Angelos

Financial Times: Στα επόμενα 4 χρόνια η Ελλάδα ή θα χρεωκοπήσει, ή θα βγει από το ευρώ

 Χωρίς κατηγορία  Comments Off on Financial Times: Στα επόμενα 4 χρόνια η Ελλάδα ή θα χρεωκοπήσει, ή θα βγει από το ευρώ
Dec 042013
 

Ο σχολιαστής της εφημερίδας Βόλφγκανγ Μίνχαου καταλήγει σε αυτό το συμπέρασμα υποστηρίζοντας η στρατηγική της ΕΕ να επιμηκύνει τη διάρκεια των δανείων και να μειώνει τα επιτόκιά τους πλησιάζει στο φυσικό της όριο

Η μεγάλη απειλή για τη Γερμανία και τη νέα κυβέρνηση του μεγάλου συνασπισμού την επόμενη τετραετία θα προέλθει από την εξελισσόμενη κρίση χρέους της Ευρωζώνης, αναφέρει ο σχολιαστής της εφημερίδας Financial Times Βόλφγκανγ Μίνχαου σε άρθρο του με τίτλο: «Η κυβέρνηση συνασπισμού της Γερμανίας θα χρειαστεί να αθετήσει υποσχέσεις της».

Ανεξάρτητα από το ποιο σενάριο αντιμετώπισης επικρατήσει, σημειώνει ο αρθρογράφος, «κάποιες υποσχέσεις που δόθηκαν στον εκλογικό σώμα θα παραβιασθούν».

Ο κ. Μίνχαου αναφέρει παραδείγματα από την ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του, με πρώτο την πρόβλεψη του ΟΟΣΑ (Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) ότι το ελληνικό χρέος θα σταθεροποιηθεί στο 160% του ΑΕΠ το 2020, ενώ η ΕΕ και το ΔΝΤ στηρίζουν όλη την αριθμητική τους για το ελληνικό πρόγραμμα σε ένα στόχο για χρέος 124% του ΑΕΠ. «Στην επόμενη τετραετία, η Ελλάδα είτε θα χρεοκοπήσει είτε θα βγει από το ευρώ – ή και τα δύο», αναφέρει ο αρθρογράφος, προσθέτοντας ότι «η στρατηγική της ΕΕ να επιμηκύνει τη διάρκεια των δανείων και να μειώνει τα επιτόκιά τους πλησιάζει στο φυσικό της όριο».

Υπήρξαν, προσθέτει ο Μινχάου, και ειδήσεις για την ύπαρξη αποπληθωριστικών πιέσεων στην Ευρωζώνη. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) ανακοίνωσε ότι η προσφορά χρήματος με την ευρεία έννοια επιβραδύνθηκε και πάλι τον Οκτώβριο και ότι ο τραπεζικός δανεισμός προς τον ιδιωτικό τομέα μειώνεται με επιταχυνόμενο ρυθμό. Αυτό που οι Γερμανοί πολιτικοί γενικά δεν αντιλαμβάνονται, σημειώνει ο αρθρογράφος, είναι ότι η πολιτική τους σε σχέση με την προταθείσα τραπεζική ένωση της Ευρωζώνης συμβάλλει στην πιστωτική ασφυξία και τη διατήρησή της.

Η ΕΚΤ πρόκειται να αρχίσει έναν έλεγχο ποιότητας ενεργητικού των τραπεζών (asset quality review) και μία σε βάθος έρευνα των τραπεζικών ισολογισμών, την οποία θα ακολουθήσουν οι ασκήσεις αντοχής (των τραπεζών) το επόμενο έτος. Στο τέλος αυτής της άσκησης, σημειώνει ο Μινχάου, οι μεγαλύτερες 130 τράπεζες της Ευρωζώνης μπορεί να χρειασθούν νέα κεφάλαια έως και 100 δις. ευρώ, προσθέτοντας ότι «η γερμανική πολιτική ελίτ είναι ρητά αντίθετη στο να γίνουν κεφαλαιακές ενέσεις από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, εκτός από ακραίες συνθήκες». Δεν προκαλεί έκπληξη, σημειώνει ο Μινχάου, ότι οι τράπεζες προσπαθούν να ελαχιστοποιήσουν το ύψος των κεφαλαίων που θα χρειασθούν να συγκεντρώσουν με τη μείωση της επικίνδυνης έκθεσής τους σε ιδιώτες πιστωτές. Είναι εύλογο να αναμένεται, προσθέτει, ότι η πιστωτική κρίση θα συνεχισθεί για όσο διάστημα λαμβάνει χώρα η προσαρμογή στον τραπεζικό – στη διάρκεια του 2014.

Η ΕΚΤ, εν τω μεταξύ, έχει σχεδόν εξαντλήσει τα συμβατικά μέτρα νομισματικής πολιτικής, σημειώνει ο Μινχάου, προσθέτοντας ότι η χορήγηση επιπλέον μακροπρόθεσμων δανείων ή μία ακόμη μικρή μείωση του επιτοκίου δεν θα είναι αρκετά για να αντιμετωπισθεί η αποπληθωριστική πίεση που προκαλούν η πιστωτική ασφυξία και η προσαρμογή των τιμών και των μισθών στον Νότο χωρίς αντισταθμιστική προσαρμογή στον Βορρά. Η Ευρωζώνη θα διακινδύνευε, σημειώνει ο Μινχάου, το σενάριο που περιέγραψε ο πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Λόρενς Σάμερς – μίας μακροχρόνιας στασιμότητας με μόνιμα αρνητικά πραγματικά επιτόκια.

Ο Μινχάου αναφέρει ότι η ΕΚΤ έχει έναν εναλλακτικό τρόπο δράσης. Θα μπορούσε να αγοράσει μεγάλα ποσά χρέους της Ευρωζώνης και να συμπληρώσει το πρόγραμμα αυτό με μία πιστωτική χαλάρωση ή ποσοτική χαλάρωση (quantitative easing), ώστε να μειώσει τα μακροπρόθεσμα επιτόκια. Το μεγάλο πολιτικό ερώτημα είναι πόσο καλά θα προσαρμοσθεί η γερμανική πολιτική τάξη και το συνταγματικό δικαστήριο της χώρας σε αυτή την πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης, καθώς δεν θα είναι συνεπές με την τρέχουσα πολιτική ή νομική συναίνεση. «Για την ώρα, και τα δύο κόμματα του συνασπισμού αισθάνονται άνετα συμφωνώντας σε κόκκινες γραμμές για την κρίση στην Ευρωζώνη: Όχι σε κοινό ταμείο εκκαθάρισης των τραπεζών, όχι στα ευρωομόλογα, όχι σε έξωθεν έλεγχο στις γερμανικές αποταμιευτικές τράπεζες, όχι αυτό, όχι εκείνο. Το πιο δύσκολο για τα δύο κόμματα θα είναι το να βρουν έναν τρόπο να πουν “ναι”, σημειώνει ο Μινχάου.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://news247.gr/

ΧΡΥΣΟΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ: ΜΕΡΟΣ Α’, ΜΑΥΡΗ ΒΙΛΒΑ

 Video  Comments Off on ΧΡΥΣΟΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ: ΜΕΡΟΣ Α’, ΜΑΥΡΗ ΒΙΛΒΑ
Dec 032013
 

Δύο περιοχές της Ευρώπης.

Μία στην Ρουμανία, μια στην Ελλάδα.

Τις χωρίζουν χιλιόμετρα, αλλά τις ενώνει κάτι κοινό.

Χρυσός στα Χρόνια της Κρίσης.

Η Ρόσια Μοντάνα είναι ένα χωριό 4.000 κατοίκων, φωλιασμένο σε μια καταπράσινη κοιλάδα στα Καρπάθια όρη της Ρουμανίας, με ιστορία 2.000 ετών. Στο υπέδαφός της κρύβει ένα θησαυρό, το μεγαλύτερο κοίτασμα χρυσού της Ευρώπης! Πρόκειται για 240 τόνους χρυσού συνολικά, που η καναδική εταιρεία Gabriel Resources σκοπεύει να εκμεταλλευτεί, κατασκευάζοντας στην περιοχή το μεγαλύτερο ανοιχτό ορυχείο εξόρυξης χρυσού της γηραιάς ηπείρου.

Οι ιστορικά υψηλές τιμές του πολύτιμου μετάλλου καθιστούν την επένδυση για την εταιρεία ιδιαίτερα θελκτική. Το ρουμανικό κράτος από την πλευρά του, στην περίοδο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που διανύουμε, προσδοκά ότι αυτό το έργο θα του αποφέρει ανάπτυξη, θέσεις εργασίας και άμεσα κέρδη 4 δισ. δολάρια.

Κι όμως, κάποιοι αποφασισμένοι κάτοικοι αντιστέκονται επί χρόνια, θεωρώντας ότι το χρυσάφι δεν είναι ο πραγματικός θησαυρός της Ρόσια Μοντάνα. Γιατί καθώς λένε, αν η πραγματοποίηση του ορυχείου προϋποθέτει τη μετεγκατάσταση των ανθρώπων, τη μόλυνση του περιβάλλοντος, και την καταστροφή της αρχαίας πολιτισμικής κληρονομιάς, ποιος θ’ αποφασίσει αν αξίζει η θυσία;

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Επιτόπια Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Γεωργία Ανάγνου / Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Αυγερόπουλος / Μοντάζ: Βασίλης Μάγκος, Άννα Πρόκου / Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μια παραγωγή της Small Planet για την ΕΡΤ © 2011-2012

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΟ: http://www.exandasdocumentaries.com/gr/documentaries/chronologically/2012-2013/314-o-xrysos-sta-xronia-tis-krisis-mavri-vilva

 

Οι κάτοικοι στη Ρόσια Μοντάνα έχουν μεγαλώσει με θρύλους για τα πνεύματα που κρύβονται στα βάθη των ορυχείων, καθώς η παράδοση της μεταλλουργίας στην περιοχή χάνεται στα βάθη της ιστορίας. «Οι παλιότεροι, που πρόλαβαν να δουλέψουν στα ορυχεία, λένε για τη Λευκή και τη Μαύρη Βίλβα. Η Λευκή Βίλβα σου υπόσχεται χρυσό αρκεί να το μοιραστείς με άλλους, ενώ η Μαύρη Βίλβα σε πάει εκεί όπου δεν σε βρίσκει κάνεις, αν είσαι άπληστος», μας διηγείται ο Καλίν Κάπρος, κάτοικος της Ρόσια Μοντάνα.

 

ΜΙΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΑΠΟ ΡΩΜΑΪΚΕΣ ΣΤΟΕΣ

«Στη Ρουμανία, στην Ελλάδα, μιλάμε για μεγάλη ανεργία παντού, αλλά είναι η Ελλάδα πρόθυμη να κατασκευάσει ένα ορυχείο χρυσού στην Ακρόπολη μόνο για τα χρήματα;» 

Ήδη από τη ρωμαϊκή εποχή, η ευρύτερη περιοχή της Ρόσια Μοντάνα ήταν γνωστή ως το «Χρυσό Τραπέζιο». Τα κοιτάσματά της ήταν τόσο πλούσια, που σύμφωνα με την παράδοση, μπορούσε κανείς να βρει ολόκληρες κοτρώνες χρυσού, επιφανειακά στις κοιλάδες! Πρώτοι οι Ρωμαίοι ίδρυσαν εδώ έναν οικισμό μεταλλωρύχων, το 106 μ.Χ και κατασκευάζοντας ένα αριστοτεχνικό σύστημα υπόγειων στοών, που οι αρχαιολόγοι σήμερα παρομοιάζουν με μια υπόγεια Ακρόπολη, κατάφεραν να αποσπάσουν το πολύτιμο ευγενές μέταλλο που έκρυβε η γη. Ολόκληρη η ρωμαϊκή αυτοκρατορία λέγεται πως χρωστούσε ένα σημαντικό μέρος της ακμής της, στο χρυσάφι της Ρόσια Μοντάνα.

Αργότερα, σε όλες τις ιστορικές περιόδους ανά τους αιώνες, Γερμανοί, Αυστριακοί, Σοβιετικοί, όλοι θέλησαν να εκμεταλλευτούν τον ορυκτό πλούτο της περιοχής και τα ίχνη αυτής της δραστηριότητας αποτελούν σήμερα ένα πολύτιμο κομμάτι της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς. «Όποιος σπουδάζει Νομική, ξέρει για τη Ρόσια Μοντάνα, γιατί στις στοές εκεί, βρέθηκαν κάποιες κερωμένες πινακίδες, που αποτελούν τη βάση όλων όσων σπουδάζουν Ρωμαϊκό Δίκαιο, Ρωμαϊκό Νόμο. Κάθε ιστορικός στον κόσμο έχει ακούσει για τη Ρόσια Μοντάνα!», μας λέει η αρχιτέκτων Κλαούντια Αποστόλ.

Δυστυχώς αν καταστραφούν τα βουνά, θα καταστραφεί και το μεγαλύτερο μέρος της πολύτιμης πολιτισμικής κληρονομιάς της Ρόσια Μοντάνα, αφού φυσικά οι περίφημες ρωμαϊκές στοές θα ανατιναχθούν και αυτές. Η Κλαούντια ρωτά με θλίψη και θυμό:  «Στη Ρουμανία, στην Ελλάδα, μιλάμε για μεγάλη ανεργία παντού, αλλά είναι η Ελλάδα πρόθυμη να κατασκευάσει ένα ορυχείο χρυσού στην Ακρόπολη μόνο για τα χρήματα;»

 

240 ΤΟΝΟΙ ΧΡΥΣΟΥ, ΕΛΠΙΔΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟ ΚΡΙΣΗΣ;

Σήμερα, μια καναδική εταιρεία, η Gabriel Resources, σχεδιάζει στη Ρόσια Μοντάνα το μεγαλύτερο ανοιχτό ορυχείο εξόρυξης χρυσού της Ευρώπης. Συνολικά 240 τόνους χρυσού, μέσα σε 16 χρόνια, υπολογίζουν οι υπεύθυνοι ότι μπορούν να βγάλουν από τα σπλάχνα της γης. Πρόκειται για το μεγαλύτερο κοίτασμα χρυσού στο υπέδαφος της γηραιάς ηπείρου!

 «Είναι ένα έργο που θα δημιουργήσει χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, καθώς αυτή η περιοχή έχει ένα πολύ υψηλό ποσοστό ανεργίας, θα έλεγα ότι περίπου το 70% των ανθρώπων δεν έχει κανένα εισόδημα.»

 

Για να προχωρήσουν τα σχέδια για το ορυχείο, δημιουργήθηκε το 1997 η Rosia Montana Gold Corporation (RMGC), μια κοινοπραξία της καναδικής εταιρείας με το ρουμανικό κράτος. Στους Καναδούς ανήκει το 80,69%, ενώ το υπόλοιπο 19,31% έχει μείνει στον έλεγχο της κυβέρνησης, μέσω της κρατικής εταιρείας Minvest. 4 δισ. δολάρια είναι τα άμεσα έσοδα που ελπίζει να αποκομίσει το ρουμανικό δημόσιο από αυτή την επένδυση! «Είναι ένα έργο που θα δημιουργήσει χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, καθώς αυτή η περιοχή έχει ένα πολύ υψηλό ποσοστό ανεργίας, θα έλεγα ότι περίπου το 70% των ανθρώπων δεν έχει κανένα εισόδημα, ένα ποσοστό αρκετά υψηλό»,υπερθεματίζει ο Καταλίν Χοσού, εκπρόσωπος της RMGC.

 

Η ζωή των κατοίκων στη Ρόσια Μοντάνα είναι όντως δεμένη μέσα στους αιώνες με το ορυχείο χρυσού και στα νεότερα χρόνια, με την εθνικοποίηση του ορυχείου το 1948 επί κομμουνιστικού καθεστώτος, σχεδόν το 70% των κατοίκων δούλευε εκεί. Μετά την πτώση του καθεστώτος, το ορυχείο παρέμεινε στο κράτος, ωστόσο οικονομικά, δεν πήγαινε καλά και κάθε χρόνο λάμβανε τεράστιες επιδοτήσεις λόγω ελλειμμάτων. Σιγά – σιγά οι θέσεις εργασίας άρχισαν να φθίνουν, μέχρι που το 2006 το ορυχείο έκλεισε και η ανεργία χτύπησε αδυσώπητα την περιοχή. 

«Ανέκαθεν η εξόρυξη υπήρχε. Γιατί και ο πατέρας μου και ο αδελφός μου δούλεψαν εδώ και στο μέλλον το ίδιο θα γίνεται, γιατί εδώ δεν έχεις άλλη πηγή εισοδήματος. Με τι να ζήσεις; Να μαζεύεις μανιτάρια; Δεν έχεις άλλο τρόπο ύπαρξης. Και ελπίζουμε να επιτρέψουν το πρότζεκτ γιατί χωρίς αυτό είναι μια περιοχή νεκρή», μας λέει ο Νικολάε, κάτοικος της Ρόσια Μοντάνα που δούλευε στις στοές από το 1985. «Αν δεν αρχίσει το πρότζεκτ η πλειοψηφία των ανθρώπων πρέπει να φύγει για άλλες χώρες, γιατί δεν έχεις πού να δουλέψεις. Δεν έχεις τι να κάνεις εδώ», συμπληρώνει ο συγχωριανός του Γκεόργκε.

Στη σημερινή Ρουμανία της οικονομικής κρίσης, το ποσοστό του συνολικού πληθυσμού που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας φτάνει το 25%, ενώ υπολογίζεται ότι 3 εκατ. άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τη χώρα για να αναζητήσουν δουλειά και μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. Η επαναλειτουργία του ορυχείου της Ρόσια Μοντάνα παρουσιάζεται ως η επένδυση που θα προσφέρει την τόνωση που τόσο απεγνωσμένα χρειάζεται η ρουμανική οικονομία.

 

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

 

«Αυτοί σκέπτονται την ανάπτυξη της Ρόσια Μοντάνα μέχρι να βγάλουν το χρυσό, εμείς σκεπτόμαστε και μετά την εξαγωγή του χρυσού, σκεπτόμαστε για πάντα, για τις δικές μας γενιές, αλλά και για τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας» 

«Αυτοί σκέπτονται την ανάπτυξη της Ρόσια Μοντάνα μέχρι να βγάλουν το χρυσό, εμείς σκεπτόμαστε και μετά την εξαγωγή του χρυσού, σκεπτόμαστε για πάντα, για τις δικές μας γενιές, αλλά και για τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας», λέει με έμφαση ο Εουτζέν Νταβίντ, ένας από τους μαχητικότερους πολέμιους του ορυχείου. Ο ίδιος δε γεννήθηκε στη Ρόσια Μοντάνα, ήρθε εδώ από επιλογή τη δεκαετία του 90, παντρεύτηκε και έστησε ένα αγρόκτημα. Σήμερα είναι ο πρόεδρος της οργάνωσης «Αλμπούρνους Μάγιορ», που έχουν φτιάξει όσοι κάτοικοι είναι αποφασισμένοι να αντισταθούν στη λειτουργία του καινούριου ορυχείου.

 

«Εμείς δεν είμαστε άνθρωποι που έχουμε πρόβλημα με την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας», σημειώνει ο Εουτζέν. «Απλά η δικιά μας λογική είναι τελείως διαφορετική από της εταιρείας, συνεπώς είναι φυσιολογικό να υπάρχει ισχυρός πόλεμος ανάμεσα σε αυτές τις δύο επιλογές ανάπτυξης. Εμείς πιστεύουμε ότι η δικιά μας είναι πολύ καλύτερη».

Ο τουρισμός, η γεωργία και η κτηνοτροφία είναι οι εναλλακτικές μορφές ανάπτυξης που προτείνουν οι κάτοικοι που αντιτίθενται στο ορυχείο. Ωστόσο, τίποτα από αυτά δεν μπορεί να υλοποιηθεί, καθώς ήδη από το 2002, η περιοχή έχει χαρακτηριστεί από την τοπική διοίκηση ως βιομηχανική ζώνη, όπου η εξορυκτική δραστηριότητα είναι η μόνη που επιτρέπεται. Έτσι εδώ και χρόνια οι κοινότητες ζουν σε έναν ασφυκτικό κλοιό. Ή ορυχεία, ή ανεργία.

 

«Όλοι φώναζαν ότι μόνο εξορύξεις γίνονται, και με εκνεύρισε που έλεγε ο κόσμος ότι μετά το πρότζεκτ εξόρυξης θα υπάρξει τουρισμός. Και γιατί δεν γίνεται  να υπάρξει τώρα, πρέπει να υπάρξει το πρότζεκτ για να υπάρχει τουρισμός;»,ρωτάει ο Αντρέι. Είναι 26 χρονών και το όνειρο του ήταν να ανοίξει μια πανσιόν και να φιλοξενεί τουρίστες που φτάνουν στην περιοχή. Καθώς απαγορευόταν να χτίσει αφού η περιοχή έχει χαρακτηριστεί βιομηχανική ζώνη, ανακαίνισε μερικά δωμάτια που ήδη είχε. Και το 2008 έκανε το όνειρο του πραγματικότητα. Σήμερα ζει εξ’ ολοκλήρου απ’ αυτό. «Ήρθαν στη Ρόσια Μοντάνα και τη βάφτισαν ζώνη εξορύξεων, χωρίς άλλες προοπτικές ή εναλλακτικές και την κρατάνε μπλοκαρισμένη τόσα χρόνια. Πρόκειται για οικονομικό εκβιασμό», εξηγεί ο Εουτζέν.

Οι κάτοικοι που αντιστέκονται δεν είναι μόνοι, στο πλευρό τους έχει σταθεί ένα πρωτοφανές κύμα διεθνούς αλληλεγγύης. Πλήθος επιστημόνων και ακαδημαϊκών, περιβαλλοντικές και πολιτιστικές οργανώσεις, κόμματα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, και προσωπικότητες όπως η Βανέσα Ρεντγκρέιβ και ο πρίγκιπας Κάρολος, τάχθηκαν κατά του σχεδίου της εταιρείας. Ακόμα και η Παγκόσμια Τράπεζα, εξέφρασε τις επιφυλάξεις της και απέσυρε τη χρηματοδότησή της με γράμμα που απέστειλε το 2002 στην μητρική Gabriel Resources.

 

ΠΩΣ ΕΝΑ ΟΡΥΧΕΙΟ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΧΑΡΤΗ

«Είναι η ίδια βιομηχανική δραστηριότητα που λάμβανε χώρα για εκατοντάδες χρόνια. Οι άνθρωποι βρίσκονταν στο κέντρο και έκαναν εξορύξεις ολόγυρα. Είναι ένα χωριό με μεταλλεία εδώ και 2.000 χρόνια, ζούσαν εδώ και το ορυχείο ήταν δίπλα τους, οπότε δεν είναι κάτι ασυνήθιστο», ισχυρίζεται ο Καταλίν Χοσού της RMGC, υπερασπιζόμενος το σχέδιο του ορυχείου. Δυστυχώς διαψεύδεται από την επίσημη περιγραφή του έργου από την ίδια την εταιρεία.

 

 Τα τέσσερα βουνά που περικλείουν την ευρύτερη περιοχή της Ρόσια Μοντάνα, θα πρέπει και τα τέσσερα να ανατιναχθούν και οι κοινότητες θα περικυκλωθούν από βιομηχανικής κλίμακας ανοιχτά ορυχεία. 

Τα τέσσερα βουνά που περικλείουν την ευρύτερη περιοχή της Ρόσια Μοντάνα, θα πρέπει και τα τέσσερα να ανατιναχθούν και οι κοινότητες θα περικυκλωθούν από βιομηχανικής κλίμακας ανοιχτά ορυχεία. Όλη η κοιλάδα της Κόρνα θα μετατραπεί σε λεκάνη εναπόθεσης αποβλήτων και θα χτιστεί ένα φράγμα όπου θα συγκρατεί 250 εκατομμύρια τόνους τοξικών ουσιών.

Για το λόγο αυτό άλλωστε, το επενδυτικό σχέδιο της εταιρείας προβλέπει τη μετεγκατάσταση εκατοντάδων κατοικιών που βρίσκονται στη ζώνη επίπτωσης. Περίπου 2.000 άνθρωποι, πάνω από τους μισούς κατοίκους του χωριού, έχουν ήδη πουλήσει τις ιδιοκτησίες τους στην εταιρεία και έχουν φύγει. Το χωριό έχει ερημώσει. «Η εταιρεία ήρθε σε πρώτη φάση να καταστρέψει τη Ρόσια Μοντάνα και μέχρι τώρα το κατάφερε. Πριν αρχίσει το πρότζεκτ κατέστρεψε μια κοινότητα που ήταν γεμάτη ζωή, γεμάτη με ανθρώπους. Να δεις πώς στο όνομα μιας εταιρείας γκρεμίζονται όλα», μας λέει ο Σορίν Ζούρκα, καθώς περπατά στα δρομάκια του χωριού, κοιτώντας με θλίψη τα εγκαταλελειμμένα σπίτια που καταρρέουν.

Ο Σορίν έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στη Ρόσια Μοντάνα. Μας ζητά να επισκεφτούμε μαζί του το νεκροταφείο του χωριού. «Έβγαλαν και τους νεκρούς από τους τάφους, νομίζω ότι έφυγαν τόσοι νεκροί όσοι ζωντανοί», μας λέει, πάνω από τα ανοιγμένα μνήματα. «Υπάρχουν αποζημιώσεις για κάθε οικογένεια που μεταφέρει τους νεκρούς της από εδώ. Πιστεύω πως θέλουν να δείξουν ποιος είναι ο θεός στη Ρόσια Μοντάνα».

 

ΤΟ ΚΥΑΝΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Το έργο δεν έχει ξεκινήσει ως τώρα, καθώς η αρχική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που κατέθεσε η εταιρεία και είναι απαραίτητη για την αδειοδότηση, ανεστάλη από το αρμόδιο Υπ. Περιβάλλοντος. Ο κ. Ατίλα Κοροντί ήταν ο υπουργός που βρέθηκε στην κρίσιμη θέση, το Σεπτέμβριο του 2007. «Είμαι σίγουρος ότι ο ορυκτός πλούτος είναι για μας μια λύση. Αλλά απ’ την πλευρά ενός θεσμού για το περιβάλλον, είναι σημαντικό να εφαρμόζουμε όλα τα μέτρα για την προστασία του», μας λέει εξηγώντας το σκεπτικό της απόφασής του. Φυσικά η εταιρεία δεν έμεινε ικανοποιημένη με αυτή την απόφαση και έκανε μήνυση στον κ. Κοροντί, προσπαθώντας να την ανατρέψει. Παρ’ όλ’ αυτά σήμερα εκκρεμεί η κρίσιμη απόφαση έναντι της νέας, τροποποιημένης μελέτης.

Ο εκάστοτε Υπ. Περιβάλλοντος είναι εύλογα προσεκτικός, καθώς μια τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή σημάδεψε τη Ρουμανία το 2000. Στη Μπάια Μάρε, μια πόλη περίπου 150 χλμ βόρεια της Ρόσια Μοντάνα, έσπασε η δεξαμενή λυμάτων ενός χρυσορυχείου, που ακολουθούσε την ίδια μέθοδο με αυτό που σχεδιάζει η Rosia Montana Gold Corporation. 100,000 κυβικά μέτρα νερό, μολυσμένα με 100 τόνους κυανίου, χύθηκαν στον γειτονικό ποταμό Σόμες. Η μόλυνση πέρασε τα σύνορα, ρυπαίνοντας τον Τίζα, τον δεύτερο μεγαλύτερο ποταμό της Ουγγαρίας, σκοτώνοντας κάθε ζωή στα νερά του, και καταστρέφοντας τα αποθέματα πόσιμου νερού 2,5 εκατομμυρίων κατοίκων.

 

«Όλοι γνωρίζουν για το κυάνιο και τις επιπτώσεις του στην υγεία. Όμως η χρήση κυανίου στη μεταλλουργία, είναι η φθηνότερη και πιο κερδοφόρα επιλογή για τις εταιρείες. Αυτό είναι το μόνο που μετράει.» 

Η ΆναΜαρία Μπογκτάν ζούσε στην Μπάια Μάρε, όταν έγινε το ατύχημα. «Στην αρχή νομίζαμε ότι ήταν ένα μικρό, ασήμαντο ατύχημα. Αλλά σύντομα μάθαμε ότι όλη η Ευρώπη ενδιαφερόταν για το τι είχε συμβεί στη Μπάια Μάρε εξαιτίας αυτής της διαρροής κυανίου. Έτσι γίναμε διάσημοι εξαιτίας αυτού, όχι με την καλή έννοια. Η Μπάια Μάρε έγινε το δεύτερο Τσερνομπίλ της Ευρώπης», μας λέει.

Σήμερα, η Ουγγαρία, η Τσεχία και η Γερμανία είναι οι μόνες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν απαγορεύσει τη χρήση κυανίου στην εξορυκτική βιομηχανία. Τον Μάιο του 2010, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε μια οδηγία με την οποία συνιστούσε την απαγόρευση της χρήσης κυανίου σε όλη την ευρωπαϊκή επικράτεια, αλλά η οδηγία έχει μείνει στο ντουλάπι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και εναπόκειται σε κάθε κράτος ξεχωριστά αν θα την ακολουθήσει.

 

«Όλοι γνωρίζουν για το κυάνιο και τις επιπτώσεις του στην υγεία. Και ξέρουμε ότι οι Ναζί σκότωναν τους Εβραίους στο Άουσβιτς με κυάνιο. Επομένως ο κόσμος γνωρίζει τι είναι το κυάνιο. Όμως η χρήση κυανίου στη μεταλλουργία, είναι η φθηνότερη και πιο κερδοφόρα επιλογή για τις εταιρείες. Αυτό είναι το μόνο που μετράει», επισημαίνει η Άννα Μαρία, που μετά την εμπειρία της στη Μπάια Μάρε εντάχθηκε στο οικολογικό κίνημα.

 

ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Ο κ. Κοροντί βρισκόταν ξανά στην κρίσιμη θέση του Υπ. Περιβάλλοντος τον Μάρτιο του 2012, όταν τον συναντήσαμε. Κατά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Πρόεδρος της χώρας κ. Μπασέσκου εξέφρασε την ελπίδα ότι με τον νέο υπουργό θα υπάρξει μια γρήγορη απόφαση για την εκμετάλλευση των φυσικών πηγών. «Πιέζει συνεχώς την κυβέρνηση να δώσει τις άδειες και ό,τι άλλο χρειάζεται», λέει θυμωμένα η αρχιτέκτων Κλαούντια Αποστόλ. «Στην ουσία ζητάει από την κυβέρνηση να αγνοήσει τους νομικούς κανόνες, να αγνοήσει το σύστημα δικαιοσύνης, να αγνοήσει τα δικαιώματα των ανθρώπων, να αγνοήσει τα πάντα».

Η εταιρεία από την πλευρά της ξοδεύει πολλά χρήματα για να πείσει την κοινή γνώμη της Ρουμανίας ότι το ορυχείο στη Ρόσια Μοντάνα είναι μια αναγκαία επένδυση για τη Ρουμανία. Τα περισσότερα από αυτά τα χρήματα στοχεύουν στη χειραγώγηση του τύπου. «Μπορώ να σας πω ότι είναι η RMGC είναι η εταιρεία με τον τρίτο μεγαλύτερο προϋπολογισμό για διαφημίσεις στη χώρα, μετά της εταιρείες κινητής τηλεφωνίας», μας λέει ο Μίρσεα Τόμα, επικεφαλής της οργάνωσης ActiveWatch, που παρακολουθεί πώς καλύπτουν το θέμα τα ΜΜΕ. «Δεν υπάρχουν “κατά” που να παρουσιάζονται συχνά στα ΜΜΕ. Τα δύο προηγούμενα χρόνια, οι διαφημίσεις υπέρ της εξόρυξης χρυσού, είχαν καταλάβει τα πιο σημαντικά ΜΜΕ της Ρουμανίας. Με τον όρο “κατάληψη” εννοώ ότι ήταν ορατοί με τις διαφημίσεις τους και δεν μπορούσες να βρεις εναλλακτική πληροφορία παρά μόνο αυτή που έδιναν οι ίδιοι». Ο Μίρσεα Τόμα θεωρεί πώς ένα ισχυρό πολιτικό και οικονομικό λόμπι έχει ενεργοποιηθεί για την προώθηση των ορυχείων, ασκώντας πίεση στους αρμοδίους.

 

«Εμπλέκονται όλοι, ο Πρόεδρος, η εταιρεία, η κοινή γνώμη… Αν ήμουν υπουργός οικονομικών ίσως να σκεφτόμουν διαφορετικά, αλλά ο ρόλος μου δεν είναι άλλος απ’ το να σκέφτομαι ως υπουργός περιβάλλοντος», μας λέει ο κ. Κοροντί. Η έγκριση του Υπ. Περιβάλλοντος είναι η τελευταία που περιμένει η εταιρεία για να προχωρήσει στα σχέδιά της. Το υπουργείο Πολιτισμού, έχει ήδη παραχωρήσει τις απαραίτητες άδειες για το έργο…

 

«Θα είναι το τελειωτικό χτύπημα.  Η εξόρυξη δεν σταμάτησε εδώ και 2.000 χρονιά γιατί δεν τελείωσε ο χρυσός της Ρόσια Μοντάνα, αλλά αυτή η εταιρεία θα τελειώσει το χρυσό και αυτό θα είναι το τελικό χτύπημα. Θα βάλουν σπόρια και θα μεγαλώσουν άλλον χρυσό; Ή περιμένουμε πάλι μια εποχή των παγετώνων, με ηφαίστεια, να φτιαχτεί ξανά το χώμα; Ουτοπίες. Έρχονται στιγμές στη ζωή του ανθρώπου που αποφασίζεις: συνεχίζεις σε αυτό το ρυθμό και πεθαίνεις ή αλλάζεις στρατηγική και συνεχίζεις να ζεις;», θέτει το αμείλικτο ερώτημα ο Εουτζέν…

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.exandasdocumentaries.com/

Το υπουργείο Παιδείας βραβεύει τους εκπαιδευτικούς που απολύει! (video)

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Το υπουργείο Παιδείας βραβεύει τους εκπαιδευτικούς που απολύει! (video)
Dec 032013
 

Kατά τη διάρκεια της προγραμματισμένης τελετής του Υπουργείο Παιδείας, για την απονομή αριστείων σε εκπαιδευτικούς που διακρίθηκαν σε καινοτόμες δράσεις, οι εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα έδωσαν αποστομωτική απάντηση στις συκοφαντίες και τα ψεύδη του Υπουργείου Παιδείας.
Μετά την ομιλία του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου κ. Κυριαζή, ο συνάδελφος σε διαθεσιμότητα (και -τι ειρωνεία- βραβευόμενος) Δημήτρης Σακατζής ανέβηκε στο βήμα κρατώντας στο ένα χέρι το αριστείο και στο άλλο τη διαπιστωτική πράξη της διαθεσιμότητας, καταγγέλλοντας την πολιτική του Υπουργείου Παιδείας. Την ίδια στιγμή δεκάδες εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα άνοιξαν πανό φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στη διαθεσιμότητα των καθηγητών και τον αποκλεισμό των μαθητών απο τα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ.
Ο συνάδελφος Δημήτρης Σακατζής, ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ Θέμης Κοστιφάκης και ο Νίκος Κικάκης εκ μέρους της Συντονιστικής Επιτροπής, στις ομιλίες που έκαναν στη συνέχεια, κατήγγειλαν και κατέρριψαν τους ισχυρισμούς του του Υπουργού Παιδείας για δήθεν αναδιάρθρωση της Τεχνικής Εκπαίδευσης, αποκάλυψαν ότι η δική μας διαθεσιμότητα σχετίζεται με την ιδιωτικοποίηση της Παιδείας και το βίαιο σπρώξιμο των μαθητών στα ιδιωτικά ΙΕΚ.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://seleo.gr/

Ιδιωτικές εταιρείες σεκιούριτι θα φυλάνε τα κέντρα μεταναστών σε Δράμα, Κόρινθο και Ορεστιάδα

 Πολιτικές ειδήσεις, Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Μεταναστών Παρανεστίου  Comments Off on Ιδιωτικές εταιρείες σεκιούριτι θα φυλάνε τα κέντρα μεταναστών σε Δράμα, Κόρινθο και Ορεστιάδα
Dec 022013
 

Σε ιδιωτικές εταιρείες ασφάλειας θα ανατεθεί η φύλαξη των… Προαναχωρησιακών Κέντρων Κράτησης Αλλοδαπών, σε Παρανέστι Δράμας, Κορίνθου και Ορεστιάδας.
Πριν από μερικές ημέρες προκηρύχθηκε διαγωνισμός ανάθεσης της φύλαξης των τριών στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών σε εταιρείες σεκιούριτι.
Στο εισαγωγικό τμήμα περιγράφεται ο σχετικός ανοικτός διαγωνισμός, με κριτήριο κατακύρωσης τη χαμηλότερη τιμή, για την παροχή υπηρεσιών φύλαξης των στα τρία αυτά κέντρα.

Σημειώνεται ότι ο διαγωνισμός θα γίνει ύστερα από κανονική προθεσμία τουλάχιστον 52 ημερών, από την ημερομηνία αποστολής της προκήρυξης στην Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Τόπος του διαγωνισμού ορίζεται ο… 8ος όροφος και το γραφείο 5 του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας στη Λ. Κατεχάκη.
Ημερομηνία διεξαγωγής του ανοικτού διαγωνισμού θα είναι η 13η Ιανουαρίου 2014. Οι προσφορές που θα κατατίθενται μετά την συγκεκριμένη ημερομηνία, είναι εκπρόθεσμες και επιστρέφονται από την υπηρεσία που διενεργεί το διαγωνισμό.

Η αποσφράγιση των προσφορών γίνεται δημόσια, ο χρόνος ισχύος των προσφορών ορίζεται σε 180 ημέρες (ημερολογιακές), προσμετρούμενες από την επομένη ημέρα διενέργειας του διαγωνισμού. Οι προσφορές που ο χρόνος ισχύος είναι μικρότερος θα απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Δικαίωμα συμμετοχής στον διαγωνισμό έχουν τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, ενώσεις παρόχων που υποβάλλουν κοινή προσφορά, ευνεταιρισμοί και κοινοπραξίες παρόχων.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.newsit.gr/

Η Υγεία είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας που φτιάχνουμε. Το “κίνημα των λαών για την Υγεία” στην Θεσσαλονίκη

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Η Υγεία είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας που φτιάχνουμε. Το “κίνημα των λαών για την Υγεία” στην Θεσσαλονίκη
Dec 012013
 

Ο αγώνας για την προάσπιση της υγείας βρέθηκε στο επίκεντρο της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε χθες  στο πλαίσιο Διεθνούς Σεμιναρίου με αντικείμενο τον αγώνα για την Υγεία (Struggle for Health) που διεξάγεται αυτή την εβδομάδα στο ΑΠΘ και αποτελεί το αποτέλεσμα συνεργασίας του Εργαστηρίου Yγιεινής του Ιατρικού Τμήματος του ΑΠΘ με το Διεθνές Πανεπιστήμιο των Λαών για την Υγεία (Intenrational People’s Health University) του Κινήματος των Λαών για την Υγεία (People’s Health Movement).

Και ενώ στην χώρα μας το δημόσιο σύστημα υγείας κατακρημνίζεται καθημερινά  μέλη του “Κινήματος των Λαών για την Υγεία” περιέγραψαν την τάση ιδιωτικοποίησης των συστημάτων υγείας ως ένα σχέδιο που υλοποιείται αργά αλλά σταθερά τις τελευταίες δεκαετίες σε όλο τον κόσμο, ως ένα σχέδιο του καπιταλιστικού συστήματος να καταβροχθίσει την ίδια την έννοια της ζωής.

Το παγκόσμιο κίνημα υπεράσπισης της υγείας η απάντηση στην ιδιωτικοποίηση των δημοσίων συστημάτων Υγείας

Όπως εξήγησε ο Amit Segupta, υγειονομικός από την Ινδία, τις δεκαετίες του `80 και του `90 οι πολιτικές λιτότητας που εφαρμόστηκαν στην Αφρική και την Ασία δημιούργησαν μια μεγάλη οικονομική και ανθρωπιστική κρίση που οδήγησε στην κυριολεξία στην γενοκτονία εκατομμυρίων ανθρώπων. Οι πολιτικές αυτές μεταφέρθηκαν σταδιακά και στην Ευρώπη δημιουργώντας ένα νέο πεδίο αγοράς στον χώρο της υγείας, την αγορά ιδιωτικών υπηρεσιών υγείας που στόχο έχουν την αύξηση του κέρδους και την συσσώρευση πλούτου.

Η ιδιωτικοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών υγείας και η καταστροφή των δημοσίων συστημάτων υγείας που προωθεί το καπιταλιστικό σύστημα έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία αναπαραγωγής της ίδια της εργατικής δύναμης, εξήγησε ακόμη ο Amit Segupta και πρόσθεσε ότι «ο καπιταλισμός είναι ένα τέρας που λειτουργεί σε παγκόσμιο επίπεδο κυνηγώντας το κέρδος. Η απάντηση σε αυτό δεν μπορεί να είναι άλλη από  την δημιουργία ενός παγκόσμιου κινήματος». «Μπορεί να πάρουν τα σπίτια, να μας αφήσουν χωρίς τροφή αλλά δεν μπορούν να μας κλέψουν τις μνήμες των συλλογικών αγώνων που έχουν δώσει και θα δώσουμε» κατέληξε δηλώνοντας ότι η Υγεία είναι «ο καθρέφτης της κοινωνίας που φτιάχνουμε».

Πεδίο κερδοσκοπίας ιδιωτών οι υπηρεσίες υγείας στην Μ. Βρετανία

«Στην Μ. Βρετανία ήμασταν στο παρελθόν περήφανοι για τις υπηρεσίες υγείας που είχαμε» τόνισε από την πλευρά της η φυσικοθεραπεύτρια Ruth Stern μιλώντας για την κρίση του ΕΣΥ  Βρετανίας. Το δημόσιο σύστημα υγείας στην Βρετανία οικοδομήθηκε μετά τον  2ο παγκόσμιο πόλεμο με τις  υπηρεσίες υγείας να είναι δωρεάν και προσβάσιμες από τον καθένα χωρίς κανένα εισοδηματικό κριτήριο. Όπως ανέφερε η Θάτσερ έφερε την πρώτη αλλαγή στο καθεστώς αυτό δημιουργώντας μια εσωτερική αγορά στις υπηρεσίες υγείας με τον παράλληλο διαχωρισμό των υπηρεσιών από τους πόρους του συστήματος. «Οι υπηρεσίες υγείας σταδιακά μετατράπηκαν σε εμπόρευμα. Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε από την ιδιωτικοποίηση της καθαριότητας, της σίτισης και στην συνέχεια και των υπολοίπων υπηρεσιών» πρόσθεσε και συμπλήρωσε «Η πορεία της ιδιωτικοποίησης συνεχίστηκε και με τον Μπλερ με την σταδιακή αγορά υπηρεσιών όπως εξειδικευμένες εγχειρίσεις από ιδιώτες. Συνέπεια αυτής της διαδικασίας  ήταν το δημόσιο χρήμα των φορολογούμενων να πηγαίνει κατευθείαν στις τσέπες των ιδιωτών. Στη συνέχεια η ιδιωτικοποίηση διευρύνθηκε σε όλο το φάσμα των υπηρεσιών υγείας. Τώρα το πεδίο είναι πλήρως ανοιχτό στους ιδιώτες να κερδοσκοπούν» σημείωσε ακόμη επισημαίνοντας παράλληλα πως οι αλλαγές έγιναν με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε να μην γίνει αντιληπτό στον κόσμο πως ένα μεγάλο τμήμα του δημοσίου συστήματος υγείας δόθηκε στον ιδιωτικό τομέα» σημείωσε συγκεκριμένα.

«Οι αλλαγές εισήχθησαν ως επιλογές, ως μία τάση αποκέντρωσης των υπηρεσιών με το επιχείρημα ότι σε τοπικό επίπεδο αυτές θα λειτουργούσαν καλύτερα. Την διαδικασία ιδιωτικοποίησης στήριξαν και τα μίντια με την προπαγάνδα που εξαπέλυαν κατά του δημόσιου συστήματος υγείας ότι αντιμετωπίζει  τεράστια προβλήματα, δεν λειτουργεί κ.α» εξήγησε ακόμη η κ. Stern.

Προφανώς οι συλλογικότητες και τα κινήματα για την προάσπιση της δημόσιας υγείας δεν έμειναν άπραγοι. Όπως αναφέρθηκε υπάρχουν συλλογικότητες που αντιστάθηκαν και αντιστέκονται σε κάθε αλλαγή στο σύστημα υγείας με πιο γνωστή την καμπάνια «Keep our NHS public» (Να διατηρήσουμε δημόσιο το NHS).

«Δεν τα έχουμε παρατήσει, συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε» κατέληξε η Ruth Stern

Οι πολιτικές της λιτότητας συνιστούν τη μεγαλύτερη απειλή για την Υγεία

«Για τον φαύλο κύκλο της ανθρωπιστικής κρίσης» μίλησε ο καθηγητής Καθηγητής Υγιεινής – Κοινωνικής Ιατρικής στο ΑΠΘ Αλέξης Μπένος περιγράφοντας την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα στον χώρο της Υγείας.

«Η κρίση στην Ελλάδα που οφείλεται στις πολιτικές λιτότητας έχει οδηγήσει στην δημιουργία εκατομμυρίων ανέργων και στην συνεχιζόμενη φτωχοποίηση μεγάλης μερίδας του πληθυσμού. Η κατάσταση αυτή συνιστά τεράστιο κίνδυνο για την υγεία. Πέρα από τις οφθαλμοφανείς βλάβες στην υγεία όπως οι αυτοκτονίες, η κατάθλιψη κ.α. η κρίση δημιουργεί ολοένα και αυξανόμενες ανάγκες για παροχή φροντίδας στον πληθυσμό».

«Η απάντηση στις ανάγκες αυτές δίνεται από τις ίδιες νεοφιλελεύθερες πολιτικές με την καταστροφή των Δημοσίων υπηρεσιών υγείας, με την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου συστήματος Υγείας, διαδικασίες που βάζουν φραγμούς στην πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας στον πληθυσμό χειροτερεύοντας ακόμη περισσότερο την κατάσταση » τόνισε ο Αλ. Μπένος καταλήγοντας ότι «Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος της ανθρωπιστικής κρίσης  που διευρύνεται σήμερα στην Ελλάδα».

Το κίνημα ενάντια στις εξορύξεις χρυσού υπερασπίζεται την δημόσια Υγεία

Στο κίνημα ενάντια στις εξορύξεις χρυσού στην Ελλάδα αναφέρθηκε η Lori Hanson ως ένα κίνημα υπεράσπισης της δημόσιας υγείας φέρνοντας ως παράδειγμα αντίστοιχες περιπτώσεις «ξεπουλήματος» της δημόσιας γης στον Καναδά. Να σημειωθεί ότι το 75% της εξορυκτικής βιομηχανίας παγκοσμίως αφορά εταιρείες που έχουν δηλωθεί ως καναδικές. Είναι οι ίδιες εταιρείες που εκμεταλλεύτηκαν την Καναδική φύση καταδυναστεύοντας τους ντόπιους πληθυσμούς των Ινδιάνων στον Καναδά. «Χρησιμοποιούν τις ίδιες πολιτικές, κρύβουν τους στόχους τους, δωροδοκούν τους ηγέτες των πληθυσμών αυτών με αντάλλαγμα την γη και τα δάση τους» τόνισε. Μάλιστα όπως είπε συγκεκριμένα, σε πολλές περιπτώσεις απαγορεύτηκε στους  γηγενείς να εκφράζονται δυσφημιστικά στα συμφέροντα της εταιρείας με συμβάσεις που προέβλεπαν ότι κάθε αναφορά στην εταιρεία θα έπρεπε να έχει την έγκριση των συνεργατών της στον ντόπιο πληθυσμό.

Μάλιστα οι τακτικές εκφοβισμού προς τον ντόπιο πληθυσμού βρήκαν και την συνδρομή κάποιων επιστημόνων καθώς η αύξηση του καρκίνου στις περιοχές όπου γινόταν εξόρυξη δικαιολογήθηκε ως μία απλή σύμπτωση και όχι ως απόρροια των δραστηριοτήτων των εταιρειών αυτών.

Στις εξορύξεις δραστηριοποιείται ένα μεγάλο κίνημα ιθαγενών και ακτιβιστών οι οποίοι δεν σταματούν να αντιστέκονται. «Οι τακτικές του φόβου μας κάνουν όλο και πιο δυνατούς, δεν μπορούν να εμποδίσουν έναν λαό να αντιστέκεται» τόνισε συγκεκριμένα η Lori Hanson εκφράζοντας την αμέριστη αλληλεγγύη των καναδών  στο κίνημα ενάντια στο χρυσό.

Και τώρα τι κάνουμε;

«Το πρόβλημα είναι ότι ο καπιταλισμός και ο φασισμός φορούν πολλές μάσκες και πολλές φορές είναι δύσκολο να τις αποκαλύψουμε» δήλωσε ο Hani Serag από το Κάιρο της Αιγύπτου, συντονιστής του «Κινήματος των λαών για την Υγεία»

Ο ίδιος μιλώντας για το “People`s Health Movement” τόνισε ότι δεν πρόκειται για μία οργάνωση αλλά για ένα κίνημα που διασύνδεει σε παγκόσμιο επίπεδο του ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτό. Η πρώτη συνέλευση του κινήματος των λαών έγινε στο Μπαγκλαντέζ όπου η Υγεία ορίστηκε ως ένα βασικό δημόσιο αγαθό για το οποίο πρέπει όλοι να αγωνιστούμε. Το κίνημα εδώ και 13 χρόνια έχει αναπτυχθεί σε 70 χώρες και έχει πραγματοποιήσει πλήθος από καμπάνιες για την προάσπιση της Υγεία καλώντας τους πολίτες να αναπτύξουν δράσεις αντίστασης στην ιδιωτικοποίηση σε τοπικό επίπεδο. Στην Ελλάδα, όπως τόνισε, το κίνημα ενάντια στο χρυσό είναι ένα παράδειγμα αντίστασης που αποδεικνύει πώς οι εξορυκτικές βιομηχανίες βλάπτουν την υγεία.

Επιπλέον, το κίνημα για την προάσπιση της Υγείας έχει δημιουργήσει ένα “Παρατηρητήριο για την δημόσια υγεία”  που λειτουργεί σε παγκόσμιο επίπεδο δημοσιεύοντας εκθέσεις σχετικά με τους παράγοντες που απειλούν την Υγεία, πραγματοποιώντας ταυτόχρονα τον έλεγχο της παγκόσμιαw διακυβέρνησης για την υγεία με παραδείγματα από κάθε χώρα. Οι εκθέσεις αυτές συγγράφονται απ`όλους τους συμμετέχοντες στο κίνημα και υπό αυτήν την έννοια είναι ανοιχτές σε κάθε κίνημα που προασπίζεται την Υγεία.

Να σημειωθεί ότι σήμερα  οι ακτιβιστές του “Κινήματος των λαών για την προάσπιση της Υγείας”  που βρίσκονται για τελευταία μέρα στην Θεσσαλονίκη πραγματοποίησαν σήμερα ακτιβισμό στην λέσχη του ΑΠΘ χορεύοντας ένα flash mob  σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους κατοίκους της Χαλκιδικής που αγωνίζονται ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην περιοχή τους.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alterthess.gr/

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ: ΚΕΠΑ-Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας

 Απόψεις  Comments Off on ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ: ΚΕΠΑ-Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας
Nov 302013
 
ΚΕΠΑ – Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας
Το ανάλγητο πρόσωπο της εξουσίας πάνω στις ζωές χρόνια ασθενών.
Το προσωπείο της εξυγίανσης και μεταρρύθμισης που υπόσχονται Κυβέρνηση και Τρόϊκα πέφτει, αποκαλύπτοντας ένα γραφειοκρατικό λαβύρινθο,  ελλείψεις, υποστελέχωση επιτροπών ,αδιαφορία, τραγικές καθυστερήσεις μέχρι τον έλεγχο, αλλά και  στη μετέπειτα  έκδοση γνωματεύσεων , που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν στην αφαίρεση του επιδόματος ή σύνταξης αναπηρίας ,που χρόνια σωματικά και ψυχικά ασθενείς δικαιούνται και στηρίζουν την επιβίωσή τους .
Άνθρωποι ήδη χτυπημένοι από   ασθένειες και εξαθλιωμένοι από τη φτώχια και την ανεργία, που επιβάλλονται από  χρεοκοπημένες κυβερνητικές πολιτικές του καταρρέοντος καπιταλιστικού συστήματος , ρίχνονται στον κοινωνικό καιάδα ως σκουπίδια.
Τα ποσοστά της αναπηρίας τους, που οι ιατρικές εξετάσεις επιβεβαιώνουν, κρίνονται ως ανεπαρκή και μειώνονται στο ελάχιστο από τις πρωτοβάθμιες υγειονομικές επιτροπές. Το δικαίωμα της  ένστασης  χρεώνεται 50ευρώ και φυσικά στο μεσοδιάστημα, μέχρι την καθυστερημένα τελική απόφανση της δευτεροβάθμιας επιτροπής, το επίδομα αναπηρίας έχει ήδη κοπεί. Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιες περιπτώσεις. Πόσο μειώνουν τα ποσοστά αναπηρίας; Όσο πρέπει να μειωθεί το χρέος και να καταγραφεί «πρωτογενές πλεόνασμα»!  Μόνο που έτσι, ξεπληρώνονται μεν οι τοκογλύφοι, αλλά χάνονται ανθρώπινες ζωές. Μερικά παραδείγματα από μέλη της Συνέλευσής μας.

” Είμαι 35 ετών. Το 2005 ξεκίνησα να παίρνω αναπηρικό επίδομα με 67% , μετά από σοβαρό εργατικό ατύχημα, μέχρι τον Ιούνιο του 2012. Από τότε ξαναπέρασα επιτροπή 17 Οκτωβρίου 2013 , που έκριναν τις ίδιες παθήσεις 50%. Έκανα ένσταση πληρώνοντας 50 ευρώ, περιμένοντας να περάσω δευτεροβάθμια επιτροπή, χωρίς να έχω καμιά πληροφορία γι αυτό. Στην ίδια κατάσταση βρίσκεται και η μητέρα μου. Είμαστε όλοι άνεργοι και αδυνατούμε να βρούμε δουλειά. έχουμε πια πρόβλημα επιβίωσης. Ζούμε από τη βοήθεια άλλων ανθρώπων.”

” Είμαι 47 ετών. Πάσχω από καρδιακή ανεπάρκεια της μιτροειδούς. Έχω μόνιμο βηματοδότη και έχω χειρουργηθεί δυο φορές, 5 και 22 ετών και πάσχω από επακόλουθες αγγειολογικές παθήσεις. Από το 1987 μέχρι το 2010 στηριζόμουν οικονομικά στο επίδομα αναπηρίας. Η πρωτοβάθμια επιτροπή μου έδινε πάντα 67 – 80% αναπηρία, κάνοντας κάθε φορά τις απαραίτητες εξετάσεις  στο Νοσοκομείο. Το Σεπτέμβριο του 2010 η επιτροπή μου έδωσε 50% αναπηρία. Έκανα ένσταση στην δευτεροβάθμια επιτροπή πληρώνοντας 50 ευρώ, χωρίς να με δικαιώσει. Από τότε μέχρι σήμερα ζω χωρίς την οικονομική υποστήριξη που δικαιούμαι.”

Ποια είναι και  η ευθύνη των γιατρών που απαρτίζουν τις επιτροπές; Μπορούν να λειτουργούν σε διατεταγμένη υπηρεσία, υπακούοντας μόνο στις φασιστικές εντολές ενός μνημονιακού υπουργείου, παραβλέποντας τον Άνθρωπο και τον όρκο που έχουν δώσει; Ποια είναι η θέση του Ιατρικού Συλλόγου και τι συστάσεις κάνει στα μέλη του;

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://denplirono-anatropi.blogspot.gr/

Η Ιρλανδία κινεί έρευνα για την τρόικα

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Η Ιρλανδία κινεί έρευνα για την τρόικα
Nov 292013
 

Στερνή μου γνώση… Η έρευνα που κίνησε το Ευρωκοινοβούλιο για να αξιολογήσει τις ενέργειας της τρόικας στα κράτη-μέλη της ευρωζώνης που τέθηκαν υπό τις υπηρεσίες της προχωρά.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου, οι επικεφαλής των θεσμικών οργάνων της τρόικας, ήτοι ο πρόεδρος του Eurogroup Jeroen Dijsselbloem, o πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Hermann van Rompuy και ο αρμόδιος για θέματα ΟΝΕ επίτροπος της Κομισιόν Olli Rehn δέχθηκαν την περασμένη Παρασκευή έναν κατάλογο 29 ερωτημάτων στα οποία θα πρέπει να απαντήσουν εντός τριών εβδομάδων, ώστε στις 17 Δεκεμβρίου να υποβληθεί, όπως προβλέπεται, μία έκθεση βασισμένη στις απαντήσεις των αποδεκτών.

Επιπλέον, οι πρωθυπουργοί, υπουργοί Οικονομικών και κεντρικών τραπεζών της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Κύπρου, δέχθηκαν έναν κατάλογο εννέα ερωτημάτων, ενώ μετά το πέρας της περιόδου των τριών εβδομάδων οι ευρωβουλευτές σκοπεύουν να απευθυνθούν στους πρώην ηγέτες των εμπλεκόμενων χωρών, οι οποίοι είχαν κληθεί να λάβουν τις κρίσιμες αποφάσεις.

Η Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία ηγείται της έρευνας, προτίθεται, επίσης, να πραγματοποιήσει και δημόσιες ακροάσεις, αλλά λόγω χρονικών περιορισμών δεν είναι ακόμη σαφές κατά πόσον θα πραγματοποιήσει αποστολές στις εν λόγω χώρες.

Κατά το δελτίο του Agence Europe, ο κατάλογος των 29 ερωτήσεων προς την τρόικα, αφορά κατ΄ αρχήν το σχεδιασμό και τη διαδικασία υιοθέτησης των προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής, και δεύτερον το πώς λειτουργούν αυτά τα προγράμματα. Επίσης περιλαμβάνονται ερωτήσεις όπως ποιός ήταν ο ρόλος του καθενός από τα θεσμικά όργανα, ποιά μέθοδος χρησιμοποιήθηκε για τις προβλέψεις για το χρέος, ποιός ήταν υπεύθυνος για την τελική απόφαση, ποιά ήταν η συμμετοχή του Eurogroup, εάν υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις οποίες ορισμένα μέτρα που λαμβάνονταν δεν ανταποκρίνονταν σε νόμους που ίσχυαν κ.λπ. Από τις εθνικές αρχές έχει ζητηθεί επίσης να περιγράψουν την ποιότητα της συνεργασίας με την τρόικα.

Την ανάλυση της διεθνούς διάστασης των προγραμμάτων στήριξης θα κληθούν να δώσουν ο πρόεδρος της ΕΚΒ Mario Draghi, ο πρόεδρος της Κομισιόν Jose Barroso και η διευθύντρια του ΔΝΤ Christine Lagarde.

Δεν πρόκειται όμως για τη μόνη διαδικασία αυτού του είδους, καθώς σε εθνικό επίπεδο δική του έρευνα αποφάσισε να κινήσει το κοινοβούλιο της Ιρλανδίας, της μόνης έως τώρα χώρας που επαίρεται ότι ολοκλήρωσε επιτυχώς το πρόγραμμά της. Και εδώ ο απολογισμός αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον.

Σύμφωνα με το Euobserver.com οι οικονομολόγοι, συνδικαλιστές και πολιτικοί της ιρλανδικής αντιπολίτευσης οι οποίοι συνεργάσθηκαν με την τρόικα έχουν τα χειρότερα να πουν (“μιλούσαμε σε κλειστά αυτιά”) για τους εκπροσώπους της ΕΚΤ Klaus Masuch (γνωστό μας από το προηγούμενο πέρασμά του από την Ελλάδα) και της Κομισιόν, Istvan Szekely, ενώ αντίθετα τονίζουν ότι είχαν μια λειτουργική συνεργασία με τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ κατά την πρώτη διετία του ιρλανδικού προγράμματος Ashoka Mody, ο οποίος μάλιστα φέτος παραδέχθηκε ότι η έμφαση στη λιτότητα ήταν λανθασμένη και ότι μέρος του ιρλανδικού χρέους θα όφειλε να διαγραφεί.

Άλλωστε η Ιρλανδία χρειάσθηκε να προσφύγει στο πρόγραμμα των 85 δισ. ευρώ μόνο και μόνο διότι μετά από πίεση των Βρυξελλών και της Φραγκφούρτης επωμίσθηκε τα βάρη των τραπεζών μετά το σκάσιμο της στεγαστικής φούσκας, με αποτέλεσμα το ιρλανδικό δημόσιο χρέος να έχει τετραπλασιασθεί σήμερα στο 123% του ΑΕΠ.

Όσο για την απρόσμενη μείωση των ποσοστών της ανεργίας στο 13,5%, που ήρθε να αποτελέσει το “επιστέγασμα” της εξόδου της Ιρλανδίας από το μνημόνιο (αλλά όχι και από τη διηνεκή επιτήρηση), αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι κατά τα χρόνια εφαρμογής του προγράμματος στήριξης από την τρόικα, η χώρα υπέστη δραματική δημογραφική μεταβολή. Από χώρα με τον υψηλότερο βαθμό εισροής μεταναστών προ εξαετίας, η Ιρλανδία μετατράπηκε στη χώρα με την μεγαλύτερη καθαρή εκροή πληθυσμού (35.000 άτομα), ξεπερνώντας τις Βαλτικές Δημοκρατίες και το Κόσσοβο, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε στις 21 Νοεμβρίου η Eurostat.

Ήδη φοιτητές στο Δουβλίνο ίδρυσαν την πρωτοβουλία “Δεν πάμε πουθενά”, σε απάντηση προς την κυβέρνηση η οποία ενθαρρύνει τη μετανάστευση προκειμένου να “ανακουφίσει” την αγορά εργασίας…

Πηγή: http://www.capital.gr/

ομάδα παραγωγής του Ruins: Online πρεμιέρα 01/12/13 20:00

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on ομάδα παραγωγής του Ruins: Online πρεμιέρα 01/12/13 20:00
Nov 282013
 

Ένα ντοκιμαντέρ για τη συγκλονιστική υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα. Η εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών, οι οποίες προσήχθησαν από την Ελληνική Αστυνομία, υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για ΗΙV, προφυλακίστηκαν για κακούργημα, και τελικά διαπομπεύτηκαν, όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.

Η στιγμή της διαδικτυακής πρεμιέρας του Ruins / Ερείπια έφτασε!

Μετά από σειρά προβολών του ντοκιμαντέρ μας για την υπόθεση της δίωξης και διαπόμπευσης των οροθετικών γυναικών, η ταινία θα ανέβει στο διαδίκτυο την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS.

Η διάθεση θα ξεκινήσει με streaming του Ruins στο σάιτ της ERT www.ertopen.comτην Κυριακή 1η Δεκεμβρίου 2013 στις 8μμ ώρα Ελλάδας (6μμ UTC). Η ταινία θα γίνει streaming με Ελληνικούς και Αγγλικούς υποτίτλους. H προβολή διοργανώνεται μετά από πρόσκληση των εργαζομένων της ΕΡΤ και της ΕΡΤ3.

Θα μπορέσετε επίσης να το παρακολουθήσετε από το site του Ruins καθώς και απο τα Unfollow,  OmniaTV. Ελπίζουμε στη στήριξή σας στην πρεμιέρα του Ruins στο ίντερνετ και των εργαζομένων της ΕRT κάνοντας embed το ζωντανό stream της ΕΡΤ στον ιστότοπό σας την ίδια ημερομηνία (μπορείτε να βρείτε τον κώδικα στο τέλος του κειμένου).

Μετά το ζωντανό streaming το Ruins θα διατεθεί στο σάιτ μας  με υπότιτλους σε διάφορες γλώσσες. Θα είναι επίσης διαθέσιμο για κατέβασμα από εδώ.

Σκοπός της διάθεσης του Ruins στο ίντερνετ είναι να φτάσουμε ένα ακόμα μεγαλύτερο κοινό από τους χιλιάδες που έχουν ήδη δει την ταινία στη διεθνή περιοδεία μας. Τους τελευταίους δυο μήνες είχαμε την χαρά και την τύχη να μας φιλοξενήσουν φορείς, οργανισμοί, μικρές και μεγάλες ομάδες από την Ελλάδα και την Κύπρο καθώς και την Αγγλία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Ολλανδία, την Αυστραλία, την Ιρλανδία και τη Σουηδία. Οι προβολές μας θα συνεχιστούν και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού μέσα στους επόμενους μήνες. Η φιλοξενία και ανταπόκριση σας μας έχει γεμίσει με ευγνωμοσύνη και ενέργεια για μελλοντικά σχέδια.

Αυτό που προέχει όμως δεν είναι περισσότερα ντοκιμαντέρ.

Ο δικαστικός αγώνας των οροθετικών γυναικών κατά του Ελληνικού κράτους και κάποιων από τους υπευθύνους για τα έκτροπα της υπόθεσης αυτής δεν έχει τελειώσει. Σειρά προσφυγών και μηνύσεων στα Ευρωπαϊκά και Ελληνικά δικαστήρια εκκρεμούν και οι γυναίκες και ομάδες ακτιβιστών που τις έχουν καταθέσει, μαζί με τους εθελοντές δικηγόρους που τις στηρίζουν χρειάζονται άμεση συνδρομή.

Γι’αυτό το λόγο η ομάδα παραγωγής μας κάνουμε έκκληση σε όλους σας για τη συνδρομή σας σ’ αυτόν το δικαστικό αγώνα. Ο Βρετανικός οργανισμός Union Solidarity International που στήριξε από την πρώτη στιγμή το ντοκιμαντέρ μας, έχει ήδη ανοίξει τραπεζικό λογαριασμό στην Αγγλία στον οποίο μπορείτε να κάνετε μια μικρή ή μεγάλη δωρεά που θα διατεθεί στη στήριξη των δικαστικών υποθέσεων των γυναικών.

Για περισσότερες λεπτομέρειες για τις υποθέσεις και τον τρόπο αξιοποίησης των δωρεών μπορείτε να δείτε εδώ (για ελληνικά) και εδώ (για αγγλικά).

Επιπλέον, η ομάδα μας θα διαθέσει ΟΛΑ ΤΑ ΕΣΟΔΑ από τυχόν εισιτήρια μελλοντικών προβολών, πωλήσεις DVD ή οποιοδήποτε άλλο έσοδο του ντοκιμαντέρ στο δικαστικό αγώνα.

Ελπίζουμε στη δικαίωση των οροθετικών γυναικών. Η δικαιοσύνη για αυτές θα είναι δικαίωση για όλους μας.

H ομάδα παραγωγής του Ruins / Eρείπια

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://ruins-documentary.com/#

Διεθνές Σεμινάριο με αντικείμενο τον αγώνα για την Υγεία στο ΑΠΘ

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Διεθνές Σεμινάριο με αντικείμενο τον αγώνα για την Υγεία στο ΑΠΘ
Nov 272013
 

Διεθνές Σεμινάριο με αντικείμενο τον αγώνα για την Υγεία (Struggle for Health) διεξάγεται αυτή την εβδομάδα στο ΑΠΘ, αποτέλεσμα συνεργασίας του Εργαστηρίου Yγιεινής του Ιατρικού Τμήματος του ΑΠΘ με το Διεθνές Πανεπιστήμιο των Λαών για την Υγεία (Intenrational People’s Health University) του Κινήματος των Λαών για την Υγεία (People’s Health Movement).

Στο σεμιναριο συμμετέχουν επαγγελματίες υγείας, ακτιβιστές για το δικαίωμα στην υγεία και διδάσκοντες από 20 διαφορετικές χωρες.

Η θεματολογία του σεμινάριου επικεντρώνεται στην ανάλυση της εφαρμοζόμενης πολιτικής υγείας κυρίως στις ευρωπαϊκές χώρες, την ανθρωπιστική κρίση που αυτές προκαλούν και τη σημασία για την ανάπτυξη ενός διεθνούς κινήματος για την προάσπιση του κοινωνικού δικαιώματος για την υγεία.

Την πρωτη ημέρα έγινε ειδική συνεδρίαση και αναλυση της καταστασης στην Ελλάδα με εισήγηση του Καθηγητή Αλέξη Μπένου στην οποία παρουσιάστηκαν συγκεκριμένα δεδομένα, όπως αύξηση τη βρεφικής θνησιμότητας, των αυτοκτονιών κλπ) που σκιαγραφούν την ανθρωπιστική κρίση που έχει ήδη προκαλέσει η μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης.

Τη δεύτερη μέρα η θεματολογία επικεντρώθηκε στην πολιτική οικονομία της υγείας, ενώ την τρίτη ημέρα το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στο Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης ως παραδειγμα συγκεκριμένης δράσης αλληλεγγύης αλλά και επιστημονικής δραστηριότητας ενταγμένης στην κοινωνική πραγματικότητα.

Στο πλαίσιο του σεμιναρίου σήμερα πραγματοποιείται επίσκεψη στην Ιερισσό Χαλκιδικής για την ενημέρωση των συμμετεχόντων για το σημαντικό αυτό πρόβλημα περιβαλλοντικής καταστροφής και τις επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων.

Τέλος, την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου προγραμματίζεται ανοικτή εκδήλωση στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης με θέμα “ο αγώνας για την προάσπιση της υγείας” και ομιλητές συμμετέχουσες διεθνείς προσωπικότητες Κινήματος των Λαών για την Υγεία.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alterthess.gr/

Με υποθήκη την Yγεία

 Απόψεις  Comments Off on Με υποθήκη την Yγεία
Nov 272013
 

Στον έκτο χρόνο της ύφεσης η χώρα έχει μόνο να μετρά πληγές, όχι μόνο από την μονόπλευρη πολιτική λιτότητας αλλά και από την απουσία υποδομών να υποστηρίξουν τα θύματα της ύφεσης και να αμβλύνουν τις κοινωνικές αντιθέσεις που γιγαντώνονται. Ωστόσο, η πολιτική που ακολουθείται, δεν έχει στόχο ούτε τη διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης ούτε την προστασία του πολίτη.

Η πολιτική για την υγεία είναι η καλύτερη απόδειξη. Αυξήσεις και μειώσεις στις τιμές των φαρμάκων με μοναδικό στόχο την αύξηση των κερδών των επιχειρήσεων και τη μετακύληση της διαφοράς στις τσέπες του ασθενούς, είναι η μία οπτική. Οι συγχωνεύσεις νοσοκομείων με την παράλληλη μείωση κλινών είναι η άλλη οπτική. Μόνο που η πολιτική αυτή δεν είναι διεδρική.

Στην οικονομική εξίσωση που ακολουθείται, παραβλέπεται συνεχώς ο ασθενής και η κοστολόγηση της υγείας και του θανάτου. Το προσδόκιμο και η μέση ηλικία στη χώρα δημιουργούν ένα δημογραφικό εκρηκτικό μείγμα. Την ίδια στιγμή η αδυναμία εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών να ασφαλιστούν και ακόμα περισσότερων να έχουν πρόσβαση σε προληπτικές εξετάσεις, δημιουργούν μία βραδυφλεγή υγειονομική βόμβα, η οποία δε γνωρίζουμε πότε θα εκραγεί και με τι διαστάσεις.

Η πρόληψη, που κατάντησε να είναι πολυτέλεια, έχει αποδειχθεί ότι είναι μία μεσο-βραχυπρόθεσμη επένδυση με πολλαπλά οικονομικά και δημοσιονομικά οφέλη στην κοινωνία. Ο ασθενής που δε συμμετέχει σε προγράμματα προληπτικής ιατρικής (ή ατομικά δεν κάνει προληπτικές εξετάσεις) όχι μόνο έχει αυξημένες πιθανότητες να νοσήσει σοβαρά, αλλά και όταν τούτο συμβεί είναι ακριβότερο για την κοινωνία (από το κόστος της ατομικής πρόληψης).

Ένας άνθρωπος που κάνει τακτικά όλες τις προληπτικές εξετάσεις που απαιτεί η ηλικία και η φυσική του κατάσταση, είναι ενεργός περισσότερο καιρό, τεκνοποιεί (ανανέωση πληθυσμού), συμμετέχει στην παραγωγική διαδικασία για μεγαλύτερο διάστημα συμβάλλοντας στην εθνική και οικογενειακή οικονομία.

Αντίθετα, σήμερα, που η πρόληψη κείτεται σε μονάδα εντατικής θεραπείας και η απουσία προγραμμάτων κοινωνικής πολιτικής στην υγεία, είναι λογικό να μη γίνονται οι αναγκαίες εξετάσεις. Η ατομική οικονομική αδυναμία κάνει τους πολίτες να μην προστρέχουν έγκαιρα στο γιατρό και να αμελούν την υγεία τους. Έτσι, όμως όταν καλούνται να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση, η νόσος είναι σε προχωρημένο στάδιο επιβαρύνοντας οικονομικά τόσο των ασθενή όσο και το σύστημα υγείας.

Ουσιαστικά αντί να γίνεται οικονομία μέσω των περικοπών, μεσοπρόθεσμα ξοδεύονται περισσότεροι πόροι για τη θεραπεία. Και αυτό επιβαρύνει όχι μόνο την οικογενειακή οικονομική κατάσταση, αλλά και τα ασφαλιστικά ταμεία. Έχεις, επίσης μεσοπρόθεσμα, συνέπειες στην παραγωγική διαδικασία, τη δημογραφία της χώρας, την ατομική ψυχολογία.

Σε μία κοινωνία ανασφάλιστων πολιτών χωρίς πρόσβαση στη δημόσια υγεία, η οποία που συνεχώς υποβαθμίζεται, οι επιδημίες αποτελούν μόνιμη απειλή. Αν μάλιστα σε αυτή την απειλή προστεθεί και ο παράγοντας των ανεμβολίαστων παιδιών, τότε είναι μαθηματικά βέβαιο ότι η χώρα θα κληθεί να πληρώσει υπερβολικά ακριβότερα τις σημερινές περικοπές ή κάποιοι άνθρωποι θα εγκαταλειφτούν στη μοίρα τους. Και ήδη σύμφωνα με μελέτες το προσδόκιμο ακολουθεί πτωτική πορεία (δεδομένης την μείωσης γεννήσεων).

Και σε τούτη τη βραδυφλεγή βόμβα έρχονται να προστεθούν και οι ολοένα αυξανόμενες επιβαρύνσεις των ασθενών στην αγορά φαρμάκου. Η πρόσφατη μείωση της τιμής των φαρμάκων ουσιαστικά συνεπάγεται αύξηση της συμμετοχής του ασθενούς στην αγορά φαρμάκου, αφού τη διαφορά φτηνότερου γενοσήμου και συνταγογραφούμενου φαρμάκου, την πληρώνει αποκλειστικά ο ασθενής.

Ενώ κάποιοι πέρυσι κινδυνολογούσαν και τρομοκρατούσαν ότι μία ενδεχόμενη αριστερή κυβέρνηση θα έφερνε έλλειψη φαρμάκων (και πετρελαίου), σήμερα βλέπουμε ότι το φάρμακο κατάντησε για πολλές οικογένειες είδος πολυτελείας. Κι όμως η πολιτική της σημερινής νεοδεξιάς κυβέρνησης είναι αυτή που έκανε περίπου έναν στους τρεις πολίτες να διακόψει την αγωγή φαρμάκων.

Η σχεδιαζόμενη μείωση της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης στο 1% του ΑΕΠ, σύμφωνα με τους όρους του Μνημόνιου, όχι μόνο εντείνει την κοινωνική αδικία αλλά οδηγεί αναπόφευκτα σε ανθρωπιστική καταστροφή. Ακόμα μία φορά καλούνται οι αδύναμοι να πληρώνουν τα σπασμένα παρά την απειλή για αύξηση των χρόνιων νοσημάτων από τη μειωμένη πρόσβαση σε φάρμακα και προγράμματα προληπτικών εξετάσεων. Η πρόληψη -που τόσα χρόνια στην Ελλάδα φυτοζωούσε- πλέον εξαφανίζεται και γίνεται αντικείμενο φιλανθρωπίας των ΜΚΟ και εμπορικό αγαθό.

Και η ιδιωτικοποίηση δεν περιλαμβάνει μόνο τη μετακίνηση δημόσιων πόρων σε ιδιωτικές εταιρείες που θέλουν απλώς να συσσωρεύσουν πλούτη, αλλά απειλεί όλη την κοινωνία. Η ιδιωτικοποίηση πέρα από τη μεταφορά κεφαλαίων που αντί να λειτουργούν σε επίπεδο αναδιανομής του κέρδους στην κοινωνία, ουσιαστικά σωρεύονται σε ιδιωτικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, συμπεριλαμβάνει την εγκατάλειψη των αδύναμων οικονομικά ασθενών στη μοίρα τους ή στη ευγενική χορηγία ενός μη κυβερνητικού σχήματος.

του Δήμου Χλωπτσιούδη

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ: Απάντηση στην Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Μαγνησίας

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ: Απάντηση στην Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Μαγνησίας
Nov 262013
 
Μαθήματα πολιτικής καθοδήγησης για τα ιδεώδη του Πολυτεχνείου, δεν δεχόμαστε από την Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Μαγνησίας, που κουράστηκε σκληρά, εργαζόμενη υπερωρίες, για παρακολουθήσεις κοινωνικών χώρων και φυλάξεις στόχων, καθ’ υπόδειξη των πνευματικών της καθοδηγητών.

Ας μην λησμονούνε τη δράση των συναδέλφων τους τις μέρες του ’73, όταν άλλα “ανθρωπάκια”, φοιτητές, εργάτες και λαός φώναζαν “ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” κατά της χούντας, ενώ εκείνοι την υπερασπίζονταν, δέρνοντας, φυλακίζοντας και βασανίζοντας τους αγωνιστές!

Οι κρανοφόρες δυνάμεις καταστολής, έχουν ήδη δείξει και στα “ανθρωπάκια” που μας επισκέπτονται από την Χαλκιδική και αγωνίζονται ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στον τόπο τους, πως αντιλαμβάνονται τη συνοχή της κοινωνίας και τους αγώνες των κατοίκων.
Έχουν εκφράσει έμπρακτα το φρόνιμα και τη θέλησή τους για προάσπιση των περιουσιών της Eldorado στη Χαλκιδική, του Μπόμπολα στην Κερατέα, του Μάνεση στη Χαλυβουργεία και κάθε εκπροσώπου του κεφαλαίου και του συστήματος που υπηρετούν πιστά.
Όσον αφορά τη φαντασία των αστυνομικών, για σενάρια ενεργειών από την πλευρά των διαδηλωτών, είναι οι ίδιοι που τα εμπνέονται και τα επιδιώκουν, ακολουθώντας προκλητικά τις πορείες και γεμίζοντας παντού το χώρο με ασφαλίτες.
ΕΞΩ ΤΑ ΜΑΤ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ
Η ΧΟΥΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΗ, ΦΟΡΑΕΙ ΑΣΠΡΑ ΚΡΑΝΗ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ
ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, ΝΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
μερικά από τα “υβριστικά” συνθήματα που άκουσαν στην πορεία για το Πολυτεχνείο οι θιγόμενοι αστυνομικοί, που κρύβονται κάτω από τα κουκουλένια τους κράνη!
ΑΝ ΔΕΝ ΕΞΕΓΕΡΘΟΥΜΕ Σ’ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ
ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝΕ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://denplirono-anatropi.blogspot.gr/

ΚΙΦΑ: Στείλαμε φάρμακα στο Σύλλογο Καρκινοπαθών, Εθελοντών, Φίλων και Ιατρών (Κ.Ε.Φ.Ι.)

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on ΚΙΦΑ: Στείλαμε φάρμακα στο Σύλλογο Καρκινοπαθών, Εθελοντών, Φίλων και Ιατρών (Κ.Ε.Φ.Ι.)
Nov 252013
 

Στείλαμε μια κούτα με ισχυρά παυσίπονα και αυτοκόλλητα αναλγητικά επιθέματα στο Σύλλογο Καρκινοπαθών, Εθελοντών, Φίλων και Ιατρών (Κ.Ε.Φ.Ι.) στην Αθήνα.

Αιφνιδιασμός Γεωργιάδη: Σε διαθεσιμότητα το προσωπικό σε Δαφνί και Ψυχιατρείο Θεσσαλονίκης

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Αιφνιδιασμός Γεωργιάδη: Σε διαθεσιμότητα το προσωπικό σε Δαφνί και Ψυχιατρείο Θεσσαλονίκης
Nov 252013
 

Δια του αιφνιδιασμού δρα ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες, έθεσε σε διαθεσιμότητα 150 άτομα του ιατρικού προσωπικού στο Δαφνί (Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής) και 80 στο Ψυχιατρείο Θεσσαλονίκης. Ακόμη, τρεις ψυχιατρικές κλινικές του ΨΝΑ θα μεταφερθούν σε νοσοκομεία. Οι εργαζόμενοι στα ψυχιατρικά νοσοκομεία προγραμματίζουν συλλαλητήριο ενάντια στις «fast track» διαθεσιμότητες έξω από το υπουργείο Υγείας τη Δευτέρα 25/11 στις 9 το πρωί.

Νωρίτερα, σε κατάληψη των γραφείων της διοίκησης του ΨΝΑ και αποκλεισμό της Λεωφόρου Καβάλας, στο ύψος του Δαφνίου, προχώρησαν οι εργαζόμενοι στο Δαφνί και το Δρομοκαϊτειο (το οποίο ενδέχεται να μπει και αυτό στη… λίστα της διαθεσιμότητας), μοιράζοντας ενημερωτικά φυλλάδια στους διερχόμενους οδηγούς. Παράλληλα, ο διοικητής του ΨΝΑ, Όθωνας Χαραλαμπάκης, υπέβαλε την παραίτησή του διαμαρτυρόμενος για τις εν κρυπτώ αποφάσεις που αιφνδιαστικά έλαβε ο υπουργός Υγείας.

Μιλωντας «στο Κόκκινο» (105,5), η πρόεδρος των εργαζομένων του ΨΝΑ, Μ. Λουκέρη, τόνισε ότι οι υπηρεσιακοί παράγοντες της Περιφέρειας κλήθηκαν από τον υπουργό Υγείας να καταθέσουν προτάσεις για διαθεσιμότητες και ενέταξαν σε αυτές τους εργαζόμενους του ΨΝΑ. Η κ. Λουκέρη ενημέρωσε του εργαζόμενους και αναμένεται να ζητήσουν αναλυτική πληροφόρηση από τους αρμόδιους στην Περιφέρεια Αττικής.

Μιλώντας στο alterthess.gr η εργαζόμενη στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Σάσα Κοτζάστρατη τόνισε: «Αν οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν αυτό θα σημαίνει την αδυναμία λειτουργίας του νοσοκομείου. Ήδη το ΨΝΘ λειτουργεί οριακά, έστω και ένας να τεθεί στην διαθεσιμότητα θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα τόσο στην  λειτουργία του ΨΝΘ όσο και στην κοινότητα που εξυπηρετεί. Εδώ και καιρό οι εργαζόμενοι στο ΨΝΘ ζούμε σε καθεστώς τρομοκρατίας, «σήμερα βγαίνουμε σε διαθεσιμότητα, όχι δεν βγαίνουμε, από Δευτέρα θα βγούμε». Όλο αυτό το σκηνικό που έχει στηθεί εις βάρος μας δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα και στην καθημερινή μας δουλειά που έχει να κάνει με ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ψυχικά προβλήματα” Από την Δευτέρα οι εργαζόμενοι του ΨΝΘ θα πραγματοποιήσουν συνελεύσεις προκειμένου να αποφασίσουν τον τρόπο των κινητοποιήσεών τους.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://left.gr/news/aifnidiasmos-georgiadi-se-diathesimotita-prosopiko-se-dafni-kai-psyhiatreio-thessalonikis

Τα υπόθετα του Άδωνι

 Απόψεις  Comments Off on Τα υπόθετα του Άδωνι
Nov 252013
 

Θα μπορούσε κάποιος χαριτολογώντας να πει πως ο Άδωνις Γεωργιάδης, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, είναι ο βασικότερος αβανταδόρος της φαρμακοβιομηχανίας, αφού σε λίγο καιρό, αν συνεχίσει την πολιτική του, γιατροί, νοσηλευτές, παραΪατρικό προσωπικό και σίγουρα ασθενείς, θα πρέπει να πάρουν χάπια για να τον αντέξουν. Αλλά και να μην έχεις σχέση με όλα αυτά, αρκεί να τον ακούσεις σε κάποια από τις δεκάδες τηλεοπτικές του εμφανίσεις, για να αποκτήσεις σχέση με σκευάσματα, τουλάχιστον αυτά που αφορούν την πίεση.

Αλλά ας αφήσουμε τα χαριτολογήματα και ας πάμε στην ουσία. Ο υπουργός Υγείας (ναι είναι υπουργός και μάλιστα Υγείας, δεν είναι απλώς «Άδωνις»), ανήγγειλε πως θα κάνει πιο φτηνά 6.000 φάρμακα. Όποιος διαφώνησε μαζί του, δέχθηκε την επίθεση ότι δεν θέλει φτηνό φάρμακο για το λαό, αλλά εξυπηρετεί συμφέροντα φαρμακοβιομηχανιών. Είναι όμως η φτήνια του κυρίου Γεωργιάδη, χτύπημα στα συμφέροντα;

Όσοι σχετίζονται με τη δημοσιογραφική πιάτσα θυμούνται εκείνο το παλιό κόλπο, όταν η Αστυνομία έβρισκε πλοίο με 300 κιλά χασίς. Υποψιαζόμασταν όλοι πως κάποιος το είχε καρφώσει για να έχει η Αστυνομία την επιτυχία της, όσο από πίσω πέρναγε άλλο πλοίο με 5 τόννους κόκα. Έτσι ακριβώς κάνει ο Άδωνις Γεωργιάδης. Εμφανίζει την επιτυχία του «φτηνού φαρμάκου» την ώρα που περνά το πλοίο με χρήμα για τις πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες.

Ας δούμε τα πράγματα συγκεκριμένα. Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν φτηναίνει όλα τα φάρμακα, αλλά τα εκτός πατέντας και τα γενόσημα. Τα ακριβά φάρμακα τα οποία παράγουν οι πολυεθνικές δεν τα αγγίζει. Αντιθέτως, ανεβάζει την συμμετοχή του ασφαλισμένου σε αυτά.

Αν γίνει πιο φτηνό το γενόσημο για παράδειγμα, αυτό πρακτικά σημαίνει πως δεν θα μπορεί να παράξει καμιά από τις ελληνικές βιομηχανίες, γιατί δεν μπορεί να είναι ανταγωνιστική του φτηνού γενόσημου που παράγεται στο Μπαγκλαντές και το Πακιστάν και που δεν πληροί τους κανόνες ασφαλείας. Έτσι, ή τα φάρμακα που έχουν φτηνύνει δεν θα παραχθούν καθόλου, άρα θα παίρνουμε μόνο τα ακριβά, ή θα καταναλώνουμε αμφίβολο φάρμακο.

Το βασικό όμως είναι πως η Ελλάδα αποτελεί χώρα αναφοράς στο φάρμακο. Δηλαδή είναι από τις χώρες εκείνες που καθορίζουν την τιμή του φαρμάκου πανευρωπαϊκά, η οποία βγαίνει ως μέσος όρος των κατώτατων τιμών. Άρα το φάρμακο των πολυεθνικών, το οποίο θα παραμείνει ακριβό, σημαίνει κέρδη για τις πολυθενικές φαρμάκου και εκτός Ελλάδας. Συνεπώς, η προσφορά του Άδωνι Γεωργιάδη είναι ανεκτίμητη.

Μπαίνει επίσης ένα θέμα γενικότερο για τον Άδωνι Γεωργιάδη. Αφού η πολιτική του στον τομέα της Υγείας τον φέρνει αντιμέτωπο με το σύνολο των σχετιζόμενων με την Υγεία, από τον νοσοκόμο και τον ασθενή έως το γιατρό και ίσως τις ελληνικές εταιρείες φαρμάκου, τότε ποιος είναι αυτός που συμφωνεί με την πολιτική την οποία εφαρμόζει; Ποιος πρέπει να επικροτήσει την πολιτική ενός υπουργού Υγείας, αν όχι οι σχετιζόμενοι με την Υγεία;

Ως τώρα λοιπόν, όσα κάνει ο Άδωνις Γεωργιάδης στην Υγεία φαίνεται να ευνοούν ιδιωτικά νοσοκομεία και πολυεθνικές. Όχι τους ασθενείς που πεθαίνουν στα ράντζα, όχι τους γιατρούς που πεθαίνουν στην κούραση για να μην πεθαίνουν οι ασθενείς τους. Ας πεταχτεί ο τηλεϋπουργός ως τα αντικαρκινικά νοσοκομεία και ας πει αυτά περί συμφερόντων στους ανθρώπους που δεν έχουν τα φάρμακά τους. Ας το πει στους γονείς του παιδιού που πέθανε πριν κλείσει τα τρία του χρόνια, επειδή δεν πρόλαβε να χειρουργηθεί.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης χρησιμοποίησε για μια ακόμη φορά το βήμα της Βουλής όχι για να ασκήσει πολιτική ή να απαντήσει σε ερωτήσεις αλλά ως τηλεπαράθυρο. Κατηγόρησε την «Αυγή» και το «Κόκκινο», πως τον πολεμούν γιατί έχουν διαφήμιση φαρμακοβιομηχανίας. Ο Άδωνις κατά την προσφιλή του τακτική, χρησιμοποιεί μια αλήθεια για να χτίσει πάνω του ένα βολικό ψέμα. Είναι, για παράδειγμα, σαν να ισχυριστεί κάποιος πως η πρόσφατη επίσκεψή του στην Ισραηλινή Πρεσβεία που είναι ένα αληθινό γεγονός, έγινε για να πάρει 500.000 ευρώ προκειμένου να εξυπηρετήσει την ισραηλινή φαρμακοβιομηχανία. Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά.

Η Ελλάδα πεθαίνει μεταφορικά και κυριολεκτικά και ανάμεσα σε όλα τα άλλα πρέπει να υποστεί τη θεραπεία ενός τύπου που χαράσσει πολιτική Υγείας σαν να πουλάει σίτες και βιβλία από τηλεοράσεως. Θεραπεία υπόθετου.

Του Κώστα Βαξεβάνη

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.koutipandoras.gr/

Για ποιους δουλεύει ο Α. Γεωργιάδης; Μπίζνες με τη ζωή και το θάνατο

 Απόψεις  Comments Off on Για ποιους δουλεύει ο Α. Γεωργιάδης; Μπίζνες με τη ζωή και το θάνατο
Nov 242013
 

Μία από τις κεντρικές παραδοχές στις οποίες στηρίζεται το σημερινό πρόγραμμα εσωτερικής υποτίμησης, είναι ότι τα χρόνια προ κρίσης «ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητες μας». Η πολιτική που ακολουθείται ως απάντηση στην κρίση αναδεικνύει, μεταξύ άλλων, μια διαλεκτική ένταση ανάμεσα στο «ζούσαμε» και στις «δυνατότητες». Σε πρώτο επίπεδο η επιβολή της βίαιης υποτίμησης σημαίνει να «μάθουμε» να ζούμε με λιγότερα. Λιγότερα δικαιώματα, όνειρα, ανάγκες, συναισθήματα. Λιγότερη αξιοπρέπεια. Αναφερόμαστε στις «δυνατότητες», δηλαδή ακόμα ζούμε.

Η ζωή ως όριο

Το δεύτερο επίπεδο όμως προχωράει κάπως πιο βαθιά. Εδώ και καιρό αρχίζει να φαίνεται ότι στην κατάσταση που βιώνουμε δεν χωράμε όλοι. Κάποιοι περισσεύουν. Το «δεν χωράμε όλοι», μέχρι τώρα μπορεί να σήμαινε κυρίως μετανάστευση για τους νέους ή καταπάτηση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών. Σήμερα όμως αποκτά το συνολικό του νόημα. Εδώ είναι που πλέον μπαίνουμε στο «ζούσαμε». Αυτή η πολιτική φροντίζει με τον πιο απόλυτο τρόπο να καταλάβουμε πως είμαστε περιττοί και πλεονάζοντες. Αυτή η πολιτική δημιουργεί την ταυτότητα του περιττού και μας τη δίνει. Το ότι πλέον περισσεύουμε, είμαστε υπεράριθμοι, τίθεται από τη μεριά του κράτους με τον πιο συνολικό και σαφή τρόπο που θα μπορούσε να τεθεί. Με όρους ζωής.

Στο κομμάτι της δημόσιας υγείας η λογική της εσωτερικής υποτίμησης φτάνει στα όρια της. Το όριο αυτό δεν είναι άλλο από την ίδια την ανθρώπινη ζωή. «Δεν είναι ώρα το κράτος να αυξήσει τις δομές του, αλλά να τις μειώσει» δήλωσε ο υπουργός υγείας. «Δεν μπορώ να ασχοληθώ με όλους σας, κάποιοι θα ψοφήσετε». Το δεύτερο δεν το είπε. Αλλά δεν έχει σημασία γιατί το υλοποιεί με τον πιο αποφασιστικό τρόπο. Με τη συγκεκριμένη όμως πολιτική πέρα από το ζήτημα της αναδιάρθρωσης και της υποτίμησης της εργασίας ως απάντηση στην κρίση, ανοίγονται και άλλοι δρόμοι. Η πολιτική που αρχίζει να υλοποιείται στον χώρο της δημόσιας υγείας αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα εφαρμοσμένης «βιοπολιτικής».

Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από μία συνέντευξη του Ιταλού φιλόσοφου Giorgio Agamben:

«O Φουκώ έδειξε στις παραδόσεις του ότι η ασφάλεια ως τεχνική διακυβέρνησης εισήχθη από τους φυσιοκράτες τις παραμονές της γαλλικής επανάστασης. Ποιο ήταν το πρόβλημα της εποχής; Ήταν οι λιμοί, πώς να αποτρέψουμε την εμφάνιση του λιμού. Ως τότε δεν είχαν σκεφτεί ποτέ μ’ αυτό τον τρόπο, συνέλεγαν δημητριακά, κ.ο.κ. Οι φυσιοκράτες είχαν αυτή την ίσως ιδιοφυή ιδέα: δεν θα επιδιώκουμε πλέον να αποφύγουμε τους λιμούς. Θα τους αφήνουμε να συμβούν, αλλά μετά θα είμαστε έτοιμοι να τους διακυβερνήσουμε, να τους προσανατολίσουμε, να τους διασφαλίσουμε προς μια ορθή κατεύθυνση.»

«Δεν έτυχε, πέτυχε!»

Βρισκόμαστε μπροστά σε μία συνειδητή πολιτική επιλογή, που σχεδιάζει με όρους ζωής και θανάτου. Πρόκειται για μια πολιτική επιλογή που έρχεται όχι να αποτρέψει αλλά να «προσανατολίσει», να διαχειριστεί τον θάνατο και τον φόβο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση «προσανατολισμός» σημαίνει μεταξύ άλλων ανάκαμψη της κερδοφορίας. «Εγώ εδώ εκπροσωπώ τον ιδιωτικό τομέα», είχε δηλώσει σε πρωινή εκπομπή γεμάτος καμάρι ο υπουργός Υγείας. Μετά από μερικές μέρες προσέθεσε ότι «το ιδιωτικό σύστημα υγείας μας συμφέρει περισσότερο από το δημόσιο». Προφανώς εννοούσε αυτούς που εκπροσωπεί. Γιατί, ποιοι είναι αυτοί που τους συμφέρει περισσότερο; Το παράδειγμα των ΗΠΑ ίσως μας διαφωτίσει κάπως:

«Οι Ηνωμένες πολιτείες είναι το μοναδικό «ανεπτυγμένο» καπιταλιστικό κράτος που δεν έχει γενικό σύστημα υγείας. Το 2009, πενήντα εκατομμύρια άνθρωποι στις ΗΠΑ δεν είχαν ιατρική περίθαλψη. Τα κρατικά έξοδα για την υγεία φτάνουν στο 15% του ΑΕΠ και προβλέπεται να προσεγγίσουν το 20% μέχρι το 2020. Ο Καναδάς αντίθετα, που διαθέτει γενικό σύστημα υγείας, ξοδεύει 10%. Εκτιμάται ότι η εξάλειψη των ιδιωτικών εταιριών ασφάλισης και των «διοικητικών δαπανών» τους θα μείωνε τα κρατικά έξοδα για την υγεία κατά 20-30%. Ένα άλλο μέρος των εξόδων πηγάζει από τη στενή σχέση μεταξύ μεγάλων φαρμακευτικών εταιριών και πολιτικού προσωπικού. Για παράδειγμα η ομοσπονδιακή νομοθεσία απαγορεύει στις πολιτείες να προμηθεύονται φθηνότερα φάρμακα από τον Καναδά.»1

Αν κάποιος ακόμα έχει αμφιβολίες για ποιον ακριβώς ιδιωτικό τομέα δουλεύει ο υπουργός και η κυβέρνηση, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στην έρευνα της ICAP. Με βάση τη συγκεκριμένη έκθεση τα συνολικά κέρδη (προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων) των 500 πιο κερδοφόρων επιχειρήσεων αυξήθηκαν κατά 44,3%.

Το πόσο επικίνδυνη είναι η πολιτική για την υγεία που ακολουθείται στην Ελλάδα το γνωρίζουμε, γιατί έχει εφαρμοστεί και σε όλες τις χώρες στις οποίες υλοποιήθηκαν παρόμοια προγράμματα. Το επικίνδυνη όμως στο «ιατρικό λεξιλόγιο» σημαίνει ότι κοστίζει ζωές, ότι είναι μοιραία, ότι είναι δολοφονική. Όλα τα υπόλοιπα πεδία των δικαιωμάτων που χάνονται με την εφαρμογή αυτής της πολιτικής έχουν σαφώς δραματικά αποτελέσματα στους ανθρώπους και την κοινωνία, ωστόσο ειδικά το δικαίωμα στην υγεία έχει μία καθοριστική διαφοροποίηση. Πρόκειται για ένα πεδίο που τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι μη αναστρέψιμα και δεν γίνεται να αναταχθούν.

Διότι σε περιόδους κρίσης που η νοσηρότητα αυξάνει λόγω της υποβάθμισης του βιοτικού επιπέδου(2) και η ζήτηση για δωρεάν υγεία είναι μεγαλύτερη, οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων μείωσαν τις δαπάνες για την υγεία (3), αύξησαν απαγορευτικά το κόστος νοσηλείας στα δημόσια νοσοκομεία και απέκλεισαν από τη δωρεάν περίθαλψη αυτούς που τη χρειάζονται περισσότερο. Ανασφάλιστοι και μετανάστες, όλες οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες που δεν είναι πλέον μειοψηφούσες πλήττονται πιο άγρια από την οικονομική κρίση. Αυτές οι κοινωνικές ομάδες με το πέρας της νοσηλείας τους στο δημόσιο νοσοκομείο θα λάβουν και μια απόδειξη για το πόσο κόστισε η περίθαλψη τους.

Φυσικά ούτε οι ασφαλισμένοι τυγχάνουν καλύτερης μεταχείρισης καθώς καλούνται να πληρώσουν κάθε φορά όλο και περισσότερα για τα φάρμακά τους, την ιατρική τους επίσκεψη και τη νοσηλεία τους στο δημόσιο νοσοκομείο. Έτσι στην Ελλάδα του 2013 το προσδόκιμο όριο επιβίωσης μειώνεται συνεχώς ενώ οι δαπάνες για την υγεία αποτελούν την πρώτη αιτία χρεωκοπίας των ελληνικών νοικοκυριών.

Επίθεση στην αλληλεγγύη

Πριν λίγες εβδομάδες, το υπουργείο Υγείας ξεπέρασε κάθε όριο, δίνοντας εντολή να εισβάλλουν οι αστυνομικές αρχές στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού και στους Γιατρούς του Κόσμου για διακίνηση ναρκωτικών. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο πεδίο που αντιλαμβάνεται καλύτερα ο υπουργός Υγείας εκείνο της «επικοινωνιακής καταστολής» και ως σαφή στόχο έχει να βάλει το κύρος όλων εκείνων των προσπαθειών και διεργασιών που συντελούνται στην ελληνική κοινωνία προκειμένου οι άνθρωποι να σταθούν στοιχειωδώς με αξιοπρέπεια απέναντι στην επίθεση που δέχονται.

Τα αυτόνομα και αυτοδιαχειριζόμενα κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία αλληλεγγύης είναι ταυτόχρονα τόποι ελευθερίας και τόποι συνάντησης όλων ημών που αναζητούμε αδιαμεσολάβητα τρόπους, εμπνέοντας και παίρνοντας έμπνευση από την αλληλεγγύη να αντισταθούμε στη μαύρη μισαλλόδοξη πραγματικότητα που θέλουν να μας επιβάλουν. Τα κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία αλληλεγγύης με συνέπεια τρία χρόνια τώρα διατηρούν την έννοια της δωρεάν πρόσβασης σε πρωτοβάθμια περίθαλψη και αγωνίζονται πολιτικά προκειμένου να αρθούν όλοι αυτοί οι δολοφονικοί αποκλεισμοί στην Υγεία. Ακριβώς για αυτόν τον λόγο, αυτές οι δομές έχουν σαφές ηθικό πλεονέκτημα καθώς και την νομιμοποίηση της κοινωνίας χωρίς να χρειάζονται, ούτε επιζητούν οποιαδήποτε τυπική νομιμοποίηση από αυτό το κράτος που νομιμοποιεί τον θάνατο και δεν ανταποκρίνεται ούτε στις στοιχειώδεις συνταγματικές του υποχρεώσεις.

Φαίνεται ότι στον κόσμο που οραματίζεται ο Άδωνις Γεωργιάδης εκτός του ότι «δεν χωράνε άλλες δομές για την υγεία» μάλλον δεν χωράει ούτε η αλληλεγγύη ως αντίληψη. Δεν χωράει το γεγονός ότι εδώ και 3 χρόνια τα κοινωνικά ιατρεία έχουν καταφέρει να γειωθούν στις πόλεις τους, να συνδεθούν με τις γειτονιές, να διεκδικούν δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους χωρίς αποκλεισμούς. Γιατί δεν είναι τυχαίο ότι η εισβολή της αστυνομίας έγινε μόλις μια βδομάδα μετά τις συντονισμένες δράσεις των κοινωνικών ιατρείων και φαρμακείων αλληλεγγύης, όπου ιατροί, ασθενείς και αλληλέγγυοι κατήγγειλαν τον δολοφονικό αποκλεισμό των ανασφάλιστων από τα δημόσια νοσοκομεία.

Ταυτόχρονα, προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι δεν έχει παρέμβει ακόμη εισαγγελέας για τις μη ανατάξιμες σωματικές βλάβες μέχρι την έκθεση σε κίνδυνο θανάτου που οδηγούν αυτές οι πολιτικές του Υπουργείου Υγείας. Στο υγειονομικό σύστημα που οραματίζεται ο υπουργός δεν χωράνε τέτοιες δομές που προβάλλουν στο σήμερα την υγεία του αύριο, με τον ασθενή να μην είναι πελάτης, αλλά συμμέτοχος με το λόγο του να μετράει στο πώς θέλει να είναι η υγεία που του παρέχεται.

Δεν χωράει την αντίληψη ότι ενώ τα κοινωνικά ιατρεία δεν κάνουν φιλανθρωπία, δεν καλύπτουν τρύπες του κράτους, δεν θέλουν να χρειάζεται να υπάρχουν, έχουν συνομολογήσει ότι διεκδικώντας την υγεία από κει που πρέπει να δίνεται, δεν θα αφήσουν και τον κόσμο να πεθαίνει έξω από τα δημόσια νοσοκομεία που του κλείνουν την πόρτα. Δεν χωράει στο μυαλό τους, τέλος, ότι θα υπάρχουν τέτοιοι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι όπου οι υποτελείς και εξαθλιωμένοι θα συναντούν τη συλλογικότητα και αντί να κλειστούν στον εαυτό τους και στο σπίτι τους θα βγουν στο δρόμο να διεκδικήσουν, ότι θα υπάρχουν χώροι όπου η αντίσταση και η ζωή θα κυριαρχούν, όπου η ελπίδα δεν θα σβήνει.

Στις προσπάθειες να περάσει η αλληλεγγύη εκτός νόμου, να συκοφαντηθούν δομές όπως τα κοινωνικά ιατρεία αλληλεγγύης, η κυρίαρχη πολιτική μέσω του υπουργείου υγείας εντελώς αντιεπιστημονικά και βεβαίως αντιδεοντολογικά βαπτίζει τα δίγραμμα φάρμακα «ναρκωτικά», προκειμένου να εννοηθεί ότι αυτές οι δομές που κρατάνε ζωντανούς τους ανθρώπους, που αντιστέκονται στην πολιτική θανάτου είναι έκνομες. Αξίζει να σημειωθεί πως τέτοιου είδους φάρμακα χορηγούνται σε καρκινοπαθείς και ασθενείς με βαριά ψυχική νόσο.

Η αλήθεια είναι – κι αυτό η κοινωνία το γνωρίζει – πως μόνον αυτές οι υγειονομικές δομές παίρνουν με προσωπικό κόστος και κόπο των ανθρώπων που τις συγκροτούν την απόλυτη ευθύνη, ιατρική και πολιτική, να τηρηθεί ο νόμος και το σύνταγμα, δηλαδή να παρέχεται ιατρική φροντίδα σε οποιονδήποτε την έχει ανάγκη χωρίς κριτήρια και αποκλεισμούς. Όπως ακριβώς επιβάλει ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας που είναι και νόμος του κράτους (Ν. 3418/2005) και το Σύνταγμα.

Όσο οι δομές αλληλεγγύης θα γειώνονται στην κοινωνία, θα αναδεικνύουν το μεγαλείο της αλληλεγγύης και τις δολοφονικές συνέπειες αυτής της πολιτικής, δεν υπάρχει αμφιβολία πως αυτό το υπουργείο Υγείας, που τόσο εύκολα μοιράζει ταυτότητες πλεοναζόντων ζωών, δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει τις πιο ποταπές μεθόδους ακόμη και με όρους προβοκάτσιας και παρακράτους για να τις καταστείλει, για να διαχειριστεί τον φόβο και τον θάνατο. Αυτοί που κυβερνάνε έχουν κηρύξει ανοιχτά τον πόλεμο στην κοινωνία. Η ανατροπή τους πέρα από ζήτημα αξιοπρέπειας είναι θέμα επιβίωσης.

1) Loren Goldner, The Sky Is Always Darkest Just Before the Dawn: Class Struggle in the US from the 2008 Crash to the Eve of the Occupations Movement, στο Insurgent Notes. Ελληνική μετάφραση από τη «συνέλευση για την κυκλοφορία των αγώνων», Το κίνημα Occupy στις ΗΠΑ

2) Ενδεικτικά αναφέρεται ότι βάσει ευρωπαϊκών δεδομένων μια αύξηση της ανεργίας κατά 3% συνοδεύεται από αύξηση της θνησιμότητας από αυτοκτονίες και κατάχρηση αλκοόλ κατά 4,5% και 28%.

3)Η χρήση της δημόσιας ενδονοσοκομειακής παροχής υπηρεσιών και η αξιοποίηση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας αυξήθηκαν κατά 6,2% και 21,9%, αντίστοιχα, μεταξύ των ετών 2010 και 2011, ενώ οι συνολικές δαπάνες του υπουργείου Υγείας μειώθηκαν κατά 23,7% μεταξύ 2009 και 2011

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.inprecor.gr/

Το «υδροκέφαλο» δημόσιο και οι πλεονάζοντες εντός του

 Απόψεις  Comments Off on Το «υδροκέφαλο» δημόσιο και οι πλεονάζοντες εντός του
Nov 242013
 

Με αφορμή την απεργία των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ έχουμε και πάλι σε πρώτο πλάνο την «ανάλυση» περί του υπερμεγέθους ελληνικού δημοσίου.

Κάθε βράδυ στις 8 Τρέμη, Τσίμας και λοιποί δίνουν, με αυτήν την ανάλυση ως οδηγό, μάχες για την προστασία του απροστάτευτου ιδιώτη –με όλες τις σημασίες- φοιτητή και της βαρυγκομούσας οικογενείας του. Με μια οργουελική κίνηση, μπροστά στην οποία θα υποκλινόταν σεμνά ακόμη και ο ναζιστικός Volkische Beobachter, ισχυρίζονται, με ύφος ανθρώπου που έχει μαζί του όλο το δίκιο του κόσμου, πως αυτό που απειλεί τις σπουδές (;) των φοιτητών δεν είναι η πολιτική των Σαμαράδων και των Βενιζέλων, αλλά οι διοικητικοί και οι πρυτάνεις.

Επικαλούνται, μάλιστα, προκειμένου να επαυξήσουν το άδολο δίκιο τους, και τις περίεργες διαδικασίες πρόσληψης ενός μέρους του προσωπικού των ΑΕΙ. Το γεγονός πως αυτές οι διαδικασίες στήθηκαν από τους λαμόγιους του δικομματισμού, με τους οποίους σταθερά συναγελάζονται, «δεν έχει σημασία». Ό,τι έγινε έγινε. Από δω και πέρα να είμαστε σωστοί και, μαζί με τον υπουργό μας, να λάβουμε όλοι μέρος στην εκκαθάριση της τελευταίας σοβιετικής επαρχίας του κόσμου από την ανθρώπινη σκουριά που επισώρευσε ο μεταπολιτευτικός κρατισμός. Διότι «δεν πάει άλλο». Ως γνωστόν, έχουμε 1500000 δημοσίους υπαλλήλους –κι ας έδειξε η απογραφή γύρω στις 600000, μαζί με τους ένστολους, οι οποίοι, βεβαίως, θα πάρουν πρώτοι μέρισμα από το πρωτογενές πλεόνασμα!

Έτσι, για να παταχθεί ο υδροκεφαλισμός και να εκσυγχρονιστούμε δεόντως, θα πρέπει, στην περίπτωση των διοικητικών των ΑΕΙ, να φτάσουμε σε μια αναλογία 1 προς 100 φοιτητές από 3.5 προς 100 –και 1.5 στο ΑΠΘ- που είναι σήμερα. Για να απομακρυνθούμε έτι περισσότερο από τους καθυστερημένους της Βρετανίας και της Γερμανίας, στα πανεπιστήμια των οποίων η αντίστοιχη αναλογία είναι μεγαλύτερη του 10 προς 100. Στο κάτω κάτω, μειώνουμε διαρκώς την χρηματοδότηση, φέρνοντάς την στο 1/3 αυτής που είχαν πριν από 5 χρόνια, και τα πανεπιστήμιά μας παραμένουν στο 1-2% των καλύτερων της παγκόσμιας κατάταξης. Αν τους μειώσουμε και το προσωπικό στο 1/3 δεν μπορεί παρά να εκτοξευθούν, στο μέτρο που θα παταχθεί η γραφειοκρατία.

Όσο κι αν μοιάζει καρικατούρα το προηγούμενο, στην πραγματικότητα είναι αυτό που σοβαρά λέγεται από τα άθλια καθεστωτικά talking heads. Ένα, μεγάλο ίσως, μέρος τους είναι απλώς άσχετοι σε όλα εκτός από το να προσφέρουν υπηρεσίες στα αφεντικά τους. Θέλω να πω, αρκετοί ανάμεσά τους τα πιστεύουν ειλικρινά αυτά που λένε. Άλλοι κατανοούν πως θα πρέπει να τα πιστεύουν ειδάλλως απειλείται και η δική τους κοινωνική υπόσταση, η οποία είναι σε μεγάλο βαθμό δοτή και εξαρτημένη από την τύχη των πραγματικών αφεντικών. Και κάποιοι τα οργανώνουν συμμετέχοντας δραστήρια και συνειδητά στο μεγαλύτερο πείραμα κοινωνικής μηχανικής εδώ και πολλές δεκαετίες.

Στο σημείο αυτό εμφανίζεται μια πραγματική ιδαιτερότητα της ελληνικής περίπτωσης. Σπανίως στην ιστορία επιχειρήθηκε μια τέτοιας έκτασης κοινωνική «εκχέρσωση», ώστε, σε ισοπεδωμένο έδαφος, να χτιστεί ο «γενναίος νέος κόσμος», η επικράτεια του λευκού κινέζου εργαζόμενου, προϊόν προς εξαγωγή, στη συνέχεια, σε ολόκληρη την καπιταλιστική μητρόπολη. Γι’ αυτό και η «ανορθολογική» δήθεν επιμονή των τροϊκανών, γι’ αυτό και η συνέχιση μιας έκδηλα ανθρωποβόρας πολιτικής με ελάχιστη αποτελεσματικότητα ως προς τους διακηρυγμένους στόχους της.

Αυτό που διακυβεύεται είναι ιστορικής σημασίας για τον παγκόσμιο καπιταλισμό. Πρόκειται για την προσπάθεια δημιουργίας «μιας ζωής στα άκρα» για την κοινωνική πλειοψηφία και δοκιμάζουν εδώ τη δοσολογία και τον πιο αποτελεσματικό οδικό χάρτη για την επιβολή της. Γι’ αυτό και είμαστε όλοι μας τόσο αναλώσιμοι: για κατεξοχήν ταξικούς και καθόλου για «εθνικούς» λόγους. Αλλά αυτό είναι μια άλλη καίρια και μεγάλη συζήτηση.

Ας επανέλθουμε, λοιπόν, στις ομιλούσες κεφαλές των δελτίων.

Ακούσατε τίποτε, άραγε, για την τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ –υπεράνω υποψίας για αντικαπιταλιστική εμμονή- σύμφωνα με την οποία, στην Ελλάδα με το τεράστιο δημόσιο, το 2011 μόλις το 7,9% του εργατικού δυναμικού απασχολείται στην κεντρική κυβέρνηση σε σχέση με το διπλάσιο 15.5%, που είναι ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ;

Για δείτε τους αριθμούς σε άλλες ενδεικτικές περιπτώσεις: Δανία -30%, Σουηδία -26%, Φινλανδία -23%, Γαλλία -23%, Βρετανία -18%, Λουξεμβούργο -18%, Καναδάς -18%, Βέλγιο -18%,Ιρλανδία -17%, Αυστραλία -16%. Αλλά και ΗΠΑ -15%, Ιταλία -14%, Ισπανία -13%, Ολλανδία -13%, Βραζιλία -12%, Πορτογαλία -12%, Αυστρία -12%, Γερμανία -12%, Ελβετία -10%.
Βάσει αυτών των αριθμών, η λογική συναγωγή είναι πως αναπτυγμένη χώρα σημαίνει κρατική απασχόληση πολύ μεγαλύτερη από αυτήν της Ελλάδας. Αν σκεφτούμε δε πως στον ΟΟΣΑ ανήκουν και χώρες, όπως η Ουκρανία, η Τουρκία ή το Μεξικό, κατανοούμε πως η υστέρηση έναντι των αναπτυγμένων είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Το κράτος μας, λοιπόν, είναι ελάχιστο αν κρίνουμε με όρους απασχόλησης. Αν, μάλιστα, αφαιρέσουμε και το πράγματι ιδιαζόντως μεγάλο κράτος μας στους τομείς των στρατιωτικών και της καταστολής, τότε γίνεται απειροελάχιστο συγκριτικά.

Ναι, αλλά, θα σου πει η καθεστωτική κεφαλή, οι δαπάνες; Τι έχεις να πεις για τις δαπάνες; Ας πούμε, λοιπόν: οι δαπάνες άμυνας –από τις μεγαλύτερες στον κόσμο- θα πρέπει να μειωθούν στο διηνεκές. Οι δαπάνες που αφορούν προμήθειες, εγγυήσεις ή τραπεζικές «διευκολύνσεις», επίσης.

Οι δαπάνες για παιδεία, όμως, οι οποίες, όπως και πάλι μας πληροφορεί η έκθεση του ΟΟΣΑ είναι το 7.9% των συνολικών έναντι 12.5% μέσου όρου του ΟΟΣΑ, θα πρέπει να αυξηθούν κατά 65%, για να φθάσουν αυτόν τον μέσο όρο (κι αυτά για το 2011 γιατί το 2013 τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα). Το ίδιο ισχύει και σχετικά με τις δαπάνες για την υγεία.

Ας δώσουμε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα.

Η κυβέρνηση αποφάσισε πριν από μερικές μέρες να δώσει 3 δισεκατομμύρια για έργα οδοποιίας στους γνωστούς εθνικούς κατασκευαστές, έτσι, αέρα πατέρα. Με τα χρήματα αυτά θα μπορούσε να πληρώνει τους «πλεονάζοντες» διοικητικούς ή τους εξοντωμένους από τον Ιούνιο εκπαιδευτικούς της τεχνικής εκπαίδευσης για 75 χρόνια!

Σταματώ εδώ. Το αίσχος είναι τόσο φανερό, που δεν χρειάζονται άλλα στοιχεία.

Κι όσο για τις αναξιοκρατικές προσλήψεις, ΟΚ. Ας παρουσιάσουν οι δικοί τους υπουργοί, υφυπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι της τελευταίας δεκαετίας τις λίστες με τα γαλάζια και πράσινα παιδιά, που φρόντισαν να βοηθήσουν στο να «τρουπώσουν». Είναι βέβαιο πως τις έχουν, προκειμένου να «ελέγχουν την κατάσταση». Ας τις δώσουν, λοιπόν. Και όλοι μαζί, ανοιχτά και δημοκρατικά να δούμε τι θα κάνουμε.

Του Χρήστου Λάσκου

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.alterthess.gr/

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ “ΛΑΜΔΑ”: ΛΕΥΚΑΔΑ. ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ ΛΑΜΠΕΝΤΟΥΖΑ. ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ “ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ”

 Απόψεις  Comments Off on ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ “ΛΑΜΔΑ”: ΛΕΥΚΑΔΑ. ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ ΛΑΜΠΕΝΤΟΥΖΑ. ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ “ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ”
Nov 232013
 

Λευκάδα.
Όπως λέμε Λαμπεντούζα.
Όπως λένε «Λαθρομετανάστες».

Όπως λένε αυτούς, που επιβαίνουν «λαθραία» στη βάρκα της Ζωής, διαπράττοντας την Ύβρη να ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον. Χωρίς την άδεια του «Νόμου». Και ο «Νόμος», άμεσα ή έμμεσα, τιμωρεί.

«Τιμωρήθηκαν», για άλλη μια φορά, τη Παρασκευή 15 Νοέμβρη, όταν αναποδογύρισε το πλοιάριο στο οποίο επέβαιναν, ανοιχτά της Λευκάδας. Άφησαν δώδεκα άψυχα κορμιά να πλέουν σαν κούτσουρα στη θάλασσα, για να τα «ψαρέψουν» οι δύτες του λιμενικού. Τέσσερα από αυτά τα «κούτσουρα» ήταν παιδιά.

Η λογιστική του θανάτου, μετράει τις εισόδους-εξόδους ανθρώπων στο «απαγορευμένο έδαφος» της επικράτειας, όπως μετράει τα σφαχτάρια που μπαίνουν στο σφαγείο σε «κεφάλια» και βγαίνουν σε κιλά κρέας. Τόσοι μπήκαν φέτος, τόσοι βγήκαν, τόσοι πάγωσαν κρυμμένοι σε κάποια «γωνιά» του Έβρου, τόσοι πνίγηκαν στη θάλασσα, τόσοι αγνοούνται. Τόσοι συνελήφθησαν στα σύνορα, τόσους έχουμε ξεχάσει σε κάποιο «κέντρο κράτησης», χωρίς νερό, φαγητό και τουαλέτες. Οι μακάβριες αριθμητικές αναφορές, λοιπόν, προσθέτουν τους 12 της Λευκάδας, στους 390 που χάθηκαν πρόσφατα στη Λαμπεντούζα της Ιταλίας, στα δύο διαδοχικά ναυάγια της 3ης και 15ης Οκτωβρίου. Τότε, όταν μεταξύ των πτωμάτων που ανασύρθηκαν ήταν και ένα 20χρονο κορίτσι, ακόμα δεμένο με το μωρό της με τον ομφάλιο λώρο.

Μήπως τελικά η επαναλαμβανόμενη φρίκη είναι σύμπτωση; Μήπως είναι ευθύνη των ίδιων των προσφύγων που «επέλεξαν» να εμπιστευτούν τις τύχες τους σε δουλεμπόρους που τους φόρτωσαν σε αναξιόπιστα σαπιοκάραβα, ακατάλληλα ακόμα και για μικρά ταξίδια; Για να το ισχυριστεί κάποιος αυτό, προφανώς θα πρέπει να έχει το «μαγικό ζύγι», που μετράει κι αξιολογεί τον πνιγμό στη θάλασσα ως κάτι ποιοτικά διαφορετικό και χειρότερο από τον αργό και βασανιστικό θάνατο της πείνας, από το να σου έρθει καμιά Ιμπεριαλιστική βόμβα στο κεφάλι, ή να πέσεις θύμα εμφύλιας σφαγής, υποκινούμενης από Ευρωπαίους κι Αμερικάνους «δημοκράτες» και ζάμπλουτους Άραβες σεΐχηδες. Τελικά, μήπως η μετανάστευση είναι προϊόν «ελευθέρας επιλογής», όπως όταν ένας Δυτικός κεφαλαιοκράτης επιλέγει να πάει στο Πουκέ για καλοκαιρινές διακοπές ή στο Γκστάαντ για Χριστουγεννιάτικο σκι;

Η Μεσόγειος θάλασσα, το νοτιότερο φυσικό όριο της Ευρώπης, από αρχαιοτάτων χρόνων υπήρξε το υδάτινο «θέατρο» μεγάλων μετακινήσεων πληθυσμών, εμπορικών ταξιδιών ιστορικών θαλασσοπόρων λαών, του «παντρέματος», της ανταλλαγής και του διαρκούς «διαλόγου» μεταξύ των πολιτισμών, ως το σταυροδρόμι τριών ηπείρων. Σήμερα, τα «κοσμοπολίτικά» νερά της Μεσογείου έχουν μετατραπεί σε θαλάσσιο νεκροταφείο για τους «εισβολείς» στο έδαφος της Ευρώπης-Φρούριο, έχουν μετατραπεί σε «ηλεκτροφόρο συρματόπλεγμα» που ορίζει με θανατηφόρα σαφήνεια τα όρια του «μη παρέκει».

Ένας «τρίτος κόσμος», βυθισμένος στην φτώχεια, σήμαινε μαζικά μεταναστευτικά ρεύματα προς τον «πρώτο κόσμο», που τους έκανε λίγο-πολύ δεκτούς για να τους «ξεζουμίσει» και εκμεταλλευτεί ώσπου να χαθεί και το τελευταίο ίχνος ανθρώπινης αξιοπρέπειας από μέσα τους. Ένας «πρώτος κόσμος», όμως, που παραπαίει μέσα στη καπιταλιστική χρεοκοπία, παράλληλα με τον περαιτέρω εξανδραποδισμό των λαών του «τρίτου κόσμου», σημαίνει αυστηροποίηση των όρων μετανάστευσης, σημαίνει ανθρωποκυνηγητό στα σύνορα, σημαίνει απόπειρες «παράνομης» εισόδου κάτω από αυτοκτονικούς όρους, ακούγοντας πίσω από την πλάτη σου τις σφαίρες να σφυρίζουν. Σημαίνει τελικά, ναυάγια και θάνατο, σαν κι αυτά που κάνουν τώρα τις «αμέτοχες» στο έγκλημα αρχές των Ευρωπαϊκών κρατών, να «κλαίνε» έμπλεες υποκρισία.

Όπως έχει εύστοχα ειπωθεί, «τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα του πλανήτη». Και σαν χαρακιές είναι ανοιχτές πληγές που αναβλύζουν αίμα. Είναι αυτά, τα σύνορα των εθνικών κρατών –ακόμα κι όταν αυτά «αθροίζονται» κάτω από το κίβδηλο και χρεοκοπημένο όραμα της «Ευρωπαϊκής ενοποίησης»- που έχουν μετατραπεί σε βρόγχο στο λαιμό της ανθρωπότητας. Εμφανίστηκαν σαν ένα τεράστιο προοδευτικό βήμα για τον άνθρωπο και την Ιστορία, βάζοντας τέλος στο φεουδαρχικό κατατεμαχισμό της γης με τη δημιουργία τη εθνικής αγοράς, για να μετατραπούν στο αντίθετο τους, στο αντιδραστικό απομεινάρι του παρελθόντος που καταδυναστεύει ακόμα το παρόν κι αντιστέκεται στο μέλλον. Το εθνικό κράτος είναι το απηρχαιωμένο σχήμα του Παλιού Κόσμου που εμποδίζει, όχι απλά το Νέο να αναδυθεί, αλλά και τον ίδιο να λειτουργήσει απρόσκοπτα στην παγκοσμιοποιημένη οικονομική του δραστηριότητα. Η κεντρική του αυτή αντίφαση, άρρηκτα και αιτιακά συνδεδεμένη με την καπιταλιστική κρίση, κι έτσι με την φτώχεια, την εξαθλίωση, την ίδια την μετανάστευση, είναι ένας Γόρδιος Δεσμός. Και σαν τέτοιος, δεν μπορεί να λυθεί, παρά μόνο να κοπεί. Βίαια και χωρίς έλεος, με το σπαθί αυτών που τώρα χάνονται στο βυθό της θάλασσας.

Ας μιλήσουμε ξανά οι Μαρξιστές καθαρά για τον Σοσιαλισμό, που ή θα είναι παγκόσμιος ή δεν θα είναι Σοσιαλισμός. Ας μιλήσουμε ξανά για τον πανανθρώπινο Κομμουνισμό. Ας υπερβούμε τον «ρεαλισμό» των στενόμυαλων και των συμβιβασμένων, κι ας διεκδικήσουμε ξανά την Ουτοπία μας, που είναι τόσο μεγάλη, που δεν θα χωρέσει ποτέ στα σύνορα οποιασδήποτε «επικράτειας», όποιο ταξικό πρόσημο κι αν έχει αυτή.

Ας θυμηθούμε πως ως Μαρξιστές είμαστε διεθνιστές κι ελευθεριακοί, και όχι «κρατιστές».

Ας θυμηθούμε το όραμα μας για μια Αταξική Κοινωνία, χωρίς κράτη και σύνορα. Είναι δικό μας και όχι δανεικό. Ας ονειρευτούμε αυτόν τον Κόσμο, για να μπορέσουμε να τον κάνουμε Πράξη.

Όπως λέμε Λύτρωση.

Όπως λέμε Λευτεριά.

Κ. Αποστολόπουλος

Αντιμέτωπη με την πτώχευση η Neoset

 Απόψεις  Comments Off on Αντιμέτωπη με την πτώχευση η Neoset
Nov 222013
 

Το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας αντιμετωπίζει η επιπλοβιομηχανία Neoset. Την Τετάρτη το Πρωτοδικείο Αθηνών εξέτασε το αίτημα πτώχευσης κατά της Neoset που είχε καταθέσει μερίδα των εργαζομένων, καθώς η διοίκηση της εταιρείας δεν κατάφερε να λάβει αναβολή.

Η απόφαση αναμένεται να εκδοθεί μέσα στις προσεχείς εβδομάδες και εάν δεν απορρίπτει την αίτηση πτώχευσης, θα σηματοδοτήσει το “λουκέτο” της εταιρείας.

Οι πληροφορίες του Capital.gr αναφέρουν ότι οι εκπρόσωποι της Neoset προσκόμισαν στο δικαστήριο συμφωνητικά, βάσει των οποίων η Neoset τον Ιούνιο του 2012 εκχώρησε τα δικαιώματα ιδιόχρησης (franchising) των εταιρειών Neoset και Σκουρόπουλος στην εταιρεία Furniture New Line έναντι ποσοστού 1% επί του κύκλου εργασιών.

Παρότι, δηλαδή, η εταιρείααιτήθηκε υπαγωγής στο άρθρο 99 τον Νοέμβριο του 2012 ως αποτέλεσμα των προβλημάτων ρευστότητας, φαίνεται να έχει επαναδραστηριοποιηθεί μέσω της Furniture New Line.

Το come back της Neoset, μέσω της συγκεκριμένης εταιρείαςαποκάλυψε, αρχές Σεπτεμβρίου το Capital.gr. Συγκεκριμένα, η υπ. αριθμόν 35.950 πράξη σύστασης της ΕΠΕ καταχωρίστηκε στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο στις 16 Μαΐου και η διαχείριση της εταιρείας έχει ανατεθεί σε άτομο που εμφανίζεται στο διοικητικό συμβούλιο της Neoset, σύμφωνα με το καταστατικό της Furniture New Line. Εταίρος της New Line εμφανίζεται η Hazarezo Limited.

Αντικείμενο κοινοβουλευτικού ελέγχου

Η κίνηση αυτή της Neoset προκαλεί εύλογα ερωτήματα, τα οποία έχουν αποτελέσει αντικείμενο κοινοβουλευτικού ελέγχου. Συγκεκριμένα, σε επερώτησή του προς τα συναρμόδια υπουργεία Οικονομικών, Περιβάλλοντος, Ανάπτυξης και Εργασίας ο βουλευτής Γ. Μαρκόπουλος σημειώνει, μεταξύ άλλων, ότι:

«πάγια τακτική μεγάλων εταιρειών για την αποφυγή εκπλήρωσης των υποχρεώσεων τους προς τους πολύπαθους εργαζομένους τους είναι να «υπάγονται» στο άρθρο 99 και ακολούθως να ιδρύουν νέες εταιρείες οι οποίες εμπορεύονται το απόθεμα των προϊόντων – stock, των προηγούμενων, υπό πτώχευση ή πτωχευμένων εταιρειών τους, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη.
Με άλλα λόγια, ένας επιχειρηματίας έχει στην ιδιοκτησία του δύο βιομηχανίες που η μία χρωστάει στην άλλη και αναστέλλει την λειτουργία της μίας, ενώ η άλλη, η νέα, εμφανίζεται υγιής από τα πλασματικά κέρδη».

Επιδοτήσεις εκατομμυρίων

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με την απάντηση της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή και της Γενικής Γραμματείας Στρατηγικών και ιδιωτικών επενδύσεων, η Neoset επιπλοσυνθέσεις έχει λάβει κρατικές ενισχύσεις συνολικής ονομαστικής αξίας της τάξης των 7,6 εκατ. ευρώ (και όχι 29,2 εκατ. ευρώ όπως εκ παραδρομής αναφέρθηκε νωρίτερα) κατά το παρελθόν.

Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο των διατάξεων του άρθρου 23Α του νόμου 1892/90:

-Με συνολικό ύψος επιχορήγησης 395,9 εκατ. δρχ. (1,1 εκατ. ευρώ) σε ενισχυόμενο κόστος επένδυσης 1,1 δισ. δρχ. (απόφαση ολοκλήρωσης 12/2001 και 08/2001).

– Με συνολικό ύψος επιχορήγησης 424,8 εκατ. δρχ.  (1,25 εκατ. ευρώ) σε ενισχυόμενο κόστος επένδυσης 1,2 δισ. δρχ.

Επιπρόσθετα, έχει υπαχθεί στις διατάξεις του νόμου 1262/1982 για την υλοποίηση επενδυτικού σχεδίου συνολικού κόστους 696,9 χιλιάδων ευρώ που αφορούσε επέκταση της μονάδας της στο νομό Εύβοιας και επιχορήγηση 244,6 χιλιάδων ευρώ.

Έχει ενταχθεί, τέλος, στις διατάξεις του αναπτυξιακού νόμου 3299/04 για την υλοποίηση τετραετούς διάρκειας επιχειρηματικού σχεδίου ύψους 14,23 εκατ. ευρώ και επιχορήγησης 4,98 εκατ. ευρώ.

Του Δημήτρη Δελεβέγκου

ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΓΙΑΤΡΩΝ ΓΝ ΝΙΚΑΙΑΣ

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΓΙΑΤΡΩΝ ΓΝ ΝΙΚΑΙΑΣ
Nov 222013
 

20/11/2013

Καταγγέλλουμε τις επικοινωνιακές ακροβασίες του Υπουργείου Υγείας, της 2ης ΥΠΕ και της διοίκησης του ΓΝ Νικαίας, που, εν αιθρία, χωρίς να ζητήσουν τη γνωμοδότηση των αρμοδίων επιστημονικών οργάνων, και σαφώς χωρίς καμιά οργάνωση, αποσπούν 5 ειδικευμένους ιατρούς του νοσοκομείου (με επίσημα δεδηλωμένη την αντίρρηση 3 εκ των 5) προκειμένου να «λειτουργήσει» μονήρες παθολογικό – ηπατολογικό τμήμα στο Αγία Βαρβάρα.
Μονήρες σημαίνει ότι για το τμήμα αυτό δεν έχει οργανωθεί καμιά υποστήριξη από άλλες ειδικότητες που να εδρεύει στον ίδιο χώρο. Ενημερώνουμε τους πολίτες ότι οι ασθενείς που θα νοσηλεύονται εκεί δεν θα έχουν άμεση αντιμετώπιση σε περίπτωση που συμβούν διαφόρων ειδών επιπλοκές ή οξέα περιστατικά όπως οξέα καρδιολογικά επεισόδια, ανακοπές, αιμορραγίες πεπτικού, εγκεφαλικά επεισόδια, κλπ. Βάσει των αποφάσεων που έχουν κυκλοφορήσει, σε τέτοιες περιπτώσεις είτε οι ασθενείς είτε οι εφημερεύοντες ιατροί του ΓΝ Νικαίας θα πρέπει να εφεύρουν τρόπους για να διακτινίζονται σε χρόνο μηδέν από το ένα νοσοκομείο στο άλλο.
Στην πραγματικότητα το Υπουργείο διαπιστώνοντας τα αδιέξοδα από την πολιτική των συγχωνεύσεων και της μείωσης κλινών που εφαρμόζει, επιχειρεί να δημιουργήσει χώρους αποθηκεύσεως ασθενών όπου οι τελευταίοι θα δέχονται ελλιπείς ιατρικές υπηρεσίες, και διαφημίζει την κίνηση αυτή ως «επαναλειτουργία».
Η σημερινή απόφαση διοικητή βάσει της οποίας θα επιλεγούν ειδικευόμενοι για να «στελεχώσουν» το τμήμα αυτό, μας βρίσκει κάθετα αντίθετους. Οι ειδικευόμενοι στα νοσοκομεία του ΕΣΥ βρίσκονται κυρίως για να εκπαιδεύονται και όχι για να χρησιμοποιούνται σαν φθηνό εργατικό δυναμικό σε αμφίβολα και επικίνδυνα για τους ασθενείς εγχειρήματα του υπουργείου.
Έχοντας ήδη κοινοποιήσει το πρόβλημα δια των αρμοδίων επιστημονικών οργάνων του νοσοκομείου στον εισαγγελέα, καλούμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας να σταματήσει να κόβει κορδέλες εγκαινίων για τηλεοπτική κατανάλωση και να ομολογήσει ευθέως ότι η πολιτική των συγχωνεύσεων που ακολουθεί είναι επικίνδυνη και εγκληματική για τους πολίτες της χώρας.

Νέα… ήθη στην αγορά εργασίας

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Νέα… ήθη στην αγορά εργασίας
Nov 212013
 

Την ώρα που το υπουργείο Εργασίας θέτει υπερφιλόδοξους στόχους για την πάταξη της εισφοροδιαφυγής μέσω του ελέγχου της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας, το αρμόδιο όργανο, το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, καταρρέει και η αγορά εργασίας μετατρέπεται σε πραγματική ζούγκλα. Τουλάχιστον ένα στους τρεις εργαζόμενους είναι απλήρωτος για διάστημα άνω των τεσσάρων μηνών. Στο  30% εκτιμάται η «μαύρη» – ανασφάλιστη εργασία, ενώ οι  «τυχεροί» εργαζόμενοι, βλέπουν τους μισθούς τους τα τελευταία χρόνια να μειώνονται σωρευτικά κατά 27%-35%, ή κατά 41 δισ. ευρώ σε σχέση με το 2009.

Την ίδια στιγμή οι απασχολούμενοι μετατρέπονται σε «απασχολήσιμους»,  οι ατομικές συμβάσεις είναι καθεστώς, όπως και οι μετατροπές συμβάσεων από πλήρους απασχόλησης σε μερικής, ενώ η ανεργία παραμένει σε δραματικά υψηλά επίπεδα.

Τελευταίο και ενδεικτικότερο «κρούσμα» ανατροπής των εργασιακών σχέσεων, είναι πέντε συμβάσεις που υπεγράφησαν σε κλάδους όπως η φύλαξη (σεκιούριτι) και η καθαριότητα, και προβλέπουν δικαίωμα στον εργοδότη να καθυστερεί  τις πληρωμές  έως και 90 μέρες.

Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι «η καταβολή των αποδοχών του προσωπικού θα λαμβάνει χώρα εντός 90 ημερών από τη λήξη του μήνα εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία είτε με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό των εργαζομένων, είτε μετρητοίς, είτε συνδυαστικά και με τους δύο τρόπους». Ο λόγος που επικαλούνται οι επιχειρήσεις για να θέσουν σε εφαρμογή την καθυστέρηση καταβολής των αποδοχών, είναι ότι το Δημόσιο δεν έχει καταβάλλει τα οφειλόμενα σε αυτές, από την παραχώρηση των εργαζομένων τους.

Κι ενώ η μισθωτή εργασία δέχεται ολομέτωπη επίθεση από την κρίση και τις συνέπειές της, το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) οδηγείται σε σταδιακή υποβάθμιση έχοντας τεράστιες χρόνιες ελλείψεις σε προσωπικό στους ελεγκτικούς μηχανισμούς των Επιθεωρήσεων Εργασίας αλλά και σε υλικοτεχνική στήριξη και υποδομή, με αποτέλεσμα να μη γίνονται επαρκείς, ουσιαστικοί έλεγχοι στις βιομηχανίες και γενικότερα στους εργασιακούς χώρους.

Το νέο οργανόγραμμα του Υπουργείου Εργασίας προβλέπει την κατάργηση των Τμημάτων της Επιθεώρησης σε τουλάχιστον έξι νομούς της χώρας και την υποβάθμιση της Επιθεώρησης σε επίπεδο Γενικής Διεύθυνσης του Υπουργείου Εργασίας. Η υποβάθμιση των ελεγκτικών μηχανισμών οδηγεί σε πλήρη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, συνεχείς παραβάσεις της εργατικές νομοθεσίας και  τραγικές συνέπειες στις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι το ΣΕΠΕ παραμένει ακέφαλο εδώ και σχεδόν πέντε μήνες, με την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από το κυβερνητικό σχήμα και την παραίτηση του Μιχάλη Κανδαράκη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τις επόμενες ημέρες αναμένεται να οριστεί νέος Ειδικός Γραμματέας, ο πρώην πρόεδρος της νεολαίας ΠΑΣΟΚ, Κώστας Πανταζής, ο οποίος θα κληθεί να διαχειριστεί μια σειρά  από διοικητικά αλλά και πρακτικά προβλήματα, όπως η έλλειψη προσωπικού, η έλλειψη αυτοκινήτων για τους ελεγκτές, ή ακόμη και η έλλειψη χρημάτων για την βενζίνη των αυτοκινήτων, ώστε να μετακινούνται και να πραγματοποιούν τους ελέγχους.

Ο νέος Ειδικός Γραμματέας θα βρεθεί μπροστά στην εξής κατάσταση:

Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα καλύπτεται με ατομικές συμβάσεις εργασίας. Άλλοι 500.000 εργαζόμενοι στον κλάδο του εμπορίου βρίσκονται μια ανάσα από το να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο, μιας και η κλαδική τους σύμβαση έληξε στις 31 Οκτωβρίου και χρειάστηκε να δοθεί άτυπη, δίμηνη παράταση, για να παραμείνει εν ενεργεία.

Παράλληλα, εκτιμάται ότι ένας στους τρεις εργαζόμενους παραμένει απλήρωτος για πάνω από πέντε μήνες, βιώνοντας ένα ιδιότυπο και πρωτόγνωρο καθεστώς ομηρίας…

Προβληματισμό προκαλεί και η μετατροπή της πλήρους απασχόλησης σε υπο-απασχόληση. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο το 43,03% των νέων προσλήψεων – που έγιναν τον Οκτώβριο- αφορά θέσεις πλήρους απασχόλησης. Οι περισσότερες θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν -ποσοστό 44,47%- αφορούν μερική απασχόληση, ενώ το 12,05% είναι εκ περιτροπής εργασία.

της Ρούλας Σαλούρου

Page 44 of 80« First...102030...4243444546...506070...Last »