Απεργία πείνας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Παρανεστίου

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Απεργία πείνας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Παρανεστίου
Mar 252015
 

Στις 23.3 ξεκινούν απεργία πείνας 23 έγκλειστοι μετανάστες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Παρανεστίου Δράμας. Αιτήματά τους είναι η άμεση απελευθέρωση και η νομιμοποίησή τους. Αναγνωρίζοντας ως παράλογη και άδικη τη συνθήκη της κράτησής τους δεν δέχονται να παραμένουν φυλακισμένοι περιμένοντας την όποια διαδικασία χορήγησης χαρτιών. Αυτή τη στιγμή στο Παρανέστι είναι φυλακισμένοι 210 μετανάστες και περίπου 80 ανήλικοι, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν άτομα με σοβαρά προβλήματα υγείας που “αντιμετωπίζονται” μόνο με παυσίπονα.

Μπορεί η κράτηση να φαίνεται πλέον ότι δεν ξεπερνά το 18μηνο, η συνθήκη ωστόσο του εγκλεισμού παραμένει το ίδιο βασανιστική. Προκλητικά απέναντι στους ελιγμούς και τις υποσχέσεις του σύριζα, οι μετανάστες δεν συμβιβάζονται ούτε με μια “ανθρωπιστική” κράτηση 6 μηνών ούτε με την εξίσου “ανθρωπιστική” 6μηνη αναστολή της απέλασής τους.

Διεκδικούν την ελευθερία και την αξιοπρέπειά τους και ξεκινούν τον αγώνα τους στηριζόμενοι στις δυνάμεις τους αλλά και στην έμπρακτη αλληλεγγύη του κινήματος που στέκεται αποφασιστικά δίπλα τους. Είναι οι ίδιοι που μας καλούν να χτίσουμε μια κοινότητα αγώνα μαζί τους ενάντια σε ό,τι μας διαιρεί και μας καταπιέζει. Η ανάδειξη και η στήριξη του αγώνα τους από εμάς είναι αποφασιστικής σημασίας τόσο ως κομμάτι των σχέσεων συντροφικότητας και εμπιστοσύνης που προσπαθούμε να χτίσουμε όσο και για την ίδια τη συνέχιση του αγώνα.

Φυσικά δεν είναι μόνο στο συγκεκριμένο στρατόπεδο που οι μετανάστες εξεγείρονται. Στις 16.3 πάνω από 300 μετανάστες έκαναν απεργία πείνας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Κορίνθου, ενώ από τις 09.3 γίνονται μαζικές απεργίες πείνας σε 7 στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Μ. Βρετανία.

ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

συνέλευση no lager στη θεσσαλονίκη

Για το στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Κόρινθο και τις δράσεις στις 5 και 7 Μαρτίου

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Για το στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Κόρινθο και τις δράσεις στις 5 και 7 Μαρτίου
Mar 242015
 

Επιτακτική και άμεση η ανάγκη τοποθέτησης Ιατρών στο Κέντρο Κράτησης Μεταναστών Κορίνθου

Η Αντιρατσιστική – Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Κορίνθου, με αφορμή την καθημερινή απελευθέρωση μεταναστών το τελευταίο διάστημα μετά την απόφαση της παρούσας κυβέρνησης για οριστικό κλείσιμο κέντρων κράτησης (στρατοπέδων) μεταναστών και γνωρίζοντας πως το αντίστοιχο στρατόπεδο Κορίνθου δε διαθέτει ιατρό από το Φεβρουάριο, προσφύγαμε σε αρμόδιους φορείς στήριξης και αδειοδότησης ώστε εθελοντικά και ενδεικτικά να εξεταστούν σε μια ημέρα όσοι κρατούμενοι θα απελευθερώνονταν την επομένη.

Η ομάδα που προτάθηκε και επισκέφθηκε το στρατόπεδο απαρτιζόταν από 3 ιατρούς και 1 δημοσιογράφο.

Για την υλοποίηση της πρότασης απευθυνθήκαμε εγγράφως :

  1.  Στον πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Κορινθίας ,ενημερώνοντας για την παρούσα κατάσταση και ζητώντας την έμπρακτη συμμετοχή-κινητοποίηση των μελών. Μας απάντησαν τηλεφωνικώς εκφράζοντας τον αιφνιδιασμό τους για την απουσία ιατρού και μας διευκόλυναν στην επαφή μας με το διοικητή του στρατοπέδου.
  2.  Στο ΚΕ.Ε.Λ.Π.ΝΟ ζητώντας γραπτές οδηγίες και υλικοτεχνική στήριξη στο εγχείρημά μας. Μας απέστειλαν τις οδηγίες ανίχνευσης μεταδοτικών νοσημάτων
  3.  Στην Αστυνομική Διεύθυνση Κορίνθου για την αδειοδότηση της επίσκεψης.

Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 5/3/2015 μεταξύ 12:15 και 14:50.

Στην αποστολή αρχικά είχε προταθεί και η συμμετοχή ενός φωτορεπόρτερ, ωστόσο λόγω του αυστηρού κανονισμού λειτουργίας του χώρου δεν του επιτράπηκε να βγάλει φωτογραφίες.

Υπήρξε προσυνεννόηση με το διοικητή του στρατοπέδου ώστε να εξεταστούν κατά προτεραιότητα, όσα άτομα επρόκειτο να ελευθερωθούν την επόμενη ημέρα, καθώς και όσοι κρίνονταν πως αντιμετώπιζαν κάποιο πρόβλημα υγείας. Αν και αυτό προϋποθέτει επίσκεψη στο χώρο διαμονής των κρατουμένων, αυτό δε συνέβη. Εξετάσαμε τουλάχιστον 20 άτομα υπό διαρκή επιτήρηση στο χώρο του ιατρείου.

Διαπιστώθηκαν οξέα και χρόνια προβλήματα τα οποία σαφώς χρήζουν ιατροφαρμακευτικής αγωγής και περίθαλψης. Σε όλους δόθηκαν γραπτώς και προφορικώς, ακριβείς οδηγίες αντιμετώπισης του προβλήματός τους. Το ιατρείο του στρατοπέδου διαθέτει ένα ενημερωμένο φαρμακείο το οποίο ενισχύθηκε με φάρμακα που προσφέραμε ως Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης, αλλά η διαχείρισή του στηρίζεται στην εμπειρική γνώση μη ιατρο-νοσηλευτικού προσωπικού.

Συμπερασματικά, θεωρούμε λίαν απαραίτητη όσο και ισότιμη με αυτή της σίτισης και της στέγασης, την παρουσία ιατρού-ιατρών στο κέντρο κράτησης μεταναστών της Κορίνθου όσο αυτό παραμένει ανοικτό. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες μας, σε αυτό κρατούνται ακόμα 280 μετανάστες, όσοι δηλαδή δεν έχουν ακόμα συμπληρώσει 6 μήνες έγκλειστοι.

Για την πορεία στις 7/3

Δυο μέρες μετά, το Σάββατο 7/3 έγινε μαζική συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας προς το στρατόπεδο, σε συντονισμό με την Ανοιχτή Πρωτοβουλία Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης και το Αντιφασιστικό – Αντιρατσιστικό Μέτωπο Αργολίδας. Αίτημα της πορείας ήταν να κλείσουν άμεσα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τόσο στην Κόρινθο όσο και στην υπόλοιπη χώρα. Θεωρούμε απαράδεκτη τη χρήση των χημικών από πλευράς της αστυνομίας. Εν τέλει μπήκε στο στρατόπεδο μια πενταμελής επιτροπή, στην οποία έγιναν διάφορες καταγγελίες από μετανάστες, όπως το ότι μεταξύ τους υπάρχουν και ανήλικοι.

Όλα συνηγορούν στο ότι τα κέντρα κράτησης παρακράτησαν. Να κλείσουν άμεσα, με χορήγηση νομιμοποιητικών και ταξιδιωτικών εγγράφων σε όλους! Να καταργηθούν οι συνθήκες του Δουβλίνου. Ίσα δικαιώματα για όλους – ποτέ ξανά φασισμός!

 

Αντιρατσιστική – Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Κορίνθου

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://antiratsistikokorinthou.wordpress.com/

«Με γύμνωσαν και ύστερα έφεραν μια ξύλινη βέργα και την έβαλαν πίσω μου…»

 Απόψεις  Comments Off on «Με γύμνωσαν και ύστερα έφεραν μια ξύλινη βέργα και την έβαλαν πίσω μου…»
Mar 222015
 

Την Τρίτη 10 Μάρτη ξεκίνησε στα δικαστήρια του Πειραιά η δίκη του Ουαλίντ Ταλέμπ. Του Αιγύπτιου εργάτη που ο εργοδότης του μαζί με άλλους τρεις βασάνιζαν επί δύο μέρες, έχοντάς τον αλυσοδεμένο σε ένα στάβλο στη Σαλαμίνα, βιάζοντάς τον, χτυπώντας τον και ληστεύοντάς τον (12.000 ευρώ). Ο Ουαλίντ σώθηκε επειδή κατάφερε να ξεφύγει σχεδόν αναίσθητος, αλλιώς σήμερα θα ήταν νεκρός. Οι κατηγορούμενοι δεν προφυλακίστηκαν ποτέ και κυκλοφορούν ελεύθεροι στη Σαλαμίνα, απειλώντας τον Ουαλίντ κάθε φορά που τον συναντούν ακόμα και στο δικαστήριο.

«Για τη δίκη των βασανιστών του Ουαλίντ: Μετά από 4 αναβολές, μια σημερινή εκκένωση κτιρίου, μια διακοπή για προσωπικούς λόγους της εισαγγελέως και το χτύπημα ενός κουδουνιού για φωτιά ξεκίνησε η δίκη των 4 βασανιστών του Ουαλίντ Ταλέμπ. Οι 4 βασανιστές (Γ. Σγούρδας, ο γιος του Στ. Σγούρδας, ο F. Zoto και ο Γ. Ζαχαριάδης) κάθισαν μπροστά από την έδρα, ο ένας δίπλα από τον άλλο σε μια αίθουσα που αρχικά είχε μόνο ελάχιστους αλληλέγγυους μιας και μια διμοιρία έξω από την αίθουσα εμπόδιζε τους υπόλοιπους να μπουν. Κατά τη διάρκεια της δίκης η αίθουσα γέμισε από αλληλέγγυους.

Η δίκη ξεκίνησε με την κατάθεση του Ουαλίντ. Την συγκλονιστική κατάθεση του Ουαλίντ. Τα μάτια μας υγρά και ο θυμός πάνω από το όριο όταν ακούγαμε τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες του ξυλοδαρμού του. Όλο τον καιρό που ο Ουαλίντ δούλευε στο φούρνο στη Σαλαμίνα, ο Σγούρδας τον φώναζε υποτιμητικά με γυναικεία ονόματα ή με ονόματα όπως Μωάμεθ προκειμένου να κοροϊδέψει τη θρησκεία του. Τον κορόιδευαν όταν νήστευε στο Ραμαζάνι και το να κοροϊδεύουν τη θρησκεία ήταν σύμφωνα με τον Ουαλίντ το λιγότερο που έκαναν. Ο βασανισμός εκείνη τη μέρα κράτησε για παραπάνω από 24 ώρες. Ξεκίνησε μέσα στο παρασκευαστήριο και μετά τον μετέφεραν σε έναν στάβλο όπου τον αλυσόδεσαν σε ένα ξύλο από το ταβάνι. Του είχαν από πριν φορέσει μια μεταλλική αλυσίδα στο λαιμό και γελούσαν. Τον χτυπούσαν ανελέητα με μια βέργα στο κεφάλι και στο σώμα, του έχυναν μπύρα πάνω του και του έσβηναν τσιγάρα στο σώμα του. Τον έγδυσαν για να του βγάλουν το πορτοφόλι (που περιείχε λεφτά δικά του, του αδελφού του και 2 φίλων του).

Ανάμεσα στα λεφτά είχε και φωτογραφίες των παιδιών και της γυναίκας του , τις οποίες έσκισαν μπροστά του, ενώ τα κέρματα που είχε στο πορτοφόλι του, του τα πέταγαν στο κεφάλι. Οι βασανισμοί κορυφώνονται με τον βιασμό του Ουαλίντ με μια μεταλλική βέργα. Την ώρα που το περιέγραφε η φωνή του έσπασε και είπε «Τι να πάρω να πω στη γυναίκα μου και τα παιδιά μου; Ότι με χτύπησαν; Ότι με βίασαν;». Στο τέλος ο Ουαλίντ απάντησε στις ερωτήσεις της έδρας και των δικηγόρων της πολιτικής αγωγής που αφορούσαν το μέγεθος των βασανισμών αλλά και της ψυχικής και σωματικής κατάστασης του Ουαλίντ μετά από το βασανισμό του. Ό ίδιος μετέφερε το φόβο του για όλους τους ανθρώπους γιατί όπως είπε «φοβάμαι όλους τους ανθρώπους, γιατί δε ξέρω τι θα μου κάνουν».

Η στάση των βασανιστών από τότε που έκαναν όλα αυτά μέχρι και σήμερα μέσα στο δικαστήριο ήταν τουλάχιστον προκλητική. Όπου πετύχαιναν τον Ουαλίντ, όπως και σήμερα ο Γ. Σγούρδας, του έκαναν χειρονομίες από μακριά απειλώντας πως θα τον σκοτώσουν. Ο Σγούρδας σήμερα μπήκε στο δικαστήριο χαζογελώντας. Βγήκε με συνοδεία μιας διμοιρίας και καμιά δεκαριάς μπάτσων και ελπίζω να έπιασε το νόημα. Μετά το τέλος της κατάθεσης του Ουαλίντ η έδρα ζήτησε από το συνήγορο υπεράσπισης να κάνει κι αυτός τις ερωτήσεις του αλλά ο ίδιος προτίμησε να ξεκινήσει την επόμενη φορά. (που θα είναι στις 31 Μαρτίου στην αίθουσα 310). Ο αλληλέγγυος κόσμος που ήταν μέσα στην αίθουσα ζήτησε να βγει πρώτα ο Ουαλίντ από την αίθουσα, προκειμένου να διαφυλαχτεί η ασφάλεια του. Όπως και τελικά έγινε. Έξω πια από το δικαστικό μέγαρο και ενώ ο Ουαλίντ ήταν φανερά ταραγμένος αλλά υπό την προστασία του συγκεντρωμένου κόσμου, ζήτησε να πούμε ευχαριστώ σε όλους όσους ήρθαν» (Από το facebook και τον «τοίχο» της Μαριάννας Ρουμελιώτη).

Ενας κουβάς κρύο νερό στα μούτρα της κοινωνίας που περί άλλα τυρβάζει (Φωτογράφηση Γιάνη – Δανάης), η κατάθεση του Ουαλίντ. Ο δείκτης απανθρωπιάς μιας κοινωνίας που καταναλώνει καθημερινά αμάσητη αντιδραστική ιδεολογία. Θερμοκήπιο αγριότητας η αντιμεταναστευτική πολιτική και η ιδεολογία που θεοποιεί την εκμετάλλευση.

Το ρεπορτάζ μας το υπέδειξε φίλος – ένας από τους δεκάδες αλληλέγγυους στο μετανάστη που παρακολούθησαν τη δίκη. Ο ίδιος σχολίασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Ήταν τραγικό να τον ακούς να τα περιγράφει αλλά και εξοργιστικό να βλέπεις ατάραχους και προκλητικούς τους δράστες και να υπομένεις κάποιες εξοργιστικές ερωτήσεις της έδρας κυρίως της εισαγγελέως (…) Η δίκη θα συνεχιστεί στις 31.03.15. Θα είμαστε πάλι εκεί να του συμπαρασταθούμε. Του το χρωστάμε ως κοινωνία. Ο φόβος πρέπει να περάσει στη πλευρά των βασανιστών του που φυσικά είναι και μέλη της Χ.Α. Σήμερα πήραν μια μικρή ιδέα»..

Όταν μια κοινωνία εκφασίζεται ή σφυρίζει αδιάφορα τέτοια γεγονότα θα πληθαίνουν.

Οσο για τη Δικαιοσύνη δεν είναι ανάγκη να ανατρέξουμε σε παλαιότερες αποφάσεις της, π.χ. Μανωλάδα. Ας περιοριστούμε σε μια τελευταία, φαινομενικά άσχετη. Την απόφασή της στη δίκη του υπαρχηγού της φασιστικής οργάνωσης κ. Κασιδιάρη, «το χτύπημα δεν ήταν ίσιο, άρα δεν υπήρχε σκοπός να προκληθεί βαριά σωματική βλάβη»…!!!!!!

(Ευχαριστώ το φίλο Αντίοπο που συνέβαλε τα μάλα)

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://atexnos.gr/%CE%BC%CE%B5-%CE%B3%CF%8D%CE%BC%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%AD%CF%86%CE%B5%CF%81%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BE%CF%8D%CE%BB/

Mar 152015
 

Ο ήλιος είχε δύσει και τον ουρανό κάλυπτε εκείνη η «μπλε ώρα» των φωτογράφων. Δύο λευκά βαν της Αστυνομίας βγήκαν γρήγορα από το Προαναχωρησιακό Κέντρο Κράτησης Μεταναστών στο Παρανέστι Δράμας και διήνυσαν τα 250 μέτρα ως τον σταθμό του τρένου. Σε λίγο, 20 μετανάστες αποβιβάστηκαν από τα βαν. Στον πανέρημο σταθμό του Παρανεστίου, ενός χωριού βαθιά χωμένου σε μια οργιώδη δασική επαρχία, νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου ήμασταν οι μοναδικοί άνθρωποι, εκτός από τους αστυνομικούς και τους μετανάστες. Οι τελευταίοι ασυναίσθητα στάθηκαν απέναντί μας, ο ένας δίπλα στον άλλον, σαν αναμνηστική φωτογραφία. Όλοι τους ήταν νέοι, κρατούσαν καρό πλαστικές σακούλες με ρούχα κι ένα δισέλιδο έγγραφο. Κάποιοι έβγαλαν από την τσέπη κινητά τηλέφωνα και προσπαθούσαν να περάσουν την κάρτα sim.

Ήταν οι πρώτες στιγμές ελευθερίας μετά από έξι μήνες κράτησης για τον καθένα, με μοναδικό «έγκλημα» ότι είχαν μπει παράνομα στη χώρα. Τώρα όμως ήταν χαμογελαστοί και μουδιασμένοι. Οι πρώτες ώρες ελευθερίας θα κυλούσαν για τους 20 μετανάστες μέσα σε ένα βαγόνι του ΟΣΕ, το οποίο θα διέσχιζε αργά τη βραδινή βορειοελλαδίτικη καταχνιά.

Το τρένο έφτασε με ολιγόλεπτη καθυστέρηση στις 18.26 εξαιτίας της πτώσης ενός δέντρου που είχε κλείσει νωρίτερα τη γραμμή. Επιβιβαστήκαμε όλοι μαζί στο μπροστινό βαγόνι. Ο ελεγκτής πήρε κοντά του τον μοναδικό της ομάδας που γνώριζε ελληνικά κι έπειτα έκοψε δύο ομαδικά εισιτήρια «για να μη χάνει χρόνο». Κάθε μετανάστης πλήρωσε 8,20 ευρώ για το εισιτήριο ως τη Θεσσαλονίκη. Τέσσερις δεν είχαν χρήματα. Οι μετανάστες της ομάδας που ακολουθήσαμε ήταν κυρίως Αφγανοί, υπήρχαν δύο ή τρεις από το Πακιστάν κι ένας από τη Σιέρα Λεόνε. Κάθισαν όλοι στο ίδιο βαγόνι και οι περισσότεροι γρήγορα αποκοιμήθηκαν.

Ο Αφγανός Νασέρ Χαμίντι είχε υπερένταση και τα μάτια του στριφογύριζαν μέσα στο τρένο. Μου είπε ότι κατάγεται από την επαρχία Κουντούζ στο βόρειο Αφγανιστάν και ότι στην πραγματικότητα είναι 24 χρονών, αν και το αστυνομικό σημείωμα που κρατούσε έγραφε πως ήταν 20 χρονών. «Μόλις τελείωσα το σχολείο, αποφάσισα ότι δεν μπορούσα να μείνω άλλο στη χώρα μου, όπου δεν έχει σβήσει ακόμη η φλόγα του πολέμου. Πέρασα από τα τουρκικά παράλια απέναντι στην Χίο τα ξημερώματα της 10ης Αυγούστου, πάνω σε μια βάρκα. Είχα πληρώσει 1.000 δολάρια στον διακινητή. Μας συνέλαβε η ακτοφυλακή μόλις πατήσαμε στο νησί. Έπειτα από λίγες μέρες, μας μετέφεραν στην Κομοτηνή και αργότερα στο Παρανέστι» μου είπε.

Αντίθετα με το κολαστήριο στην Αμυγδαλέζα ο ίδιος μου περιέγραψε ότι στο κέντρο κράτησης της Δράμας οι συνθήκες ήταν σχετικά καλές. «Είχαμε ζέστη και καλό φαγητό. Και ούτε αντιμετωπίσαμε προβλήματα με τους αστυνομικούς». Στο Παρανέστι κρατούνταν 550 άνθρωποι, εκ των οποίων τα 2/3 είχαν σταδιακά αφεθεί ελεύθεροι μέχρι το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Και πλέον ο Χαμίντι ταξίδευε για την Αθήνα. Στο έγγραφο που κρατούσε είχε δηλώσει ως κατοικία έναν αριθμό στην οδό Αχαρνών κι επιπλέον ότι πρέπει να εμφανίζεται μια φορά τον μήνα στο αστυνομικό τμήμα. Την ίδια διεύθυνση δήλωσαν αρκετοί μετανάστες από το ίδιο γκρουπ. «Εκεί μένει ένας φίλος μου, που κρατήθηκε 18 μήνες στην Αμυγδαλέζα και αφέθηκε ελεύθερος. Δεν έχουμε μιλήσει τις τελευταίες μέρες, όμως ελπίζω να τον βρω. Αν όχι, δεν ξέρω τι θα κάνω» μου είπε.

Στο υπηρεσιακό σημείωμα του Αφγανού μετανάστη, όπως και των υπόλοιπων στο τρένο, αναφερόταν ότι η διοικητική απέλαση αναστέλλεται για έξι μήνες για «ανθρωπιστικούς λόγους» και ότι εντός του παραπάνω χρονικού διαστήματος ο ίδιος έπρεπε να αναχωρήσει από την Ελλάδα. Ωστόσο, στην πράξη δεν είχε καθοριστεί αν και πότε οι ελληνικές αρχές μπορούν να τον απελάσουν. Και από την άλλη, δεν αποκλείεται το εξάμηνο αναστολή της απέλασης να παραταθεί σιωπηρά κατά ένα ακόμη εξάμηνο. Οι αιτούντες άσυλο εξαιρούνται από αυτές τις διορίες. Πίσω στα ντροπιαστικά κέντρα κράτησης παραμένουν όσοι μετανάστες έχουν συλληφθεί για κακουργήματα και πρόκειται να απελαθούν με δικαστική απόφαση και όσοι δεν έχουν ακόμη συμπληρώσει έξι μήνες κράτησης. Άγνωστο παραμένει τι θα συμβεί με τους τελευταίους το επόμενο διάστημα.

Στο μεταξύ, όμως δεν έχουν απαντηθεί πιο βασικά ζητήματα. Δεν διευκρινίστηκε αν θα υπάρξουν επιδοτούμενοι από την πολιτεία χώροι στέγασης (ιδρύματα, ξενοδοχεία κ.α.) και άλλες δομές πρώτης ανάγκης. Η δημιουργία ανοιχτών δομών φιλοξενίας παρέμεινε στα χαρτιά, παρά την ευρωπαϊκή δέσμευση της προηγούμενης κυβέρνησης. Κι επίσης δεν αποσαφηνίστηκε η δυνατότητα των μεταναστών που αφήνονται ελεύθεροι να εργαστούν. Στην πραγματικότητα οι υπεύθυνοι του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής φαίνεται να παραδέχονται ότι στον επόμενο έναν χρόνο (6+6 μήνες παράτασης για την απέλαση) πρόκειται να καθοριστούν οι βασικές γραμμές της μεταναστευτικής πολιτικής. Το τοπίο είναι θολό, όπως απέδειξε και ο προβληματικός επικοινωνιακός χειρισμός της υπόθεσης με το έγγραφο-διαταγή για τα κέντρα κράτησης. Μέχρι να ξεκαθαρίσει, οι μετανάστες θα βρίσκονται σε μια επίπονη κατάσταση αναμονής στις γειτονιές της Αθήνας.

Πίσω στο δρομολόγιο από το Παρανέστι στην ελευθερία, η αμαξοστοιχία έκανε μια ολιγόλεπτη στάση στο ύψος του Στρυμόνα, ώστε να προσδεθούν δύο βαγόνια συρμού που κατέβαινε από τη Βουλγαρία. Κάποια επιβάτες μας πλησίασαν τότε δηλώνοντας ανοιχτά τη δυσφορία τους για την παρουσία των μεταναστών στο τρένο! Κάποιοι μάλιστα μας ρώτησαν «τι θέλουμε και ασχολούμαστε πάλι μαζί τους».

Το δρομολόγιο συνέχισε και ρώτησα τον Οσμάν Καμαρά, 25 ετών, μετανάστη από τη Σιέρα Λεόνε, για το επεισόδιο. Εκείνος αδιαφορούσε και έδειχνε αισιόδοξος. Είχε τα μαλλιά του τζίβες και φορούσε μοντέρνα ρούχα. Μου αφηγήθηκε ότι ήρθε στην Ελλάδα το 2010 περνώντας από το «χωμάτινο σύνορο στον Έβρο», εννοώντας μάλλον το πέρασμα μεταξύ Νέας Βύσσας και Καστανιών, όπου το ποτάμι μπαίνει για δώδεκα χιλιόμετρα σε τουρκικό έδαφος και όπου σήμερα υψώνεται ο φράχτης. Ο Καμαρά ζούσε στο Παγκράτι, εκεί δήλωσε και τη νέα του διεύθυνση, και έβγαζε χρήματα παίζοντας παραδοσιακή αφρικάνικη μουσική στο Μοναστηράκι. «Έχω δύο αδερφές κι έναν αδερφό, που βρίσκονται πίσω στη Σιέρα Λεόνε. Ο εμφύλιος συνεχίζεται εκεί κάτω για δώδεκα χρόνια και επιπλέον ο πληθυσμός χτυπήθηκε από την επιδημία του Έμπολα» μου είπε. Στην Αθήνα με περιμένουν φίλοι μου. Έχω ήδη ζητήσει πολιτικό άσυλο και περιμένω απάντηση».

Το τρένο έφτασε στη Θεσσαλονίκη λίγο πριν τις 23.00. Λιγοστοί φίλοι τους περίμεναν στον κακοφωτισμένο επιβατικό σταθμό και έτρεξαν να τους αγκαλιάσουν. Ορισμένοι από την ομάδα του Παρανεστίου θα έμεναν για λίγες μέρες στη Θεσσαλονίκη, αναζητώντας, χωρίς να το παραδέχονται, κάποιον σύνδεσμο για το πέρασμα μέσω των συνόρων Ελλάδας-ΠΓΔΜ προς τη Δυτική Ευρώπη. Ο Χαμίντι και ο Καμαρά στήθηκαν στην ουρά για να εκδώσουν νέο εισιτήριο για την Αθήνα. Δεν ήταν καθόλου σίγουροι ότι θα έβρισκαν ανοιχτά τα σπίτια που δήλωσαν στα υπηρεσιακά σημειώματα της αστυνομίας ούτε και τους φίλους τους στα παλιά στέκια. Το τρένο θα έφτανε στην πρωτεύουσα λίγο πριν τις 5 τα ξημερώματα.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.vice.com/

Τραγικές συνθήκες στα κρατητήρια της Π. Ράλλη

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Τραγικές συνθήκες στα κρατητήρια της Π. Ράλλη
Mar 102015
 

Η κατάσταση που επικρατεί στα κρατητήρια μεταναστών κρατουμένων στην Πέτρου Ράλλη, για πολλοστή φορά καταγγέλλουν τις αρμόδιες αρχές, τόσο τις Ελληνικές όσο και τις Ευρωπαικές, για παραβάσεις καθήκοντος και αμέλεια που στοιχειοθετούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Αναλυτικά, ακολουθεί η έκθεση από την πρόσφατη διερευνητική επίσκεψη ομάδας γιατρών.

Έκθεση εργασιών και ιατρικής εξέτασης μεταναστών κρατουμένων σε Πέτρου Ράλλη

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

Η 1η διερευνητική επίσκεψη πραγματοποιήθηκε την  Παρασκευή 27/2/15

Η 2η επίσκεψη έγινε με σκοπό την έναρξη ιατρικής εξέτασης των μεταναστών ενόψει της σταδιακής αποφυλάκισης τους και στη βάση των όσων στοιχείων έχουν καταγραφεί για τα σοβαρά προβλήματα υγείας που έχουν οι άνθρωποι, ως αποτέλεσμα της πολύμηνης κράτησης τους σε απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης (οι οποίες επιβεβαιώθηκαν ήδη από την πρώτη επίσκεψη).

Στην επίσκεψη συμμετείχαν οι εξής:

-Μερόπη Μανταίου, πνευμονολόγος, νοσοκομείο Σωτηρία, εθελόντρια στο Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Αθήνας

-Ευγενία Τσιτσιλιάνου, πνευμονολόγος, ΠΕΔΥ Πειραιά, εθελόντρια στο Αλληλέγγυο Ιατρείο Πειραιά

-Όλια Κεσίδου, ΩΡΛ, εθελόντρια στο Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Περιστερίου

-Αποστόλης Γιανόπουλος, παθολόγος, εθελοντής στο Κοινωνικό Ιατρείο Περιστερίου

-Σταύρος Ηλίας, ψυχίατρος, εθελοντής στο Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Αθήνας

-Έλενα Χατζημιχάλη, γραμματειακή στήριξη, «Αλληλεγγύη για Όλους»

-…… παρασιτολόγος,

Η ιατρική εξέταση διήρκησε από τις 10:00-16:00 και διενεργήθηκε σε δύο χώρους που χρησιμοποιούνταν ως ιατρεία στο κτήριο, στο ένα εξέτασε ο ψυχίατρος και στο άλλο οι άλλες ειδικότητες.

Εξετάστηκαν συνολικά από την ιατρική ομάδα (εκτός ψυχιάτρου, έκθεση του οποίου επισυνάπτεται) 29 κρατούμενοι. Αναλυτικά πρωτόκολλα ασθενών επισυνάπτονται παρακάτω.  Από αυτούς οι 15 ήταν σε λίστα ώστε να αφεθούν ελεύθεροι σήμερα, Δευτέρα 2/3/15,  ένας (1) στη λίστα της Τρίτης, και οι υπόλοιποι έκτακτα περιστατικά επειδή δήλωσαν κάποιο πρόβλημα υγείας ή ότι δεν αισθάνονταν καλά.

Γενικές παρατηρήσεις:

  1. Δεν υπάρχουν μόνιμοι γιατροί, οι κρατούμενοι μεταφέρονται σε νοσοκομείο, γίνεται εξέταση ή νοσηλεία και επιστρέφουν πολλές φορές με φαρμακευτική αγωγή που δεν λαμβάνουν είτε με ευθύνη δική τους γιατί είναι δύσπιστοι ή με ευθύνη του διευθυντή και των υπαλλήλων γιατί είτε δεν υπάρχουν τα φάρμακα είτε δεν υπάρχουν σαφείς οδηγίες και μπερδεύονται. Επίσης δεν υπάρχει συστηματική παρακολούθηση κάποιων περιστατικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα κρατούμενος με διαβήτη που δεν λαμβάνει σωστά την αγωγή του και χειρουργημένος στο πόδι με οίδημα. Τραγικές οι περιπτώσεις των 3 οροθετικών που δεν έχουν παρακολούθηση αλλά ούτε τους χορηγούνται αντιρετροικά φάρμακα.
  2. Στα κελιά βρίσκονται πολλοί περισσότεροι από όσο πρέπει, γεγονός που ευνοεί τη μετάδοση λοιμώξεων. Επίσης τόσο από τον ιατρικό έλεγχο όσο και από αυτοψία στους χώρους επιβεβαιώθηκε ότι στα κελιά υπάρχουν κοριοί και κατσαρίδες. Μας ενημέρωσαν ότι γίνεται δύο φορές το μήνα απεντόμωση, κάτι που δεν έχει από ότι φαίνεται αποτέλεσμα.
  3. Υπάρχουν κάποιοι απεργοί πείνας, 5 ημερών περίπου, με αίτημα την απελευθέρωσή τους. Μας έφεραν χαρακτηριστικά το φαγητό έξω από την πόρτα του ιατρείου.
  4. Η σίτιση περιλαμβάνει κυρίως όσπρια, ζυμαρικά, ρύζι, κοτόπουλο και ψάρι, καθόλου σαλάτες και φρούτα (μόνο 1 πορτοκάλι), γεγονός που δημιουργεί στους περισσότερους κρατούμενους δυσκοιλιότητα και πόνο στο στομάχι και στο έντερο.
  5. Πολλοί κρατούμενοι μετακινούνται από τα κρατητήρια των Α.Τ. προς το Αλλοδαπών και την Αμυδγαλέζα ή από άλλα και προς άλλα κέντρα κράτησης και η μετακίνηση δεν βοηθά το συντονισμό. Κάποιοι από τους ανθρώπους που εξετάστηκαν ο φάκελος τους βρίσκεται αλλού.
  6. Στο χώρο υπάρχουν διερμηνείς, διαπιστευμένοι από το υπουργείο Δικαιοσύνης, μπορούν να αξιοποιηθούν κατόπιν συνεννόησης.

ΑΝΑΓΚΕΣ

  1. Ως Κοινωνικά Ιατρεία Φαρμακεία Αλληλεγγύης θα προσπαθήσουμε να παρακολουθήσουμε και να στηρίξουμε τη διαδικασία της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των μεταναστών κρατουμένων και σε συνεργασία με τα αρμόδια υπουργεία και φορείς. Για να γίνει αυτό είναι απαραίτητος ο συντονισμός.
  2. Δεδομένου ότι οι κρατούμενοι θα αφήνονται ελεύθεροι το επόμενο διάστημα, είναι σημαντικό να ξέρουν και οι ίδιοι αν έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας και που μπορούν να απευθυνθούν. Για το λόγο αυτό χρειάζεται να έχουν στα χέρια τους μια λίστα με νοσοκομεία αλλά και μια λίστα των κοινωνικών ιατρείων στα οποία μπορούν να απευθύνονται, μεταφρασμένη σε διάφορες γλώσσες. Μπορούμε να διαθέσουμε στα αρμόδια υπουργεία τη λίστα στα ελληνικά με τα ΚΙΦΑ στην Αττική ή πανελλαδικά.
  3. Πολύ σημαντικότερο όμως είναι αν οι άνθρωποι αυτοί έχουν σοβαρό, κατά περιπτώσεις και μη διαγνωσμένο, πρόβλημα υγείας, για το οποίο πρέπει να λάβουν άμεσα αγωγή.
  4. Προτείνεται άμεσα τεστ φυματίνης (μαντού) σε όλους και παρακολούθηση των αποτελεσμάτων. Αυτά πρέπει να διατεθούν άμεσα από το υπουργείο υγείας και το ΚΕΕΛΠΝΟ. Το τεστ μπορεί να γίνει και από εθελοντές ή με ευθύνη των άνω φορέων. Για τη μεταφορά, νοσηλεία και θεραπεία πιθανών ασθενών χρειάζεται νοσοκομείο για να μεταφέρονται. Επίσης θα χρειαστεί νοσοκομείο ή εργαστήρια ΠΕΔΥ για ακτινογραφίες θώρακος. Να μας τα ορίσει το υπουργείο υγείας.
  5. Άμεση αντιμετώπιση και νοσηλεία των οροθετικών ασθενών. Για τον ένα ζητήθηκε με παραπομπή από την ιατρική ομάδα προς τον αξιωματικό υπηρεσίας μεταφορά του σε νοσοκομείο.
  6. Μεγάλη έλλειψη σε φάρμακα, τα οποία όσα δεν καλυφτούν από τα κοινωνικά ιατρεία φαρμακεία θα ζητηθούν άμεσα από το υπουργείο. Αυτά είναι:

-Εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά (Aerolin κλπ)

-Φάρμακα γαστροπροστασίας

-Φάρμακα για ψώρα και τσιμπήματα

-Αναλγητικά

-Αντιφλεγμονώδη

-Φάρμακα για δυσκοιλιότητα

-Αντιβιωτικά

-Χειρουργικό υλικό

-Γάζες-αντισηπτικά-Betadine-ελαστικοί Επίδεσμοι

-Γάντια μιας χρήσης

-Γλωσσοπίεστρα

-Μάσκες προσώπου

-Ψυχιατρικά

  1. Οι ειδικότητες γιατρών που άμεσα χρειάζονται είναι πνευμονολόγοι, παθολόγοι, γενικοί γιατροί, δερματολόγοι, ψυχίατροι. Εφόσον προκύψουν περιστατικά θα χρειαστούμε χειρούργο, ορθοπεδικό, ενδοκρινολόγο κλπ.
  2. Υπάρχουν στην Αλληλεγγύη για Όλους διαθέσιμα άμεσα ρούχα (αντρικά παντελόνια, πουκάμισα, μπλούζες, κάποια μπουφάν) ώστε να διατεθούν με όποιο τρόπο νομίζετε ότι είναι καλύτερος, είτε να δίνονται σε όσους ελευθερώνονται είτε να δίνονται μέσα μετά την απόσυρση αυτών που χρησιμοποιούν. Σημαντικό είναι εφόσον υπάρχουν στο χώρο κοριοί να μην ανακατευτούν.
  3. Στη διάθεση της ομάδας συντονισμού και γιατρών θα δοθούν τα πρωτόκολλα από την εξέταση των ασθενών

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.nostimonimar.gr/

Tελευταίος σταθμός: Ειδομένη

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Tελευταίος σταθμός: Ειδομένη
Mar 082015
 

 Εικόνες-βίντεο: Βασίλης Τσαρτσάνης, Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Είκοσι μόλις μέτρα από τα σύνορα, λίγο πέρα από την όχθη του ποταμού Αξιού, οικογένειες προσφύγων από το Αφγανιστάν, με μωρά, μικρά παιδιά και εγκύους, νέοι από τη Συρία και άλλους πολύπαθους τόπους, έχουν στήσει αυτοσχέδια καταλύματα με καλάμια, μισοκατεστραμμένες σκηνές, υπνόσακους και νάιλον, και φυτοζωούν -μέσα σε συνθήκες ψύχους και υψηλότατης υγρασίας- επιχειρώντας κάθε τόσο να περάσουν στην Ευρώπη. Δύσκολα τα καταφέρνουν, καθώς η αστυνομία της γειτονικής χώρας, όπως και η δική μας σε άλλα σύνορα, τους στέλνει πίσω, συχνά με βάναυσο και απάνθρωπο τρόπο. Νεαροί πρόσφυγες από τη Συρία φτάνουν με τα πόδια στα σύνορα έχοντας περπατήσει ώρες και κρύβονται στις καλαμιές από φόβο μη συλληφθούν. Οι συνθήκες στο κρατητήριο του Α.Τ. Ειδομένης, είναι άθλιες αφού σε δύο υγρά δωμάτια στοιβάζονται, χωρίς καν προαυλισμό, για βδομάδες και μήνες 10, 20 ή και παραπάνω άτομα, ανάμεσά τους -παρανόμως- και ανήλικοι. Δεν υπάρχει καμιά κρατική πρόνοια για τον καταυλισμό αυτών των ανθρώπων.

Ντόπιοι κατοίκοι, αυθόρμητα και ανθρώπινα στέκονται στο πλευρό των προσφύγων και μιλούν με αλληλεγγύη για τους ανθρώπους αυτούς και ζητούν να δοθεί η δυνατότητα σε αυτούς τους ανθρώπους να φύγουν από τη χώρα για τον προορισμό που θέλουν χωρίς να παρεμποδιστούν από κανέναν!

Ο τελευταίος σταθμός της Ειδομένης.

Μερικές σκέψεις με αφορμή το ποίημα του Γιώργου Σεφέρη «Τελευταίος Σταθμός» των Ευδοξία Κουτρουμπάκη και Βασίλη Τσαρτσάνη, κατοίκων της περιοχής

Εδώ και τρεις μήνες, «σκιές» μέσα στη σιωπή της νύχτας… κινούνται στις γραμμές του τρένου μεταξύ Πολυκάστρου- Ειδομένης.
Σύροι κατά πλειονότητα και ορισμένοι Αφγανοί πρόσφυγες, με βρέφη στα χέρια, μικρά παιδιά, έγκυες γυναίκες, υπερήλικες, νέοι.
Ένα σμάρι ανθρώπων αποθεμένο μέσα στις καλαμιές, ανέστιο, πληγωμένο, απροστάτευτο, εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες, με μόνο ένα όνειρο να τους έχει απομείνει. Τον δρόμο για την Ευρώπη…

Έχοντας υποστεί κάθε λογής εξευτελισμό, διαμένουν περιμένοντας την ημέρα της πολυπόθητης φυγής, στις όχθες του Αξιού, ανάμεσα στις καλαμιές στο ύπαιθρο, στο δάσος της συνοριακής γραμμής, δέσμιοι των αγκυλώσεων της διεθνούς πολιτικής που αφορά το θέμα των προσφύγων αλλά και θύματα μιας σκαιώδους κατά περίσταση συμπεριφοράς των ιθυνόντων του κράτους των Σκοπίων.

Εμείς οι κάτοικοι της περιοχής, μάρτυρες ενός ανθρώπινου δράματος, αποφασίσαμε να μην μείνουμε απαθείς στο δράμα των συνανθρώπων μας που πλέον χτύπησε την πόρτα της περιοχής μας.
Κατά την πρώτη μας επίσκεψη στη συνοριακή γραμμή Ελλάδας FYROM οι εικόνες μας στοίχειωσαν.
400 περίπου άνθρωποι, μεταξύ αυτών 25 και πλέον παιδάκια, μόνοι απροστάτευτοι από το κρύο.. Ήδη θρηνούμε δυο νεκρούς. Δυο νεκροί δίπλα μας. Δυο ακόμη νεκροί δίπλα μας.

Κάτοικοι της περιοχής του δήμου Παιονίας, σπάζοντας την απάθεια και παραμερίζοντας την ξενοφοβία τους ‘σε τούτη τη στερνή σκάλα’ αυτών των πληγωμένων ανθρώπων ‘όπου προσμένουν την ώρα της επιστροφής τους να χαράξει’, συντρέχουν παντί σθένει, ξεπληρώνοντας θαρρείς ‘ένα χρέος παλιό’*.

Σχεδόν καθημερινά ετοιμάζουν αποστολές ανθρωπιάς με σκοπό να απαλύνουν τον πόνο των συνανθρώπων μας.
Τα σούπερ μάρκετ της περιοχής, τα εστιατόρια –φαρμακεία-φούρνοι-ταχυφαγεία- και κάθε λογής εμπορικές επιχειρήσεις, συνδράμουν σ αυτό το ανθρωπιστικό θαύμα που πρώτη φορά συμβαίνει στην περιοχή μας.

Πράττουν το αυτονόητο, πράττουν αυτό που ο Πολιτισμός επιτάσσει, πράττουν αυτό που οι ‘ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες’ αγνοούν.
Αναγνωρίζουν τον Άλλο και συμπαρατάσσονται, όχι γιατί επιθυμούν να προσθέσουν μια ακόμη πράξη στη φιλανθρωπική τους ατζεντα, αλλα γιατί κινητοποιήθηκε εντός τους αυτή η υπέρτατη δύναμη.

Η Δύναμη της Αλληλεγγύης.
Αυτήν τη δύναμη της Αλληλεγγύης επικαλούμαστε και απευθυνόμαστε προς όλους.
Για να μη γίνει ‘ένα παρθένο δάσος σκοτωμένων φίλων το μυαλό μας’
Για να μπορέσει η Ελπίδα και κάθε τι που συνιστά την ανθρώπινη ύπαρξη να επικρατήσει.
Για να δοθεί λύση στο παγκόσμιο και φλέγον θέμα των προσφύγων, για να πάψει η αδιαφορία να αποτελεί την προτεραία αξία της καθημερινότητας μας, για να μπορούμε πλέον ‘να λεγόμαστε Ανθρωποι’.

*”Έλληνες πρόσφυγες στο Χαλέπι”

Χρέος προς τη μνήμη των ποντίων και Καππαδοκών παππούδων μας. 17.000 Έλληνες, το καλοκαίρι του 1923 ζήτησαν άσυλο από τους Σύρους.

Ο επικεφαλής των Ελλήνων προσφύγων στο Χαλέπι επικοινώνησε με το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, αναφέροντας πως η κατάσταση είναι “ώς τραγική και αβέβαιη” καθώς “είναι αδύνατο να δεχτεί περισσότερους πρόσφυγες”. Η κατάσταση για τους Έλληνες πρόσφυγες του 1923, μπορεί να περιγραφεί όπως είναι και η κατάσταση με τους Σύριους στην Ελλάδα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως είναι, όπως ακριβώς οι πρόσφυγες από τη Συρια, δεν θέλουν να βρίσκονται στην Ελλάδα, έτσι και οι Έλληνες πρόσφυγες το 1923 δεν ήθελαν να βρίσκονται στην Συρία. Ήθελαν να φτάσουν στην Ελλάδα, σε μια χώρα που ποτέ δεν είχαν δει, αλλά ήλπιζαν ότι τουλάχιστον θα τους γλύτωνε από τον κίνδυνο.

Δυο λέξεις του γιατρού Κ. Χουσεϊν Μπαλτατζή

Έχω πυρετό, νιώθω καταβεβλημένος, προσπαθώ να καταλάβω από που την άρπαξα… Άραγε να ήτανε η προχθεσινή εφημερία ή η χθεσινή ημέρα στην Ειδομένη; Όλοι όσοι εξετάσαμε είχανε παρόμοια συμπτώματα. Αρνούμαι να χορηγήσω στον εαυτό μου οποιαδήποτε αγωγή. Καταβάλλομαι από ένα περίεργο συναίσθημα, από τη μία ηθική ικανοποίηση κι από την άλλη τύψεις. Μισή μέρα άντεξα, δεν άντεξα, δεν ένιωθα τα πόδια μου από το κρύο, ήθελα πώς και πώς να φτάσω σπίτι… Δεν μπορώ όμως να ξεχάσω τα βλέμματα τους. Βήχας, πυρετός, πόδια στα πρόθυρα γάγγραινας, πόνος υπερβολικός.. να εκλιπαρούν στην κυριολεξία για ένα Depon. Ευτυχώς, είχαμε επάρκεια. Στο τέλος της ειδικότητάς μου έχοντας μια σχετική εμπειρία στην διαχείριση κι αναγγελία δυσάρεστων καταστάσεων συνέλαβα τον εαυτό μου ν αποφεύγει τα μικρά παιδιά, τα μωρά… έλεγα στους συναδέλφους: την Κατερίνα, τον Λουάι, τον Στέργιο και τον Αλέξανδρο: «παιδιά μπορείτε να υπολογίσετε σας παρακαλώ τη δοσολογία των αντιβιοτικών ;» Δεν είχα τη δύναμη να τους αντικρύσω. Ο μικρός μου μεταφραστής Σαρτζάν,ακούραστος, δεν άντεξε δάκρυσε, όταν προσπαθούσε να μου πει οτι το μικρό του αδελφάκι, τη νύχτα δεν μπορούσε ν’ ανασάνει, μάλλον κρύωνε είπε.. ήταν η πιο κρύα νύχτα, τις προηγούμενες δεν έκλαιγε, οι γονείς μου δεν ήξεραν τι να κάνουν… Ο ηλικιωμένος κύριος, με πίεση, πρησμένα γόνατα, σάκχαρο, αρρυθμία, υποβασταζόμενος… η έγκυος 7,5 μηνών, ένας νεαρός με έντονο ρίγος, είχε πιεί νερό από τον βούρκο παραδίπλα. Ο Αλή την πρώτη φορά ήταν δύσπιστος, ερειστικός, επιθετικός με άγριες διαθέσεις, δικαιολογημένος ίσως από τον ακατέβατο πυρετό, τον βήχα και τη δύσπνοια. Αυτήν την φορά όμως μας ευχαριστούσε και μας έδινε τις καλύτερες ευχές, βοηθούσε τους ηλικιωμένους κατά την εξέταση και προς το τέλος, χόρευε, τραγουδούσε, τυλιγμένος στην κουβέρτα του έχοντας ξεχάσει παντελώς τη νύχτα που τον περίμενε. Με χαμόγελο ζωηρό μας χαιρετούσε μέχρι να εξαφανιστούμε εντελώς από το οπτικό του πεδίο…

Οι κάτοικοι της περιοχής συνεχώς και με δική τους πρωτοβουλία οργανώνουν συσσίτια για τους πρόσφυγες που περιμένουν εγκαταλειμένοι από όλους να περάσουν τα σύνορα προς την Βόρεια Ευρώπη. Μια αξιέπαινη προσπάθεια που κινείται μόνο από ανθρωπιά και αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο.

Το σημαντικότερο θέμα δεν είναι βέβαια η ανθρωπιστική βοήθεια στους πρόσφυγες. Αυτή με τον ένα ή τον άλλο τρόπο υπάρχει και θα υπάρχει, αλλά δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να λύσει το πρόβλημα των προσφύγων. Μέσα από τις ευρωπαϊκές συνθήκες σαν το Δουβλίνο ΙΙ, οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν μετατρέψει τη χώρα σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων, εγκλωβίζοντας τους πρόσφυγες εδώ και απαγορεύοντάς τους να προχωρήσουν προς τις χώρες όπου θέλουν να ζητήσουν άσυλο. Και όσο μένουν εδώ αντιμετωπίζουν, παράνομες επαναπροωθήσεις και κακομεταχείριση, επ’ αόριστον κράτησή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αποτροπή τους από την υποβολή αιτήματος χορήγησης ασύλου.

Και μια αποστολή βοήθειας που οργανώθηκε από την Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία

Την Κυριακή 18/1 πολυπληθής αντιπροσωπεία της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης και του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης, μαζί με μέλη οργανώσεων από την περιοχή του Κιλκίς και του Πολυκάστρου, επισκέφτηκε τους πρόσφυγες που βρίσκονται στα σύνορα στην περιοχή της Ειδομένης για να τους παράσχει την υλική βοήθεια (τρόφιμα, ρούχα, φάρμακα, είδη ατομικής υγιεινής, παιχνίδια κα.) που είχε συγκεντρωθεί τις προηγούμενες ημέρες, καθώς και ιατρική υποστήριξη και φάρμακα. Το αποτέλεσμα στο δημόσιο κάλεσμα που κινητοποίησε η Αντιρατσιστική για βοήθεια ήταν να συγκεντρωθούν μέσα σε ελάχιστες μέρες τόνοι βοήθειας και να ξεκινήσουν το πρωί της Κυριακή με 20-25 αυτοκίνητα γεμάτα με αλληλέγγυους και πράγματα για τους πρόσφυγες, μετατρέποντας αυτή την επίσκεψη σε μια μαζική αντιρατσιστική κινητοποίηση.

Η ευρωπαϊκή πολιτική φαίνεται να έχει αποτύχει…

Είναι πια επιβεβλημένη η εύρεση άμεσης Ευρωπαϊκής λύσης.
Είναι επιβεβλημένη η επανεξέταση του κανονισμού του Δουβλίνου, που εγκλωβίζει στις ευρωπαϊκές χώρες του νότου πρόσφυγες που δεν επιθυμούν να μείνουν σε αυτές
Να δοθεί παράταση ζωής στους συνανθρώπους μας.
Να υπάρξει μέριμνα για αποφυγή παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον.
Κανένας άνθρωπος να μην αναγκάζεται να ζήσει έτσι.

 

 

Βίντεο με τις καταγγελίες, για κλοπές, ξυλοδαρμούς, εξαφανίσεις, πνιγμούς, ανθρώπων, όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι οι πρόσφυγες on camera από την αστυνομία των γειτόνων μας, Σκόπια. Το υλικό αμοντάριστο.

*Ευχαριστούμε πολύ τους κατοίκους της περιοχής για τη βοήθειά τους σε αυτό το άρθρο. Οι Βασίλης Τσαρτσάνης, Ευδοξία Κουτρουμπάκη, Στέργιος Αρκούδας,
Αθηνά Παρασκευοπούλου, Σουζάνα Μπαινούζη, Χρυσοβαλάντης Ασλανίδης είναι μερικοί από τους ανθρώπους που εδώ και δυόμιση μήνες είναι συνέχεια στην περιοχή της Ειδομένης εκτελώντας μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους συνεχώς αποστολές ανθρωπιάς.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.parallaximag.gr/

Ιταλία: Άλλοι δέκα νεκροί μετανάστες

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Ιταλία: Άλλοι δέκα νεκροί μετανάστες
Mar 052015
 

Δέκα μετανάστες, οι οποίοι προσπαθούσαν να φθάσουν στην Ιταλία, έχασαν τη ζωή τους όταν το σκάφος τους ανατράπηκε στη νότια Μεσόγειο, μετέδωσε σήμερα το ιταλικό τηλεοπτικό δίκτυο Sky TG 24.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ένα σκάφος της ιταλικής ακτοφυλακής μεταφέρει τις σορούς στο λιμάνι Αουγκούστα της Σικελίας μαζί με περίπου 500 μετανάστες που διασώθηκαν. Δεν είναι σαφές πότε συνέβη το δυστύχημα.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, άλλοι 200 μετανάστες διασώθηκαν και μεταφέρονται με δεξαμενόπλοιο σε άλλο λιμάνι της Σικελίας. Τον περασμένο μήνα, περισσότεροι από 300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα σε μία εβδομάδα προσπαθώντας να διασχίσουν τη θάλασσα από την Αφρική στην Ιταλία. Τα περισσότερα από τα σκάφη που μεταφέρουν τους μετανάστες αποπλέουν από τη Λιβύη.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://ekdohi.gr/

Παιδιά του κατώτατου Θεού

 Απόψεις  Comments Off on Παιδιά του κατώτατου Θεού
Mar 042015
 

Κάπου ανάμεσα στις ειδήσεις για την πορεία της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές εδώ και λίγες μέρες η ελληνική κοινωνία έγινε κοινωνός ενός φαινομενικά μικρότερου, παράλληλου δράματος που εκτυλίσσεται λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας: τη φρίκη του στρατοπέδου των μεταναστών στην Αμυγδαλέζα. Ανάμεσα στα άλλα, ιδιαίτερη εντύπωση έχει κάνει το γεγονός ότι απροσδιόριστος αριθμός ανηλίκων κρατείται εκεί επί μήνες σε άθλιες συνθήκες. Ρακένδυτα, με πρόχειρα επιδιορθωμένες σαγιονάρες στα πόδια και μακό μέσα στην καρδιά του χειμώνα, δίχως θέρμανση και καθαριότητα, παιδιά που ξεκίνησαν το ταξίδι τους από χώρες με εμφύλιο και γενοκτονίες προς τον «Παράδεισο» της Ευρώπης βρέθηκαν πίσω από συρματοπλέγματα σε άθλια μισοκατεστραμμένα κοντέινερ να τρέφονται επί μήνες καθημερινά μόνο με λιγοστό ρύζι ή μισή μερίδα πατάτες χωρίς ιατρική φροντίδα, χωρίς πρόσβαση σε εκπαιδευτικές ή άλλες υπηρεσίες που όλες οι διεθνείς συμβάσεις για τα δικαιώματα του παιδιού θεωρούν απαραίτητες για όλους τους ανηλίκους ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, θρησκείας ή εθνικότητας.

Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους:

Στα κέντρα κράτησης ανά την Ελλάδα παραμένουν σήμερα σε συνθήκες στρατοπέδου συγκέντρωσης περίπου 200 ανήλικοι: οι κρατικές υπηρεσίες δεν μπορούν καν να ορίσουν με βεβαιότητα τον ακριβή αριθμό, καθώς η διαπίστωση της ανηλικιότητας ενός μετανάστη σπανίως ακολουθεί προτυποποιημένες διαδικασίες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν ανήλικοι (πέραν των 200 «αναγνωρισμένων») που κρατούνται μαζί με τους ενήλικες (ή και το αντίθετο).

Ετησίως η χώρα μας υποδέχεται περί τους 4.000 ασυνόδευτους ανηλίκους και παιδιά θύματα trafficking. Για τους ανηλίκους αυτούς έχουν προβλεφθεί γύρω στις 320 κλίνες σε ξενώνες ανοιχτού τύπου, προς τους οποίους προωθούνται, δεδομένου όμως του μεγάλου αριθμού των παιδιών αυτών αρκετά «ξεμένουν» επί μήνες σε κέντρα κράτησης όπως η Αμυγδαλέζα και άλλα. Το γεγονός ότι με μόλις 320 κλίνες που εξυπηρετούν 4.000 ανήλικους «ξεμένουν» εντέλει καμιά διακοσαριά ανήλικοι και όχι παραπάνω εξηγείται μόνο από το ότι, μετά την τοποθέτησή τους στους ξενώνες, τα παιδιά αυτά διαφεύγουν σε διάστημα από λίγες ώρες έως λίγες εβδομάδες, προκειμένου να βρουν διακινητή και να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη.

Ωστόσο ακόμα και οι 320 αυτές κλίνες είναι αμφίβολο πόσο μπορούν να διατηρηθούν, καθώς λειτουργούν (από ΜΚΟ με ανάθεση από την κυβέρνηση) με χρήματα ευρωπαϊκών προγραμμάτων, τα οποία ως γνωστόν είναι πεπερασμένης χρονικής διάρκειας και λήγουν οσονούπω. Η δε ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στους ξενώνες διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση ανάλογα με τον… «πατριωτισμό των Ελλήνων», καθώς δεν υπάρχει κανένας επί της ουσίας έλεγχος ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας στα παιδιά αυτά. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα οι συνθήκες διαβίωσης είναι απλώς κατά τι καλύτερες από τα κέντρα κράτησης-στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλοδαπών. Και σε κάθε περίπτωση, αυτό που τελικά τους προσφέρεται είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων μια απλή στάση στο ταξίδι τους σε συνθήκες ιδρυματικής φιλοξενίας.

Το όλο «σύστημα» αυτό κοστίζει ετησίως πάνω από 4,5 εκατ. ευρώ στο Δημόσιο. Ένα σύστημα που διακηρυκτικά τουλάχιστον έχει στόχο είτε την επαναφορά των ανηλίκων αυτών στις βιολογικές τους οικογένειες είτε την ανατροφή τους έως την ενηλικίωσή τους και το οποίο με βάση τα επίσημα στοιχεία πετυχαίνει το σκοπό του σε λιγότερες του 2% περιπτώσεις… Και μόνο αυτή η τραγική αναποτελεσματικότητα θα έπρεπε και τεχνοκρατικά να έχει θορυβήσει τους ιθύνοντες.

Όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, από το «σύστημα» αυτό δεν λείπει και ο παραλογισμός: λόγου χάρη, για να μετακινηθούν οι ασυνόδευτοι ανήλικοι από κάποιο σημείο των συνόρων όπου εντοπίζονται σε κάποιον ξενώνα απαιτείται αστυνομική συνοδεία «ένας προς ένα» (ένας αστυνομικός ανά ανήλικο) προκειμένου οι συνοδευόμενοι να παραδοθούν στους ανοιχτούς ξενώνες από τους οποίους πρόκειται να «την κοπανήσουν», στατιστικά μέσα σε λίγες ημέρες…

Ούτε και λείπει η υποκρισία των διεθνών και εγχώριων θεσμών. Για παράδειγμα, όλοι οι σχετικοί με το θέμα γνωρίζουν πως οι ασυνόδευτοι ανήλικοι ανήκουν σχηματικά σε τρεις κατηγορίες: εκείνους που έχασαν τους γονείς/φροντιστές τους στο ταξίδι (σαφώς η μικρότερη κατηγορία), τα θύματα λαθραίας διακίνησης παιδιών (smuggling) και τα θύματα εμπορίας ανηλίκων (trafficking). Και όλοι ξέρουν ότι ασυνόδευτος ανήλικος που δεν είναι ήδη θύμα smuggling ή trafficking είναι σίγουρα δυνητικό θύμα εντός λίγων ημερών. Επιπροσθέτως όλοι γνωρίζουν ότι τα όρια μεταξύ smuggling και trafficking (τα οποία έχουν διαφορετική νομική υπόσταση και επιφέρουν διακριτή μεταχείριση στα εκάστοτε θύματα) στην πράξη είναι αρκετά ασαφή. Η λαθρεμπορία ανθρώπων δεν είναι κάτι σαν εισιτήριο με το ΚΤΕΛ ή κλείσιμο θέσης με τουριστικό πρακτορείο. Και όλοι οι επαγγελματίες του χώρου έχουν ακούσει ιστορίες για παιδιά που δεν πουλήθηκαν (trafficking), αλλά απλώς αγόρασαν το λαθραίο ταξίδι τους (smuggling) και βρέθηκαν μολαταύτα πουλημένα σε επιχειρήσεις σεξουαλικής ή εργασιακής εκμετάλλευσης ανηλίκων στο τέλος της διαδρομής τους. Ή και που απλώς ήταν αρκετά ελκυστικά για τις ορέξεις του λαθρέμπορου τις ατέλειωτες νύχτες του μακρινού ταξιδιού τους… Επίσης, η επανένωση με τις βιολογικές οικογένειες που ορθώς μπορεί να προβλέπουν οι διακρατικές συμβάσεις ενδέχεται τελικά να είναι κάτι πολύ επικίνδυνο για τα παιδιά αυτά. Ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς πως οι οικογένειές τους μάλλον πουλήθηκαν ολόκληρες προκειμένου να πληρώσουν τα ναύλα στους λαθρεμπόρους, για να φτάσει το έφηβο αγόρι στην Ευρώπη να δουλέψει και να ξεφύγει από τη φρικτή ζωή στον τόπο τους. Έτσι, το να επιστρέψει άπρακτος και αποτυχημένος ο έφηβος αυτός στην πατρίδα του συχνά επιφέρει μοιραίες συνέπειες. Με δυο λόγια, η νομική και τυπική διαχείριση του προβλήματος με βάση τις προβλεπόμενες κατηγορίες και έννοιες είναι σφαλερή και παραπλανητική και συχνά είτε οδηγεί σε μέτρα που αποβαίνουν τελικά εις βάρος των ανηλίκων αυτών είτε παραγνωρίζει την πραγματικότητά τους αποτυγχάνοντας ως εκ τούτου να τα βοηθήσει.

Τέλος, εκτός από τα παιδιά στα κέντρα κράτησης και στους ξενώνες υπάρχουν και άλλοι ασυνόδευτοι ανήλικοι στη χώρα μας: Εκείνοι που δραπέτευσαν αλλά δεν έχουν ακόμα βρει τον τρόπο τους να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την «πλούσια» Ευρώπη. Μπορεί να τους βρει κανείς τα βράδια στο Πεδίον του Άρεως ή σε άλλα μισοσκότεινα σημεία της πόλης να ζητιανεύουν ή συχνότερα να εκπορνεύονται, προσπαθώντας έτσι να μαζέψουν τα υπέρογκα ναύλα που τους ζητούν διακινητές και λαθρέμποροι (η διάκριση άλλωστε είναι μόνο στο νομικό σύστημα, γιατί στη ζωή διαφορά ανάμεσα στις δυο κατηγορίες δεν πολυϋφίσταται). «Εδώ βγάζω 40 ευρώ την ημέρα, άμα έρθω μαζί σου θα βγάζω τόσα;» ρώτησε ένα από αυτά τα παιδιά έναν επαγγελματία που έκανε street work για μια ΜΚΟ και προσπαθούσε να το πείσει να εγκαταλείψει αυτή τη ζωή. Ίσως πάλι δεν τα μάζευε όλα για τα ναύλα, ίσως να έστελνε κι ένα μέρος πίσω στην οικογένειά του, λέγοντάς τους ψέματα ότι έχει βρει άλλη δουλειά, ότι κάνει άλλη ζωή, ότι σύντομα θα φέρει και τα αδέλφια του να ζήσουν μαζί του καλύτερα…

Αυτά είναι λίγο πολύ τα δεδομένα του προβλήματος. Και η παρούσα κυβέρνηση εξαγγέλλοντας σχεδόν εξαρχής το κλείσιμο του κέντρου κράτησης στην Αμυγδαλέζα έδωσε έμφαση στην άμεση ανάγκη μετακίνησης των ανηλίκων. Ωστόσο, οι εγγενείς αδυναμίες του «συστήματος», η εμπλοκή τριών συναρμόδιων υφυπουργείων (Μετανάστευσης, Προστασίας του Πολίτη και Κοινωνικής Αλληλεγγύης), οι ούτως ή άλλως ελλιπείς ανθρώπινοι και υλικοί πόροι για την παιδική προστασία, η απουσία ενιαίου συντονιστικού κέντρου και συντεταγμένου σχεδίου δράσης αλλά και οι ποικίλες αντιστάσεις από το εσωτερικό του παρόντος αναποτελεσματικού και ανάλγητου «συστήματος» κάνουν την υλοποίηση των κυβερνητικών αυτών εξαγγελιών αναμένεται.
Εντούτοις τα παιδιά αυτά εξακολουθούν να μένουν στην Αμυγδαλέζα και στα άλλα κολαστήρια. Με τα μακό τους και τις σαγιονάρες μέσα στο χιονιά, χωρίς θέρμανση και καθαριότητα, χωρίς γιατρούς και φροντίδα, τρώγοντας ρύζι και πατάτες. Και η εθελοντική προσφορά διάφορων ΜΚΟ που με τη θετική στάση τής παρούσας κυβέρνησης μπορούν πλέον να βελτιώνουν κάπως τις συνθήκες παρηγορούν λίγο την κατάσταση, αλλά δεν θεραπεύουν το πρόβλημα. Γιατί ακόμα κι αν εντός 100 ημερών όπως έχει εξαγγελθεί απομακρυνθούν όλοι οι ανήλικοι από τα κέντρα κράτησης, μέσα σε λίγες εβδομάδες πλέον με τη σταδιακή βελτίωση του καιρού το νέο εαρινό κύμα μεταναστών θα μας φέρει καινούργιους.

Οπότε και θα πρέπει να αναμετρηθούμε ως κοινωνία με το ερώτημα πώς διαχειριζόμαστε το πρόβλημα εν γένει. Οι απαντήσεις φυσικά δεν ταυτίζονται με ό,τι γίνεται σήμερα. Έτσι, π.χ. αντί για ένα αναποτελεσματικό και ακριβό «σύστημα» που συμπεριφέρεται στους ανήλικους αυτούς σαν να είναι κρατούμενοι και τους δίνει στην καλύτερη των περιπτώσεων ιδρυματικού τύπου φιλοξενία λίγων ημερών, θα μπορούσε κανείς να κινηθεί τελείως διαφορετικά. Να αρχίσει από το γεγονός ότι τα παιδιά αυτά είναι καταρχήν θύματα, ότι ως ανήλικοι έχουν δικαίωμα στη φροντίδα – άρα να δει πώς με τους υφιστάμενους πόρους θα τους παρέχει την καλύτερη δυνατή φροντίδα, αναγνωρίζοντας κιόλας παράλληλα την πραγματικότητα: ένα μέρος τους θα επιλέξει ούτως ή άλλως να συνεχίσει το ταξίδι. Επομένως μια ενέργεια θα ήταν ο εφοδιασμός με όσο γίνεται πιο ενισχυμένες δεξιότητες προκειμένου οι ανήλικοι αυτοί να τα βγάλουν πέρα αποφεύγοντας τους πολλούς κινδύνους που μια τέτοια πρόθεση εμπεριέχει.

Ως εκ τούτου θα μπορούσε να οργανώσει κέντρα παροχής πρώτων φροντίδων με έμφαση στην ενημέρωση – πληροφόρηση και όχι στη φύλαξη/κράτηση, υπηρεσίες μακράς φιλοξενίας για μέρος των ανηλίκων με μεγαλύτερο ορίζοντα παραμονής, αξιοποιώντας ιδιαίτερα τις τεχνικές της αναδοχής υπό κοινωνική εποπτεία κ.ο.κ.: και τεχνογνωσία υπάρχει αλλά και πρότερη εμπειρία σε άλλες χώρες του κόσμου. Αλλά και μια άμεση απάντηση στο καυτό πρόβλημα τού «εδώ και τώρα» θα μπορούσε να οργανωθεί εμπεριέχοντας:

(α) μια άμεση κοινωνική και όχι μόνο αστυνομική αξιολόγηση της ευαλωτότητας και του βαθμού κινδύνου των σημερινών κρατουμένων ανηλίκων,
(β) την άμεση μεταφορά των πιο ευάλωτων σε υφιστάμενες δομές με τη δυνατή επέκταση του δυναμικού τους αλλά και αναγκαστική αξιοποίηση και χώρων εν γένει παιδικής φιλοξενίας,
(γ) το συντονισμό των εθελοντικών προσφορών της κοινωνίας των πολιτών για τη βελτίωση των όρων διαβίωσης των ανηλίκων όπου σήμερα βρίσκονται, μέχρι την οριστική μεταφορά τους σε άλλα πιο ανθρώπινα περιβάλλοντα,
(δ) την οργάνωση ήδη από σήμερα της αναδιοργάνωσης του συστήματος διαχείρισης των ασυνόδευτων ανηλίκων έτσι ώστε το καλοκαίρι το νέο μεταναστευτικό κύμα να μη μας βρει πάλι απροετοίμαστους, και
(ε) τον ορισμό ενιαίου συντονιστικού κέντρου με αρμοδιότητα να υλοποιήσει όλα τα παραπάνω καθοδηγώντας τις συναρμόδιες υπηρεσίες και υπερβαίνοντας γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και φορμαλισμούς, αν θέλουμε όντως αποτελεσματικότητα και ταχύτητα.

Θα απαιτηθούν όμως τομές στη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού σε αυτό το πεδίο δράσης. Πάντως, ως προς τον τρόπο με τον οποίο απαντά εν γένει σε τέτοια ερωτήματα, θα χρειαστεί μάλλον η κυβέρνηση να αναμετρηθεί με τα προβλήματα:

(α) της μεθοδολογίας: αν προχωράει με αποφασιστικότητα και τόλμη σε μια ριζικά άλλη από την προηγούμενη διακυβέρνηση διαχείριση των προβλημάτων σύμφωνα με τη διαφορετική της πολιτική οπτική ή αν απλώς συνεχίζει την τυπολατρική διαχείριση των υφιστάμενων διαδικασιών και θεσμών, ίσως πιο έντιμα ίσως πιο ένθερμα αλλά πάντως business as usual
(β) του υποκειμένου: αν σε ένα τέτοιο εγχείρημα η νέα κυβέρνηση προτίθεται να κινηθεί με διαφάνεια αποκαλύπτοντας το εύρος και το βάθος των προβλημάτων που κληρονόμησε (π.χ. εν προκειμένω αναγνωρίζοντας δημόσια πως πρόκειται για μια ανθρωπιστική κρίση), να διευκολύνει τη συνδρομή της κοινωνίας των πολιτών και των κοινωνικών δυνάμεων, να προκαλέσει και να οργανώσει την εμπλοκή τους αλλά και την εποπτεία σε αυτές ή αν θα ακολουθήσει μια πιο παραδοσιακή διαχείριση εντός των κρατικών μηχανισμών, και
(γ) του στόχου: αν έχει όντως εναλλακτικό σχέδιο και άποψη για το «πού θέλει να το πάει» και αν προτίθεται να το υλοποιήσει ή αν βασικά θα ακολουθήσει την τροχιά των προηγούμενων διακυβερνήσεων ως προς τις βασικές πολιτικές στοχεύσεις αλλά και συνακόλουθα τις κοινωνικές δυνάμεις στήριξης της επίτευξής τους.
Αλλά αυτό το στοίχημα μάλλον αφορά το σύνολο του κυβερνητικού έργου και του πρακτέου της νεοεκλεγμένης κυβέρνησης ετούτο τον καιρό, τα οποία μετ’ ου πολύ θα απαντηθούν στην πράξη. Μέχρι τότε όμως τα παιδιά αυτά θα συνεχίζουν να είναι κρατούμενα πίσω από συρματοπλέγματα, θα μετακινούνται με συνοδεία αστυνομικών οργάνων «έναν προς ένα» μέσα σε κλούβες, θα είναι μέσα στη βρομιά, ντυμένα με κουρέλια και υποσιτισμένα στην καρδιά του χειμώνα, και μόλις τους δοθεί η ευκαιρία να δραπετεύσουν θα συχνάζουν στο Πεδίον του Άρεως ή άλλα μισοσκότεινα σημεία της πόλης κάνοντας οτιδήποτε για λίγα ευρώ προκειμένου να μπορέσουν ίσως να συνεχίσουν το ταξίδι τους για μια καλύτερη ζωή. Θα συνεχίσουν λοιπόν να είναι τα παιδιά του κατώτατου Θεού που υπάρχει σ’ αυτό τον κόσμο.

Γιώργος Νικολαιδης, διευθυντής Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας στο Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/paidia-toy-katotatoy-theoy

Πανελλαδική πορεία ενάντια στα Κέντρα Κράτησης στην Ξάνθη – Απελευθέρωσε 40 μετανάστες το Κέντρο!

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Πανελλαδική πορεία ενάντια στα Κέντρα Κράτησης στην Ξάνθη – Απελευθέρωσε 40 μετανάστες το Κέντρο!
Mar 022015
 


Ως μια συμβολική και ουσιαστική κίνηση για την αλλαγή της στάσης της Πολιτείας απέναντι στους μετανάστες και τους πολίτες που διαμαρτύρονται για τη διαχείριση του μεταναστευτικού, εκτιμάται η απελευθέρωση 40 κρατούμενων μεταναστών λίγο μετά τη διαδήλωση που διοργανώθηκε στην Ξάνθη το Σάββατο ενάντια στα Κέντρα Κράτησης .20150228_152821Η πορεία οργανώθηκε από οργανώσεις και συλλογικότητες όλης της χώρας  με κεντρικό σύνθημα “να κλείσουν άμεσα  τα Κέντρα Κράτησης” ενώ συμμετείχαν πολίτες κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα και, φυσικά, την Ξάνθη.  Οι διαδηλωτές έφτασαν στο Κέντρο Κράτησης και επέλεξαν να κατευθυνθούν από τον πίσω δρόμο, που συνορεύει με τους κοιτώνες των κρατουμένων.

Συνθήματα κρατουμένων εναντίον του Σαμαρά !

20150228_151037Φώναξαν συνθήματα και ανάρτησαν πανό εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στους κρατουμένους ενώ ζητούσαν την άμεση κατάργηση των Κέντρων.  Οι κρατούμενοι τους χαιρέτησαν και ευχαρίστησαν ενώ κάποιοι φώναξαν συνθήματα εναντίον του πρώην Πρωθυπουργού Α. Σαμαρά (!)

20150228_151354Ο Αστυνομικός Διευθυντής Ξάνθης Γιώργος Γκοδοσίδης υποδέχτηκε -ιδιαίτερα φιλικά- τους διαδηλωτές έξω από το κέντρο και τους ενημέρωσε ότι αντιπροσωπεία τους θα μπορούσε να  επισκεφτεί το χώρο και να μεταφέρει ρούχα και άλλα είδη που είχαν συγκεντρώσει ενώ οι διαδηλωτές που μπήκαν στους χώρους του κέντρου συνάντησαν αντιπροσωπεία των κρατουμένων. Γενικότερα το κλίμα ήταν αρκετά ήπιο και δεν θύμιζε σε τίποτε

Απελευθέρωσαν 40 μετανάστες !

20150228_152111Λίγο αργότερα η Διοίκηση του Κέντρου απελευθέρωσε  40 μετανάστες που πληρούν τις προϋποθέσεις, μετά την αλλαγή της πολιτικής απέναντι στους μετανάστες και τα Κέντρα Κράτησης, ως συνέπεια της κυβερνητικής αλλαγής. Μεταφέρθηκαν στο σταθμό του ΟΣΕ ,όπου τους δόθηκαν εισιτήρια και αναχώρησαν για την Αθήνα. Ήδη είχαν απελευθερωθεί και άλλοι μετανάστες τις προηγούμενες μέρες ενώ ο αριθμός των κρατουμένων έχει μειωθεί αισθητά.

20150228_145709Όπως είναι γνωστό και έχει ειπωθεί και από τους Γιατρούς του Κόσμου, το Κέντρο Κράτησης της Ξάνθης δεν παρουσιάζει την εικόνα άλλων Κέντρων όπως της Αμυγδαλέζας λόγω της στάσης των υπευθύνων ενώ υπάρχει συνεργασία  με κινήσεις αλληλεγγύης από την τοπική κοινωνία για την ανακούφιση των κρατουμένων. Γενικότερα το κλίμα αυτής της κινητοποίησης ήταν πολύ διαφορετικό από ότι στο παρελθόν και η στάση της Αστυνομίας διακριτική.

Χωρίς Αστυνομία η διαδήλωση στην πόλη

20150228_124627Νωρίτερα, στην πόλη όπου έγινε η συγκέντρωση, δεν υπήρχε καθόλου αστυνομική δύναμη,σε αντίθεση με τον ασφυκτικό κλοιό  που συνόδευε αντίστοιχη διαδήλωση πριν από 1,5 χρόνο και πάλι στην Ξάνθη. Η προσυγκέντρωση έγινε στην Κεντρική Πλατεία ενώ συμμετείχε κόσμος κυρίως από την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά αλλά και από το ΣΥΡΙΖΑ και την Νεολαία του που είχε βγάλει σχετικό κάλεσμα.  Παρών ήταν και ο βουλευτής του κόμματος Στάθης Γιαννακίδης.

20150228_15081920150228_150916kentro kratisis20150228_15282120150228_15103720150228_15104820150228_15135420150228_14570920150228_14580120150228_12434620150228_12433620150228_124627

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.xanthipress.gr/

Νεκρός πρόσφυγας σε αστυνομικό τμήμα

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Νεκρός πρόσφυγας σε αστυνομικό τμήμα
Mar 012015
 
Νεκρός στα κρατητήρια της ΕΛΑΣ ο μετανάστης Μοχάμεντ Καμαρά από τη Γουινέα. Όπως αναφέρει η ΚΕΕΡΦΑ ο 21χρονος πρόσφυγας έχασε τη ζωή του εξαιτίας της εγκληματικής αδιαφορίας που επέδειξε η Ελληνική Αστυνομία. Ο ασθενής έφτασε στο Αμαλία Φλέμινγκ σε κωματώδη κατάσταση με περιπολικό και όχι ασθενοφόρο. Σοβαρές καταγγελίες από γιατρούς της πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ-Νυστέρι.

Ο Μοχάμεντ Καμαρά, ετών 21, από την Γουϊνέα είναι άλλος ένας νεκρός πρόσφυγας στα χέρια της Ελληνικής Αστυνομίας, εξ αιτίας της εγκληματικής αδιαφορίας για την υγεία των κρατούμενων. Ήρθε στην Ελλάδα το 2012. Επιχείρησε να φύγει από τη Πάτρα αλλά κατέληξε για ένα οκτάμηνο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Κορίνθου.

Σύμφωνα με τους φίλους του έκανε αίτηση για άσυλο στη Κατεχάκη και του δόθηκε απορριπτική απάντηση στα μέσα Γενάρη το 2015. Μετά συνελήφθη στην Πεύκη στις 7 Φλεβάρη και στις 9 Φλεβάρη μεταφέρθηκε στα κρατητήρια του Αστυνομικού Τμήματος Κηφισιάς. Εκεί παραπονιόταν για την υγεία του. Μεταφέρθηκε στο Αμαλία Φλέμιγκ σε κωματώδη κατάσταση στις 20 Φλεβάρη όπου κατέληξε. Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουμε ήταν από τη προηγούμενη μέρα σε αυτή τη κατάσταση!

Η ΚΕΕΡΦΑ μετά τους θανάτους στην Αμυγδαλέζα προειδοποίησε ότι κάθε μέρα κράτησης των προσφύγων στα κρατητήρια-κολαστήρια της ΕΛΑΣ και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης βάζει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.

Παραθέτουμε την ανακοίνωση γιατρών της Πρωτοβουλίας ΓΕΝΟΒΑ-Νυστέρι:

«Σήμερα Παρασκευή 27/2/15 πληροφορηθήκαμε από την ΚΕΕΡΦΑ για το θάνατο του Μοχάμαντ Καμαρά στις 20/2/15 στο νοσοκομείο Αμαλία Φλέμιγκ .

Μας ζητήθηκε να απαντήσουμε σαν υγειονομικοί τι μπορεί να οδήγησε στο θάνατο τον εικοσι ενάχρονο νεαρό από την Γουϊνέα που πριν την εισαγωγή του στο νοσοκομείο βρισκόταν υπό κράτηση σε αστυνομικό τμήμα, μιας και από το περιβάλλον του έγιναν καταγγελίες για τις συνθήκες κράτησης του .

Από τις μέχρι τώρα τηλεφωνικές επικοινωνίες μας με συναδέλφους από το Αμαλία Φλέμιγκ και το δικηγόρο του αδικοχαμένου Μοχάμαντ βγαίνουν τα εξής ερωτήματα:

Ο ασθενής προσκομίστηκε σε κωματώδη κατάσταση στο Αμαλία Φλέμιγκ με περιπολικό της αστυνομίας και όχι με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ .Από πότε η αστυνομία εντελώς ανειδίκευτη και άσχετη με την ιατρική αναλαμβάνει την ευθύνη διακομιδής βαρέως πάσχοντων ασθενών (κώμα) από κρατητήρια σε νοσοκομεία; Είχαν εισαγγελική εντολή;

-Στον ασθενή διαγνώστηκε άμεσα διαβητική κετοξέωση .Ρωτάμε πάλι : αφού η διαβητική κετοξέωση είναι επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 1 (και σπάνια του τύπου 2) έπαιρνε την ινσουλίνη του στο κρατητήριο;

Ο ασθενής ,λέχθηκε, ότι ένα 24ωρο πριν τη μεταφορά του στο Αμαλία Φλέμιγκ είχε πάει πάλι με περιπολικό στο Σισμανόγλειο όπου έφυγε με χάπια για τη …δυσκοιλιότητα , ενώ την άλλη μέρα για 24ώρες βρισκόταν σε κώμα μέσα στο κρατητήριο .Ρωτάμε: Αληθεύει ότι πήγε στο Σισμανόγλειο; Και αν ναι του έγιναν απλές εξετάσεις αίματος τουλάχιστον, όπου εκεί θα φαινόταν οπωσδήποτε διαταραχή των επιπέδων της γλυκόζης, κετόνες κτλ; Και φυσικά ρωτάμε : τι περίμεναν ακριβώς 24ώρες οι αστυνομικοί για να τον πάνε στο Αμαλία Φλέμιγκ αν τον έβλεπαν σε κωματώδη κατάσταση μέσα στο κρατητήριο;

Τα παραπάνω ερωτήματα πρέπει άμεσα να βρουν επίσημη απάντηση γιατί τις τελευταίες βδομάδες στα ρατσιστικά στρατόπεδα κράτησης μεταναστών , ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ δηλαδή, άνθρωποι εντελώς άδικα χάνουν τη ζωή τους με ευθύνη του κράτους και των ανθρωποφύλακων της ΕΛΑΣ .Ξέρουμε πολύ καλά ότι οι ίδιες συνθήκες επικρατούν και στα κρατητήρια της αστυνομίας .Δεν αρκεί μονάχα να περιμένουμε την ιατροδικαστική απάντηση ,χρειάζεται να διερευνηθούν τα παραπάνω και ενδεχομένως ακόμα περισσότερα ερωτήματα ,γιατί ενώ όλοι οι άνθρωποι είναι στα χαρτιά ίσοι απέναντι σε ζητήματα υγείας ,στην πράξη αποδεικνύεται με τον πιο τραγικό τρόπο ότι αν είσαι μετανάστης ή φτωχός εργάτης η ζωή σου δεν είναι ίδιας αξίας με τους υπόλοιπους.»

Διαμαρτυρία-εκδήλωση μνήμης οργανώνει το ΚΕΕΡΦΑ το Σάββατο 28 Φλεβάρη στην Πλατεία Αμερικής στις 3μμ.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.thepressproject.gr/

Κάλεσμα σε Συγκέντρωση για το Κλείσιμο των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών, Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Κάλεσμα σε Συγκέντρωση για το Κλείσιμο των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης
Feb 232015
 

Κάλεσμα Αντιφασιστικής-Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Δράμας

Σε πολύνεκρα ναυάγια και αυτοκτονίες απεγνωσμένων μεταναστών οδηγεί η απαράδεκτη ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική που ακολουθεί και εφαρμόζει επιλεκτικά το ελληνικό κράτος.
Η ανέγερση φραχτών στα σύνορα Ελλάδας και Βουλγαρίας, η υψηλή χρηματοδότηση της φύλαξης συνόρων σε βάρος της χρηματοδότησης για αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, οι απαράδεκτες
καθυστερήσεις στη διαδικασία αίτησης ασύλου, η παράνομη κράτηση ακόμα και πέραν του 18μηνου, ο αποκλεισμός σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και η στέρηση κάθε ελευθερίας συνανθρώπων μας που αγωνίζονται για επιβίωση και μια καλύτερη ζωή, συνιστούν οργανωμένο έγκλημα.

Η πιο ακραία εκδοχή αυτής της πολιτικής είναι η δημιουργία κλειστού τύπου κέντρων κράτησης, στρατόπεδα συγκέντρωσης ναζιστικής έμπνευσης, 15 περίπου στη χώρα μας, στα οποία κρατούνται αυτή τη στιγμή 5000 περίπου άτομα, εκ των οποίων περίπου οι μισοί (2400) είναι ανήλικοι. Η πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου καθυστερεί συστηματικά, προβλήματα υγείας,
περίθαλψης, θέρμανσης διατροφής σημειώνονται καθημερινά ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις απάνθρωπης μεταχείρισης και εξευτελισμού εκ μέρους των αρχών.

Η Αντιφασιστική Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Δράμας, μαζί με άλλες αντιφασιστικές οργανώσεις συμμετέχει σε καμπάνια ανοιχτή σε κάθε πολίτη αλληλέγγυο και σε κάθε πολιτικό και
κοινωνικό χώρο που υπερασπίζεται την ελευθερία.

ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΚΡΑΤΗΣΗΣ

ΖΗΤΑΜΕ ΑΜΕΣΑ την κατάργηση της μακρόχρονης κράτησης προσφύγων και μεταναστών

σε κέντρα κράτησης και αστυνομικά τμήματα, την άμεση χορήγηση πολιτικού ασύλου σε πρόσφυγες,

την ελεύθερη πρόσβαση ιατρικών και νομικών φορέων, μη κυβερνητικών οργανώσεων, καθώς και

αλληλέγγυων συλλογικοτήτων σε όλους τους χώρους κράτησης.

ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.

ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΑΙΤΗΜΑ!

Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί επίσκεψη και πορεία διαμαρτυρίας στην Ξάνθη έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης. Καλούμε όλους και όλες να συμπαραταχτούν με τον αγώνα για την ελευθερία των φυλακισμένων μεταναστών και να βρίσκονται το Σάββατο στις 10:00 έξω από το ΚΤΕΛ Δράμας.

Δηλώσεις συμμετοχής γίνονται και στο appdramas@gmail.com

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://aapdramas.wordpress.com/

Το ΚΙΦΑ Δράμας συμμετέχει στη δράση για το κλείσιμο των στρατοπεδων συγκέντρωσης στην Ξάνθη στις 28 Φεβρουαρίου.

 

Μέσα στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας

 Video  Comments Off on Μέσα στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας
Feb 192015
 

Το Σάββατο 14/02/15 η Popaganda βρέθηκε μαζί με δημοσιογράφους, ακτιβιστές και αντιπροσωπεία της κυβέρνησης σε μια σύντομη επίσκεψη στο Kέντρο Φιλοξενίας Παράνομων Μεταναστών που βρίσκεται μέσα στις εγκαταστάσεις του στρατόπεδου της Σχολής Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας στην Αμυγδαλέζα.

 

Δημοσιογραφική επιμέλεια: Τάσος Μόρφης
Κάμερα: Γιάννης Δρακουλίδης
Μοντάζ: Γεράσιμος Δομένικος

Αυτοκτονία μετανάστη στην Αμυγδαλέζα

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Αυτοκτονία μετανάστη στην Αμυγδαλέζα
Feb 172015
 

Τραγικό τέλος στη ζωή του έδωσε ένας μετανάστης στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες του efsyn.gr από συγκρατούμενούς του, πρόκειται για τον 23 χρονών Ναντίμ από το Πακιστάν που ήταν στην πτέρυγα Α1. Βρέθηκε κρεμασμένος, χρησιμοποιώντας το σεντόνι του ως θηλιά.

Ο Πακιστανός είχε συλληφθεί και κρατηθεί δύο φορές σε κέντρα κράτησης μεταναστών, συμπληρώνοντας συνολικά 25 μήνες ως κρατούμενος. Την πρώτη φορά που συνελήφθη, είχε παραμείνει για πολλούς μήνες ως κρατούμενους, ωστόσο μετά αφέθηκε ελεύθερος με όρο να αναχωρήσει από τη χώρα μέσα σε ένα μήνα. Το χρονικό αυτό διάστημα παρήλθε και η αστυνομία προχώρησε πρόσφατα σε εκ νέου σύλληψή του και μεταφορά του σε κέντρο κράτησης.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι κρατούμενοι βγήκαν από τις πτέρυγές τους και διαμαρτύρονταν, ενώ στο κέντρο επικράτησε ένταση. Στο σημείο βρέθηκαν δυνάμεις των ΜΑΤ και μηχανές της ομάδας ΔΕΛΤΑ.

Ιατροδικαστής μετέβη στο κέντρο κράτησης για να διενεργήσει νεκροψία-νεκροτομή, ενώ  την έρευνα για τα αίτια της αυτοκτονίας ανέλαβε η Ασφάλεια.

Για το περιστατικό ενημερώθηκαν η αναπληρώτρια υπουργός Μετανάστευσης Τασία Χριστοδουλοπούλου και ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γιάννης Πανούσης.

Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Κατριβάνου έκανε τηλεφωνικό διάβημα στον αναπληρωτή υπουργό Γ. Πανούση και τον υπεύθυνο της Διεύθυνσης Αλλοδαπών, ζητώντας να μην ασκηθεί βία, ενώ η κ. Κατριβάνου θα μεταβεί σήμερα το πρωί στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας με κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, που περιμένει το προεδρικό διάταγμα για να συγκροτηθεί επισήμως, η πολιτική της νέας κυβέρνησης ως προς τα κέντρα κράτησης είναι να αφεθούν ελεύθεροι όσοι κρατούνται για περισσότερο από 18 μήνες (αφού υπογραφεί η κατάργηση της επ’ αόριστον παράτασης της κράτησης, που εξήγγειλε ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γ. Πανούσης) και όσοι ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες και στη συνέχεια να εξασφαλιστούν συνθήκες ανθρώπινης και αξιοπρεπούς διαβίωσης στα κέντρα ή να μετατραπούν κάποια από αυτά σε ανοιχτές δομές φιλοξενίας.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.efsyn.gr/

Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Ιατρείο Ν.Φιλαδέλφειας-Ν.Χαλκηδόνας-Ν.Ιωνίας: ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Ιατρείο Ν.Φιλαδέλφειας-Ν.Χαλκηδόνας-Ν.Ιωνίας: ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ
Feb 092015
 

Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Ιατρείο  Ν.Φιλαδέλφειας-Ν.Χαλκηδόνας-Ν.Ιωνίας και γύρω περιοχών.

Ελ.Βενιζέλου και Χίου, πλ. Προσκόπων Αΐδινίου,

Ν.Φιλαδέλφεια

τηλ.215-5053268

Νέα Φιλαδέλφεια ,07.02.2015

 

ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ!

Την Παρασκευή (06/02/15) εξετάστηκε στο Κοινωνικό Ιατρείο νέος  24 χρονών  από το Πακιστάν, ο οποίος ,μετά την κράτησή του  στο  Κέντρο Κράτησης μεταναστών στην Αμυγδαλέζα , παρουσίασε σταδιακή αδιαθεσία, απώλεια βάρους, πυρετό (40° C)  και βήχα. Από την ακτινογραφία θώρακα διαγνώστηκε φυματίωση (κεχροειδής) .O ασθενής παραπέμφθηκε σε εφημερεύον νοσοκομείο της Αθήνας όπου και νοσηλεύεται.

Με την δημοσιοποίηση του περιστατικού θέλουμε να καταγγείλουμε δημόσια την λειτουργία των κέντρων κράτησης  – αποθηκών ανθρώπων και τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης σε αυτά. Αποτελούν μια φασιστικού τύπου έμπνευση από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις και πρέπει άμεσα να κλείσουν!

Η φυματίωση ως ασθένεια έχει δυστυχώς αυξηθεί μέσα στα χρόνια της κρίσης. Υπεύθυνοι για την αύξηση της δεν είναι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες αλλά η πολιτική των μνημονίων που εφαρμόστηκε στην χώρα μας.

Είναι ευρέως γνωστό ότι η αύξηση παθήσεων όπως η φυματίωση σχετίζονται με τις συνθήκες διαβίωσης του πληθυσμού και όχι με την καταγωγή των ασθενών. Το επιστημονικό αυτό δεδομένο φαίνεται ότι οι Υπουργοί Υγείας Λοβέρδος και Γεωργιάδης δεν το γνώριζαν όταν μιλούσαν για μετανάστες-υγειονομικές βόμβες. Υγειονομική βόμβα αποτελούν οι συνθήκες κράτησης στην Αμυγδαλέζα και σε όλα τα κέντρα κράτησης ανά την Ελλάδα. Υγειονομική βόμβα αποτελεί ότι οι ανασφάλιστοι δεν μπορούν να κάνουν  εργαστηριακές εξετάσεις και δεν μπορούν να αγοράσουν τα φάρμακα τους . Υγειονομική βόμβα αποτελεί η νεοφιλελεύθερη μνημονιακή πολιτική που εφαρμόστηκε στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια ακολουθώντας τις υποδείξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ .

Καλούμε το Υπουργείο Υγείας  και την Κυβέρνηση να επέμβουν άμεσα στον  έλεγχο των συνθηκών κράτησης και να προχωρήσουν, επιτέλους, στο κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης!

Ακολουθεί η ακτινογραφία θώρακα

 

aktinografia thoraka

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://koinonikoiatreionfnx.espivblogs.net/

Δικαστήριο της Ρόδου βρήκε μόνο ένοχο για το ναυάγιο στο Φαρμακονήσι έναν 21χρονο μετανάστη

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Δικαστήριο της Ρόδου βρήκε μόνο ένοχο για το ναυάγιο στο Φαρμακονήσι έναν 21χρονο μετανάστη
Feb 082015
 

Η υπόθεση του ναυαγίου στο Φαρμακονήσι, τον Ιανουάριο του 2014, που συντάραξε με την τραγικότητά του και την αποτυχημένη προσπάθεια να συσκοτιστούν τα γεγονότα που κατέληξαν στο φρικτό θάνατο 12 ανθρώπων στον πάτο του Αιγαίου, είχε χθες μια ακόμα θλιβερή συνέχεια: Δικαστήριο στη Ρόδο, το Τριμελές Εφετείο επί Κακουργημάτων Δωδεκανήσου, έκρινε ένοχο, με το ελαφρυντικό της μετεφηβικής ηλικίας, έναν 21χρονο Σύρο πρόσφυγα, τον οποίο θεώρησε κυβερνήτη του σκάφους που βυθίστηκε και του επέβαλε συνολική ποινή κάθειρξης 145 ετών και φυλάκιση 3 μηνών (βάση νομοθεσίας θα εκτίσει 25 έτη) καθώς και χρηματικό πρόστιμο 570.500 ευρώ, με την έφεση να μην έχει αναστέλλουσα δύναμη.

Το δικαστήριο, παρά την λεπτομερή αναφορά που έκανε ο 21χρονος αναφορικά με το περιστατικό και τον τρόπο που έγινε, τα έγγραφα και τις μαρτυρίες των μεταφερομένων που προσκόμισε ο συνήγορος υπεράσπισης, Παναγιώτης Χριστόπουλος, επέβαλε 15 χρόνια κάθειρξης και χρηματικό πρόστιμο 50.000 ευρώ για την μεταφορά κάθε παράνομου μετανάστη (26 ήταν στο σύνολο) καθώς και 6 μήνες φυλάκιση και 500 ευρώ χρηματικό πρόστιμο για την παράνομη είσοδο στη χώρα (δηλαδή κατά συγχώνευση 145 έτη και 3 μήνες και 570.500 ευρώ).

Παραθέτουμε απόσπασμα από σχετικό ρεπορτάζ στη Ροδιακή, αναλυτικότερο ρεπορτάζ αργότερα σήμερα:

Με δηλώσεις του στην «Ροδιακή» μετά την ολοκλήρωση της δίκης ο συνήγορος υπεράσπισης του 19χρονου Σύριου, Διδάκτωρ Ποινικού Δικαίου κ. Παναγιώτης Χριστόπουλος είπε τα εξής: «Με τη σημερινή απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου Κακουργημάτων, ο κατηγορούμενος για την τραγική υπόθεση του Φαρμακονησίου, επωμίσθηκε μία ευθύνη η οποία κατά την άποψη της υπεράσπισης, ανήκει αλλού.

Η αντίθετη ωστόσο πρόταση του Εισαγγελέα της έδρας αλλά και η μειοψηφία ενός εκ των μελών της συνθέσεως, δημιουργούν προσδοκία για μία διαφορετική εκτίμηση της υπόθεσης από το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου».

Αξίζει να σημειωθεί πως στην δίκη κατέθεσε και το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ Μάνια Μπαρσέφσκι καθώς ήταν η πρώτη που συνομίλησε με τους πρόσφυγες όταν, μετά το ναυάγιο, μεταφέρθηκαν στον Πειραιά.

Όπως η ίδια είπε ενώπιον του δικαστηρίου, όλοι οι ναυαγοί κατήγγειλαν ότι το ναυάγιο έγινε όταν το σχοινί με το οποίο το σκάφος του Λιμενικού τους ρυμουλκούσε προς τις τουρκικές ακτές κόπηκε με αποτέλεσμα να μπουν νερά στη βάρκα που επέβαιναν η οποία και τελικά ανετράπη.

Η Μ. Μπαρσέφσκι μετά την ολοκλήρωση της δήλωσε στην «Ροδιακή»: «Πρόκειται για μία εξοντωτική για το νεαρό κατηγορούμενο, ποινή η οποία αντιστρέφοντας τους ρόλους αναγορεύει το θύμα εν προκειμένω το Σύριο πρόσφυγα που καταδικάστηκε σε θύτη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τη βούληση να σταματήσει τις παράνομες και επικίνδυνες πρακτικές αποτροπής στο Αιγαίο των προσφύγων που δικαιούνται διεθνούς προστασίας».

«Δεν ήμουν εγώ ο κυβερνήτης»

Πλήρως αρνήθηκε τις κατηγορίες απολογούμενος ενώπιον του δικαστηρίου ο 21χρονος Σύριος ο οποίος και επεσήμανε αρκετές φορές πως δεν ήταν αυτός στο τιμόνι του σκάφους που τους μετέφερε από τα τουρκικά παράλια, αφού ήταν απλώς ένας εκ των παράνομων μεταναστών.

Απαντώντας στις ερωτήσεις του δικαστηρίου, ο 21χρονος είπε πως ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη για την Ελλάδα και με τελικό προορισμό την Σουηδία. Δύο φορές χρειάστηκε να πληρώσει τον τούρκο διακινητή για να τον περάσει στη χώρα μας, και μάλιστα την πρώτη φορά που επιχείρησαν να γίνει αυτό από ξηρά, τους εντόπισαν και τους γύρισαν πίσω.

Εκείνη τη φορά ο 21χρονος δήλωσε πως είχε πληρώσει το ποσό των 500 ευρώ, ενώ την δεύτερη κατά την οποία και συνελήφθη τα διπλάσια. Τα χρήματα είπε πως τα είχε κερδίσει δουλεύοντας σε κομμωτήριο στην Τουρκία ενώ χρειάστηκε να του συμπληρώσει (την δεύτερη φορά) και 200 ευρώ ο πατέρας του. Μπήκαν στη βάρκα μαζί και με τους  άλλους αλλοδαπούς, οι περισσότεροι Αφγανικής καταγωγής και καπετάνιος ήταν όπως είπε ένας Αφγανός.

Ένας από τους επιβαίνοντες στο μοιραίο σκάφος, που έχασε γυναίκα και παιδί στο ναυάγιο

Η βάρκα είχε 6-7 μέτρα μήκος και ίσα – ίσα χωρούσαν και οι 27 άνθρωποι. Όταν ξεκίνησαν από τα τουρκικά παράλια ο καιρός ήταν καλός όμως μετά από μιάμιση περίπου ώρα και καθώς πλησίαζαν στο Φαρμακονήσι ο καιρός χάλασε, η βάρκα άρχισε να κουνιέται πάρα πολύ. Ένας από τους μεταφερόμενους φώναξε στον καπετάνιο «να κάνει κάτι».

Μετά από λίγο η βάρκα σταμάτησε και δεν κινούνταν και ο καπετάνιος τους είπε ότι είχε μηχανική βλάβη. Μάλιστα επικοινώνησε, όπως είπε ο 21χρονος κατηγορούμενος, με κάποιον στην Τουρκία ο οποίος του είπε να περιμένει λίγο για να κρυώσει η μηχανή και μετά να ξεκινήσει πάλι. Περίπου μισή ώρα βρίσκονταν ακινητοποιημένοι μέσα στην βάρκα οι αλλοδαποί όταν τους εντόπισαν οι Λιμενικοί.

Σύμφωνα πάντα με την απολογία του 21χρονου, μόλις ο καπετάνιος του σκάφους είδε τους λιμενικούς πήρε από την κοπέλα που βρισκόταν δίπλα του (πιθανόν να ήταν φίλη ή γυναίκα του, δεν το γνωρίζει αυτό) το μωρό που κρατούσε και άρχισε να μιλάει αγγλικά με το προσωπικό του πλωτού σκάφους.

Ο νεαρός  είπε επίσης πως η απόσταση από την ακτή του Φαρμακονησίου ήταν περίπου στα 100 μέτρα και μάλιστα είχαν σκεφθεί να πέσουν στη θάλασσα και να βγουν κολυμπώντας όμως δεν γνώριζαν όλοι κολύμπι. Οι λιμενικοί τους έριξαν σχοινί και άρχισαν να τους ρυμουλκούν.

Ο 21χρονος κατήγγειλε απολογούμενος, πως η ταχύτητα του σκάφους του Λιμενικού ήταν μεγάλη και η βάρκα τους άρχισε να κινείται δεξιά και αριστερά (δεν βρισκόταν σε ευθεία από το πλωτό) και να μπάζει νερά. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι χρησιμοποιώντας δύο κουβάδες που υπήρχαν στη βάρκα προσπάθησαν να αδειάσουν ότι νερά μπορούσαν, χωρίς αποτέλεσμα ουσιαστικό.

Οι μετανάστες άρχισαν να φωνάζουν προς τους λιμενικούς, όμως εκείνοι δεν τους άκουγαν και τελικά η βάρκα βούλιαξε. Ο νεαρός Σύρος αρνήθηκε ότι οι κάποιοι επιβάτες της βάρκας μετακινήθηκαν, όπως επίσημα ανακοινώθηκε από το Λιμενικό, αλλά διευκρίνισε πως αυτή βούλιαξε από τα νερά που εισήλθαν λόγω της αυξημένης ταχύτητας του πλωτού σκάφους.

Δεν υπήρχαν σωσίβια

Ερωτηθείς από την πρόεδρο του δικαστηρίου ο 21χρονος, αν στην βάρκα υπήρχαν σωστικά μέσα, δήλωσε πως υπήρχαν τρία σωσίβια τα οποία θα χρησιμοποιούσε όπως από την αρχή τους ξεκαθάρισε ο καπετάνιος της βάρκας, η φίλη ή σύζυγός του και το παιδί που είχαν μαζί τους. Για τους υπόλοιπους παράνομους μετανάστες δεν υπήρχε σωσίβιο.

Αξίζει να σημειωθεί πως στο δικαστήριο προσκομίστηκε από την υπεράσπιση, η προσφυγή που έχει κατατεθεί από τους διασωθέντες του ναυαγίου στο Φαρμακονήσι, ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, για παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (άρθρα 2, 3 και 13), αλλά και αρκετές ένορκες καταθέσεις των λοιπών μεταφερομένων σύμφωνα με τις οποίες ο 21χρονος Σύριος δεν φέρει καμία ευθύνη για τα όσα συνέβησαν το βράδυ της 20ης Ιανουαρίου 2014 στη θαλάσσια περιοχή του Φαρμακονησίου.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://left.gr/

Κέντρα Κράτησης Μεταναστών ή «Στρατόπεδα Συγκέντρωσης;

 Απόψεις  Comments Off on Κέντρα Κράτησης Μεταναστών ή «Στρατόπεδα Συγκέντρωσης;
Feb 062015
 

Φωτογραφία από αστυνομικό τμήμα του Έβρου, σε άρθρο της εφημερίδας Έθνος http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=58957004

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Κέντρα Κράτησης Μεταναστών ή «Στρατόπεδα Συγκέντρωσης;

Είναι η μοναδική φορά που βγάζουμε Δελτίο Τύπου το οποίο δεν σχετίζεται μόνο με θέματα υγείας αλλά αφορά κυρίως την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.  Προβληματιστήκαμε για την έκδοση αυτού του δελτίου τύπου, όχι από δυσκολία έκφρασης της άποψής μας, αλλά κυρίως γιατί αφορά ένα φλέγον ζήτημα που έχει κυριολεκτικά διχάσει την Ελληνική κοινωνία. Οφείλουμε όμως να γνωστοποιήσουμε στην κοινή γνώμη τις δικές μας θέσεις.

Το τελευταίο χρόνο  έχουμε γίνει συστηματικά παραλήπτες καταγγελιών για τις σκληρές συνθήκες που βιώνουν οι μετανάστες-κρατούμενοι στον κέντρα κράτησης της περιοχής του Ελληνικού αλλά και αλλού.  Αρχικά τέθηκε προς εμάς το αίτημα φαρμακευτικής κάλυψης κρατουμένων  από την αρμόδια διοίκηση του όμορου αστυνομικού τμήματος, και φυσικά ανταποκριθήκαμε άμεσα, όπως ανταποκρινόμαστε σε κάθε αίτημα βοήθειας προς φορείς (αστυνομικά τμήματα, κοινωνικές υπηρεσίες δομών κλπ).  Στην συνέχεια πληροφορηθήκαμε από άλλους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με τους κρατούμενους μετανάστες, ό,τι η κατάσταση που επικρατεί σε αυτούς τους χώρους κράτησης είναι κάτι παραπάνω από δραματική.  Άνθρωποι στοιβάζονται σε κελιά και χώρους όπου έχουν φτιαχτεί για πολύ μικρότερο αριθμό κρατουμένων, και κρατούνται χωρίς να έχουν διαπράξει κάποιο έγκλημα – μόνο και μόνο επειδή έχουν εισέλθει στην χώρα χωρίς νομιμοποιητικά χαρτιά – και παράλληλά κάποιοι κρατούνται πέρα από τον νόμιμο χρόνο κράτησης που είναι οι 18 μήνες, χωρίς να τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες.  Οι άνθρωποι εκεί  ζουν χωρίς φάρμακα, ιατρική φροντίδα, χωρίς τα βασικά είδη υγιεινής (σαπούνια, οδοντόπαστες κλπ.), ο ένας πάνω στον άλλον, με ελάχιστη ώρα καθημερινού προαυλισμού, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για την ψυχική  και σωματική  τους υγεία.  Άνθρωποι που έχασαν τα πάντα και τώρα τους στερούμε ακόμα και την αξιοπρέπεια τους, βάζοντας σε άμεσο κίνδυνο την υγεία τους. Όλα αυτά τα γνωρίζαμε ήδη αφού έχουν κατά καιρούς γίνει ήδη γνωστά από διάφορα δημοσιεύματα.

Γίναμε μάλιστα αποδέκτες επώνυμης έγγραφης καταγγελίας από εργαζόμενο μέσα από αυτά τα κέντρα κράτησης, όπου όσα περιγράφονται,  μας φέρνουν στο μυαλό ευθέως συνθήκες εγκλεισμού σε στρατόπεδα συγκέντρωσης άλλων τραγικών εποχών.  Καθίσταται πλέον επιτακτική ανάγκη να καταγγείλουμε δημόσια εκείνα για το οποία γινόμαστε μάρτυρες και για τα οποία νιώθουμε πως πέραν από το προφανές της κατάφορης παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων,  θίγεται η  δική μας αξιοπρέπεια και ανθρωπιά.

Το  βασανιστικό δίλημμά μας  αφορά  κυρίως στον τρόπο με τον θα μπορέσουμε  να συνδράμουμε τους ανθρώπους αυτούς χωρίς όμως να καταστούμε συνένοχοι σε μια βάναυση κατάσταση.  Αρνούμενοι τη βοήθεια προς τα κέντρα κράτησης, αφήνουμε τους ανθρώπους αυτούς στην  άθλια μοίρα τους. Προσφέροντας βοήθεια δίχως να παίρνουμε θέση, γινόμαστε συνένοχοι.

Αποφασίζουμε λοιπόν να δηλώσουμε δημόσια πως ενώ έχουμε κάθε διάθεση να βοηθήσουμε,θεωρούμε απαράδεκτο ανθρώπινες ψυχές να στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, να είναι κλεισμένοι κατά δεκάδες σε χώρους κράτησης τμημάτων που έχουν φτιαχτεί για 5-6 άτομα.  Θεωρούμε αδιανόητο να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα να βασανίζονται άνθρωποι που διέσχισαν εκατοντάδες χιλιόμετρα με τα πόδια  μέσα από εμπόλεμες ζώνες, κάποιοι από αυτούς καταδιωκόμενοι από φανατικές ομάδες και μέσα σε διασταυρούμενα πυρά.  Άνθρωποι σαν εμάς, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους παίρνοντας ελάχιστα ρούχα και τρόφιμα, κρατώντας στα χέρια τα μικρά παιδιά τους,  περνώντας μέσα από ναρκοπέδια, διασχίζοντας ποτάμια και την θάλασσα της Μεσογείου, που έχει γίνει ένα απέραντο νεκροταφείο, όπως δημόσια καταγγέλλουν πλήθος διεθνών οργανισμών.

Η ίδια η υπόσταση μας ως κοινωνικό ιατρείο σε μια χώρα που πλήττεται βάναυσα από έναν οικονομικό πόλεμο, δεν μας επιτρέπει να δεχτούμε τέτοιες καταστάσεις. Σε διαφορετική περίπτωση θα ήμασταν ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα από αυτά που κατά δεκάδες εφησυχάζουν μια ήδη κοιμισμένη συνείδηση. Πως θα μπορούσαμε άλλωστε να δεχτούμε αυτή την κατάσταση όταν εμείς οι ίδιοι ως λαός έχουμε βιώσει επανειλημμένα σφαγές και προσφυγιά;  Ας αναλογιστούμε, οι δικοί μας πρόσφυγες ήταν «νόμιμοι» και με χαρτιά όταν το  έσκαγαν για να σωθούν;

Από τη θέση του Κοινωνικού Ιατρείου είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πολύ καλά πως ως χώρα αδυνατούμε να προσφέρουμε την βοήθεια που έχουν ανάγκη οι μεταναστευτικές μάζες. Ωστόσο σε καμμία περίπτωση δεν θα κάνουμε οτί δεν βλέπουμε την υποκριτική στάση άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που χρησιμοποιούν την χώρα μας  σαν ένα είδους buffer zone (νεκρή ζώνη) ανάμεσα στην Ευρώπη και Ασία/Αφρική,  εγκλωβίζοντας όλους τους  μετανάστες που προσπαθούν να περάσουν στην «εύρωστη» Ευρώπη, οι οποίοι πέφτοντας θύματα εκμετάλλευσης σε όλα τα στάδια δέχονται από την Ελλάδα  το τελικό χτύπημα.

Κλείνουμε, κάνoντας γνωστό ό,τι πριν τα Χριστούγεννα μάθαμε ότι στον χώρο κράτησης του Ελληνικού έφτασαν επιπλέον 75 γυναίκες με πολλά προβλήματα υγείας. Και πάλι ζητήθηκε η δική μας βοήθεια.  Απευθυνόμαστε στην νέα κυβέρνηση τονίζοντας ότι είναι υποχρέωση τους κράτους μας να παράσχει ιατροφαρμακευτική φροντίδα σε όλους τους κρατουμένους αφού ως χώρα μέλος της Ε.Ε.  λαμβάνουμε Ευρωπαϊκά κονδύλια για το συγκεκριμένο θέμα.  Ρωτάμε λοιπόν,  που πάνε αυτά τα χρήματα;  Για πόσο θα ανεχόμαστε η χώρα μας να γίνεται αποθήκη ψυχών επειδή το επιτάσσει η συνθήκη «Δουβλίνο ΙΙ»;  Πότε θα κλείσουν τα κέντρα κράτησης μεταναστών;

Όλα αυτά μας εκθέτουν ως χώρα και λαό και πρέπει να σταματήσουν άμεσα.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.mkiellinikou.org/

Video Ντοκουμέντο: Τα ΜΑΤ αντιμετωπίζουν απόπειρα αυτοκτονίας στο κέντρο κράτησης μεταναστών Κορίνθου

 Video  Comments Off on Video Ντοκουμέντο: Τα ΜΑΤ αντιμετωπίζουν απόπειρα αυτοκτονίας στο κέντρο κράτησης μεταναστών Κορίνθου
Jan 242015
 

Βίντεο ντοκουμέντο: Αποτελείται από τέσσερα διαφορετικά βίντεο που τραβήχτηκαν από τα κινητά κρατουμένων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών Κορίνθου. Αρχικά αναρτήθηκαν στο facebook σε λογαριασμό πρόσφυγα από το Αφγανιστάν που ήδη έχει διαφύγει από την Ελλάδα και βρίσκεται στη Γερμανία. Σε χρονική σειρά παρακολουθούμε: Στο πρώτο βίντεο κρατούμενος προερχόμενος από το Αφγανιστάν έχει σκαρφαλώσει στην στέγη του κτιρίου του Κέντρου Κράτησης Μεταναστών Κορίνθου και αποπειράται να αυτοκτονήσει και τα ΜΑΤ καλούνται για να αντιμετωπίσουν το συμβάν. Στο δεύτερο βίντεο οι άλλοι κρατούμενοι βλέποντας απο τα παράθυρα τα ΜΑΤ και τον συγκρατούμενο τους στην σκεπή φωνάζουν, μερικοί δε από αυτούς βγαίνουν έξω από το κτίριο. Τα ΜΑΤ ξυλοκοπούν όσους βγαίνουν έξω και κάνουν χρήση χημικών. Οι εικόνες κολαστηρίου συνεχίζονται στο τρίτο βίντεο όπου τα ΜΑΤ επιτίθενται σε κρατούμενους μετανάστες που κάνουν καθιστική διαμαρτυρία και αρνούνται να μπουν στο κτίριο. Στο τέταρτο βίντεο παρακολουθούμε μέσα στο κτίριο του ασφυκτικά γεμάτου στρατοπέδου συγκέντρωσης τους μετανάστες να τρέχουν κυνηγημένοι από τα ΜΑΤ και να πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλον. Εικόνες που δεν περιγράφονται και αποκαλύπτουν την εξευτελιστική και απάνθρωπη μεταχείριση κρατουμένων μεταναστών. Στο κέντρο κράτησης μεταναστών Κορίνθου έχουν αναφερθεί επανειλημμένα απόπειρες αυτοκτονίας.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.kar.org.gr/

Dec 282014
 

Πραγματοποιήθηκε στις 13/12 συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τη λειτουργία του στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Παρανέστι και αλληλεγγύης στους έγκλειστους μετανάστες που είναι φυλακισμένοι εκεί χωρίς να έχουν κατηγορηθεί για κανένα αδίκημα.
Στη συγκέντρωση συμμετείχαν συλλογικότητες από την Θεσσαλονίκη –που ήταν και οι κύριοι οργανωτές-, την Δράμα και την Ξάνθη. Από την Δράμα βρέθηκαν στο Παρανέστι η Αντιφασιστική Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία, το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο και η Οικολογική Κίνηση.
Οι αλληλέγγυοι συνολικά ήμασταν περισσότεροι από 200 άτομα. Υπήρχε μικροφωνική που τροφοδοτούνταν από γεννήτρια και στήθηκε σε μικρή απόσταση απέναντι από την είσοδο του στρατοπέδου. Εκφωνήθηκαν κείμενα ξενόγλωσσα (αγγλικά, γαλλικά και πακιστανικά) που εκδήλωναν την αλληλεγγύη μας και είχαν σκοπό να υπάρξει ένα είδος επικοινωνίας έστω και από μακριά με τους μετανάστες. Τελικά λειτούργησαν κι ως «καταλύτης» γιατί υπήρξε ανταλλαγή συνθημάτων και φωνών εκατέρωθεν και μέσω αυτής της πίεσης έγινε δυνατή και η από κοντά επικοινωνία με δύο μετανάστες-αντιπροσώπους των 600 ανθρώπων που βρίσκονται κλεισμένοι εκεί μέσα. Αυτούς συνάντησε μια ομάδα επτά αλληλέγγυων από την Θεσσαλονίκη και την Δράμα που μετέφεραν μέσα στο στρατόπεδο ρουχισμό και είδη προσωπικής υγιεινής τα οποία είχαν συγκεντρώσει και μεταφέρει όλες οι συλλογικότητες.
Προηγήθηκε της συνάντησης συζήτηση με τον υπεύθυνο του στρατοπέδου, αξιωματικούς του α.τ. Δράμας, την ψυχολόγο και τον κοινωνικό λειτουργό που δουλεύουν εκεί με μία επτάμηνη σύμβαση. Αυτό που προσπάθησαν να πούν όλοι ήταν ότι το συγκεκριμένο στρατόπεδο είναι το καλύτερο, ότι οι ίδιοι οι μετανάστες είναι πολύ ευχαριστημένοι (πολλές φορές ζητούν οι ίδιοι να έρθουν στο Παρανέστι !) και πως η πολιτεία κάνει ότι μπορεί για να εξασφαλίσει την καλύτερη διαβίωσή τους!!!
Ταυτόχρονα όμως από την ίδια συζήτηση φάνηκαν και τα όρια δράσης τους, αφού όλοι υπερασπίζονταν την πολιτική της επαναπροώθησης.
Τα πράγματα ξεκαθάρισαν όταν εμφανίστηκαν οι ίδιοι οι μετανάστες και η συζήτηση προχώρησε μαζί τους. Πιο συγκεκριμένα πως :
-υπάρχουν 120 ανήλικοι στο στρατόπεδο κάτι το οποίο είχαν αποφύγει να το βεβαιώσουν πριν οι υπεύθυνοι (στεγάζονται σε χώρο ξεχωριστό από τους ενήλικους)
-υπάρχει μεν κέντρο υγείας δίπλα στο στρατόπεδο, εξυπηρετεί όμως μια μεγάλη περιοχή και η λίστα αναμονής είναι τέτοια που τις περισσότερες φορές, όταν έρχεται η σειρά κάποιου μετανάστη για να εξεταστεί, δεν υπάρχει πλέον ο λόγος γι΄αυτό. Ενώ ο γιατρός του κέντρου υγείας έχει ζητήσει εδώ και πολύ καιρό να ενισχυθεί και να μεταφερθεί μονάδα υγείας μέσα στο στρατόπεδο, το αίτημα αυτό έχει απορριφθεί. Για να είμαστε δίκαιοι αυτό είναι και κάτι που το ζητούν και οι υπεύθυνοι του στρατοπέδου.
-η ψυχολόγος και ο κοινωνικός λειτουργός διορίστηκαν με επτάμηνη σύμβαση μόλις στις αρχές Δεκεμβρίου, ενώ δεν υπήρχε πριν κανείς από τον Ιούνιο του 2014. Ίσως η απεργία πείνας των μεταναστών να έπαιξε κάποιο ρόλο γι΄αυτό. Όπως και να ΄χει όμως με 120 ανήλικους και άλλους 500 περίπου ενήλικους φυλακισμένους, που δεν έχουν άλλη επαφή στον «έξω κόσμο», είναι φανερό πως δεν αρκεί μια ψυχολόγος και ένας κοινωνικός λειτουργός.
-η νομική υποστήριξή τους είναι ανύπαρκτη. Μόλις στις 11 Δεκεμβρίου υπήρξε επαφή με τον Δικηγορικό σύλλογο Δράμας και αντίστοιχα ενδιαφέρον απ΄ αυτόν για να εξεταστεί το ζήτημα. Ίσως πάλι η απεργία πείνας και διαμαρτυρία μας να έπαιξαν κάποιο ρόλο, μιάς κι αυτό το «ενδιαφέρον» είχε υπάρξει και πριν δύο χρόνια κι έμεινε σ’ αυτό το επίπεδο.
Ενώ αυτά είναι τα βασικά θέματα που απασχολούν τους μετανάστες -όπως και οι ίδιοι τα ιεράρχησαν- μπορούμε να αναφερθούμε και σε μερικά ακόμη στοιχεία που έχουν τη σημασία τους.
-οι μετανάστες χειμωνιάτικα είναι ανυπόδητοι -κάποιοι και χωρίς κάλτσες- ενώ όπως μας ενημέρωσαν υπάρχουν έστω 300 ζεύγη παπούτσια αδιάθετα
-δεν υπάρχουν σαπούνια, διανέμεται μόνο κάποιο σαμπουάν πότε-πότε
-ο ένας μετανάστης από τους συνομιλητές μας είχε περάσει στην Ευρώπη από την Τουρκία στην Ελλάδα και με τελικό προορισμό τη Νορβηγία. Εκεί φιλοξενούνταν σε στρατόπεδο ανοιχτό, δηλαδή μπορούσε να βγεί όποτε ήθελε και να μπεί για να έχει στέγη και τροφή. Επαναπροωθήθηκε στην Ελλάδα εξαιτίας της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ
-ο ίδιος ήταν στο στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας για τρείς μήνες και τους τελευταίους δύο βρίσκεται στο Παρανέστι. Όπως δήλωσε : «εδώ είναι πολύ καλύτερα γιατί τουλάχιστον σε ακούν όταν μιλάς … »
-οι ίδιοι οι μετανάστες ζήτησαν να μαθαίνουν ελληνικά για να περάσουν κάπως δημιουργικά τον χρόνο εγκλεισμού τους (αυτή την στιγμή μόνο ένας μιλάει ελληνικά καλά)

Συμπεράσματα & Στόχοι
Κρίνουμε την δράση πολύ πετυχημένη τόσο οργανωτικά όσο και ως προς τον στόχο, μιάς και επιτεύχθηκε άμεση επικοινωνία χάρη στην πίεση που ασκήθηκε, κυρίως από τους «από μέσα».
Πρέπει να υπάρχει μια επικοινωνία και επαφή σε τακτική βάση με τους μετανάστες, κι επειδή η εμπιστοσύνη στους «υπεύθυνους» έχει χαθεί (αν υπήρχε ποτέ), είναι απαραίτητο να συμμετέχει η ΑΑΠΔ και το ΚΙΦΑ με πρώτο στόχο να έχουμε καταρχήν αντικειμενική πληροφόρηση.
Αυτά που πρέπει να εξεταστούν και να λυθούν άμεσα είναι το ζήτημα των συνθηκών διαβίωσης (υγεία, υγιεινή, ένδυση, υπόδηση, διατροφή) και της νομικής υποστήριξης. Συγκεντρώνουμε ρούχα, παπούτσια και είδη προσωπικής υγιεινής στο ΚΙΦΑ και στην Οικολογική Κίνηση. Συνεννοούμαστε καταρχήν με την ομάδα των αλληλέγγυων δικηγόρων από την Θεσσαλονίκη.
Ο κύριός μας στόχος δεν είναι να ανοίξουν τα στρατόπεδα μόνο για να μπορούν να μπούν κάποιοι απ’ έξω μέσα, αλλά για να μπορούν να βγουν οι «από μέσα» έξω.

 

Αντιφασιστική Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Δράμας

Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστη: Παρέμβαση και διακοπή ομιλιών Καμίνη-Συρίγου #syrianrefugeesgr

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστη: Παρέμβαση και διακοπή ομιλιών Καμίνη-Συρίγου #syrianrefugeesgr
Dec 202014
 

Σύροι πρόσφυγες μαζί με αλληλέγγυους παρενέβησαν σε εκδήλωση και διέκοψαν τις ομιλίες του δημάρχου Αθηναίων Γιώργου Καμίνη και του Γ.Γ. Μετανάστευσης και Κοινωνικής Συνοχής του υπουργείου Εσωτερικών Άγγελου Συρίγου.

 

 

Η εκδήλωση είχε διοργανωθεί σήμερα, 18 Δεκεμβρίου 2014, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστευσης, από την οργάνωση Asante και τον δήμο Αθηναίων και, μόλις τρεις μέρες ύστερα από την βίαιη απαγωγή των Σύρων προσφύγων πολέμου από την Πλατεία Συντάγματος, στην οποία έχασαν πολλά από τα προσωπικά τους αντικείμενα, είχαν κληθεί να μιλήσουν, μεταξύ άλλων, οι Γιώργος Καμίνης (δήμαρχος Αθηναίων) και Άγγελος Συρίγος (γενικός γραμματέας Μετανάστευσης και Κοινωνικής Συνοχής του Υπ. Εσ.).

Η εκδήλωση έγινε στο αμφιθέατρο του 9.84 στην Τεχνόπολι στο Γκάζι.

Στον ασφυκτικά αστυνομοκρατούμενο χώρο, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας από Σύρους πρόσφυγες με την συμμετοχή της συνέλευσης αλληλεγγύης, της Κίνησης «Απελάστε τον Ρατσισμό» και της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε.

Στην αρχή της εκδήλωσης τοποθετήθηκε ο Συρίγος, που μετά από μια γενική τοποθέτηση για το μεταναστευτικό και τον νόμο περί ιθαγένειας που θα κατατεθεί – όπως είπε – αν εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, επιχείρησε για άλλη μια φορά να θολώσει τα νερά λέγοντας ότι «η μόνη λύση για τους πρόσφυγες είναι το άσυλο στην Ελλάδα», ότι «όποια άλλη λύση είναι χρονοβόρα» και αναφέρθηκε πάλι με υπονοούμενα σε «λαθροδιακινητές».

Ο Καμίνης, που απουσίαζε κατά το μεγαλύτερο μέρος της εκδήλωσης και πήρε τελευταίος τον λόγο, δεν μπόρεσε να μιλήσει, διακοπτόμενος συνεχώς από τα συνθήματα αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες και μετανάστες και φυγαδεύτηκε από αστυνομικούς με πολιτικά. Μετά τις απαντήσεις ενός από τους Σύρους και της συνέλευσης αλληλεγγύης στα λεχθέντα από τον Συρίγο, αυτός προσπάθησε να ανταπαντήσει, ωστόσο για τον ίδιο λόγο αποχώρησε κι αυτός με τον ίδιο τρόπο και η εκδήλωση σταμάτησε.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://omniatv.com/

Αθήνα : Ξημερώματα απήγαγαν τους Σύρους πρόσφυγες από το Σύνταγμα #syrianrefugeesgr

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Αθήνα : Ξημερώματα απήγαγαν τους Σύρους πρόσφυγες από το Σύνταγμα #syrianrefugeesgr
Dec 182014
 

Δυνάμεις καταστολής προσήγαγαν τους 51 Σύρους πρόσφυγες πολέμου γύρω στις 2:45 τα ξημερώματα της Δευτέρας 15/12. Ένας πρόσφυγας τραυματίστηκε κατά την επιχείρηση της αστυνομίας. Οι προσαχθέντες μεταφέρθηκαν στην Διεύθυνση Αλλοδαπών, στην οδό Πέτρου Ράλλη, μεταξύ των οποίων 6 γυναίκες και 2 μικρά παιδιά

Αναδημοσίευση από : omniatv.com

3 τα ξημερώματα, την ώρα που οι άνθρωποι συνηθίζουν να ειρηνεύουν με την ύπαρξη, η αστυνομία επιτέθηκε στους τελευταίους Σύρους πρόσφυγες της πλατείας Συντάγματος ενώ κοιμόντουσαν, τους έβαλε σε κλούβες και εκκένωσε τον χώρο.

51 άνθρωποι, ανάμεσά τους δυο παιδιά και 6 γυναίκες, σπρώχθηκαν στις κλούβες γρήγορα – γρήγορα, κάποιοι αλυσοδεμένοι, άλλοι χωρίς παπούτσια γιατί δεν πρόλαβαν να τα φορέσουν. Οδηγήθηκαν στο αλλοδαπών, μερικοί χωρίς τα χαρτιά τους, γιατί τα είχαν μέσα στις τσάντες τους και δεν τους άφησαν να τα πάρουν. Ενας χτυπήθηκε και έβγαλε αίμα από το στόμα.

Φτάσαμε εκεί, ειδοποιημένοι από μερικούς που γλίτωσαν το στοίβαγμα γιατί ήταν μερικά μέτρα παραπέρα και τους βρήκαμε κουρασμένους και φοβισμένους -πιο πολύ για τους συντρόφους τους παρά για το πού θα περάσουν το βράδυ. Ισως ο πόλεμος στη Συρία να ήταν πιο τρομακτικός, ο φόβος της αστυνομίας όμως όχι: »Police the same Syria – Greece» είπε ο Αμπντουλχαμάν.

Φύγαμε προς τα πάνω. Κάπως βιαστικά. Στο πάνω μέρος της πλατείας, ΜΑΤ με πλήρη εξάρτυση φυλούσαν πεταμένα ρούχα και παπούτσια, σχισμένα παπλώματα, κουβέρτες παρατημένες άτακτα. Στο κάτω μέρος, όλα τα δέντρα έλαμπαν πια μεγαλοπρεπώς πίσω από τα λευκά λαμπάκια τους.

Καλά Χριστούγεννα Ελληνες. H πλατεία δεν έχει πια πρόσφυγες για να σας τα χαλάσουν…

Από : Αλληλεγγύη στους Σύριους πρόσφυγες – Solidarity To Syrian Refugees

Τώρα μπορούν να γιορτάσουν με την άνεση τους οι φασιστοκαναπεδάτοι καταναλωτές τις ψεύτικες γιορτές τους στο όνομα της «αγάπης»….

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://mpalothia.wordpress.com/