Ψήφισμα συμπαράστασης στους κατοίκους της Χαλκιδικής

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Ψήφισμα συμπαράστασης στους κατοίκους της Χαλκιδικής
May 242013
 

Image

Η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας στέκεται αλληλέγγυα και συμπαρίσταται στον ιερό αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής για τη σωτηρία του τόπου και των ανθρώπων που τον κατοικούν.

Συμπαρίσταται στον αγώνα των αγωνιστριών και των αγωνιστών για την υπεράσπιση του τοπικού πλούτου τους και του περιβάλλοντος στο οποίο μεγαλώνουν αυτοί και τα παιδιά τους. Θεωρεί υποχρέωσή της  να υπερασπιστεί το δίκιο συμπολιτών της  για καλύτερη ποιότητα ζωής και προστασία των εισοδημάτων τους, που υπονομεύονται από μια βραχυπρόθεσμη επένδυση – εντολή με εξευτελιστικά αντισταθμιστικά οφέλη.

Η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας:

  • Καταγγέλλει το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου στο όνομα της αποπληρωμής του δημόσιου χρέους και  της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.
  • Καταγγέλλει το όργιο της κρατικής βίας και τρομοκρατίας.
  • Απαιτεί την αθώωση όλων των κατηγορουμένων και την αποκάλυψη της σκευωρίας.

Η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας θεωρεί ότι οι περιπτώσεις των μεταλλείων στη Χαλκιδική, στο Κιλκίς και στη Θράκη, οι επικείμενες εξορύξεις λιγνίτη στην Ελασσόνα, η αναμενόμενη ιδιωτικοποίηση ακόμη και του πολυτιμότερου αγαθού, του νερού, που αποτελεί κυρίαρχο ανθρώπινο δικαίωμα και δημόσιας περιουσίας, είναι περιπτώσεις που επιβεβαιώνουν τους φόβους και την ανησυχία της.

Αδέλφια, δεν είστε μόνοι! Ο αγώνας της Χαλκιδικής είναι και δικός μας αγώνας! Γιατί, Ιερισσός είναι παντού!

Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας – Εξορύξεις Χρυσού

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.otoposmou.gr/

“Εφυγε” ο θρυλικός ιερέας που τραγουδούσε Bella Ciao στην εκκλησία

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on “Εφυγε” ο θρυλικός ιερέας που τραγουδούσε Bella Ciao στην εκκλησία
May 232013
 

don_andrea_gallo_680

Μεγάλη συγκίνηση προκαλεί στην Ιταλία ο θάνατος του πατέρα Αντρέα Γκάλο, του καθολικού ιερέα που στάθηκε πάντα στο πλευρό των πιο αδύναμων, των απόκληρων, των «τελευταίων»… Ο δον Γκάλο πέθανε στα 84 χρόνια του μετά από μακρά ασθένεια στην ενορία του, το Σαν Μπενεντέτο αλ Πόρτο της Γένοβας.

Ήταν ο «ιερέας του πεζοδρομίου», ο «κόκκινος ιερέας», ο ανατρεπτικός, μεταρρυθμιστής, επαναστάτης πατέρας Γκάλο που τραγουδούσε τον περασμένο Δεκέμβριο το διάσημο παρτιζάνικο Bella Ciao μέσα στην εκκλησία στην πρωτεύουσα της Λιγουρίας.

Το τραγούδι των Ιταλών παρτιζάνων ενάντια στο φασισμό είναι ύμνος αντίστασης έως σήμερα, έχει διασκευαστεί εκατοντάδες φορές και έχει «ταξιδέψει» σε όλο τον κόσμο συμβολίζοντας τον αγώνα της αντίστασης.

Όμως, δεν συμβαίνει συχνά το Bella Ciao να τραγουδιέται από έναν ιερέα και τους πιστούς στη λήξη της θείας λειτουργίας. Εκεί οφείλεται και η τεράστια επιτυχία του σχετικού βίντεο της 8ης Δεκεμβρίου του 2012 με τον πατέρα Γκάλο να τραγουδά το Bella Ciao κουνώντας ένα κόκκινο ύφασμα.

Ο Αντρέα Γκάλο γεννήθηκε στη Γένοβα τον Ιούλιο του 1928 και ακολούθησε φιλοσοφικές σπουδές.

Μετά τις σπουδές του στη Ρώμη και μία ιεραποστολή στη Βραζιλία, επέστρεψε στη Γένοβα ιδρύοντας τη δεκαετία του ’70 την κοινότητα του Σαν Μπενεντέτο αλ Πόρτο για να φιλοξενήσει τους φτωχούς και τους περιθωριοποιημένους, ναρκομανείς, πόρνες και αστέγους, «όλους τους τελευταίους», όπως έλεγε.

Ο Αντρέα Γκάλο, θυμούνται τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, προσπάθησε όλη τη ζωή του να ανοίξει την πόρτα της Εκκλησίας στους περιθωριοποιημένους, να δώσει μάχη για την εργασία, το δικαίωμα στην υπηκοότητα για τους ξένους, να υπερασπίσει τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, να στηρίξει τους αδύναμους.

«Η βοήθεια στους τελευταίους είναι καθήκον» έλεγε ο «ιερέας των τελευταίων».

 

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.theinsider.gr/

Ρον Φίνλεϊ: Ένας αντάρτης καλλιεργητής στο Νοτιοκεντρικό Λος Άντζελες

 Video, Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Ρον Φίνλεϊ: Ένας αντάρτης καλλιεργητής στο Νοτιοκεντρικό Λος Άντζελες
May 212013
 

Ο Ρον Φίνλεϊ φυτεύει λαχανόκηπους στο Νοτιοκεντρικό Λος Άντζελες – σε εγκαταλειμμένα οικόπεδα, σε διαχωριστικές νησίδες δρόμων, σε πεζοδρόμια. Γιατί; Για διασκέδαση, για αντίσταση, για ομορφιά και για να δώσει μία εναλλακτική λύση στο πρόχειρο φαγητό, σε μια κοινότητα που «πιο πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν από τα φαστ-φουντ παρά από τις δολοφονίες μέσα από αυτοκίνητο».

Καταγγελία του φωτορεπόρτερ Ν. Γιακουμίδη για παράνομη προσαγωγή

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Καταγγελία του φωτορεπόρτερ Ν. Γιακουμίδη για παράνομη προσαγωγή
May 202013
 

Κύριοι-ες,συναδελφοι

Με την παρούσα επιυθμώ να καταγγείλω ένα περιστατικό που συνέβη εις βάρος μου, στις 17 Μαΐου, ώρα 14.20, στην οδό Τσιμισκή, κοντά στην πλατεία Αριστοτέλους.
Ως φωτορεπόρτερ του πρακτορείου Associated Press, στη Θεσσαλονίκη, ενημερώθηκα τηλεφωνικά από το δημοσιογράφο-συνεργάτη μου ότι στο πεζοδρόμιο της Τσιμισκή κοιμάται σε ένα παγκάκι ένας άστεγος έχοντας δίπλα του μία κιθάρα (ακριβώς μπροστά από το κατάστημα «Folli Follie»). Τυχαία καθόμουν σε κοντινό καφέ κι έφτασα εκεί μέσα σε λίγα λεπτά.
Δεν πέρασαν 4-5 λεπτά και εμφανίστηκε μπροστά μου ο αξιωματικός Θεμιστοκλής Παπούκνας, ο οποίος άρχισε να με ρωτάει τι φωτογραφίζω και γιατί. Μου επισήμανε, μάλιστα, ότι τραβώ πολλές φωτογραφίες, ότι μια δυο θα μου έφταναν και με ρώτησε αν έχω πάρει άδεια από τον άστεγο που κοιμόταν για να τον φωτογραφίσω. Εγώ του έδωσα την αστυνομική και τις επαγγελματικές μου ταυτότητες (Γενική Γραμματεία Μέσων Ενημέρωσης, Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου, Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας).
Στη συνέχεια μου ζήτησε να τον ακολουθήσω στο ανακριτικό όχημα με το οποίο είχε φτάσει στο σημείο μαζί με ένα συνάδελφό του και, αφού ταυτοποίησε τα στοιχεία μου, του είπαν από το κέντρο ότι δεν απασχολώ την υπηρεσία του.
Κατόπιν, μου είπε ότι είχαν ανώνυμη καταγγελία ότι φωτογράφιζα τους πελάτες της Eurobank στο απέναντι πεζοδρόμιο της οδού Τσιμισκή, που έκαναν συναλλαγές μέσω ΑΤΜ.
Μέσα σε 2-3 λεπτά ήμουν περιτριγυρισμένος από άντρες της ομάδας «Ζ».
Στην ερώτησή μου «τι γίνεται;», μου απάντησαν ότι έρχεται το περιπολικό, για να με μεταφέρει στην Ασφάλεια. Οταν τους είπα ότι η ανώνυμη καταγγελία είναι παράτυπη και ότι ήταν παράνομο να με προσαγάγουν, η απάντηση του αξιωματικού Παπούκνα ήταν: «Εγώ θα σε προσαγάγω κι εσύ κάνε μου αναφορά»! Ηρθε το περιπολικό, με οδήγησαν στο ΑΤ Λευκού Πύργου, όπου με έκλεισαν στο κρατητήριο, ακολουθώντας τη γνωστή διαδικασία του «ψιλοεξευτελισμού» της προσωπικότητας του ανθρώπου και του επαγγελματία. Λίγη ώρα αργότερα αφέθηκα ελεύθερος.
Θιγμένος, αγανακτισμένος για την παράνομη προσαγωγή μου. έπειτα από 31 χρόνια εγαζόμενος ως φωτορεπόρτερ, με επαγγελματικά αποτελέσματα που ξεπερνούν τα ελληνικά σύνορα, αποφάσισα να κινηθώ νομικά προκειμένου να προστατεύσω την προσωπικότητά μου αλλά και την επαγγελματική μου οντότητα.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη συμπαράστασή σας.

Νικόλαος Γιακουμίδης

ΙΕΡΙΣΣΟΣ Το χωριό που έμαθε να μοιράζεται τα πάντα

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on ΙΕΡΙΣΣΟΣ Το χωριό που έμαθε να μοιράζεται τα πάντα
May 192013
 

ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Αυτή η σελίδα αγαπάει τα ταξίδια και τους δρόμους. Μ’ ένα σακίδιο στην πλάτη, γυρίζει τις γειτονιές, γυρεύοντας να βρει πώς στην πράξη οι άνθρωποι οργανώνονται και δια-σώζουν τις ζωές τους. Ψάχνει σε πλατείες και δρόμους αυτοοργανωμένες δομές αλληλεγγύης και κινήματα αντίστασης από τα κάτω.

Σήμερα δεν έχει τίποτα από τα γνώριμα πια σχήματα να σας παρουσιάσει: σε αυτή τη γειτονιά δεν υπάρχουν ούτε κοινωνικά φροντιστήρια, ούτε αγορές χωρίς μεσάζοντες, ούτε κοινωνικά ιατρεία. Κι όμως, η αλληλεγγύη βρίσκεται στο απόγειό της. Καλώς ήρθατε στην Ιερισσό.

getFile (36)

«Είναι το βασικό συστατικό κάθε αγώνα. Χωρίς ισχυρό δέσιμο με τους συναγωνιστές σου δεν παλεύεις τίποτα», λέει η Μελαχροινή Λιάκου, ενώ καμιά δεκαριά γυναίκες πίνουν καφέ στο σαλόνι της. Δεν χρειάζεται να δεις πολλά για να καταλάβεις τι εννοεί, αρκεί να είσαι ελάχιστα παρατηρητικός. Οι περισσότερες από αυτές τις γυναίκες έχουν παιδιά: δεν ξέρουν πού ακριβώς βρίσκονται αυτή τη στιγμή, αλλά είναι σίγουρες πως κάποιος χωριανός τους τα έχει ήδη παραλάβει από το σχολείο, τα έχει ταΐσει και τα έχει διαβάσει, αφού οι ίδιες «βρίσκονται σε δουλειά του αγώνα». Οταν μια από αυτές πεινάει, το φαγητό έρχεται αμέσως ζεστό από τη θεια που μένει δίπλα.

Οι ανάγκες των ανθρώπων εδώ δεν είναι ατομική υπόθεση: αμέσως κάποιος θα βρεθεί δίπλα σου για ό,τι χρειαστείς. «Καμιά ώρα της μέρας ή της νύχτας δεν φεύγει η έγνοια για τον διπλανό σου», λέει η Αννη Βασιλείου. «Κάνουμε πάρα πολλές δουλειές μαζί: γράφουμε από κοινού κείμενα, οργανώνουμε τις δράσεις μας. Η πρώτη ομαδική και σοβαρή κίνηση αλληλεγγύης που κάναμε ήταν το 2010: τότε πλημμύρισε το Στρατόνι (σ.σ. το χωριό των μεταλλωρύχων, όπου εδρεύει η Ελντοράντο) και καθαρίζαμε τα σπίτια και μαγειρεύαμε ομαδικά.

Τον Αύγουστο του 2011 φτιάξαμε όλοι μαζί τον παιδικό σταθμό του χωριού μας και πέρσι το καλοκαίρι ξηλώσαμε τις σκάλες προς την παραλία που έβαλε η εταιρεία με το λογότυπό της για να βάλουμε δικές μας. Και σήμερα, αν πας μια βόλτα στα φυλάκια, θα εκπλαγείς από τον όγκο των φαγητών, των γλυκών, των νερών, των φρούτων. Το χωριό μοιράζεται τα πάντα κι έχει επιπλέον μάθει να παίρνει. Τώρα πια, σχεδόν χωρίς καθόλου ντροπή, αν κάποιος από εμάς έχει πρόβλημα να πληρώσει το χαράτσι, θα το καλύψουμε όλοι μαζί».

«Οταν έχουμε κινητοποίηση και πρέπει να λείπουμε, οργανώνονται ομάδες που μαγειρεύουν και κάνουν ομαδικά baby sitting. Δεν ανησυχούμε πια τι θα γίνουν τα παιδιά μας», λέει η Λόλα Χρυσούλη. Ισως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα έμπρακτης αλληλεγγύης να είναι οι μετακινήσεις. «Επρεπε να ανεβαίνουμε στις Σκουριές, να πηγαίνουμε στα δικαστήρια στον Πολύγυρο και στη Θεσσαλονίκη. Κάποια στιγμή μάς ήταν αδύνατον να αντιμετωπίσουμε τα έξοδα. Ετσι, αρχίσαμε το car pooling», λέει η Αννα Λεμπίδα. «Κανένα αμάξι πια δεν φεύγει μόνο με τον οδηγό του για οπουδήποτε. Μοιραζόμαστε τα έξοδα. Οποια ώρα της μέρας ή της νύχτας κι αν βγεις, θα μπεις στο πρώτο αυτοκίνητο που θα περάσει». Κι ακόμα κι αν ντρέπεσαι και είσαι ξενομερίτης όπως του λόγου μου, μόλις σε δουν να περπατάς μόνος, θα σταματήσουν να σε ρωτήσουν αν χρειάζεται να σε πάνε κάπου.

«Σε χρόνο dt έχει ενημερωθεί για ό,τι συμβαίνει όλο το χωριό και τα γύρω», λέει η Βάσω Βαρβαρέσσου. «Αξιοποιούμε πλήρως την τεχνολογία, και για τις γιαγιάδες και τους παππούδες έχουμε και τις καμπάνες». Πραγματικά, ο ήχος της καμπάνας έχει τόσο συνδεθεί με το κίνημα στην Ιερισσό που, όταν χτες χτύπησε για να ειδοποιήσει ότι έρχεται ο εξομολόγος στην εκκλησία, όλες οι θειες και οι θειοι έτρεχαν στα μπλόκα. «Εχουν συνδεθεί οι ζωές μας πια», λέει η Αννη. «Πριν απλώς γνωριζόμασταν, είχαμε ίσως μια καλημέρα. Σήμερα, μπορεί να έχεις εσύ ένα δικαστήριο, αλλά στο εδώλιο δίπλα σου βρίσκεται όλο το χωριό. Οπως ακριβώς απειλείται το βουνό, έτσι απειλούνται κι οι ζωές μας. Ζούμε σε μια συνεχή συνθήκη έκτακτης ανάγκης».

«Εχουμε πάρει αλληλεγγύη από όλη την Ελλάδα. Τελευταία ζητήσαμε από τις γυναίκες να κινητοποιηθούν. Κι εγώ νιώθω άσχημα γιατί δεν μπορούμε να ανταποδώσουμε», λέει η Βάσω. «Μόλις νικήσουμε, όμως, δεν θα κάτσουμε λεπτό ήσυχοι. Θα είμαστε κι εμείς παντού – όπου χρειαστεί». «Παλιότερα έβλεπα πράγματα και δεν με άγγιζαν καν, όπως αυτό που έγινε στη Μανωλάδα», συμπληρώνει η Λόλα. «Τώρα έχει ανοίξει το μυαλό μου, καταλαβαίνω γιατί όλα με αφορούν. Με ενοχλεί που δεν μπορώ να πάω σε πορείες άλλων εργαζομένων στην Θεσσαλονίκη γιατί πια ξέρω πόσο σημαντική είναι η αλληλεγγύη, το κατάλαβα στο πετσί μου. Πού θα πάει όμως; Θα κερδίσουμε».

Της Ντίνας Δασκαλοπούλου

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.efsyn.gr/

Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης: Πρόγραμμα Εβδομάδας 20-24/05/2013

 Νέα από το ΚΙΦΑ  Comments Off on Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης: Πρόγραμμα Εβδομάδας 20-24/05/2013
May 182013
 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΛΟΓΟΤΥΠΟΚαλούμε όλους τους πολίτες της Δράμας να στηρίξουν και να στελεχώσουν την προσπάθεια του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης γιατί πιστεύουμε πως η αλληλεγγύη είναι μια αμφίδρομη πράξη που αποδεικνύεται από το βαθμό συμμετοχής όλων μας.

Οι πολίτες που δεν έχουν ιατροφαρμακευτική ασφάλιση μπορούν να προσέρχονται στην Γραμματεία του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Αλληλεγγύης καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή, 10-12π.μ. και 6-8μ.μ.) ή να τηλεφωνούν για να κλείνουν ραντεβού.

Πρόγραμμα εβδομάδας 20-24 Μαϊου 2013 στο Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης

Δευτέρα 20/05: 6-8 μ.μ. Φαρμακοποιός
Τρίτη 21/05 6-8 μ.μ. Παιδίατρος, Φαρμακοποιός
Τετάρτη 22/05: 6-8 μ.μ. Παθολόγος, Φαρμακοποιός
Πέμπτη 23/05: 6-8 μ.μ. Γενικής Ιατρικής, Φαρμακοποιός
Παρασκευή 24/05: 6-8 μ.μ. Φαρμακοποιός

Παράλληλα, το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης συνεργάζεται με εξωτερικούς ιατρούς και εργαστήρια (π.χ. καρδιολόγους, ακτινολόγους, πυρηνικούς, οφθαλμίατρους, οδοντίατρους, μικροβιολόγους) για τη δωρεάν, και πάλι, πρόσβαση από τους ανασφάλιστους συμπολίτες μας. Οι ενδιαφερόμενοι για τους γιατρούς αυτούς θα πρέπει να επικοινωνούν με το ΚΙΦΑ για να μπορούν να εξυπηρετούνται με ραντεβού.

Το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Αλληλεγγύης στεγάζεται στο Εργατικό Κέντρο Δράμας, Ηπείρου 2
Τηλέφωνα επικοινωνίας με τη Γραμματεία (Δευτέρα-Παρασκευή, 10-12π.μ. & 6-8μ.μ.):
σταθερό: 2521.777.038 κινητό: 6984.286.106 και 6971.893.208
Για πληρέστερη ενημέρωση σχετικά με τις δραστηριότητες των εθελοντών του ΚΙΦΑ γίνετε μέλος του Facebook group http://www.facebook.com/groups/kifadramas/

http://www.politesdramas.gr/

Στη Σεκοσεσόλα 46 χρόνια παράγουν… συλλογικότητα

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Στη Σεκοσεσόλα 46 χρόνια παράγουν… συλλογικότητα
May 172013
 

Ενα δίκτυο με περισσότερους από 50 αυτοδιαχειριζόμενους συνεταιρισμούς λειτουργεί στη Βενεζουέλα. Ασχολείται από τη διάθεση προϊόντων μέχρι τον οικιακό εξοπλισμό και από τα γραφεία κηδειών μέχρι την παροχή υπηρεσιών υγείας

 

→Η «Εφημερίδα των Συντακτών» μαζί με 9 συλλογικότητες συνδιοργανώνουν εκδήλωση στα «Παναθήναια» και θα μιλήσουν με εργαζομένους της Σεκοσεσόλα για τους αυτοδιαχειριζόμενους συνεταιρισμούς

 

Οταν ρωτάς «ποιο είναι το βασικό τους προϊόν» και σου απαντούν «η συλλογικότητα» και στην αμέσως επόμενη αυτονόητη ερώτηση «δηλαδή τι κάνουν», σου απαντούν «ψαρεύουν όλοι μαζί», αναγνωρίζεις πως η πρόσκληση είναι τουλάχιστον ενδιαφέρουσα. Για να είμαι απολύτως ειλικρινής, εμείς εδώ στην «Εφημερίδα των Συντακτών» είμαστε νεοσσοί συνεταιριστές κι έτσι μάλλον εξηγείται πως δεν γνωρίζαμε τον συναρπαστικό κόσμο της Σεκοσεσόλα.

Η πρόσκληση της «Αλληλεγγύης για όλους» κι άλλων 9 συλλογικοτήτων να συνδιοργανώσουμε την αποψινή εκδήλωση στα Παναθήναια μας σύστησε τους ανθρώπους αυτούς που… ανακάλυψαν την Αμερική 46 ολόκληρα χρόνια πριν καν εμείς φανταστούμε πως θα μπορούσαμε να έχουμε μια καθημερινή εφημερίδα χωρίς αφεντικά. Η συνάντηση λοιπόν με τη Λιζέθ Καρολίνα Βάργκας Καμπέρο είχε πολλαπλό ενδιαφέρον και ουχί μόνον δημοσιογραφικό.

 

Σε μια κοινωνία που καταρρέει υπό τον ζυγό του πιο άγριου φιλελευθερισμού, η Σεκοσεσόλα από τη μακρινή Βενεζουέλα δεν είναι απλώς ένα δίκτυο με περισσότερους από 50 συνεταιρισμούς και 20.000 μέλη, αλλά ένας εναλλακτικός τρόπος οργάνωσης της εργασίας και της καθημερινής ζωής που θα μπορούσε να μας εμπνεύσει.

 

1.200 εργαζόμενοι

getFile (22)

Η Λιζέθ είναι γέννημα θρέμμα της Σεκοσεσόλα: οι παππούδες της ήταν από τους πρωτοπόρους που ίδρυσαν το δίκτυο. Μεγάλωσε μαζί τους και κάθε Σαββατοκύριακο των παιδικών της χρόνων ήταν αφιερωμένο σε κάποια από τις δραστηριότητες του συνεταιρισμού. Οταν το 2003 ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην επικοινωνία ήταν για εκείνη αυτονόητο πως δεν θα αναζητούσε εργασία στην αγορά, αλλά στη Σεκοσεσόλα.

«Είμαστε μια οργάνωση-ομπρέλα που δικτυώνει τους συνεταιριστές. Είμαστε 1.200 εργαζόμενοι κι ασχολούμαστε από τη διάθεση προϊόντων χωρίς μεσάζοντες μέχρι τη διάθεση οικιακού εξοπλισμού και από τα γραφεία κηδειών μέχρι την παροχή υπηρεσιών υγείας», μου εξηγεί. «Είναι μια καλοπληρωμένη δουλειά, αλλά το βασικό κίνητρο για μένα δεν ήταν αυτό. Στη Σεκοσεσόλα το μέτρο είναι ο άνθρωπος κι οι ανάγκες του: αν γίνεις μάνα θα μπορέσεις να προσαρμόσεις τα ωράριά σου για να έχεις χρόνο για τα παιδιά. Ή αν κάποια στιγμή κουραστείς ή νιώσεις κορεσμένος από το αντικείμενό σου, μπορείς να αλλάξεις. Είσαι ελεύθερος να εξελιχθείς».

Διαφορετικές σχέσεις

Δεν πρόκειται απλώς για έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης της δουλειάς, αλλά για μια εντελώς διαφορετική σχέση με την έννοια της εργασίας. Η ιδέα-κλειδί για να κατανοήσει κάποιος αυτή τη σχέση είναι η έννοια της προσωπικής εξέλιξης μέσα από τη συλλογικότητα και την ελευθερία. «Διαμορφώνει ο καθένας το πρόγραμμά του και τις ώρες του, όπως επιλέγει και τα αντικείμενα στα οποία θα δραστηριοποιηθεί», λέει η Λιζέθ.

«Για έναν ανειδίκευτο εργάτη είναι μια εξαιρετικά καλοπληρωμένη εργασία, αλλά για έναν γιατρό ή έναν δικηγόρο η αμοιβή (που είναι για όλους μας ίδια) είναι χαμηλότερη από την αγορά. Στη Σεκοσεσόλα όμως δεν έρχεσαι για να γίνεις πλούσιος, αλλά για να εξελιχθείς ως άνθρωπος. Εξ ου και δεν χρησιμοποιούμε τη λέξη “μισθός”, αλλά τη λέξη “anticipo” για να δείξουμε ότι είμαστε έξω από την καπιταλιστική έμμισθη σχέση εργασίας» (σ.σ. στα ελληνικά μεταφράζεται ως «έναντι», αν και η νοηματοδότησή της δεν έχει καμία σχέση με την έννοια που έχει η λέξη κυριολεκτικά στη γλώσσα μας. Εννοούν πως η αμοιβή τους είναι έναντι των συλλογικών κερδών που θα έχουν στο τέλος του χρόνου).

Σε άλλους θυμίζει χίπικη κοινότητα, σε άλλους αναρχική κολεκτίβα, σε άλλους κομμουνιστική κοπερατίβα. Παράγετε πολιτική στην πράξη, λέω στη Λιζέθ, για να με ξαφνιάσει με την απάντησή της: «Μας ρωτούν αν είμαστε κομμουνιστές ή επαναστάτες. Είμαστε συνεργατιστές, θέλουμε έναν κόσμο ισότητας για μαύρους και άσπρους, καθολικούς και προτεστάντες. Εχουμε πολλές και διάφορες πολιτικές απόψεις για το πώς θα γίνει αυτό το όραμα πράξη, αλλά πάνω από όλα είμαστε συνεργατιστές. Στη Βενεζουέλα υπάρχει μεγάλη διαφθορά, υψηλή εγκληματικότητα και πάρα πολλά αρπακτικά που προσπαθούν να διασπαθίσουν το δημόσιο χρήμα. Οταν αποφασίζεις να ακολουθήσεις μιαν άλλη πορεία (να μην έχεις κανενός είδους οικονομική εξάρτηση από κανένα κέντρο) είναι σαν να κολυμπάς κόντρα στο ρεύμα».

 

Η ιστορία

getFile (21)

Η Σεκοσεσόλα (Cecosesola – Central de Cooperativas de Servicios Sociales del Estado Lara) γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 από «φτωχούς ανθρώπους με τις ίδιες ανάγκες που έπρεπε να βρουν κοινές λύσεις». Στη Βενεζουέλα υπήρχε παράδοση στις συνεταιριστικές τράπεζες: οι Ιησουίτες μοναχοί δίπλα στις εκκλησίες τους δημιουργούσαν ταμεία αλληλοβοήθειας, απ’ όπου τα μέλη τους –ανεξαρτήτως φυλής ή θρησκείας- μπορούσαν να δανείζονται χρήματα με χαμηλά επιτόκια. Οι περισσότερες από αυτές τις μικρές τράπεζες απέτυχαν παταγωδώς.

Το 1967 στο Μπαρκισιμέτο του κρατιδίου της Λάρα οι κάτοικοι αντιμετώπισαν μια δύσκολη συνθήκη: ένας πολύ φτωχός συμπολίτης τους πέθανε και η οικογένειά του δεν είχε τα χρήματα για την κηδεία. Ετσι έφτιαξαν την πρώτη τους κοπερατίβα: ένα συνεταιριστικό γραφείο κηδειών, που λειτουργεί μέχρι και σήμερα. Το κάθε μέλος του συνεταιρισμού πληρώνει 16 μπολιβάρ τον μήνα κι εξασφαλίζει έτσι την ταφή για τον εαυτό του κι άλλα 8 μέλη της οικογένειάς του.

Ο επόμενος σταθμός στην ιστορία αυτού του δικτύου, που σήμερα καλύπτει περισσότερους από 50 συνεταιρισμούς, ήταν τα λεωφορεία. Επειδή στο Μπαρκισιμέτο δεν υπήρχαν δημόσιες συγκοινωνίες, οι συνεργατιστές αποφάσισαν να διαθέσουν φτηνά μέσα μαζικής μεταφοράς στον λαό. Δανείστηκαν τα κεφάλαια κι αγόρασαν 136 οχήματα, των οποίων τα δρομολόγια σχεδιάστηκαν σε λαϊκές συνελεύσεις.

«Ηταν μια μεγαλειώδης και πολύ διδακτική αποτυχία», διηγείται η Λιζέθ. «Οταν οι ιδιώτες είδαν πως υπήρχε πεδίο δράσης κι αποφάσισαν να ελέγξουν την αγορά, ο δήμος αποφάσισε να μην επιδοτήσει τα εισιτήριά μας. Είχαμε μια πολύ σκληρή δεξιά κυβέρνηση και μας κατηγόρησαν σαν επαναστάτες κομμουνιστές. Αυτό τότε ήταν αδίκημα. Μας κατάσχεσαν πολλά λεωφορεία και κάποια άλλα καταστράφηκαν από σαμποτάζ. Ο συνεταιρισμός καταστράφηκε: χάσαμε 30 φορές το αρχικό κεφάλαιο. Ομως ο κόσμος μάς στήριζε τόσο πολύ που πεισμώσαμε. Αποφασίσαμε ότι θα πάρουμε το μάθημά μας και θα προχωρήσουμε.

»Τι μας έμαθε η μάχη των λεωφορείων; Πρώτον πως ό,τι κάνουμε από εδώ και πέρα θα είναι πλήρως αυτοδιαχειριζόμενο κι αυτοχρηματοδοτούμενο: ούτε δάνεια, ούτε επιδοτήσεις από κανέναν φορέα. Δεύτερον, ο συνεταιρισμός και οι υπηρεσίες του θα είναι ανοιχτά σε όλη την κοινωνία και όχι μόνο στα μέλη μας. Τρίτο και βασικότερο, μάθαμε την αξία μιας συνέλευσης: είχαμε μείνει άνεργοι κι είχαμε άπλετο χρόνο για να κουβεντιάζουμε. Καταλάβαμε πως δεν μπορεί να υπάρξει συνεταιρισμός χωρίς αμέτρητες ώρες ανταλλαγής ιδεών και χωρίς η συλλογικότητα να ενημερώνεται και να συναποφασίζει για όλα. Σήμερα ασχολούμαστε από τη διάθεση προϊόντων χωρίς μεσάζοντες μέχρι παροχή υπηρεσιών υγείας».

 

 ……………………………………………………………………….

ΑΡΧΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Στην καρδιά του συνεταιρισμού βρίσκεται η γενική συνέλευση

Το να είσαι ένας από τους 1.200 εργαζομένους της Σεκοσεσόλα δεν είναι απλώς μια εργασιακή συνθήκη, αλλά τρόπος ζωής. «Το πρώτο πράγμα για το οποίο προσπαθούμε να πείσουμε τους καινούργιους συντρόφους και τις συντρόφισσες είναι γιατί είναι εξαιρετικής σημασίας το να έρχονται στις συνελεύσεις», μας λέει η Λιζέθ. «Οι συναντήσεις είναι καθημερινές –κάποιες μέρες και πρωί και απόγευμα- κι είναι ανοιχτές και στα πρόσωπα και στην ατζέντα: μπορεί να είναι σύντροφοι από τον επισιτισμό κι από το λογιστήριο και ο καθένας μπορεί να θέσει όποιο θέμα θέλει απολύτως ελεύθερα. Εγώ μόλις γυρίσω θα ενημερώσω για το ταξίδι στην Ελλάδα. Το να συμμετέχεις στη συνέλευση μετριέται ως χρόνος εργασίας κι αμείβεται ως τέτοιος: εργαζόμαστε τρεις μέρες την εβδομάδα και συζητάμε άλλες δύο. Κι επειδή πολλοί μας λένε τρελούς, θέλω να σας πω ότι είναι απολύτως παραγωγικό: αμειβόμαστε όλοι με τον ίδιο μισθό, που είναι διπλάσιος από τον βασικό που αυξήθηκε κιόλας την Πρωτομαγιά στη Βενεζουέλα». Σε αυτές τις συναντήσεις οι συνεταιριστές κάνουν αυτοκριτική, διαχειρίζονται τα προβλήματα που προκύπτουν, παίρνουν αποφάσεις για μελλοντικές δραστηριότητες.

«Κι εδώ ερχόμαστε στον δεύτερο κανόνα λειτουργίας: διαφάνεια κι εμπιστοσύνη», λέει η Λιζέθ. «Δεν μπορεί να λειτουργήσει ένας συνεταιρισμός αν δεν υπάρχει πλήρης διαφάνεια στα οικονομικά. Στη Βενεζουέλα έγιναν πολλές απόπειρες και απέτυχαν λόγω αδιαφάνειας και διαφθοράς. Σ’ έναν συνεταιρισμό όλα ανήκουν σε όλους κι όλοι πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένοι για τα οικονομικά μεγέθη, να αναλαμβάνουν όλοι μαζί το κάθε ρίσκο. Και η εμπιστοσύνη δεν έχει να κάνει μόνο με τη διαφάνεια, αλλά και με τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων: επειδή δεν ξέρουμε να συζητάμε, νομίζουμε ότι όποιος μας κάνει κριτική είναι κακοπροαίρετος. Αν είμαστε συνεργατιστές όμως, έχουμε όλοι έναν κοινό στόχο κι η κριτική είναι για να βελτιωθούμε. Συμμετέχοντας σ’ έναν συνεταιρισμό δεν λύνουμε το βιοποριστικό μας πρόβλημα μόνο, αλλά εξελισσόμαστε ως άνθρωποι. Γι’ αυτό κι ένα από τα δικά μας μότο είναι “παράγουμε συλλογικότητα”. Αυτό είναι το βασικό μας προϊόν: η σχέση του καθενός με τον εαυτό του και την εργασία του κι οι μεταξύ μας σχέσεις. Ολα τα άλλα –τα τρόφιμα, οι υπηρεσίες, τα αντικείμενα, ό,τι εμπορευόμαστε τέλος πάντων- έπονται».

Για να το πετύχουν αυτό οι συνεταιριστές από τη Βενεζουέλα έχουν καταργήσει πλήρως την έννοια της εξειδίκευσης και της ιεραρχίας. Σ’ εμάς που δεν έχουμε τέτοια εμπειρία φαίνεται χαοτικό: πώς μπορείς τη μια να είσαι λογιστής και την άλλη μανάβης; Εντάξει, μπορεί να ανακαλύπτεις συνεχώς νέα ταλέντα και δεξιότητες, αλλά θα γίνεις ποτέ κορυφαίος σε κάτι; Κι αν δεν υπάρχει ιεραρχία, ποιος παίρνει κρίσιμες αποφάσεις σε συνθήκες πίεσης;

«Προφανέστατα είναι ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος οργάνωσης γι’ αυτό σας είναι τόσο δυσνόητο», λέει η Λιζέθ. «Να ξεκινήσω από την ιεραρχία. Εμείς αποφασίσαμε να δουλεύουμε χωρίς αφεντικά. Αν έχεις ιεραρχία, κάποιος είναι πιο πάνω από τον άλλο σε μια πυραμίδα, φτιάχνεις μικρά αφεντικά. Στην καρδιά του συνεταιρισμού βρίσκεται η γενική συνέλευση, δεν χρειάζεσαι κάποιον σοφό, γιατί όλοι μαζί σκεφτόμαστε καλύτερα. Ως προς την κυκλικότητα στις δραστηριότητες, σας απαντώ πως ναι, μπορείς να γίνεις πολύ καλός γιατί δεν τα κάνουμε όλοι όλα, αλλά ο καθένας κάνει δυο-τρία πράγματα ανάλογα με τις ικανότητες, τις σπουδές και τα ενδιαφέροντά του. Εγώ ας πούμε σπούδασα επικοινωνία και εργάζομαι στην ομάδα επικοινωνίας του συνεταιρισμού: ασχολούμαι με το σάιτ και τις σχέσεις μας με άλλες συλλογικότητες. Τα Σαββατοκύριακα βοηθάω στον ανεφοδιασμό των λαϊκών αγορών. Κι επειδή πάντα μου άρεσε το μασάζ, έκανα μαθήματα και δουλεύω στο υδροθεραπευτήριο. Εμείς η ομάδα επικοινωνίας εκπαιδεύουμε τους υπόλοιπους στα νέα μέσα, οι λογιστές εκπαιδεύουν εμάς στα λογιστικά. Ετσι όλοι εξελισσόμαστε και θέτουμε τις γνώσεις μας στην υπηρεσία των αναγκών των συντρόφων και των συντροφισσών μας».

 

Της Ντίνας Δασκαλοπούλου,  Διερμηνεία: Νίκος Κοκκάλας

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.efsyn.gr/

Reuters: Πάνω από €3,6 δισ. φυγαδεύτηκαν από την Κύπρο

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Reuters: Πάνω από €3,6 δισ. φυγαδεύτηκαν από την Κύπρο
May 162013
 

Τουλάχιστον 3,6 δισ. ευρώ φέρεται να φυγαδεύτηκαν από την Κύπρο μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες λίγο πριν την απόφαση για το κούρεμα των καταθέσεων, αναφέρει το πρακτορείο Reuters επικαλούμενο έγγραφα που έχει στη διάθεση του.

Το Reuters κάνει λόγο για απόσυρση χρημάτων από δεκάδες εταιρείες σημειώνοντας ότι από την εξέταση των εγγράφων που έχει στη διάθεση του προκύπτει ότι οι περισσότερες αποτελούν οχήματα για ξένους επενδυτές από τη Μόσχα ή το Κίεβο μεταξύ άλλων.

“Η λίστα επιτρέπει μια εσωτερική ματιά στην κρίση του περασμένου Μαρτίου και πώς ο φορολογικός παράδεισος, με πληθυσμό μόλις 1,1 εκατ. συγκέντρωσε τραπεζικές καταθέσεις που έφτασαν τα 72 δισ. ευρώ – πάνω από τέσσερις φορές το ΑΕΠ του νησιού”, σημειώνει το πρακτορείο.

Η λίστα που ετοιμάστηκε από την Τράπεζα Κύπρου και τη Λαϊκή και διαβιβάστηκε στους βουλευτές από την κεντρική τράπεζα, περιέχει συνολικά 5.323 συναλλαγές, οι περισσότερες εκ των οποίων καταγράφονται για πρώτη φορά.

Οι συναλλαγές αφορούν μεταφορές ποσών άνω των 100.000 ευρώ στις δύο εβδομάδες που προηγήθηκαν του κλεισίματος των τραπεζών στις 16 Μαρτίου.

Σύμφωνα με την ανάλυση του Reuters, 129 εταιρείες μετέφεραν 5 εκατ. ευρώ η κάθε μία ή περισσότερα, ενώ συνολικά μεταφέρθηκαν 1,9 δισ. ευρώ. Από τις παραπάνω εταιρείες οι 95 μπορούν να εντοπιστούν, προσθέτει το ειδησεογραφικό πρακτορείο.

Οι 34 εταιρείες έχουν διασυνδέσεις με τη Ρωσία, πέντε με την Ουκρανία και δύο με το Καζακστάν.

Οι υπόλοιπες είναι κυπριακές ή από άλλες χώρες, μεταξύ αυτών και φορολογικοί παράδεισοι, όπως τα νησιά Κέιμαν, Παρθένοι Νήσοι και οι Ολλανδικές Αντίλλες.

Με βάση την αξία, περισσότερες του 50% των συναλλαγών έγιναν σε δολάρια.

Αν και οι μεταφορές δείχνουν ότι τα χρήματα μεταφέρονταν εκτός Κύπρου, το Reuters δεν μπόρεσε να διαπιστώσει που πήγαν τα χρήματα. Το πρακτορείο σημειώνει ότι είναι πιθανό ορισμένες μεταφορές να ήταν μεταξύ τραπεζών εντός της Κύπρου.

Στο δημοσίευμα σημειώνεται εξάλλου ότι η υποχώρηση των καταθέσεων έπρεπε να καλυφθεί από τον μηχανισμό έκτακτης χρηματοδότησης (ELA) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. “Στην πραγματικότητα, η ΕΚΤ πλήρωνε για καταθέτες, με αρκετούς να είναι Ρώσοι, για να βγάλουν τα λεφτά τους από την Κύπρο πριν οι καταθέτες υποχρεωθούν να συμβάλουν στο πρόγραμμα διάσωσης”, σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Η εκροή χρημάτων είχε ξεκινήσει από τον Ιανουάριο (1,7 δισ. ευρώ), ενώ το Φεβρουάριο άλλα 900 εκατ. ευρώ φυγαδεύτηκαν από την Κύπρο, αναφέρει το πρακτορείο επικαλούμενο στοιχεία της κεντρικής τράπεζας.

Η φυγή των κεφαλαίων έλαβε διαστάσεις το Μάρτιο, προσθέτει. Πολλές από τις μεγαλύτερες μεταφορές έγιναν από εταιρείες που συνδέονται με τη Ρωσία.

Όπως αναφέρει το Reuters, μια από τις μεγαλύτερες είναι καταχωρημένη κάτω από το όνομα UCP Industrial Holdings η οποία φέρεται να έχει μεταφέρει 80,2 εκατ. ευρώ από την Τράπεζα Κύπρου στις 7 Μαρτίου. Η UCP Industrial Holdings είναι μέρος της United Capital Partners, μιας ρωσικής επενδυτικής εταιρείας 3,5 δισ. δολ. με επικεφαλής τον Ilya Sherbovich, πρώην επικεφαλής επενδύσεων στη Deutsche Bank Russia και μέλος Δ.Σ. του πετρελαϊκού κολοσσού Rosneft, αναφέρει το πρακτορείο.

Μια ημέρα πριν την απόφαση της κυπριακής κυβέρνησης να κλείσει τις τράπεζες (16 Μαρτίου) η εταιρεία Trellas Enterprises μετακίνησε 2 δισ. ρούβλια ($63,85 εκατ.) από την Τράπεζα Κύπρου, αναφέρει το Reuters και προσθέτει: Στην εταιρεία κατέχει πλειοψηφικό μερίδιο ο επιχειρηματίας Maxim Nogotkov ο οποίο ελέγχει την Svyaznoy, μια από τις μεγαλύτερες αλυσίδες λιανικής για κινητά τηλέφωνα στη Ρωσία. Η καθαρή αξία του Nogotkov, 36 ετών, διαμορφώνεται στα 1,3 δισ. δολ. σύμφωνα με το Forbes.

Μια άλλη εταιρεία που δείχνει τους δεσμούς με τη Ρωσία είναι η O1 Properties Limited,η οποία μετακίνησε 10,1 εκατ. ευρώ από την Τράπεζα Κύπρου. Η εταιρεία ελέγχεται από τον Boris Mints, πρώην πολιτικό και νυν επιχειρηματία, η οποία αυτό το έτος εξαγόρασε το επιχειρηματικά κέντρο White Square στη Μόσχα έναντι 1 δισ. δολ. αναφέρει το πρακτορείο.

Το πρακτορείο σημειώνει ταυτόχρονα ότι η φυγή των κεφαλαίων συνδέεται με τις δηλώσεις των Ευρωπαίων αξιωματούχων για το κυπριακό πρόγραμμα.

Στις 4 Μαρτίου οι καταθέτες απέσυραν 261 εκατ. ευρώ από τις δύο τράπεζες, σύμφωνα με τη λίστα των μεταβιβάσεων. Αργότερα την ίδια ημέρα, ο επικεφαλής του Eurogroup, Jeroen Dijsselbloem ρωτήθηκε αν η διάσωση της Κύπρου θα επηρεάσει τις τραπεζικές καταθέσεις. Δεν έδωσε μια ξεκάθαρη απάντηση. Την επόμενη ημέρα οι καταθέτες απέσυραν 315 εκατ. ευρώ από τις τράπεζες.

Τη νευρικότητα των επενδυτών αναζωπύρωσε στις 5 Μαρτίου ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Κύπρου, Πανίκος Δημητριάδης, ο οποίος δήλωσε ότι οι καταθέτες ενδεχομένως να αντιμετωπίσουν μια ειδική εισφορά στα έσοδα από τόκους  για τρία χρόνια. Τις επόμενες δύο ημέρες οι μεταφορές αυξήθηκαν στα 342 εκατ. ευρώ και 491 εκατ. ευρώ με το τελευταίο νούμερο να περιλαμβάνει τα 80,2 εκατ. ευρώ που απέσυρε η UCP Industrial Holdings.

Στη λίστα υπάρχουν και κυπριακές εταιρείες, προσθέτει το Reuters όπως και φυσικά πρόσωπα από την Κύπρο και το εξωτερικό αλλά και διεθνείς εταιρείες.

Το πρακτορείο αναφέρει ότι με βάση προηγούμενα δημοσιεύματα η Ηλεκτρική Αρχή Κύπρου είχε μεταφέρει 19 εκατ. ευρώ από τη Λαϊκή Τράπεζα λίγο πριν κλείσει. Με βάση τα στοιχεία που έχει στη διάθεση του το Reuters αναφέρει ότι η αρχή μετέφερε επίσης 22 εκατ. ευρώ από την Τράπεζα Κύπρου το διάστημα 1η με 15 Μαρτίου.

Η Ηλεκτρική Αρχή διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει τίποτα το ασυνήθιστο σε αυτές τις μεταφορές. “Αντιπροσωπεύουν πληρωμές για μαζούτ… τα ετήσια κόστη για καύσιμα είναι 650 εκατ”, δήλωσε εκπρόσωπος της Αρχής στο πρακτορείο.

Πηγή: www.capital.gr

Προβολή ταινίας La Belle Verte στο ακόμα ζωντανό Υπόγειο της ημιθανούς Αρχιτεκτονικής Τοπίου Δράμας

 Υπόγειο  Comments Off on Προβολή ταινίας La Belle Verte στο ακόμα ζωντανό Υπόγειο της ημιθανούς Αρχιτεκτονικής Τοπίου Δράμας
May 162013
 

Υπόθεση: Μια γυναίκα από ένα υποτιθέμενο εξωγήινο πολιτισμό έρχεται στη Γη. Βλέπει με καινούργια, “αθώα” μάτια όλα αυτά τα οποία εμείς παίρνουμε ως δεδομένα στο πολιτικό, οικονομικό αλλά και ψυχολογικό! μας σύστημα, συγκρίνοντάς τα με τα ανάλογα δεδομένα του δικού της πολιτισμού – ο οποίος όμως δεν διέφερε κάποτε από τον δικό μας!

Σκηνοθεσία: Coline Serreau
Παραγωγή: Γαλλία
Έτος: 1996
Είδος: κωμμωδια
Ηθοποιοί: Coline Serreau, Marion CotillardTrailer: http://www.youtube.com/watch?v=rrbyzN9OoG0

ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ!

 Πολιτικό χιούμορ  Comments Off on ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ!
May 152013
 

Αι ΚΑΘΗΓΗΤΙΚΑΙ στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουσιν από της 06:00 ώρας της σήμερον 17ης Μαϊου 2013 τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως των ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ.
Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του Πατρίου εδάφους.

Το πρωθυπουργικόν επιτελείον –εξ ονόματος της ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΑΤΗΣ- καλεί εις ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΙΝ ΑΠΑΝΤΑΣ τους εκπαιδευτικούς της επικρατείας !!!

Ο «εκ των συγκυβερνητών» αναλύει τας μεθόδους…

ΕΠΙΣΤΡΑΤΟΙ επιτηρούντες τας εξετάσεις

ΕΠΙΣΤΡΑΤΟΙ συλλαβόντες μαθητάς αντιγράφοντας ΚΟΛΑΖΟΥΣΙΝ αρμοδίως !!!

Αναβαθμιστήκαμε!

 Πολιτικό χιούμορ  Comments Off on Αναβαθμιστήκαμε!
May 152013
 

Ο οίκος αξιολόγησης Fitch αναβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας από CCC σε B-, με σταθερή μάλιστα προοπτική να πάρει ακόμα καλύτερους βαθμούς και να περάσει στο πανεπιστήμιο, ενώ αρκετές πιθανότητες να περάσει στον τελικό έχει και το ελληνικό τραγούδι στη Γιουροβίζιον.

Σύμφωνα με την Fitch, η ελληνική οικονομία βρήκε νέο σημείο ισορροπίας αφού δεν κινείται τίποτα στην αγορά και αυτό δημιουργεί μια πολύ σταθερή κατάσταση. Την κατάσταση του πτώματος.

Όπως αναφέρει ο οίκος αξιολόγησης, αν η ανεργία φτάσει στο 65% και οι μισθοί πάνε στα 100 ευρώ, η Ελλάδα θα ξεπεράσει την χρεοκοπία και θα βγει και πάλι στις αγορές. Χωρίς τους Έλληνες.

Η Fitch συμπληρώνει πως ο κίνδυνος για έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη απομακρύνθηκε αλλά αυτό που προβληματίζει κάπως είναι η έξοδος από την Δημοκρατία.

Παράλληλα, η Fitch εξαίρει την κυβέρνηση για το σχέδιό της να οδηγεί σε μετανάστευση όσους Έλληνες περισσεύουν, ώστε να αποτελούν πια πρόβλημα για τις χώρες που τους υποδέχονται και όχι για την Ελλάδα.

Αυτό που προβληματίζει την Fitch είναι πως η κυβέρνηση δεν έχει πετύχει τίποτα στον τομέα της ανάπτυξης αλλά, αν ο πληθυσμός της Ελλάδας μειωθεί στο μισό, θα υπάρξει και ανάπτυξη, και θα βουλώσουμε τα στόματα των εχθρών μας.

Στην ανακοίνωση της Fitch αναφέρεται πως η Ελλάδα δίνει την εικόνα ότι βρίσκεται σε πολιτική και κοινωνική σταθερότητα αλλά αυτή την εικόνα έδινε η Ελλάδα και το 2008, και είδαμε πώς κατέληξε.

Τώρα πια η Ελλάδα είναι λίγο πιο πάνω από τα «σκουπίδια». Δηλαδή, έχουμε αρχίσει να βγάζουμε το κεφάλι από τον σκουπιδοτενεκέ και έχουμε τρομάξει με αυτά που βλέπουμε γύρω μας.

Η αναβάθμιση της Ελλάδας από την Fitch μου θυμίζει αυτές τις εκλάμψεις που έχουν οι ασθενείς λίγο πριν τα τινάξουν.

Τα ξέρετε: είσαι στο νοσοκομείο, ο άνθρωπός σου -μετά από πολλές μέρες σε κώμα- είναι μέσα στην καλή χαρά, σου μιλάει, σε φιλάει, πλημμυρίζεις από ελπίδα, φεύγεις κάποια στιγμή χαρούμενος από το νοσοκομείο για να πας στο σπίτι να κάνεις ένα μπάνιο και να κοιμηθείς λίγο σαν άνθρωπος, και, μόλις μπαίνεις στο σπίτι, χτυπάει το τηλέφωνο και σου λένε «Έλα αμέσως στο νοσοκομείο. Πέθανε.».

Άντε, και καλή ψυχή.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://pitsirikos.net/

Καθηγητές στο χακί, παιδεία στο απόσπασμα

 Απόψεις  Comments Off on Καθηγητές στο χακί, παιδεία στο απόσπασμα
May 152013
 

fylloepitaxis1405

Aν θα ξεκινήσουν οι Πανελλαδικές εξετάσεις την Παρασκευή δεν το ξέρω, εφόσον οι τοπικές ΕΛΜΕ ψήφισαν μεν με μεγάλη πλειοψηφία την πρόταση για απεργία, αλλά την ίδια ώρα ολοκληρώθηκε η επίδοση των ατομικών φύλλων επίταξης, με τα οποία οι καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης καλούνται, από τις 12 το μεσημέρι σήμερα, να προσφέρουν τις προσωπικές υπηρεσίες τους στους συνήθεις τόπους εργασίας τους. Ή, όπως το λέει το φύλλο επίταξης που φωτογραφία του κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο, και που φαίνεται για αυθεντικό: Επιτάσσεται από 12η μεσημβρινή ώρα  της Τετάρτης 15 Μαίου 2013 και μέχρι νεωτέρας ο/η … προκειμένου να προσφέρει τις προσωπικές υπηρεσίες του/της ως εκπαιδευτικός Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης τον τόπο εργασίας του/της σύμφωνα με το ωράριο του προγράμματος εκπλήρωσης των υπηρεσιακών του/της καθηκόντων. Σημειώνεται ότι η άρνηση παραλαβής και η παράλειψη εκτέλεσης των ως άνω υποχρεώσεων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών.

Για το αν είναι σωστός ο όρος επίταξη ή αν, αντίθετα, πρέπει να μιλάμε για “επιστράτευση” των εργαζομένων είχαμε ήδη συζητήσει στα τέλη Ιανουαρίου, όταν είχε γίνει η επίταξη των απεργών του Μετρό, οπότε σας παραπέμπω σε εκείνο το παλιότερο άρθρο για τυχόν απορίες ορολογίας. Αν και δεν νομίζω να υπάρχουν τέτοιας υφής απορίες, αφού μεσολάβησε και η επίταξη προσωπικών υπηρεσιών των απεργών ναυτεργατών της ΠΝΟ, και είχαμε την ευκαιρία να φρεσκάρουμε τις γνώσεις μας.

Η επίταξη προσωπικών υπηρεσιών είναι μέτρο οριακό, αφού παραβιάζει την αρχή της απαγόρευσης της αναγκαστικής εργασίας, είναι δηλαδή μέτρο ακραία περιοριστικό, το οποίο, σύμφωνα με το Σύνταγμα επιτρέπεται, σε καιρό ειρήνης, μόνο σε περιπτώσεις επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, μέχρι πρότινος το οριακό αυτό μέτρο εφαρμοζόταν μάλλον σπάνια: αν δεν με γελάει η μνήμη μου, όχι πάνω από 5-6 φορές την τελευταία δεκαπενταετία. Κι όμως, το ακραίο αυτό μέτρο, που ως τώρα εφαρμοζόταν μια φορά στα τρία χρόνια περίπου, έχει ήδη εφαρμοστεί τρεις φορές μέσα στο 2013, και ακόμα δεν έχουμε φτάσει ούτε στα μισά του χρόνου. Ολοφάνερα η συνταγματικότητα αυτών των αποφάσεων είναι πολύ συζητήσιμη, διότι δεν μπορεί ένα μέτρο έκτακτης ανάγκης να χρησιμοποιείται σε μόνιμη βάση. Μήπως όμως δεν είναι εξίσου οριακής και αμφισβητήσιμης συνταγματικότητας και η λειτουργία της Βουλής με συνεχείς πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, που σχεδόν αποτελούν τον κανόνα τον τελευταίο χρόνο;

Το πρωτοφανές, βέβαια, σε τούτην εδώ την επίταξη είναι ότι γίνεται προληπτικά: οι καθηγητές επιτάχθηκαν απλώς με την προαναγγελία της απεργίας, ή, για να ακριβολογούμε, μόλις το ΔΣ της ΟΛΜΕ αποφάσισε να εισηγηθεί απεργία στις τοπικές ΕΛΜΕ. Να εισηγηθεί, όχι να επιβάλει -και παρόλο που οι εισηγήσεις της ΟΛΜΕ συνήθως γίνονται δεκτές από τις κατά τόπους ΕΛΜΕ, η προληπτική επίταξη με την επίκληση ανάγκης που ακόμη δεν έχει παρουσιαστεί ανοίγει καινούργιους δρόμους κρατικού αυταρχισμού, αφού έτσι θα μπορεί η οποιαδήποτε κυβέρνηση να απαγορεύει προληπτικά οποιαδήποτε κινητοποίηση εργαζομένων, επικαλούμενη “επείγουσα κοινωνική ανάγκη” που θα παρουσιαστεί κάποτε στο μέλλον.

 

Εδώ βέβαια υπάρχει ένα περίεργο φαινόμενο. Η κυβέρνηση επαίρεται ότι ο ελληνικός λαός έχει καταλάβει ότι βαδίζουμε σε σωστό δρόμο και ότι καρτερικά υπομένει τις θυσίες. Και την ίδια στιγμή, επιστρατεύει σωρηδόν, προχτές τους απεργούς του Μετρό, χτες τους ναυτεργάτες και σήμερα τους καθηγητές.  Αν όμως η κοινωνία έχει κατανοήσει την ανάγκη για θυσίες, γιατί γίνονται οι επιτάξεις; Δεν ανήκουν στην κοινωνία οι ναυτεργάτες, οι εργαζόμενοι του μετρό, οι εκπαιδευτικοί της μέσης εκπαίδευσης; Ποια είναι η κοινωνία; Οι παρουσιαστές των κεντρικών δελτίων ειδήσεων; Βέβαια, ο πρωθυπουργός φρόντισε να διευκρινίσει ότι επιτίθεται στις «συντεχνίες» -αλλά έτσι έχουν χαρακτηριστεί τον τελευταίο καιρό όλοι οι εργαζόμενοι που αμύνονται στη βάναυση επιδείνωση των όρων εργασίας τους.

Θα συμφωνήσω ότι η κήρυξη απεργίας μέσα στις εξετάσεις είναι δύσκολη και βαριά απόφαση -μία μόνο φορά έχει συμβεί στο παρελθόν, το 1988, όταν οι εξετάσεις έγιναν τελικά τον Ιούλιο. Θα έλεγα μάλιστα ότι αυτό δείχνει την υπευθυνότητα των καθηγητών, αφού δεν αποφασίζουν για ψύλλου πήδημα την σημαντική αυτή κινητοποίηση, αλλά και την οξύτητα των προβλημάτων που τους έσπρωξαν σε αυτή την απόφαση. Εκχυδαΐζοντας την κινητοποίηση των καθηγητών, ο πρωθυπουργός είπε χτες ότι όλη η φασαρία γίνεται επειδή ζητήθηκε να εργάζονται δυο ώρες παραπάνω οι καθηγητές. Παραβλέπει όμως, ή μάλλον αποσιωπά, ότι αυτό το δίωρο, που τόσο ανώδυνο φαίνεται, έχει πολύ σοβαρές συνέπειες.

Όχι επειδή οι καθηγητές θα δουλεύουν π.χ. 23 ώρες αντί 21 την εβδομάδα (ο αριθμός μειώνεται όσο αυξάνονται τα χρόνια υπηρεσίας: ξεκινούν από 21 ώρες και σταδιακά μειώνονται έως τις 16), ούτε επειδή κάθε διδακτική ώρα κρύβει πίσω της άλλες ώρες προετοιμασίας που δεν προσμετρώνται στον υπολογισμό. Το κακό με το επιπλέον δίωρο είναι ότι θα δημιουργήσει χιλιάδες υπεράριθμους, με αποτέλεσμα να μην προσληφθούν φέτος περίπου 10.000 αναπληρωτές. Όσοι εξανίστανται που οι καθηγητές “αρνούνται”, δήθεν, “να δουλέψουν δυο ώρες παραπάνω, ενώ υπάρχουν ενάμισι εκατομμύριο άνεργοι”, καλά θα κάνουν να σκεφτούν πως με το παραπάνω δίωρο θααυξηθούν κατά δέκα χιλιάδες οι άνεργοι. Επίσης, επειδή οι καθηγητές μέσης εκπαίδευσης δεν είναι δάσκαλοι, που έχουν μία μόνο ειδικότητα (ή ίσως λίγες) αλλά χωρίζονται σε 140 ειδικότητες, το δίωρο σημαίνει ότι οι καθηγητές των μικρών ιδίως ειδικοτήτων θα πρέπει να γίνουν δέκα κομμάτια για να πάνε και σε άλλα σχολεία ώστε να συμπληρώσουν τις ώρες τους. Κοντά σ’ αυτό έρχεται και η δαμόκλεια σπάθη των υποχρεωτικών μεταθέσεων, που θα αναγκάσει χιλιάδες ίσως κακοπληρωμένους καθηγητές να κάνουν μεγάλες διαδρομές καθημερινά ή να συντηρούν δύο σπίτια με τις αγρίως πετσοκομμένες αποδοχές τους.

Ναι, αλλά η παιδεία νοσεί, θα πει ο καλοπροαίρετος σχολιαστής. Και είναι αυτός λόγος για να τη μεταφέρουμε από την εντατική στο απόσπασμα; Ή νομίζει κανείς ότι αν πραγματοποιηθούν σύμφωνα με το πρόγραμμα οι εξετάσεις, η επόμενη σχολική χρονιά θα αρχίσει χωρίς προβλήματα; Ναι, αλλά οι Έλληνες καθηγητές εργάζονται λιγότερες ώρες από τους συναδέλφους τους στον ΟΟΣΑ και η αναλογία καθηγητών προς μαθητές είναι η χαμηλότερη στον κόσμο. Το αναφέρει αυτό κοτζάμ διδάκτωρ της London School of Economics. Ωστόσο, δεν ξέρω αν τα στοιχεία αυτά αποτυπώνουν την πραγματικότητα, και τούτο για τρεις λόγους: α) όπως επισημαίνεται στα σχόλια του άρθρου, σε πολλές χώρες (όχι όμως στην Ελλάδα) υπάρχουν και εκπαιδευτικοί που αμείβονται από την τοπική αυτοδιοίκηση, οι οποίοι δεν μπαίνουν στον λογαριασμό, ενώ αν συνυπολογιστούν η εικόνα αλλάζει, β) η ΟΛΜΕ υποστηρίζει ότι το υπουργείο έχει δηλώσει στον ΟΟΣΑ τεχνητά μειωμένες τις ώρες εργασίας των καθηγητών (σαν να δούλευαν όλοι με το χαμηλό ωράριο των παλαιοτέρων), γ) υπάρχουν χιλιάδες (4.500;) εκπαιδευτικοί αποσπασμένοι σε άλλες θέσεις, στην κεντρική υπηρεσία του υπουργείου, στα κόμματα κτλ. Επί δεκαετίες, οι εκπαιδευτικοί είναι ο προνομιακός χώρος από τον οποίο αποσπούν τα κόμματα υπαλλήλους -ακόμη και ο κ. Κωτούλας, για τον οποίο γράφαμε τις προάλλες, εκπαιδευτικός είναι, αποσπασμένος στο Υπουργείο Εσωτερικών είτε ως σύμβουλος είτε για… γραμματειακή υποστήριξη. Η ΟΛΜΕ ισχυρίζεται ότι οι ώρες εργασίας των εκπαιδευτικών και η αναλογία εκπαιδευτικών προς μαθητές βρίσκονται περίπου στον μέσο όρο της ΕΕ.

Θα με ενδιέφερε να δω αξιόπιστα στοιχεία που να επιβεβαιώνουν ή να διαψεύδουν τις αιτιάσεις της ΟΛΜΕ. Αλλά το ζήτημα δεν είναι μόνο ή κυρίως εκεί. Είναι στο ρόλο που καλείται να παίξει ο εκπαιδευτικός του δημόσιου σχολείου στην προσπάθεια για ανάκαμψη της χώρας, και στην απόλυτη απαξίωση που βιώνει, τόσο με την άγρια περικοπή των αποδοχών του και την επιδείνωση των συνθηκών εργασίας του, όσο και με την υποβάθμιση των συνθηκών υπό τις οποίες γίνεται η διδασκαλία στο δημόσιο σχολείο, αλλά και με τις συνεχείς λοιδορίες και επιθέσεις εναντίον των εκπαιδευτικών από τα κανάλια και τις εφημερίδες, που, αδιαφορώντας για το άγχος των υποψηφίων, έχουν αναγάγει σε εθνική καταστροφή το ενδεχόμενο να μετατεθεί η έναρξη των εξετάσεων. Και δεν μιλάω έξω απ’ το χορό. Στο δικό μου παιδί, που επίσης δίνει εξετάσεις, είπα ότι δεν χάθηκε κι ο κόσμος αν αρχίσουν οι εξετάσεις δέκα μέρες αργότερα· θα βρει καιρό για μια τελευταία επανάληψη, και άλλωστε το 1988 δώσανε εξετάσεις τον Ιούλιο, ενώ στην εποχή μου δίναμε τον Σεπτέμβριο. Όποιος σκέφτεται αληθινά και όχι υποκριτικά τα παιδιά, δεν καταφεύγει σε υστερικές κορώνες ότι θα έρθει το τέλος του κόσμου, ούτε δραματοποιεί την κατάσταση.

Δεν είναι άγιοι οι καθηγητές, όχι, ούτε αθροίσματα αγγέλων. Υπάρχουν ανάμεσά τους ευσυνείδητοι, υπάρχουν και διεφθαρμένοι, όπως και σε κάθε επαγγελματική ομάδα. Πολλοί είναι αδιάφοροι, πολλοί βγάζουν πάνω στα παιδιά τα απωθημένα τους. Πολλοί (αν και όχι από όλες τις ειδικότητες) κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα, πράγμα που αποτελεί σοβαρό δεοντολογικό πρόβλημα, ιδίως με μαθητές της ίδιας τάξης και του ίδιου σχολείου. Ακόμα χειρότερα, οι καθηγητές είναι συνυπεύθυνοι (αν και δεν φέρουν την πρώτη ευθύνη) για τη δημιουργία ενός παράλογου εξεταστικού συστήματος, το οποίο, για να φέρω ένα μόνο παράδειγμα, σε μια σειρά μαθήματα (Ιστορία, ΑΟΔΕ κτλ.) απαιτεί την αυτολεξεί απομνημόνευση λίγων σχετικά σελίδων, δηλαδή επιβραβεύει την παπαγαλία, και το οποίο γενικά είναι κομμένο και ραμμένο έτσι που να συντηρεί τα φροντιστήρια. Και τέλος, οι τακτικοί αναγνώστες του ιστολογίου θα ξέρουν ότι επανειλημμένα έχω κατακρίνει εκπαιδευτικούς, ιδίως φιλολόγους, για την προώθηση αντιεπιστημονικών και σκοταδιστικών ή εθνικιστικών θέσεων σχετικά με τη γλώσσα και την ιστορία. Όχι ότι το ποσοστό των ελληνοβαρεμένων εκπαιδευτικών είναι μεγαλύτερο απ’ ό,τι του ευρύτερου κοινού, αλλά αυτοί μπορούν να κάνουν περισσότερη ζημιά από τον ελληνοβαρεμένο τραπεζικό υπάλληλο ή χημικό μηχανικό.

Πιστεύω όμως ότι οι καθηγητές αξίζουν τη συμπαράσταση στον αγώνα που δίνουν σήμερα. Και νομίζω ότι μεγάλα τμήματα της κοινωνίας έβλεπαν θετικά ή ουδέτερα την απεργία μέσα στις εξετάσεις, μια απόφαση που άλλες χρονιές είχε ελάχιστη κοινωνική αποδοχή, γι’ αυτό άλλωστε και ποτέ άλλοτε δεν επιχειρήθηκε μετά το 1988. Διότι βέβαια δεν αντιπροσωπεύουν την κοινωνία οι λιγοστοί ακραίοι φιλελεύθεροι χρυσαβγίτικης νοοτροπίας που ίδρυσαν… ομάδα εθελοντών επιτηρητών (και λυπάμαι που παλιός συμφοιτητής μου, κάποτε λαμπρό μυαλό, είναι ένας από τους εμπνευστές της γελοίας αλλά ευτυχώς θνησιγενούς αυτής πρωτοβουλίας). Μπορεί να πέφτω έξω, και θέλω να ακούσω και τη δική σας γνώμη, αλλά νομίζω πως η κοινωνία βλέπει με αγωνία, αμηχανία αλλά και ελπίδα τον αγώνα των καθηγητών. Γιατί όποιος γονιός αγαπάει τα παιδιά του και τα σκέφτεται, δεν κουρελιάζει την αξιοπρέπεια των ανθρώπων στους οποίους έχει εμπιστευτεί τη μόρφωσή τους.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://sarantakos.wordpress.com/

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ: Το βασανιστικό δίλημμα «θάνατος ή χρέος» των ανασφάλιστων ασθενών

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ: Το βασανιστικό δίλημμα «θάνατος ή χρέος» των ανασφάλιστων ασθενών
May 152013
 
Ελληνικό, 10/05/2013
ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ
Το βασανιστικό δίλημμα «θάνατος ή χρέος» των ανασφάλιστων ασθενών
Στις 26/4/2013 εισήλθε στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών σε ημέρα εφημερίας ασθενής ανασφάλιστος και με ιδιαίτερα χαμηλό εισόδημα, ο οποίος είχε διαγνωσθεί στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής (7,25 cm ). Οι ιατροί του κοινωνικού ιατρείου βλέποντας την επικινδυνότητα  της κατάστασης, λόγω του μεγέθους του ανευρύσματος και της μεγάλης πιθανότητας αυτό να υποστεί ρήξη και να αποβεί μοιραίο για τη ζωή του, επέμεναν ιδιαίτερα  να μεταβεί στο εφημερεύον Νοσοκομείο παρά τις ανησυχίες του ασθενή για την έλλειψη ασφαλιστικής κάλυψης και την αδυναμία του να πληρώσει νοσήλια.
Με την είσοδό του στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών κρίθηκε ότι  χρήζει ΑΜΕΣΗΣ χειρουργικής επέμβασης και αυτό έγινε. Η Διοίκηση και οι αρμόδιες υπηρεσίες του Λαϊκού Νοσοκομείου ενημερώθηκαν εγγράφως από το κοινωνικό μας ιατρείο για την κατάσταση του ασθενούς και τους θέσαμε πολλαπλώς το ερώτημα της χρέωσης της νοσηλείας του. Ως  απάντηση λάβαμε το έγγραφο υπ’ αριθμό 5075/26-4-2013 που αναφέρεται στη Κ.Υ.Α 139491/05 (ΦΕΚ Β΄1747/30-11-2006), λέγοντας μάλιστα ότι εάν ο ασθενής δεν εμπίπτει σε αυτή, τότε η Διοίκηση του Νοσοκομείου δεν μπορεί να εγκρίνει δωρεάν νοσηλεία.
Επειδή ακόμη και μετά την έξοδο του ασθενή από το Νοσοκομείο δεν υπάρχει απάντηση εάν χρεώθηκε ή όχι νοσήλια. Επειδή είναι ασαφές εάν αυτά έχουν μεταφερθεί ως χρέος στην εφορία, όπως έλεγαν οι αρμόδιες υπηρεσίες, με όλες τις συνέπειες που ισχύουν για τους οφειλέτες του δημοσίου π.χ  φυλάκιση, κατάσχεση κλπ,  οφείλουμε να θέσουμε δημόσια προς τη Διοίκηση του Λαϊκού Νοσοκομείου Αθηνών τα ακόλουθα ερωτήματα :
Α) Το ΦΕΚ Β΄ 1747/30-11-2006 είναι ακόμη σε ισχύ και μετά όλα τα μνημόνια που έχουν εφαρμοσθεί στη χώρα μας;
Β) Εάν είναι σε ισχύ, τότε με βάσει σχετικό του άρθρο, ασθενής ανασφάλιστος και με εισόδημα μικρότερο από 6.000€ νοσηλεύεται δωρεάν. Επομένως γιατί μιλάτε για το χρέος από τα νοσήλια και την αποστολή του στην εφορία;
Γ) Εάν στο μέλλον στείλουμε ανασφάλιστο σοβαρά πάσχοντα ασθενή στα επείγοντα θα επικαλεστείτε την ίδια νομοθεσία και θα μετακυλίονται τα νοσήλια στην εφορία; Εάν η απάντηση σε αυτή την περίπτωση είναι ναι, θα θέλαμε να σας μεταφέρουμε την εμπειρία    του Κοινωνικού Ιατρείου και να σας πούμε ότι πολλοί συνάνθρωποι  μας μπροστά στο δίλημμα που εσείς τους θέτετε, θάνατος ή χρέος και ότι αυτό συνεπάγεται,  επιλέγουν συνειδητά πλέον το θάνατο, από το να κουβαλούν ένα χρέος που δύσκολα με αυτές τις συνθήκες μπορούν να διαχειρισθούν, οπότε κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να φυλακισθούν αλλά και να επιβαρύνουν με αυτό τα παιδιά και τις οικογένειές  τους. Ας ληφθεί μάλιστα υπόψη ότι επίσημα ούτε από το Υπουργείο Υγείας υπάρχει απάντηση για  τη τύχη των ανασφάλιστων ασθενών, παρά σχετικές παλαιότερες ανακοινώσεις.
Τέλος κυρίες και κύριοι αρμόδιοι, μέσα σε μια κοινωνία που καθημερινά εξαθλιώνεται όλο και περισσότερο και επιλέγει το θάνατο από τη ζωή, εσείς που συμβαίνει να κατέχετε θέσεις ευθύνης και εξουσίας στις διοικήσεις των δημόσιων νοσοκομείων και των Υπουργείων, θα πρέπει κατά κύριο λόγο να αποφασίσετε εάν τάσσεστε με τον Κρέοντα ή με την Αντιγόνη. Και υπενθυμίζουμε ότι διαχρονικά ολόκληρη η ανθρωπότητα φυσικά έχει σαν πρότυπο την Αντιγόνη και όχι τον Κρέοντα. 

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://mki-ellinikou.blogspot.gr/

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΑΘΗΤΩΝ 4ου ΓΕΛ ΖΩΓΡΑΦΟΥ: ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΑΘΗΤΩΝ 4ου ΓΕΛ ΖΩΓΡΑΦΟΥ: ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ
May 142013
 

ΕΞΟΥΘΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ, ΠΡΟΒΑΤΑ ΚΑΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΟΜΩΣ ΟΧΙ Ή ΓΙΑΤΙ
ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

Είναι γνωστή η οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα της Ελλάδας.. Ανεργία, υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας, ξεπούλημα του δημοσίου συνθέτουν το μνημονιακό μωσαϊκό . Οι εκπαιδευτικοί όπως όλοι οι εργαζόμενοι δέχονται τα τελευταία χρόνια μια ανελέητη επίθεση στα εργασιακά τους δικαιώματα με αποκορύφωμα τις μεταρρυθμίσεις που ύπουλα θέλησε το υπουργείο να περάσει πριν τις πανελλήνιες που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει μείωση των μισθών τους(σημειωτέον ότι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί παίρνουν τους χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη), συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων, μείωση των κονδυλίων για την παιδεία, αύξηση διδακτικού ωραρίου, υποχρεωτικές μεταθέσεις. Οι καθηγητές μας δώσαν σε εμάς τους μαθητές μα και σε ολόκληρη την κοινωνία το καλύτερο παράδειγμα προκηρύσσοντας απεργία, δείχνοντας τον δρόμο του συλλογικού αγώνα και όχι της ηττοπάθειας απέναντι στην βαρβαρότητα του μνημονίου και της “ανάπτυξης”.
Καλά όλα αυτά μα μές στις πανελλαδικές ρε παιδιά;
Πράγματι η παράταση του μαρτυρίου των πανελλαδικών είναι επώδυνη για όλους τους υποψηφίους. Μα δεν είναι επιλογή των καθηγητών. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις όταν ήθελαν να περάσουν δυσμενές μεταρρυθμίσεις για τους καθηγητές το καναν πούστικα πριν τις πανελλαδικές..τυχαίο; Πόνταραν ακριβώς στις αντιδράσεις των “αγανακτισμένων” γονέων(αυτών που φωνασκούν σε κάθε κατάληψη), των πρόθυμων απεργοσπαστών και μερίδας μαθητών. Έτσι και η σημερινή κυβέρνηση ανταγωνιζόμενη σε αυταρχισμό αυτήν των στρατιωτικών προκήρυξε επιστράτευση των καθηγητών( τρίτη επιστράτευση μέσα σε λίγους μήνες!!) επικαλούμενη την ψυχική υγεία των μαθητών(!!). Συμπαραστάτες στην προσπάθεια καταστολής του αγώνα των καθηγητών τα καναλία που από την πρώτη στιγμή πέσαν να τους φάνε προσποιούμενοι ενδιαφέρον για εμάς.

μα για πόσο χάπατα μας περνάνε;
Αυτοί που μας μπούκωσαν από το δημοτικό με φροντιστήρια, έφτασαν στον πάτο την ποιότητα της δημοσίας παιδείας, μας ανάγκασαν να αποστηθίσουμε ένα κάρο μπαρμπούτσαλα για να ανταγωνιστούμε τους συμμαθητές μας μπάς και μπούμε σε καμιά σχολή οπού πλέον και οι στοιχειώδεις παροχές καταργήθηκαν(σίτιση, στέγαση, συγγράμματα)και να βγούμε εν τέλει άνεργοι πτυχιούχοι (65% η ανεργία στους νέους..) ή στην καλύτερη δούλοι για 350 ευρώ είναι δυνατόν να έχουν μούτρα να υποστηρίξουν πως νοιάζονται για την ψυχική μας υγεία;; Είναι δυνατόν να λένε πως βάζουν πάνω από όλα το κοινωνικό σύνολο αυτοί που πετσόκοψαν μισθούς και συντάξεις, που κατήργησαν κάθε κοινωνική παροχή και που διέλυσαν κάθε διαμαρτυρία με χημικά και ξύλο;;Και αν δεν σέβονται την νοημοσύνη μας δεν σέβονται τα τρια εκατομμύρια συμπολιτών μας που βρίσκονται στα πρόθυρα της εξαθλίωσης ή τουλάχιστον την μνήμη όσων αυτοκτόνησαν για οικονομικούς λόγους;
Είναι χρεός μας να συμπαρασταθούμε στους καθηγητές όπως και σε κάθε κλάδο που αγωνίζεται. Δεν πρόκειται απλά για έναν συντεχνιακό αγώνα, αλλά για αγώνα υπεράσπισης της δημόσιας παιδείας. Η νίκη τους θα είναι νίκη για όλη την κοινωνία μιας θα δείξει πως η μνημονιακή πολιτική δεν είναι ανίκητη. Η Ισπανία δείχνει τον δρόμο όπου η ισπανική κυβέρνηση πήρε πίσω την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση μπροστά στο μέτωπο καθηγητών-μαθητων-γονέων..

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΑΘΗΤΩΝ 4ου ΛΥΚΕΙΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://mathitestetartou.blogspot.gr/

Δανία: Τέσσερεις εβδομάδες απεργία των καθηγητών

 Πολιτικές ειδήσεις  Comments Off on Δανία: Τέσσερεις εβδομάδες απεργία των καθηγητών
May 132013
 

Οι Δανοί γονείς και επιχειρηματίες είναι δημιουργικοί όσον αφορά τη φροντίδα των παιδιών εκτός σχολείου, όμως η υπομονή τους έχει και όρια. Οι καθηγητές θέλουν να επιβάλουν έναν περιορισμό του ωραρίου διδασκαλίας τους και αισθάνονται έλλειψη σεβασμού

Η απεργία των Δανών δασκάλων μπαίνει στην τέταρτη εβδομάδα. Οι επιδράσεις για τους Δανούς είναι τεράστιες. Γιατί στη χώρα το σύνηθες είναι να εργάζονται και οι δύο γονείς. Έχουν συνηθίσει να είναι ελεύθεροι από τα παιδιά τους όλη τη μέρα. Τώρα πρέπει να παρεμβληθούν οι παππούδες. Ή οι επιχειρηματίες βρίσκουν δικές τους λύσεις για να στεγάσουν τα παιδιά.

Η επιχείρηση παιχνιδιών Lego επέτρεψε στους υπαλλήλους της ορισμένων τμημάτων ακόμη και να φέρνουν τα παιδιά τους στην εργασία τους και να τα εποπτεύουν κατά τη διάρκεια του εργάσιμου χρόνου. Αν και «οφείλουν να επιτελούν σωστά την εργασία τους και να λαμβάνουν υπόψη τους τους άλλους υπαλλήλους» λέει ο μάνατζερ της Lego Roar Rude Trangbæk Σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι δυνατόν να εποπτεύονται τα παιδιά στον εργασιακό χώρο. Τότε είναι αναγκασμένοι οι γονείς να παίρνουν άδειες. Παίρνουν εναλλακτικά γονικές άδειες. Όμως οι δυνατότητες των επιχειρηματιών και η υπομονή των Δανών έχουν όρια.

Από την 1 Απρίλη δεν πάνε στα σχολεία περίπου 875.000 μαθητές έως 16 χρόνων. Στις 2 Μάη διενεργούνται οι προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις για τους μεγαλύτερους μαθητές.

Οι Δανοί δάσκαλοι δεν παίρνουν στη διάρκεια της απεργίας μισθό. Μπορούν όμως να δανειστούν χρήματα με ελάχιστο τόκο από το απεργιακό ταμείο του συνδικάτου τους. Γι΄αυτό ενδιαφέρονται και οι εκπαιδευτικοί για τη λήξη της απεργίας.

Καταλυτικό για την απεργία των εκπαιδευτικών είναι μία διαμάχη αυτών και των τοπικών κυβερνήσεων σχετικά με το ωράριο των εκπαιδευτικών. Οι τοπικές κυβερνήσεις θέλουν να αφήσουν στους διευθυντές την απόφαση για το πόσες ώρες πρέπει να διδάσκουν οι εκπαιδευτικοί, ενώ έως τώρα το διδακτικό ωράριο ήταν καθορισμένο με τη συλλογική σύμβαση εργασίας στις 25 ώρες το ανώτατο .

Ο πραγματικός μέσος μισθός ενός εκπαιδευτικού λυκείου ανέρχεται σε περίπου 48000 κορώνες (περίπου 6400 ευρώ), αν και οπωσδήποτε το κόστος ζωής στη Δανία είναι υψηλό.

Οι εκπαιδευτικοί φοβούνται περισσότερη εργασία. «Σε καμιά χώρα της Ευρώπης δεν υπάρχει το απεριόριστο για το διδακτικό ωράριο» δηλώνει ο συνδικαλίστρια Dorte Lange. Πολλοί επίσης εκπαιδευτικοί εγκαταλείπουν το επάγγελμα λόγω των χαμηλών μισθών και του αυξημένου φόρτου εργασίας. «Το επάγγελμά μας τυγχάνει ελάχιστου σεβασμού» λέει η συνδικαλίστρια.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://athens.indymedia.org/

Μαριναλέδα: Ένα ισπανικό χωριό δίνει λύση στην κρίση

 Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on Μαριναλέδα: Ένα ισπανικό χωριό δίνει λύση στην κρίση
May 132013
 

Στην Μαριναλέδα, ένα χωριό της Ανδαλουσίας στην νότια Ισπανία, η ανεργία είναι μηδενική! Ο δήμαρχος, Χουάν Μανουέλ Σάντσεζ Γκορντίγιο, που έγινε γνωστός όταν πραγματοποίησε μια «επιβεβλημένη απαλλοτρίωση» τροφίμων σε διάφορα σουπερ-μάρκετ της περιοχής, έχει φτιάξει ένα ιδιαίτερο οικονομικό πρόγραμμα για την πόλη του, που δεν αριθμεί περισσότερους από 3.000 κατοίκους. Το πρόγραμμα είναι βασισμένο στην ισότητα στην εργασία αφού κατά τον ίδιο η κρίση στην αγορά εργασίας μπορεί να παταχθεί μόνο με την δημιουργία νέων θέσεων.

Ο Γκορντίγιο μετά την «απαλλοτρίωση», με την βοήθεια του Σωματείου Αγροτών της Ανδαλουσίας (SAT), μοίρασε τα τρόφιμα σε όσους το είχαν περισσότερο ανάγκη. Ο Ισπανός δήμαρχος, είναι ιστορικός ηγέτης του Σωματείου Εργαζομένων Αγροτών (SOC), που αποτελεί την ραχοκοκαλιά του SAT. Με την υποστήριξη της τοπικής κοινωνίας, δημιούργησε ένα μοναδικό πολιτικό-οικονομικό «πείραμα», το οποίο έχει μετατρέψει το χωριό σε ένα σοσιαλιστικό «κάστρο» καταμεσής της Ανδαλουσίας.

Το «πείραμα» φαίνεται να είναι το βάλσαμο στην οικονομική κρίση που πλήττει την χώρα, αφού το τρέχον ποσοστό της ανεργίας είναι στο 0%. Όλοι οι κάτοικοι είναι απασχολούμενοι στον Συνεταιρισμό της Μαριναλέδα, που δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους αγρότες ύστερα από χρόνια κατάληψη της γης «Η καπνιστή φάρμα» (El Humoso Farm), η οποία ήταν ιδιοκτησία μιας αριστοκρατικής οικογένειας. «Η γη ανήκει σε αυτούς που την δουλεύουν», φώναζαν όταν τους απομάκρυνε η δημοτική αστυνομία. Από το 1992, όμως, η γη τους ανήκει. Καλλιεργούν εκεί φασόλια, αγκινάρες, πιπεριές και εκλεκτό λάδι. Έχουν εγκαταστάσεις και για εκτροφή ζώων. Η γη ανήκει στην κοινωνία και οι εργάτες είναι αυτοί που έχουν επίβλεψη όλης της παραγωγής.

Ανεξάρτητα με την θέση που έχει ο κάθε εργαζόμενος ο μισθός είναι 47 ευρώ την ημέρα, κάτι που ανάγεται σε 1.128 ευρώ τον μήνα. (Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κατώτερος μισθός στην Ισπανία είναι 641ευρώ/μήνα). Ο συνεταιρισμός απασχολεί την κάθε περίοδο περίπου 400 εργαζομένους. Οι θέσεις εργασίας είναι κυλιόμενες με στόχο να αποκομίσουν όλοι οφέλη. «Να εργάζεσαι λιγότερο, ώστε όλοι να εργαστούν», είναι το σύνθημά τους. Πολλοί από τους εργαζόμενους καλλιεργούν και τα δικά τους αγροτεμάχια, ενώ η οικονομική ζωή συμπληρώνεται από καταστήματα, παροχή βασικών υπηρεσιών και αθλητικών δραστηριοτήτων. Πρακτικά, όλοι οι κάτοικοι κερδίζουν το ίδιο με τους εργάτες του συνεταιρισμού.

Η φορολογία είναι η μικρότερη, από άποψη μεγέθους, στην περιοχή, και κυρίως εφαρμόζεται σε επίπεδο γειτονιάς. Η κάθε γειτονιά βλέπει τι χρειάζεται και αναλόγως πράττει. Επίσης, το ενοίκιο για ένα σπίτι 90τ.μ. στην Μαριναλέδα κοστίζει 15 ευρώ το μήνα. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο καθένας πρέπει να συμβάλει στην κατασκευή του σπιτιού του. «Ένας οικοδόμος παίρνει 800 ευρώ το μήνα για να χτίσει ένα σπίτι. Δίνει τα μισά και πληρώνει για το σπίτι του», εξηγεί ο Χουάν Χοσέ Σάντσο, ένας 21χρονος που ήδη είναι μέλος της «ομάδας δράσης» του χωριού που οργανώνει τις ημερήσιες εργασίες. Η ομάδα δράσης δεν αποτελείται από εκλεγμένα μέλη αλλά από πολίτες που από κοινού αποφασίζουν την ανάθεση αρμοδιοτήτων και όσων πρέπει να γίνουν για το συμφέρον του χωριού.

Παλαιότερα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του χωριού ήταν αγράμματο. Τώρα, όμως, έχουν παιδικό σταθμό, δημοτικό και γυμνάσιο. Το φαγητό στο σχολείο, μάλιστα, κοστίζει μόλις 15 ευρώ τον μήνα. «Το ποσοστό που παρατάει το σχολείο είναι ελαφρώς υψηλό», σχολιάζει ο Σάντσο. «Καθώς οι άνθρωποι έχουν σπίτι και εξασφαλισμένη εργασία δεν βρίσκουν τον λόγο για μόρφωση. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να βελτιώσουμε», συμπληρώνει.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/

Μ. Γλέζος: ΚΑΤΑΡΓΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΗΘΙΣΗΣ

 Απόψεις  Comments Off on Μ. Γλέζος: ΚΑΤΑΡΓΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΗΘΙΣΗΣ
May 132013
 

Αφού τόσα χρόνια βασανίζετε τα παιδιά με το άχρηστο και αντιπαιδαγωγικό σύστημα των εξετάσεων της παπαγαλίας, τώρα χρησιμοποιείτε και τον προληπτικό βούρδουλα σε αυτούς που έχετε την αξίωση και έχουν την υποχρέωση, να διδάξουν, να μορφώσουν και να δημιουργήσουν ανθρώπους ικανούς και άξιους και για την κοινωνία και για τον εαυτό τους.
Βασανίστε λίγο το μυαλό σας και θα ανακαλύψετε συστήματα που πραγματικά προωθούν  και αναβαθμίζουν την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των μελλοντικών γενιών και δίνουν έμφαση στην κρίση, στη γνώση και στην έρευνα.

Τολμήστε να ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΤΕ τις εξετάσεις της αποστήθισης και δώστε μια άλλη πνοή στο ψεύτικο και μουντό Παιδαγωγικό Σύστημα.
Αφήστε τα παιδιά να ανοίγουν τα φτερά τους, να ψάχνουν να ερευνούν, να δημιουργούν και να συντάσσουν εργασίες, ώστε όταν πια μπουν στα Ανώτατα Ιδρύματα να είναι έτοιμα να δεχθούν τις απαραίτητες γνώσεις και να γίνουν Επιστήμονες.  Ελευθερώστε τα από το άγχος και μην τα χαντακώνετε στη κακομοιριά και την απελπισία.

Μανώλης Γλέζος 11 Μαίου 2013

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://kinisienergoipolites.blogspot.gr/2013/05/blog-post_572.html

Ανώνυμος [Αnonymous]

 Video  Comments Off on Ανώνυμος [Αnonymous]
May 122013
 

Η ιδέα για την πρώτη μας μικρού μήκους ταινία, υπήρχε εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα. Μέσα από τις συζητήσεις μας, προέκυπτε η διάθεση και η επιθυμία για πράξη-δημιουργία, έξω από τη λογική της δουλειάς μας, αλλά παράλληλα χρησιμοποιώντας την. Το σύνολο των ανθρώπων που συμμετέχουν στην ανοιχτή συνέλευση τεχνικών στο χώρο του θεάματος “Διακόπτες” γνωρίζουν λίγο ως πολύ -από τα μέσα- τη φύση της δουλειάς μας. Τις έννοιες όπως, ιεραρχία, θέαμα, εμπόρευμα, διαμεσολάβηση, αφεντικά (μεγάλα+μικρά), «τέχνη», εκβιασμός, χρήματα… προσπαθήσαμε από την αρχή να τις βάλουμε στη θέση που τους αρμόζει. Απέναντί μας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ήρθε η στιγμή, όλα αυτά να τα αντιμετωπίσουμε στην πράξη. Έτσι αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε το ξεπέρασμα τους, όσο αυτό είναι δυνατό. Φτιάξαμε ομάδες εργασίας και τοποθετηθήκαμε στις θέσεις του αυτοοργανωμένου μας συνεργείου. Τα “κριτήρια” ήταν με βάση την ειδικότητα και την επιθυμία του καθένα. Με βάση τις γνώσεις και όχι την εμπειρία και την εργασιακή καταξίωση. Μέσα στις συζητήσεις ο καθένας είχε λόγο πάνω στο σενάριο και στην διεκπεραίωση του γυρίσματος. Τέλος περάσαμε μία μέρα όλοι μαζί και δημιουργήσαμε το καλύτερο εφικτό αποτέλεσμα μέσα σε αυτές τις συνθήκες και κάτω από την πίεση του χρόνου. Τα χρήματα που χρείαστηκαν για την ταινία, δοθήκανε από το συλλογικό ταμείο της συνέλευσης.
Με βάση όλα τα παραπάνω, το αυτοξεπέρασμα των λογικών της δουλειάς μας δεν μπορούμε να πούμε ότι ήταν εύκολο, ούτε ότι τα καταφέραμε 100%. Για αυτούς τους λόγους δεν γράφουμε σελίδες λαμπρής ιστορίας, ονομάζουμε αυτή την πρώτη κίνηση “προσπάθεια” και σίγουρα δεν τα παρατάμε.
Είμαστε εδώ, μαζί, με μια συνολική αντίληψη για τις ζωές μας, για να συζητάμε, να δημιουργούμε, να κατεβαίνουμε στο δρόμο και να παλεύουμε στο τώρα για το αύριο.

Ευχαρίστουμε όλους όσους βόηθησαν με κάθε τρόπο και μέσο για την υλοποίηση αυτής της ταινίας.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://diakoptes.blogspot.gr/

ΣΙΝΕΜΑ: Ο παράδεισος δεν είναι εδώ (polluting paradise)

 Video, Δράσεις αλληλεγγύης πολιτών  Comments Off on ΣΙΝΕΜΑ: Ο παράδεισος δεν είναι εδώ (polluting paradise)
May 112013
 

Το ντοκιμαντέρ του Φατίχ Ακίν θα μπορούσε να είχε γυριστεί και στην Ελλάδα

Ο Φατίχ Ακίν, ο πιο αγαπημένος τουρκικής καταγωγής (έχει γεννηθεί και ζει στο Αμβούργο) σκηνοθέτης στην Ελλάδα, επιστρέφει με ένα project που τον είχε απασχολήσει τα τελευταία έξι χρόνια. Ήταν το 2006, όταν πήγε στο Τσαμπουρνού, ένα μικρό χωριό της Τραπεζούντας, για να γυρίσει το φινάλε του «Στην Άκρη τ’ Ουρανού», όταν βρέθηκε στο επίκεντρο ενός γεγονότος που μας θυμίζει τα τεκταινόμενα στην Κερατέα και στις Σκουριές της Χαλκιδικής.

Σε αυτό το μικρό χωριό του Πόντου (τόπο καταγωγής της γιαγιάς του σκηνοθέτη), οι τουρκικές αρχές αποφασίζουν να εγκαταστήσουν μία μονάδα υγειονομικής ταφής απορριμμάτων. Κάτοικοι και αρμόδιοι τοπικοί φορείς θα ξεσηκωθούν, όμως οι διαμαρτυρίες τους δε θα καταφέρουν να εμποδίσουν το έργο. Όπως θα περίμενε κανείς, η εγκατάσταση του χώρου διάθεσης αποβλήτων δεν τηρεί τους απαραίτητους κανόνες ασφαλείας, με αποτέλεσμα τη σταδιακή μόλυνση του περιβάλλοντος. Μια σειρά από ατυχήματα και ο υψηλός δείκτης βροχόπτωσης στην περιοχή επαναφέρουν τα απόβλητα στο έδαφος και στη θάλασσα του τόπου, κάνοντας την καθημερινότητα εφιαλτική.

Αν και αυτό το ντοκιμαντέρ δεν περιλαμβανόταν στα άμεσα κινηματογραφικά σχέδια του Ακίν, εκείνος αποφάσισε να διαδώσει ότι σκόπευε να το γυρίσει, ελπίζοντας να τρομάξει τις αρχές και να αναβάλουν το καταστροφικό έργο τους. Επειδή όμως η απειλή του δεν είχε αποτέλεσμα, αποφάσισε τελικά να το γυρίσει. Συνέχισε να επισκέπτεται την περιοχή για τα επόμενα πέντε χρόνια, ακόμη και ανάμεσα στα γυρίσματα του “Soul Kitchen”. Στην αρχή είχε στο μυαλό του να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τον ανεπιτυχή αγώνα ενός χωριού να εμποδίσει την ανέγερση ενός χώρου υγειονομικής ταφής απορριμμάτων στον τόπο του. Τελικά, οι τραγικές επιπτώσεις της κατασκευής του τού απέδειξαν ότι αυτό ήταν μόνο η αρχή, καθώς η οικολογική καταστροφή και οι επιπτώσεις της συνεχίζονται και αυτήν την ώρα ακόμα, που η ταινία του ευαίσθητου και πολυαγαπημένου (της στήλης) δημιουργού κάνει το γύρο του κόσμου. Τη μουσική υπογράφει ο γνωστός μας και από τον «Ήχο της Πόλης» Αλεξάντερ Χάκε των Einstürzende Neubauten.

Info: «Ο Παράδεισος Δεν Είναι Εδώ» (“Der Müll im Garten Eden”) -Ντοκιμαντέρ. Γερμανία 2012. Πρεμιέρα: 25 Απριλίου. Σκηνοθεσία: Φατίχ Ακίν.  Μουσική: Αλεξάντερ Χάκε. Διανομή: Odeon.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.doctv.gr/