’ αρχάς στο Ίντερνετ –«ένα προνομιακό πεδίο για τη μεταφορά της ρητορικής του μίσους, μέσα από τις άκρες των δακτύλων μας όταν πληκτρολογούμε κάτι», σημειώνει η Sara Toscano, η οποία εμπνεύστηκε το βίντεο. «Ωστόσο, και στον πραγματικό κόσμο, μέσα από τις χειρονομίες και τις πράξεις μας μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά. Γι’ αυτό και στο βίντεο επικεντρωθήκαμε στα χέρια, ζητώντας απ’ όλους να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να καταπολεμήσουν τις διακρίσεις».

«Η συνεργασία είναι ιδιαίτερα σημαντική, όταν θέλεις να μεταφέρεις ένα οικουμενικό μήνυμα, όπως αυτό της ισότητας», προσθέτει η χορεύτρια και χορογράφος από την Πορτογαλία. Πηγή έμπνευσής της ήταν το έργο της ολλανδικής Μη Κυβερνητικής οργάνωσης Magenta, με την οποία είχε συνεργαστεί εκτεταμένα στο παρελθόν. Η Magenta καταπολεμά το ρατσισμό στο Διαδίκτυο, παρακινώντας ιστοσελίδες να σβήσουν εθελοντικά περιεχόμενο που προωθεί τις διακρίσεις και παραβαίνει το νόμο. «Όπως το Ίντερνετ δεν γνωρίζει σύνορα, έτσι κι εμείς θελήσαμε να συνενώσουμε καλλιτέχνες από διάφορες χώρες, για να εμπνεύσουμε άτομα και κοινότητες απ’ όλο τον κόσμο», σημειώνει η κα Toscano.

Συνεργοί στην προσπάθειά της είναι ο ποιητής Θωμάς Τσαλαπάτης, ο συνθέτης Μάνος Αθανασιάδης, η τραγουδίστρια Κατερίνα Κοζαδίνου, ο σκηνοθέτης Στέλιος Μαυρογιάννης, η γραφίστρια Κατερίνα Παππού και ο φωτογράφος Alexandre Cabrita. Το βίντεο επίσης περιλαμβάνει ένα μήνυμα των Ολλανδών Suzette Bronkhorst και Ronald Eissens, ιδρυτών της ΜΚΟ Magenta, η οποία προβάλλει το σύνθημα «Δάγκωσε το χέρι που τροφοδοτεί τις διακρίσεις».

Παντρεμένη με Έλληνα και ζώντας το μισό χρόνο στην Αθήνα, η κα Toscano έχει παρακολουθήσει από κοντά την ανάπτυξη του ρατσισμού στη χώρα. «Εγώ πάντοτε αισθανόμουν ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη και δεν βίωσα κάποιου είδους διάκριση», αναφέρει. «Όμως πιστεύω πως αυτό οφείλεται στο ότι είμαι Ευρωπαία και μαθαίνω τη γλώσσα. Ως ξένη ωστόσο, θεωρώ εξαιρετικά προβληματική και τρομακτική την άνοδο της Χρυσής Αυγής. Όταν κάποια στιγμή βρέθηκα τυχαία σε συγκέντρωση της οργάνωσης στο δρόμο, αισθάνθηκα μεγάλη ανασφάλεια και αντίφαση με τις μέχρι τότε εμπειρίες μου».

«Οι Έλληνες είναι ιδιαίτερα φιλόξενος λαός και για την άνοδο του ρατσισμού νομίζω ότι ευθύνεται η κρίση. Έχουμε πάντοτε την ανάγκη να κατηγορήσουμε κάποιον, να του επιρρίψουμε την ευθύνη για όσα συμβαίνουν. Τα δημαγωγικά κόμματα το εκμεταλλεύονται αυτό, σε μια περίοδο που οι άνθρωποι είναι πιο ευάλωτοι, καθώς οι ζωές τους έχουν αλλάξει λόγω της κρίσης».

«Για να νικήσουμε το ρατσισμό, πρέπει να συνεχίσουμε τη δουλειά στο πεδίο για την προώθηση της πολυπολιτισμικότητας, αφού, όταν δεν γνωρίζεις τον Άλλο, τείνεις να τον φοβάσαι. Γι’ αυτό και τα προγράμματα ένταξης, όπως π.χ. στα σχολεία, είναι ιδιαίτερα σημαντικά, αφού δείχνουν πως όλοι έχουμε τα ίδια όνειρα και τις ίδιες επιδιώξεις. Οι καλλιτέχνες επίσης μπορούν να παίξουν ρόλο στην καταπολέμηση των διακρίσεων, καθώς μπορούν να εμπνεύσουν τον κόσμο σε πολλά επίπεδα, να τους κινητοποιήσουν ώστε να βγουν από την αδράνεια και να τους προκαλέσουν διαφορετικά συναισθήματα».

Δείτε το βίντεο:

Στατιστικά Στοιχεία ΚΙΦΑ Δράμας 2014

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Στατιστικά Στοιχεία ΚΙΦΑ Δράμας 2014
May 262015
 

Καρτέλες Ασθενών: 849
Συνολικός Αριθμός Επισκέψεων: 2020
Χώρες Προέλευσης Ασθενών: Ελλάδα, Αλβανία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Πακιστάν, Αρμενία, Γεωργία, Ρωσία, Αμερική
Νέοι Ασθενείς σε σχέση με το 2013: 312
Αριθμός Επισκέψεων στο Φαρμακείο: 1667

Ενεργοί Εθελοντές: 103

Εθελοντές Γιατροί-Φαρμακοποιοί-Νοσηλευτές: 127

Γιατροί: 13
7 Γενικοί Γιατροί
3 Παθολόγοι
1 Παιδίατροι
1 Ορθοπεδικός
1 Δερματολόγος

Όλες οι άλλες ειδικότητες που εξυπηρετούνται σε εξωτερικά ιατρεία:
4 Παθολόγοι
5 Παιδίατροι
2 Ορθοπεδικός
2 Δερματολόγος
4 Ψυχολόγοι
6 Μικροβιολόγοι
2 Ακτινολόγοι
1 Γαστρεντερολόγος
5 Γυναικολόγοι
1 Διαβητολόγος
2 Ενδοκρινολόγοι
6 Καρδιολόγοι
1 Λογοθεραπευτής
3 Νευρολόγοι
3 Οδοντίατροι
1 Ορθοδοντικός
3 Ουρολόγοι
5 Οφθαλμίατροι
2 Πνευμονολόγοι
2 Πυρηνικοί Γιατροί
1 Ρευματολόγος
4 Φυσιοθεραπευτές
1 Οστεοπαθητικός
4 Κοινωνικοί Λειτουργοί
1 Μαία
2 Χειρουργοί
3 ΩΡΛ


Φαρμακοποιοί: 14

Νοσηλευτές: 24


Εθελοντές που έχουν συνδράμει το ΚΙΦΑ σύμφωνα με την ιδιότητα τους:

2 Μεταφορικές Εταιρείες
1 Πολιτικός Μηχανικός
3 Υδραυλικοί
3 Ηλεκτρολόγοι
3 Μηχανικοί Πληροφορικής
3 Λογιστές

ΚΙΦΑ: Πρόσκληση εθελοντών για ηλεκτρονική απογραφή των φαρμάκων 6-7 Ιουνίου

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on ΚΙΦΑ: Πρόσκληση εθελοντών για ηλεκτρονική απογραφή των φαρμάκων 6-7 Ιουνίου
May 262015
 

Στη Συνέλευση των εθελοντών του ΚΙΦΑ αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί ηλεκτρονική απογραφή όλων των σκευασμάτων του φαρμακείου για να διευκολυνθεί το έργο των φαρμακοποιών και των εθελοντών αλλά και για να μπορεί το ΚΙΦΑ να εξυπηρετεί ανάγκες άλλων Κοινωνικών Ιατρείων πιο άμεσα. Είναι πολύ σημαντικό να ολοκληρωθεί μέσα στο Σαββατοκύριακο η απογραφή για να λειτουργήσει το ΚΙΦΑ από Δευτέρα κανονικά.
Η απογραφή θα γίνεται από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ το Σαββάτο 6 και την Κυριακή 7 Ιουνίου.

Καλούνται οι εθελοντές του ΚΙΦΑ αλλά και όσοι πολίτες επιθυμούν να δηλώσουν τις ώρες που μπορούν να βοηθήσουν στο τηλέφωνο της γραμματείας του ΚΙΦΑ: 2521777038 (καθημερινά 10-12π.μ. και 6-8μ.μ.). Επίσης, όποιοι μπορούν να φέρουν το λαπτοπ τους για την καταγραφή.

Η απογραφή θα γίνει με την καθοδήγηση των φαρμακοποιών του ΚΙΦΑ.

Το event στο Facebook: https://www.facebook.com/events/827909057298244/

——————————

Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης Δράμας λειτουργεί από το Φεβρουάριο 2012 και από το Σεπτέμβριο 2014 στεγάζεται στην Αγ. Σοφίας 1 (πάνω από την τουλούμπα).
Την 1η Τετάρτη κάθε μήνα πραγματοποιείται συνέλευση των μελών του ΚΙΦΑ. Στις συνελεύσεις συναποφασίζεται η λειτουργία και οι δράσεις του ΚΙΦΑ και είναι ανοιχτές για όλους.
email: kifadramas@gmail.com
Για πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με τις δραστηριότητες των συμμετεχόντων στο ΚΙΦΑ γίνετε μέλος του Facebook group http://www.facebook.com/groups/kifadramas/

http://www.kifadramas.gr/

Κατερίνα Μάτσα: Κοινωνική κρίση & «αποδιοπομπαίοι τράγοι»

 Video  Comments Off on Κατερίνα Μάτσα: Κοινωνική κρίση & «αποδιοπομπαίοι τράγοι»
May 252015
 

Η εισήγηση της Κατερίνας Μάτσα, ψυχιάτρου, με τίτλο «Κοινωνική κρίση & «αποδιοπομπαίοι τράγοι»: από τον στιγματισμό στον εξοστρακισμό και τη διαπόμπευση» Εκδήλωση «Αγώνας κατά του στιγματισμού οροθετικών ατόμων και sex workers» που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 20 Μαρτίου, 2015, στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο «ΕΜΠΡΟΣ»

Αντιφασιστική Συγκέντρωση την Κυριακή 24 Μαΐου στις 6:30 στην πλατεία Διμηνίου. Έξω οι ναζί από το Βόλο

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Αντιφασιστική Συγκέντρωση την Κυριακή 24 Μαΐου στις 6:30 στην πλατεία Διμηνίου. Έξω οι ναζί από το Βόλο
May 242015
 

Η Λαϊκή Συνέλευση Γειτονιάς Αγ. Νεκταρίου συμμετέχει και καλεί στην Αντιφασιστική Συγκέντρωση την Κυριακή 24 Μαΐου στις 6:30 στην πλατεία Διμηνίου.

ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΒΟΛΟ, ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΔΙΜΗΝΙ, ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ
ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

Η πολιτική συγκέντρωση την οποία έχει αναγγείλει η Χρυσή Αυγή για το απόγευμα της Κυριακής 24 Μαΐου στο πρώην δημαρχείου Διμηνίου αποτελεί τεράστια πρόκληση για κάθε δημοκρατικό πολίτη της πόλης του Βόλου.

 

Ο προφυλακισμένος Π. Ηλιόπουλος, ο οποίος θα κάνει τηλεφωνική ομιλία στην εκδήλωση, είναι ένας από τους 69 χρυσαυγίτες που δικάζονται αυτή τη στιγμή με την κατηγορία για σύσταση, ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης. Οι 69 ηγετικοί χρυσαυγίτες, ανάμεσά τους όλοι οι πρωτοκλασάτοι (Μιχαλολιάκος, Παππάς, Κασιδιάρης, Λαγός, Μίχος, Γερμενής κα) βαρύνονται με ξυλοδαρμούς, εισβολές σε σπίτια, μαχαιρώματα, επιθέσεις σε Στέκια και Κοινωνικά Κέντρα, επιθέσεις σε στελέχη της Αριστεράς και αγωνιστές του συνδικαλιστικού κινήματος καιτη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και του Σαχζατ Λουκμάν. Σήμερα επιχειρούν να καθυστερήσουν όσο μπορούν τη δίκη επιχειρώντας να κερδίσουν χρόνο ώστε αξιοποιώντας τυχόν υποχωρήσεις της κυβέρνησης να επανεμφανιστούν στο προσκήνιο ως οι μόνοι αντιμνημονιακοί διεκδικώντας ρόλο πολιτικής και κοινωνικής αντιπολίτευσης. Αυτό το σκοπό εξυπηρετεί η εκδήλωση που έχουν ανακοινώσει.
Η Χρυσή Αυγή δεν είναι «ακόμη ένα κόμμα» όπως τα υπόλοιπα. Η Χρυσή Αυγή είναι μια ναζιστική εγκληματική οργάνωση που εδώ και τρεις δεκαετίες οργανώνειπαραστρατιωτικά τάγματα εφόδου με σκοπό τη φυσική εξόντωση κάθε πολιτικού αντιπάλου και κάθε διαφορετικού. Για αυτό δηλώνουν πίστη στον εθνικοσοσιαλισμό (ναζισμό), υμνούνε τον Χίτλερ και τους συνεργάτες των ναζί στην Ελλάδα επί Κατοχής (ταγματασφαλίτες) και πρότυπό τους είναι τα πιο μισητά και αυταρχικά καθεστώτα που γνώρισε η ιστορία.
Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ένα κόμμα που μάχεται το σύστημα όπως αυτοπαρουσιάζεται. Είναι ένα κόμμα που έχει την απόλυτη στήριξη του «βαθέως κράτους» (μυστικές υπηρεσίες, ανώτατοι κύκλοι της αστυνομίας και του στρατού) και την οικονομική υποστήριξη από το εφοπλιστικό κεφάλαιο της Ελλάδας και από τα πολιτικά κόμματα του συστήματος.
Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ένα κόμμα που αγωνίζεται για το δίκιο και τα συμφέροντα του εργαζόμενου, του άνεργού, του φτωχού αγρότη και του κάθε βιοπαλαιστή. Ήταν και είναι ενάντια σε κάθε εργατική διεκδίκηση. Ήταν και παραμένει το δεκανίκι των εφοπλιστικών και μεγαλοεπιχειρηματικών συμφερόντων (αρκεί να δούμε τις άπειρες ερωτήσεις μέσα στη Βουλή για τα εφοπλιστικά συμφέροντα). Ήταν και παραμένει το σιδερένιο χέρι του συστήματος που αν δεν το ξεριζώσουμε θα συνεχίσει να απειλεί τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Και στο Βόλο όμως η Χρυσή Αυγή έχει δείξει το πραγματικό της πρόσωπο. Υπενθυμίζουμε για παράδειγμα ότι ο Π. Ηλιόπουλος είχε βγάλει επιδεικτικά το περίστροφό του για να εκφοβίσει αντιφασίστες (29/9/2012) ενώ στα πλαίσια της προσπάθειάς τους να φτιάξουν τάγμα εφόδου είχαν αποπειραθεί να κάψουν χώρο λατρείας των Μουσουλμάνων στο Βόλο (19/11/2012).
Για αυτό και η παραχώρηση δημοτικής αίθουσας στη Χρυσή Αυγή από τον δήμαρχο Βόλου Αχ. Μπέο αποτελεί ουσιαστική στήριξη των ναζιστών. Για αυτό και η οποιαδήποτε κινητοποίηση από την πλευρά της αστυνομίας για περιφρούρηση της εκδήλωσης της ΧΑ στην ουσία θα αποτελεί κάλυψη μιας εγκληματικής συμμορίας.
Οι πρόγονοί μας πάλεψαν το ναζισμό με τα όπλα και έδωσαν το αίμα τους για εμάς. Εμείς δεν πρόκειται να αφήσουν τους απογόνους των ναζί να επιστρέψουν!
Οι χρυσαυγίτες δολοφόνοι δεν έχουν καμία θέση ούτε στο Διμήνι, ούτε στο Βόλο, ούτε πουθενά. Είναι υπόθεση του μαζικού κινήματος να τους αντιμετωπίσει.
Καλούμε όλες τις συλλογικότητες, οργανώσεις, σωματεία, τα κόμματα της Αριστεράς, και κάθε δημοκρατικό πολίτη, όσους στέκονται ενάντια στο ναζισμό να πάρουν μαζικά μέρος στις 6:30μμ στην πλατεία του Διμηνίου σε μια μεγάλη αντιφασιστική συγκέντρωση με σύνθημα:
«Ο ναζισμός στο χρονοντούλαπο της ιστορίας! Οι χρυσαυγίτες δολοφόνοι βαθιά στη φυλακή!»

Μια Αμυγδαλέζα για τους Ποντίους

 Απόψεις  Comments Off on Μια Αμυγδαλέζα για τους Ποντίους
May 232015
 

Χιλιάδες Πόντιοι βρήκαν τον θάνατο τη δεκαετία του 1920 στα «λοιμοκαθαρτήρια» και τα ξερονήσια της Ελλάδας. Επισήμως προσμετρώνται στα θύματα της «γενοκτονίας» που η πολιτεία θα γιορτάσει, όπως κάθε χρόνο, την ερχόμενη Τρίτη. Στην πραγματικότητα, θύτης τους υπήρξε ο ελληνικός ρατσισμός – και η Μακρόνησος του 1922, η πρώτη Αμυγδαλέζα.

Δεν χρειάζεται βέβαια να δεχτεί κανείς το νεοπαγές θεώρημα περί «γενοκτονίας» για να διαπιστώσει πως ο ελληνορθόδοξος πληθυσμός του Πόντου υπέφερε πολλά στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου και του μικρασιατικού πολέμου. Από τους 400.000 Ρωμιούς που κατέγραψαν στην περιοχή η απόρρητη υπηρεσιακή στατιστική των ελληνικών προξενείων το 1910-12 και η επίσημη «Μαύρη Βίβλος» του Οικουμενικού Πατριαρχείου, περίπου το ένα τέταρτο χάθηκε μέσα σε μια δεκαετία ως αποτέλεσμα των σφαγών, των βασανιστικών εκτοπίσεων, της πολύνεκρης επιδημίας ισπανικής γρίπης που σάρωσε όλη την Ευρώπη (και τον Πόντο) το 1918, αλλά και των δραματικών συνθηκών της προσφυγιάς και της εγκατάστασής τους στη νέα πατρίδα.

 

Μια Αμυγδαλέζα για τους ΠοντίουςDrexel University Legacy Center/Esther Pohl Lovejoy, Certain Samaritans

Αναμφισβήτητα τραυματική, αυτή η εμπειρία κάθε άλλο παρά ενιαία υπήρξε για όλο τον ποντιακό πληθυσμό. Οι διαθέσιμες αφηγήσεις της πρώτης προσφυγικής γενιάς φιλοτεχνούν αντίθετα μια αρκετά αντιφατική εικόνα: σε αντίθεση με τη γενικευμένηεξολόθρευση των Αρμενίων, η μοίρα των Ελληνοποντίων ποίκιλλε σημαντικά από περιοχή σε περιοχή και συχνά καθορίστηκε από την κοινωνική τάξη, τις οικονομικές δυνατότητες ή τις επαγγελματικές δεξιότητες καθενός ξεχωριστά.

Μια Αμυγδαλέζα για τους Ποντίους

 

Drexel University Legacy Center/Esther Pohl Lovejoy, Certain Samaritans

 

Μια Αμυγδαλέζα για τους ΠοντίουςDrexel University Legacy Center/Esther Pohl Lovejoy, Certain Samaritans

Το αυθαίρετο τσουβάλιασμα αυτών των βιωμάτων σ’ ένα (δημοφιλές αλλά παραπειστικό) ενιαίο σχήμα συνέβαλε βέβαια καθοριστικά στην εξάλειψη του παραδοσιακού διάχυτου ρατσισμού σε βάρος των Ποντίων, μέσω της ανάδειξης των τελευταίων σε κατεξοχήν «μαρτυρική» υποομάδα του νεοελληνικού έθνους, ελάχιστα όμως εξυπηρετεί την ουσιαστική γνώση του συλλογικού μας παρελθόντος.

 

Μια Αμυγδαλέζα για τους ΠοντίουςDrexel University Legacy Center/Esther Pohl Lovejoy, Certain Samaritans

Σκηνές από τη διαβίωση των Ποντίων προσφύγων στη Μακρόνησο, λίγους μήνες μετά τις πρώτες εκατόμβες: οικογενειακή μπουγάδα, ζύγισμα της καθημερινής μερίδας σιτηρών, ενθουσιασμός για μια μπουκάλα πόσιμο νερό, συνωστισμός για την παραλαβή τροφίμων από αμερικανικές φιλανθρωπικές οργανώσεις. Οι κηδείες φίλων και συγγενών και το αυτοσχέδιο νεκροταφείο του νησιού αποτελούσαν την άλλη όψη της «εξυγίανσης»

 

Μια Αμυγδαλέζα για τους ΠοντίουςDrexel University Legacy Center/Esther Pohl Lovejoy, Certain Samaritans

Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η συστηματική αποσιώπηση μιας κρίσιμης πτυχής της ποντιακής τραγωδίας: της εκατόμβης των προσφύγων μετά την άφιξή τους στην ελληνική επικράτεια, εκατόμβης που προκλήθηκε από έναν συνδυασμό παραγόντων (άθλιες συνθήκες διαβίωσης, μαζικός στρατωνισμός αρρώστων και μη σε«λοιμοκαθαρτήρια», εγκληματική εκμετάλλευση των προσφύγων από μερίδα της γηγενούς κοινωνίας, αδιαφορία ή και ανοιχτή εχθρότητα των τοπικών αρχών και κοινωνιών) με κοινή συνισταμένη την ξενοφοβία και τον ρατσισμό.

Η λήθη αυτή δεν υπήρξε καθόλου τυχαία. Ενώ οι σφαγές και οι εκτοπίσεις που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο του ελληνοτουρκικού και του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου εύκολα εγγράφονται σ’ ένα μαρτυρολογικό εθνικό αφήγημα, όπου οι «κακοί» βρίσκονται στην αντίπερα εθνική όχθη, δεν συμβαίνει το ίδιο με τα πολυάριθμα θύματα της αδιαφορίας, της αναλγησίας ή της εχθρότητας του ελληνικού κράτους και των τότε υπηκόων του απέναντι στους νεοφερμένους «τουρκόσπορους».

Πόσο μάλλον αφού, όπως διαπιστώνουμε από τις εφημερίδες των ημερών, η στάση της ελλαδίτικης κοινωνίας απέναντι στους μελλοντικούς συμπολίτες της δεν διέφερε καθόλου από τη σημερινή ρατσιστική τρομολαγνεία γύρω από την (κοινωνική ή/και υγειονομική) «επικινδυνότητα» των κυνηγημένων προσφύγων που οι συρράξεις της Εγγύς Ανατολής ξεβράζουν στα ακρογιάλια του Αιγαίου.

Ενας λόγος παραπάνω λοιπόν να θυμίζουμε σήμερα πώς ακριβώς έγιναν δεκτοί οι κυνηγημένοι Πόντιοι «αδελφοί» στην Ελλάδα των αρχών της δεκαετίας του 1920. Χάρη στο αναντικατάστατο έργο του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών, διαθέτουμε άλλωστε μια πρώτης τάξης πηγή πληροφόρησης γι’ αυτή την υποδοχή: τον πιο πρόσφατο τόμο της μνημειώδους σειράς «Εξοδος», που εκδόθηκε προ διετίας και περιλαμβάνει αυτοβιογραφικές αφηγήσεις προσφύγων από την ενδοχώρα του Πόντου, όπως αυτές καταγράφηκαν από τους ερευνητές του ΚΜΣ κατά τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες.

Το ταξίδι του θανάτου

Το πρώτο δεδομένο είναι πως η περιπέτεια των προσφύγων κάθε άλλο παρά τέλειωνε με την απομάκρυνσή τους από την εμπόλεμη ζώνη. Το μαρτυρούν οι περιγραφές για μαζικούς θανάτους εν πλω, αλλά και στις ενδιάμεσες υποχρεωτικές επισταθμίες.

Το ταξίδι από τη Σαμψούντα μέχρι την Πόλη, αφηγείται π.χ. η Σοφία Χατζίδου από το Χατζίκιοϊ του Μπακίρ-Μαντέν, «διήρκεσε πέντε μέρες. Σ’ όλο αυτό το διάστημα μας θέριζε η δίψα. Τραβούσαμε νερό από τη θάλασσα και το βράζαμε για να πιούμε. Συνέχεια πέθαιναν στο βαπόρι, τους ρίχνανε στη θάλασσα τους πεθαμένους» (σ. 95). «Χριστούγεννα του 1922 και Φώτα του 1923 ήμαστε στο Τιρέμπουλους της Συρίας, παραλιακή πόλη», θυμάται πάλι ο Αναστάσιος Βαρυτιμίδης από το Εντιρέκ της Νεοκαισάρειας. «Μας θέριζε η αρρώστια. Είχε πέσει τύφος και χολέρα. Μας βάλανε όλους σ’ ένα πλοίο και μας κρατήσανε στη θάλασσα σαράντα μέρες καραντίνα. Από κει μας πήγανε στο Μπαϋρούτ. Μάιος του 1923 ήτανε, μπήκαμε σ’ ελληνικό πλοίο και ήρθαμε Ελλάδα» (σ. 287). Κατά την ίδια διαδρομή, συμπληρώνει ο Ηλίας Μωυσιάδης από το Αλτίνογλου Τσιφλίκ, «στο πλοίο μέσα πεθαίνανε οι άρρωστοι και τους ρίχνανε στη θάλασσα» (σ. 353).

Μαζικοί θάνατοι αποδεκάτιζαν τους πρόσφυγες και κατά τον μεταβατικό στρατωνισμό τους στο Σελιμιέ της Κωνσταντινούπολης: «Για καραντίνα το είχανε, ένας μεγάλος κισλάς [στρατώνας] ήτανε. Τι είδανε τα μάτια μας εκεί μέσα και πώς βγήκαμε ζωντανοί! Το συσσίτιο ήτανε ένα μαύρο ζουμί με μαϊμούδια μέσα και καμιά φορά έβλεπες και κανένα φασόλι. Η αρρώστια κι ο θάνατος δε λέγονταν. Οι διάδρομοι ήταν γεμάτοι, χάμω στις πλάκες, μ’ ανθρώπους που πεθαίνανε. Τους πεθαμένους κάθε μέρα πενηνταριές και κατοσταριές τους βγάζανε με καροτσάκι και τους ρίχνανε σ’ ένα μεγάλο λάκκο σε μια ερημιά. Ο Θεός έβαλε το χέρι του και βγήκαμε ζωντανοί, όσοι γλιτώσαμε» (σ. 270, μαρτυρία του Ιπποκράτη Πετρίδη, από τη Νεοκαισάρεια). Παρόμοιες περιγραφές συναντάμε και στις καταθέσεις άλλων επιζώντων (σ. 55, 57, 307 & 363).

Καραντίνα και κρεματόρια

Αλλά και μετά την αποβίβασή τους στο ελληνικό έδαφος, νέες δοκιμασίες απομόνωσης και θανατικού περίμεναν τις καραβιές των ξεριζωμένων. Επίσημη αιτιολογία, η ανάγκη προστασίας της δημόσιας υγείας από τις αρρώστιες που ενδεχομένως μετέφεραν οι επήλυδες. Δεν επρόκειτο βέβαια για ελληνική ευρεσιτεχνία, αλλά για προληπτικό μέτρο με διεθνή εφαρμογή, που εκείνη την εποχή ρυθμιζόταν από τη σχετική Σύμβαση του Παρισιού (17.1.1912). Οι συνθήκες όμως της έμπρακτης υλοποίησής του, στην Ελλάδα του 1922-23, οδήγησαν σε πραγματικές εκατόμβες.

«Ηρθαμε στη Θεσσαλονίκη, στο Καραμπουρνού», αφηγείται χαρακτηριστικά η Ευρυδίκη Γαλανού, από τα Ιμερα της Τραπεζούντας. «Ενα μήνα μείναμε στην καραντίνα. Υποφέραμε από αρρώστιες. Κάθε μέρα κάποιον έθαβαν. Μια μάνα έθαψε έξι παιδιά της» (σ. 406). Ο συντοπίτης της Χαράλαμπος Τσαχουρίδης, που έζησε τρεις μήνες στον ίδιο χώρο, συμπληρώνει ότι «πολλοί πέθαιναν από τύφο, λόγω του υπάρχοντος συνωστισμού. Εις όλο το διάστημα της λειτουργίας της καραντίνας απέθανον περί τις είκοσι χιλιάδες πρόσφυγες. Την ημέρα πέθαιναν ογδόντα έως εκατό» (σ. 408). Τα ίδια και στο λοιμοκαθαρτήριο του Αϊ-Γιώργη, στο Κερατσίνι: «Μας κουρέψανε όλους, άντρες, γυναίκες και παιδιά και περάσανε τα ρούχα μας από τον κλίβανο. Κι άλλοι πεθάνανε εκεί» (σ. 353).

Διαφωτιστικότερη απ’ αυτές τις λακωνικές αναφορές αποδεικνύεται η διήγηση του Ιωάννη Παναγιωτίδη από το Γαριπάντων της Αργυρούπολης, που δεν διστάζει να θίξει δύο θέματα ταμπού – τη ληστρική συμπεριφορά των ντόπιων απέναντι στους πρόσφυγες και, κυρίως, την εξευτελιστική μεταχείριση των πτωμάτων τους, που μετατράπηκαν σε καύσιμη ύλη:

«Στον Αγιο Γεώργιο, που υπηρέτησα ως υπάλληλος, πολλοί κλέφτες από τον Πειραιά έρχονταν με καΐκια στην καραντίνα και έκλεβαν ρουχισμό και άλλα πράγματα. Ανοιγαν στα απολυμαντήρια τα δέματα κι έκλεβαν μηχανές, χαλιά και άλλα. Ερχόταν ένα βαπόρι φορτωμένο με πρόσφυγες και πράγματα. Κατέβαζαν τους ανθρώπους και τους οδηγούσαν αμέσως στα απολυμαντήρια: κόψιμο τα μαλλιά αντρών και γυναικών και ίδια για τα λουτρά. Τα πράματα έμεναν. Τα κατέβαζαν και τα στοίβαζαν κάτω από μια στέγη του απολυμαντηρίου και τα απολύμαιναν.

Το πλοίο ”Θέμις” που έφερε τέσσερις χιλιάδες Ποντίους απ’ τον Καύκασο, όλοι πέθαναν. Από αρρώστιες πέθαναν. Και εξόν που πέθαναν, ο Αγιος Γεώργιος είχε γεμίσει και δε μπορούσαν να τους κατεβάσουν. Τους είχαν μέσα στο πλοίο. Οσοι πέθαιναν δεν τους κατέβαζαν. Τους έκαιγαν στο φούρνο για κάρβουνο. Οσοι απόμειναν τους κατέβασαν. Τρεις μήνες στάθηκε το ”Θέμις” και δεν τους κατέβασαν. Ο Αϊ-Γιώργης ήταν γεμάτος, η Μακρόνησος γεμάτη» (σ. 395-6).

Ενα αποκαλυπτικό δημοσίευμα των ημερών επιβεβαιώνει την έκταση του θανατικού: «Οι μέχρι σήμερον μεταναστεύσαντες πρόσφυγες» μέσω Ρωσίας, διαβάζουμε, «ανέρχονται εις 14 χιλιάδας περίπου. Εκ τούτων οι επί του ατμοπλοίου ”Κίος” αφιχθέντες απεστάλησαν εις την Μακρόνησον, ένθα εγένοντο αι απαιτούμεναι εγκαταστάσεις. Οι δε εκ των πρώτων αφίξεων 8.600 κρατούνται εν τω λοιμοκαθαρτηρίω του Αγ. Γεωργίου και επί ατμοπλοίων. Επειδή δεν ελήφθησαν εγκαίρως τα απαιτούμενα υγειονομικά μέτρα της αραιώσεως, της απομονώσεως, της επιβαλλομένης καθαριότητος και διαίτης, επί των 8.600 προσφύγων ήδη έχουσιν αποθάνει περί τους χιλίους διακοσίους εντός πεντήκοντα μόνον ημερών» («Εμπρός», 21.7.1922, σ. 2).

Η προσπάθεια διαφυγής από αυτήν την κόλαση εξελισσόταν συνήθως σε φαύλο κύκλο, όπως εξηγεί ο Αλκιβιάδης Αφεντουλίδης από το Παρασκευάντων της Αργυρούπολης: «Φέρνουν [στη Μακρόνησο] ένα ρωσικό πλοίο, το ”Βίτιμ”. Μας φορτώνουν σ’ αυτό, χωρίς νερό, χωρίς ψωμί, και μας φέρνουν στην Αλεξανδρούπολη. Στην Αλεξανδρούπολη ήρθε ένας γιατρός και δεν άφησε να αποβιβαστούμε. Είπε να ρίξουμε άγκυρα στα βαθιά. Τέσσερις μέρες μείναμε εκεί. Φωνάζαμε. Ηρθαμε στην ανάγκη να κάψουμε τα σανίδια απ’ τ’ αμπάρι για να βράσουμε στα σαμοβάρια μας τσάι, να βράσουμε στις χύτρες φασόλια. Οσοι πέθαιναν τους καίγαμε κάτω στα καζάνια για να μη δίνουμε ντόρο και μας κάνουν καραντίνα. Την Πέμπτη μέρα γύρισε πίσω στον Πειραιά το καράβι. Αλλοι διακόσιοι πενήντα άνθρωποι πέθαναν. Τους μισούς τους κάψαμε και τους άλλους τους ρίξαμε στη θάλασσα! […] Μωρά δεν έμειναν. Πέθαναν σχεδόν όλα. Με καΐκι μάς έφεραν φαγητό απ’ τη Σαλαμίνα. Ορμούσαμε πάνω στο φαγητό σαν άγριοι» (σ. 486-7).

Οι ανεπιθύμητοι

Η δεύτερη εικόνα που προκύπτει από τις αφηγήσεις των προσφύγων και τα δημοσιεύματα των ημερών είναι η εχθρική αντιμετώπισή τους από μεγάλη μερίδα των τοπικών κοινωνιών. «Σ’ όλα τα μέρη δυσκολία βρίσκαμε. Ασκημα και ξένα μας φαίνονταν. Μιλούσαμε τούρκικα, δεν μας καταλαβαίνανε και μας βρίζανε κιόλας, οι ντόπιοι», θυμάται χαρακτηριστικά ο Αναστάσιος Καραγκιαούρογλου από την περιοχή του Λαντίκ (σ. 147), ενώ η Σοφία Χατζίδου από το Χατζίκιοϊ του Γκιουμούς Μαντέν επισημαίνει την υλική βάση αυτής της δυσφορίας: «Η πρώτη σκάλα που πιάσαμε στην Ελλάδα ήταν η Λευκάδα.

Δε μας χώνευαν καθόλου εκεί. Λέγανε: –”Δε βούλιαζε καλύτερα το πλοίο σας να πνιγείτε κι εσείς μαζί! Τρώτε το ψωμί μας”. Η αλήθεια είναι ότι υπήρχε λιγοστό ψωμί. Το μοιράζανε με δελτίο. Μπορεί να είχαν δίκιο. Είχαμε όμως κι εμείς δίκιο. Στον τόπο μας δε μας έλειπε τίποτε. Γιατί να υποφέρουμε τώρα;» (σ. 95).

Τη στάση των ντόπιων επηρέαζαν όχι μόνο υλικοί παράγοντες, αλλά και ιδεολογικοί. Χαρακτηριστική η διάκριση των χωριών της Κεφαλονιάς που συναντάμε στην αφήγηση του Σταύρου Λαζαρίδη από το Σουλεϊμάνκιοϊ του Βεζίρ Κιοπρού: «Το μεν Φισκάρδο, ως κέντρον φιλελευθέρων πολιτών, μας υποδέχτηκε, μαζί με τα χωριά, και μας εφιλοξένησαν στα σπίτια τους μέχρι της φυγής μας από κει για τη Μακεδονία. Τουναντίον δε η Σάμη και δη στην Αγία Ευθυμία (Πηλάρο) ήσαν μισοπρόσφυγες [κατά το ”μισέλληνες”]. Μας αποκαλούσαν τουρκόσπορους και όταν αποβιβαστήκαμε στη Σάμη άλλους ύβρισαν και άλλους εχλεύασαν. Τον δε εφοπλιστή Βερωτή που μας έφερε τον ύβρισαν κι αυτόν που μας έφερε» (σ. 110).

Πάνω απ’ όλα όμως, η έλευση των βασανισμένων Ποντίων εκλαμβανόταν ως υγειονομική απειλή. Αποκαλυπτική η στιχομυθία τής 22.6.1922 στη Βουλή, όπως καταγράφεται στο «Εμπρός» της επομένης, με τίτλο «Ο κίνδυνος εκ των πασχόντων προσφύγων»:

«Ο κ. Τσουκαλάς ερωτά την Κυβέρνησιν τίνα μέτρα έλαβε διά το ζήτημα των εν Λοιμοκαθαρτηρίω Αγίου Γεωργίου της Σαλαμίνος προσφύγων εκ Ρωσσίας, εφ’ όσον πρόκειται περί της υγείας των κατοίκων της πόλεως της Σαλαμίνος και απάσης της Ελλάδος, γνωστού όντως ότι υπάρχουσι πολλοί πάσχοντες και θνήσκοντες εκ χολέρας και εξανθηματικού τύφου. Επομένως απόλυτος και επίγουσα ανάγκη επιβάλλει την λήψιν άμεσων μέτρων και δήλωσιν της Κυβερνήσεως ίνα καθησυχάσει το δημόσιον φρόνημα.

Ο κ. Αναστασόπουλος λέγει ότι, ως πληροφορείται, ο κ. υπουργός των Εσωτερικών λαμβάνει η έλαβεν μέτρα σύντονα προς άρσιν του κινδύνου κατά της υγείας των Σαλαμινίων αλλά και κατά της υγείας των πόλεων Πειραιώς και Αθηνών. Η ανακοίνωσις των μέτρων του κ. Υπουργού ίσως θα μας απαλλάξη της περαιτέρω συζητήσεως.

Ο [υπουργός Εσωτερικών] κ. Στράτος λέγει ότι η Κυβέρνησις ευρέθη προ ημερών απέναντι ενός αληθούς αιφνιδιασμού όταν ήρχισαν να καταπλέουν εκ του Ευξείνου ατμόπλοια κομίζοντα πρόσφυγας Ελληνας εκ Ρωσσίας οι οποίοι ουδόλως ανεμένοντο. Οι πρόσφυγες αυτοί ανήλθον εις 8.600 περίπου. […]

Εκ των ελθόντων ζώντων εις το λοιμοκαθαρτήριον προσφύγων 466 ήσαν ασθενείς, εξ ων 80 ύποπτοι χολέρας και 136 εκ δυσεντερίας, τα άλλα ήσαν συνήθη νοσήματα. Εκείνα τα νοσήματα τα οποία ήσαν τα επικίνδυνα ήτο η χολέρα και ο εξανθηματικός τύφος, και κατεβλήθη μεγάλη προσοχή ίνα μη μεταδοθούν. Και ευτυχώς δύναμαι να καυχηθώ ότι, παρ’ όλον τον φόβον των περιοίκων, ουδέν συνέβη. […] Ολα τα μέτρα της απομονώσεως ελήφθησαν μετά πάσης αυστηρότητος. Οτι δε επέτυχον τα μέτρα ταύτα, απόδειξις είναι ότι ουδέν συνέβη το δυσάρεστον εις όλην την περιοχήν».

«Ουδέν το δυσάρεστον» –για τους ντόπιους, φυσικά. Οι ίδιοι οι πρόσφυγες, όπως έχουμε ήδη δει, αποδεκατίζονταν από τις αρρώστιες. Οπως όμως συμβαίνει και με τους σημερινούς ομολόγους τους, η δική τους μοίρα άφηνε αδιάφορη την ελληνική κοινωνία.

Επιστέγασμα των μέτρων που πάρθηκαν για την «προστασία» των ντόπιων από τους πρόσφυγες υπήρξε η νομοθετική απαγόρευση της εισόδου των τελευταίων στην Ελλάδα. Με τον Ν.2870 της 18/20.7.1922, που θεσπίστηκε ένα μήνα πριν από την αναμενόμενη κατάρρευση του μετώπου, απαγορεύτηκε ρητά «η εν Ελλάδι αποβίβασις προσώπων ομαδόν αφικνουμένων εξ αλλοδαπής, εφόσον ούτοι δεν είναι εφωδιασμένοι διά τακτικών διαβατηρίων νομίμως τεθεωρημένων» κι προβλέφθηκαν βαριές ποινές για τους «λαθροδιακινητάς». Το ελληνικό κράτος και οι εθνικιστές του παρέδωσαν έτσι τους ελληνορθόδοξους Μικρασιάτες στο μαχαίρι των κεμαλικών, εξίσου κυνικά όπως η σημερινή ισλαμόφοβη Ευρώπη ρίχνει τους απελπισμένους Ιρακινούς και Σύρους πρόσφυγες βορά στους φονταμενταλιστές του ISIS.

Η άλλη Μακρόνησος

Ως λύση για τη διαχείριση της προσφυγικής «απειλής», η κυβέρνηση Γούναρη θα μετατρέψει σε ειδικό «χώρο υποδοχής» τη Μακρόνησο. Το ξερονήσι, που έγινε αργότερα θλιβερά διάσημο ως τόπος βίαιης «αναμόρφωσης» των πολιτικών κρατουμένων, είχε ήδη άσχημη προϊστορία. Κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο του 1912-13 είχε χρησιμοποιηθεί ως στρατόπεδο συγκέντρωσης Τούρκων αιχμαλώτων, πολλές εκατοντάδες από τους οποίους άφησαν τα κόκαλά τους εκεί, αποδεκατισμένοι από τον τύφο.

Λίγο αργότερα μετατράπηκε από τους Αγγλο-Γάλλους συμμάχους του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου σε χώρο εκτόπισης Ρώσων φαντάρων που θεωρούνταν ύποπτοι για μπολσεβικισμό. Με ειδική απόφαση του υπουργικού συμβουλίου (9.6.1922) για «το ζήτημα της εγκαταστάσεως των προσφύγων, απεφασίσθη όπως εγκατασταθούν όλοι εις Μακρόνησον» και, «μετά την απολύμανσίν των και την εξυγίανσιν [να] τοποθετηθούν εις διάφορα μέρη» («Εμπρός», 10.6.1922).

Η επιλογή δεν ήταν καθόλου τυχαία. Οπως επισημαίνει στις αναμνήσεις της μια Αμερικανίδα γιατρός που εργάστηκε εκεί για την περίθαλψη των προσφύγων το 1923, το Μακρονήσι «είχε μόνο ένα σημείο υπέρ αυτού ως σταθμός καραντίνας: δίχως εξωτερική συνεργασία, ήταν αδύνατο να το σκάσει οποιοσδήποτε ήταν ανίκανος να κολυμπήσει οκτώ μίλια» (Esther Pohl Lovejoy, «Certain Samaritans», Ν. Υόρκη 1927, σ. 196).

Για τους νέους τροφίμους αυτής της ανοιχτής φυλακής, η «εξυγίανσις» ισοδυναμούσε με την τελική φάση του δράματος:

► «Μας κατέβασαν στη Μακρόνησο, Αύγουστο μήνα. Μείναμε σαράντα μέρες στην καραντίνα. Ηταν επιδημία. Το βράδυ δεν είχες τίποτα και το πρωί σηκωνόσουν άρρωστος. Πέθαινε κόσμος. Μερικοί που μπαίναν στο νοσοκομείο γινόταν καλά και όταν βγαίναν έξω δεν είχαν να φάνε και πέθαιναν» (σ. 384, Σοφία Παντελίδου από την Αστρα της Αργυρούπολης).

► «Μόλις πλησιάσαμε τη Σαλαμίνα, μαζί με πέντε-έξι πλοία φορτωμένα, απ’ τη Σαλαμίνα μας φώναξαν: -”Εϊ! Πού έρθετε! Εμείς εχάθαμε!”. Μας εσήκωσαν απ’ τη Σαλαμίνα. Δεν μας ξεφόρτωσαν. Μας έφεραν στη Μακρόνησο. Μας έβαλαν σε κάτι θάμνους μέσα, με τα πράματά μας. Σκάψαμε κάτι έρημα μέρη, στήσαμε τέντες. Εστησαν κάτι σανίδια, μας έλουσαν, μας κούρεψαν. […] Νερό δεν είχαμε. Ξερό είναι το νησί. Τα παιδιά φώναζαν. Ζητούσαν νερό. Βρήκαμε κάτι γλυφές πηγές. Μας τροφοδοτούσε ο Γιαννουλάτος. Ανέλαβε και έστησε σκηνές, μαγειρεία.

 

Μια Αμυγδαλέζα για τους ΠοντίουςΘησείο ,1924 | NATIONAL GEOGRAPHIC

Από εφτάμιση χιλιάδες άτομα πέθαναν οχτακόσιοι από πείνα και αρρώστειες. Χολέρα, τι ήταν, δεν ξέρω. Μας τάισαν κατσικίσιο κρέας και αρρωστήσαμε. Μια γυναίκα βγήκε απ’ τον τάφο, όπου τη θάψανε. Δεν είχε πεθάνει» (σ. 486, Αλκιβιάδης Αφεντουλίδης απ’ το Παρασκευάντων της Αργυρούπολης).

«Την αρρώστια στη Μακρόνησο την αποχτήσαμε. Ζούσαμε μες στη βρώμα, στην πείνα και τη δίψα. Νερό δεν υπήρχε στάλα στο νησί. Μια μαούνα μάς έφερνε από το Λαύριο νερό κι εκείνο γλυφό και λιγοστό. Μας τάιζαν βρωμερά μακαρόνια, ελιές σκουλικιασμένες, χαλασμένες ρέγγες κι έπεσε τύφος. Και νερό πουθενά. Κάποτε έκανε τρεις μέρες η μαούνα να φέρει νερό. Λιποθυμούσε ο κόσμος απ’ τη δίψα. Μας τάιζαν και αλμυρές ρέγγες, χαλασμένες και… καταλαβαίνεις. Οι εργολάβοι που μας τροφοδοτούσαν μας έφερναν αυτές τις χαλασμένες τροφές και έπιασε τον κόσμο τύφος. Η διοίκηση της καραντίνας τα έβλεπε αυτά αλλά δεν μιλούσε, ούτε συνελάμβανε τους εγκληματίες εργολάβους τροφοδότες. Εκείνοι πλούτισαν εις βάρος χιλιάδων ανθρώπων. Πάτησαν πάνω στα πτώματά τους. […] Ξέχασα να σου πω ότι κάπου-κάπου έρχονταν έμποροι με ιστιοφόρα και πουλούσαν λαθραία σε μας ψωμί. Σπείρα σωστή ήταν. Ενα ψωμί το πουλούσαν μια λίρα χρυσή, ένα δαχτυλίδι χρυσό, ένα ρολόι» (σ. 371, Ιγνάτιος Ορφανίδης από τον Αϊ-Εννες της Νίβενας).

Το ύστατο μέσο

Για να γλιτώσουν απ’ αυτή την κόλαση, οι έγκλειστοι της Μακρονήσου κατέφυγαν τελικά στο ύστατο μέσο κάθε απελπισμένου – την εξέγερση: «Μια ομάδα νέων, μαζί και γω, δημιουργήσαμε μια επιτροπή. Πήγαμε στον Ελευθεριάδη, τον διευθυντή του λοιμοκαθαρτηρίου, και παρουσιαστήκαμε μπροστά του. Ζητήσαμε να βγούμε ανεξάρτητοι. Ανεξάρτητος είναι όποιος βγει απ’ το λοιμοκαθαρτήριο με δικά του έξοδα και η κυβέρνηση δε θα είχε καμιά υποχρέωση απέναντί του. Ο πρόσφυγας πάλι δεν θα είχε κανένα δικαίωμα. Πολλοί, για να σωθούν, ζητούσαν να βγουν ανεξάρτητοι, αλλά η διοίκηση και πάλι δεν άφηνε. Ηθελαν σου λέω να μας εξοντώσουν.

Αλλά εμείς, η νεολαία του Πόντου και του Καυκάσου, πήραμε πέτρες και ξύλα και φοβερίσαμε ότι θα κάψουμε το λοιμοκαθαρτήριο. ”Ή θα τα κάψουμε όλα ή θα μας δώσετε χαρτιά να πάμε έξω”, του είπαμε. Ετσι αναγκάστηκε να μας δώσει άδεια εξόδου» (σ. 371-2).

 

Εχοντες και διαφεύγοντες

Τα κολαστήρια του Καραμπουρνού, του Αϊ-Γιώργη και της Μακρονήσου δεν ήταν για όλους τους Ποντίους. «Μεταβαίνοντες εις Ελλάδα», διαβάζουμε στις χειρόγραφες αναμνήσεις του Ιωάννη Αβραμίδη από την Ατρα της Αργυρούπολης (1935), «εγνωρίζομεν εκ των προτέρων ότι η Ελλάς είναι μικρόν κράτος και δεν θα αντεπεκρίνετο εις την συντήρησιν των πολλών προσφύγων, οι οποίοι συνέρρευσαν εκεί. Δεν είχομεν τα απαιτούμενα διά να μεταβαίνομεν εις άλλας πλουσίας χώρας, όπως έκαμαν πολλοί και μετέβησαν άλλοι εις Γαλλίαν και άλλοι εις Αμερικήν» («Εξοδος». τ. Γ’, σ. 391).

Λίγο νωρίτερα, ο ίδιος αναφέρει ότι κατά την εκτόπιση του 1921 οι φάλαγγες των εκτοπισμένων συμπατριωτών του βάδιζαν «χωρίς φορτηγά ζώα (εκτός τινών πλουσίων)» (σ. 387).

 

Διαβάστε:

► Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, Η Εξοδος. Τόμος Γ’. Μαρτυρίες από τις επαρχίες του μεσόγειου Πόντου (Αθήνα 2013). Το τρίτο μέρος της συγκλονιστικής συλλογής προσφυγικών μαρτυριών που κατέγραψαν οι ερευνητές του Κέντρου κατά τις πρώτες κυρίως μεταπολεμικές δεκαετίες, υπό την καθοδήγηση της εθνολόγου Μέλπως Μερλιέ. Οι προηγούμενοι τόμοι περιέλαβαν μαρτυρίες από τα παράλια της Ιωνίας (1980) και τη μικρασιατική ενδοχώρα (1982). Αναμένονται άλλοι δύο, με υλικό από τα παράλια του Πόντου.

►  Esther Pohl Lovejoy, Certain Samaritans (Ν. Υόρκη 1927, εκδ. The Macmillan Company). Απομνημονεύματα μιας Αμερικανίδας γιατρού που εργάστηκε για την περίθαλψη των προσφύγων της Μακρονήσου. Ενδιαφέρον φωτογραφικό υλικό από το «νησί της καραντίνας» εν έτει 1922.

► Τάσος Κωστόπουλος, Πόλεμος και εθνοκάθαρση. Η ξεχασμένη πλευρά μιας δεκαετούς εθνικής εξόρμησης, 1912-1922 (Αθήνα 2007, εκδ. Βιβλιόραμα). Η βίαιη διαμόρφωση των σύγχρονων «εθνικά αμιγών» κρατών της Βαλκανικής και της Μικρασίας. Ειδικό κεφάλαιο για τα γεγονότα του Πόντου και τη σχετική δημόσια συζήτηση των τελευταίων δεκαετιών στην Ελλάδα.

 

Επισκεφθείτε:

► Drexel University Legacy Center. Ο διαδικτυακός τόπος της ιατρικής σχολής του Κολεγίου Ντρέξελ φιλοξενεί φωτογραφίες από τη Μακρόνησο του 1922, τραβηγμένες από Αμερικανίδες γιατρούς και νοσοκόμες που εργάστηκαν εκεί.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.efsyn.gr/arthro/mia-amygdaleza-gia-toys-pontioys

ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ “ΣΩΤΗΡΙΑ” ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΡΩΝ ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ “ΣΩΤΗΡΙΑ” ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΡΩΝ ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ
May 222015
 
Δήλωση
 Δημήτρη Σουλιώτη
Συνεχίζονται οι βαρβαρότητες κατά των δικαιωμάτων των άνεργων και άπορων ανασφάλιστων

ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ «ΣΩΤΗΡΙΑ» ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΗΚΕ ΣΟΒΑΡΗ ΠΑΘΗΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΟΥ ΕΜΦΥΣΗΜΑΤΟΣ (ΧΑΠ) ΣΕ ΑΠΟΡΟ ΚΑΙ ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟ ΑΣΘΕΝΗ ΑΛΛΑ ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΣ  ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ Η ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΣΥΝΕΣΤΗΣΕ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΤΟΝ ΑΠΕΠΕΜΨΑΝ!….

 

Ο άρρωστος χάνει συνεχώς βάρος. Από τον Γενάρη του 2015 έχασε μέχρι σήμερα 14 κιλά!… Το ΚΙΦΒ ζητάει να επέμβει ΑΜΕΣΑ το υπουργείο και ο εισαγγελέας!
ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ «ΑΟΥΣΒΙΤΣ» ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ!
ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΥΤΕ ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΟΥΤΕ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΩΝ ΚΛΙΝΙΚΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΟΘΕΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ!…
 ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ Η ΗΓΕΣΙΑ ΚΟΥΡΟΥΜΠΛΗ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΠΟΥ  ΑΠΟΤΕΛΕΣΑΝ  ΑΔΙΣΤΑΚΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ Ν.Δ –ΠΑΣΟΚ !

Στις 24 Απρίλη ο Κλίτσος Δημήτρης, ηλικιωμένος, άνεργος επί χρόνια και άπορος, επισκέφτηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο Σωτηρία, καθώς σημειώθηκε ραγδαία επιδείνωση της υγείας του. Είχε ασταμάτητο βήχα, πόνος στο στήθος και απώλεια βάρους, η οποία από τις αρχές του Γενάρη μέχρι σήμερα προσεγγίζει τα 14 κιλά!…

Σύμφωνα με την πνευμονολογική κλινική του «Σωτηρία», ο Κλίτσος όπως έδειξε η ακτινογραφία, διαπιστώθηκε ότι πάσχει από βαρύ Πνευμονικό Εμφύσημα –ΧΑΠ-  κλπ. Ο Διευθυντής της Πνευμονολογικής Κλινικής του νοσοκομείου κ. Μαρώσης Κωσταντίνος, αφού είπε στον Κλίτσο ότι η ασθένειά του είναι ανίατη και ότι μολονότι υπάρχει ανάγκη νοσοκομειακής νοσηλείας, εκτίμησε ότι αυτός δεν θα πρέπει να εισαχθεί διότι υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης από «νοσοκομειακά» μικρόβια. Έτσι απέρριψε το αίτημά να νοσηλευθεί στο «Σωτηρία». Ταυτόχρονα και μολονότι ο κ. Μαρώσης γνώριζε ότι ο Κλίτσος ήταν άνεργος και ανασφάλιστος δηλ. απένταρος, είπε στον ασθενή  ότι δεν μπορεί να κάνει στο νοσοκομείο τις δύο διαγνωστικές εξετάσεις, που του είχε γράψει, αν προηγούμενα δεν ΠΛΗΡΩΣΕΙ!…

Όπως βλέπουμε ο κ. Μαρώση ενεργόντας ως λογιστής, χωρίς κάν να συμβουλευτεί ή παραπέμψει στο λογιστήριο του νοσοκομείου τον ασθενή,  «Μαγεμένος» και βαθιά συγκινημένος από τα μέτρα τα οποία έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της «ανθρωπιστικής κρίσης» μετα βλήθηκε από γιατρός σε στρατηγό, κατάργησε αυθαίρετα και παράνομα τα απαράγραπτα και συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών καθώς και το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο το οποίο επιτάσσει την εισαγωγή και την νοσηλεία σε νοσοκομείο, όλων των ασθενών εκείνων που αντιμετωπίζουν αρρώστιες σοβαρές και επείγουσες, και τον έδιωξε με «επιστημονικό τρόπο»!…

Στο μεταξύ το ΚΙΦΒ, στο οποίο προσέφυγε η οικογένεια Κλίτσος για να ζητήσει φάρμακα και βοήθεια, σε συνεργασία με τον γνωστό γιατρό Γιώργο Βήχα, από τους πρωταγωνιστές του Ιατρείου Αλληλεγγύης του Ελληνικού, έστειλε τον αναφερόμενο ασθενή να εξετασθεί από την πνευμονολόγο κυρία Μποσίου, η οποία μόλις διάβασε ηλεκτρονικά την ακτινογραφία του Σωτηρία είπε ότι ο ασθενής έχει άμεση ανάγκη εισαγωγής στο νοσοκομείο! Μετά από αυτό ο Κλίτσος, μαζί με τον γιό του, ξαναπήγαν στο Σωτηρία και ζήτησαν την συνδρομή της  πνευμονολογικής κλινικής, αλλά συνάντησε την ίδια απαράδεκτη και προκλητική άρνηση.

Το ΚΙΦΒ ζητάει την άμεση παρέμβαση του υπουργείου υγείας για την εισαγωγή του Κλίτσου στο νοσοκομείο και την αντιμετώπιση της κρίσιμης κατάστασης που αντιμετωπίζει. Ζητά να ελεγχθεί η Διοίκηση του νοσοκομείου και η στάση των γιατρών σε σχέση με τις ανθρωπιστικές επιταγές, τις ηθικές αρχές  της ιατρικής επιστήμης  και το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και  καλεί τους αρμόδιους εισαγγελείς και τα όποια άλλα ελεγκτικά όργανα του κράτους να ερευνήσουν τις καταγγελίες του ασθενή και της οικογένειάς του και όπου χρειάζεται να επιβληθούν κυρώσεις κατά παντός υπευθύνου, στην περίπτωση που η ζωή του Κλίτσου τεθεί σε κίνδυνο.

Δ. Σουλιώτης
Υπεύθυνος Κοινωνικού Ιατρείου Φαρμακείου Βύρωνα

Βύρωνας 15.5.2015

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://k-iatreio.blogspot.gr/2015/05/blog-post_92.html

Δελτίο Τύπου της ελληνικής αποστολής στο 2ο Καραβάνι Αλληλεγγύης στο Ντονμπάς

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Δελτίο Τύπου της ελληνικής αποστολής στο 2ο Καραβάνι Αλληλεγγύης στο Ντονμπάς
May 212015
 

Ελληνική αποστολή στο 2ο Διεθνές Αντιφασιστικό Καραβάνι Αλληλεγγύης στο Ντονμπάς (Αν. Ουκρανία)

Η ελληνική 15μελής αποστολή που πήρε μέρος στο 2ο Διεθνές Αντιφασιστικό Καραβάνι Αλληλεγγύης στο Ντονμπάς επέστρεψε στην Ελλάδα μετά από πενθήμερη παραμονή στο ελεύθερο Ντονμπάς. Καταρχάς, θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους μαζικούς φορείς, τις εργατικές λέσχες και τα κοινωνικά στέκια, τα κόμματα και τις οργανώσεις της αριστεράς που στήριξαν το Καραβάνι που οργάνωσε η ελληνική Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία και να ενημερώσουμε ότι η αποστολή μας ολοκληρώθηκε επιτυχώς. Περισσότεροι από 100 αντιφασίστες και αντιφασίστριες, κυρίως από την Ευρώπη (Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία, Τουρκία, Βρετανία, Πολωνία, Ρωσία, Ουκρανία κ.α.), μεταφέραμε πάνω από έναν τόνο ανθρωπιστικής βοήθειας (είδη πρώτης ανάγκης, φάρμακα, ρούχα, τρόφιμα) και τα παραδώσαμε σε παιδιά, ηλικιωμένους και αγωνιστές της ελευθερίας.

Η έμπρακτη αλληλεγγύη μας ήταν πρώτα και κύρια πολιτική. Τα κυρίαρχα ΜΜΕ αποκαλούν τους κατοίκους του Ντονμπάς άλλοτε “αποσχιστές”, άλλοτε “τρομοκράτες”, άλλοτε “πράκτορες του ρωσικού κράτους”. Εμείς συναντήσαμε ένα πολύπαθο και υπερήφανο λαό που βιώνει την πολεμική φρίκη αλλά αντιστέκεται ηρωικά απέναντι στις συνεχιζόμενες επιθέσεις του ουκρανικού στρατού, των φασιστικών ταγμάτων και των καλοπληρωμένων επαγγελματιών μισθοφόρων. Γνωρίσαμε τι σημαίνει “λαϊκή πολιτοφυλακή” που απαρτίζεται από εθελοντές άνδρες και γυναίκες, μέχρι πρότινος εργαζόμενοι, βιομηχανικοί εργάτες, ανθρακωρύχοι, αγρότες, μικροαστοί, διανοούμενοι, φοιτητές, καθημερινοί άνθρωποι της περιοχής αλλά και διεθνείς αντιφασίστες εθελοντές που έχουν σπεύσει απ’ την Ευρώπη, την Ασία, την Αμερική και την υπόλοιπη Ουκρανία.

καραβανιτελ3

Η ελληνική αποστολή νιώθει ιδιαίτερα περήφανη για τη συμμετοχή της στο Διεθνές Φόρουμ που διοργανώθηκε από κομμουνιστικές και αριστερές οργανώσεις στην περιφέρεια του Λουγκάνσκ. Η ελληνική Αντιφασιστική Καμπάνια συμμετείχε στις εργασίες του Φόρουμ μαζί με περίπου άλλους 150 αντιπροσώπους από περισσότερες από 10 χώρες και απηύθυνε αντιφασιστικό, διεθνιστικό χαιρετισμό. Είχαμε τη δυνατότητα να ακούσουμε με προσοχή τις πολιτικές εκτιμήσεις της αριστεράς της ευρύτερης περιοχής για την κατάσταση και τις προοπτικές της. Η συμμετοχή διεθνών αντιπροσωπειών σε ένα πολιτικό φόρουμ σε εμπόλεμη ζώνη συνιστά έμπρακτη έκφραση διεθνιστικής αλληλεγγύης, και παράλληλα αποτελεί ένα σημαντικό βήμα αντιιμπεριαλιστικού συντονισμού ανάμεσα στους λαούς και τις αριστερές, προοδευτικές και κομμουνιστικές δυνάμεις.

Η φωτεινότερη ημέρα της παραμονής μας στο Ντονμπάς υπήρξε σαφώς η συμμετοχή μας στους μεγάλους εορτασμούς για την 70η επέτειο από της Αντιφασιστικής Νίκης στον Β’ ΠΠ. Το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής αποστολής πήρε μέρος στην πορεία χιλιάδων λαού στην πόλη Αλτσέφσκ, ενώ μια αντιπροσωπεία μας παρευρέθηκε στους εορτασμούς στο Λουγκάνσκ, πρωτεύουσα της ομώνυμης Λαϊκής Δημοκρατίας. Η αντιμετώπιση του ντόπιου πληθυσμού ήταν άκρως συγκινητική, φανερώνοντας τη σημασία της διεθνούς αλληλεγγύης σε τέτοιες στιγμές. Από την πλευρά μας, αισθανόμαστε ότι δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε αυτή την επέτειο απ’ το να γιορτάσουμε μαζί με τον λαό που αντιμετωπίζει σήμερα ηρωικά τη σύγχρονη φασιστική θηριωδία. Με μεγάλη χαρά διαπιστώσαμε την γενναιότητα, την συνέπεια και τον πρωτοπόρο ρόλο των κομμουνιστών μαχητών στον αγώνα, την υποδειγματική συμβολή τους στην ανάδειξη της ταξικής-διεθνιστικής διάστασης και της στρατηγικής προοπτικής αυτού του αγώνα. Με τους εθελοντές πολιτοφύλακες και τους άοπλους κατοίκους της περιοχής συζητήσαμε για τα καθημερινά προβλήματα, τις προοπτικές του αγώνα τους και το πώς ονειρεύονται τη νέα κοινωνία που οικοδομείται στις περιοχές που αυτονομούνται από την εξουσία της χούντας του Κιέβου.

Με τους φωτογραφικούς μας φακούς και τις βιντεοκάμερες καταγράψαμε τη φρίκη του πολέμου, τα κατεστραμμένα σπίτια και σχολεία, τα παρατημένα εργοστάσια, τις παραγωγικές μονάδες στις οποίες οι πολιτοφύλακες αγωνίζονται να ξαναδώσουν ζωή και την καθημερινότητα του λαού του Ντονμπάς. Θα επιχειρήσουμε όλο το πρωτογενές υλικό απ’ την εμπόλεμη περιοχή (φωτογραφίες, συνεντεύξεις, μαρτυρίες) να λάβει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δημοσιότητα και να σπάσει το τείχος της σιωπής. Δυο μέρες μετά την αναχώρησή μας, ο ουκρανικός στρατός έσπασε για πολλοστή φορά την εκεχειρία βομβαρδίζοντας με ιδιαίτερη σφοδρότητα πόλεις και χωριά του Ντονμπάς.

Δεν είχαμε ποτέ αυταπάτες για τους σχεδιασμούς της πολεμοχαρούς, φασιστικής κλίκας που κυβερνά την Ουκρανία και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ που την πατρονάρουν. Η ελληνική, αλλά και η ευρωπαϊκή αριστερά, οφείλει -παρά τις αντιφάσεις που υπάρχουν στην περιοχή- να σταματήσει την αμήχανη και διστακτική στάση που επικρατεί σε μεγάλο τμήμα της, και να στηρίξει πολιτικά και έμπρακτα τα μεγάλα και ξεκάθαρα κομμάτια της εκεί κοινωνίας που παλεύουν και πρεσβεύουν την σοσιαλιστική προοπτική. Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει άμεσα τόσο να αλλάξει ριζικά την φιλική προς την κυβέρνηση του Κιέβου στάση που κρατούσε η προηγούμενη, όσο και να φροντίσει για την αποκατάσταση της στήριξης του σημαντικού ελληνικού στοιχείου της περιοχής που η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ εγκατέλειψε εξυπηρετώντας τους σχεδιασμούς των φασιστών στο Κίεβο. Μετά κι απ’ αυτό μας το ταξίδι στο Ντονμπάς για δύο πράγματα είμαστε σίγουροι και σίγουρες: πρώτον, ο λαός του Ντονμπάς, παρά τις αντιξοότητες, θα συνεχίσει να παλεύει για την αυτοδιάθεσή του, για την αξιοπρέπειά του, ενάντια στο φασισμό και στην εκμετάλλευση και δεύτερον, η αλληλεγγύη όλων των αντιφασιστών, αριστερών, διεθνιστών πρέπει να δυναμώσει εδώ και τώρα.
Ο ηρωικός λαός του Ντονμπάς και οι μαχητές του αγωνίζονται σε συνθήκες αποκλεισμού και τρομακτικών ελλείψεων. Η ανάγκη διεθνιστικής υλικής αλληλεγγύης είναι άμεση και επιτακτική.

Ελληνική αποστολή στο Διεθνές Αντιφασιστικό Καραβάνι Αλληλεγγύης στο Ντονμπάς

Αθήνα, 14/5/2015

11231706_1071883622840913_2432246116262592443_o

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://solidarityantifascistukraine.wordpress.com

Πρακτικά της Πρώτης Πανελλαδικής συνάντησης δομών Αλληλεγγύης

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Πρακτικά της Πρώτης Πανελλαδικής συνάντησης δομών Αλληλεγγύης
May 202015
 

Συνάντηση Κοινωνικών Ιατρείων Φαρμακείων  Αλληλεγγύης

Κατά τη διάρκεια της Πρώτης Πανελλαδικής συνάντησης δομών Αλληλεγγύης στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας στις 9 και 10 Μαΐου, 2015 τα Κοινωνικά Ιατρεία – Φαρμακεία από όλη την Ελλάδα συζήτησαν τα θέματα που τους απασχολούν:

Α.ΚΙΦΑ Άρτας ενημέρωση και επόμενα βήματα – εισηγητές:  ΚΙΦΑ Άρτας Μαρία Μπάρκα, Βένη Πολύζου, συντονίστρια συζήτησης Ο. Κοντογιάννη από ΚΙΦΑ Πειραιά

Β. Εξελίξεις στην Δημόσια Υγεία, ΚΥΑ Ανασφάλιστων – εισηγητές : Χαρά Ματσούκα  – ΚΙΦΑ Αθήνας, Δ. Αγαθόπουλος – ΚΙΦ Κιλκίς, Ε. Ιωαννίδου – ΚΙΦΑ Ρεθύμνου, συντονίστρια συζήτησης Λ. Γαλάνη από ΚΙΑ Χαλανδρίου

Γ. Υγεία και Μεταναστευτικό – εισηγητές : Ο. Κεσίδου – ΚΙΦΑ Περιστερίου, Δ. Αγαθόπουλος  – ΚΙΦ Κιλκίς,  Φώτης Ανδρεόπουλος – ΑΙ Πειραιά, συντονίστρια συζήτησης Ε. Μπαμπαλώνα από ΚΙΑ Θεσσαλονίκης

Τα συμπεράσματα των θεματικών

Α. 1ηΘεματική  ΚΙΦΑ Άρτας. Τα ΚΙΦΑ έχουν ήδη συνυπογράψει το κείμενο του ΚΙΦ Άρτας και  συνεχίζουν να στηρίζουν το Κοινωνικό Ιατρείο.

Β. 2η Εξελίξεις στην Υγεία και Κοινωνικά Ιατρεία  – συμπεράσματα από Λίτσα Γαλάνη ΚΙΑ Χαλανδρίου

  1. Συζητήθηκαν αναλυτικά οι συνέπειες των καταστροφικών πολιτικών στη Δημόσια Υγεία συνολικά, σε όλους τους τομείς ( πρωτοβάθμια υγεία, νοσοκομεία, ψυχική υγεία, οδοντιατρική περίθαλψη, φαρμακευτική κάλυψη κλπ).
  2. Ακόμη συζητήθηκε ο κινηματικός ρόλος των κοινωνικών ιατρείων τόσο στη διαμόρφωση της συγκεκριμένης ΚΥΑ όσο και συνολικά στην παρέμβασή τους στην κοινωνία με άξονα την αλληλεγγύη και την διεκδίκηση.
  3. Αποφασίστηκε η συνδιαμόρφωση και υπογραφή από όλα τα ιατρεία κοινής παρέμβασης σχετικά με την ΚΥΑ, η οποία να υποβληθεί στη διαβούλευση, προς την κατεύθυνση της καθολικής πρόσβασης στην υγεία όλων των ανθρώπων που ζουν στη χώρα και την στήριξη-χρηματοδότηση  του δημόσιου συστήματος υγείας.Τη διαμόρφωση ανέλαβαν η Έλενα Χατζημιχάλη ( ΚΙΦΑ Αθήνας) και Έλενα Μπαμπαλώνα-Θοδωρής Σδούκος ( ΚΙΦΑ Θεσσαλονίκης).

 

Γ. 3η και τελευταία θεματική: Υγεία καιΜεταναστευτικό

Οι εισηγήσεις εμπεριείχαν τις εμπειρίες από την αυτοψία των δομών από τις δράσεις-επισκέψεις σε Στρατόπεδα Κράτησης Μεταναστών, ενώ ο Δ. Αγαθόπουλος πραγματοποίησε μια εκτενή ενημέρωση – περιγραφή της κατάστασης που επικρατεί στα σύνορα, που είναι σε αυτή τη συγκυρία η βασική έξοδος των μεταναστών που επιθυμούν να προχωρήσουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Από τη συζήτηση και τις τοποθετήσεις που ακολούθησαν συγκλίναμε στα εξής:

  • Τα στρατόπεδα κράτησης μεταναστών πρέπει να κλείσουν άμεσα, καθώς πέραν από την προφανή καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων συμβάλλουν πολύ στην παραγωγή αρρώστιας, καθώς οι συνθήκες κράτησης είναι κατά πολύ περισσότερο άθλιες από ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί.
  • Ιδιαίτερη συζήτηση και κριτική έγινε απέναντι στο ΚΕΕΛΠΝΟ το οποίο και έχει αναλάβει την υγειονομική κάλυψη και παρακολούθηση των στρατοπέδων κράτησης των μεταναστών. Συμφωνήσαμε πως υπάρχει ανάγκη να βρεθεί φόρμουλα παρακολούθησης της δράσης του ΚΕΕΛΠΝΟ σε αυτό το πεδίο, και δημοσιοποίησης τόσο της αναποτελεσματικής (και πολλές φορές ρατσιστικής) παρέμβασης του. Σε αυτό το σημείο αναφέρθηκε πως και η Σχολή Δημόσιας Υγείας παρά το ότι έχει όλα τα μέσα και τα εργαλεία να συμβάλλει στην καταγραφή των όποιων αναγκών παρόλα αυτά δεν συμβάλλει σε αυτή την κατεύθυνση.
  • Σημειώθηκε η ανάγκη ενίσχυσης με δομές αλληλεγγύης των σημείων εξόδου από τη χώρα, αλλά και ενίσχυσης των όποιων δομών αλληλεγγύης στην περιφέρεια από όπου εισέρχονται στη χώρα.
  • Έγινε μια σύντομη αναφορά σχετικά με τον νόμο για το άσυλο και την αναγκαιότητα συνεργασίας και συντονισμού μας με τις αντιρατσιστικές οργανώσεις.
  • Τέλος, δεδομένου της συγκυρίας με το αυξημένο κύμα προσφύγων από τη Συρία και την Αφρική, αλλά και δεδομένου ότι οι μετανάστες χωρίς χαρτιά δεν καλύπτονται δωρεάν από το ΕΣΥ (ούτε σύμφωνα με την πρόσφατη ΚΥΑ ανασφαλίστων), προτάθηκε το βασικό θέμα συζήτησης της 4ης Πανελλαδικής Συνάντησης των ΚΙΦΑ που θα πραγματοποιηθεί αυτό το καλοκαίρι να είναι το Μεταναστευτικό.

 

Αναλυτικά Πρακτικά (από τον εθελοντή ΚΙΦΑ Περιστερίου – Ν. Κεφαληνό)

 1.       Ενημέρωση σχετικά με το ΚΙΦΑ Άρτας.  Εισηγητές : Πολύζου Βένη και Μπάρκα Μαρία.

Πολύζου Βένη :

Το ΚΙΦΑ λειτουργεί από το τέλος Νοέμβρη 2014, στον χώρο που έχει παραχωρηθεί από την δημοτική κίνηση. Ο χώρος λειτουργεί ως φαρμακείο και οι γιατροί δέχονται στα ιατρεία τους. Υπάρχει σύλλογος φίλων του ΚΙΦΑ Άρτας όχι μόνο ως νομική μορφή, αλλά και για κάλυψη εκδηλώσεων.

Ο τοπικός Ιατρικός Σύλλογος έθεσε θέμα νομιμότητας του Κοινωνικού Ιατρείου και θέμα επαγγελματικού (αθέμιτου) ανταγωνισμού και κάλεσε το ΚΙΦΑ να πάρει αδειοδότηση από τον σύλλογο. Ο σύλλογος είχε κληθεί να υποστηρίξει το ΚΙΦΑ τον Ιούλιο του 2014. Υπήρχε ο κίνδυνος να κινηθεί ο εισαγγελέας με βάση την καταγγελία , και έτσι δημοσιοποιήθηκε το θέμα στον τύπο. Ο ΙΣΑ με παρέμβαση του Βήχα έληξε το θέμα του αθέμιτου ανταγωνισμού. Επιπλέον την Παρασκευή στην Άρτα θα γίνει η εκδήλωση υποστήριξης.

 

 

Μαρία Μπάρκα:

Υπάρχουν 12 ιατροί και 1 φαρμακοποιός . Ο φαρμακευτικός σύλλογος συνεδρίασε και η φαρμακοποιός σταμάτησε να δίνει τα φάρμακα και το ΚΙΦΑ αποφάσισε να τα δίνουν οι ιατροί. Το θέμα έχει πολιτική προέκταση.

 

Ερωτήσεις

ΚΙΦΑ Δράμας  (Π.Π.) – Τι απάντηση δόθηκε για τους άπορους που δεν μπορούν να πληρώσουν?

Αλληλ. Πειραιά – Αν έχει γίνει παρόμοια καταγγελία σε κάποιο άλλο ιατρείο?

ΚΙΦΑ Πειραιά (υπό ίδρυση) – Αφού δεν υπάρχει ιατρείο εντός , ποιό είναι το πρόβλημα?

ΚΙΦ Ρεθύμνου  – Σας εμπόδισε σε κάτι αυτή η ενέργεια?

ΚΙΦΑ Ν. Σμύρνης – Αν ζητήθηκε υποστήριξη και από άλλες δομές (δήμος, σωματεία κλπ)

Απαντήσεις

Ο Ι.Σ. Άρτας απάντησε πως τα μέλη του δεν συμμετέχουν στο ΚΙΦΑ επειδή οι περιπτώσεις των απόρων εξυπηρετούνται από ιδ. γιατρούς.

Τονίστηκε ότι οι γιατροί του ΚΙΦΑ συμμετέχουν δωρεάν

Δεν έχει ξαναγίνει καταγγελία από κάποιον Ιατρικό Σύλλογο σε άλλο ιατρείο

Ο Ι.Σ. Άρτας δεν μπήκε στον κόπο να έρθει στο ΚΙΦΑ για να δει από κοντά τη λειτουργία

Φορείς και σύλλογοι και επωφελούμενοι το στήριξαν το ψήφισμα

Τοποθετήσεις

 Κοιν. Ιατ. Πρέβεζας

Ο Ι.Σ. Πρέβεζας δεν συμμετείχε στο ΚΙΦΑ, οι Ι.Σ. επιμένουν στο νομικό και τυπικό, αλλά με αυτόν τον τρόπο δεν καλύφθηκαν οι ανασφάλιστοι. (Οι ΙΣ) Πρεσβεύουν την Ιατρική σαν επάγγελμα.

 

ΚΙΦΑ Περιστερίου

Αυτή η κίνηση είναι πράξη πολέμου με προσπάθεια χειραγώγησης του κινήματος αλληλεγγύης. Πρόταση : να φτιαχτεί εθνικό μητρώο κοιν. Αλληλεγγύης  ίσως από το υπουργείο.

ΚΙΑ ΘΕΣ/ ΚΗΣ (Θοδωρής)

Λειτουργούμε 3,5 χρόνια τώρα, ο Πατούλης (πρόεδρος ΙΣ Αθήνας) θέλει να ηγεμονεύσει τον χώρο αλληλεγγύης

–          Έχει υπάρξει επίθεση στο κοινωνικό ιατρείο (ΜΚΙΕ) από Ι.Σ. (Πατούλης)

–          Καταγγελία στο ΜΚΙΕ για τα «κόκκινα φάρμακα»

–          Έξωση στο ΚΙΦΑ Δράμας

Δεν ζητάμε νομιμοποίηση από κανέναν, η αλληλεγγύη είναι πολύ σημαντική, δεν θέλουμε νομιμοποίηση από κανέναν φορέα.

ΚΙΑ ΘΕΣ/ ΚΗΣ (Εύα)

Μείναμε στην κοινωνική νομιμοποίηση, με την θεσμική νομιμοποίηση υπάρχει ο κίνδυνος πολιτικής χειραγώγησης

2.       Κ.Υ.Α. Ανασφάλιστων – εισηγητές ΚΙΦΑ Αθήνας Χαρά Ματσούκα , ΚΙΦ Κιλκίς Δ. Αγαθόπουλος,  ΚΙΦΑ Ρεθύμνου Ε. Ιωαννίδου.

Χαρά Ματσούκα  : Το αρχικό προσχέδιο της Κ.Υ.Α. είχε πολλά προβλήματα με εισοδηματικό κριτήριο 6,000 ευρώ που προτάθηκε να αυξηθεί στις 12,000. Το δικαίωμα στην υγεία πρέπει να είναι καθολικό. Το θέμα των μεταναστών νομιμοποιητικά έγγραφα δεν καλύφθηκε.

Με το τελικό προσχέδιο που βγήκε στην διαβούλευση απαλύφθηκε το  εισοδηματικόκριτήριο, προστέθηκαν επίσης και άλλα στοιχεία , έχουν καλυφθεί τα εμβολιαστικά, τα χρόνια νοσήματα (μένει να γίνει η εξειδίκευση), οι έγκυες  γυναίκες, οι διαγνωστικές εξετάσεις. Η πρόθεση είναι για συνολική κάλυψη, οι ανασφάλιστοι είναι 2,350,000. Υποσχέθηκαν να διπλασιαστεί το κονδύλι για τους ανασφάλιστους που ήταν 150 εκ.

Ελένη Ιωαννίδου : Το Ρέθυμνο είχε ξεκινήσει με αφορμή την κάλυψη των μεταναστών χωρίς έγγραφα. Με τον καιρό αυξήθηκαν οι ανασφάλιστοι. Ο κινηματικός  ρόλος των ιατρείων είχε κάτσει. Αρκούν όσοι δεν συμπεριλαμβάνονται στην ΚΥΑ να είναι ο λόγος ύπαρξης των ΚΙΦΑ? Το αντικείμενο έχει αλλάξει έχει περιοριστεί η λειτουργία των τμημάτων των ΚΙΦΑ. Η τωρινή πρόσβαση στο Ε.Σ.Υ. έχει χαμηλότερο επίπεδο κάλυψης λόγω της διάλυσης, παρέχονται χαμηλής  ποιότητας παροχές για περισσότερες ανάγκες σε περισσότερους ανθρώπους. Το ερώτημα για τη συνέχεια της λειτουργίας είναι ακόμα ισχυρό. Πρέπει να ζητήσουμε την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος  υγείας. Προσπαθήσαμε να προάγουμε διαφορετικό μοντέλο υγείας.

Χαρά Ματσούκα :Αποσύνδεση της ασφάλισης από την εργασία, πρέπει να υπάρξει χρηματοδότηση του ΕΣΥ. Να αναδείξουμε το διαφορετικό μοντέλο Ιατρικής.

 

Ερωτήσεις

ΚΙΑ Χαλανδρίου (Μαγριπλής Δημητρης) : Υπάρχει κάποια κάλυψη για παιδιά με γονείς με διανοητικά προβλήματα  – Απ. Ναι

 

Τοποθετήσεις

ΚΙΑ Θεσ/κης  (Θοδωρής) – Χρειάζεται να καλυφθούν και οι μετανάστες χωρίς χαρτιά  και η πρόσβαση να είναι καθολική. Παραμένει γραφειοκρατικό το σύστημα  με την εμπλοκή των δήμων αρκεί το ΚΕΠ. Βελτιώνεται ένα παλιό και προβληματικό ΕΣΥ. Για τους αυτοαπασχολούμενους πρέπει να φύγει η διάταξη για την αίτηση διακοπής στις ΔΥΟ. Τα ΚΕΝ πρέπει να αλλάξουν είναι υπερφορολογημένα. Οι ανασφάλιστοι  με βάση την ΚΥΑ θα μπαίνουν μόνο στην Γ Θέση, πρέπει οι θέσεις να γίνουν ενιαίες. Υπάρχει αναφορά σε Ιδ. Ασφάλιση, (όσοι έχουν ιδ. ασφάλιση δεν μπορούν να βγάλουν ΒΥΑ) πρέπει να δοθεί πρόσβαση σε όσους έχουν και έχουν πάρει πακέτα ιδ. ασφάλισης ελάχιστων παροχών.

ΚΙΦ Κιλκίς (Δ. Αγαθόπουλος) – Συμφωνούμε με την τοποθέτηση του Θοδωρή.

ΚΙΦΑ Ρεθύμνου (Ε.Ι.) – Πρέπει γενικά να καταργηθούν οι θέσεις στο ΕΣΥ.

Μαγριπλής ΚΙΦΑ Χαλανδρίου – τι στρατηγική πρέπει να έχουν τα ΚΙΦΑ? Να βοηθήσουν τα ΚΙΦΑ τα πρωτοβάθμια δίκτυα καταγραφής κοινωνικών αναγκών και πρόληψης

ΚΙΦΑ Ν. Φιλαδέλφειας  (Ε. Κουτσοπούλου) – στους  6 μήνες έχουμε 1,000 επισκέψεις αλλά δεν καλύπτονται από την ΚΥΑ. Επίσης έρχονται οι ασφαλισμένοι που δεν μπορούν να πληρώσουν τις συμμετοχές, τα φαρμακεία των  νοσοκομείων δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες λόγω προϋπολογισμών, υπάρχουν βελτιωτικές προτάσεις αλλά μένουν ακάλυπτα θέματα.

Βασίλης Τακτικός (ομοσπονδία δομών κοινωνικών επιχειρήσεων) – στην Γαλλία το 40% καλύπτεται μέσω ΚΟΙΝΣΕΠ πόροι υπάρχουν από ΕΣΠΑ (ευρωπαϊκά κονδύλια) που πρέπει να διανεμηθούν σε μικρές δομές.

ΑγΟ– υπάρχουν δυο επίπεδα σε σχέση με την ΚΥΑ , το πρώτο είναι ότι έστω ότι χρησιμοποιούμε τους όρους δικαιούχος και παροχή , εννοείται ότι όλοι πρέπει να είναι δικαιούχοι και να έχουν πρόσβαση ακόμα και αυτοί χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα. Το δεύτερο επίπεδο αφορά στην υλοποίηση της ΚΥΑ, τα φαρμακεία των νοσοκομείων ήδη δεν μπορούν να καλύψουν τους  υπάρχοντες δικαιούχους τι θα γίνει όταν αυτός ο αριθμός θα αυξηθεί? Επιπλέον στη ΚΥΑ αναφέρεται ότι οι διαγνωστικές εξετάσεις θα γίνονται στις δημόσιες δομές, υπάρχει αυτή η δυνατότητα ειδικά σε νοσοκομεία της επαρχίας?

Κώστας Παπαδάκης Αλληλέγγυος από Γερμανία – μέχρι σήμερα έχουν έρθει 47 ιατρικά μηχανήματα, γιατί είναι απαραίτητη η δημιουργία του ΚΙΦΑ , υπάρχουν στατιστικά στοιχεία (επισκέψεις, ασθενείς), αναλώσιμα να υπάρχει ενεργοποίηση ασθενών.

ΚΙΦΑ Περιστερίου (Γ. Κουμπαρούλη) – Τα ΚΙΦΑ είναι χώρος αλληλεγγύης με εξειδικευμένες υπηρεσίες και παραμένει ως κίνημα. Η Κ.Υ.Α. είναι και νίκη του κινήματος. Το υπουργείο ζητά τη γνώμη ενός εξωθεσμικούπαράγοντα. Δεν θα υποκαταστήσουμε το ΕΣΥ.

ΚΙΑ Χαλανδρίου : Κάνουμε την Αλληλεγγύη μεταδοτική.

ΚΙΑ Κορίνθου : Αντίθεση σε ΚΟΙΝΣΕΠ – ΜΚΟ, η αλληλεγγύη είναι πιο σημαντική, κινητοποίηση ασθενών για τα δικαιώματα τους, για την ΚΥΑ συμφωνούμε με τη Θεσσαλονίκη. Πρέπει και οι ανασφάλιστοι να έχουν ποσοστό επισκέψεων σε συμβεβλημένους ιατρούς ΕΟΠΥΥ.

ΚΙΦΑ Αθήνας / Πειραιά– Ε. Χατζημιχάλη –– να συμπληρωθεί το κείμενο της Θεσσαλονίκης με προτάσεις από εδώ. Βιβλιάριο Υγείας – κατάργηση τριμελών επιτροπών – διεύρυνση διαγνωστικών εξετάσεων – κατάργηση του 1 ευρώ ανά συνταγή.

ΚΙΦΑ Ναυπάκτου – Σταυροπούλου Ιωάννα – να εξειδικεύσουμε τι θα ζητήσουμε από το Υπουργείο.

ΚΙΦΑ Ν. Φιλαδέλφειας  – Συνεργασίες με τις δομές υγείας π.χ. για τα βαριά περιστατικά και  συντονισμός με καλή διάθεση και ανοιχτά μάτια. Οι δομές αλληλεγγύης δεν θα λύσουν το πρόβλημα

ΚΙΦΑ Αθήνας (Δημήτρης Παρθένης) –  χρειάζονται τα ΚΙΦΑ όπως είναι η κατάσταση? Έχουν ρόλο διακριτό σε σχέση με την πραγματικότητα , στην παρούσα φάση μπορούν να παίξουν έναν «ελεγκτικό ρόλο» ως δέκτες πληροφοριών μη κάλυψης περιπτώσεων. Άλλος ένας ρόλος είναι το μοντέλο ιατρικής με την πολυφαρμακία. Να έχουμε διεκδικητικό αγώνα.

 

3. Υγεία και Μεταναστευτικό.  Εισηγητές : εισηγητές : ΚΙΦΑ Περιστερίου Ο. Κεσίδου, ΚΙΦ Κιλκίς Δ. Αγαθόπουλος,  ΑΙ Πειραιά Φώτης Ανδρεόπουλος.

ΚΙΦΑ Περιστερίου – Όλγα Κεσίδου. Οι νόμοι περιορίζουν την πρόσβαση των μεταναστών στο ΕΣΥ, επισκεφτήκαμε τα ΚΚ στην Αμυγδαλέζα και την Π. Ράλλη, διαπιστώθηκαν τα εξής : δεν υπήρχε προστασία από το κράτος (αυτοτραυματισμοί). Ανεπαρκής φαρμακευτική κάλυψη, πολλές ελλείψεις, ανοργανωσιά. Για την κάλυψη υπήρχε μεγάλο κονδύλι που το καρπώθηκαν το ΚΕΕΛΠΝΟ και μία ΜΚΟ. Δεν υπήρχε εμπιστοσύνη στα λεγόμενα των κρατικών λειτουργών και των υπηρεσιακών αρχών.

Συγκεκριμένα στην Π. Ράλλη

Οργανώθηκε το φαρμακείο – έως τότε δεν δίνονταν τα φάρμακα

Ανακτήθηκε η εμπιστοσύνη των μεταναστών

Οργανώθηκαν οι ιατρικοί φάκελοι

Εξετάστηκαν όλοι οι κρατούμενοι

Απελευθερώθηκαν όσοι κρατούνταν πάνω από 1,5 χρόνο

Διαπιστώθηκαν προβλήματα δερματικά και ψυχιατρικά

ΤΟ ΚΕΕΛΠΝΟ έκανε μαντού

Απαιτήθηκε από το ΚΕΕΛΠΝΟ ένας ψυχίατρος, ένας παθολόγος και μία νοσηλεύτρια, έστειλαν έναν ψυχίατρο και μία παιδίατρο.

Μπορούμε να αποχωρήσουμε από εκεί με τη συνείδηση μας? Τα ΚΙΦΑ πρέπει να κρατήσουν επαφή με τη μορφή επισκέψεων, τον βαθμό θα τον συζητήσουμε. Χρειάζεται συνολική πρόταση για το θέμα με κοινωνική ματιά. Πρέπει να αναιρεθούν τα μέτρα της ΚΥΑ  του 2014 που περιορίζουν ακόμα και την επίσκεψη σε ιδιώτες ιατρούς.

ΚΙΦ Κιλκίς – Αγαθόπουλος Δημήτρης. Στο Κιλκίς υπάρχει διαχείριση των μεταναστών που προσπαθούν να φύγουν από τα βόρεια σύνορα. Το Κιλκίς και η Θεσσαλονίκη έχουν πεπερασμένο όριο όσον αφορά στην διαχείριση τους λόγω απροσδιόριστου όγκου και περιορισμένης διαθεσιμότητας.

Σε σύσκεψη με θεσμικούς φορείς (νοσοκομεία, δήμοι, περιφέρεια, ΜΚΟ) αναγκάστηκαν να μπουν σε ένα κομμάτι (καθαριότητα, νοσοκομεία, ανθρώπινα δικαιώματα). Ο συντονισμός αυτός έφερε ελάφρυνση, όχι λύση, αλλά ελάφρυνση.

ΑΙ Πειραιά – Φώτης Ανδρεόπουλος – για την Αμυγδαλέζα. Σε σχέση με τα αστυνομικά τμήματα έχει πλεονεκτήματα (αέρα, φως) και υποδομές. Πήγαμε εκεί για να αναλάβει ένα κράτος της ευθύνες του. Το ΚΕΕΛΠΝΟ  δίνει γιατρό και νοσηλευτή. Δεν λειτουργούσαν το ιατρείο υπήρχαν πεταμένα, ατάκτως ειρημένα οι εξετάσεις, ακτινογραφίες κλπ. Υπήρχε ΜΚΟ που πληρωνόταν για να κάνει κάποιες από τις δουλειές. Περιμέναμε από το ΚΕΕΛΠΝΟ να στέλνει γιατρό και νοσηλευτή τακτικά. Από 23/03 έως σήμερα έχουν στείλει 5-6 φορές μόνο. Η παρουσία των ΚΙΦΑ πρέπει να παραμείνει διεκδικητική, ανέδειξαν το πρόβλημα, είδαμε τις παθογένειες και ελπίζουμε οι θεσμικοί φορείς να λύσουν το πρόβλημα. Η δράση ήταν παιδαγωγική (π.χ. προς τους αστυνομικούς). Η επίσκεψη του οδοντίατρου – η διατροφή είχε μόνο ρύζι, μακαρόνια και με πλημμελή υγιεινή και έλλειψη βιταμίνης C.Απαιτείται άμεση οδοντιατρική περίθαλψη, έκκληση για βιταμίνες, συμπληρώματα διατροφής.

Ερωτήσεις

Δομή Αλληλεγγύης Δάφνης Κορακάκης : Γιατί φροντίζει το ΚΕΕΛΠΝΟ. Απ. Γιατί έχει χρηματοδοτηθεί και έπρεπε να διαθέσει προσωπικό.

Τοποθετήσεις

ΚΙΦΑ Αθήνας  Υπάρχει βαρβαρότητα στα κέντρα φιλοξενίας. Υπάρχει θέμα αντιμετώπισης της υγείας του κύματος προσφύγων. Δεν πρέπει να αντικαταστήσουμε το κράτος. Τα ΚΙΦΑ έχουν  ρόλο να παίξουν πληροφοριακά, αλλά και πολιτική πίεση.

ΚΙΦΑ Θεσσαλονίκης – πρέπει να κλείσουν τα ΚΚ συνολικά και να μετατραπούν τουλάχιστον σε ανοιχτά κέντρα φιλοξενίας. Το ΚΕΕΛΠΝΟ είναι εκτροφείο σκανδάλων πρέπει να βοηθήσουμε την περιφέρεια.

ΚΙΦΑ Ν. Φιλαδέλφεια–Το ΚΕΕΛΠΝΟ είπε ψέματα για τις παρεμβάσεις του πριν τις επισκέψεις των ΚΙΦΑ. Πρόκειται για νέους  (μετανάστες) που είναι ένα εργατικό δυναμικό που ακινητοποιείται  και αδρανοποιείται και οδηγείται ακόμα και στα ναρκωτικά ή στον ISIS. Να γίνουν σχολεία Αλληλεγγύης. Να γίνει αλλαγή του νόμου για το άσυλο.

ΑΙΠ – Φώτης Ανδρεόπουλος – Βρίσκουμε ανθρώπους με χρόνια στην Ελλάδα που έχοντας χάσει τη δουλειά τους χάνουν τη νομιμότητα τους  και καταλήγουν στα ΚΚ.

Δομή Αλληλεγγύης Δάφνης Κορακάκης – Οι δομές είναι δομές ανάγκης και δεν μπορούν να καλύψουν τις δραστηριότητες του κράτους. Πρέπει να τονιστεί η ηθική υπεροχή των κινημάτων αλληλεγγύης, να παίξουν το ρόλο συνείδησης.

ΚΙΦΑ Περιστερίου – Κουμπαρούλη Να ενταχθούν στην Κοινωνία οι μετανάστες

ΚΙΦΑ Θεσσαλονίκης – Τα ΚΚ παράγουν αρρώστια , να γίνουν καμπάνιες ευαισθητοποίησης, να διευκρινιστεί ο ρόλος του ΚΕΕΛΠΝΟ. Να συνεχίσουμε την κουβέντα σε σχέση με το κύμα προσφύγων, να γίνουν συνέργιες και συσκέψεις για τον νόμο του ασύλου, να ενταχτούν οι μετανάστες στην Κοινωνία. Να υπάρχουν ανοικτές δομές αλληλεγγύης και υποστήριξης.

Ένα κουτί Plavix, δυο κιλά μακαρόνια και αρκετή δημοκρατία

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Ένα κουτί Plavix, δυο κιλά μακαρόνια και αρκετή δημοκρατία
May 192015
 

Υπάρχει η δυνατότητα να ασχολείται κανείς, με το ίδιο πάθος, με την ανακάλυψη και στη συγκέντρωση ειδών πρώτης ανάγκης –μακαρόνια, ρύζι, φακές, γάλα, φάρμακα– και ταυτόχρονα, με την ίδια ένταση, να τον απασχολούν ζητήματα ηθικής και δημοκρατίας; Υπάρχει η δυνατότητα να μην σε καταπιεί η ανάγκη, που καθημερινά δείχνει τα δόντια της; Υπάρχει η δυνατότητα, ο χρόνος και η διάθεση για τον συνεχή αναστοχασμό του ρόλου του αλληλέγγυου;

Ο κόσμος της αλληλεγγύης απαντά θετικά, διατηρώντας πάντα επίκαιρη και ζώσα την αγωνία του να διατυπώσει τις πρέπουσες απαντήσεις. Στην πρώτη πανελλαδική συνάντηση δομών αλληλεγγύης (9-10 Μαϊου), ένα από τα εργαστήρια ήταν αφιερωμένο στην αμοιβαιότητα. Μια λέξη που εισήχθη πρόσφατα στο λεξιλόγιο του κινήματος αλληλεγγύης, αντικαθιστώντας τους προηγούμενους όρους, όπως «ενεργοποίηση», «κινητοποίηση», «συμμετοχή». Στο εργαστήριο αυτό συζητήσαμε εκ βαθέων και με ωριμότητα, εκκινώντας κατ’ αρχήν από τη διαπίστωση ότι δεν κινούμαστε στη βάση μιας βεβαιότητας: αυτό είναι που μας οδηγεί σε συνεχή αποτίμηση, αναστοχασμό και επανεξέταση όσων κάνουμε.

Ασχοληθήκαμε με ένα θέμα που μας βασανίζει από την αρχή: πώς θα καταφέρουμε να μετακινήσουμε από τον ατομισμό και την επακόλουθη παραίτηση ή/και αδιαφορία εκείνους τους συμπολίτες μας που μας προσεγγίζουν από ανάγκη; Ηδη η τελευταία πρόταση θέτει δύο ζητήματα για συζήτηση. Επιδιώκουμε κατ’ αρχήν να γίνουμε περισσότεροι στη βάση ενός πολιτικού προτάγματος (ατομικότητα vs συλλογικότητα). Όμως αυτή η συσπείρωση, όπως και η πολιτικο-κοινωνική μετακίνηση, δεν βασίζεται στην ελεύθερη βούληση των ανθρώπων να προσεγγίσουν ή να ενστερνιστούν μια αντίληψη: βασίζεται στην ανάγκη. Δεν υποστηρίζουμε εδώ ότι επιβάλλουμε τη θέλησή μας. Όμως, ήδη από την εκκίνηση αυτή της σχέσης, υπάρχει ανισοτιμία.

Επιπλέον, όντας στη συντριπτική μας πλειοψηφία πολιτικά υποκείμενα, εμπλακήκαμε στο κίνημα αλληλεγγύης για να δράσουμε στο πεδίο της ανθρωπιστικής κρίσης. Υιοθετήσαμε και εξαπλώσαμε  ένα μοντέλο εν πολλοίς υβριδικό, αυτό των δομών, με πολλά νέα και εξαιρετικά ενδιαφέροντα στοιχεία. Όμως, ακριβώς επειδή είμαστε πολιτικά υποκείμενα, με ιστορικότητες, το υβριδικό μας μοντέλο εμπεριέχει και παλιότερα στοιχεία. Ως αριστεροί πολίτες είμαστε, όσο κι αν δεν το θέλουμε, εμποτισμένοι με αρκετή δόση μεσσιανισμού. Θέλουμε να σώσουμε τον κόσμο! Και καλά κάνουμε, ίσως. Όμως κι αυτό από μόνο του δημιουργεί απόσταση μεταξύ αυτών που γνωρίζουν πού θέλουν να πάνε και αυτών που πρέπει να μάθουν να περπατάνε σε αυτό το μονοπάτι. Ποιος είναι ο σωστότερος δρόμος; Τι δόση πατερναλισμού/ματερναλισμού πρέπει να περιέχει μια τέτοια δουλειά; Η κάθε δομή απαντά με το δικό της τρόπο μέχρι σήμερα. Μήπως όμως ακριβώς ο πατερναλισμός είναι ένα από τα κομβικά σημεία στη συζήτησή μας;

Μήπως πρέπει να στραφούμε σε ακόμα πιο συμμετοχικές διαδικασίες, αντί να μοιράζουμε τις υπαρκτές δουλειές σε ένα σχεδιασμό που δεν είναι απόφαση όλων; Το να καθαρίσουμε ή να βάψουμε ένα δημόσιο χώρο, είναι μια καλή πρακτική. Ποιος πήρε όμως την απόφαση; Την πήραμε όλοι μαζί; Ή κάποιοι, και στη συνέχεια παροτρύνθηκαν οι υπόλοιποι να συμμετέχουν; Πόσο κτήμα όλων είναι μια δράση; Πόσο ακουμπάει στις ίδιες τους τις ανάγκες, τα όνειρα, τις επιθυμίες;

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ειδικά σε στιγμές κρίσης και ανάγκης, όπως αυτές που ζούμε, είναι απαραίτητο να δρας. Δεν υπάρχει χρόνος. Πρέπει να βρεις τρόφιμα, φάρμακα, ρούχα, δασκάλους και γιατρούς. Είναι ανάγκη να τα βρεις προκειμένου να επιβιώσουν όσοι προστρέχουν για βοήθεια σε εσένα. Δεν έχεις την πολυτέλεια να περιμένεις τα πράγματα να ωριμάσουν.

Πιστεύουμε, όμως, ότι πρέπει να βρούμε εκείνους τους τρόπους που θα δίνουν χώρο και στην ωρίμανση. Να δοκιμάζουμε με υπομονή και επιμονή, χωρίς το άγχος μιας πιθανής αποτυχίας. Συνειδητοποιούμε σιγά σιγά ότι δεν είμαστε οι σωτήρες του κόσμου, αλλά μέλη του. Επιχειρούμε να μειώσουμε την εγγενή αγωνία μας που τελικά μας οδηγεί να δρούμε περισσότερο καθοδηγητικά. Ο κόσμος πρέπει να θέλει να σωθεί για να αποφασίσει να δράσει. Κι αυτό θέλει το χρόνο αλλά και το χώρο του. Χρειάζεται όμως να μάθουμε και να ακούμε περισσότερο, δημιουργώντας το χώρο και τις συνθήκες για να ειπωθούν τα λόγια. Γνωρίζουμε όλοι/όλες καλά από πρώτο χέρι πόσο δύσκολο τοπίο είναι η συλλογικότητα. Ειδικά αυτή που δεν έχει τυπικές μορφές διοίκησης και άρθρωσης. Και πόσο δύσκολο είναι στον καθένα να βρει το χώρο και το ρόλο του μέσα σ’ αυτές. Αλλωστε η συλλογικότητα είναι η πιο απαιτητική και δύσκολη εφεύρεση του ανθρώπινου νου.

Άρρητα μετακινηθήκαμε στον όρο αμοιβαιότητα. Και έχει μεγάλη σημασία αυτό. Γιατί αυτός ο όρος δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ των εθελοντών και των «οικογενειών». Αντικατοπτρίζει το «δίνω και παίρνω» μεταξύ όλων. Πιθανά να δείχνει και μια μετακίνηση των εθελοντών εξαιτίας της κούρασης. Πιθανά να σημαίνει το μετασχηματισμό προς κάτι που μένει να ανακαλύψουμε. Και όπως χαρακτηριστικά είπε ένας συναγωνιστής: «Θα έχουμε νικήσει όταν οι οικογένειες θα διεκδικήσουν τον πολιτικό τους ρόλο στις δομές. Όταν θα έχουμε φτάσει στο σημείο να συμμετέχουν οι ίδιες μαζικά σε μια συνάντηση, όπως αυτό το διήμερο».

της Μυρτώς Μπολώτα (H Μυρτώ Μπολώτα συμμετέχει στο «αλληλεγγύη για όλους»)

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://rednotebook.gr/

Έκτακτη Συνέλευση του Κοινωνικού Ιατρείου Φαρμακείου Αλληλεγγύης – Τετάρτη 20/5

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Έκτακτη Συνέλευση του Κοινωνικού Ιατρείου Φαρμακείου Αλληλεγγύης – Τετάρτη 20/5
May 182015
 

Την Τετάρτη 20 Μαΐου στις 8:10 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί έκτακτη Συνέλευση του Κοινωνικού Ιατρείου Φαρμακείου Αλληλεγγύης Δράμας στο πάρκο της Αγ. Βαρβάρας (στην εξέδρα). Στη συνέλευση θα γίνει ενημέρωση σχετικά με τα πορίσματα που προέκυψαν από την 1η Πανελλαδική Συνάντηση Δομών Αλληλεγγύης στην Αθήνα (9-10 Μαΐου 2015) και θα γίνει συζήτηση επί των θεμάτων αυτών.

Το event στο Facebook: https://www.facebook.com/events/1577569089174048/

——————————
Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης Δράμας λειτουργεί από το Φεβρουάριο 2012 και από το Σεπτέμβριο 2014 στεγάζεται στην Αγ. Σοφίας 1 (πάνω από την τουλούμπα).
Την 1η Τετάρτη κάθε μήνα πραγματοποιείται συνέλευση των μελών του ΚΙΦΑ. Στις συνελεύσεις συναποφασίζεται η λειτουργία και οι δράσεις του ΚΙΦΑ και είναι ανοιχτές για όλους.
email: kifadramas@gmail.com
Για πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με τις δραστηριότητες των συμμετεχόντων στο ΚΙΦΑ γίνετε μέλος του Facebook group http://www.facebook.com/groups/kifadramas/

http://www.kifadramas.gr/

Διχάζει η λειτουργία του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου στην Άρτα

 Απόψεις  Comments Off on Διχάζει η λειτουργία του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου στην Άρτα
May 172015
 

Μετέωρο στο γράμμα του νόμου μοιάζει να είναι το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Άρτας (ΚΙΦΑ) και κατ’ επέκταση όσες αντίστοιχες ομάδες και συλλογικότητες προσφέρουν υπηρεσίες σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες χωρίς αμοιβή. Αφορμή για την ανακίνηση του θέματος ήταν δημοσιεύματα στον τοπικό Τύπο, με τα οποία εγείρονται ζήτημα σχετικά με τη νόμιμη λειτουργία του ΚΙΦΑ.

«Παρόμοιο περιστατικό δεν έχει εμφανιστεί πουθενά. Κανένα άλλο κοινωνικό ιατρείο δεν έχει δεχθεί παρόμοια επίθεση. Η νομιμότητα μας δίνεται από την ίδια την κοινωνία» δήλωσε η Βένη Πολύζου, συνταξιούχος ιατρός, αναισθησιολόγος και μέλος του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Άρτας.

«Από τη στιγμή που το ΚΙΦ Άρτας δεν ανήκει ούτε στον δημόσιο αλλά ούτε στον ιδιωτικό τομέα, δεν τίθεται ζήτημα αδειοδότησης. Έχει σταλεί πρόσκληση στον Ιατρικό Σύλλογο Άρτας, τον οποίο θέλουμε αρωγό για το έργο μας» συμπλήρωσε.

«Δεν υπάρχει νομικό καθεστώς»

Σε ανακοίνωσή του ο Ιατρικός Σύλλογος Άρτας αναφέρει ότι έχει αποσταλεί σχετικό ερώτημα στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο (ΠΙΣ) προκειμένου να ελεγχθεί η νόμιμη λειτουργία του κοινωνικού ιατρείου-φαρμακείου της πόλης.

Ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Άρτας, Ευάγγελος Χαρμής τονίζει για την κίνηση αυτή: «Δεν είμαστε αντίθετοι με την ύπαρξη του κοινωνικού ιατρείου, εμείς απλά ενημερώσαμε τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο για το αν υπάρχει άδεια ή όχι. Δεν είμαστε δικαστές για να κατηγορήσουμε τον οποιονδήποτε. Οι αρμοδιότητές μας ως γιατροί είναι να θεραπεύουμε πληγές και όχι να ανοίγουμε καινούργιες».

Στην πόλη, ωστόσο, γίνεται λόγος για κινήσεις εντυπωσιασμού και πολιτικές σκοπιμότητες γύρω από την υπόθεση του ΚΙΦ Άρτας. Κάποιοι άλλοι, με στόχο την απεμπλοκή, συστήνουν στο ΚΙΦΑ να τεθεί υπό την «ομπρέλα» μιας δημόσιας δομής, ΟΤΑ κατά προτίμηση, ώστε να διευκολυνθεί άμεσα η λειτουργία του.

Τι ισχύει όμως με τις αδειοδοτήσεις στα κοινωνικά ιατρεία; Ο Γιώργος Πατούλης, δήμαρχος Αμαρουσίου, πρόεδρος της ΚΕΔΕ και πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών επισημαίνει: «Δεν υπάρχει νομικό καθεστώς για αδειοδότηση των συγκεκριμένων δομών, παρά μόνο για πρώτου βαθμού κέντρα υγείας. Παρ’ όλα αυτά, τα κοινωνικά ιατρεία καλό θα ήταν να κάνουν αίτηση στον Ιατρικό Σύλλογο για να λαμβάνουν μια μορφή πιστοποίησης για τη δράση τους».

Το ερώτημα του Ιατρικού Συλλόγου Άρτας προς τον ΠΙΣ περί τη νομιμότητα του κοινωνικού ιατρείου της πόλης προκάλεσε, όπως ήταν αναμενόμενο, την κινητοποίηση αρκετών ανάλογων ομάδων ανά την Ελλάδα, οι οποίες εξέδωσαν κείμενα διαμαρτυρίας εκφράζοντας τη στήριξή τους στο Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Άρτας.

Το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού, αλλά και τα Κοινωνικά Ιατρεία Καλαμάτας, Περιστερίου, Δράμας και Αθηνών με σχετικές ανακοινώσεις υποστήριξης τονίζουν τη διαφωνία τους απέναντι σε κάθε δράση που προσπαθεί να παρεμποδίσει το κοινωνικό έργο των δομών αλληλεγγύης για την Υγεία.

Το πρόβλημα ωστόσο, στην ουσία του, παραμένει για τα κοινωνικά ιατρεία και παρόμοιες συλλογικότητες που παρέχουν τις υπηρεσίες τους αφιλοκερδώς προκειμένου να βοηθήσουν κοινωνικά ευπαθείς ομάδες. Όπως επισημαίνεται από τον νόμο, σύμφωνα με τα άρθρα 4-7 του ΠΔ 84/2001, άδεια λειτουργίας λαμβάνουν φυσικά πρόσωπα με άδεια ασκήσεως ιατρικού επαγγέλματος, νομικά πρόσωπα που λειτουργούν σύμφωνα με τις διατάξεις και αστικοί συνεταιρισμοί ελευθέρων επαγγελματιών ιατρών για την κάλυψη των αναγκών των μελών τους.

Όπως τονίζει η κ. Πολύζου από το ΚΙΦΑ, «υπάρχει κενό νόμου για τα κοινωνικά ιατρεία, ωστόσο δεν είναι δυνατόν να διωκόμαστε από τη στιγμή που λειτουργούμε αφιλοκερδώς».

Προβλήματα και παλαιότερα

Δεν είναι η πρώτη φορά πάντως που ένα τέτοιο κέντρο βρίσκεται στο επίκεντρο, καθώς σε παρόμοια θέση έχουν βρεθεί τα κοινωνικά ιατρεία της Δράμας αλλά και του Ελληνικού.

Τον Ιούνιο του 2014 το Εργατικό Κέντρο Δράμας είχε ζητήσει με επιστολή του την αποχώρηση του κοινωνικού ιατρείου από τον χώρο που του παρείχε στέγαση με το σκεπτικό ότι δεν είναι νόμιμο απέναντι στις Αρχές.

Παρά τη μεγάλη συμπαράσταση των πολιτών μέσα από τηλεφωνήματα και μαζικά μηνύματα προς το Εργατικό Κέντρο της πόλης, η λύση βρέθηκε με την παραχώρηση χώρου από ιδιώτες.

Αντίστοιχα το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού έχει κατηγορηθεί δύο φορές για παρόμοια έλλειψη «νομιμότητας». Η πρώτη έγινε ύστερα από επίσκεψη του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, ενώ η δεύτερη από τη Δίωξη Ναρκωτικών και εισαγγελέα εξαιτίας καταγγελίας για «ανεξέλεγκτη διακίνηση» ναρκωτικών ουσιών σε τοξικομανείς, οι οποίες ουδέποτε αποδείχθηκαν.

Το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού συνεχίζει τη δράση του ως σήμερα αφού όπως είπε ο υπεύθυνος επικοινωνίας κ. Χρήστος Σιδέρης, «δεν τίθεται θέμα νομιμότητας για τα κοινωνικά ιατρεία, καθώς τα φάρμακα και οι υπηρεσίες που παρέχονται στις κοινωνικά ευπαθείς ομάδες είναι δωρεάν».

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://news.in.gr/

ΚΙΦΑ Δράμας: Στείλαμε φάρμακα στο ΚΙΦΑ Σαλαμίνας και ινσουλίνες στο Νοσοκομείο Δράμας

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on ΚΙΦΑ Δράμας: Στείλαμε φάρμακα στο ΚΙΦΑ Σαλαμίνας και ινσουλίνες στο Νοσοκομείο Δράμας
May 162015
 

Στείλαμε τρεις μεγάλες κούτες φάρμακα στο ΚΙΦΑ Σαλαμίνας για να καλυφθούν επείγουσες ανάγκες τους. Επίσης δώσαμε και στο διαβητολογικό του Νοσοκομείου Δράμας ινσουλίνες για να εξυπηρετούν προνοιακούς ασθενείς, όταν έχουν έλλειψη.

——————————
Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης Δράμας λειτουργεί από το Φεβρουάριο 2012 και από το Σεπτέμβριο 2014 στεγάζεται στην Αγ. Σοφίας 1 (πάνω από την τουλούμπα).
Την 1η Τετάρτη κάθε μήνα πραγματοποιείται συνέλευση των μελών του ΚΙΦΑ. Στις συνελεύσεις συναποφασίζεται η λειτουργία και οι δράσεις του ΚΙΦΑ και είναι ανοιχτές για όλους.
email: kifadramas@gmail.com
Για πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με τις δραστηριότητες των συμμετεχόντων στο ΚΙΦΑ γίνετε μέλος του Facebook group http://www.facebook.com/groups/kifadramas/

http://www.kifadramas.


Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25ce%25ba%25ce%25b9%25cf%2586%25ce%25b1-%25ce%25b4%25cf%2581%25ce%25ac%25ce%25bc%25ce%25b1%25cf%2582-%25cf%2580%25cf%2581%25cf%258c%25cf%2583%25ce%25ba%25ce%25bb%25ce%25b7%25cf%2583%25ce%25b7-%25cf%2583%25ce%25b5-%25cf%2583%25cf%2585%25ce%25b6%25ce%25ae%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2583%25ce%25b7-%25ce%25bc%25ce%25b5-%25ce%25b8%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25ce%25bf-%25ce%25b1%25ce%25b3%25cf%258e%25ce%25bd%25ce%25b1%25cf%2582-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25b4%25ce%25b7%25ce%25bc%25cf%258c%25cf%2583%25ce%25b9%25ce%25b1-%25ce%25b4%25cf%2589%25cf%2581%25ce%25b5%25ce%25ac%25ce%25bd-%25cf%2585%25ce%25b3%25ce%25b5%25ce%25af%25ce%25b1-%25cf%2583%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25b5%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25ce%25ad%25ce%25ba%25cf%2584%25ce%25b1%25ce%25ba%25cf%2584%25ce%25b7-%25cf%2583%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%2585%25cf%2583%25ce%25b7-%25ce%25ba%25ce%25b9%25cf%2586%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7%25ce%25bd-%25ce%25b4%25ce%25b5%25cf%2585%25cf%2584%25ce%25ad%25cf%2581%25ce%25b1-1411-%25cf%2583%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25cf%2583%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%2585%25cf%2583%25ce%25b7-%25ce%25ba%25ce%25b9%25cf%2586%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7%25ce%25bd-%25ce%25b4%25ce%25b5%25cf%2585%25cf%2584%25ce%25ad%25cf%2581%25ce%25b1-711-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b9%25cf%2582-8%25ce%25bc%25ce%25bc%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25ce%25ba%25ce%25bb%25ce%25b5%25ce%25b9%25cf%2583%25cf%2584%25cf%258c-%25cf%2584%25ce%25bf-%25ce%25ba%25ce%25b9%25cf%2586%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7-%25ce%25b4%25ce%25b5%25cf%2585%25cf%2584%25ce%25ad%25cf%2581%25ce%25b1-20-%25ce%25b9%25ce%25bf%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25af%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25b1%25ce%25b3%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25cf%2580%25ce%25b1%25ce%25b9%25ce%25b4%25ce%25b9%25ce%25ac-%25ce%25b4%25ce%25b7%25ce%25bc%25ce%25bf%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25bf%25cf%258d-%25cf%2583%25cf%2587%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25b5%25ce%25af%25ce%25bf%25cf%2585-%25ce%25b4%25cf%258e%25cf%2581%25ce%25b9%25cf%2583%25ce%25b1%25ce%25bd-%25cf%2583%25cf%2584%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25ce%25bf%25ce%25bc%25ce%25ac%25ce%25b4%25ce%25b1-%25ce%25bf%25cf%2581%25ce%25b3%25ce%25ac%25ce%25bd%25cf%2589%25cf%2583%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25bc%25ce%25b1%25ce%25b8%25ce%25b7%25ce%25bc%25ce%25ac%25cf%2584%25cf%2589%25ce%25bd-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2580%25cf%2581%25cf%258c%25cf%2583%25cf%2586%25cf%2585%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents() [function.file-get-contents]: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179

Warning: file_get_contents(http://urls.api.twitter.com/1/urls/count.json?url=http%3A%2F%2Fwww.kifadramas.gr%2F%25cf%2583%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25ad%25ce%25bb%25ce%25b5%25cf%2585%25cf%2583%25ce%25b7-%25ce%25ba%25ce%25b9%25cf%2586%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7%25ce%25bd-%25ce%25b4%25ce%25b5%25cf%2585%25cf%2584%25ce%25ad%25cf%2581%25ce%25b1-66-%25cf%2583%25cf%2584%25ce%25b9%25cf%2582-8%25ce%25bc%25ce%25bc%2F) [function.file-get-contents]: failed to open stream: php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/kifa/public_html/wp-content/plugins/most-shared-posts/msp-fetch.php on line 179