Άμα σε λένε Σπύρο Λάτση…

 Απόψεις  Comments Off on Άμα σε λένε Σπύρο Λάτση…
Jun 042014
 

Αν είσαι κοινός θνητός και πρέπει να τακτοποιήσεις έναν αυθαίρετο χώρο στο σπίτι σου, θα κληθείς να πληρώσεις αρκετά, έστω κι αν πληρώσεις σε πολλές δόσεις. Άμα όμως σε λένε Λάτση και έχεις κτίσει το μισό Mall παράνομα (όπως απεφάνθη η Ελληνική Δικαιοσύνη) δεν χρειάζεται να πληρώσεις. Αρκεί να έχεις καλές γνωριμίες στην κυβέρνηση και να γράψετε όλοι μαζί στα παλιά σας τα παπούτσια τις δικαστικές αποφάσεις.

Η περίπτωση του the Mall είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Χτίστηκε στο περιβάλλον ευφορίας της «ολυμπιακής περιόδου», όταν η Ελλάδα «διψούσε» για δυτικές ανέσεις. Οι νόμοι δεν είχαν και μεγάλη σημασία, με αποτέλεσμα μετά την (σε χρόνο ρεκόρ) ανέγερσή του, να αποκαλυφθούν διάφορες παρατυπίες. Εξαρχής δεν υιοθετήσαμε ποτέ κάποια ακραία θέση του τύπου «να κατεδαφιστεί το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης». Δεν το έκανε ούτε η δικαιοσύνη, η οποία ζήτησε από το αρμόδιο Υπουργείο να επανέλθει με νέο νόμο και να αιτιολογήσει παράλληλα τον υπερδιπλασιασμό του συντελεστή δόμησης.

Με την απόφαση να παρακάμψει τη δικαιοσύνη χαρακτηρίζοντας εκ των υστέρων το εμπορικό κέντρο ως «Στρατηγική Επένδυση», η κυβέρνηση επιχειρεί έναν πολύ επικίνδυνο ελιγμό. Για ακόμη μια φορά χρησιμοποιεί νομικά τεχνάσματα για να αποφύγει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Όπως έκανε και με τις απολυμένες καθαρίστριες του ΥΠΟΙΚ δηλαδή. Θα έχει προφανώς πολύ σοβαρούς λόγους για να το κάνει χωρίς να καταλογίζει έστω κάποιο τέλος νομιμοποίησης και εντάσσοντάς το Mall σε μια απόφαση μαζί με μια ντουζίνα μελλοντικές επενδύσεις.

Η φόρμουλα που βρέθηκε έχει κάποιο νομικό υπόβαθρο σύμφωνα με δικαστικές πηγές. Σίγουρα όμως δεν αποτελεί παράδειγμα ισονομίας. Χιλιάδες ιδιοκτήτες αυθαιρέτων θα θεωρούν το ακίνητό τους πιο Στρατηγική Επένδυση από ένα εμπορικό κέντρο. Ακόμη και αν ήταν το πρώτο που χτίστηκε. Ακόμη και αν οι τέσσερις Υπουργοί που συνυπέγραψαν την απόφαση (Στουρνάρας, Χατζηδάκης, Μανιάτης και Μηταράκης) έχουν επαρκή επιχειρηματολογία για να παρακάμψουν τη δικαιοσύνη σε θέματα δόμησης, το να χαρίσουν τα πρόστιμα σε μια εταιρεία την ίδια ώρα που το δημόσιο έχει «στραγγίξει» τους φορολογούμενους, δεν είναι σίγουρα μια φιλολαϊκή κίνηση. Είναι μάλλον μια κίνηση που θέλουν να ξεχάσουν γρήγορα. Ο Γιάννης Στουρνάρας φλερτάρει με την καρέκλα του Κεντρικού τραπεζίτη και ο Κωστής Χατζηδάκης επιθυμεί διακαώς να τοποθετηθεί επίτροπος στην Ε.Ε. Mια τέτοια απόφαση δεν θα αποτελεί και τον κολοφώνα της τεχνοκρατικής διακυβέρνησης τους.

Για τον Σπύρο Λάτση ισχύουν διαφορετικοί κανόνες. Το μέγεθος των δραστηριοτήτων του, του δίνει τη δυνατότητα να διαπραγματεύεται και να ελίσσεται με μεγαλύτερη άνεση. Είναι όμως διαφορετικό το να ζητά κανείς να διευκολυνθεί μια επένδυση και διαφορετικό να χρησιμοποιεί την τεράστια ισχύ του για να κερδίσει χαριστική μεταχείριση. Μάλιστα την ώρα που έχει αναλάβει μια νέα τεράστια επένδυση στο Ελληνικό για την οποία ελάχιστα πράγματα γνωρίζουμε και λίγους μήνες αφού η αγορά έχει συνέλθει από το σοκ της διακριτικής αποχώρησής του από το μετοχικό κεφάλαιο της Eurobank. Τέτοιες κινήσεις είναι σίγουρο ότι δεν «εξωραΐζουν» την εικόνα που έχει η κοινωνία για τον όμιλο και σίγουρα δεν θα ενταχθούν στον επόμενο απολογισμό εταιρικής ευθύνης. Είναι βέβαιο ότι ο Όμιλος Λάτση θα έχει χιλιάδες επιχειρήματα για τους λόγους που τον οδήγησαν να παρανομήσει. Πολλά από αυτά πιθανόν να είναι και ρεαλιστικά.

Το ίδιο όμως ισχύει για όλους τους πολίτες και τις επιχειρήσεις σε αυτή τη χώρα που σηκώνουν το βάρος της ύφεσης και θα αισθάνονται το λιγότερο … κορόιδα. Ας μην πρωτοτυπήσουμε και αρχίσουμε την πολεοδομική ανασυγκρότησή της χώρας γκρεμίζοντας το the Mall. Ας απαιτήσουμε όμως να έχει τουλάχιστον την ίδια μεταχείριση με χιλιάδες ιδιοκτήτες αυθαιρέτων που έχτισαν μεν παράνομα, κλήθηκαν όμως να πληρώσουν πρόστιμα προκειμένου να τα διατηρήσουν.

Από τον Σταμάτη Ζαχαρό

Πηγή: www.capital.gr

Φασισμός

 Απόψεις  Comments Off on Φασισμός
May 302014
 

Η κάλπη και τα εκλογικά ποσοστά δεν αποτελούν κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τον φασισμό, για τον ναζισμό, για την ακροδεξιά. Αν ήταν έτσι, ο Χίτλερ με το 44% και το 33% που είχε πάρει στις εκλογές του 1933 στη Γερμανία θα ήταν «Άγιος». Αν ήταν έτσι η Λεπέν με το 25% στη Γαλλία θα ήταν «οσία». Ο Φάρατζ με το 29% στη Βρετανία και οι ακροδεξιοί με τα διψήφια ποσοστά από την Δανία και την Ουγγαρία μέχρι την Αυστρία και την Ολλανδία θα ήταν «ιεραπόστολοι».

   Εκείνο που επιβεβαιώνουν αυτά τα ποσοστά είναι ότι το φίδι του φασισμού εκτρέφεται και μεγαλώνει μέσα στο πλαίσιο μιας δημοκρατίας, της αστικής δημοκρατίας, η οποία ενώ είναι η ίδια που το επωάζει και το ταΐζει σε πανευρωενωσιακό επίπεδο, είναι και η ίδια που παριστάνει την «σοκαρισμένη» από την ανάπτυξή του.

   Η γέννηση του φασισμού, ή άνοδός του και η σημερινή του αναβίωση αποτελεί έκφραση της επιβεβαιωμένης ιστορικά αλήθειας ότι µια κοινωνία, κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες, μπορεί να οδηγείται κάποιες φορές σε παράκρουση. Το φαινόμενο δεν είναι απίθανο. Άλλωστε, με την κατάλληλη προπαγάνδα και την κατάλληλη πλύση εγκεφάλου, το ίδιο εύκολα µπορεί κάποιος να µάθει ότι 2+2 δεν κάνει 4, αλλά 5, όπως έλεγε ο Μπρεχτ. Συνέβη στις αρχές του 20ού αιώνα στην Αμερική, όταν οι «Αµερικαναράδες», οι ιδεολογικοί αντίστοιχοι των «Ελληναράδων», υποδείκνυαν ως υπαίτιους όλων των δεινών τους Έλληνες, τότε, µετανάστες. Συνέβη στη Γερµανία του Μεσοπολέµου, όταν ως «αιτία της κρίσης» στοχοποιούνταν το «διαφορετικό» και σταµπαριζόταν µε ένα κίτρινο αστέρι στο ύψος της καρδιάς. Τέτοιου είδους «µνήμες» φρεσκάρονται χρόνια τώρα στην ΕΕ. Ήταν ο Κάμερον, ο πρωθυπουργός της Βρετανίας (εκεί που οι ακροδεξιοί πήραν την πρώτη θέση στις εκλογές) από κοινού με την καγκελάριο Μέρκελ της Γερμανίας (εκεί που για πρώτη φορά οι ναζί εξέλεξαν ευρωβουλευτή) που συνομολογούσαν τον Φλεβάρη του 2011 ότι στην Ευρώπη επήλθε το «τέλος» του πολυπολιτιστικού μοντέλου» το οποίο «απέτυχε»…

   Ο φασισμός γεννιέται μέσα στους υπονόμους του συστήματος της αγριότητας, της εκμετάλλευσης, της σήψης, της διαφθοράς. Σε συνθήκες κρίσης, δε, αυτού του συστήματος, του καπιταλιστικού συστήματος, γιγαντώνεται και αξιοποιείται από τις κυρίαρχες οικονομικές ελίτ (σσ: θα δούμε σε επόμενο σημείωμα πως συγκεκριμένα γίνεται αυτό στην Ελλάδα) ώστε να διατηρήσουν την κυριαρχία τους με μοχλό τον αυταρχισμό και την τρομοκρατία.

   Ανάλογα με το μέγεθος της κρίσης ορίζονται και οι ανάγκες της οικονομικής ολιγαρχίας. Για να τσακίσει τις αντιστάσεις ή για να ξεστρατίσει την οργή που προκαλεί η πολιτική της, με την οποία μετακυλύει τα βάρη της κρίσης στο λαό, ο φασισμός αξιοποιείται είτε ως επικουρικός παρακρατικός μηχανισμός της εξουσίας της, είτε ακόμα και ως επίσημη μορφή πολιτικής διαχείρισης των υποθέσεών της.

  • Αυτό συνέβη το 1919 στην Ιταλία όταν ο μεγιστάνας Ανιέλι έπαιρνε από το χεράκι τον Μουσολίνι και τον παρουσίαζε στους βιομηχάνους, στην έδρα του Συνδέσμου Βιομηχάνων της Ιταλίας, ως τον πιστότερο υπηρέτη της τάξης τους.
  •  Όταν συγκροτούνταν τάγματα εφόδου χρηματοδοτούμενα από εργοστασιάρχες και  χτυπούσαν εργάτες και απεργίες, όπως γινόταν το 1920 στην Ιταλία από τους μελανοχίτωνες.
  • Όταν ο βασιλιάς Βιτόριο Εμμανουέλε έπαιρνε  υπό την αγκάλη του τον «Ντούτσε» και τον διόριζε πρωθυπουργό το 1922.
  • Αυτό συνέβη στη Γερμανία με τον Χίτλερ που έκανε πραξικόπημα το 1923 και δέκα χρόνια αργότερα οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι τον διόρισαν καγκελάριο.
  • Χρειάζονταν εκείνη την μορφή πολιτικής διαχείρισης, που θα μπορούσε να εγγυηθεί μέσα από την θηριωδία και την κτηνωδία των μεθόδων της ότι τώρα πλέον ότι  θα τεθεί «το  κράτος στην υπηρεσία του ιδιωτικού κεφαλαίου», όπως τους υποσχέθηκε ο Χίτλερ από τη Λέσχη των Γερμανών Βιομηχάνων του Ντίσελντορφ το 1933.
  • Όταν, δε, απειλείται η εξουσία της άρχουσας τάξης ή σε συνθήκες πολιτικής αστάθειας αυτής της εξουσίας, οι ελίτ δεν αναμένουν πότε ο φασισμός θα αποκτήσει κοινωνικό έρεισμα για να τον αξιοποιήσουν. Τον επιβάλλουν «από τα πάνω»:  Αυτό συνέβη το 1973 στη Χιλή, το 1936 στην Ισπανία, το 1936 και το 1967 στην Ελλάδα.

   Ο φασισμός αξιοποιεί την φτωχοποίηση πλατιών κοινωνικών στρωμάτων για να αποκτήσει κοινωνική βάση. Ειδικά των μικρομεσαίων στρωμάτων που καταστρέφονται και που τα κηρύγματα περί «δημοκρατίας» ειδικά όταν προέρχονται από την αστική δημοκρατία που τους καταστρέφει, όταν προέρχονται από τα κόμματα ή από τα ΜΜΕ αυτής της δημοκρατίας, δεν τους λένε τίποτα. Το αντίθετο. Τα κόμματα και τα ΜΜΕ του κατεστημένου (όπως αυτά που διαφήμιζαν την σοβαρότητα των φασιστών), όσο περισσότερο «βρίζουν» τους φασίστες – χωρίς βέβαια ποτέ να αποκαλύπτουν το ρόλο τους – τόσο περισσότερο τους «ηρωοποιούν» στα μάτια των κατεστραμμένων. Τα στρώματα αυτά συνδέουν την επιβίωσή τους με την ικανοποίηση της οργής τους η οποία επαφίεται στους πιο λαϊκιστές και τους πιο… βαρβάτους «τιμωρούς».

   Για την δυνατότητα του φασισμού να διεισδύει στην κοινωνική συνείδηση οι επισημάνσεις από την ιστορική εισήγηση του Γκεόργκι Δημητρόφ στο 7ο συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1935 αποκτούν δραματική επικαιρότητα και συνιστούν πολύτιμο εργαλείο:

   ΠΡΩΤΟ: Ορισμένοι λένε ότι η κρίση και η φτωχοποίηση δεν είναι μια από τις αιτίες ενίσχυσης του φασισμού γιατί σε αντίθεση με την Ελλάδα των Μνημονίων σε άλλες χώρες της ΕΕ, επίσης γιγαντώνεται ο φασισμός, αλλά εκεί «δεν υπάρχει κρίση». «Ξεχνούν» ότι στην Ευρώπη έχει εγκαθιδρυθεί η κοινωνία των 2/3 και πάμε ολοταχώς για την κοινωνία του 1/3. «Ξεχνούν» ότι στη Γερμανία – «ατμομηχανή» της ΕΕ υπάρχουν 16 εκατομμύρια φτωχοί και κοινωνικά αποκλεισμένοι. Ότι υπάρχουν 7,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι με μηνιαίο εισόδημα 400 ευρώ το μήνα. «Ξεχνούν» ότι στη Γαλλία υπάρχουν 8 εκατομμύρια φτωχοί, άνεργοι και κοινωνικά αποκλεισμένοι που αναζητούν καταφύγιο στα γκέτο και στις όχθες του Σηκουάνα. «Ξεχνούν» ότι στην Ολλανδία εκφράστηκε με τον πιο καθαρό τρόπο η βαρβαρότητα της καπιταλιστικής «ευημερίας» όταν – και παρότι η χώρα εμφάνιζε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης – το 2012 πήγε σε εκλογές με επίδικο την επιβολή λιτότητας ύψους 16 δισ. ευρώ στις πλάτες του ολλανδικού λαού. «Ξεχνούν» ότι στη Βρετανία, αν και εκτός Ευρωζώνης και χωρίς την ανάγκη να βαφτίσει τη λιτότητα με τον όρο «μνημόνιο», εφαρμόζεται η πολιτική της κοινωνικής λεηλασίας, στην οποία οι ίδιοι οι φορείς της έχουν προσδώσει τον κωδικό «δάκρυα και αίμα». Προφανώς «ξεχνούν» ότι μιλάμε για την ΕΕ των 30 εκατομμυρίων ανέργων και των 120 εκατομμυρίων απόκληρων.

   ΔΕΥΤΕΡΟ: Η δημαγωγία του φασισμού, η φασιστική «ιδεολογία», ένα τόσο αντιδραστικό έκτρωμα της αστικής ιδεολογίας που συχνά στον παραλογισμό της φτάνει ως την τρέλα, αποκτά τη δυνατότητα να αποκτήσει επιρροή πάνω στις μάζες όσο η προχωρημένη σήψη του καπιταλισμού εισχωρεί στα κατάβαθα της ιδεολογίας του και του πολιτισμού του. Όταν το σύστημα της διαφθοράς έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο σήψης ώστε να φτάνει να κάνει σημαία του το «όλοι μαζί τα φάγαμε», τότε, σε συνδυασμό με την απελπιστική κατάσταση πλατιών λαϊκών μαζών, ορισμένα τέτοια ευαίσθητα στρώματα κολλάνε από τα ιδεολογικά απορρίμματα της σήψης αυτής. Ουδείς πρέπει να υποτιμά την αποτελεσματική ικανότητα της ιδεολογικής επιδημίας του φασισμού να εισχωρεί στην κοινωνική συνείδηση, ειδικά σε συνθήκες σήψης που ξεκινά από τις πλαστές πινακίδες Λιάπη μέχρι τις μίζες της Ζήμενς και από τις «λίστες Λαγκάρντ» μέχρι τα σκάνδαλα των ΜΚΟ και των εξοπλιστικών προγραμμάτων.

   ΤΡΙΤΟ: Ο φασισμός αξιοποιεί την αποδυνάμωση των δημοκρατικών, πολιτικών και κοινωνικών ελευθεριών. Πριν κάνει ο Χίτλερ τη χρήση του άρθρου 48 του Συντάγματος της Βαϊμάρης που επέβαλε «γύψο» στη Γερμανία το είχαν κάνει οι φιλελεύθεροι και οι σοσιαλδημοκράτες. Αυτή η αποδυνάμωση των δημοκρατικών αντανακλαστικών που επέρχεται από την τακτική μιας διακυβέρνησης μέσω  Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, επιβολής του «μαύρου» στις τηλεοπτικές οθόνες, επιβολή απαγορεύσεων συναθροίσεων λόγω έλευσης καγκελαρίων και υποπλανηταρχών, επιβολής Μνημονίων με συνοπτικές διαδικασίες κοκ, «εκπαιδεύει» κοινωνικά στρώματα στην λογική της αποδοχής των «εκτροπών». Το ίδιο συμβαίνει με την «καθαγίαση» των φασιστών και των ακροδεξιών μέσω της συμμετοχής τους σε κυβερνητικά σχήματα της αστικής δημοκρατίας, από την Αυστρία μέχρι τη Νορβηγία και την Ουκρανία – για να μην μιλήσουμε για την κυβέρνηση Παπαδήμου στην Ελλάδα… Το ίδιο συμβαίνει με την αποδοχή της ακροδεξιάς ατζέντας. Έχει αποδειχτεί από τη Γαλλία του Σαρκοζί μέχρι τον ημέτερο «Ξένιο Δία»: Οπότε η άρχουσα τάξη και τα κόμματά της αποφάσισαν να προωθήσουν τα ταξικά και ιδιαίτερα πολιτικά τους συµφέροντα παίζοντας το χαρτί της μισαλλοδοξίας, του ρατσισμού και του εθνικισµού, και µάλιστα στο όνοµα του «κατευνασµού» της Ακροδεξιάς, έσυραν την κοινωνία στη βαρβαρότητα και έγιναν τροφοί του φασιστικού φιδιού.

   ΤΕΤΑΡΤΟ: Ο φασισμός «παίζει» με το αίσθημα εθνικής αξιοπρέπειας. Ο φασισμός εκφράζει την πιο αντιδραστική μορφή του αστικού εθνικισμού. Για να διευκολύνει την διαιώνιση της ταξικής κυριαρχίας των ισχυρών, αποδίδει τα δεινά του λαού στην «εθνοτική του υποτίμηση» και όχι στην ταξική του καταπίεση. H φασιστική κλίκα, με το πρόσχημα ότι υπερασπίζεται τα πανεθνικά συμφέροντα, προωθεί την πολιτική καταπίεσης και εκμετάλλευσης του ίδιου της του λαού και της καταλήστευσης και υποδούλωσης άλλων λαών. Χρησιμοποιεί ως λίπασμα μετατροπής του πατριωτισμού σε σωβινισμό τον εθνικό μηδενισμό, που τον πλασάρουν με τη μάσκα του «διεθνισμού» οι ιδεολογικοί φορείς του κεφαλαίου που δεν έχει πατρίδα. Οι φασίστες μετατρέπουν την εθνική υπερηφάνεια του λαού για το παρελθόν του, για τους αγώνες του, για τη γλώσσα του, για την καταγωγή του, για τον τόπο του, για τα ιστορικά επιτεύγματά του, από εργαλείο φιλίας μεταξύ των λαών και εμπλουτισμού του ανθρώπινου πολιτισμού, σε «μαχαίρι» του μισανθρωπισμού. Ο φασίστας μαγαρίζει την έννοια του πατριωτισμού. Στη θέση της αγάπης για την πατρίδα και τον σεβασμό στις πατρίδες των άλλων, στη θέση «Πατρίδα ή θάνατος» του Τσε Γκεβάρα, στη θέση «Είμαστε γεμάτοι από αίσθημα εθνικής περηφάνειας» του Λένιν για το ρώσικο λαό το 1914, στη θέση του πατριωτισμού του ΕΑΜ που απελευθέρωνε την πατρίδα το 1944, ο φασισμός βάζει την πατριδοκαπηλεία και την μισαλλοδοξία. Το κάνει πατώντας πάνω σε ό,τι θίγει το εθνικό αίσθημα κάθε λαού, το κάνει πατώντας πάνω στους εξευτελισμούς του αγγλικού δικαίου, της επιτήρησης, των ταπεινώσεων με «δόσεις» κοκ.
   ΠΕΜΠΤΟ: Οι φασίστες κατακρεουργούν ολόκληρη την ιστορία του κάθε λαού, για να παρουσιαστούν σαν απόγονοι και συνεχιστές του κάθε τι ανώτερου και ηρωικού στο παρελθόν του. Στα ναζιστικά βιβλία του μεσοπολέμου οι μεγάλοι άντρες του παρελθόντος του γερμανικού λαού παρουσιάζονταν σαν φασίστες. Ο Μουσολίνι καμωνόταν τον συνεχιστή του Γκαριμπάλντι. Οι Γάλλοι φασίστες φτιάχνουν σημαίες με την Παρθένα της Ορλεάνης σαν ηρωίδα τους. Οι Αμερικάνοι φασίστες επικαλούνται τις παραδόσεις των αμερικάνικων πολέμων ανεξαρτησίας, τις παραδόσεις του Ουάσινγκτον, του Λίνκολν. Οι Έλληνες φασίστες, από τους οποίους βγήκαν οι Τσολάκογλου και οι Λογοθετόπουλοι, παριστάνουν τους «μαχητές της Πίνδου»! Όσοι λοιπόν συκοφαντούν, παραποιούν ή παρατάνε ό, τι έχει αξία από το ιστορικό παρελθόν του έθνους και της ανθρωπότητας στους φασίστες πλαστογράφους, όσοι συντάσσουν ευρω-μνημόνια για να συσχετίζουν και να ταυτίζουν (!) τον φασισμό με τον αμείλικτο εχθρό του, τον κομμουνισμό, όσοι παραχαράσσουν την Ιστορία βαφτίζοντας «φάρμακο» το ρετσινόλαδο του φασίστα Μεταξά ή «πρόοδο» το μυστρί του Παττακού, είναι υπόλογοι για την αποβλάκωση των λαϊκών μαζών. Χαρίζουν την κοινωνία στο φασισμό.

   Συμπερασματικά: Ο φασισμός είναι μια επιδημία που με τη δημαγωγία του και την «αντισυστημική» μάσκα του (σσ: στην ελληνική εκδοχή της οποίας θα επανέλθουμε αναλυτικά) εισχωρεί τόσο βαθύτερα στην κοινωνική συνείδηση όσο μεγαλύτερη είναι η σήψη του καπιταλιστικού συστήματος και η κοινωνική δυστυχία που αυτό προκαλεί, σε συνδυασμό με την αδυναμία του εργατικού κινήματος να βρεθεί στο ύψος των περιστάσεων της επίθεσης που δέχεται.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.enikos.gr/mpogiopoulos/238508,Fasismos.html

Ντροπή μας

 Απόψεις  Comments Off on Ντροπή μας
May 292014
 

Ήταν το 2013, ξημερώματα της 23ης μαϊου του 2013, όταν ο 40χρονος Μαμαντού Μπα από τη Γουινέα της Δυτικής Αφρικής γύριζε σπίτι του απ΄την δουλειά στην οποία εργαζόταν εδώ και 6 περίπου χρόνια ως λαντζέρης. Με νόμιμα χαρτιά πολιτικού πρόσφυγα, σταθερή δουλειά και διεύθυνση πίστευε ότι μπορούσε να κάνει μια καινούργια αρχή σ΄αυτή τη χώρα. Το όνειρο θόλωσε με την άνοδο των «παλικαριών» της Χρυσής Αυγής και τη νομιμοποίησή τους από μια μεγάλη μερίδα ελλήνων ψηφοφόρων που ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν όταν τους ψήφιζαν (ας μην κρυβόμαστε πίσω απ΄το δάχτυλό μας). Τους ψήφισαν για να κάνουν αυτό που έκαναν πάντα. Τραμπουκισμούς και επιβολή του δικού τους νόμου που περιελάμβανε τυφλές εκκαθαρίσεις…

Όταν ο σιδηρολοστός κατέβηκε με φόρα στο κεφάλι του Μαμαντού Μπα, ήρθε και η συνειδητοποίηση ότι οι νόμοι αυτής της χώρας δεν μπορούν πια να τον προστατεύσουν. Το θέμα έγινε είδηση, ίσως μόνο και μόνο επειδή ο συγκεκριμένος μετανάστης διέθετε τα νόμιμα χαρτιά. Η δημοσιοποίηση συχνά είναι το μόνο όπλο που έχουν αυτοί οι άνθρωποι για να γλυτώσουν από επιθέσεις. Αλλά συχνά ούτε αυτό φτάνει αφού δεν υπάρχει ξεκάθαρη νομοθεσία και καμία νομική προστασία για τα θύματα ρατσιστικών επιθέσεων.

Ένα χρόνο μετά, το Βέλγιο έκρινε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να παρέχει στον 40χρονο Μαμαντού προστασία απέναντι στην εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής. Και ποιος μπορεί να αντικρούσει αυτήν την κρίση. Σα να λέμε ότι στην Ελλάδα δεν τηρούνται τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνει η Ευρωπαϊκή Συνθήκη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Με την Χρυσή Αυγή να καταγράφεται ως τρίτο κόμμα στη χώρα, αφού έχει δείξει το πρόσωπό της, χωρίς φόβο και με πολύ πάθος, σε όλους τους Έλληνες, η ελπίδα οποιοσδήποτε μετανάστης με διαφορετικό χρώμα να κάνει μια καινούργια ασφαλή αρχή στη χώρα μας ξεθωριάζει. Και μαζί της ξεθωριάζουν πολλά πράγματα. Το αίσθημα της δικαιοσύνης, της ισότητας, της αναγνώρισης του δικαιώματος σε κάθε άνθρωπο να ζει και να ευτυχεί. Που σ΄αυτή τη χώρα θα έπρεπε να ήταν αυτονόητα. Είχαμε πολλές πρωτιές στην ιστορία μας. Για τις περισσότερες από αυτές είμαστε περήφανοι. Για την συγκεκριμένη, αυτήν την πρώτη φορά που χορηγείται πολιτικό άσυλο σε άτομο που κινδυνεύει σε άλλη χώρα της ΕΕ, θα πρέπει να ντρεπόμαστε. Και να θυμώνουμε. Προς την σωστή κατεύθυνση όμως.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.parallaximag.gr/parallax-view/ntropi-mas

Οι δωσίλογοι στη Θεσσαλία

 Απόψεις  Comments Off on Οι δωσίλογοι στη Θεσσαλία
May 282014
 

Ο δωσιλογισμός στην Ελλάδα εμφανίζεται με δύο μορφές, εκείνη των κυβερνήσεων Quisling και των μηχανισμών του μεταξικού κράτους που οι Γερμανοί βρήκαν και χρησιμοποίησαν και εκείνη των «Ταγμάτων Ασφαλείας». Τα μέλη τους εντάχθηκαν στις στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής, συμμετείχαν σε μαζικά αντίποινα και ο απροκάλυπτος σκοπός τους ήταν να πατάξουν κάθε αριστερή αντιστασιακή δραστηριότητα η οποία για τις αρχές κατοχής ήταν συνώνυμη με τον σλαβοκομμουνισμό και συνεπώς αντεθνική.

Παρακρατικές οργανώσεις της δεξιάς υπήρχαν στην Ελλάδα πολύ πριν τον πόλεμο του 40 και την κατοχή. Καταρρίπτεται λοιπόν το επιχείρημα των νεοϊστορικών (του νέου ιστορικού κύματος) που επιχειρεί να ερμηνεύσει το φαινόμενο στηριζόμενο στις τοπικές αντινομίες και διαμάχες μεταξύ δεξιών και αριστερών ένοπλων οργανώσεων με τοπικά χαρακτηριστικά. Όχι ότι δεν υπήρξαν και τέτοιες συγκρούσεις, αλλά ο κεντρικός άξονας του ελληνικού αστικού κράτους και των εθνικοφρόνων πολιτών ήταν και είναι; η απόκρουση του κομμουνιστικού κινδύνου.

Το βιβλίο «Ο Άντρας με την γερμανική στολή», της Μαρούλας Κλιάφα (Εκδ. Κέδρος), έμμεσα αναφέρεται στην οργάνωση ΕΕΕ (Εθνική Ένωσις Ελλάδος), τους τριεψιλίτες οι οποίοι έδρασαν τον καιρό της κατοχής στη Θεσσαλία, και ειδικά στα Τρίκαλα που η ΕΕΕ αριθμούσε περί τα 150 μέλη «Εις Τρίκαλα με αρχηγόν τον Μαντζούφαν. Η εύκολος δύναμις της ομάδος είναι 150 άνδρες. 2. Εις Ιωάννινα αποτελούμενον από 30 μέλη υπό τας διαταγάς του λοχαγού Μιχαλάκη…» (Αρχείο Εθνικής Αντίστασης, Εκδόσεις ΔΙΣ, αναφ. 393/22.7.44, 239/26.8.44, 79/22.7.44)».

Επειδή μερικοί τεχνηέντως καλλιεργούν τη λήθη, ας επιχειρήσουμε μια περιγραφή της οργάνωσης αυτής, των οποίων τα χαρακτηριστικά έχουν ανατριχιαστική ομοιότητα με το σημερινό ναζιστικό μόρφωμα της Χ. Α.

Η «Εθνική Ένωση Ελλάς» ιδρύθηκε επίσημα το 1927 στη Θεσσαλονίκη, αν και η δράση της είχε ξεκινήσει ήδη. Στο καταστατικό της η «Εθνική Ένωση Ελλάς», που θεωρείται η πρώτη τόσο μαζική φασιστική οργάνωση, διακήρυττε πως μπορούσαν να γίνουν μέλη της μόνο όσοι ήταν ελληνικής καταγωγής και χριστιανοί, ενώ η έδρα της οργάνωσης ήταν στο Μέγαρο Ερμείον, με πρόεδρο τον έμπορο Γ. Κοσμίδη, ο οποίος είχε γνωστή αντιεβραϊκή δραστηριότητα.Τα μέλη της έγιναν πιο γνωστά ως «τριεψιλίτες», λόγω των τριών «Ε» στον τίτλο της οργάνωσης, και στην αρχή όσοι είχαν εγγραφεί στα μητρώα της δεν ξεπερνούσαν τα 200 άτομα.

Την άνοιξη του 1927 η ΕΕΕ επιτίθεται με ανακοίνωσή της στο εβραϊκό στοιχείο της Θεσσαλονίκης σύμφωνα με την οποία οι εβραϊκοί κύκλοι ήταν πίσω από τον ντόρο για την αυτονόμηση της Μακεδονίας, αλλά και για την αύξηση των κομμουνιστών στη Θεσσαλονίκη. Μάλιστα, γινόταν αναφορά και στα «Πρωτόκολλα της Σιών», (θυμίζει κάτι;) που τότε είχαν κυκλοφορήσει στη χώρα μας μεταφρασμένα στα ελληνικά.
Οι «τριεψιλίτες» είχαν τα εξής χαρακτηριστικά:
• Κυκλοφορούσαν στις δράσεις τους πειθαρχημένα και με χακί πουκάμισα, μπότες στρατιωτικού τύπου και κράνη. Εξ ου και το παρατσούκλι «χαλυβδόκρανοι».
• Απαγόρευαν στα μέλη τους να συναλλάσσονται με Εβραίους.
• Στο λάβαρο της οργάνωσης υπήρχε ο δικέφαλος αετός και το σύνθημα «Ελλάδα Ξύπνα», με αναφορά και στο «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια».

Μερικές από τις χαρακτηριστικές «επιτυχίες» της ΕΕΕ:

Στις 25 Ιουνίου 1933 δολοφονήθηκε από φασίστες «τριεψιλίτες», που είχαν στο μεταξύ επεκτείνει τη δράση τους κι εκτός Θεσσαλονίκης, ο Πειραιώτης λιμενεργάτης Θωμόπουλος. Δέχτηκε σφαίρες στο κέντρο της Αθήνας, όμως δεν ήταν το πρώτο θύμα, αφού είχε προηγηθεί και ο εμπρησμός της συνοικίας Κάμπελ στη Θεσσαλονίκη το 1931. Σύμφωνα, μάλιστα, με τον Τύπο της εποχής, υπήρχε και κάλυψη από τις αστυνομικές αρχές. (και άλλη σύμπτωση διαχρονική συνεργασίας αστυνομίας και φασιστικών μορφωμάτων).
Τον Ιούλιο του 1931 οι παρακρατικοί «τριεψιλίτες» κατέκαψαν τα χαμόσπιτα που ζούσαν περίπου 200 οικογένειες Εβραίων στη Θεσσαλονίκη. Από πυροβολισμούς έπεσαν νεκροί δυο άνθρωποι. Κι όμως, αυτό το έγκλημα έδωσε νέα ώθηση στην οργάνωση και η «Εθνική Ένωση Ελλάς» είδε την επιρροή της να αυξάνεται. Μάλιστα, όταν έγινε η δίκη, κανένας κατηγορούμενος δεν μπήκε φυλακή.

Περνώντας κατά τη μεταξική δικτατορία στην αδράνεια, αφού τα περισσότερα μέλη της ειδικά της νεολαίας επάνδρωσαν την ΕΟΝ του Μεταξά, κάνουν την εμφάνισή τους μετά το 1942 – 43, όταν στην διαφαινόμενη ήττα των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής, η εθνικόφρων παράταξη δημιούργησε τις προϋποθέσεις απόκρουσης της μαζικότερης αντιφασιστικής οργάνωσης, του ΕΑΜ.

Εφημολογείτο ότι πίσω από τα κατοχικά Τρία Έψιλον κρύβονταν ο στρατηγός Μπάκος, δεξί χέρι του Τσολάκογλου και υπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση των «Quisling». Ο στρατηγός Μπάκος, ένθερμος υποστηρικτής συγκρότησης ελληνικού εκστρατευτικού σώματος, για να συμμετάσχει παρά των ναζιστικών στρατευμάτων στην επίθεση κατά της Σοβιετικής ΄Ενωσης, χρησιμοποίησε τους τριεψιλίτες, ως «μαγιά» για αυτό το εγχείρημα.

Συναφής είναι η μαρτυρία του τότε συνταγματάρχη Θρασ. Τσακαλώτου, στενού συνεργάτη του Μπάκου μέχρι να διαφύγει στη Μέση Ανατολή:

«Ο στρατηγός Μπάκος… μόνον έναν εχθρό έβλεπε: τους κομμουνιστάς. Τους δε Γερμανούς ως τους μόνους που μπορούσαν να τους εκμηδενίσουν. Γι’ αυτό ηθέλησε να κάμη εθελοντικά σώματα υπό καταλλήλους διοικητάς για να σταλούν να πολεμήσουν εναντίον των Ρώσων. Έκαμε ειδικήν συγκέντρωσιν τότε, εις την οποίαν εκάλεσεν έναν αριθμόν συνταγματαρχών, υπηρετούντων εις το υπουργείον.

Εξήγησε σαφέστατα την επιθυμίαν του και την πεποίθησίν του ότι όταν νικήση η Γερμανία, αυτό θα είναι ένα επιχείρημα στα χέρια της Ελλάδος. Τον απέτρεψα με όλην μου την δύναμιν και ενθυμούμαι ακόμη την φράσιν που του είπα: “Προσέχετε, ο ελληνικός λαός δεν συγχωρεί τοιαύτας αποφάσεις. Θα σηκωθούν και οι πέτρες ακόμη εναντίον εκείνων που θα τολμήσουν να πολεμήσουν εναντίον οιουδήποτε συμμάχου μας”.

Σταδιακά με τη χρηματοδότηση των Γερμανών και την κατάλληλη προπαγάνδα η ΕΕΕ απέκτησε κάποια απήχηση και μερικές εκατοντάδες νέα μέλη. Στην περιοχή της Θεσσαλίας π.χ., σύμφωνα με μια αναφορά ενός πληροφοριοδότη της ελληνικής κυβέρνησης στη Μέση Ανατολή το καλοκαίρι του 1944, δρούσε μια μεγάλη ομάδα 800 Τριεψιλιτών υπό τον αντισυνταγματάρχη Χρυσοχοϊδη, η οποία αποσκοπούσε στην αντιμετώπιση των κομμουνιστών.

Αυτοί είναι κάποιοι από τους εθνικώς δρώντες έλληνες δωσίλογους, οι οποίοι μέσω του εμφυλίου πολέμου 1946-49, αποκαθάρθηκαν και στελέχωσαν το βαθύ ακροδεξιό κράτος της μεταπολεμικής ελληνικής κοινωνίας. Ας μην ξεχνάμε ότι το 1950, ο Πλαστήρας αναγκάστηκε να παραιτηθεί αμέσως μετά το λόγο που έβγαλε στην Τήνο στις 15 Αυγούστου, για τα «μέτρα επιείκειας» και τις αντιδράσεις που προκάλεσαν. Τα μέτρα επιείκειας εφαρμόστηκαν μόνο προς την πλευρά των δωσιλόγων και των ταγματασφαλιτών. Παιδί του ακροδεξιού κράτους και ο ο Σπ. Γκοτζαμάνης, (δολοφονία Λαμπράκη) , ήταν μέλος του «Συνδέσμου Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντίστασης Βορείου Ελλάδας», μιας παρακρατικής οργάνωσης με επικεφαλής τον Ξ. Γιοσμά, συνεργάτη των Γερμανών στην περίοδο της κατοχής και μέλους της ΕΕΕ.

Εν κατακλείδι

Γράφει ο Ηλίας Νικολακόπουλος «…είναι πλέον καιρός να μελετήσει κανείς, με ψυχραιμία και χωρίς ιδεολογικές προκαταλήψεις, ένα φαινόμενο που αποτελεί ίσως μια από τις πιο σκοτεινές πλευρές της νεώτερης ελληνικής ιστορίας – κάτι που έχει άλλωστε επιχειρηθεί, εδώ και αρκετές δεκαετίες, στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Και για τη μελέτη αυτή οι απλουστευτικές και ατεκμηρίωτες προσεγγίσεις που ερμηνεύουν τον δωσιλογισμό ως απότοκο της «κόκκινης βίας» απλώς αναπαράγουν την απολογητική ιστοριογραφία της δεκαετίας του ’50. Αρκεί απλώς να θυμηθεί κανείς ότι, το φθινόπωρο του 1942, όταν η Ελλάδα θρηνούσε ήδη 300.000 θύματα από το λιμό του προηγούμενου χειμώνα και η ένοπλη αντίσταση έκανε την πρώτη της ουσιαστικά εμφάνιση ανατινάζοντας τη γέφυρα του Γοργοπόταμου, κάποιοι άλλοι σχημάτιζαν κυβέρνηση (K. Λογοθετόπουλος) για να καταπολεμήσουν τον κομμουνισμό (δηλαδή την αντίσταση) ή συζητούσαν με τους Γερμανούς και τους Ιταλούς για τη συγκρότηση των Ταγμάτων Ασφαλείας (Ιωάννης Δ. Ράλλης ομιλεί εκ του τάφου, Αθήνα 1947, σελ. 31).

Του Βασίλη Παππά

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/

Η κυβέρνηση Σαμαρά σε αριθμούς: Οι πραγματικές επιδόσεις της

 Απόψεις  Comments Off on Η κυβέρνηση Σαμαρά σε αριθμούς: Οι πραγματικές επιδόσεις της
May 262014
 

Υπάρχουν δύο τρόποι για να μελετήσει κανείς τις επιδόσεις μίας κυβέρνησης: ο πολιτικός και ο αντικειμενικός. Ας αφήσουμε τον πολιτικό τρόπο στους πολιτικούς και ας μελετήσουμε τις μέχρι στιγμής επιδόσεις της κυβέρνησης Σαμαρά μέσα από την παρουσίαση των επίσημων στοιχείων.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ακόμη και τα επίσημα στοιχεία μπορούν να επηρεαστούν από πολιτικές αλχημείες και σκοπιμότητες αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως η εξέταση των επιδόσεων μίας κυβέρνησης μέσα από αυτά είναι μακράν πιο ενδεικτική της πραγματικότητας από ότι οποιασδήποτε εναλλακτικός τρόπος.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα διαφωνίας ως προς την αντικειμενικότητα του τρόπου ερμηνείας επίσημων στοιχείων αποτελεί αυτό του υπολογισμού του ελλείμματος του 2013. Αν και θα δεχτούμε τα επίσημα στοιχεία ως σωστά δε θα τα συμπεριλάβουμε στην παρακάτω μελέτη, ακριβώς λόγω της διαφωνίας που έχει προκύψει ως προς αυτά η οποία αποτυπώνεται και στην πιο πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα.

Τα στοιχεία που θα μελετήσουμε αφορούν στην ανάπτυξη, στο χρέος, στην απασχόληση, στην ανεργία, στα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και στις μόνιμες διακοπές παροχής ρεύματος.

Ανάπτυξη

Με αφετηρία τον Ιούλιο του 2012 και τελευταίο υπό εξέταση μήνα τον Απρίλιο του 2014, διαπιστώνουμε πως σε αυτό το διάστημα των 19 μηνών η ανάπτυξη ήταν αρνητική με το ΑΕΠ να συρρικνώνεται κατά 8%, ήτοι περίπου 15,84 δις ευρώ.

Αυτό σημαίνει πως σε κάθε μήνα διακυβέρνησης Σαμαρά το ΑΕΠ κατέγραψε μέση συρρίκνωση κατά 0,4%, δηλαδή, περίπου 792 εκ ευρώ.

Έτσι, κάθε ημέρα διακυβέρνησης Σαμαρά κόστισε στην Ελλάδα εξαιτίας της συρρίκνωσης της οικονομίας και μόνο, 23,76 εκ ευρώ.

Χρέος

Στο 19μηνο της εξεταζόμενης περιόδου της κυβέρνησης το χρέος αυξήθηκε κατά 26%, παρουσίασε δηλαδή μία μέση, μηνιαία, αύξηση της τάξης του 1,3% του ΑΕΠ.

Απασχολούμενοι

Στο εξεταζόμενο διάστημα ο απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 156.97 χιλιάδες, με μέση μηνιαία μείωση της τάξης των 8,26 χιλιάδων. Δηλαδή, για κάθε ημέρα ζωής της κυβέρνησης η απασχόληση μειώθηκε κατά 247 άτομα.

Άνεργοι

Στο ίδιο διάστημα οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 83,75 χιλιάδες, δηλαδή κάθε μήνας κυβέρνησης Σαμαρά μεταφράζεται κατά μέσο όρο σε 4,4 χιλιάδες νέους ανέργους, δηλαδή σε 131 νέους ανέργους ανά ημέρα διακυβέρνησης.

Μη εξυπηρετούμενα δάνεια

Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στο 19μηνο της εξεταζόμενης περιόδου της κυβέρνησης, αυξήθηκαν κατά το εντυπωσιακό νούμερο των 30 δις ευρώ, δηλαδή κατά 1,5 δις ευρώ το μήνα ή 47 εκ ευρώ ανά ημέρα.

Μόνιμες διακοπές ρεύματος

Οι μόνιμες διακοπές ρεύματος, στο ίδιο διάστημα, αυξήθηκαν κατά 585 χιλιάδες, δηλαδή 30 χιλιάδες σε κάθε μήνα ή κατά 921 την ημέρα.

Παγκόσμια κατάταξη της κυβέρνησης Σαμαρά

Αναφορικά με την απόδοση της στην ανάπτυξη της οικονομίας στο υπό εξέταση διάστημα η κυβέρνηση Σαμαρά έχει την τρίτη χειρότερη απόδοση μεταξύ 220 κρατών του κόσμου για τα οποία παρέχονται σχετικά στοιχεία και συγκεκριμένα κατατάσσεται μπροστά μόνο από το Νότιο Σουδάν και το Ιράν.

Τη χειρότερη θέση διεθνώς κατακτά η κυβέρνηση ως προς την αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων ως ποσοστό του ΑΕΠ ενώ στις υπόλοιπες επιδόσεις της κατέχει τη χειρότερη θέση στην Ευρωζώνη καθώς και μεταξύ των αναπτυγμένων κρατών του κόσμου αλλά βρίσκεται μπροστά από κάποιες υπανάπτυκτες ή υπό ανάπτυξη χώρες.
Πηγές: ΕΛΣΑΤ. Eurostat, IMF και οι παρακάτω σύνδεσμοι:

statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/BUCKET/A0101/PressReleases/A0101_SJO02_DT_MM_06_2012_01_F_GR.pdf

epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_PUBLIC/2-24102012-AP/EN/2-24102012-AP-EN.PDF

statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/BUCKET/A0101/PressReleases/A0101_SJO02_DT_MM_06_2012_01_F_GR.pdf

epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_PUBLIC/2-24102012-AP/EN/2-24102012-AP-EN.PDF

pdma.gr/index.php/el/debt-strategy-gr/public-debt-gr/level-of-debt-gr

kathimerini.gr/553214/article/oikonomia/epixeirhseis/provleyh-gia-ektina3h-twn-mh-e3yphretoymenwn-daneiwn-sto-40-sta-telh-toy-trexontos-etoys

tanea.gr/news/greece/article/5061496/wrologiakh-bomba-ta-spitia-xwris-reyma/

enikos.gr/mpogiopoulos/198184,Xwris_reyma_xwris_tsipa_.html

naftemporiki.gr/finance/story/515332/sta-57-dis-euro-ektinaxthikan-mesa-sto-2012-ta-kokkina-daneia

imerisia.gr/article.asp?catid=26516&subid=2&pubid=113221365

enet.gr/?i=news.el.article&id=429520

enet.gr/?i=news.el.article&id=403224

 

ΤΟΥ: Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://tvxs.gr/

Ελλάδα 2024: δύο ελαιοτριβεία και τρία συσκευαστήρια

 Απόψεις  Comments Off on Ελλάδα 2024: δύο ελαιοτριβεία και τρία συσκευαστήρια
May 212014
 

Μου γεννήθηκε πολύ μεγάλη περιέργεια όταν διάβασα ότι ο Υπουργός Οικονομικών κύριος Στουρνάρας πήγε στο τελευταίο Eurogroup πριν από μία εβδομάδα και υπέβαλλε για έγκριση – συζήτηση ένα σχέδιο για το πού και πώς θα αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία τα επόμενα 10 χρόνια. Η είδηση συνοδευόταν από την πληροφορία ότι το σχέδιο βασίστηκε στην μελέτη “Greece 20/20” της εταιρείας McKinsey (του 2012 με χρηματοδότες τον ΣΕΒ και την Εθνική Τράπεζα) καθώς και σε μελέτη του ΙΟΒΕ. Λέω τι στο καλό, είναι δυνατόν να στέλνουμε ένα τέτοιο τόσο κρίσιμο σχέδιο στις Βρυξέλλες και εμείς να μην έχουμε πάρει είδηση; Τέλος πάντων, μετά από ψάξιμο στους ιστιότοπους του Υπ. Οικονομικών και του ΙΟΒΕ δεν βρήκα τίποτα σχετικό και τελικά κατέληξα να βρω στο διαδίκτυο στα αγγλικά μια εκτενή περίληψη της περίφημης μελέτης της McKinsey.

Αμέσως έκανα μέσα στο κείμενο ένα search με τις δύο λέξεις που με ενδιέφεραν “olive oil” και… έμεινα κόκκαλο. Πήγα και μια παράγραφο παρακάτω στην σελίδα 54 και έμεινα πάλι κόκκαλο! Δεν θα γράψω πολλά γιατί νομίζω ότι με τα πολλά λόγια κινδυνεύουμε να χάσουμε την ουσία για το σε ποια μορφή αγροτικής παραγωγής θέλουν (δεν θέλουμε – θέλουν) να μας πάνε. Η πρόταση λοιπόν της McKinsey προβλέπει με δυο λέξεις ότι: πέντε με έξι μεγάλες εταιρείες θα πρέπει να ελέγχουν όλη – ναι όλη – την γεωργική παραγωγή της Ελλάδος. Διαβάστε :

1. Για το ελαιόλαδο:
Αντί των 1.200 ελαιοτριβείων, που λειτουργούν σήμερα σε όλη τη χώρα, με μια μέση ετήσια παραγωγή περίπου 500 τόνους το καθένα, να δημιουργηθούν μόνο ΔΥΟ mega-ελαιοτριβεία δυναμικότητος 100.000 – 150.000 τόνων το καθένα που θα απορροφούν όλη την παραγωγή ελαιολάδου. Μάλιστα οι mega-μελετητές της μελέτης αναφέρουν την Κρήτη και την Πελοπόννησο σαν δύο προτεινόμενα μέρη εγκατάστασής τους. Και ποιος ο λόγος: για να επιτύχουμε “οικονομίες κλίμακος” και έτσι να μπορέσουμε να ανταγωνιστούμε με χαμηλές – ισοπεδωτικές τιμές την Ισπανία. Χάλια τα νεύρα μας. Πάει περίπατο βέβαια η περίφημη υψηλή ποιότητα και η “υπεροχή” του ελληνικού ελαιολάδου. Με κάποιο άλλο όραμα εμείς προσπαθούμε να μάθουμε τους νεώτερους: “ποιότητα- ποιότητα – ποιότητα” και αυτοί θέλουν να πάμε εντελώς αντίθετα: “ποσότητα – ποσότητα – ποσότητα”. Μα καλά, αφού δεν μας μένει απούλητο το ελαιόλαδο γιατί πρέπει να γκρεμίσουμε και άλλο την τιμή του; Να πάμε ακόμα πιο χαμηλά όπως η Τυνησία και η Συρία; Τι θα πετύχουμε; Αυτό που ξέρω είναι τι δεν θα πετύχουμε… καλύτερες μέρες για τον Έλληνα παραγωγό που είναι και το ζητούμενο. Και αυτό στον χώρο του ελαιολάδου, και όχι μόνο, μπορούμε να το πετύχουμε μόνο με πιο καλής ποιότητος ελαιόλαδα, όχι κατώτερης ποιότητος.

2. Για τα φρούτα και λαχανικά (και αναφέρει μάλιστα πατάτες, ντομάτες, μήλα και ροδάκινα):
Nα γίνουν 2 ή 3 μεγάλες μονάδες συσκευασίας σε Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα και στην Πελοπόννησο.

3. Και το καλύτερο μας το φυλάνε στην επόμενη παράγραφο: Να ιδρυθεί μία (μία) εταιρεία διακίνησης όλων αυτών των αγροτικών προϊόντων με προτεινόμενο όνομα “Greek Foods Company” η οποία μπορεί να είναι ιδιωτική (ποιος τυχερός θα την πάρει μέσω… ΤΑΙΠΕΔ ίσως!) ή μια σύμπραξη δημοσίου – ιδιωτών (ΡΡΡ) με σκοπό την καλύτερη προώθηση στις ξένες αγορές και έτσι να επωφεληθούν, λέει, οι μικροί από τις συνέργειες που θα προκύψουν.

Και όμως, οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές μας που στριμώχνονται στα κανάλια και ασχολούνται με την “ευρωπαϊκή προοπτική”, τον Νότο και τον Βορά, την αλληλεγγύη και το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης και το μόνο που τους απασχολεί μερικές φορές είναι το μέγα θέμα της καθιστικής χωροταξίας των ευρωβουλευτών του Ποταμιού, είμαι σίγουρος ότι ούτε ένας τους δεν έχει καν σκεφτεί να ζητήσει από το Υπουργείο Οικονομικών να δει και να μελετήσει τι στο καλό «Σχέδιο Ανάπτυξης” έχουμε στείλει εκεί ακριβώς στις Βρυξέλλες ζητώντας την ευλογία για τη χρηματοδότησή του. Θα έπρεπε όμως, έτσι, έστω και από μια απλή περιέργεια…

Σημείωση προς τους mega-μελετητές της McKinsey: οι παραγωγοί ελαιολάδου στην Τοσκάνη, αφού με τα χρόνια χτίσανε με υπομονή και γνώση την ποιότητα του, το πουλάνε 7 με 10 ευρώ το λίτρο και εσείς θέλετε να μας πάτε στο 1,80 του απλού παρθένου της Ισπανίας; Aντί, λοιπόν, να βάλουμε στόχο στο αναπτυξιακό μας σχέδιο στον τομέα του ελαιολάδου μέσα από εκπαίδευση και εκσυγχρονισμό να κάνουμε μέσα στην επόμενη δεκαετία την Κρήτη την “Τοσκάνη της Ευρώπης”, εσείς και κάποιοι κρυμμένοι στο σκοτάδι θέλετε να πάμε αλλού.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.bostanistas.gr/

Σάμος: Mε τον έναν τρόπο ή τον άλλο οι προσφυγικές πολιτικές Ελλάδας-ΕΕ είναι φονικές

 Αντιφασιστική Πρωτοβουλία, Απόψεις  Comments Off on Σάμος: Mε τον έναν τρόπο ή τον άλλο οι προσφυγικές πολιτικές Ελλάδας-ΕΕ είναι φονικές
May 162014
 

Η τραγωδία της Σάμου στις 5 Μάη με το ναυάγιο και τους 22 νεκρούς και 7 αγνοούμενους – μεταξύ αυτών τουλάχιστον 4 παιδιών και 12 γυναικών – αναδεικνύει για άλλη μια φορά την θανατηφόρα πολιτική που ασκούν η Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι στους πρόσφυγες που προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη προσπαθούν να γλιτώσουν στις χώρες τους θανάτους και καταστροφές.

Δεν ξέρουμε ακόμα γιατί το γιοτ που μετέφερε 60 πρόσφυγες από Σομαλία, Συρία και Ερυθραία ανατράπηκε. Πάντως, το γεγονός ότι το λιμενικό που πήγε τους επιζώντες στη Σάμο τους κράτησε εκεί για μέρες χωρίς να επιτρέπει οποιαδήποτε επικοινωνία με τον έξω κόσμο και αυτό εγείρει υποψίες. Απαγόρευσαν ακόμα και στην Ύπατη Αρμοστεία (ΥΑ) να μιλήσει με τους πρόσφυγες που βάσει των διεθνών συνθηκών πρέπει να έχει πρόσβαση ανά πάσα στιγμή και σε κάθε χώρο κράτησης. Τι έχουν να κρύψουν οι αρχές; Γιατί τέτοια μυστικότητα;

Ξέρουμε πάντως το εξής:

  •  Ελλάδα και ΕΕ προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποτρέπουν τους πρόσφυγες να φτά­σουν στην Ευρώπη. Έχουμε μαρτυρίες από εκατοντάδες ανθρώπους ότι το ελλη­νικό λιμενικό τρύπησε τις βάρκες τους, ότι αχρήστεψε τις μηχανές, ότι τους ρυμούλκησε με τα πλοία τους πίσω στην ανοιχτή θάλασσα, τους απώθησε βίαια στη θάλασσα ή τους επανα­προώθησε με άλλο τρόπο στην Τουρκία.
  •  Με ανάλογο τρόπο το λιμενικό, επιχειρώντας την βίαιη επαναπροώθηση στην Τουρκία είναι υπεύθυνο για την ανατροπή της βάρκας των προσφύγων στο Φαρμακονήσι, γεγονός που κόστισε τη ζωή σε 8 παιδιά και 3 γυναίκες. Τότε οι επιζώντες ανάφεραν αμέσως μετά το συμβάν στους απεσταλ­μέ­νους της ΥΑ και έτσι όλο το έγκλημα του λιμενικού έγινε γνωστό.
  • Η Ελλάδα με τις πρακτικές αυτές παραβιάζει τις διεθνές συνθήκες που έχει υπογράψει, πχ. αυτή της Γενεύης για το νομικό καθεστώς και τα δικαιώματα των προσφύγων και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
  •  Η Ελλάδα έχει αυξήσει υπερβολικά τις ποινές για την παράνομη διακίνηση μετανα­στών με αποτέλεσμα τα κυκλώματα διακίνησης να μην εκτίθενται στον κίνδυνο, αλλά να τοποθετούν έναν από τους ίδιους τους προσφυγές σαν οδηγό του σκάφους, δείχνοντας του τα ελάχιστα αναγκαία για το ταξίδι. Αποτέλεσμα είναι ότι δεκάδες πραγματικοί προσ­­φυγές, θύματα αυτής της πρακτικής καταλήγουν στις φυλακές της χώρας, κατα­δικασμένοι σαν «διακινητές» με ποινές της τάξης των 22 και 25 χρόνων.
  • Η μεγιστοποίηση των κερδών των κυκλωμάτων διακίνησης, που η ίδια η πολιτική της ΕΕ και της Ελλάδας δημιουργεί και τρέφει, υπαγορεύει την υπερφόρτωση όλο και περισ­σό­τερο αναξιόπιστων και επικινδύνων σκαφών με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα ατυχήματα και οι αριθμοί των πνιγμένων, ακόμη και όταν οι δυνάμεις αποτροπής και επαναπρο­ώθη­σης δεν προλαβαίνουν να συμβάλλουν σ’ αυτό.
  •  Η τραγωδία της Σάμου είναι μία ακόμη από τις πολλές που συμβαίνουν στη Μεσόγειο. Προχθές και χθες έχασαν τη ζωή τους πάλι εκατοντάδες πρόσφυγες ανοιχτά της Λιβύης. Στα τελευταία 12 χρόνια πνίγηκαν πάνω από 10.000 άνθρωποι στην προσ­πάθειά τους να φτάσουν στην Ευρώπη.

Ξέρουμε δηλαδή ότι υπεύθυνες για αυτό το αποτέλεσμα είναι οι πολιτικές της ΕΕ και της Ελλάδας.

Στην ίδια πολιτική εντάσσονται και τα στρατόπεδα κράτησης που στήνονται το ένα μετά το άλλο με χρήματα από τα ευρωπαϊκά ταμεία για να κλειστούν οι πρόσφυγες που κατάφεραν να φτάσουν ως εδώ, προκειμένου να μην μπορέσουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους σε μια άλλη χώρα της Ευρώπης. Στρατόπεδα, όπου οι άνθρωποι κλείνονται, χωρίς ποινή και χωρίς αδίκημα, αλλά και χωρίς χρονικό όριο, αφού το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους αποφάσισε ότι μπο­ρούν να κρατηθούν εκεί πέρα από κάθε συνταγματικό όριο πάνω από 18 μήνες. Στρατόπεδα, όπου οι συνθήκες είναι απάν­θρω­πες και ταπεινωτικές, για να γίνονται οι κρατούμενοι με το σώμα τους μήνυμα και όπλο αποτροπής της φυγής των ανθρώπων από τον πόλεμο και τις καταστροφές.

Απαιτούμε

–   άμεση διαλεύκανση των γεγονότων που οδήγησαν στην τραγωδία της Σάμου

–   να βγει στο φως όλη η αλήθεια για το Φαρμακονήσι

–   να δοθούν εξηγήσεις γιατί δεν επιτράπηκε η πρόσβαση της ΥΑ και των τοπικών φορέων στους επιζήσαντες πρόσφυγες

–   να σταματήσει η βάρβαρη απώθηση των προσφύγων στα σύνορα

–   να κλείσουν τώρα όλα τα στρατόπεδα κράτησης

 

Ζητάμε

–   άσυλο για τους πρόσφυγες

–   νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών

 

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Focus: Έλληνες, “πολύ νωρίς χαρήκατε” για το success story

 Απόψεις  Comments Off on Focus: Έλληνες, “πολύ νωρίς χαρήκατε” για το success story
May 122014
 

“Οι καλές ειδήσεις από την Ελλάδα είναι παραπλανητικές”.

Έτσι ξεκινά άρθρο που δημοσιεύεται στο γερμανικό περιοδικό Focus.

“Η εξαντλημένη αυτή  χώρα θα εξαρτάται για πολλά χρόνια από την (σ.σ. έξωθεν) στήριξη” σημειώνεται παραπέρα.

Και συνεχίζει περιγράφοντας ένα από τα στιγμιότυπα που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα την περασμένη εβδομάδα: “Όταν φτάνει το πρώτο φορτηγό επικρατεί ησυχία. Μέσα σε λίγα λεπτά πολιορκείται, όμως, από μεγάλο πλήθος το οποίο ορμάει πάνω του. Οι έμποροι της λαϊκής στην περιοχή του Κολωνού στην Αθήνα θέλουν να δώσουν σήμερα δωρεάν τα λαχανικά τους. Η είδηση αυτή διαδόθηκε αμέσως και οι έμποροι τεντώνουν διαρκώς τα χέρια τους για να δώσουν τα προϊόντα τους στο πλήθος”. Οι συντάκτες βάζουν το δικό τους τίτλο σ΄ αυτή την εικόνα: “Σκηνές όπως στον τρίτο κόσμο. Σκηνές μιας παρακμασμένης χώρας”.

Και αυτό γιατί, σύμφωνα με το Focus, “ορισμένοι δεν έχουν καθόλου χρήματα για να καλύψουν τις στοιχειώδεις βιοτικές ανάγκες τους, ενώ άλλοι είναι εξαιρετικοί δημιουργικοί στο να βρίσκουν τρόπους να κρύβουν τον πλούτο τους. Πρόσφατα δημοσιεύτηκαν φωτογραφίες πλούσιων Ελλήνων που έκρυβαν από τον έλεγχο του κράτους χρήματα πχ στο ψυγείο, μεταξύ φαρμάκων”.

Κατά τ’ άλλα,  σημειώνει το Focus “οι τρέχουσες δημοσιεύσεις δείχνουν μία τελείως διαφορετική εικόνα: ‘Η Ελλάδα σώθηκε’, ‘η Ελλάδα πετυχαίνει πρωτογενές πλεόνασμα’, ‘επιστροφή στις αγορές’, διάβαζε κανείς στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων τις περασμένες εβδομάδες.”

“Κατάφωρα υπερβολικό το success story”

Τι συμβαίνει, όμως, στ’ αλήθεια, σύμφωνα με τους συντάκτες του εν λόγω άρθρου;

“Οι κυβερνήσεις στην Αθήνα, τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο δεν κουράζονται να διαδίδουν πως  η Ελλάδα τελικά πήρε τα πάνω της. Χαίρονται με το success story του πακέτου διάσωσής που οι ίδιοι έδωσαν.  Η ιστορία αυτή ακούγεται καλά και έρχεται λίγο πριν τις ευρωεκλογές. Έχει, όμως, ένα μειονέκτημα: Είναι κατάφωρα υπερβολική. Στο πέμπτο έτος της ευρωπαϊκής κρίσης, η Ελλάδα βρίσκεται όσο ποτέ βαθιά βυθισμένη σε μία πολύ μπερδεμένη κατάσταση. Ακόμα και τώρα σημειώνεται κερδοσκοπία με τα ελληνικά κρατικά ομόλογα. Οι άνθρωποι περνάνε χειρότερα. Οι έμποροι προσέφεραν την περασμένη εβδομάδα τα λαχανικά που παρήγαγαν στο πλήθος για να κερδίσουν τη στήριξη του στον αγώνα τους.”

“Τα οικονομικά δεδομένα είναι απογοητευτικά”

Οι συντάκτες του Focus συνεχίζουν λέγοντας πως “Η Ελλάδα έχει χάσει το ¼  της παραγωγής της και η ανεργία βρίσκεται στο 27%. Τα οικονομικά δεδομένα είναι απογοητευτικά. Το φημισμένο πρωτογενές πλεόνασμα  αποκρύβει τα υψηλά επιτόκια δανεισμού. Και η εμπιστοσύνη των αγοραστών ομολόγων –και σε αυτό  συμφωνούν οι οικονομολόγοι- δεν αφορά την ελληνική οικονομική ανάκαμψη, αλλά όσους στηρίζουν την Ελλάδα, το ΔΝΤ και τα ευρωπαϊκά κράτη.”

Μάρκους Φράτσερ (DIW): “Η Ελλάδα είναι αποτυχημένο κράτος”

“Οικονομολόγοι, όπως ο Μάρσελ Φράτσερ από το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών (DIW) πιστεύουν ότι ‘τα δύσκολα δεν έχουν ακόμα έλθει’” σημειώνουν από το Focus.

“Η Ελλάδα είναι ένα “αποτυχημένο κράτος”. Ο κ. Φράτσερ αναμένει ένα νέο πακέτο διάσωσης. Αυτό θα ήταν το τρίτο. “Νωρίτερα ή αργότερα, θα πρέπει να υπάρξει ένα κούρεμα του χρέους” είπε ο επικεφαλής του DIW.”

“Για να σταθεί ξανά η Ελλάδα στα πόδια της, πρέπει να κάνει πέρα το χρέος της. Σε έξι χρόνια,  το επίπεδο του χρέους θα βρίσκεται από το 177% του ΑΕΠ στο 125%. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να υπάρξει πρωτογενές πλεόνασμα 4,5% σε δύο χρόνια. “Πρόκειται για μία ολότελα απατηλή υπόθεση” λέει ο Τόμας Μάγερ, πρώην  επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank.  “Κανείς δεν πιστεύει στα σοβαρά ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο””.

Το Focus συνεχίζει, σημειώνοντας ότι :

“Εξάλλου, ο Γιάννης Βαρουφάκης, καθηγητής οικονομικών στα Πανεπιστήμια του Άουστιν / Τέξας και των Αθηνών δηλώνει ότι “η Ελλάδα είναι και παραμένει χρεοκοπημένη”. Το ελληνικό κράτος χρησιμοποιεί στατιστικά τεχνάσματα. Το Υπουργείο Οικονομικών καθυστερούσε συστηματικά την επιστροφή ΦΠΑ ύψους 800 εκατ. ευρώ προς τους εξαγωγείς και τους επιχειρηματίες. Συνολικά το κράτος το 2013 δεν πλήρωσε λογαριασμούς 4 δις. ευρώ. Από την πλευρά των εσόδων δεν υπάρχει καλή εικόνα. Οι ιδιωτικοποιήσεις δεν προχωρούν. Λιμάνια, ξενοδοχεία, κρατικές επιχειρήσεις – η λίστα των προσφορών είναι μεγάλη – αλλά το επενδυτικό ενδιαφέρον είναι μικρό. Η φορολογική νομοθεσία μεταβάλλεται συνεχώς”.

Μάρκους Φέρμπερ (CSU): “Προσφέρονται μόνο προβληματικά περιουσιακά στοιχεία”

“Προσφέρονται μόνο προβληματικά περιουσιακά στοιχεία. Γι΄αυτό οι ενδιαφερόμενοι κάνουν πίσω”, λέει ο Μάρκους Φέρμπερ, υποψήφιος της CSU για τις ευρωεκλογές. Πέρσι, ματαιώθηκε η πώληση ενός κομματιού γης κατέστη αδύνατη, γιατί πάνω του είχε χτιστεί παράνομα ένα ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων.  Και η ιδιωτικοποίηση του σιδηροδρόμου αργεί (….). Για το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού, η κυβέρνηση Παπανδρέου το Σεπτέμβριο του 2010 είχε ονειρευτεί “πάνω από πέντε δισεκατομμύρια ευρώ έσοδα από την ιδιωτικοποίησή του”. Πριν πέντε εβδομάδες, η πώληση αυτή της προνομοιούχας περιοχής απέσπασε 915 εκατ. ευρώ, δηλαδή μόλις 147 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.  Τιμή ευκαιρίας.”

Tόμας Μάγερ (πρώην επικεφαλής οικονομολόγος Deutsche Bank): “Οι Έλληνες πολιτικοί είναι χαλαροί” 

Και οι Έλληνες πολιτικοί; “Οι Έλληνες πολιτικοί δεν χάνουν την αισιοδοξία τους από τέτοιες ιστορίες. Ο Τόμας Μάγερ το έχει βιώσει αυτό. Έχει συνοδεύσει επενδυτές που ήλθαν στην Αθήνα  και συναντήθηκαν με υψηλόβαθμους πολιτικούς. Περήφανοι περιέγραψαν τις επιτυχίες τους, για τα ομόλογα, τη νέα εμπιστοσύνη, το πλεόνασμα. Ένα μέλος της αντιπροσωπείας ρώτησε σχετικά με αυτό: “Και τι γίνεται με τα χρέη;”. Η απάντηση ενός κορυφαίου Έλληνα πολιτικού ήταν η εξής: “Αυτά αποτελούν παρελθόν. Τα έχουμε …ιαπωνίσει”. Οι πιστωτές δεν θα πιέσουν για την εξόφλησή τους, φέρονται να λένε οι αξιωματούχοι. “Το ελληνικό κρατικό χρέος βρίσκεται κατά 80% στα χέρια του ΔΝΤ και των ευρωπαϊκών κρατών”, εξηγεί ο κ. Μάγερ. “Γι’ αυτό είναι πιο χαλαροί οι Έλληνες πολιτικοί”.

Πηγή: www.capital.gr

Ιδού το success story τους

 Απόψεις  Comments Off on Ιδού το success story τους
May 072014
 

Τη σημερινή ζοφερή μνημονιακή πραγματικότητα που ζουν οι Ελληνες σε όλη την επικράτεια αποτυπώνουν με ακρίβεια οι οικονομικοί και κοινωνικοί αριθμοί

5
Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά λόγια για να παρουσιάσουμε και να αναλύσουμε τα πιο πάνω στοιχεία του πίνακα – τα οποία βεβαίως αποτελούν μόνον ένα μικρό μέρος του συνόλου των οικονομικών και κοινωνικών στατιστικών δεδομένων που ο συνδυασμός τους αποτυπώνει με ακρίβεια τη ζοφερή μνημονιακή πραγματικότητα.

Η αρνητική εξέλιξη όλων των οικονομικών και κοινωνικών δεικτών θυμίζει μια χώρα που μόλις έχει βγει από έναν καταστροφικό πόλεμο, ένα μεγάλο οικονομικό «κραχ» ή μια οδυνηρή «μεταπολίτευση» παρόμοια με εκείνη που είδαμε τη δεκαετία του ’90 στις χώρες του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού».

Νέοι σε αδιέξοδο

Ειδικά τα δεδομένα που σχετίζονται με την ανεργία και τη φτώχεια, την ανθρώπινη διαβίωση, το αδιέξοδο των νέων, τη μόρφωση, τη δημόσια υγεία, τα ψυχικά νοσήματα, τον αλκοολισμό, το προσδόκιμο ζωής, την επέκταση της δουλοπαροικίας κ.ά., σύμφωνα με τους ειδικούς, θα συνεχίσουν να απειλούν καθημερινά την όποια «αναπτυξιακή πορεία» της χώρας και ορισμένα μάλιστα απ’ αυτά θα επιδεινωθούν ακόμα περισσότερο τα επόμενα χρόνια. Λόγου χάρη, οι ερευνητές της δημόσιας υγείας μάς εξηγούν ότι το αν δεν εμβολιάζεται σήμερα περίπου το 20% των παιδιών ή δεν υπάρχει πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες των ανασφάλιστων και των φτωχών, τα επόμενα χρόνια η νοσηρότητα και η θνησιμότητα θα αυξηθούν με γεωμετρικό τρόπο.

* Τα στοιχεία της «Δημοσκόπησης» αντλήθηκαν από τη Eurostat, την ΕΛ.ΣΤΑΤ., την Τράπεζα της Ελλάδος, το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ και το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας – ΕΠΙΨΥ

Των Μιχαήλ – Αγγελου Κωνσταντόπουλου και Δημήτρη Τρίμη

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.efsyn.gr/

Οι πολυπράγμονες γιατροί της Δράμας…

 Απόψεις  Comments Off on Οι πολυπράγμονες γιατροί της Δράμας…
May 062014
 

Πρέπει να είναι ευλογημένος τόπος η Δράμα, πάντως, να έχει λύσει όλα τα προβλήματα υγείας της, να είναι γεμάτη υπεραιωνόβιους με ροδαλά μάγουλα -αφού ο τοπικός ιατρικός σύλλογος δεν ασχολείται πλέον με την υγεία αλλά με την… παιδεία και τη θρησκεία, και μάλιστα πριν από μερικές μέρες έστειλε την εξής απερίγραπτη πανταχούσα στον κ. Σαμαρά, τον κ. Παπούλια, τον κ. Βενιζέλο και τον κ. Αρβανιτόπουλο:

Αν και οι Ιατρικοί Σύλλογοι θεωρούνται ειδικοί σύμβουλοι σε θέματα Υγείας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την κρισιμότητα των ημερών που ζούμε, θα επιθυμούσαμε να ληφθούν σοβαρά οι παρακάτω σκέψεις μας:

Όσον αφορά το θέμα κατάργησης θρησκευτικών εορτών, δίνουμε συγχαρητήρια στον υπουργό παιδείας, διότι “ανεκάλυψε” το “μέγα “πρόβλημα που ταλαιπωρεί την παιδεία στην πατρίδα μας. Γνωρίζουμε ότι σε ένα σωστό εκπαιδευτικό πρόγραμμα , όταν καταργείτε κάτι, στην θέση του θα πρέπει να βάλουμε κάτι καλύτερο. Επίσης ότι για να είναι αποδοτικό και ψυχικά ωφέλιμο ανά 15ηθημερον χρειάζονται εκδρομές, επισκέψεις σε μουσεία, εκκλησίες, εργοστάσια, φυσικά τοπία κ.τ.λ. δηλαδή σε χώρους που αποδεικνύουν τον πολιτισμό κάθε χώρας, αλλά και ξεδιπλώνονται τα χαρίσματα, τα “τάλαντα” δηλαδή εκάστου μαθητού π.χ. καταργώντας την εορτή των τριών Ιεραρχών (που γνωρίζουμε το έργο και των τριών στην διατήρηση του πολιτισμού, που εδώ και 1700 χρόνια ονομάζουμε ” ελληνοχριστιανικού -”ας διαβάσει λίγη ιστορία ο κύριος Υπουργός – με τι θα την αντικαταστήσει; Με την bank holiday (εορτή τραπεζών) των Δυτικών; Οταν π.χ. στο διαδίκτυο η google γνωστοποιεί ότι αποκλειστικά και μόνο, χρησιμοποιώντας την αρχαία ελληνική γλώσσα και αρίθμηση, συνεχίζει μέχρι το άπειρον,,, χωρίς διακοπή, είναι δυνατόν εδώ στην Ελλάδα να μην εμβαθύνουμε στις ρίζες της γλώσσας μας; Πως θα αποδώσουν τα νοήματα των αρχαίων συγγραφέων, αν δεν γνωρίζουν τα βασικά της γλώσσας μας; Π.χ. πως θα αποδώσετε στην νέα ελληνική γλώσσα την φράση: “ο πατήρ, δι’ υιού, εν Αγίω πνεύματι, ποιεί τα πάντα” . εάν επιχειρήσετε να πείτε: ο πατήρ δια μέσον του Υιού κ.τ.λ. είσθε “αιρετικός”!!! Μόνο ο γνώστης της αρχαίας ελληνικής γλώσσας στην πιο απλή μορφή της γνωρίζει ότι εννοεί της τρείς φύσεις της μιας, αδιαιρέτου, ομοουσίου και ομοθρόνου Αγίας Τριάδος. Ελπίζουμε να σας έχουμε πείσει ότι χρειάζονται σωστές και προς την αληθινήν πλευρά κινήσεις. Αν ο υπουργός παιδείας δεν μπορεί και δεν θέλει, ας παραιτηθεί. Διαφορετικά κύριε Πρωθυπουργέ είναι δικό σας χρέος να το κάνετε και να τοποθετήσετε στην θέση αυτή άτομα που υπερασπίσθησαν τον ελληνισμό και την ορθοδοξία διεθνώς π.χ. σαν την κυρία Γλύκαντζη- Αρβελέρ. (μπορεί να έχει ασθενές και γηρασμένο σώμα, αλλά στην ψυχή και το πνεύμα είναι νεάνιδα και μάχιμη).

Για του λόγου το αληθές, φωτοαντίγραφο της ανεκδιήγητης επιστολής, με τις υπογραφές των δραστών, εδώ (μπροστινήκαι πίσω όψη).

Είναι λίγο αστείο να κάνουν εκκλήσεις για τη γλώσσα κάποιοι που την κακοποιούν τόσο (όπως δείχνουν τα γλωσσικά λάθη, το τρικυμισμένο ύφος, η τσαπατσουλιά που τους κάνει να γράφουν λάθος ακόμα και το όνομα της κ. Γλύκατζη-Αρβελέρ που τάχα θαυμάζουν), και ακόμα περισσότερο κωμική είναι η αξίωση του ιατρικού συλλόγου να “ληφθούν σοβαρά” (κάτι δεν λείπει εδώ; ) οι ασυναρτησίες τους.

Εκείνο όμως που μου κίνησε την περιέργεια, διότι οσμίστηκα λερναιάκι, είναι η αναφορά στο ότι “η google γνωστοποιεί ότι αποκλειστικά και μόνο, χρησιμοποιώντας την αρχαία ελληνική γλώσσα και αρίθμηση, συνεχίζει μέχρι το άπειρον,,, χωρίς διακοπή”, που μου θυμίζει, όχι παράλογα, τις λερναιότητες για τον Μπιλ Γκέιτς που υποχρεώνει τους μανατζαραίους του να μαθαίνουν αρχαία. Αν και δεν είναι σαφές τι θέλει να πει ο ποιητής, μήπως υποψιάζεται κανείς τι έχουν στο (οθντκ) μυαλό τους οι πολυπράγμονες γιατροί της Δράμας;

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://sarantakos.wordpress.com/

Οι δημαρχούκοι

 Απόψεις  Comments Off on Οι δημαρχούκοι
May 052014
 

Πλεόνασμα ανεξαρτησίας θα απολαύσουμε στις δημοτικές εκλογές από υποψήφιους δημάρχους και συμβούλους. Όλοι ανεξάρτητοι. Βέβαια, μέλη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά ανεξάρτητοι. Δίχως να έχουν παραδώσει τις κομματικές τους ταυτότητες, αλλά ανεξάρτητοι.

Με πλούσιο πολιτικό λόγο. «Δε μπορούμε να υποσχεθούμε πολλά γιατί η κεντρική διοίκηση στερεί πόρους από τους Δήμους». Που πάει να πει ότι η κυβέρνηση στέρησε τους πόρους, αλλά την κυβέρνηση τη στηρίζουμε, τις αποφάσεις της καταγγέλλουμε. Διότι πάνω απ’ όλα είναι το κόμμα. Πάνω και από τον δήμο. Αλλά κατά τα λοιπά, ανεξάρτητοι.

Πολιτικοί βαθύτατα ευαίσθητοι. Που υπόσχονται ότι θα ρίξουν το βάρος στον κοινωνικό τομέα. Τουτέστιν θα στηρίξουν τα κοινωνικά παντοπωλεία, τα κοινωνικά φαρμακεία, τα κοινωνικά συσσίτια, τις κοινωνικές ουρές των ταπεινωμένων με τα κουπόνια, τις οποίες η κυβέρνηση δημιούργησε, αλλά την κυβέρνηση δεν την καταγγέλλουμε, τα αποτελέσματα της πολιτικής της σχολιάζουμε. Διότι πάνω απ’ όλα είναι το κόμμα.  Κατά τα λοιπά, ανεξάρτητοι.

Πολιτικοί βουτηγμένοι στην ειλικρίνεια. Που υπόσχονται ότι θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας στην περιοχή του δήμου τους, προφανώς για όσους απολύθηκαν και θα απολυθούν από τους δήμους λόγω της κυβερνητικής πολιτικής, την οποία ως γνωστόν συνολικά δεν καταδικάζουμε, αλλά υποκρινόμαστε ότι δυσανασχετούμε με κάποιες κινήσεις της – πάντα όμως δικαιολογημένες λόγω των άτιμων των συνθηκών – αλλά κατά τα λοιπά ανεξάρτητοι.

Δευτεροκλασάτα κομματικά στελέχη που στηρίζουν και υπερασπίζονται την κυβερνητική πολιτική για τη δωρεάν παραχώρηση σε ιδιώτες ολόκληρων υπηρεσιών των Δήμων, όπως η καθαριότητα και η ύδρευση, εμφανίζονται ως ανεξάρτητοι υποψήφιοι που θα σώσουν τους τόπους τους. Προφανώς με τη σιωπηλή συνενοχή τους στις κυβερνητικές πρακτικές.

Παθιασμένα κομματόσκυλα που δήθεν είναι ανεξάρτητοι, αλλά μέσα στα κομματικά γραφεία σφάζονται για το ποιος θα πάρει  το χρίσμα. Ανεπίσημα πάντα. Να μην καρφωνόμαστε. Μην εκτεθεί η ανεξαρτησία. Απλώς αλλάξαμε το «χρίσμα» σε «στήριξη». Τους ακούς να λένε «εγώ έκανα έναν ανεξάρτητο συνδυασμό, αλλά η στήριξη από το κάθε κόμμα είναι ευπρόσδεκτη». Ατελείωτες μαλακίες. Η πολιτική δειλία στο αποκορύφωμά της.

Καμαρίλα και συνδιαλλαγή. Στήριξη από τους βουλευτές των «ναι σε όλα». Μνημονιακά τσαντίρια που προσπαθούν να επιβάλουν το ψέμα ότι οι δημοτικές εκλογές δεν έχουν σχέση με τις εθνικές εκλογές και τα κόμματα. Κι όμως, το βράδυ των εκλογών θα βλέπουν πανηγυρίζοντας τον εκλογικό χάρτη να βάφεται γαλάζιος ή πράσινος. Θα δέχονται τα συχαρίκια των βουλευτών, στους μεγάλους δήμους ακόμη και τα συχαρίκια των προέδρων του κόμματός τους.

Λίγη αξιοπρέπεια αν είχαν όλοι αυτοί, χτες που ο Στουρνάρας κάλεσε επισήμως τη Γερμανία να υποστηρίξει τον προεκλογικό αγώνα των υποψήφιων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για να μην «πάρουν το πάνω χέρι οι ακραίες δυνάμεις», θα είχαν παραιτηθεί. Θα του είχαν πετάξει στα μούτρα τις υποψηφιότητές τους γιατί χτες ομολόγησε ότι αυτοί οι υποψήφιοι είναι ανίκανοι να κερδίσουν από μόνοι τους τις εκλογές. Γιατί χτες ζήτησε βοήθεια από τις χώρες της ευρωζώνης και ως γνωστόν καμία βοήθεια δε σου προσφέρεται δίχως αντάλλαγμα. Ποιους δήμους θα διαχειριστούν οι δήμαρχοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ; Μα φυσικά, τα «bad» κομμάτια των δήμων, καθώς τα «good» κομμάτια τα έχει δώσει ήδη σε αντάλλαγμα ο Στουρνάρας στον κάθε Φούχτελ.

Αυτές οι δημοτικές εκλογές είναι κατά βάση πολιτικές και ιδεολογικές.  Κομμένη η πλακίτσα ότι ναι μωρέ είναι ΠΑΣΟΚ αλλά καλό παιδί και με βοήθησε ή θα με βοηθήσει. Σε βοήθησε ή θα σε βοηθήσει αφού πρώτα το κόμμα του σε έκανε να τον έχεις ανάγκη. Σε έκανε να τον προσκυνάς για ένα 5μηνο εργασίας με 400 ευρώ τον μήνα. Καλά παιδιά, δε διαφωνώ, αλλά αυτοί μας έφτασαν εδώ που είμαστε. Κι αν αρχίσουμε τα «έλα μωρέ, αυτός φταίει για τα μνημόνια;» ας συνεχίσουμε, για τον γκρεμό καλά πάμε….

Απλώς αύριο ας μην περιμένουμε να δώσουν κάποια μάχη για εμάς. Θα είναι πολύ κουρασμένοι από τη μάχη της «ανεξαρτησίας».

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://kartesios.com/

Λαπαβίτσας: «Για να πάρει την εξουσία η Αριστερά, πρέπει να έχει όραμα κοινωνικής αλλαγής»

 Απόψεις  Comments Off on Λαπαβίτσας: «Για να πάρει την εξουσία η Αριστερά, πρέπει να έχει όραμα κοινωνικής αλλαγής»
May 012014
 
Ο Κώστας Λαπαβίτσας, καθηγητής Οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου, συζητήθηκε πολύ τις τελευταίες μέρες, με αφορμή την πρόταση στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να συμπεριληφθεί στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος.

Η πρόταση δεν πέρασε, καθώς στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ φοβήθηκαν ότι οι πολιτικοί τους αντίπαλοι θα χρησιμοποιούσαν την υποψηφιότητα του για να τους ταυτίσουν με την πρότασή του για έξοδο από την ευρωζώνη. Δεν είναι μυστικό βέβαια ότι οι εκφραστές του πιο συντηρητικού τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ πολέμησαν εξαρχής την υποψηφιότητα του.

Ο ριζοσπάστης οικονομολόγος ωστόσο, ξάφνιασε το κοινό του δυο φορές. Τη μία όταν δέχθηκε την πρόταση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο έχει στηρίξει μεν, αλλά πάντα ασκώντας παράλληλα κριτική και την άλλη, όταν μετά το κόψιμο της υποψηφιότητας του από την ηγεσία, προέβη σε μία δήλωση υποστήριξης του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας ότι σε αυτόν ακουμπάνε οι ελπίδες του ελληνικού λαού.

Το TPP τον ρώτησε για όλα κι εκείνος απάντησε, ξεκαθαρίζοντας ,μεταξύ άλλων, ότι για εκείνον «η απλή αντι-μνημονιακή κατεύθυνση και ρητορική δε φτάνει», αλλά και ότι «το ευρώ είναι ταμπού για το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι για την κοινωνία».

– Στην Ελλάδα η άποψή σας για έξοδο από την Ευρωζώνη προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, όταν πρωτοακούστηκε το 2010, και εξακολουθεί να προκαλεί. Συνεχίζετε να υποστηρίζετε ότι εντός της Ευρωζώνης δεν υπάρχει σωτηρία για την Ελλάδα;

«Η κατάσταση σήμερα δεν είναι η ίδια με το 2010. Θα μπορούσε τότε η Ελλάδα να είχε κάνει μονομερή παύση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ με την προοπτική να αποφύγει την καταστροφή. Η πολιτική ηγεσία της χώρας διάλεξε την εσωτερική υποτίμηση, τις Δανειακές Συμβάσεις και την παραμονή στην Ευρωζώνη με οποιοδήποτε κόστος. Σήμερα η κατάσταση έχει κάπως σταθεροποιηθεί, αλλά μέσω οικονομικής καταστροφής, με τεράστια συρρίκνωση της παραγωγής και ανεργία. Το θέμα της Ευρωζώνης μπαίνει πλέον ως πρόβλημα ανάπτυξης. Πώς θα βγούμε από την καταστροφή που προκλήθηκε την τελευταία τετραετία; Αν το δούμε έτσι θα καταλάβουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα μέσα στο σκληρό πλαίσιο της Ευρωζώνης. Η έξοδος τίθεται από τα πράγματα ως ζήτημα ανάπτυξης. Προκύπτει από την ανάγκη να μπει η κοινωνία και η οικονομία σε άλλη βάση, να ξεφύγουμε από την καταστροφή».

– Η κυβέρνηση ωστόσο ισχυρίζεται ότι έσωσε τη χώρα από την καταστροφή και υποστηρίζει ότι οι συνέπειες της εξόδου από το ευρώ θα ήταν πολύ καταστροφικότερες από αυτές που ζει τώρα η ελληνική κοινωνία.

«Πρόκειται περί γελοιότητας. Αυτό που συνέβη στη χώρα, είναι μία καταστροφή χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της. Προκλήθηκε απίστευτη εξασθένιση του παραγωγικού ιστού και κατασπατάληση των διαθέσιμων πόρων της χώρας, ο κυριότερος εκ των οποίων είναι ο κόσμος της εργασίας. Οι νέοι άνθρωποι συντρίβονται σήμερα. Να παρουσιάζεται αυτό ως επιτυχία δείχνει ότι οι κυβερνώντες είναι εκτός τόπου και χρόνου».

– Οι συνέπειες μιας εξόδου από το ευρώ δηλαδή θα ήταν μικρότερες;

«Η ιστορική εμπειρία και η επιστημονική ανάλυση δείχνουν ότι θα ήταν πιο περιορισμένες και η Ελλάδα θα είχε μπει στην ανάπτυξη από καιρό. Ως θέμα οικονομικής ανάλυσης και οικονομικής ιστορίας δεν υφίσταται καν: Η Ελλάδα έκανε τη λάθος επιλογή το 2010, συντρίβοντας την οικονομία της και διαλύοντας την κοινωνία της, για να παραμείνει σε ένα νομισματικό σύστημα το οποίο είναι άκρως προβληματικό. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι είχε προταθεί στους Έλληνες κυβερνώντες, καθ’ ομολογία των ιδίων, να γίνει έξοδος από την νομισματική ένωση με τη συναίνεση της ΕΕ και δεν το δέχθηκαν. Προτίμησαν να συνεχίσουν την πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης, της οικονομικής καταστροφής, στην ουσία».

– Σήμερα όμως η χώρα είναι δεμένη χειροπόδαρα και το χρέος υπάγεται στο αγγλικό δίκαιο. Δεν είναι πολύ πιο δύσκολο τώρα;

«Όντως, σήμερα το χρέος παραμένει τεράστιο, οφείλεται σε δημόσιους δανειστές και υπόκειται στο βρετανικό δίκαιο. Είναι σχεδόν αδύνατον αν υπάρξει συναινετική διαγραφή του, γιατί απαιτείται η συγκατάθεση σειράς κοινοβουλίων, άρα το χρέος θα παραμείνει βρόχος για δεκαετίες. Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως, είναι ότι η ελληνική οικονομία είναι γονατισμένη και το χρέος δεν επιτρέπει τη γρήγορη και σταθερή ανάκαμψη. Ο παραγωγικός ιστός δέχθηκε ένα τεράστιο πλήγμα και οι απώλειες τις οποίες έχει υποστεί πολύ δύσκολα θα ανατραπούν. Έχουμε μιαιστορική συρρίκνωση για την Ελλάδα, που θα πάρει πολλά χρόνια για να αντιστραφεί. Η διαγραφή του χρέους με μονομερείς ενέργειες και η ανάπτυξη με όρους εκτός Ευρωζώνης, όποιες κι αν είναι οι δυσκολίες, είναι επιτακτική ανάγκη».

– Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις περίπου το ένα τρίτο των Ελλήνων δεν θέλει την Ευρωζώνη, αλλά κανένα κόμμα δεν έχει ως αίτημα την άμεση αποχώρηση. Πού νομίζετε ότι οφείλεται αυτό;

«Κατά την άποψή μου είναι ένα από τα μεγαλύτερα παράδοξα της τετραετίας που πέρασε. Υπάρχει μια διάχυτη διάθεση στον ελληνικό λαό να αντιμετωπιστεί η κατάσταση με ριζοσπαστικά διαφορετικό τρόπο, πράγμα που διαπιστώνουμε όλοι, αλλά δε βρίσκει πολιτική έκφραση. Τα λαϊκά στρώματα θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν ψύχραιμα και με συλλογικότητα το πρόβλημα, αν υπήρχε ένα αξιόπιστο πολιτικό κόμμα το οποίο θα έλεγε, μαζί θα περάσουμε απέναντι, μαζί θα βγάλουμε τη χώρα από την άλλη πλευρά του χειμάρρου. Αυτή είναι η πραγματική αποτυχία του πολιτικού συστήματος της Ελλάδας και όχι οι κοινοτοπίες που συχνά αναφέρονται στον τύπο για διαφωνίες, καβγάδες και τα παρόμοια».

– Η έξοδος από την Ευρωζώνη αρκεί από μόνη της, για να δοθεί λύση στο πρόβλημα της χώρας;

«Ξέρετε, ποτέ δεν είπα ότι η έξοδος από την Ευρωζώνη είναι από μόνη της η λύση για τα προβλήματά μας. Είναι όμως προϋπόθεση. Το ζήτημα για την Ελλάδα δεν είναι να φύγει από το ευρώ και να πάει σε εθνικό νόμισμα. Η χώρα χρειάζεται βαθύτατη αλλαγή στους κρατικούς μηχανισμούς, στην οικονομία, βαθύτατες τομές σε όλα τα επίπεδα. Γνωρίζουμε όλοι τις ανισότητες, την κοινωνική σκληρότητα, τη φτώχια, τη γενικότερη δυστοκία στην οικονομία. Σκεφτείτε ακόμη ότι η ίδια η μνημονιακή πλευρά έχει κάνει σημαία της τις «μεταρρυθμίσεις». Έγιναν μεγάλες κοινωνικές αλλαγές και τομές στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, αλλά είναι τομές που κάνουν τα πράγματα χειρότερα για την κοινωνία και τον κόσμο της εργασίας. Δεν είναι τυχαίο αυτό. Το ευρώ είναι ένα πλαίσιο θεσμικό, ένα πλαίσιο εξουσίας, το οποίο ευνοεί τις συντηρητικές αλλαγές, δηλαδή την αλλαγή των κοινωνικών δομών υπέρ του κεφαλαίου. Η Ελλάδα έχει ζήσει πλήρη κοινωνική ανατροπή την τελευταία τετραετία, αλλά προς το χειρότερο, ακριβώς γιατί ανήκει στους μηχανισμούς της ΟΝΕ και της ΕΕ. Για να το θέσω όσο πιο απλά μπορώ, η σημασία της εξόδου από το ευρώ είναι ακριβώς ότι, από ένα πλαίσιο το οποίο φτιάχτηκε για να μην επιτρέπει να γίνουν τομές υπέρ των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων (Ευρωζώνη), μπαίνουμε σε ένα άλλο πλαίσιο (εθνικό νόμισμα) όπου οι τομές αυτές μπορούν να γίνουν».

– Άρα, κ. Λαπαβίτσα, για σας έχει σημασία και ποια κυβέρνηση θα οδηγήσει τη χώρα εκτός Ευρωζώνης, σε περίπτωση που επιχειρηθεί κάτι τέτοιο.

«Έχει πολύ μεγάλη σημασία ποιες δυνάμεις κοινωνικές και πολιτικές θα πραγματοποιήσουν την έξοδο. Από το 2010 οι συνεργάτες μου κι εγώ είχαμε πει ότι η έξοδος από την Ευρωζώνη είναι μία πιθανή εκδοχή της κρίσης, η οποία όμως μπορεί να είναι είτε συντηρητική, είτε προοδευτική. Η συντηρητική έξοδος βρίσκεται ακόμη στο τραπέζι και μπορεί να γίνει με όρους σκληρούς, που να προστατεύουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Μπορεί όμως να γίνει και ριζοσπαστική έξοδος με όρους που θα είναι υπέρ των συμφερόντων του κόσμου της εργασίας και για αυτήν τη λύση προσπαθούμε, αυτήν τη λύση μελετάμε».

– Βλέπουμε τον τελευταίο καιρό ότι η δυναμική που υπήρχε στον ΣΥΡΙΖΑ έχει “καθίσει”. Οι δημοσκοπήσεις τον εμφανίζουν περίπου στα ίσα με τη Νέα Δημοκρατία. Πως το ερμηνεύετε;

«Η εκλογική εκτόξευση του ΣΥΡΙΖΑ, κατά την άποψή μου, είναι αποτέλεσμα δύο παραγόντων. Ο πρώτος είναι η τεράστια λαϊκή αντίσταση το 2010-11 που εκφράστηκε κυρίως στα κινήματα των πλατειών. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ηγήθηκε αυτής της αντίστασης, αλλά συμμετείχε, στήριζε, έδινε το παρών. Ο δεύτερος είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το μόνο κόμμα της Αριστεράς που είχε το θάρρος το 2012 να πει ανοιχτά “θα σχηματίσω κυβέρνηση” και “το ευρώ δεν είναι ταμπού”. Ο ελληνικός λαός σε τέτοιες κρίσιμες ώρες δε θέλει τοποθετήσεις του τύπου “τα πράγματα θα αλλάξουν όταν το λαϊκό κίνημα θα είναι έτοιμο να πάρει την εξουσία”, οι οποίες ακόμη λέγονται σε μια προσπάθεια να αποφευχθεί η ευθύνη του εδώ και τώρα. Ο συνδυασμός αυτών των δύο παραγόντων, πιστεύω, επέτρεψε στο ΣΥΡΙΖΑ να απογειωθεί εκλογικά.

Αλλά αν δούμε τις συγκεκριμένες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ και τις πρωτοβουλίες που έχει πάρει ως αξιωματική αντιπολίτευση τα πράγματα είναι απογοητευτικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατορθώνει να ηγηθεί στην κοινωνία και αποτυγχάνει συνεχώς να διαμορφώσει την πολιτική ατζέντα. Δεν υπάρχει συνεκτικότητα, η απλή αντι-μνημονιακή κατεύθυνση και ρητορική δε φτάνει, το πρόγραμμα δεν πείθει, δεν έχουν καν δημιουργηθεί οργανωτικές ρίζες στην κοινωνία. Για να πάρει την εξουσία και να αλλάξει τα πράγματα η Αριστερά πρέπει να έχει δυναμική, να διαμορφώνει την ατζέντα, να γεννάει όραμα. Ε, αυτό το πράγμα, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το έχει καταφέρει και ο λόγος είναι ότι δεν έχει κυριαρχήσει η ριζοσπαστική πλευρά στη διαμόρφωση των θέσεων του».

-Τα τελευταία χρόνια στηρίζετε τον ΣΥΡΙΖΑ, του ασκείτε ωστόσο και κριτική. Πριν από λίγο καιρό, κάποιοι σας πρότειναν να συμπεριληφθείτε στο ευρωψηφοδέλτιό του, μια πρόταση που τελικά δεν πέρασε. Εσείς γιατί μπήκατε σε αυτή τη συζήτηση, παρά τις επιφυλάξεις σας για το ΣΥΡΙΖΑ; 

«Δεν ανήκω στο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε καν έχω τις ίδιες πολιτικές καταβολές. Αλλά και ποτέ δεν του έκανα εύκολη κριτική, παρ’ όλο που δέχτηκα πυρά από πολλούς μέσα του. Πιστεύω ότι όσοι του προσάπτουν ότι έχει ήδη γίνει ένα κόμμα εξουσίας, ότι είναι ήδη μια νέα μορφή σοσιαλδημοκρατίας, κάνουν πολύ μεγάλο λάθος. Στο ΣΥΡΙΖΑ, είτε μας αρέσει, είτε όχι, ακουμπάνε οι ελπίδες των λαϊκών και εργατικών στρωμάτων. Ο χαρακτήρας του δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντεπεξέρχεται στις ανάγκες του λαού και της εποχής, εγώ αυτό το λέω με αγωνία. Πιστεύω ότι οι ευρύτερες αριστερές δυνάμεις πρέπει να συμβάλουν ώστε να εδραιωθούν τα ριζοσπαστικά του χαρακτηριστικά που είναι πολύ σημαντικά. Η επιθυμητή πολιτική λύση για τη χώρα πάντα ήταν να υπάρξει συμπαράταξη των δυνάμεων της Αριστεράς, ο κύριος όγκος των οποίων είναι στο ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και δέχτηκα την πρόταση».

-Είδα ότι κάνατε μία πολύ γενναιόδωρη δήλωση για τον ΣΥΡΙΖΑ, μετά το κόψιμο της υποψηφιότητάς σας, λέγοντας ότι διαθέτει τα ριζοσπαστικά στοιχεία που χρειάζεται ο τόπος Αρκετοί ωστόσο, μετά το κόψιμο της υποψηφιότητας σας, έβγαλαν το αντίθετο συμπέρασμα, δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φοβάται τα ριζοσπαστικά στοιχεία και προτιμά να συνεχίσει τη στροφή προς το κέντρο. 

«Ο κύριος λόγος που δεν έγινε αποδεκτή η υποψηφιότητά μου πιστεύω ότι ήταν η αγωνιώδης προσπάθεια να αποφευχθεί προεκλογικά το θέμα του ευρώ και των μονομερών δράσεων για διαγραφή του χρέους. Κατά την άποψή μου πρόκειται για μεγάλο σφάλμα. Φτάσαμε να έχει γίνει το ευρώ και οι μονομερείς ενέργειες στο χρέος ταμπού για τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι για την κοινωνία. Η άποψη ότι οι πολιτικές μάχες κερδίζονται με μετατόπιση προς το κέντρο, ιδίως σε περιόδους κρίσης, είναι κακή πολιτική θεωρία κι ακόμη χειρότερη πολιτική πρακτική. Στην πράξη θα επιτρέψει στο συντηρητικό στρατόπεδο να θέσει την πολιτική ατζέντα και άρα να έχει μεγάλο πλεονέκτημα. Για τις δυνάμεις της Αριστεράς η απάντηση είναι ο θαρραλέος και σίγουρος ριζοσπαστισμός που θα δώσει όραμα στα λαϊκά στρώματα. Ανησυχώ πολύ για την κατεύθυνση που φαίνεται να παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί δε βλέπω άλλη ρεαλιστική ελπίδα για ανατροπή της σημερινής τραγικής κατάστασης στη χώρα».

– Εδώ και λίγο καιρό δουλεύετε μαζί με την ερευνητική σας ομάδα στη δημιουργία ενός εναλλακτικού σχεδίου για την Κύπρο. Τι ακριβώς κάνετε;

«Στην Κύπρο άνοιξε μία μεγάλη συζήτηση αμέσως μετά τα γεγονότα του 2013, με τον εκβιασμό του νησιού και τη υιοθέτηση του καταστροφικού προγράμματος της Τρόικας. Το ΑΚΕΛ είχε το ίδιο μεγάλα προβλήματα γιατί είχε τη διακυβέρνηση της χώρας για πέντε χρόνια, ακριβώς την περίοδο που διαμορφώθηκαν οι συνθήκες της κρίσης. Θέλησε λοιπόν, με ευθύνη και σοβαρότητα, να εξετάσει νέες ιδέες, να σχηματίσει μιαν άλλη πρόταση, η οποία θα ήταν ριζοσπαστική και δε θα δίσταζε να θέσει προς ανάλυση και το θέμα της εξόδου από την ΟΝΕ. Οι συνεργάτες μου κι εγώ εξετάζουμε ορισμένες πλευρές της κυπριακής οικονομίας, ώστε να διαμορφώσουμε σταδιακά μία εναλλακτική πρόταση. Αν αυτή η πολιτική σημαίνει ότι θα χρειαστεί σύγκρουση με τους μηχανισμούς της ΟΝΕ, τότε θα αναλύσουμε και τους όρους με τους οποίους αυτό μπορεί να γίνει με επιτυχία.

Πρόκειται για ένα διεθνές υψηλού επιστημονικού επιπέδου οικονομικό δίκτυο, το οποίο δουλεύει πάνω στη δημιουργία μιας εναλλακτικής ριζοσπαστικής πρόταση, με τους όρους που σας εξήγησα παραπάνω. Ο κύριος κορμός είναι οι ερευνητές του RMF στο Λονδίνο, ερευνητές από την Ισπανία, όπου θέλουν να σκεφτούν με σοβαρό τρόπο τι θα σημάνει μία έξοδος από την νομισματική ένωση, από την Κύπρο και την Ελλάδα. Στην ομάδα συμμετέχει επίσης ο Χάινερ Φλάσμπεκ από τη Γερμανία, ένας οικονομολόγος μεγάλου διαμετρήματος.

Όλο αυτό σημαίνει ότι η εναλλακτική ριζοσπαστική πρόταση εξόδου δεν είναι η αφηρημένη ιδέα που σκορπά τρόμο, μπορεί να εφαρμοστεί και υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζουν τον τρόπο να το κάνουν».

– Θα σας ενδιέφερε να κάνετε την ίδια μελέτη και για την Ελλάδα;

Κατ’ αρχήν, μου φαίνεται απίστευτο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχει ήδη παράγει προχωρημένες επεξεργασίες γι’ αυτό το ενδεχόμενο. Το θεωρώ λόγο για τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κυριαρχήσει στην πολιτική σκηνή. Υπάρχει γενικότερο ενδιαφέρον από πλευράς πνευματικών κύκλων, οικονομολόγων και άλλων, να δουν τι θα σήμαινε η υιοθέτηση μιας άλλης οικονομικής πολιτικής. Οι μελέτες αυτές όμως θέλουν πολιτική βούληση, στήριξη και πόρους για να διαμορφωθεί το πρόγραμμα με σοβαρότητα.

-Και μία τελευταία ερώτηση κ. Λαπαβίτσα. Η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα σας δημιουργεί αισιοδοξία ή απαισιοδοξία;

«Δυστυχώς δε μου δημιουργεί αισιοδοξία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατορθώνει να διαμορφώσει την πολιτική ατζέντα και δεν υπάρχει ορμή και κατεύθυνση της πολιτικής κίνησης προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Στην εκτός ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά βλέπουμε να εμφανίζεται σταδιακά ένας μανιασμένος σεκταρισμός, ο οποίος κατά την άποψή μου είναι τελείως λάθος και στηρίζει στην ουσία το κυβερνητικό στρατόπεδο. Η μνημονιακή πλευρά έχει την εμπειρία της εξουσίας, γνωρίζει πολύ καλά πώς να ελέγχει το επικοινωνιακό παιχνίδι και παρουσιάζει ότι συμβαίνει με τον καλύτερο τρόπο. Ήδη δημιουργείται η παραπλανητική εικόνα ότι η κρίση πέρασε και πλέον περνάμε στην ανάπτυξη. Ανησυχώ πολύ για το τι θα συμβεί το επόμενο διάστημα.Εάν δεν υπάρξει πολιτική αλλαγή, τότε φοβάμαι ότι η Ελλάδα θα πάρει δρόμο ιστορική παρακμής. Θα γίνει μία χώρα ασήμαντη, γερασμένη, φτωχή και τελείως περιθωριακή στην Ευρώπη. Θέλω να πιστεύω ότι η κοινωνία θα βρει τις δυνάμεις για να κάνει αυτό που πρέπει».

Συνέντευξη στη Βασιλική Σιούτη

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.thepressproject.gr/

Νέα… ήθη στην αγορά εργασίας

 Απόψεις  Comments Off on Νέα… ήθη στην αγορά εργασίας
Apr 302014
 

Το τελευταίο διάστημα πρακτικές επιχειρήσεων που ζητούν από τους εργαζόμενούς τους να εισφέρουν οικιοθελώς τους μισθούς τους για το καλό της επιχείρησης ή τους υποχρεώνουν να υπογράψουν ρήτρες δεσμευτικές ακόμη κι ένα χρόνο μετά την αποχώρησή τους από τη δουλειά, έχουν προκαλέσει την αντίδραση των συνδικάτων.

Η ΓΣΕΕ καλεί τις συγκεκριμένες εταιρείες να επανέλθουν άμεσα στο δρόμο της νομιμότητας και να απόσχουν από πράξεις και ενέργειες που θίγουν τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Παράλληλα, τα συνδικάτα ζητούν από τις ελεγκτικές υπηρεσίες του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και του Σ.ΕΠ.Ε., να περιφρουρήσουν τα ελάχιστα ίχνη νομιμότητας που έχουν απομείνει και να προβούν σε αυστηρούς και ουσιαστικούς ελέγχους σε εργοδότες για τους οποίους γίνονται γνωστές τέτοιες παραβατικές συμπεριφορές, οι οποίοι πιθανότατα να εμφανίζονται τυπικά εντάξει προς τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.

Η ΓΣΕΕ μαζί με τις Οργανώσεις – Μέλη της και με την Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας, μάλιστα, θα συντονίσει τις ενέργειές για την αναχαίτιση τέτοιου είδους παραβατικών συμπεριφορών.

Την έντονη αντίδραση της Συνομοσπονδίας, που το τελευταίο διάστημα βρίσκεται σε …λήθαργο, προκάλεσαν στοιχεία και καταγγελίες για παραβατικές συμπεριφορές επιχειρήσεων με υποκαταστήματα σε όλη την Ελλάδα, οι οποίες προφανώς με την απειλή απολύσεων ή μονομερούς επιβολής δυσμενών όρων εργασίας, εξαναγκάζουν τους εργαζόμενους σε αυτές να συναινέσουν στην αποδοχή παράνομων και καταχρηστικών εργασιακών όρων.

Συγκεκριμένα:
Αλυσίδα εμπορίου ηλεκτρονικών ειδών ζήτησε από τους εργαζόμενούς τους να «συμμετέχουν στην οικονομική ανάκαμψη της εταιρείας» και να προσφέρουν ο καθένας «τις καθαρές αποδοχές ενός μηνός» με δήθεν το νόμιμο τρόπο που θα τους υποδειχθεί από την εταιρία.

Οι ειδικοί επισημαίνουν πως η συμφωνία αυτή είναι παράνομη, καθώς οι εργαζόμενοι εξαναγκάζονται στη συνομολόγηση όρων που ενέχουν παραίτηση από δικαίωμά τους, η οποία είναι άκυρη καθώς αντιβαίνει σε θεμελιώδεις κανόνες αναγκαστικού δικαίου για την προστασία των νομίμων αποδοχών τους.

Αλυσίδα επισιτιστικών καταστημάτων – καφέ ζητά από τους εργαζόμενους της να συνομολογήσουν στην αποδοχή παράνομου και καταχρηστικού πρόσθετου όρου – ρήτρας στη σύμβασή τους, με την οποία δεσμεύονται, εφόσον λυθεί η σύμβασή τους, να μην απασχολούνται για ένα χρόνο οι ίδιοι και … οι συγγενείς τους α΄ βαθμού σε οποιαδήποτε επισιτιστική επιχείρηση.

Η ΓΣΕΕ υποστηρίζει ότι η εταιρία προφανώς έχοντας ανακαλύψει το «μυστικό του καφέ», μέσα από το εφεύρημα της ρήτρας απαγόρευσης ανταγωνιστικών πράξεων και της απειλής επιβολής κυρώσεων, επιχειρεί όχι μόνο να πετύχει ανέξοδες γι’ αυτήν απολύσεις, αλλά και να διαπλάσσει την εργασιακή συνείδηση των εργαζομένων της μέσω της εμπέδωσης ενός κλίματος φόβου.

Οι πρακτικές αυτές δεν είναι οι μόνες, καθώς το τελευταίο διάστημα στην εγχώρια αγορά εργασίας κυριαρχούν νέα …εργασιακά ήθη. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι ένας στους τρεις εργαζόμενους είναι απλήρωτος για διάστημα μεγαλύτερο των τριών μηνών. Το προηγούμενο διάστημα προκλήθηκε έντονη αντίδραση από την επιδίωξη επιχειρήσεων μέσω σύμβασης, να καθυστερούν τις πληρωμές έως και 90 μέρες.

Σε όλες τις παραπάνω πρακτικές, η δραματικά υψηλή ανεργία καθώς και το συνεχώς διευρυνόμενο διάστημα που μένουν εκτός αγοράς οι άνεργοι, είναι οι βασικοί παράγοντες που ωθούν κάποιους – λίγους – επιχειρηματίες να ακολουθούν τέτοιες πρακτικές και αναγκάζουν τους εργαζόμενους να τις δέχονται…

της Ρούλας Σαλούρου

Πηγή:www.capital.gr

Απεχθή και μη βιώσιμα τα νέα δάνεια προς την Ελλάδα

 Απόψεις  Comments Off on Απεχθή και μη βιώσιμα τα νέα δάνεια προς την Ελλάδα
Apr 282014
 

Τα νέα δάνεια προς την Ελλάδα είναι απεχθή, άνομα, μη βιώσιμα και παράνομα

Ερίκ Τουσέν (Eric Toussaint) , Robin Delobel

Η Επιτροπή για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM) θέλει να γνωστοποιήσει τη στήριξη της στον ελληνικό λαό που αντιστέκεται στις επιταγές της Τρόικας (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ΔΝΤ ). Τα νέα δάνεια που δόθηκαν το 2014 συνδέονται με ένα πακέτο αντικοινωνικών μέτρων που θα επιδεινώσουν ακόμη περισσότερο τις συνθήκες διαβίωσης της πλειονότητας του ελληνικού πληθυσμού.

Μετά από μήνες διαπραγματεύσεων μεταξύ της Τρόικας και των Ελλήνων υπευθύνων, ο νόμος-πλαίσιο, που ονομάστηκε επίσης πολυνομοσχέδιο, ψηφίστηκε, όπως αναφέρεται από το Reuters, «σύμφωνα με τις απαιτήσεις των διεθνών δανειστών της Ελλάδα». Αυτό το κείμενο έχει ως στόχο να επιτρέψει τη νέα δόση της «βοήθειας» προς την Ελλάδα, ένα δάνειο ύψους 8,5 δις ευρώ. Ενώ δόθηκε στους βουλευτές στις 1:30 το πρωί του Σαββάτου 29 Μαρτίου, αυτός ο νόμος των 800 σελίδων εγκρίθηκε στο άψε σβήσε με πλειοψηφία μερικών ψήφων την Κυριακή 30 Μαρτίου λίγο πριν από τα μεσάνυχτα! Για άλλη μια φορά ξευτελίστηκαν οι στοιχειώδεις δημοκρατικοί κανόνες.

Το δάνειο των 8,5 δις ευρώ δόθηκε από την ΕΕ και το ΔΝΤ υπό τον όρο να υιοθετηθεί μια δέσμη μέτρων τα οποία δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να βυθίσουν την πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού ακόμα περισσότερο στη φτώχεια. Ο νόμος αυτός προβλέπει την απελευθέρωση επαγγελμάτων που παρέμεναν μέχρι σήμερα κλειστά στον ανταγωνισμό, τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, τη περαιτέρω μείωση των συντάξεων, μια νέα απορρύθμιση των κανόνων απόλυσης εργαζομένων, την απελευθέρωση πολλών τιμών, όπως των βιβλίων, των φαρμάκων, την αλλαγή του φορολογικού νόμου, μια νέα διάσωση των τραπεζών προς όφελος των μεγάλων μετόχων, την επέκταση της κυριακάτικης εργασίας, την αλλαγή των κανόνων παραγωγής του ελληνικού φρέσκου γάλακτος για να επιτραπεί στις μεγάλες γερμανικές και ολλανδικές εταιρείες γαλακτοκομικών προϊόντων να εξάγουν ακόμη περισσότερο προς την Ελλάδα και να εξαλειφτούν οι Έλληνες παραγωγοί από τη δική τους αγορά …

Οι γεμάτες από ικανοποίηση δηλώσεις του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά σχετικά με την επιστροφή της Ελλάδας στις χρηματοπιστωτικές αγορές δεν μπορούν να κρύψουν το γεγονός ότι η οικονομική και κοινωνική κατάσταση της Ελλάδας έχει επιδεινωθεί τρομερά λόγω των μέτρων που επιβλήθηκαν από το 2010 από την τρόικα.

Για τη CADTM, όλα τα δάνεια της τρόικας προς την Ελλάδα από τον Μάιο του 2010 είναι απεχθή. Αντιπροσωπεύουν σήμερα περισσότερο από τα δύο τρίτα του ελληνικού χρέους (225 δισεκατομμύρια ευρώ στα 321 δισεκατομμύρια ευρώ). Παραβιάζουν συνεχώς τα οικονομικά, κοινωνικά, ατομικά και πολιτικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών. Στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες υποταγμένες στη τρόικα, πρέπει να δοθεί τέλος στην αποπληρωμή του χρέους και στα μέτρα λιτότητας.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.contra-xreos.gr/arthra/540-ta-daneia-pros-thn-ellada-einai-apesthh-anoma.html

Δραστικό κούρεμα η μόνη λύση;

 Απόψεις  Comments Off on Δραστικό κούρεμα η μόνη λύση;
Apr 272014
 

Για τον σύμβουλο επιχειρήσεων και ειδικό σε θέματα χρηματοπιστωτικών κρίσεων Ντάνιελ Στέλτερ η κρίση των τελευταίων ετών δεν είναι απλώς μια τραπεζική κρίση ή κρίση χρέους μεμονωμένων χωρών, αλλά μια κρίση χρέους ολόκληρου του δυτικού κόσμου. Όπως υποστηρίζει στο βιβλίο του «Βόμβα χρέους τρις», από το 1980, το χρέος κρατών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών διπλασιάστηκε από το 160 % στο 320 % του ΑΕΠ.

Ποιοι είναι όμως οι λόγοι αυτής της αρνητικής εξέλιξης; Σύμφωνα με τον ειδικό, είναι η απόρροια μιας λανθασμένης οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής. Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την ένταξη της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, όπως λέει, οι βιομηχανικές χώρες δέχθηκαν ισχυρές πιέσεις για μείωση του κόστους παραγωγής, οι οποίες προέρχονταν κυρίως από την Ασία. Αντί όμως να επενδύσουν στην εκπαίδευση και στην καινοτομία, πολιτικοί και πολίτες επέλεξαν τον εύκολο δρόμο του δανεισμού. Την ώρα που οι Αμερικανοί εκπλήρωναν το όνειρο της αγοράς κατοικίας με δάνεια, η Ευρώπη χρηματοδοτούσε με τον ίδιο τρόπο το κράτος πρόνοιας.

Στην κατακόρυφη αύξηση του χρέους των χωρών της νότιας Ευρώπης συνέβαλε και το κοινό νόμισμα, υποστηρίζει ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Ifo του Μονάχου Χανς Βέρνερ Ζιν:

«Το ευρώ ανακοινώθηκε το 1995 στη Σύνοδο Κορυφής της Μαδρίτης. Δυο χρόνια αργότερα τα επιτόκια υποχώρησαν σχεδόν σε γερμανικά επίπεδα. Και τότε αυξήθηκαν τα χρέη ενώ με δάνεια αυξήθηκαν και οι μισθοί».

Από τη φούσκα ακινήτων στην κρίση χρέους

Η τακτική αυτή συνεχίστηκε για όσο διάστημα οι χρηματαγορές ήταν διατεθειμένες να παρέχουν δάνεια στους ενδιαφερόμενους. Το 2007 όμως έσκασε η φούσκα των ακινήτων στις ΗΠΑ, συμπαρασύροντας στη συνέχεια και την Ευρώπη. Η ελληνική κρίση που ακολούθησε έδωσε το έναυσμα για να προστεθεί στο καθημερινό λεξιλόγιο των Ευρωπαίων ο όρος «κρίση χρέους». Η Ελλάδα όμως ήταν μάλλον η εξαίρεση, εκτιμά ο Μόριτς Σούλαρικ από το Πανεπιστήμιο της Βόννης, προσθέτοντας ότι στην Ισπανία και στην Ιρλανδία, για παράδειγμα, δεν επρόκειτο για κρίση χρέους: «Ήταν κλασσικές φούσκες ακινήτων, οι οποίες χρηματοδοτήθηκαν με πολλά δάνεια, εν μέρει από το εξωτερικό, και οι οποίες κάποια στιγμή έσκασαν».

Μπορεί μέσω των προγραμμάτων διάσωσης των τραπεζών να αυξήθηκε σημαντικά το χρέος των δυο χωρών, ωστόσο τη μερίδα του λέοντος εξακολουθούν να κατέχουν τα ιδιωτικά χρέη. Η Ισπανία, για παράδειγμα, έχει συσσωρεύσει στο μεταξύ χρέη 2,5 τρισ. ευρώ, με το 70% εξ΄ αυτών όμως να είναι ιδιωτικά. Παρόμοια είναι η εικόνα και στην Ιρλανδία. Με άλλα λόγια: ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει και έρευνα που διεξήγαγε μια ομάδα ειδικών υπό τον οικονομολόγο Μόριτς Σούλαρικ. Οι επιστήμες έβαλαν στο μικροσκόπιο 90 κρίσεις χρέους από το 1870: «Συνήθως οι δημοσιονομικές κρίσεις και η κατάρρευση χρηματοπιστωτικών συστημάτων, όπως τις ζήσαμε τώρα, είναι το αποτέλεσμα των χρεών του ιδιωτικού τομέα», συμπεραίνει ο ειδικός.

Λάθος συνταγή;

Μέχρι και σήμερα όμως η ευθύνη αποδίδεται συνήθως αποκλειστικά στις υπερχρεωμένες χώρες, οι οποίες με τη σειρά τους προχωρούν σε περικοπές για να μειώσουν το χρέος τους. Λάθος συνταγή λοιπόν λόγω λανθασμένης διάγνωσης;

Ο Ντάνιελ Στέλτερ υποστηρίζει ότι τα μέτρα περιστολής δαπανών επιβαρύνουν την ανάπτυξη και κατά συνέπεια φρενάρουν τη μείωση του χρέους. Ο νέος δανεισμός από την άλλη, δεν μπορεί επίσης να συμβάλει στο να εξέλθει μια χώρα από την παγίδα του χρέους. Η μόνη λύση, σύμφωνα με τον ειδικό, είναι ένα δραστικό κούρεμα του χρέους. Για τις χώρες της κρίσης προτείνει ένα κούρεμα της τάξης του τουλάχιστον 30 % του ΑΕΠ.

Ο Μόριτς Σούλαρικ δεν συμφωνεί, παρά μόνον για την περίπτωση της Ελλάδας: «Από οικονομική σκοπιά μάλλον ενδείκνυται, καθώς σε διαφορετική περίπτωση η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να κινείται με αυτό το υπέρογκο χρέος επί δεκαετίες στην κόψη του ξυραφιού».

Zhang Danhong / Κώστας Συμεωνίδης
Υπεύθ. Σύνταξης: Ειρήνη Αναστασοπούλου

Πηγή: Deutsche Welle

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: www.capital.gr

Νουσδίλης: Έχει και η ψηφοθηρία όρια…

 Απόψεις  Comments Off on Νουσδίλης: Έχει και η ψηφοθηρία όρια…
Apr 262014
 

@ Η στήλη έχει ξανακάνει αναφορά στο θέμα του Κοινωνικού Ιατρείου Φαρμακείου Αλληλεγγύης Δράμας. Ατυχώς, το Κ.Ι.Φ.Α γίνεται αντικείμενο “κριτικής” από πολιτευτές διαφόρων αποχρώσεων στα πλαίσια εμφανίσεων τους σε διαύλους της πόλης, όπου αναπτύσσουν τη σκέψη και το “όραμα” τους για τη Δράμα.

@ Αν δεν έχουν λοιπόν υπ’ όψιν τους οι κ.κ. υποψήφιοι, ας γνωρίζουν ότι το Κ.Ι.Φ.Α. Δράμας δεν είναι ούτε δημόσιος, ούτε δημοτικός, ούτε εκκλησιαστικός, ούτε παραταξιακός φορέας. Είναι φορέας αυτοδιαχειριζόμενος, με κινητήριο δύναμη του την αλληλεγγύη όσων συμμετέχουν σε αυτόν. Αναφέρεται και λογοδοτεί μόνο στη συνέλευση των εθελοντών του – πολιτών, γιατρών και φαρμακοποιών – και σε κανέναν άλλο, πολιτευτή, λαοπλάνο, φιλάνθρωπο ή οτιδήποτε άλλο.

@ Το Κ.ΙΦ.Α είναι δομή που γεννήθηκε από την ανάγκη να αναπτυχθούν νέες κοινωνικές δομές, πάνω σε σχέσεις αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης και όχι διαπλοκής ή φιλανθρωπίας, ώστε συνολικά η κοινωνία να βγει από την κρίση όρθια και χωρίς τις δομές που την βύθισαν στην ηθική και οικονομική κρίση. 

@ Όσοι ασκούν από τον καναπέ τους κριτική, ας ασχοληθούν με ένα κάρο σωματεία και σφραγίδες που έχουν απορροφήσει κατά κόρον κρατικό – δημοτικό ή ευρωπαϊκό χρήμα και ας αφήσουν το Κ.Ι.Φ.Α με την αλληλεγγύη των πολιτών και των υγειονομικών να παρέχει πρωτοβάθμια περίθαλψη σε πάνω από εξακόσιους συμπολίτες μας. 

@ Επειδή η ντροπή δεν αφορά όλους του ανθρώπους, να προσθέσω μόνο ότι παρατάξεις που ανέχονται τέτοια κρούσματα έχουν εξασφαλισμένο “φούμο” τόσο στην πρώτη, όσο και στη δεύτερη Κυριακή των εκλογών.

@ Έχει και η ψηφοθηρία όρια…

 

Άγγελος Νουσδίλης

Ψύλλοι στ’ Άχυρα, “Χρονικά”

Επιστολή της διευθύντριας του καλλιτεχνικού σχολείου του Ηρακλείου προς τους μαθητές της, μετά την παραίτησή της

 Απόψεις  Comments Off on Επιστολή της διευθύντριας του καλλιτεχνικού σχολείου του Ηρακλείου προς τους μαθητές της, μετά την παραίτησή της
Apr 212014
 

Αγαπητοί μου μαθητές ,αγαπητά μου παιδιά, Σήμερα αναγκάστηκα σε παραίτηση, δεν το θέλησα.

Ξέρετε πως χρόνια τώρα μαζί σας έζησα όλες τις αγωνίες για να δημιουργήσουμε μαζί ένα σχολείο, που να είναι πρότυπο χαράς, δημιουργίας, έκφρασης. Ένα σχολείο που να αγαπάμε τόσο πολύ, όλοι μας.
Η πολιτεία δεν νοιάστηκε καμιά στιγμή, μας πέταξαν στην κυριολεξία μέσα στη Αμερικάνικη βάση και έπρεπε να επιβιώσουμε. Ανάμεσα στα εγκαταλελειμμένα κτίρια και τα αδέσποτα ζώα. Επιβιώσαμε και ανδρωθήκαμε. Φτιάξαμε με τη βοήθεια των τοπικών αρχών(Δήμο),ότι καλύτερο μπορούσαμε.
Το υπουργείο, μας έχει εγκαταλείψει χρόνια τώρα. Οι καθηγητές έρχονται σε δόσεις και ανάλογα με το πότε βολεύει τις πολιτικές τους, ο εξοπλισμός που έχουμε, αποκτήθηκε από λαχειοφόρους, δωρεές η από το Δήμο, γιατί κεντρικά δεν υπήρξε καμία μέριμνα. Η αγωνία μου κάθε χρόνο έφτανε στο απροχώρητο για το που θα στεγαστούν τα τμήματα, τι θα κάνω με τα κενά, πως θα καλύψουμε την ύλη στα πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα, πότε θα έλθουν οι μόνιμοι καθηγητές (γιατί στην αρχή ήταν με απόσπαση).
Θυμάμαι σαν τώρα, την πρώτη χρονιά που δίδασκα μαζί με τους 5 πρώτους συναδέλφους, όλα τα μαθήματα μέχρι τέλος Οκτώβρη(18 μαθητές). Φέτος κλείσαμε 10 χρόνια λειτουργίας, 10 χρόνια κομμάτια που θα ‘λεγε και ο Σαββόπουλος. Κι όμως το πάζλ συναρμολογήθηκε και ο πίνακας έγινε όμορφος, αποκλειστικός, και δεν θα τον αλλάζαμε για τίποτα στον κόσμο. Ξέρετε γιατί; Γιατί το σχολείο το φτιάξαμε εμείς, το βάψαμε, σκάψαμε τους κήπους του, διαμορφώσαμε σε αίθουσες τα κρατητήρια της βάσης, κρυώσαμε χωρίς ρεύμα και αγκαλιαστήκαμε κάτω από τις κουβέρτες όλοι μαζί, αλλά φτιάξαμε ένα μεγάλο σχολείο με 280 μαθητές .
Γιατί αναγκαστήκαμε παρέα να αναπληρώνουμε τα μαθήματα (τα παιδιά του λυκείου παρέδιδαν μαθήματα στα μικρότερα), δημιουργήσαμε εκδηλώσεις, νιώσαμε όλο τον κόσμο αδελφό μας, κάθε κατατρεγμένο, μυρίσαμε πολιτισμούς, ξεδιπλώσαμε όνειρα και πετύχαμε. Ναι πετύχαμε και θα το βροντοφωνάζουμε σε όλους εκείνους που νομίζουν πως το καλό σχολείο θέλει άψογα κτίρια και εγκαταστάσεις, πως θέλει εργαστήρια λουξ,. Όχι κοι, θα τους πούμε, θέλει ψυχή, αγάπη και μεράκι. Εμείς οι κατατρεγμένοι σας, πετύχαμε στις πανελλαδικές (το 80% των μαθητών που έδωσαν εξετάσεις πέτυχαν), πετύχαμε και στο χώρο της τέχνης και του πολιτισμού, οι απόφοιτοι μαθητές μας δημιουργούν σε όλο τον κόσμο πια . (γεμίσαμε τα πανεπιστήμια Τεχνών της Ελλάδας και της Ευρώπης με μαθητές μας). Πετύχαμε γιατί αποσπάσαμε τα καλύτερα βραβεία του κόσμου (εκτός των πραγματικών βραβείων),τα λόγια των ανθρώπων που παρακολουθούν την πρόοδό μας και τα έργα μας .
Σήμερα το καλλιτεχνικό σχολείο Ηρακλείου είναι γνωστό σε όλη την Ευρώπη ως πρωτοποριακό σχολείο, έχουμε προσκλήσεις από τόσες χώρες για προγράμματα, έχουμε αξιολογηθεί γι αυτά με άριστα, αλλά προσέξτε, βαθμολογηθήκαμε από πανεπιστήμια, για το πολιτιστικό προϊόν που παράξαμε, δεν βαθμολογηθήκαμε ούτε για τους καθηγητές που δεν είχαμε ,ούτε για τις εγκαταστάσεις που δεν έχουμε. Γιατί το «προϊόν» τόσα χρόνια παράγεται από ανθρώπους –καθηγητές εμπνευσμένους, ακούραστους , που η πολιτεία τους καταδικάζει τις περισσότερες φορές με ωρομισθία, αλλά μαζί μ ε τους λίγους μόνιμους, δεν λυπούνται χρόνο για να έρθει το αποτέλεσμα. Αγαπητά μου παιδιά πόσα δεν θα θελα να σας πω σήμερα , αλλά με παίρνουν τα δάκρυα και πρέπει να είμαι δυνατή.
Ζητώ συγνώμη για όσες φορές σας στεναχώρησα, σας πίκρανα σας φώναξα(δεν ήταν λίγες ε;). Αγωνιούσα μην μου πάθετε κάτι, μην τραυματισθείτε, μην παρασυρθείτε, μην αγχωθείτε, μην κλάψετε, μην νιώσετε πόνο, μην νιώσετε δεύτερα, μην και δεν καταλάβετε κάτι στο μάθημα. Καμαρώνω για όλα σας, γιατί είσαστε ξεχωριστά, γίνεστε ξεχωριστά, μοναδικά άτομα. Μέρα με τη μέρα γινόσαστε άνθρωποι ολοκληρωμένοι , άνθρωποι που μπορώ να εμπιστευτώ ότι θα αλλάξετε τον κόσμο. Ξέρετε γιατί ,γιατί το μάθαμε από νωρίς , μάθαμε παρέα τι σημαίνει αγώνας για το αυτονόητο, δεν παραδώσαμε τα όπλα ούτε μια στιγμή. Αγωνιστήκαμε βγαίνοντας στους δρόμους ,παλεύοντας και διεκδικώντας τα δικαιώματά μας. Ξέρω πως αυτό είναι η παρακαταθήκη που μένει Τίποτα δεν χαρίζεται, όλα καταχτιούνται. Γιατί παραιτήθηκα;
Προσπάθησα να το αποφύγω αλλά δεν ήταν εφικτό. Μου ζητήθηκε να συμμετάσχω σε μια διαδικασία (Αυτοαξιολόγηση τώρα αξιολόγηση λίγο αργότερα), που θα έπρεπε να βάλω βαθμό με κουτάκια στα κτίρια, στους καθηγητές και σε τόσα άλλα για τα οποία η πολιτεία είναι υπεύθυνη. Μετέθεσαν την ευθύνη τους σε μας, γιατί έπρεπε να βρουν ποσοστό σχολείων που θα κλείσει και ποσοστό καθηγητών που θα απολυθούν. Νομίζω πως με ξέρετε, δεν ήταν δυνατόν να το πράξω. Όλο το χρόνο σας μιλούσα για φωτισμένους εκπαιδευτικούς(Δημήτρη Γληνό, Ρόζα Ιμβριώτη στο πρότζεκτ β λυκείου),πως θα μπορούσα τώρα να βάλω υπογραφή για ανθρώπινο αίμα.
Μην μου πείτε πως υπερβάλλω, όταν μετά από 100 χρόνια απολύθηκαν στην Ελλάδα δημόσιοι υπάλληλοι και αυτοί ήταν συνάδελφοι καθηγητές; Μαζί τους ήμουν 4 χρόνια στα επαγγελματικά λύκεια. Τι αξία έχει η παραίτησή μου μπροστά σε αυτό το γεγονός; Πως μπορώ να αντικρίζω τον ευτελισμό της ανθρώπινης προσωπικότητας καθημερινά, με τόσους άνεργους γύρω μας; Πως γίνεται λοιπόν να μου ζητούν να βάλω υπογραφή σε τέτοια μέτρα; ΟΧΙ, Δεν θα είμαι εκείνη που θα βάψω τα χέρια μου με ανθρώπινο αίμα. Δεν είναι τυχαίο βέβαια πως παραιτήθηκε και ο κος Λιναρδάκης από το Μουσικό . Μόνο οι δυό μας ξέρουμε τι βιώσαμε όλα τούτα τα χρόνια, εκείνος 14, εγώ 11, γιατί εμείς πονέσαμε πολύ για να δούμε να γίνονται σχολεία από το μηδέν.
Σήμερα θα βγουν και θα πουν διάφορα, κυρίως οι μεγάλοι και οι εκτός σχολείου, όλοι εκείνοι που δεν ξέρουν, εσείς όμως γνωρίζετε. Παραιτήθηκα παραμονές των γιορτών του Πάσχα, επίτηδες, γιατί το σχολειό θα ‘κλεινε και θα γινόταν αθόρυβα. Γιατί η πράξη είναι η ύστατη στιγμή της θεωρίας. Σας ευχαριστώ πολύ που υπήρξατε μαθητές μου, που με κάνατε σοφότερη, όπως και όλες τις προηγούμενες γενιές, σε όλα τα σχολεία που δίδαξα. Πάνω απ’ όλα είμαι εκπαιδευτικός και όχι δημόσιος υπάλληλος. Πάνω απ’ όλα υπερασπίζομαι το Σύνταγμα της Ελλάδας και το Δημόσιο σχολείο. Μαζί σας, ξέρω, θα αγωνιστώ για όλα τούτα. Μαζί θα ανταμώσουμε στους δρόμους, για το σχολείο που ονειρευόμαστε, για το Καλλιτεχνικό σχολείο, για το σχολείο μας. Μέσα από άλλα μετερίζια, θα βρίσκομαι συνέχεια μαζί σας. Ν’ αγαπάτε το σχολειό μας και να διαβάζετε, συνέχεια να διαβάζετε, η γνώση είναι αυτό που τους πονά. Καλή πρόοδο.
Σας αφιερώνω τους στίχους του Κωστή Παλαμά
Πολεμάς να στυλώσεις, κυβερνήτη, με τα καράβια και με τα φουσάτα της Πολιτείας το σαλεμένο σπίτι.
Του κάκου ιδρώνεις, έμπα σ’ άλλη στράτα, τον νου μας πρώτα στύλωσε και χτίσε, και πρώτ’ απ’ όλα αλφαβητάρι κράτα.
Δάσκαλος γίνε, αλήθεια, αν ήρωας είσαι.

Με παντοτινή αγάπη Μαρία Καλουδιώτη

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: ΣΕΛΙΔΑ FACEBOOK του Καλλιτεχνικού Σχολείου Γέρακα

Αρκεί να μην είσαι ηλίθιος…

 Απόψεις  Comments Off on Αρκεί να μην είσαι ηλίθιος…
Apr 182014
 

«Βγήκαμε στις αγορές» και τα media του συ­στήματος έχουν αποφανθεί: «Σωθήκαμε». Πέρα από τους υποβολείς όμως της εικονικής πραγ­ματικότητας, υπάρχει και η πραγματικότητα αυ­τή καθεαυτήν, όπως περιγράφεται από την πλέ­ον αντικειμενική γλώσσα: τη γλώσσα των αριθ­μών. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τους επαγγελματίες της χειραγώγησης και ας διαβάσουμε κάποιους αριθμούς. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το Ακα­θάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας ήταν:

2013: 182,05 δισ. ευρώ.
2012: 193,34 δισ. ευρώ.
2011: 208,53 δισ. ευρώ.
2010: 222,15 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα πάντα με την ΕΛΣΤΑΤ, την ίδια περί­οδο το Δημόσιο Χρέος διαμορφώθηκε ως εξής:

2013: 318,7 δισ. ευρώ.
2012: 303,9 δισ. ευρώ.
2011: 355,1 δισ. ευρώ.
2010: 329,5 δισ. ευρώ.

Ενδιαφέρον έχουν επίσης οι αριθμοί (της ΕΛ­ΣΤΑΤ πάντα) που περιγράφουν τον λόγο του χρέ­ους ως προς το ΑΕΠ:

2013: Το χρέος ήταν στο 175,1% του ΑΕΠ.
2012: Το χρέος ήταν στο 157,2% του ΑΕΠ.
2011: Το χρέος ήταν στο 170,3% του ΑΕΠ.
2010: το χρέος ήταν στο 148,3% του ΑΕΠ.

Συμπέρασμα: Η πολιτική για την οποία καλού­μαστε από τους ντερμπεντέρηδες της δημοσι­ογραφίας να πανηγυρίσουμε, κατέγραψε μέ­σα σε μια τετραετία απώλειες 40 δισ. στο ΑΕΠ της χώρας.

Αυτή λοιπόν τη στιγμή της επιτυχίας των συνεταίρων Σαμαρά – Βενιζέλου η χώρα συ­νεχίζει να φεσώνεται άγρια στις αγορές έχοντας συσσωρεύσει ένα – αδύνατον να εξυπηρετηθεί – χρέος που έχει εκτιναχθεί (τέλος 2013) στο αστρονομικό ποσό των 318,7 δισ. ευρώ ή στο 175,1% του ΑΕΠ.

Δεν πρέπει να είναι κανείς μαθηματικός ή οι­κονομολόγος για να διαπιστώσει τα ψέματα και τους ψεύτες: Αρκεί να μην είναι ηλίθιος και να μπορεί να κάνει τους λογαριασμούς που αφο­ρούν τη ζωή του. Αν σε αυτούς τους ατομικούς / οικογενειακούς λογαριασμούς συνυπολογί­σουμε τον ευρύτερο κοινωνικό λογαριασμό που διαμορφώνουν η ανεργία, ειδικότερα η ανεργία των νέων, η διάλυση του συστήματος υγείας και παιδείας, το ξεπούλημα της περιουσίας και των πόρων της χώρας, τότε τα πράγματα ξεκαθαρί­ζουν: Δεν σωθήκαμε, αλλά «φουντάραμε». Όσο κι αν κάποιοι ντερμπεντέρηδες διαφωνούν…

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.topontiki.gr/

Αυταπάτη

 Απόψεις  Comments Off on Αυταπάτη
Apr 162014
 

Τέσσερα χρόνια μετά την ουσιαστική χρεοκοπία της χώρας και την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης, συνεχίζουμε να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Δεν είναι κακές οι αυταπάτες, αρκεί να ξέρεις ότι αυταπατάσαι. Αλλά ακόμα και οι αυταπάτες κάποια στιγμή τελειώνουν και προβάλλει η πραγματικότητα.

Σύμφωνα με την κυβερνητική προπαγάνδα, πρέπει να πανηγυρίζουμε για το νέο δάνειο που θα αποπληρώσουμε στο μέλλον και για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η χώρα.

Στην πραγματικότητα, το δημόσιο χρέος από 120% πλησιάζει το 180%, ΑΕΠ και επενδύσεις καταποντίστηκαν, οι τραπεζικές καταθέσεις μειώνονται διαρκώς, η ανεργία έφτασε το 26,7%, η ανεργία των νέων ξεπέρασε το 60%, οι άνεργοι που δικαιούνται επίδομα ανεργίας είναι ελάχιστοι, το ένα στα δυο νοικοκυριά συντηρείται από συντάξεις, τα περισσότερα ελληνικά νοικοκυριά δεν μπορούν να πληρώσουν τους φόρους τους, τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν διαλυθεί, Παιδεία και Υγεία έχουν βαρέσει κανόνι, και άλλα πολλά που μάλλον δεν είναι για πανηγυρισμούς.

Και τώρα τι κάνουμε;

Τώρα νηστεία και προσευχή.

Πάντως, μετά το Πάσχα, θα πρέπει να απασχολήσει τους Έλληνες αν θέλουν να συνεχίσουν τις αυταπάτες ή αν θα αποφασίσουν να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους.

Οι ευθύνες για την χρεοκοπία της χώρας δεν έχουν αποδοθεί ακόμα.

Το να κηρύξει η Ελλάδα στάση πληρωμών και η επιστροφή στην δραχμή μοιάζουν σαν η μόνη βιώσιμη λύση για την χώρα.

Βέβαια, μπορούμε να συνεχίσουμε τις αυταπάτες. Σαν τους ξεπεσμένους αριστοκράτες, που προσποιούνταν πως δεν τα είχαν χάσει όλα και πως όλα ήταν όπως πριν.

Πάντως, ακόμα κι αυτοί, μια μέρα πείνασαν.

Έχουν και οι αυταπάτες τα όριά τους.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://pitsirikos.net/

Όταν η ανθρώπινη βλακεία συναντά την νεοφιλευλεύθερη επέλαση (Atenistas-TEDx)

 Απόψεις  Comments Off on Όταν η ανθρώπινη βλακεία συναντά την νεοφιλευλεύθερη επέλαση (Atenistas-TEDx)
Apr 152014
 

Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε συνεχώς νέες μορφές εθελοντισμού να εμφανίζονται και νέα προσχήματα να αναδύονται για την θεμελίωση τους. Το κράτος αφού έχει ισομοιράσει την ευθύνη τις οικονομικής κρίσης, άρχισε να θέτει και νέους όρους για την υπέρβαση αυτής της κρίσης. Η νέα νοοτροπία που αναπτύσσεται μετά την αφομοίωση και την εσωτερίκευση αυτής της ευθύνης από τα παντός είδους φιλήσυχα και ειρηνοποιά κοινωνικά υποκείμενα είναι η προσπάθεια διαχείρισης αυτής της κρίσης και η υποκατάσταση του κράτους εκεί που ηθελημένα απουσιάζει.

Αυτή είναι η μια όψη του νομίσματος που ορίζει την επαναστατικότητα σαν εργαλείο διαχείρισης της κρίσης και ως το χρύσωμα του χαπιού στην αρρώστια του συστήματος και όχι σαν μια πρακτική για  την ανατροπή του. Αυτή είναι όμως η μια όψη του νομίσματος.


atenistas

Εθελοντισμός και ανθρώπινη βλακεία

Η άλλη όψη του νομίσματος που πραγματώνεται πάνω στην ηλιθιότητα και λειτουργεί περισσότερο σαν μια μορφή ψυχοθεραπείας είναι ηκατευθυνόμενη αποβλάκωση. Αυτή δεν καλείται να διαχειριστεί την υπάρχουσα κρίση αλλά καλείται να αποβλακώσει και τον τελευταίο ζωντανό περιτυλίγοντάς τον με σερπαντίνες, χρώματα και μπουκάλια αναψυκτικών για την διάσωση της φώκιας στη Χονολουλού. Παραδείγματα ταξικά ασυνείδητων υποκειμένων με ψυχοτραυματικούς συνδέσμους ηλιθιότητας όπως οιατενίστας και οι ΜΚΟ ή οι φοιτητικοί οργανισμοί που μαζεύουν τις τσίχλες από τα παγκάκια περισσεύουν.

Οι λοβοτομημένοι είναι αρκετοί μόνο που δεν υπάρχουν περιθώρια για χαζοχαρούμενα παιδάκια που δεν ξέρουν που να ξοδέψουν το παραπάνω χαρτζιλίκι που τους έδωσε ο μπαμπάς. Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλους ψυχασθενικούς που επειδή είχε τελειώσει το τσάι από φύκι Νεκράς Θάλασσας ή η ζεστή σοκολάτα με τριμμένη ταραμοσαλάτα αποφάσισαν να βγούν στο δρόμο και να βαφτίζουν το μάζεμα τσίχλας από παγκάκια σε προσπάθεια ενασχόλησης με τα κοινά. Και για να τελειώνουμε.

IMG_8898

Το να ξύνεις τσίχλες από τα πεζοδρόμια ή να καθαρίζεις τοίχους από τις αφίσες τη στιγμή που στο διπλανό στενό πεθαίνει κόσμος και δε λες κουβέντα γι’ αυτό δεν είναι ακτιβισμός. Είναι κοινωνική αφασία. Και σε κάνει να φαίνεσαι απάνθρωπος. Και κτήνος. Τα τετ-α-τετ με τον Καμίνη ο οποίος λέει δημόσια ότι οι ατενίστας είναι η αγαπημένη του ομάδα πολιτών  δεν είναι ακτιβισμός, είναι ψυχιατρική νόσος. Το να ντύνεις με πουλόβερ τα δέντρα στην πλατεία Κλαυθμώνος, εκεί που ο Καμίνης τα Χριστούγεννα του 2011 είχε ξηλώσει τα παγκάκια για να μην κοιμούνται εκεί οι άστεγοι, ενώ το 2012 βρέθηκαν σε κάδους σκουπιδιών δίπλα στο Δημαρχείο πεταμένες κουβέρτες, ρούχα και παιχνίδια που είχαν συγκεντρωθεί για άπορα παιδιά με τον Καμίνη να δηλώνει ότι τα πέταξαν γιατί ήταν τόσα πολλά που δε χωρούσαν στις αποθήκες του δήμου, δεν είναι ακτιβισμός.

Είναι το σύνδρομο της Στοκχόλμης.Και καθώς αλλάζουν οι λέξεις αλλάζουν και οι έννοιες, αλλάζει και η κοινωνική αφομοίωση των εννοιών. Οι ατενίστας λοιπόν βαφτίζονται ακτιβιστές όπως οι Χρυσαυγίτες βαφτίζονται αγανακτισμένοι πολίτες, όπως η αλλοτρίωση του κέντρου και το rethinkAthens βαφτίζονται εξευγενισμός, όπως οι κοινωνικοί αγωνιστές βαφτίζονται τρομοκράτες, όπως ο Θεοφίλου βαφτίζεται ένοχος, όπως τα σχέδια για την Λαμπεντούζα βαφτίζονται σχέδια διάσωσης.

palia_voyli_3

Νεοφιλελεύθερη επέλαση και Εθελοντισμός-Βλέπε TEDx

Ας περάσουμε όμως τώρα στον άρδην νεοφιλελεύθερο εθελοντισμό και την διαστρεβλωμένη έννοια του εθελοντισμού που προωθούν τα απανταχού αφεντικά για να εκμεταλλευθούν ημιμαθή παιδάκια που ψάχνουν μια κοινωνική διέξοδο. Mια καλυμμένη μορφή στυγνής εκμετάλλευσης που προωθείται με το με το επιχείρημα της απόκτησης εμπειρίας και προϋπηρεσίας είτε σε μεγάλες εταιρείες, είτε σε δικηγορικά γραφεία ή ακόμη -και ως επί το πλείστον- σε Μ.Κ.Ο, η εργοδοτική πλευρά επιλέγει να απασχολεί ένα μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού της αμισθί με κάποιες ίσως στοιχειώδεις παροχές, περνώντας μάλιστα αυτή την τακτική ως αυτονόητη και απαραίτητη.

ted_0

Μπορούμε να εστιάσουμε στο φαινόμενο TEDx,το οποίο είναι το παράδειγμα που καθρεφτίζει ιδεολογικά όλες τις παραπάνω τακτικές αποπροσανατολισμού απο την καθημερινόητα βαφτίζοντας μιζέρια όσους αντιτάσσονται στην νεοφιλελεύθερη επέλαση. Οι διοργανωτές του ΤΕDxπροσπαθούν να μας πείσουν ότι μια αχτίδα αισιοδοξίας έχει αρχίσει να ξεπροβάλλει. Πρόκειται για μια ιδέα του αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Σαούλ Γούρμαν, ο οποίος στα μέσα της δεκαετίας του ’80 ξεκίνησε την οργάνωση συνεδρίων με θέμα «Ιδέες που αξίζει να διαδοθούν». Το 2001, ο εκδότης Κρις Άντερσον αγόρασε τα δικαιώματα της διοργάνωσης και μετέτρεψε τις μέχρι τότε σκόρπιες συναντήσεις στη σφιχτή λειτουργία μιας Μη Κερδοσκοπικής Οργάνωσης. Η Κοινωνία των Πολιτών, έρχεται για ακόμα μια φορά, ως Μεσσίας, να μας γλιτώσει από το τέλμα των παραδοσιακών δομών.

Η περιγραφή του ιδανικού ομιλητή αυτού του αφήνει λίγες αμφιβολίες για τον προσανατολισμό αυτού του event και η θεοποίηση της επιχειρηματικότητας και του ιδιωτικού τομέα σαν τους μοναδικούς τομείς προόδου και ευημερίας (ανεξάρτητα από τις κοινωνικές και τις περιβαλλοντολογικές συνέπειες) μας προϊδεάζουν για το ποιόν των ομιλητών. Τις υποψίες μας έρχεται να επιβεβαιώσει και ο αμερικανός Νικ Χανάουερ, ο οποίος το 2012, κατήγγειλε ότι λογοκρίθηκε και η ομιλία του δεν ανέβηκε ποτέ στον ιστότοπο της διοργάνωσης, γιατί αναφερόταν στην οικονομική ανισότητα των ΗΠΑ και τις καταστροφικές συνέπειες που είχαν οι φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου στο σύνολο της οικονομίας.

αρχείο λήψης

Ένα άλλο παράδειγμα ομιλητή που μας υποδεικνύει τον ρόλο που ήρθε να διαδραματίσει το TEDxείναι αυτό του Ματθαίου Γιωσαφάτ, ο οποίος είναι κατά πολλούς ο επιφανέστερος εκ των ψυχαναλυτών στην Ψωροκώσταινα. Η επιλογή του Γιωσαφάτ δεν ήταν τυχαία καθώς μαθαίνουμε από το βιβλίο του «Μεγαλώνοντας μέσα στην ελληνική οικογένεια», πως οι μπαχαλάκηδες (sic) είναι ψυχικώς διαταραγμένα παιδιά των Βορείων Προαστίων που οι μαμάδες τους δεν τα θήλασαν και δεν τα αγάπησαν όσο έπρεπε στα πρώτα χρόνια της ζωής τους, με αποτέλεσμα να εκθρέψουν ένα μίσος για την κοινωνία, το οποίο και εξωτερικεύουν με το να σπάνε τράπεζες και… γήπεδα.

Η ομιλία του είχε ως κεντρικό νόημα την Παγκάλια ρήση «Μαζί τα φάγαμε». Ο στοχαστής Γιωσαφάτ μίλησε για μια κοινωνία σε διάλυση, χωρίς να αναφέρεται στις οικονομικές προεκτάσεις του όλου προβλήματος. Περιγράφει μια κατάσταση ανομίας (όχι φυσικά από την πλευρά του κράτους και της εξουσίας), όπου οι βασικές παθογένειες της κοινωνίας αφορούν τονυπερκαταναλωτισμό και την απουσία ομαδικού πνεύματος. Αυτή τη δεύτερη έρχεται να διορθώσει το TEDx, που μπορεί να μας βοηθήσει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Αξίζει τώρα να αναφέρουμε ότι το αντίτιμο της εισόδου στoΤEDxAcademyανέρχεται στα 50 ευρώ ενώ το αντίτιμο της εισόδου σε ένα TEDxeventανέρχεται στα 65 ευρώ. Στα πλαίσια της διοργάνωσης αυτής θεσπίστηκε και ένα νέο εισιτήριο, του δωρητή-χορηγού, στην τιμή των 200 €, ενώ υπάρχουν διάφορα «επίπεδα» συνδρομής που κυμαίνονται από 3.750$ για την απλή συμμετοχή έως και 125.000$, ποσό που σας χρήζει «ευεργέτη». Τέλος, αν δεν θέλετε να περιμένετε με τον λαουτζίκο μέχρι να ανέβουν κάποια από τα πολυπόθητα βίντεο με ομιλίες στο You Tube, μπορείτε να παρακολουθήσετε ζωντανά ένα συνέδριο, για το συμβολικό ποσό των 600$, ενώ τα δύο κοστίζουν 1.000$.

 

Όσον αφορά τους εθελοντές που τρέχουν από πίσω όλη την διοργάνωση, πάντα με το προκάλυμμα της ανιδιοτελούς προσφοράς, της υποτιθέμενης κοινωνικής αλληλεγγύης, αυτοί αναδεικνύονται, όπως πάντα τελικά, σε προνομιακά «θύματα» εργασιακής εκμετάλλευσης. Η εύλογη απορία που δημιουργείται, εφόσον πρόκειται για μη κερδοσκοπικό οργανισμό, ο οποίος δεν πληρώνει τους ομιλητές, δουλεύει ως επί το πλείστον με εθελοντές, υποστηρίζεται από ένα ιδιαίτερα εκτενές δίκτυο χορηγών (εταιρίες κινητής τηλεφωνίας, πολυεθνικές, αλυσίδες καταστημάτων σίτισης, εφημερίδες, ξενοδοχεία, τράπεζες, αυτοκινητοβιομηχανίες ακόμα και πρεσβείες), είναι τοπού διοχετεύονται τα χρήματα που προκύπτουν από όλα αυτά τα είδη συνδρομών;

Το TEDxπάντως δεν μένει μόνο εκεί. Η πρωτοβουλία Human Grid που προωθεί, αφορά τη χαρτογράφηση των εθελοντικών οργανώσεων και των συλλογικών πρωτοβουλιών, προκειμένου οι ενδιαφερόμενοι πολίτες να ξέρουν που μπορούν να απευθυνθούν για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Φυσικά, οι περισσότερες από τις θέσεις όπου κάποιος μπορεί να προσφέρει αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες του, δεν αφορά την πραγματική προσφορά σε αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας ή στη διάσωση του περιβάλλοντος αλλά στην εξοικονόμηση πόρων των ίδιων των ΜΚΟ (γραμματειακή υποστήριξη, τηλεφωνικά κέντρα, στελέχωση γραφείων κλπ).

humangrid

Και αν η απλή καταγραφή των εθελοντικών οργανώσεων σε ένα διαδικτυακό χάρτη, φαίνεται σχετικά αθώα, δεν συμβαίνει το ίδιο με το workshop εκπαίδευσης ΜΚΟ για την αξιοποίηση των εθελοντών τους, που διοργάνωσε το Volunteer4Greece, μια διαδικτυακή πλατφόρμα αναζήτησης εθελοντικής εργασίας. Είναι πασιφανές πως το TED περνά στην επόμενη πίστα: από την απλή προώθηση της ιδέας του εθελοντισμού, στη δημιουργία της αντίστοιχης φάμπρικας.

Γιατί στην Ελλάδα των 1.345.387 (καταγεγραμμένων) ανέργων, είναι μιζέρια, σπατάλη δημιουργικών δυνάμεων, ακόμα και ένδειξη αντικοινωνικής συμπεριφοράς των πολιτών να διεκδικούν θέσεις εργασίας, αξιοπρεπή αμοιβή και όρους εργασίας, συλλογικές συμβάσεις εργασίας αλλά δεν είναι επουδενί ντροπή και πλήρης υποταγή στα συμφέροντα των κάθε είδους αφεντικών, η διαφήμιση της δωρεάν εργασίας και τα προγράμματα εκπαίδευσης των πολύ συχνά κρατικοδίαιτων και κατά τα άλλα Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων για την εύρεση και την αξιοποίηση δωρεάν ανθρώπινου δυναμικού. Όχι. Αυτό είναι φρέσκο, χαρούμενο, ακομπλεξάριστο, τρέντι.

ValueValuer

Υ.Γ. Οι πληροφορίες για το TEDxπάρθηκαν από το freequencyradio.wordpress.com και αξίζει να ανατρέξετε εκεί για περισσότερες πληροφορίες.

To κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα ‘Απατρις στο τεύχος Απριλίου 2014.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.postin.gr/

Page 6 of 17« First...45678...Last »